18/09/2017

Josse De Pauw op zoek naar de betekenis van het hedendaagse heldendom

Josse De Pauw Gevallen helden, antihelden, would-be helden, helden tegen wil en dank. Wie zijn ze? Wat doen ze? In het eerste deel van de trifonie 'De Helden - De Mensheid - De Blinden' gaat Josse De Pauw (foto) op zoek naar de betekenis van het hedendaagse heldendom.

Is een mens in staat zijn leven te geven? Voor zijn land, voor zijn lief, voor zijn overtuiging? Kunnen helden echt bestaan of zijn ze enkel een onmisbaar element van het stichtend verhaal? En als ze hebben bestaan, was datgene waarvoor ze hun leven gaven, hun sterven waard? En als ze nog steeds bestaan, waar geven ze dan nu hun leven voor? En weten helden zélf dat ze helden zijn?

Voor De Helden schreef Josse De Pauw een monoloog waarin hij vraagtekens plaats bij het heldendom en de betekenis daarvan vandaag. Historica Sophie De Schaepdrijver stond hem bij in zijn zoektocht. Dominique Pauwels vertrok voor zijn compositie vanuit stemmen en concrete geluiden. Hoe zou het hoofd van degene die hier aan het woord is, klinken? Niet alles ligt vast in een partituur, de tekst is in direct contact met geluid en muziek. Met technicus Brecht Beuselinck live op de scène, wil Josse De Pauw elke avond weer bouwen aan de meerstemmigheid van het heldendom. Een productie van LOD muziektheater en KVS.

Een man, een foto van zijn kind, een vlag van zijn land, een stukgelezen boek van een groot denker die hem inspireerde, de toespraak van een groot leider, de honderdvijfenzeventig geboden van een oude god… Versleten stutten van een mensenleven. Alles heeft een eigen verhaal, alles heeft een eigen stem, een eigenheid. Zo klinkt het hoofd van die man. De man zélf: hij spreekt zijn twijfel uit.

Praktische info :

LOD / Josse De Pauw & Dominique Pauwels : De Helden
Woe 20, do 21, vrij 22 en za 23 september 2017, telkens om 20.00 u
Minardschouwburg - Gent


Meer info : minard.be en www.lod.be

Deze voorstelling is ook nog te zien op zaterdag 10 februari 2018 in Theater Malpertuis in Tielt, vrijdag 23 februari 2018 in CC Ter Vesten in Beveren, donderdag 1 maart 2018 in CC De Ploter in Ternat, zaterdag 10 maart 2018 in CC De Factorij in Zaventem, vrijdag 23 maar 2018 in CC Zwaneberg in Heist-op-den-Berg en vrijdag 30 maart 2018 in CC Ter Dilft in Bornem.

19:02 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/07/2017

Tien volle dagen theater, muziek en literatuur tijdens Theater aan Zee in Oostende

Theater aan Zee Vanaf 27 juli verandert Oostende in het mekka van theater in Vlaanderen. Zand, zee, schelpjes en een flinke portie theater, dat is het recept van het Theater aan Zee (of kortweg #TAZ), het sympathiekste festival aan de kust. Tussen 27 juli en 5 augustus kan je in de koningin der badsteden massa's theater en muziek ontdekken. Voor families is er bovendien een volledig aangepast programma. Maak je op voor tien volle dagen theater, muziek en literatuur !

Een greep uit het aanbod :

Daan Vandewalle : De Profundis - vrij 28, za 29 en zo 30/07 in Baai
Het werk van de Amerikaanse componist Frederic Rzewski weet al sinds de jaren '60 menig muziekliefhebber te bekoren. Rzewski brengt uiteenlopende genres samen, wat resulteert in een uniek en verfijnd repertoire. Met De Profundis, gebaseerd op het gelijknamige filosofische testament van Oscar Wilde, ontwikkelde hij in 1992 een gloednieuw genre: the speaking pianist. Hierbij wordt de traditionele pianovirtuositeit ten dienste gesteld van de literatuur.

Op TAZ gaat internationaal gewaardeerd pianist Daan Vandewalle aan de slag met de tot theaterscript omgevormde tekst van Oscar Wilde. Geheel in de filosofie van Rzewski spreekt hij de woorden uit en begeleidt hij zich daarbij op piano. Vandewalle brengt ook werk uit 'Songs of Insurrection', een collectie wereldberoemde protestliederen die door Rzewski werden bewerkt. Afsluiten doet hij met een fragment uit de cyclus 'The Road', een stuk dat Rzewski schreef als protest tegen het losbarsten van de tweede Golfoorlog.

Sarah Eisa / Anouk Sturtewagen : Tips & Tricks - za 29 en zo 30/07 in CC DGP - Dactylo
In haar monoloog onderzoekt de Duits-Palestijnse Sarah Eisa wat zich ergens thuis voelen betekent. Met haar eigen 'scattered identity' als vertrekpunt vertelt ze een verhaal over migratie in een 'global society'. Want wat is thuis? Via jeugdherinneringen, filosofen en schrijvers probeert ze een antwoord te vinden op deze vragen. Tips & Tricks is een uitnodigende zoektocht, met live harpmuziek van Joris Blanckaert door Anouk Sturtewagen.

Hof van Eede : Vanish Beach - wo 2/08 in CC DGP - Kleine Post
Venice Beach, Californië, 1942. Vier Duitse intellectuelen, ontsnapt aan de naziterreur, zitten wat onwennig te verpozen op het strand. Thuis woedt de oorlog, in hun hoofd hun 'survivor’s guilt', het schuldgevoel van de overlever. Vanish Beach toont hun zoektocht naar troost in traditie, naar grond onder hun voeten waar geen bloed aan kleeft. Kunnen ze enkel thuiskomen in hun gedeelde heimwee naar een verloren verleden, of vinden ze vrijheid in de ontworteling?

LOD/Josse De Pauw & Arnon Grunberg : De Mensheid - wo 2 en do 3/08 in Versluys|Dôme
Een goeie vijftien jaar geleden schreef Arnon Grunberg De Mensheid Zij Geprezen, een pamflet waarin hij stelde dat de mens dan wel "hebberig, wellustig, gewelddadig en laf" mag zijn, maar dat "zij niet anders kan". Op vraag van Josse De Pauw bewerkte Mark Schaevers nu de tekst voor theater.

Een schrijver meent dat de tijd gekomen is om de verdediging van de mensheid op zich te nemen. Hij neemt een toneelspeler in de arm, om zijn verdedigingsrede uit te spreken. Die betrekt er een zangeres en een pianist bij, met de bedoeling het loflied nog overtuigender te laten weerklinken. Samen trachten ze de mens op te tillen uit het modderbad waarin hij wordt ondergedompeld. Of onze vier helden hierin slagen, is nog maar de vraag.

Deze voorstelling trekt nadien op tournee door Vlaanderen, Frankrijk en Nederland. Voor verdere speeldata, zie www.lod.be

Praktische info :

Theater aan Zee
Van donderdag 27 juli t.e.m. zaterdag 5 augustus 2017
Op verschillende locaties in Oostende


Het volledige programma en alle verdere info vind je op theateraanzee.be

Elders op Oorgetuige :
Vanish Beach : nieuwe productie van Hof van Eedze over heimwee en ballingschap, 9/03/2017

Bekijk alvast dit fragment uit Rzewski's Songs of Insurrection, gespeeld door Daan Vandewalle

13:55 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

14/11/2016

Hors-champ : een filmdans voor vijf dansers en een cameraman

Hors-champ Al verschillende jaren bedenkt en bouwt Michèle Noiret bruggen tussen dans en film. In die mate dat criticus Gérard Mayen de uitdrukking “dansecinéma” gebruikte als omschrijving van haar werk. In Hors-champ (buiten beeld), zet de choreografe dat onderzoek voort en verlegt ze de grenzen van de overlapping tussen realiteit en fictie. Het is niet de bedoeling om beelden en dans tegenover elkaar te stellen, maar veeleer om het scenisch en cinematografisch zo aan te pakken dat de twee media met elkaar versmelten en elkaar voeden, en op die manier een werk te creëren op het kruispunt tussen genres. Ondergedompeld in de betoverende klankcomposities van Todor Todoroff bewonen vijf dansers de scenografie van Sabine Theunissen terwijl ze worden gefilmd; een echte filmset waardig. De manier van werken wijzigt het lineaire tijdsverloop van de voorstelling en deconstrueert het ruimtelijk perspectief. Ze transformeert het afgesloten gebied van de camera obscura: de gefilmde “buitenbeeldfragmenten” voegen een nieuwe ruimte toe aan de bestaande ruimte op de scène. De “hallucinante realiteit” die ons omringt en ons elke dag weer verrast dient als leidraad voor deze creatie. Hors-champ dompelt de toeschouwer onder in een multidimensionele wereld met een verscheidenheid aan gezichtspunten die ons fascineert en meesleept naar onverwachte en parallelle dimensies, reëel en virtueel, waar heden, verleden en toekomst in elkaar overlopen.

Praktische info :

Michèle Noiret  / Todor Todoroff - Hors-champ
Wo 16 november 2016 om 19.30 u
Fo 17, vrij 18 en za 19 november 2016 om 20.15 u
Théâtre National - Brussel


Meer info : www.arsmusica.be en www.theatrenational.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica plaatst Japanse hedendaagse muziek in de kijker, 13/11/2016

00:35 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

22/06/2016

Mechelsepleinfeesten in Antwerpen : eigenzinnig en verrassend, met een groot gevoel voor kunst en plezier

Razen Van donderdag 23 tot en met zaterdag 25 juni treedt DE Studio in Antwerpen opnieuw naar buiten. De Mechelsepleinfeesten worden dan het kloppende hart van de stad. Villanella betrekt tijdens het festival alle omwonenden, sympatisanten en liefhebbers van het Mechelseplein. Van de Sint-Joriskerk tot het Museum Mayer van den Bergh, van Tutti Fratelli tot in DE Studio vind je theater, performances, lekker en gezond eten, een plantenmarkt, expo, muziek, feest en nog veel meer. Eigenzinnig en verrassend, met een groot gevoel voor kunst en plezier.

Razen in de Sint-Joriskerk - za 25/06 om 21.00 u
Een jaar na hun vorige passage in de Sint-Joriskerk presenteert Razen (foto) zich tijdens de Mechelsepleinfeesten opnieuw als kwartet, met Kim Delcour op blaasinstrumenten, Brecht Ameel op orgel, Pieter Lenaerts op 5-snarige contrabas en sarangi, en Paul Garriau op draailier. Het experimentele psych ensemble uit Brussel heeft de voorbije jaren middels verschillende releases (o.a. op Kraak, Sloowtapes, Deep Distance) en door hun avontuurlijke live shows een stevige reputatie opgebouwd in binnen- en buitenland. Het Duitse cultuurmagazine Skug bestempelde hen als de geestelijke opvolgers van Popol Vuh, en de ideale band om de films van Werner Herzog van muziek te voorzien.

Mechelsepleinfeesten
Van donderdag 23 tot en met zaterdag 25 juni 2016
Op verschillende locaties in Antwerpen


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.mechelsepleinfeesten.org

22:27 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

08/06/2016

Focus op Europa in 69ste editie van het Holland Festival

Holland Festival Op zaterdag 4 juni barstte het Holland Festival weer met volle geweld los. In totaal presenteert het Holland Festival 45 producties met 104 voorstellingen / concerten / evenementen, verdeeld over 23 dagen, waaronder 12 wereldpremières en 41 Nederlandse premières. Het festival duurt van 4 tot en met 26 juni 2016.

De 69ste editie van het Holland Festival opende op 4 juni in Stadsschouwburg Amsterdam met Die Stunde da wir nichts voneinander wußten van Peter Handke door het Hamburgse Thalia Theater en het Estse regie-duo Ene-Liis Semper en Tiit Ojasoo. Het festival heeft dit jaar een focus op Europa met als titel Edges of Europe. De openingsvoorstelling toont de diversiteit van en de spanning in het Europa van nu. Daarnaast duiken regisseurs Milo Rau met The Dark Ages, Joël Pommerat met Ça ira (1) Fin de Louis, Wael Shawky met Cabaret Crusades: The Secrets of Karbala en de Oekraïense band DakhaBrakha met Zemlja in de geschiedenis van het continent. Het Nederlandse gezelschap Wunderbaum reageert in zijn project The New Forest op actuele problemen. En The Syrian National Orchestra for Arabic Music, waarvan een aantal leden naar Europa gevlucht is, komt met artistiek partner Damon Albarn weer bij elkaar voor een concert onder leiding van Issam Rafea in Koninklijk Theater Carré. Naast de thematische focus op Europa, legt het festival de nadruk op drie kunstenaars(-collectieven): componist Olga Neuwirth, het Kronos Quartet en het Nederlandse acteurscollectief Wunderbaum.

De focusartiesten Olga Neuwirth en Kronos Quartet vormen de kern van de muziekprogrammering. Ensemble intercontemporain speelt Neuwirths nieuwste grote werk Le Encantadas in de Gashouder. Fagottist Pascal Gallois en pianist Marino Formenti spelen ook werk van de Oostenrijkse componiste in concerten op het festival. Het Kronos Quartet is artist in residencetijdens het festival met het project Kronos’ Fifty for the Future. Zij geven de komende vijf jaar vijftig compositieopdrachten aan vijftig verschillende componisten. In het Muziekgebouw aan ’t IJ speelt het kwartet de Fifty for the Future-composities van Yotam Haber, Merlijn Twaalfhoven en de Inuit keelzangeres Tanya Tagaq. In hetzelfde programma wordt een compositieopdracht van het Holland Festival aan Yannis Kyriakides gespeeld. In de Holland Festival Proms in het Concertgebouw speelt het Kronos Quartet enkele van zijn grootste hits afgewisseld met nieuwe composities en een gastoptreden van Tanya Tagaq, die ook in het Bimhuis een concert geeft. Verder op het programma in de Holland Festival Proms staan Africa Express met de Afrikaanse versie van Terry Rileys In C, popartiest Ben Folds met New Yorks kamermuziekensemble yMusic, het Gnawa Oulad Sidi Ensemble met een Lila-ritueel, het Radio Filharmonisch Orkest met Poul Ruders' Solar Trilogy en Merlijn Twaalfhoven met een nieuw werk voor meer dan honderd fagottisten. De zes concerten van de Proms geven, door de goedkope tickets (€ 10 per concert), een groot publiek de gelegenheid om op een laagdrempelige manier en in een feestelijke atmosfeer te genieten van het Holland Festival.

Het Nederlandse acteurscollectief Wunderbaum presenteert vier producties: The Future of Sex, in regie van Johan Simons met teksten van Arnon Grunberg; Privacy, in samenwerking met De Warme Winkel; een herneming van De komst van Xia en de pseudo-documentaire Stop Acting Now. Verder in het theaterprogramma staat de Libanees-Britse kunstenaar Tania El Khoury met een interactieve geluidsinstallatie met verhalen van overleden Syriërs.
Terugkerende regisseurs op het festival zijn Simon McBurney met The Encounter en Christiane Jatahy met The Walking Forest. Ook in de dansprogrammering zien we bekende Holland Festivalartiesten. Akram Khan is zelf te zien in zijn nieuwste voorstelling Until the Lions. Tanztheater Wuppertal brengt Pina Bausch’ Nelken en Meg Stuart is te gast met haar nog weinig gespeelde werk Sketches/Notebook.

Holland Festival 2016 heeft een groot aanbod aan film met live muziek. Het eerder genoemde DakhaBrakha speelt zijn nieuwe muziek bij de Sovjet film Zemlja (Aarde) uit 1930 van regisseur Aleksandr Dovzjenko. Schotse postrockband Mogwai speelt live hun score bij Mark Cousins film Atomic (2015). René Jacobs dirigeert Collegium Vocale Gent en B’rock Orchestra met Haydns Die Schöpfung waar de Berlijnse kunstenaar Julian Rosefeldt zijn speciaal op deze muziek gemaakte film bij toont.

Het muziektheaterpogramma wordt aangevoerd door de wereldpremière van Theatre of the World, het nieuwste werk van Louis Andriessen. Regisseur Pierre Audi en videokunstenaars de Quay Brothers tonen in Koninklijk Theater Carré de droomwereld van Athanasius Kircher, de laatste universele renaissancemens. Componist Harrison Birtwistle toont zijn nieuwe kameropera The Cure, die samen met de opera The Corridor een tweeluik vormt. De twee werken zijn te zien in één decor onder regie van Martin Duncan in uitvoering van London Sinfonietta, sopraan Elizabeth Atherton en tenor Mark Padmore. Theater Basel presenteert met regisseur Sebastian Nübling, choreograaf Ives Thuwis, oudemuziekspecialist Andrea Marcon en junges theater basel het nieuwe werk Melancholia, over de somberheid van de jeugd.

Holland Festival toont ook dit jaar werk dat gratis en in de openbare ruimte te zien is. Op het Museumplein staat tijdens het festival de interactieve installatie Tomorrow is the Question van Thaise beeldend kunstenaar Rirkrit Tiravanija. In navolging van het succes van de digitale liedcyclus The Book of Sand van Michel van der Aa geeft Holland Festival dit jaar de opdracht aan Sjaron Minailo en Anat Spiegel om een digitaal werk te creëren. Zij maken The Transmigration of Morton F., een ode aan Morton Feldman met Joan La Barbara in de hoofdrol. Vanaf 20 juni is deze digitale opera te zien op mortonf.net.

Enkele muzikale highlights :

- Ensemble intercontemporain treedt dit jaar op met het werk Le Encantadas van Olga Neuwirth, welke geïnspireerd is op de beschrijving van de Galapagoseilanden door Herman Melville. Door de bijzondere eilandopstelling van de muzikanten in de Gashouder komen alle details in de muziek prachtig tot hun recht. 18 juni - Westergasfabriek

- Africa Express, een collectief van Afrikaanse en westerse muzikanten, speelt Africa Express presents… Terry Riley’s In C Mali, een Malinese versie van Terry Tileys minimalistische meesterwerk In C uit 1964. Dit concert is onderdeel van Holland Festival Proms, het feestelijk slot van het festival met zes concerten op een dag voor slechts een tientje per concert. 25 juni - Het Koninklijk Concertgebouw

- Die Schöpfung, Haydns klassieke meesterwerk, wordt uitgevoerd door Collegium Vocale Gent, barokorkest B’Rock en drie topzangers, onder dirigent René Jacobs. Tegelijk is een speciaal op de muziek gemaakte film van de Berlijnse kunstenaar Julian Rosefeldt te zien. De mens oogt nietig en zoekend in de immense, uitgestrekte landschappen, maar heeft tegelijkertijd de schepping ingrijpend naar zijn hand gezet. 13, 14 juni - Nationale Opera & Ballet

Kloing! is een concert waarbij twee artiesten die op een vernieuwende wijze met technologie omgaan bij elkaar komen: het Nadar Ensemble en Marino Formenti. Het Nadar Ensemble speelt twee werken, waarbij humor en live video- en klankmanipulaties hand in hand gaan. Marino Formenti speelt het werk Kloing! van Olga Neuwirth. Dit is een tragikomisch duel tussen pianist Formenti en een computergestuurde Bösendorfer concertvleugel. Een concert op de grens van wat echt is en wat echt lijkt. 5 juni - Stadsschouwburg

Praktische info :

Holland Festival
Van zaterdag 4 tot en met zondag 26 juni 2016
Op verschillende locaties in Amsterdam
(NL)

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.hollandfestival.nl

21:34 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

01/06/2015

Holland Festival focust op Turkije en Pierre Boulez

Holland Festival Op zaterdag 30 mei barstte het Holland Festival weer met volle geweld los. De 68ste editie van het Holland Festival opende op 30 mei in Koninklijk Theater Carré met het concert Boğazı Geçen Şarkılar (Songs across the Bosporus) door het folkensemble Kardes Türküler. Hoofdgast was de klassiek geschoolde diva van de Turkse popmuziek, Candan Erçetin. Tijdens deze editie maakt ook de Nederlands-Turkse zangeres en pianiste Karsu Dönmez haar opwachting. Het festival 2015 heeft binnen de brede programmering drie focussen: een eerbetoon aan de dan negentigjarige Pierre Boulez, aandacht voor Turkije in een breed muzikaal programma en onder de titel Power and the people toont het festival een aantal voorstellingen dat gaat over leiderschap en over vrouwen die obstakels overwinnen die zij op hun pad vinden. In totaal presenteert het Holland Festival 45 producties met 99 voorstellingen, concerten en evenementen, verdeeld over 25 dagen. Het festival duurt van 30 mei tot en met 23 juni 2015

Ruth Mackenzie, die het Holland Festival sinds september 2014 artistiek leidt, omarmt de Holland Festival-koers: de traditie van innovatie en het tonen van wereldklasse met een brede blik naar alle continenten. Zij maakt een mix van makers die worden geïntroduceerd en gevestigde namen. Hierbij gelden traditionele presentatievormen niet meer als vanzelfsprekend en richt zij zich in de komende jaren meer op gratis toegankelijke evenementen voor een breed publiek. De openingsdag van het festival bevat naast het concert in Carré ook een openingsfeest in samenwerking met 3FM en 3voor12. Een grote dj-set wordt live gestreamd zodat iedereen thuis zijn eigen openingsfeest kan houden. Tevens wordt samen met het Stedelijk Museum ‘s middags een gratis toegankelijke installatie op het Museumplein geopend van beeldend kunstenaar Liam Gillick.

De focus op Turkije en Pierre Boulez voert het muziekprogramma aan. In Paradiso klinkt de soefimuziek van Al-Kindi en Mercan Dede in A Night under Eastern Skies en de symfonische rock van mor ve ötesi en Şebnem Ferah. Het Gurdjieff Folk Instruments Ensemble speelt Armeense muziek van Gurdjieff en Komitas. Het festival eert de 'grand maître' van het muzikale experiment, componist Pierre Boulez. Sleutelfragmenten uit zijn oeuvre zijn te horen in Beyond the Score®: a portrait of Pierre Boulez, uitgevoerd door Asko|Schönberg en Slagwerk Den Haag en vormgegeven door architect Frank Gehry. In de Gashouder speelt Ensemble intercontemporain Boulez' baanbrekende compositie Répons. In het laatste festivalweekend zal ook werk van Boulez te horen zijn tijdens de nieuwe Holland Festivaltraditie: 12 Hour PROM, een twaalf uur durende concertreeks met dit jaar onder andere Eva-Maria Westbroek, het Radio Filharmonisch Orkest en Anna Calvi & Metropole Orkest. Klangforum Wien ontwikkelt in 25 uur de nieuwe Europese hoofdstad Urbo Kune in het Muziekgebouw aan 't IJ, met medewerking van onder andere Burgemeester Van der Laan, Francine Houben en Arnon Grunberg. Tenslotte lanceert het Holland Festival de campagne Red de fagot. Tijdens het festival zullen acht korte wereldpremières ten gehore worden gebracht waarin de schoonheid van dit instrument tot zijn recht komt.

Een deel van het theaterprogramma herbergt het thema Power and the people. Het roemruchte Spaanse gezelschap La Fura dels Baus komt met M.U.R.S., een smart show over een maatschappij die gedreven is door technologische ontwikkelingen. Het Chileense gezelschap La Re-sentida keert terug op het festival met La imaginación del futuro, over de gevolgen van politieke besluiten. Het Gorki-theater speelt Der Untergang der Nibelungen, een moderne versie van het Nibelungenlied in regie van Sebastian Nübling. In Kings of war van Toneelgroep Amsterdam combineert regisseur Ivo van Hove drie van Shakespeares koningsstukken. De positie van vrouwen en hoe zij hun obstakels overwinnen, komt aan de orde in Oh My Sweet Land van Amir Nizar Zuabi, What if they went to Moscow? van Christiane Jatahy, You are my destiny van Angélica Liddell en in Lulu van Alban Berg door De Nationale Opera.

Naast Lulu bevat de muziektheaterprogrammering de Japanse popopera The End van Keiichiro Shibuya met virtuele superster Hatsune Miku. Nederlandse makers werken samen met Chinese kunstenaars. Componist Arnoud Noordegraaf brengt een nieuwe opera: As Big As The Sky, met decors en video van Ai Weiwei. Documentairemaker Frank Scheffer volgt in Het Innerlijke Landschap Guo Wenjing tijdens het componeren van zijn nieuwste opera Si Fan die tijdens het Holland Festival in wereldpremière gaat.

De dansprogrammering wordt aangevoerd door Extremalism, een omvangrijk werk van Emio Greco en Pieter C. Scholten met 30 dansers van ICKamsterdam en Ballet de Marseille dat zijn wereldpremière beleeft tijdens het Holland Festival 2015. Boris Charmatz komt terug naar het festival met de nieuwe voorstelling manger. Het Cullberg Ballet uit Zweden brengt een double bill met nieuw werk van choreograaf Trajal Harrell en een choreografie van Eszter Salamon.

Enkele highlights :

- Répons, de baanbrekende compositie van Pierre Boulez. Het Holland Festival eert dit jaar de bijna 90-jarige componist Pierre Boulez met verschillende concerten. In de Gashouder wordt Répons uitgevoerd door Ensemble Intercontemporain onder leiding van Matthias Pintscher op zondag 14 juni.
In zijn baanbrekende compositie Répons (1981-1984) koppelde Pierre Boulez, de 'grand maître' van het muzikale experiment, voor het eerst het traditionele instrumentarium van de uitvoerenden aan realtime digitaal gemanipuleerd geluid. Vanwege het spiraalvormige karakter van de compositie en de ruimtelijke opstelling van ensemble, solisten, luidsprekers én publiek is de Gashouder de ideale zaal om het spannende spel van heden en verleden, vraag en antwoord tot zijn recht te laten komen. Boulez' ouwe getrouwen van het Ensemble intercontemporain en de klanktovenaars van het door Boulez opgerichte IRCAM spelen onder leiding van Matthias Pintscher het stuk twee keer, zodat het publiek in de pauze van plaats kan wisselen om het vervolgens vanuit een heel ander perspectief nogmaals te beluisteren. Een unieke kans om dit iconische werk in al zijn finesses te leren kennen.

- Baroque Revisited is een concert door Berlijns Solistenensemble Kaleidoskop. Het ensemble katapulteert de muziek van barok componisten Bach, Mealli, Von Biber en Barrière naar de 21ste eeuw en maken daarbij gebruik van de gehele concertruimte op donderdag 18 juniin Muziekgebouw aan 't IJ. 
Vier oude meesters. Vier jonge, aanstormende solisten. Baroque Revisited katapulteert de muziek van Bach, Pandolfi Mealli, Von Biber en Barriere naar de 21ste eeuw, in een theatrale uitvoering die de mogelijkheden van de concertzaal maximaal benut. Componiste Sarah Nemtsov (1980) smeedde alles aaneen tot een nieuw, avondvullend werk, waarin de parallellen en contrasten tussen de componisten door de ruimtelijke opstelling van de solisten en de strijkers van Solistenensemble Kaleidoskop een sterk fysiek karakter krijgen.

- De New Yorkse schrijver en regisseur Annie Dorsen maakt voorstellingen gebaseerd op wiskundige formules en programmeertalen voor computers. Ze is actief in een grote verscheidenheid aan disciplines, waaronder theater, film, dans en theatrale performances. Holland Festival presenteert de wereldpremière van haar nieuwste werk Yesterday Tomorrow, een muzikale reis door de ruimte, van Yesterday van The Beatles tot Tomorrow uit de musical Annie. De weg daartussen is gebaseerd op algoritmes en onvoorspelbaar. Yesterday verdwijnt steeds verder uit het gehoor en Tomorrow wordt steeds herkenbaarder. Op donderdag 4 juni in Muziekgebouw aan 't Ij.

- Koeien is een muziektheaterwerk van en óver componist en jazzpianist Misha Mengelberg. Guus Janssen en Cherry Duyns creëerden een voorstelling met teksten en muziek van Mengelbergs onvoltooide werk die in haar absurdisme toch onmiskenbaar Mengelberg is, waarin een wonderlijk personage, gespeeld door Pierre Bokma, aanwezig is dat doet denken aan de maestro zelf. Op dinsdag 9 (wereldpremière) en woensdag 10 juni in de Stadsschouwburg Amsterdam.

Praktishce info :

Holland Festival
Van zaterdag 30 mei tot en met dinsdag 23 juni 2015
Op verschillende locaties in Amsterdam
(NL)

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.hollandfestival.nl

18:53 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

04/05/2015

Twintigste editie van het Kunstenfestivaldesarts in Brussel

Kunstenfestivaldesarts Vrijdag gaat de twintigste editie van het Kunstenfestivaldesarts van start in Brussel. Het festival plaats dat de internationale hedendaagse creatie centraal. Het Kunstenfestivaldesarts durft het aan om compromisloze kunstvormen aan het grote publiek te tonen. Het biedt de nodige creatieve ruimte om te experimenteren en dingen uit te proberen. Een ruimte die drie weken lang verlangen, nieuwsgierigheid, durf en kwaliteit ademt. Esthetische en formele verscheidenheid gaan er samen met een confrontatie van ideeën. Werk van internationaal erkende kunstenaars staat naast dat van te ontdekken talent. Er wordt een veelheid aan talen gesproken. De fysieke ruimte van de stad deint uit, de mentale ruimte verlegt haar grenzen.

Voor zijn twintigste editie wil het Kunstenfestivaldesarts hulde brengen aan de schoonheid en specificiteit van de levende voorstelling, aan de ruimte en de tijd die kunstenaars en toeschouwers met elkaar delen. et een scherp programma stelt het Kunstenfestivaldesarts de internationale hedendaagse creatie centraal, en dat doet het in een ongedwongen sfeer. De meeste van de dertig werken uit het festivalprogramma zien 'vandaag' het licht - in al hun broze schoonheid - en worden door het festival ge(co)producet. Het Kunstenfestivaldesarts brengt een veelheid aan kunstenaars en toeschouwers bij elkaar. Verschillende talen en visies leven onder één dak. Ideeën worden uitgewisseld.

'The Time We Share'
'
The Time We Share' is de titel van het boek waarvan deze twintigste editie vergezeld gaat. Net zoals de artistieke projecten die tijdens het festival te zien zijn, is het boek een ambitieuze, risicovolle onderneming geworden. Vertrekkend van enkele van de voorstellingen uit de 20 festivaledities, toont het boek hoe creaties een tijdsgeest weerspiegelen, of anders gezegd, hoe een tijdsgeest door artistieke creaties in beeld wordt gebracht.Het boek is opgevat als het script van een voorstelling en heeft het festival als thematisch ankerpunt. De grenzen van dat onderzoeksveld worden echter regelmatig overschreden. In een reeks bijdragen, waarvan vele specifiek voor het boek geschreven zijn, komen de meest diverse visies aan bod van artiesten en theoretici die de wereld bekijken vanuit de invalshoek van de podiumkunsten. Peilen naar 'de tijd die we delen' is een leitmotiv van het Kunstenfestivaldesarts dat het heden in historisch perspectief plaatst maar het publiek ook vraagt een blik op de toekomst te werpen. Aan die toekomst draagt het festival bij door werk van opkomend talent te tonen en kunstenaars die te weinig bekendheid genieten een podium te bieden: Matija Ferlin, Wen-Chi Su, El Conde de Torrefiel, Radouan Mriziga en vele anderen.

Het levende lichaam
Dit jaar steunt en toont het festival de creaties van een reeks kunstenaars die nog geen brede bekendheid genieten maar ontegensprekelijk de ontdekking waard zijn. Op de affiche prijken echter ook ‘grote namen’, in een mix van generaties en genres. De meeste van hen presenteren radicaal eenvoudige werken die de kern van hun artistieke creativiteit uitdrukken. Anne Teresa de Keersmaeker palmt WIELS in om de expositieruimte en -tijd in beweging te brengen. Negen weken lang zijn dansers en musici er aan het werk. Dag na dag wordt het publiek ondergedompeld in de levende voorstelling en de ononderbroken activiteit van de artiesten. Het kijkt niet naar een podium, maar is de bezoeker van een gemeenschappelijk beleefde ruimte. Zelf creëert en danst De Keersmaeker een korte solo: My breathing is my dancing. De choreografie ontstaat uit de essentie van de beweging: de adem. De cyclus van in- en uitademen is de directe, zowel immateriële als concrete belichaming van de levensenergie. Deze nieuwe festivaleditie staat garant voor wezenlijke ervaringen die de vinger leggen op een wereld die overheerst wordt door weelde, door de consumptiereflex en het groeimodel. Tijdens de editie 2015 zijn de podiumkunsten meer dan ooit levend. In een uiterst eenvoudig kader toont het Kunstenfestivaldesarts lichamen die op een 'natuurlijke’ manier ademen, werken, spreken, zingen, schreeuwen en zelfs… eten. In Corbeaux, een uiterst eenvoudige maar krachtige choreografische vorm, brengt Bouchra Ouizguen een twintigtal vrouwen uit Marokko en Brussel bij elkaar. De bewegingen van hun lichamen, de versnelling van hun ademhaling, de kreten die aan hen ontsnappen, dat alles brengt een bevrijdende trance teweeg in een gezamenlijk, zichtbaar aanwezig zijn. Eveneens afkomstig uit Marrakech is de jonge choreograaf Radouan Mriziga. Hij is geïnteresseerd in het functionele lichaam, in de gebaren die een landmeter of vakman maken tot wie ze zijn. Het lichaam, hier en nu, is het meetinstrument dat de mens verbindt met de ruimte en de wereld die hem omringen.

In zijn nieuwste voorstelling richt de danser Boris Charmatz zich op het innerlijk en maakt hij een studie van de dagdagelijkse handelingen die bij het eetritueel komen kijken. Vier lichamen kauwen en spuwen, zingen en dansen een langzame ‘vertering’ van de wereld. Samen met een bijzonder heterogeen en exclusief Brussels gezelschap creëert Jérôme Bel de voorstelling Gala, een hulde aan de diversiteit, waarin hij een dansende, egalitaire gemeenschap uitbeeldt. De persoonlijke voorstellen van de vertolkers, die qua leeftijd, afkomst, opleiding en tijdsbesteding erg van elkaar verschillen, vormen het basismateriaal van de voorstelling. Volgens de wensen van de regisseur is Gala het resultaat van een kort en vrolijk creatieproces. Toch wordt het publiek er geconfronteerd met de logica van de segregatie. Met de wereldpremière van Gala schiet het festival uit de startblokken in Zinnema – een alternatieve plek voor amateurkunsten – en wordt het festival afgesloten in het Kaaitheater – een instelling voor de professionele levende kunsten, in het hart van de stad. Is het naïef te denken dat de dans in staat is verschillen uit te vlakken?

De idee van het levende lichaam dat in zijn grootste natuurlijkheid tot uitdrukking komt, is bepalend voor de residentie van de grote Italiaanse filosoof Giorgio Agamben. In de loop van een uitzonderlijke lezing verklaart hij zijn theorie over het ‘werk-loze’ lichaam, dat weerstand biedt tegen de moderne politieke regimes, die op onze lichamen beslag leggen om als het ware het leven zelf in te palmen.

De levende taal
Naast het lichaam wordt ook de taal aan vereenvoudiging blootgesteld. In Uso umano de esseri umani, een opmerkelijk sobere studie, laat Romeo Castellucci een taal horen die tot haar essentie herleid is. In een reeks enigmatische taferelen blijven slechts enkele woorden over, naast zuivere emotie en de kracht van onze eigen verbeelding. Deze kostbare, zelden geprogrammeerde voorstelling doet u een intieme blik werpen op het werk van een groot regisseur, die vooral om zijn grootschalige scenische projecten bekendstaat. Bij l’Encyclopédie de la parole, het collectief van Joris Lacoste, gebeurt de ontleding van de taal heel ongedwongen. Dit jaar creëert Joris Lacoste voor het festival Suite n°2, een fijngevoelige en muzikale benadering van zowel de vormelijke als inhoudelijke aspecten van de gesproken taal. Matija Ferlin, een bijzonder beloftevolle artieste uit Kroatië, toont dan weer een taal die een normalisatieproces doormaakt. De tekst van We are kings not humans wordt weliswaar door volwassenen vertolkt, maar is geschreven met de hulp van kinderen, waardoor er problemen opduiken met het ‘benoemen’ van de wereld.

Enkelvoudige en meervoudige geschiedenis, heden en verleden, waargebeurde en fictieve verhalen
De theatervorm 'aan tafel', waarvan Sylvain Creuzevault zijn waarmerk heeft gemaakt, stelt niet alleen het woord centraal, maar ook de manier waarop het woord genomen wordt. Zijn laatste voorstelling, Le capital et son singe, is vrij geïnspireerd op Het kapitaal van Karl Marx en gaat na hoe een gemeenschap van mannen en vrouw er op een welbepaald ogenblik in slaagt de geschiedenis een nieuwe wending te geven. Marx is slechts een van de vele historische figuren die tijdens deze festivaleditie aan bod komen. Voor The Blind Poet laat Jan Lauwers zich inspireren door Arabische en Andalusische dichters uit de 11e eeuw. Aan de hand van hun werk maken we kennis met een tijd waar de vrouw macht heeft en het atheïsme wijdverbreid is. Met deze nieuwe creatie, waarvan het festival de wereldpremière presenteert, gaat Lauwers duizend jaar terug in de tijd om een verrassende blik te werpen op het begrip ‘identiteit’ in het multiculturele Europa van vandaag.

De geschiedenis komt tijdens deze festivaleditie veelvuldig aan bod. Het festival boort het 'klassieke' repertoire aan met twee producties van gezelschappen die gedreven worden door het verlangen om oude teksten een tweede, hedendaagse adem te geven. Sinds 2007 is The Wooster Group niet meer in Brussel geweest. Het New Yorkse collectief, dat in de jaren tachtig indrukwekkend pionierswerk verrichtte, laat zich tot op vandaag voeden door de nieuwste technologie, zonder daarbij zijn verankering in de fundamenten van het theatergenre te verliezen. In zijn bewerking van Troilus and Cressida, een van Schakespeares meest ondoorgrondelijke tragedies, wordt het epische verhaal over de Trojaanse Oorlog verplaatst naar de verovering van het Wilde Westen en de indiaanse oorlogen. tg STAN brengt De kersentuin/La cerisaie, een toneelstuk van Tsjechov waarin de acteurs een vlucht voor het heden zien: “Het heden bestaat nauwelijks, het wordt versmacht tussen de drang naar het verleden en het verlangen naar een onzekere toekomst”.

Het Kunstenfestivaldesarts smeedt vertrouwensbanden. Mariano Pensotti en Federico León, twee getalenteerde Argentijnse regisseurs die sinds vele jaren steun krijgen van het festival, verrassen ons elk met een nieuwe creatie. Het oeuvre van Pensotti wordt gekenmerkt door de scherpheid waarmee hij het spanningsveld tussen werkelijkheid en fictie blijft ontleden. In Cuando vuelva... openbaart de geschiedenis zich in al zijn grootsheid doorheen de kleine, dagdagelijkse wederwaardigheden van een handvol individuen. De typische, narratieve theaterschriftuur van de Argentijnse auteur resulteert in een labyrint van persoonlijke verhalen die samen een groot universeel verhaal vromen. Ook Las ideas, de nieuwste creatie van Federico León, neemt ons mee naar een fascinerend ideeënlabyrint waar werkelijkheid en fictie samenvloeien en heden en verleden in elkaar overgaan.

Documenten
In het politieke theater van Milo Rau wordt de werkelijkheid weergegeven als in een documentaire. De Zwitserse regisseur brengt dit jaar het tweede luik van zijn trilogie over Europa. Na het buitengewone The civil wars, dat vorig jaar in het kader van het Kunstenfestivaldestarts in creatie ging, behandelt Milo Rau deze keer de troebele verhouding tussen het oude continent en Rusland. De conflicten die de Balkan verdeelden en verdelen, worden belicht aan de hand van reële getuigenissen van een groep acteurs. Vertrekkend van hun intieme biografie schrijft de regisseur een stuk collectieve geschiedenis. Archive, de nieuwe choreografische creatie van Arkadi Zaides, vindt zijn oorsprong in de archiefbeelden van B’Tselem, een informatiecentrum voor mensenrechten dat camera’s ter beschikking stelt aan Palestijnse burgers, waarmee die hun dagelijks leven in de bezette gebieden vastleggen. Door dat beeldmateriaal met ‘banaal’ geweld concreet te belichamen, creëert Zaides een lichaam-archief dat bij elk van de toeschouwers een persoonlijke interpretatie uitlokt.

In Trial about fake beschrijft de Brusselse documentairemaker Manu Riche het proces van de Chinese overheid tegen kunstenaar Ai Weiwei in 2012. Is het mogelijk een simulatie objectief weer te geven? Volgens Riche is de enige manier om het proces te documenteren, er een waarheidsgetrouwe reproductie van te maken in de beslotenheid van de muren van een theater. Bewakingscamera’s registreren aleatorische beelden van een performance waar acteurs de schijnrechtszaak opnieuw opvoeren.

Revelaties
Het Kunstenfestivaldesarts zet zich in voor kunstenaars die nog aan hun weg timmeren of een bredere uitstraling verdienen. De bijzondere creaties van Marlene Monteiro Freitas of Mårten Spångberg zijn ware aanraders. De Kaapverdiaanse Marlene Monteiro, die aan de Brusselse dansschool P.A.R.T.S. studeerde, leeft en werkt in Lissabon. Ze brengt een totaalspektakel dat door zijn grote vindingrijkheid en vormelijke bravoure je hoofd aan het tollen brengt. La substance but in english van Mårten Spångberg nodigt je uit een ruimte te delen die door beweging, materie en kleur voortdurend aan verandering blootgesteld wordt. In deze performance, die ongeveer 4 uur duurt, wordt overvloed stilaan weer beheersbaar en krijgt het artificiële opnieuw een menselijke kant. Ook Halory Georger is een kunstenaar wiens parcours de nieuwsgierigheid prikkelt. Samen met Antoine Defoort creëerde hij voor de festivaleditie 2012 het uitbundige Germinal. De verwachtingen zijn dan ook hooggespannen voor Corps diplomatique, zijn nieuwste creatie, waarin hij het theater van de toekomst gestalte geeft.

Dankzij het festival krijgen een aantal jonge kunstenaars dit jaar de kans om voor het eerst een Belgisch - in sommige gevallen zelfs een Europees - podium te betreden. El Conde de Torrefiel, een collectief uit Barcelona, Leandro Nerefuh, een atypische conferencier uit São Paulo en de Taiwanese choreografe Wen-Chi Su zijn stuk voor stuk het ontdekken waard. Het aanstormende Belgische talent wordt dan weer vertegenwoordigd door choreografe Louise Vanneste en regisseuse Léa Drouet.

Risico's
Het Kunstenfestivaldesarts is een onderzoeksruimte waar nieuwe ervaringen worden uitgeprobeerd. Zo vat de grote plastische kunstenaar Michel François het plan op om een ‘theaterproject’ te creëren! Op initiatief en met de steun van het Kunstenfestival wordt een theatraal avontuur mogelijk dat de kunstenaar meesleurt naar contreien waar hij nooit eerder vertoefde. Vertrekkend van zijn eigen artistieke praktijk stuurt hij de codes en rituelen van het theater in de war, maar slaagt er tegelijk in de magie haar werk te laten doen. De ontregelende energie van Michel François laat de fysieke, ruimtelijke en temporele bestanddelen van het theater uit elkaar spatten, waarna een totaal nieuwe partituur tot stand komt.

De stad

Het Kunstenfestivaldesarts ligt in de stad verankerd. Op de trappen van de Beurs, hartje Brussel, speelt zich het openingsevenement van Anna Rispoli af. Op die plek brengt ze individuen samen die een ding gemeen hebben: ooit verhieven ze hier hun stem. Rispoli’s tableau vivant is dat van een gedeeld verlangen naar verandering. Tot slot presenteert het festival nog de Belgische première van Maria Tarantino’s film over Brussel: Our city. Hoe en wanneer kunnen we zeggen dat we aan een stad toebehoren? Wie is onze stad?

Praktische info :

Kunstenfestivaldesarts
Van vrijdag 8 t.e.m. zaterdag 30 mei 2015
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kfda.be

19/04/2015

Tiende editie Festival Courants d'Air in Brussel

Festival Courants d'Air Courants d'Air, het festival van de podiumkunsten van het Conservatoire royal de Bruxelles, viert van 22 tot 26 april 2015 zijn tiende editie. Het festival beoogt meer dan ooit een vernieuwende curiositeit, door het bevorderen van ontmoetingen tussen jonge internationale kunstenaars die uit de hele wereld in België komen studeren.

Voor deze 10de editie zullen 65 projecten theater, circus en muziek steeds nieuwe vormen aannemen met klassieke en hedendaagse registers. Zowel voor het jonge publiek als met oosterse, traditionele en lyrische accenten. Er zullen meer dan 300 muzikanten en 250 toneelspelers en circusartiesten blijk geven van het vermogen van de artistieke kweekvijver. Al deze voorstellingen zullen gratis toegankelijk zijn en zullen plaatsvinden in exclusieve locaties, zoals het Conservatorium in de Eikstraat, in de Sint-Gorikshallen, in het Music Village, in het Stadhuis op de Grote Markt, in het Brussels Parlement en in de Université Libre de Bruxelles (Campus Solbosch).

Het muziekprogramma reist door de tijd en de continenten heen, met oude, heilige, klassieke, hedendaagse, oosterse, Japanse, Amerikaanse en Armeense muziek, opera en jazz. Een aantal projecten zijn multidisciplinair en brengen beeld, woord, dans en muziek met elkaar in verbinding. Zoals onder meer Pour toi Arménie, het eerbetoon van François Mardirossian aan de Armeense genocide of het zeer opvallende muziekproject Paysage japonais, door Sachiko Kinebuchi en een collectief van Japanse studenten. Een ander hoogtepunt is het project van Arnaud Giroud, die een Europees Mendelssohn-festival op touw wil zetten en als voorproefje drie concerten voorstelt.

Dit jaar staan ook de collectieve theatercreaties centraal tijdens dit festival van de podiumkunsten en ook het jonge publiek zal niet op zijn honger blijven zitten met het muzikaal verhaal van Lilou et la musique enchantée, van Cassandre Ramos; Pierre et le loup van Prokofiev; Des fleurs pour le petit Poucet van Barnabé Henri, naar Charles Perrault; en de drie circusprojecten Fantômes personnels van Sarah Devaux, Fil en trace van het collectief Yaga d’Oya en Métamorphose van Hugo Mega.

Dit jaar zijn alle kunsthogescholen van de Fédération Wallonie-Bruxelles van de partij: de koninklijke conservatoria van Brussel, Luik en Bergen, het IAD, het ESAC, het INSAS en het ENSAV-La Cambre. Bovendien werkt het festival samen met het Centre des Arts Scéniques dat al dit jonge geweld in goede banen zal leiden.

Praktische info :

Festival Courants d'Air
Van woensdag 22 t.e.m. zondag 26 april 2014
Op verschillende locaties in Brussel
Gratis toegang


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.conservatoire.be

23:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

16/03/2015

Vierde editie van Performatik, de Brusselse biënnale van de performancekunst

Performatik De vierde editie van Performatik, de Brusselse biënnale van de performancekunst, telt twee 'transfers' om u tegen te zeggen. Choreografe Anne Teresa De Keersmaeker herdenkt dans als een tentoonstelling in WIELS. Een omgekeerde beweging maakt beeldend kunstenares Joëlle Tuerlinckx. Op basis van haar immense archief maakt zij een theatervoorstelling, waarvan in het Kaaitheater de integrale versie te zien zal zijn. Performatik zoekt grenzen op, ontrafelt codes en stimuleert ontmoetingen tussen verschillende kunstwerelden.

Performatik kiest resoluut voor het boeiende tussengebied tussen podiumkunsten en beeldende kunst. Bindend element is telkens het live gebeuren, de ontmoeting tussen u en de performer, in het hier en nu. Daarvoor wordt er samengewerkt met tal van partners in de stad - Argos, Beursschouwburg, Bozar, CENTRALE, Don Verboven Exquisite Objects, Passa Porta, Q-O2, Zsenne art lab, WIELS en workspacebrussels - die elk hun eigen expertise inbrengen. Ook de publieke ruimte wordt ingenomen: de straten door Esther Ferrer, de 'grande dame' van de Spaanse performance art, de pleinen door de Bouillon Group, een jong Georgisch collectief. Zij doen, na de biënnale van Venetië, Brussel aan met een performance die onze relatie met de drie monotheïstische godsdiensten verbeeldt.

Opener is de eerste grote creatie voor het theater van de Duitse kunstenares Ulla von Brandenburg. Zij voert ons terug naar het gedachtegoed van de utopisch socialist Saint-Simon, samen met het Brussels Brecht-Eislerkoor.

Performance laat zich niet vangen in één categorie. Marthe Ramm Fortun neemt je mee op een 'conversatieperformance' in Bozar, Christian Bakalov ontneemt je het zicht in een parcours doorheen de Kaaistudio's. Nogal wat kunstenaars reageren op onze hypersnelle tijd via rituelen die ons uitnodigen om tijd te nemen: de ceremonie van Béatrice Balcou, de "square dance" van Germaine Kruip, de twaalf dagen durende pianoperformance van Marino Formenti waarin kunst en leven, privaat en publiek versmelten.

Het ontregelen van kijkposities (theatrale toeschouwer, museale kijker) is inherent aan het grensoverschrijdende genre dat performance is. Dat is het onderwerp van de nieuwe productie van Xavier Le Roy en van de expo van kunstenaar Benoît Félix, die ook tekende voor het festivalbeeld.

Een greep uit het programma :

Expo Anne Teresa De Keersmaeker / Rosas & Ictus : Work/Travail/Arbeid - WIELS
Opening: do 19/03 van 18.30 u tot 21.30 u
Van vrij 20/03 t.e.m. za 17/05, woe tot zon, van 11.00 u tot 18.00 u

Bij een voorstelling ervaren de performers en de toeschouwers de tijd, ze heeft een duidelijk begin en einde. Bij een tentoonstelling ligt dat anders. De tentoonstelling verandert normaal gezien niet na de opening, en niemand maakt ze mee van begin tot eind. Kan een choreografie worden uitgevoerd in de vorm, de tijd, de ruimte en de voorwaarden van een tentoonstelling? Die intrigerende vraag vormt de basis van Work/Travail/Arbeid.

Voor dit nieuwe werk vertrekt Anne Teresa De Keersmaeker van Vortex Temporum. Deze choreografie uit 2013, op het gelijknamige muziekstuk van de Franse componist Gérard Grisey, heeft nadrukkelijk betrekking op de tijd. Even rigoureus als Steve Reichs minimalistische muziek de voorstelling Fase (1982) droeg, inspireerde de 'duizeling van de duur' van Grisey's compositie De Keersmaeker in haar eigen onderzoek van het fenomeen tijd in Vortex Temporum, en nu uiteindelijk ook in Work/Travail/Arbeid.

Xavier Le Roy : Sans Titre - Kaaitheater
Di 24 en woe 25/03 om 20.30 u

Sans titre is een drievoudige voorstelling: lezing, concert én dansvoorstelling. Ze wijzigt de (sociale of esthetische) spelregels en observeert hoe langzaam een nieuw evenwicht ontstaat. Daarmee gaat Xavier Le Roy verder op een thema dat hem fascineert: dat regels nodig zijn en dat het evenzeer nodig is ze te wijzigen. In Sans titre bespeelt hij verschillende theatrale vormen, maar telkens opnieuw wijzigt hij elementen die nodig zijn voor een normaal verloop van de voorstelling. Daardoor moeten toeschouwers en acteurs met elkaar onderhandelen over hoe zij zich verhouden tot die vreemde situaties. Wat gebeurt er wanneer de lezing geen tekst meer heeft? Wanneer de muziek stemloos wordt? Wanneer de dansers onbeweeglijk worden?

De Franse choreograaf Xavier Le Roy is, samen met Jérôme Bel, een van de grote namen van de zogenaamde 'conceptuele dans'. Hij was in het Kaaitheater te gast met producties als Self Unfinished (1998), Product of Circumstances (1999), Giszelle (2001, i.s.m. Eszter Salamon), Le Sacre du Printemps (2007), Low Pieces (2012) e.a.

Miki Yui / Rie Nakajima / Ryoko Akama - Q-O2
Wo 25/03 om 20.30 u

Muziekwerkplaats Q-O2 presenteert drie Japanse artiesten die alle drie werken rond en met (kinetische) objecten en ruimtelijke waarneming. Drie performances waarin kleine dingen en aangelegenheden de hoofdrol spelen.

- Miki Yui - mamagoto
' Mamagoto' of 'manegoto', een imitatie; een gekend spelletje bij kinderen dat erin bestaat te herhalen wat je net hebt gehoord of gezien: bedenken en leren via imitatie. Het woord 'mama' is ontleend aan de oude spreektaal en betekent 'eten', meer bepaald 'rijst' terwijl 'goto' (of 'koto') 'ding' of 'handeling' betekent.
'Mamagoto' betekent dus in oorsprong het nabootsen van volwassenen die aan het koken zijn maar moet hier in de ruime betekenis worden opgevat als het nabootsen van handelingen.

- Rie Nakajima - a hollow or a bump
Is het werk hier voor ons een kuil of een bult? Dat kan een mogelijke vraag zijn. Hoe meer werk ik maak, hoe minder ik het weet. Ondanks de verwarring, zijn de zaken duidelijker geworden.
Door hier gebruik te maken van klanken en objecten, heb ik het over beeldhouwkunst zonder vorm. Het werk bestaat enkel in de tijd. Ik dring niets op en mijn werk beantwoordt de vraag. We zijn wie we zijn en ik probeer anderen niet te overtuigen van de betekenis van mijn werk. Komen en gaan. Is het nu een kuil of een bult? Misschien wel allebei of geen van beide.

- Ryoko Akama - almost empty - fields and waves
Eenvoudige golven en trillingen van objecten bieden een antwoord op de tekst. Het bestuderen van het kleine bestaat erin de ruimte of het veld te manipuleren, in dit geval binnen de context van een performance.

Ivo Dimchev : Operville - Kaaitheater
Za 28/03 om 21.00 u

Wie ooit Concerto van Ivo Dimchev zag, weet hoe Dimchevs eigenzinnige interpretatie van een live concert klinkt. Een radicale improvisatie met zijn gespierde lichaam en ijle falsetstem als instrumenten. "Ik ben geïnteresseerd in de fysieke kracht van de muziek en de melodieën van mijn spieren", aldus Dimchev. Zijn stem en stemgebruik is uniek. Denk aan het begin van de soloperformance Lili Händel, waar hij met een prachtige contratenor improviseert op een vertraagde opname van Mona Lisa van Nat King Cole. De zanger Dimchev gaat vloeiend over van de ene gemoedstoestand naar de andere, van rockster naar prima donna. Door zijn voortdurende spel met verschillende persoonlijkheden is het alsof hij muziek wordt. Net als bij zijn performance is zingen een 'borderline event' waar alles mogelijk is.

In Operit werkt Dimchev zijn eigen versie van het concept opera uit. Verwacht vocale improvisaties vertrekkende van klassieke muziek, met meerdere zangers-performers op de scène. Dimchev sluit traditiegetrouw Performatik af met een onvoorspelbare voorstelling, waarna iedereen op de dansvloer wordt uitgenodigd.

Praktische info :

Performatik
Van woendag 18 t.e.m. zondag 29 maart 2015
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kaaitheater.be

01/12/2014

Lâchez tout! : theater, film, performance en concert in één voorstelling

Lâchez tout! Een concert, een film en een theatervoorstelling in één, Lâchez tout! wil dat alles zijn, en niets minder. Lâchez tout! gaat over de aanstekelijkheid van de utopie, en tegelijkertijd over de onmogelijkheid daarvan. Een gelaagdheid die tekenend is voor het werk van François Sarhan en die in deze voorstelling in de verf wordt gezet, met behulp van de muzikanten van het Red Note Ensemble en danser/acrobaat Claudio Stellato

Sarhan is cellist, componist, schrijver, encyclopedist, stopmotionkunstenaar, filmmaker. Bij voorkeur tegelijk en zonder onderscheid. Een voordracht ontspoort in een dadaïstisch concert, encyclopedische weetjes blijken verzonnen, geprojecteerde illustraties muteren tot collages in de geest van Terry Gilliam en Max Ernst. In dit multidisciplinaire oeuvre kruisen twee personages regelmatig elkaars pad; Professor Glaçon - de belichaming van de ongebreidelde fantasie en tevens de auteur van een imaginaire encyclopedie - en Bobok, een fanatieke naïeveling die door de stad zwerft met diezelfde encyclopedie onder zijn arm.

In Lâchez tout! volgen we Bobok op zijn tocht; tijdens de voorstelling legt hij een traject af dat begint en eindigt op scène. Tussen dit begin- en eindpunt zien we hem in de stad ronddwalen in een stomme film. Geluidsartiesten zorgen live op scène voor de bijhorende dichtslaande deuren, voetstappen en voorbijrijdende vrachtwagens. Lâchez tout! is meer dan een verhaal, het is een zwerftocht, een totaalervaring die het midden houdt tussen een misdaadverhaal en een filosofische tragikomedie. Laat je meeslepen in de absurde wereld van Bobok, allez, lâchez tout!

Als componist heeft François Sarhan zijn repertoire verrijkt in alle genres: orkest, kamermuziek (meer bepaald de cyclus Bobok voor 2, 3, 4 en 5 strijkinstrumenten), kameropera (Kyrielle du Sentiment des Choses, gecreëerd voor het Festival van de Lyrische Kunst in Aix-en-Provence in 2003), elektronische muziek, gemengd. Zijn oeuvre is het onderwerp van monografische concerten en portretten (Ictus Ensemble, Intercontemporain, Alternance) en hij is regelmatig in residentie (Festival Automne en Normandie, Metz, Witten, Manchester, Orléans). Hij heeft ook een organisatie opgericht voor muziektheaterproducties en concerten: crWth. Hij bedenkt zelf voorstellingen en muziekavonden en maakt animatiefilms en video's. Hij geeft zelf zijn eigen werk uit en neemt deel aan talrijke pluridisciplinaire events voor dans en theater.Hij is de auteur van Introduction à l'histoire de la musique ("Inleiding tot de muziekgeschiedenis", Flammarion 2004) en van het werk Encyclopédie, een volledig verzonnen verzameling artikels en afbeeldingen over verschillende thema's. Hij heeft onlangs een voorstelling geënsceneerd op een originele tekst van Jacques Roubaud, A King, Lear, waarvoor hij de muziek heeft gecomponeerd. Hij bereidt momenteel een filmconcert voor, waarvan hij zowel de muziek als de film zal maken. Hij was componist in residentie bij de Scène nationale d'Orléans van september 2009 tot juni 2012. Hij is de bezieler van een reflectiegroep, POTRAVINY. In 2013 ging zijn pluridisciplinaire voorstelling, in samenwerking met LOD muziektheaterLâchez tout! (Enough Already) in première in Glasgow. Lâchez tout! is theater, film, performance en concert, in één voorstelling. De voorstelling wordt nog hernomen in 2014-2015.

Praktische info :

LOD/François Sarhan : Lâchez tout!
Donderdag 4 december 2014 om 20.00 u
Muziekcentrum De Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be en www.lod.be
------------------------------
Zaterdag 6 december 2014 om 20.00 u
De Spil - Roeselare


Meer info : www.despil.be en www.lod.be
------------------------------
Donderdag 12 februari 2015 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en www.lod.be

Extra :
François Sarhan : www.fsarhan.com, www.myspace.com/francoissarhan, www.composers21.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Paradise Lost : het verloren paradijs in de Bijloke, 1/12/2014

Bekijk hier alvast het promofilmje voor Lâchez tout!

23:14 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende