09/03/2017

Uitzonderlijke muzikale performance van Nadar in Brussel

EXIT F Een compositie voor ensemble en… vier heteluchtballonnen. EXIT F van componist Michael Maierhof is even uniek als spectaculair. Het intrigerende, ritmische, grappige, luide, flitsende en prettig gestoorde werk is het zesde luik in een reeks over vluchtbewegingen. De luchtballonnen lijken elk moment te kunnen opstijgen, en weg te vliegen naar het verre onbekende. EXIT F is op het lijf geschreven van Nadar, een jong en internationaal gereputeerd ensemble met een passie voor muziek uit onze tijd. Niet alleen schreef Maierhof het werk specifiek voor Nadar; de groep heeft zijn naam ook ontleend aan Félix Nadar, aka Gaspard-Félix Tournachon, een Franse schrijver, fotograaf en ballonvaarder.

Het spraakmakende Generation Kill is eveneens speciaal voor Nadar gecomponeerd. Stefan Prins liet zich inspireren door de gelijknamige HBO-miniserie over de inval in Irak in 2003. En ook de reflectieve woorden van Evan Wright, auteur van het boek waarop de serie is gebaseerd, triggerden de componist: "Deze oorlog werd uitgevochten door de eerste playstation-generatie. Het minste dat je van deze generatie kan zeggen, is dat ze in Irak uitstekend blijkt te doden."

Stefan Prins - Generation Kill
Stefan Prins schreef Generation Kill in 2012, in opdracht van de Donaueschinger Musiktage, een van de meest prestigieuze festivals voor hedendaagse muziek. Iets meer dan een jaar voordien waren in het Midden-Oosten en in Noord-Afrika protesten, opstanden en revoluties uitgebarsten: de Arabische Lente. Die gebeurtenissen, maar meer nog de manier waarop ze in gang werden gezet en erover werd bericht, inspireerden Prins voor Generation Kill:

“Door video’s te maken met hun smartphones en webcams en die te delen via het internet, maakten de manifestanten uit verschillende landen in het Midden- Oosten de hele wereld tot getuige van de revolutionaire beweging. Via sociale media zoals Facebook en Twitter kwam het hele proces in een stroomversnelling. Vóór iemand het goed en wel besefte, hadden de Tunesiërs en Egyptenaren de dictatuur in hun land omvergeworpen. Intussen braken er regelrechte burgeroorlogen uit die Libië zouden versplinteren en Syrië verlammen. In datzelfde jaar, 2011, werd een grootschalig onderzoek publiek gemaakt, waarin berekend werd dat er in het Verenigd Koninkrijk één CCTV bewakingscamera is per 32 inwoners.

In oktober 2011 begonnen de Amerikanen hun troepen terug te trekken uit Irak, terwijl ze nog altijd strijd aan het voeren waren tegen de Taliban en Al Qaeda in Afghanistan. Steeds vaker werden er beelden vrijgegeven van succesvolle (althans volgens de officiële berichtgeving) bombardementen door zogenoemde drones (onbemande luchtvaartuigen), die vanop afstand door militair personeel in geheime controlekamers in de VS bestuurd werden. Tegelijk verscheen er op het internet een toenemende stroom aan ooggetuigenverslagen, met verhalen over onschuldige slachtoffers die tijdens deze bombardementen gedood werden.

Surfend op het internet vond ik in diezelfde periode een videofilmpje op YouTube, dat al zeven jaar oud was: een teaser voor de tv-reeks Generation Kill, gebaseerd op het gelijknamige boek waarin Evan Wright de ervaring neerschreef van een embedded reporter bij het 1st Reconnaissance Battalion van de Amerikaanse mariniers tijdens de Iraakse invasie van 2013. Een van de uitspraken die me het meest shockeerde, kwam van een soldaat: “Dit is echt de ultieme rush - je trekt ten strijde terwijl op de achtergrond een goede song aan het spelen is.” Evan Wright verklaarde later: “Deze oorlog wordt uitgevochten door de eerste PlayStationgeneratie. En één ding staat vast: het zijn heel goede killers in Irak.”

Toen realiseerde ik me dat mijn volgende stuk al deze onderling verbonden feiten muzikaal moest overschouwen: een samenleving die steeds meer gemonitored wordt; het groeiende belang van het internet; netwerken en sociale media die gevoed worden door video-opnames van webcams en smartphones; videogames en oorlogen die uitgevochten worden als videogames; de lijn tussen realiteit en een virtuele werkelijkheid die met de dag dunner wordt.”

Generation Kill is dus niet alleen een exponent van, maar ook een reflectie op de jonge generatie ‘digital natives’: de generatie die is opgegroeid met videogames, computers en het internet. In dit werk plaatst Prins de vier muzikanten op een rij achter vier semi-transparante schermen. Aan de andere kant van het scherm, met hun rug naar het publiek, zitten vier uitvoerders die een gamecontroller bedienen, waarmee ze video-loops van de muzikanten manipuleren en webcams op het podium activeren. De videobeelden van de muzikanten worden op het scherm geprojecteerd en afhankelijk van de belichting zijn enkel de live-muzikanten, hun video-‘avatar’ of beide tegelijk zichtbaar.

De superpositie van realiteit en virtualiteit (de live manipulatie van de beelden van de ‘echte’ muzikanten) confronteert de toeschouwer met de twee thema’s die aan de basis liggen van het werk. Beiden gaan ze over het vervagen van de grens tussen reëel en virtueel. Enerzijds is dat de vaststelling dat bewakingscamera’s ongemerkt - maar steeds vaker - het openbare en privéleven registreren. Daarnaast is er de cultuur van de videogames, die een frappante afspiegeling krijgt in het echte leven: oorlog wordt gevoerd met hoogtechnologische wapens, alsof het een videogame zou zijn - de slachtoffers zijn echter van vlees en bloed.

Michael Beil - Exit to Enter
Ook het tweede werk op het programma is specifiek geschreven voor Nadar, dit keer voor het festival ACHT BRÜCKEN | Musik für Köln. De Duitse componist zegt het volgende over zijn werk: “Voor mij is Exit to Enter het hoogtepunt in een reeks composities met live-video, en een eindpunt qua mogelijke densiteit – het stuk lijkt nu al overladen – bij het gebruik van uitgeschreven live-video. Wie als luisteraar denkt dat hij na een eerste beluistering alle onderlinge verbanden doorheeft, mist het punt. Meestal is dat het geval met muziek, ook al beseffen we dat doorgaans niet. Je ziet dat heel duidelijk in Exit to Enter, misschien doordat je alles tegelijk ziet en hoort, of doordat je soms iets kan zien zonder het te horen. Soms is dat een heel duidelijk gegeven. Bijvoorbeeld: tijdens een uitvoering komen de musici op het podium (enter), ze verlaten het podium (exit), maken bewegingen terwijl ze spelen (en terwijl ze niet spelen), en meestal hebben ze instrumenten in hun handen. Wanneer we naar Exit to Enter luisteren, concentreren we ons op deze zaken om de draad niet te verliezen. Deze aspecten geven vorm aan de content, of in archaïsche termen uitgedrukt: aan het materiaal. De vraag naar het wezen van wat gezien en gehoord wordt, speelt ook een rol in Exit to Enter. En uiteraard krijg je hier ook de onzekerheid die daarmee gepaard gaat en die zo symptomatisch is voor onze tijd; in de media en in onze persoonlijke communicatie wordt daar alleszins al een tijd over gediscussieerd. Hetzelfde geldt voor de vraag naar de oorsprong van muziek. Eigenlijk is het niet duidelijk of de muziek door mij tot stand komt; af en toe is alleen duidelijk dat dat niet het geval is.

Naar mijn gevoel hoort deze eigentijdse thematiek thuis in een hedendaagse compositie. Misschien is dit de moderne variant van de sonatevorm. Net zoals in een sonate gaat het om de details. Wat gebeurt er bijvoorbeeld precies met de communicatie binnen het ensemble wanneer deze communicatie een onderdeel wordt van de compositie? Wat gebeurt er wanneer we het instrument, de bewegingen van de muzikant en de klank van elkaar loskoppelen? Op televisie en op het internet is dat tegenwoordig normaal. Dus mij is het er niet om te doen om op iets te wijzen, maar om samen naar iets toe te werken. Muzikale betekenislagen komen in de plaats van wat vroeger ‘materiaal’ heette, en de muzikale vorm verandert in strategie.”

Michael Maierhof - EXIT F
Tot slot is ook het laatste werk van dit concert gecomponeerd voor Nadar, dit keer op vraag van de groep zelf. EXIT F, voor vier hete luchtballonnen en ensemble, van de Duitse componist Michael Maierhof, is erg passend voor Nadar: het ensemble is niet alleen gehuisvest in Sint-Niklaas, dat jaarlijks een van de belangrijkste ballonfestivals organiseert; het is ook vernoemd naar de Franse fotograaf en ballonvaarder Nadar, pseudoniem voor Gaspard-Félix Tournachon (1820-1910). “De heteluchtballonnen die muzikaal moesten betrokken worden in het stuk, hebben de mogelijkheid om te stijgen en om weg te drijven, en zo een ver verwijderde ruimte aan te wijzen”, aldus Maierhof. Het werk past daarmee in Maierhofs reeks EXIT over ‘vluchtbewegingen’: “De reeks composities met de titel EXIT begon in 2008 met een werk in opdracht van de Staatsgalerie Stuttgart. EXIT A is een stuk dat architecturale elementen aanwendt zoals de vloer en bewegingen in de ruimte. Ik gebruikte de titel EXIT omdat de zaal vol hing met signalisatieborden richting nooduitgang. Dat bood de gelegenheid, vond ik, om met de binnenruimte te werken en tegelijk het verlaten van de ruimte te suggereren, dus de buitenkant. Andere stukken bevatten andere ‘Fluchtbewegungen’, zoals de stukken EXIT B en EXIT D, opdrachtwerken over de verzameling outsider art van Prinzhorn. EXIT C is een orkestwerk dat tracht te ontsnappen aan Mahler. En het stuk dat na EXIT F komt, EXIT G, is een opera over een fietskoerier in Hamburg die op zoek is naar zijn zogenaamde vrijheid op de fiets.”

Het adagium van Helmut Lachenmann, een andere vooraanstaande hedendaagse Duitse componist, luidt: “Komponieren heisst: ein Instrument bauen”. Dat gaat ook volledig op voor Michael Maierhof. Elke EXIT F N EXIT F N compositie van Maierhof is het resultaat van een nauwkeurig en langdurig experimentatieproces, waarbij bestaande instrumenten op onorthodoxe manieren met alledaagse objecten bespeeld worden, en waarbij nieuwe instrumenten ontwikkeld worden op basis van bestaande objecten, die uit hun context worden gehaald en waarvan het geluid wordt geïsoleerd.

Zo ook in EXIT F: de complexe ruisklank van de gasbranders van de vier hete luchtballonnen worden een elementaire compositorische bouwsteen, die in dialoog gaat met de instrumenten. Deze bestaan onder meer uit een cello en gitaar die worden bespeeld met elektrische tandenborstels en drie ‘ad-hoc spielers’, die aan de slag gaan met emmers, bekertjes en nylonsnaren. In EXIT F is, naast het klankaspect, ook het visuele erg belangrijk: de indrukwekkende vuurstoten van de gasbranders, die door de ballonvaarders worden geactiveerd op basis van een gesynchroniseerde video-partituur. De enorme energieverplaatsingen van deze vuurstoten zijn bovendien ook lichamelijk waarneembaar, te meer daar de vier ballonnen rondom het publiek opgesteld zijn, net als de musici. Het resultaat is een indrukwekkende compositie/klanksculptuur/ performance, die de luisteraar naar hogere sferen voert.

Programma :

  • Stefan Prins, Generation Kill
  • Michael Beil, Exit to Enter
  • Michael Maierhof, EXIT F

Praktische info :

Nadar Ensemble : Exit F
Vrijdag 10 maart 2017
Deel I - 20. 00 u - BOZAR
Deel II - 21.15 u - Museumplein / Place du Musée (Openlucht - Gratis)


Meer info : klarafestival.be, www.bozar.be en www.nadarensemble.be

Bron : Programmaboekje Bozar/Klarafestival

Elders op Oorgetuige :
home sweet home: Klarafestival 2017 in het teken van 'ver-plaats-ing', 5/03/2017
Doppelgänger Deluxe stelt oog en oor op de proef, 28/01/2015
Muziek voor heteluchtballonnen en ensemble in Sint-Nilaas en Rotterdam, 27/08/2012

23:58 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

08/01/2017

Nadar Ensemble kleurt alweer buiten de lijntjes met What You See Is (Not) What You Get

Stefan Prins Met What You See Is (Not) What You Get - WYSI(N)WYG - kleurt Nadar Ensemble alweer buiten de concertlijntjes om de theatrale ruimte van het podium te veroveren.

Stefan Prins (foto) zet in 'Mirror Box Extensions' (de titel verwijst naar de medische technologie die fantoompijnen bestrijdt bij patiënten die ledematen verloren hebben) de verkenning van de integratie van mens en technologie verder. Het hybride lichaam wordt een hyper­body die zich ongemerkt van een fysieke naar een virtuele realiteit verplaatst.

Componist/videast Michael Beil en regisseur Thierry Bruehl onthullen in 'Bluff' de acties van de muzikanten op het podium, in beeld en klank, live en opgenomen. 'Bluff' toont een theater van dagelijks (zelf)bedrog, het bluffen. De muzikanten worden curiosa, gevangen in een schaakspel met levende pionnen.

Praktische info :

Nadar Ensemble : WYSI(N)WYG
Zaterdag 14 januari 2017 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : desingel.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Stefan Prins : www.stefanprins.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Michael Beil : www.michael-beil.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Michael Beil over gebruik van video in nieuwe muziek, 22/10/2014

21:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

27/10/2016

Belgische première Mirror Box van Stefan Prins op Transit

Trio Accanto Wanneer een jonge Vlaamse componist internationaal furore maakt, gebeurt het dat een belangrijk nieuw werk pas meer dan een jaar na datum in Vlaanderen debuteert. Mirror Box van Stefan Prins is volgens de leden van het vermaarde Trio Accanto “één van de beste werken die we hebben gedaan”. Een absolute must dus. En meteen krijg je er nog bij te horen wat internationale boegbeelden Aperghis en Schöllhorn componeerden voor de krachtige combinatie van saxofoon, piano en percussie.


Georges Aperghis
Georges Aperghis is een Griekse componist geboren in Athene in 1945, hij woont en werkt in Parijs sinds 1963. Zijn concertmuziek omvat een grote reeks instrumentale en vocale solowerken (waaronder zijn meesterwerk Récitations uit 1978), waarbij theatrale elementen hier en daar werden geïntroduceerd. Zijn kamermuziek - zowel orkestraal, vocaal als instrumentaal - is rijk aan vele stukken gecomponeerd voor een breed scala van uitvoerende ensembles. Zijn operacomposities kunnen worden beschouwd als een synthese van zijn muzikaal theater en zijn concertmuziek: de tekst is hier het verenigende en beslissende element, de zangstem is de belangrijkste drager van expressie.
website

Johannes Schöllhorn
Johannes Schöllhorn, geboren in 1962, studeerde compositie bij Klaus Huber, Emanuel Nunes en Mathias Spahlinger en muziekanalyse bij Peter Förtig. Ook volgde hij directie bij Peter Eötvös. Zijn muziek wordt uitgevoerd door verschillende internationale solisten, ensembles en orkesten zoals bijvoorbeeld Ensemble Modern, Ensemble Intercontemporain, Klangforum Wien, Ensemble MusikFabrik, enz. Hij schrijft verschillende genres, gaande van kamermuziek over vocale muziek en orkestwerk, tot theatermuziek.
website

Stefan Prins
In zijn compositorische werk tracht Stefan Prins alle conventies te bekritiseren, het kader van het ‘gewone’ te verbreken en zich te ontdoen van esthetische axioma’s. Hij beoogt een muzikale kunstvorm die aan de veilige grenzen van de ‘scene’ voorbijgaat, waarin het verband met het ruimere culturele discours verloren is gegaan.
website

Praktische info :

Trio Accanto : Prins, Schöllhorn, Aperghis
Zaterdag 29 oktober 2016 om 20.30 u
STUK - Leuven


Meer info : www.festival2021.be en www.trio-accanto.com

Elders op Oorgetuige :
Transit 2016 wordt alweer een weekend vol premières en spannende ontdekkingen, 26/10/2016
Stefan Prins vertelt uitgebreid over eigen werk op Transit, 26/10/2016

21:01 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

26/10/2016

Stefan Prins vertelt uitgebreid over eigen werk op Transit

Stefan Prins Weinig componisten hebben de laatste jaren zo scherp multimedia en technologische elementen ingezet om de hedendaagse samenleving kritisch te ontleden als Stefan Prins en dat heeft hem ook enorme internationale weerklank opgeleverd.

Met thema’s als computergames, virtual reality en prothesen tast Prins in zijn muziek de grenzen af van wat echt en wat virtueel is, van wat menselijk en wat technologisch is. Op Transit komt Stefan Prins uitgebreid vertellen over wat dat voor hem betekent, geïllustreerd met fragmenten uit zijn recentste werken. Toch maar afwachten, dus, of hij in levende lijve deze lezing houdt of zichzelf liever als hologram projecteert…

Stefan Prins
In zijn compositorische werk tracht Stefan Prins alle conventies te bekritiseren, het kader van het ‘gewone’ te verbreken en zich te ontdoen van esthetische axioma’s. Hij beoogt een muzikale kunstvorm die aan de veilige grenzen van de ‘scene’ voorbijgaat, waarin het verband met het ruimere culturele discours verloren is gegaan.
website

Praktische info :

Lecture Stefan Prins
Zaterdag 29 oktober 2016 om 11.30 u
STUK - Leuven


Meer info : www.festival2021.be

Elders op Oorgetuige :
Transit 2016 wordt alweer een weekend vol premières en spannende ontdekkingen, 26/10/2016

23:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

14/03/2016

Vier jonge dertigers componeren voor unieke combinatie van strijk- en saxofoonkwartet

Stefan Prins BL!NDMAN gaf aan vier jonge dertigers de opdracht te componeren voor de unieke combinatie van strijk- en saxofoonkwartet. Met elk hun compositiestijl en esthetiek. Naast de bijzondere klankmogelijkheden vertrokken ze bij het componeren vanuit de dichtkunst. Hoe uiteenlopend de resultaten zijn merkje zelf op donderdag 17 maart in de Blauwe zaal van deSingel.

Hanne Deneire, Daan Janssens, Stefan Prins (foto) en Bram Van Camp zijn vier jonge componisten die al jaren het mooie weer maken in het Vlaamse muzieklandschap. Voor de creatie van een stuk voor strijk- en saxofoonkwartet vertrokken Deneire en Janssens vanuit de schone letteren. Van Camp schreef een abstract werk dat grenst aan een gedicht en Prins dringt met 'Infiltrationen 3.0' letterlijk binnen in dit concertprogramma. In 'Stream of consciousness' maakt Eric Sleichim plaats voor een innerlijke monoloog die de perceptie van de vier nieuwe werken verklankt. 

Programma :

  • Hanne Deneire, LUNAcy (wereldcreatie)
  • Stefan Prins, Infiltrationen 3.0 (wereldcreatie)
  • Daan Janssens, (furioso) (wereldcreatie)
  • Bram Van Camp, Consonants (wereldcreatie)
  • Eric Sleichim, Stream of consciousness

Praktische info :

Blindman [sax] & Blindman [strings] : Stream of Consciousness
Donderdag 17 maart 2016 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : desingel.be en www.blindman.be

Extra :
Hanne Deneire : www.hannedeneire.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Stefan Prins : www.stefanprins.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Daan Janssens : www.daanjanssens.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Bram Van Camp : www.matrix-new-music.be en youtube
Eric Sleichim op www.blindman.be, www.matrix-new-music.be en youtube

17:26 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/01/2015

Doppelgänger Deluxe stelt oog en oor op de proef

Nadar Ensemble, Doppelgänger Deluxe Na succesvolle voorstellingen in het buitenland komt de langverwachte Belgische première van 'Doppelgänger' naar de Theaterstudio voor een 'deluxe'-versie op maat van deSingel. Binnen het concept 'verdubbeling' gebruikt Nadar muziek en beeldprojectie als evenwaardige elementen. De volledige scenische opbouw en de geleidelijke, haast gechoreografeerde transformatie ervan, zijn een essentieel onderdeel van de productie.

Opener is de visionaire stille film 'L'Homme Orchestre' van Georges Méliès, waarin een orkest wordt opgebouwd uit dubbelgangers van Méliès zelf. 'Run Time Error' is een experimenteel videowerk waarbij de jonge Deense componist en performer Simon Steen-Andersen de ruimte bespeelt als een muziekinstrument. Johannes Kreidler neemt Hegel als referentie in een werk voor negen instrumenten, audio en video. En tot slot is er 'Generation Kill' van Stefan Prins, een werk dat vier muzikanten confronteert met digitale versies van henzelf, terwijl ze door gamecontrollers worden bestuurd die allerhande confrontaties aangaan met de verschillende verschijningsvormen van de 'echte' performers. De werken van Kreidler en Prins werden gecreëerd op het festival van Donaueschingen met deSingel als coproducent.

Nadar Ensemble springt uitdagend om met de combinatie van het visuele en het auditieve - hier geen een-op-een relatie die blijft hangen in sfeerschepping. Nadar is dan ook niet aan zijn proefstuk toe. In oktober 2012 speelde het ensemble een concert in het kader van de befaamde Donaueschinger Tage für Neue Musik; een concert dat integraal opgenomen werd in de box van drie cd's die het label Neos uit het festival trok. Alle stukken van Nadar beleefden tijdens het festival hun première en de helft ervan wordt hernomen voor Doppelgänger Deluxe: een programma waarin oog en oor afzonderlijk, maar vooral tezamen op de proef worden gesteld.

Drones
Een van de blikvangers van de avond is ongetwijfeld 'Generation Kill' van de Belgische componist Stefan Prins. Voor dit werk worden vier live muzikanten (percussie, elektrische gitaar, viool en cello) opgesteld achter transparante beeldschermen. Uit de speakers komt hun geluid en op het scherm wordt hun beeld geprojecteerd, echter niet zonder drastische manipulatie. Daarvoor zorgen vier andere muzikanten die elk de klank en het beeld van één van hun spelende collega's met een gameconsole bewerken en versnipperd op de luisteraar-toeschouwer afvuren. Het resultaat is een desoriënterende en bevreemdende stroom van geluid waarin de klank van 'klassieke' instrumenten wordt verhakkeld tot messcherpe 'glitch' die zelfs in Donaueschingen niet onopgemerkt bleef. Schrijver en journalist Alex Ross (inderdaad, die van het bekroonde standaardwerk 'The Rest is Noise') noemde de uitvoering een van zijn momenten van 2012 en omschreef de performance op zijn blog als volgt: "As the composer intended, it was disturbingly difficult to tell what was real and what was virtual. The musicians were caught in temporal loops, as if Philip K. Dick had written a novel about chamber music. Instrumental timbres were distorted in the direction of glitchy noise, in the manner of much recent European music, but the extension of playing techniques achieved a kind of visceral precision." Precies misschien wel, maar echt fijngevoelig kan het werk moeilijk genoemd worden. Niet verwonderlijk voor een compositie die ontstond na het bekijken van smartphone-filmpjes van de Arabische lente en 'succesvolle' bombardementen met drones in Irak.

Een ander werk dat Nadar in Donaueschingen creëerde en dat in deSingel hernomen wordt, is 'Der 'Weg der Verzweiflung' (Hegel) ist der chromatische.' van de Duitse componist Johannes Kreidler. Net als 'Generation Kill' is de compositie van Kreidler een audiovisueel werk, nu met door de computer gegenereerde geluiden, audio- en videosamples van een klassiek orkest of ongegeneerd 'foute' popmuziek en live spelende of playbackende muzikanten. Gevoelige pianozielen zullen het mogelijk even benauwd krijgen wanneer de pianist letterlijk met een hamer aan de slag gaat, maar ook de luisteraar die niet gevoelig is voor dit soort atypisch instrumentgebruik, wordt gedurende een kwartier van het kastje naar de muur getikt.

Irritatie
Ook in het werk van Michael Beil zijn audio en video onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als weinig anderen heeft Beil een heel eigen manier ontwikkeld om audio en video met elkaar te combineren. Dat hij daarbij kiest om de live spelende muzikant(en) te confronteren met hun eigen filmbeeld (inclusief zelfde kleding en kapsel) leidt bij een live vertoning tot uiterst verwarrende situaties. Zeker wanneer Beil de synchronisatie bewust in de war stuurt en de toeschouwer zelf maar moet beginnen puzzelen hoe de vork aan de steel zit. Niet voor niets moet echte kunst voor Beil 'irriteren', niet doen wat voor de hand ligt. Deze werkwijze leverde al audiovisuele pareltjes op als 'Mach Sieben', 'Blackjack' en 'Doppel', allemaal op YouTube te bewonderen. In deSingel zal het voor Nadar geschreven 'Exit to Enter' te horen en te zien zijn. Hierin trekt Beil meer dan ooit de speelse en plagerige kaart. Opnieuw lijkt de combinatie van beeld en geluid aanvankelijk te kloppen, maar geleidelijk aan moet de toeschouwer zijn eigen weg vinden (en verliezen) in het labyrint dat Beil en de uitvoerders met een brede grijns optrekken.

Choreografie
Op het programma staan verder twee werken van de Deense componist Simon Steen-Andersen, net als Prins en Kreidler een vaste waarde in het repertoire van het Nadar Ensemble. De partituren van 'Study for String Instrument #1' en 'Study for String Instrument #3' ogen alles behalve evident. In plaats van de gewenste noten te noteren, legde Steen-Andersen hier de ritmische beweging van de uitvoerder vast, waardoor de partituur meer weg heeft van een choreografie. Nadar werkte een bijzondere scenografie uit voor “Study #1” om het choreografische element extra in de verf te zetten. In 'Study for String Instrument #3', geschreven voor 'prepared' cello of gitaar, komt hier nog een video met eerder opgenomen beelden van de uitvoerende muzikant bij. Die beelden worden bij voorkeur pal en op ware grootte op de op het podium spelende muzikant geprojecteerd. Hierdoor wordt het procedé van de gelijklopende, uiteendrijvende en gespiegelde lagen niet alleen muzikaal, maar ook visueel duidelijk gemaakt. Het ene waaruit het vele ontstaat, is ook de werkwijze in 'L'Homme Orchestre' van Georges Méliès waarmee het programma van Doppelgänger Deluxe ingeleid wordt. In dit filmpje van nog geen twee minuten uit 1900 splitst één personage, Méliès zelf als dirigent, op korte tijd in zes muzikanten om er later weer in te verdwijnen. Zes dubbelgangers dus, waarmee de affiche het bijvoegsel 'Deluxe' meer dan waard is.

Praktische info :

Nadar Ensemble : Doppelgänger Deluxe
Woensdag 28 januari 2014 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : www.desingel.be en www.nadarensemble.be

Bron: Koen Van Meel in Gonzo (Cirkus), (Blog, 5 januari 2015)

01:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

12/12/2013

Joachim Badenhorst, Nadar, Stefan Prins en Xenia Rubinos op Rumor Festival voor avontuurlijke muziek in Utrecht

Rumor 75 Rumor is een festival voor avontuurlijke muziek dat op onregelmatige basis georganiseerd wordt in Utrecht. Centraal staat innovatieve muziek op de scheidslijn waar jazz, pop en gecomponeerde muziJoachim Badenhorst ek samenkomen. De gebruikelijke formule voor een Rumor avond is: drie concerten op drie locaties, voor één prijs. De Belgische saxofonist/klarinettistmag samen met twee musici van het Carate Urio Orchestra vrijdag het festival op gang trappen. Daarna is het de beurt aan het Belgische Nadar Ensemble met werk van de jonge Vlaamse componist Stefan Prins. Als afsluiter krijgen we vrolijke indiepop met overstuurde synthesizers van de Amerikaans-Cubaanse Xenia Rubinos.

Grenzen zijn er niet per se om te doorbreken, maar om af te bakenen. Om duidelijkheid te scheppen. Ook als het om muziek gaat. Handig misschien voor wie muziek bij het publiek wil brengen. Voor wie het wil verkopen of uit wil leggen. Maar de muziek zelf heeft daar geen boodschap aan. Evenmin als de muzikanten. Vanuit die gedachte ontstond ooit Rumor, het Utrechtse muziekfestival dat net zo bewegelijk en plooibaar wil zijn als de muziek zelf.

Carate Urio Trio - 20.15 u in EKKO
De Belgische saxofonist/klarinettist Joachim Badenhorst kennen we in Nederland van het Han Bennink Trio. Internationaal timmert Badenhorst in verschillende groepen aan de weg, zoals met Red Rocket (Ierland), Mogil (IJsland) en Rawfishboy (Frankrijk). Badenhorst is een ondernemende musicus, die zojuist een nieuw label lanceerde (KLEIN, check ook zijn trio met John Butcher & Paul Lytton!), waarop hij het zevenkoppige Carate Urio Orchestra introduceert. In dit orkest ontdekken we maar liefst zes nationaliteiten die avant-garde en improvisatie in het hart dragen. Meer nog dan die veelkleurige line-up, is het de muziek die opvalt. Zo wordt er regelmatig gezongen en even nadrukkelijk naar de wereld van de rock gelonkt als naar die van de improvisatie en avant-garde. Hitlijstmateriaal is het niet, maar er zijn invloeden merkbaar uit postrock, filmmuziek, minimalisme en lo-fi folk. Joachim Badenhorst komt naar Rumor met twee musici uit het Orchestra: de Ierse drummer/gitarist/zanger Sean Carpio en de Catalaanse zanger/gitarist Nico Roig.

Nadar Ensemble speelt Generation Kill van Stefan Prins - 21.00 u in RASA
Jonge componisten laten steeds vaker invloeden uit computergames toe in hun werk. Zo ook in Generation Kill, genoemd naar het gelijknamige computerspel, van de Belg Stefan Prins. Prins is pianist, componist en natuurkundige. Ook studeerde hij sonologie aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag. Hij ziet het als een kerntaak om de grenzen tussen virtueel en reëel, tussen technologie en menselijkheid te onderzoeken. "Oorlog als een game: dat wilde ik toonbaar maken in Generation Kill." Afgelopen jaar zorgde het stuk voor veel ophef tijdens de wereldpremière in Donaueschingen. De toonaangevende muziekrecensent Alex Ross tekende hier het volgende op: "Nothing made a deeper impression than Generation Kill, an explosive synthesis of live and electronic sound by the thirty-three-year-old Belgian composer (…) The result was mind-bending, and not in a druggy, blissed-out way. As the composer intended, it was disturbingly difficult to tell what was real and what was virtual. The musicians were caught in temporal loops, as if Philip K. Dick had written a novel about chamber music." Naast Generation Kill zullen ook Piano Hero #1 & #2 en Ensuite van Prins worden uitgevoerd.
www.nadarensemble.be en www.stefanprins.be

Xenia Rubinos - 22.15 u in EKKO
Ze komt oorspronkelijk uit Cuba en heeft een deel Puerto Ricaanse roots, maar ze woont al jaren in Brooklyn waar het nachtleven en de no wave avant-garde hun sporen hebben achtergelaten op haar artistieke persoonlijkheid. Xenia Rubinos maakt vrolijke indiepop met overstuurde synthesizers, charmante en eigenwijze zangpartijen van de dame zelf met invloeden uit folk, wereldmuziek, mathrock en soms zelfs donkere new wave. "I don’t really think about genres, and I think that's why my music sounds the way it does. I’m thinking more about texture and sound and flavors." En hoe klinkt dat dan precies? Wat dacht je van St Vincent die met Zach Hill (HELLA) in de studio zit. Of Tune-Yards zonder de ukelele maar met casio's. Waarschijnlijk heeft David Byrne haar talent nog niet aanschouwd anders waren haar platen allang bij Luaka Bop verschenen. Ons vermoeden is overigens dat oude Talking Heads-liefhebbers hier wel pap van lusten. Met Marco Buccelli op de drums.

Praktische info :

Rumor 75 - Festival voor avontuurlijke muziek
Vrijdag 13 december 2013 vanaf 20.15 u
Op verschillende locaties in Utrecht (Nederland)


Meer info : www.rumor.nl

21:43 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

30/10/2013

Gabi Sultana brengt selectie van oud en nieuw in Logos

Gabi Sultana De ambitieuze pianiste Gabi Sultana brengt in dit solorecital een selectie van oud en nieuw. Enerzijds blaast ze klassiekers van na 1950 nieuw leven in (Goeyvaerts' Stuk voor piano en tape), anderzijds maakt ze ons warm voor aktueel werk van aanstormend componistentalent (The Tin Drum van de Italiaan Alessandro Battici). Daarnaast focust ze op het late pianowerk van Karlheinz Stockhausen met diens transcendente Klang en Natürliche Dauern. Ook Vlaanderen is vertegenwoordigd met het nieuwste werk van Koen Quintyn en met de cassante Etude Intérieure #1 voor piano en knikkers van de vernieuwer Stefan Prins.

Pianiste Gabi Sultana (1983) is van Maltese herkomst en studeerde aan het Conservatorium van Gent bij Daan Vandewalle. Haar Bachelordiploma behaalde ze aan het Conservatorium van Den Haag bij Marcel Baudet en eerder zette ze al voet aan wal in Trinity College, London School of Music en de Licentiate of the Royal Schools of Music in London. Zowel solistisch als in kamermuziekverband heeft ze al heel wat afgetoerd in Europa en omstreken. Ze is een van de weinige pianisten die zich bewust specialiseert in hedendaagse muziek met extra aandacht voor het creëren van composities van jonge componisten.

Programma :

  • Karlheinz Stockhausen, Natürliche Dauern (selectie)
  • Karlheinz Stockhausen, Klang - Die 24 Stunden des Tages
  • Alessandro Baticci, The Tin Drum
  • Stefan Prins, Etude Intérieure #1 (piano & marbles)
  • Koen Quintyn, Assembly Line - Motivational Practice
  • Karel Goeyvaerts, Stuk voor piano en tape

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Gabi Sultana
Dinsdag 5 november 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.gabisultana.com

Extra :
Karlheinz Stockhausen : www.stockhausen.org en youtube
Karlheinz Stockhausen, een unicum als componist, Sebastian op duits.skynetblogs.be, 9/12/2007
Klankbeeldhouwer Karlheinz Stockhausen, Hellen Kooijman op www.computable.nl, 8/06/2001
Alessandro Baticci op youtube
Stefan Prins : www.stefanprins.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Karel Goeyvaerts op www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en youtube

Beluister alvast Alessandro Baticci's The Tin Drum

13:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

22/03/2013

Nadar Ensemble eert jonge componist Stefan Prins in Bozar

Stefan Prins Het Nadar Ensemble bouwt zijn programma op rond het oeuvre van de jonge componist Stefan Prins (foto), laureaat van de Prijs van de Belgische Muziekpers. Pianist Stephane Ginsburgh verzorgt de wereldpremière van het derde deel van Piano Hero, een cyclus die in een gestaag crescendo evolueert en is opgevat voor klavierinstrumenten, elektronische muziek en visuele media.

Op het programma prijken ook twee Belgische premières. Generation Kill van Stefan Prins is een audiovisuele voorstelling voor vier musici met gamecontrollers, vier videoprojecties en live elektronica. Point Ones van de Duitse componist Alexander Schubert is dan weer een mix van nieuwe media en akoestische en elektronische muziek.

Programma :

  • Stefan Prins, Piano Hero #1 (2011-12), #2 (2012-13) (Belgische creatie), #3( 2013) (wereldcreatie)
  • Stefan Prins, Generation Kill (2012) (Belgische creatie)
  • Alexander Schubert, Point Ones (2012) (Belgische creatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Stephane Ginsburgh & Nadar Ensemble : Stefan Prins, Alexander Schubert
Zaterdag 23 maart 2013 om 22.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be, www.bozar.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Stefan Prins : www.stefanprins.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Alexander Schubert : www.alexanderschubert.net en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ensemble Nikel brengt werk van Gilles Doneux, Stefan Prins, Marco Momi en Clemens Gadenstaetter in La Raffinerie, 17/03/2013
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013
Nadar combineert muziek en film met samples als uitgangspunt, 7/03/2012
Nadar brengt werk van Simon Steen-Andersen, Johannes Kreidler en Stefan Prins in deSingel, 18/10/2011
492 Kilo. An extended piano recital. Concertperformance door Frederik Croene, 27/09/2011

Bekijk alvast de trailer van Stefan Prins' Generation Kill

09:01 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

17/03/2013

Ensemble Nikel brengt werk van Gilles Doneux, Stefan Prins, Marco Momi en Clemens Gadenstaetter in La Raffinerie

Marco Momi Het Israëlisch-Belgische ensemble Nikel legt zich sinds 2006 toe op hedendaagse muziek met een rafelrand. Hun eigenzinnige instrumentarium (naast piano en percussie ook elektrische gitaar, bas en sax) levert een ongehoord klankenpalet op. In La Raffinerie brengen ze werk van Gilles Doneux, Stefan Prins, Marco Momi en Clemens Gadenstaetter.

Vijf muzikanten afkomstig uit Bazel, Brussel, Lausanne en Tel Aviv, vormen samen het Ensemble Nikel. Het ensemble wil een nieuwe soort hedendaagse kamermuziek ten gehore brengen, en gaat op zoek naar mogelijke manieren om elektrische en akoestische instrumenten te laten versmelten binnen een muzikaal geheel. Het Ensemble Nikel verkent de mogelijkheden van het auditieve spectrum door zich te concentreren op instrumenten die in de loop van de 20ste eeuw sterk geëvolueerd zijn. Het zet nieuwe conceptuele projecten op met diverse partners, solisten en ensembles, evenals met de componist Yuval Shaked. Het Ensemble Nikel organiseert een lezingenreeks waar verschillende aspecten van de hedendaagse esthetiek aan bod komen, vanuit de meest uiteenlopende invalshoeken. In de loop van een concertreeks in Israël creëert het Ensemble Nikel verscheidene werken van gevestigde componisten als Chaya Czernowin, Clemens Gadenstätter, Philippe Hurel en Helmut Oehring, maar ook van jonge beloftes als Raphaël Cendo, Sivan Cohen Elias, Eduardo Moguillansky, Marco Momi, Stefan Prins en Michael Wertmüller.

Sinds zijn oprichting in 2006 door Yaron Deutsch en Gan Lev wordt het Ensemble Nikel regelmatig uitgenodigd voor prestigieuze festivals als Wien Modern, Donaueschinger Musiktage, Ultraschall (Berlijn), Bang on a Can (New York), Internationale Ferienkurse für Neue Musik, Darmstadt , Klangspuren (Schwaz) en de Herfst van Warschau. De leden van het Ensemble Nikel zijn: Vincent Daoud, saxofoon; Yaron Deutsch, elektrische gitaar & artistiek directeur; Tom de Cock, slagwerk; Reto Staub, piano; en Eran Borovich, contrabas.

Gilles Doneux over '(Un) Plug Me' : " Ik heb deze compositie geschreven in opdracht van het Centre Henri Pousseur. Ze ligt in het verlengde van andere gemengde werken als SecondLife symphony of Troppo- co , die de relatie tussen akoestische en ‘elektronische’ klanken verkennen. Die verkenningstocht stelt me in staat de relatie tussen ons (menselijke wezens) en onze ‘machines’ (computers, smartphones...) breed te bevragen. Zouden wij vandaag, in 2013, kunnen overleven als we 'unplugged' waren? En zou de virtuele wereld ook zonder ons blijven bestaan? (Un)Plug Me is als een muzikale metafoor voor de vraag "En u, bent u klaar om de stekker eruit te halen?"

Stefan Prins over 'Fremdkörper II' : "Volgens wetenschappers zullen we tussen 2030 en 2040 het zogenaamde singulariteitspunt bereiken. Eens dat punt bereikt, zal het onderscheid tussen menselijke lichamen en hun technologische extensies radicaal wijzigen. De cyclus Fremdkörper, die voorlopig bestaat uit drie composities voor verschillende bezettingen en elektronica in realtime, gaat uit van de groeiende impact van technologie op het menselijk bestaan. In deze composities worden noch het menselijk lichaam noch zijn technologische extensies als 'fremdkörper' ('vreemde lichamen') op zich gezien. Wel gedragen ze zich tegenover elkaar als 'fremdkörper': vanuit het standpunt van het menselijk lichaam is de technologie een vreemd lichaam, terwijl het menselijk lichaam een vreemd lichaam is vanuit het standpunt van de technologie. In alle composities uit de cyclus doen zich contextwisselingen voor, een concept dat ook op andere niveaus aanwezig is. Ook de muziekinstrumenten kunnen trouwens als fremdkörper worden bekeken, aangezien ik gebruiksvoorwerpen uit het dagelijkse leven ( fremdkörper in de wetenschappelijke zin van het woord) in de instrumenten integreer of eraan vastmaak. Zelfs de elektronische klanken zijn al naargelang de context op een bepaald niveau fremdkörper.
In Fremdkörper #1 zijn alle elektronische klanken rechtstreeks afgeleid van de akoestische klanken van de instrumenten, terwijl ik in Fremdkörper #2 gebruikmaak van beschadigde audiofiles die ik op het internet vond, evenals van analoge elektronische klanken die resulteren uit ‘no-input’ mixtechnieken. In Fremdkörper #3 komen alle elektronische klanken voort uit digitale bewerkingen van een paar intro's van liedjes van Michael Jackson. "

Marco Momi (foto) over 'Ludica II' : "Soms heb ik er nood aan om een spel te spelen. Dan duik ik als een kind, nieuwsgierig en geamuseerd, in de kleverige massa van ‘inputs’ uit de (vaak niet-klassieke) muziek of uit andere bronnen. Ludica en Ludica II hebben een aantal elementen gemeen: elektronica in non-realtime, formele lineariteit die naar polymorfie leidt, low-fi als een concept tussen de akoestische muziek en de kwaliteitsvolle elektronische muziek in, en tot slot de dynamiek die wordt teweeggebracht door en doorheen de ‘loop’. Virtuositeit à la John Petrucci/Paul Gilbert en raadsels die de hersenen kietelen en veranderen in kooien die stukbreken... Na een tijdje geef je je over aan het spel, plots stop je zonder het spel af te maken, maar uiteindelijk besef je dat het beter is voort te doen met je kleverige handen. Ludica II is geschreven in opdracht van het Ensemble Nikel en met de steun van de Ernest von Siemens Musikstiftung;"

Marco Momi over 'Cinque Nudi' : " Mijn compositiereeks onder de titel Nudi staat voor een korte verkenning van de eenzaamheid van het instrument in zijn verhouding tot de uitvoerder. Deze kleine bundel gaat over de vervaging van de dialoog, die monoloog wordt; over het moment – volmaakte intiem en van een ongekunstelde verwarring - waarop men de eenzaamheid ontdekt. Het is een perceptieruimte vol verhalen die er niet om vragen te worden verteld, omdat er geen publiek is om ze te beluisteren en omdat we weten dat ze in de chronometrische tijd zullen verdwijnen; hun leven vervliegt in de beweging van een gedachte. Het blootgestelde lichaam ontdoet zich van al zijn sociale attributen, snuift zijn eigen geur op, omhelst zichzelf. Wanneer het in de spiegel kijkt, verlaat het zijn lichaam en observeert het zichzelf.
In de eerste van de Due Nudi voor altviool solo wordt het zuivere spel van de vingers op de snaren geobserveerd als een lange, verwarrende evolutie van combinaties die worden geopenbaard: de tablatuur overheerst en stelt de harmonie in de schaduw, maar de klank is zuiver, naakt, niet gereciteerd. Het tweede stuk is een spel rond de betovering van een nauwelijks geschetste pulsatie, die een zuiver gebaar wordt op het moment waarop ze in contact komt met het vreemde lichaam dat het eigen lichaam kwetst; vanaf dat moment leest men het opnieuw.
In het verhaal van Cinque Nudi stelt de saxofoon zich bloot en zet maskers op. Hij bekijkt zichzelf in een spiegel die hem niet weerspiegelt maar hem een beeld toont dat het zijne niet is, namelijk de pedalen van een elektrische gitaar. Hij ontdekt dat hij polymorf is in zijn structuur en niet in zijn aard: hij is polyfoon, fijn als een lijn, het volstaat dat hij ademt; vervolgens laat hij zijn alter ego’s onder elkaar ruziën en improviseert hij op twee klanken die hem meesleuren in een magische lus. "

Clemens Gadenstaetter over 'Sad Songs' : " We hebben geleerd wat 'treurig zijn' is, hoe het aanvoelt, en hoe we dat gevoel kunnen of moeten uitdrukken (de gepaste beleving en de gepaste uitdrukkingswijze zijn collectieve gegevens die we in onszelf meedragen.
Dat is wat ik in 'presets' (ook) klankmatig tot uiting heb willen brengen: het gevoel van rouw en verdriet wordt in gestandaardiseerde klankgebaren omgezet. Het zijn die gestandaardiseerde klanksituaties die onze aangeleerde gevoelens in beweging zetten: dankzij hen voelen we en verstaan we wat we horen; en door het horen, verstaan we wat we voelen.
Dergelijke klankgestalten hebben een polymodale lading - eigenlijk heeft al het klankmatige een dergelijke geladenheid. Het horen is verbonden met tactiele gewaarwordingen, visuele (innerlijke) beelden, gevoelens, emoties en gevoeligheden. De klankgestalten zijn - als mimesis van lichamelijke bewegingen die met rouw en verdriet gepaard gaan - verbonden met bepaalde bewegingen van het lichaam, die zich als structurele bewegingsvormen in het lichaam manifesteren. Zonder die polymodale koppelingen zouden klankmatige gebeurtenissen voor ons 'zuiver' en dus betekenisloos zijn. Maar de koppelingen alleen maken de klankgestalten (nog) niet zinvol: niet in het nu beleefd, of geen reactie op een specifieke situatie.
Dat is het basisthema waarvan ik vertrokken ben bij het componeren. Vanuit collectieve vaststellingen en door de thematisering van die vaststellingen, probeer ik een ‘terra specifica’ uit het bekende te distilleren, zoek ik naar een vorm van verstaan in het horen, die buiten het terrein ligt van wat ik altijd gewoon ben geweest te horen en te verstaan. HOREN VERSTAAN COMPONEREN als een werkhypothese: dat wat als horen en verstaan overkomt, moet compositorisch bewerkt worden, om een HOREN en VERSTAAN te worden dat niet alleen aan het collectieve refereert maar tegelijk ook geheel specifiek en relevant is. Als ik dat gegeven op mezelf betrek, betekent het een overschrijding van wat ik nu al ben. HOREN en VERSTAAN is pas mogelijk als collectieve vaststellingen door de bewerking (van het COMPONEREN) getransformeerd worden.
Het technische uitgangspunt van mijn compositie is het bouwen aan muzikale samenhang – naast de akoestische, mimetische, semantische en situationele niveaus die ik in mijn schriftuur structureel ontwikkeld heb – op het niveau van de ‘Weak Synaesthesias’ en de ‘embodied perceptions’, zoals ze door de moderne cognitieve psychologie genoemd worden – een onderzoeksterrein dat ik overigens niet geheel beheers. Ik breng structuur in de polymodale verbindingen, maak ze klaar voor bewerking, en haal er vervolgens immanente structuurontwikkelingstechnieken uit. De vier liederen van Sad Songs zijn het resultaat van de bewerking van de modellen/ presets aan de hand van de ‘Weak-S und E-Bodies’ (mijn afkorting voor de eerder genoemde polymodale verbindingen). De ondertitels vormen een goede aanwijzing: Hurt, Loneliness, Medley: Manic Depression/Cries of Burning Pain, Les Adieux/ Abschied. Door de bewerking van de presets wordt de muziek aangestuurd. Ze ontvlamt uit de presets zonder ze volledig op te roepen. Niets hoeft ‘droevig of ‘smartelijk’ te zijn: de hoop dat er een ervaringsgebied bestaat buiten de grenzen van onze levensconditie (lichamen, cultuur...) is wellicht het laatste dat verloren zal gaan."

Programma :

  • Gilles Doneux, (Un) Plug Me (in opdracht van het Centre Henri Pousseur)(wereldcreatie)
  • Stefan Prins, Fremdkörper II (2010)
  • Marco Momi, Ludica II (2009) (Belgische creatie)
  • Marco Momi, Cinque Nudi (in opdracht van Radio-France) (wereldcreatie)
  • Clemens Gadenstaetter, Sad Songs (2012) (Belgische creatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Nikel : Gilles Doneux, Stefan Prins, Marco Momi, Clemens Gadenstaetter
Maandag 18 maart 2013 om 20.00 u
La Raffinerie - Sint-Jans-Molenbeek

Manchesterstraat 21
1080 Sint-Jans-Molenbeek

Meer info : www.arsmusica.been www.ensemblenikel.com

Extra :
Gilles Doneux op www.memm.be en youtube
Stefan Prins : www.stefanprins.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Marco Momi : www.marcomomi.com, brahms.ircam.fr en youtube
Clemens Gadenstätter : www.gadenstaetter.info, www.composers21.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

Beluister alvast Marco Momi's Ludica II, gespeeld door Ensemble Nikel in Tel Aviv (2009)

21:51 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook