18/08/2017

S.M.A.K., SPECTRA en Joris Blanckaert laten Wereldexpo 1913 in Gent herleven

SPECTRA Ensemble Op vrijdag 25 augustus nodigt S.M.A.K. je uit om deel te nemen aan een hedendaagse herinterpretatie van het banket dat plaatsvond bij de opening van de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent in het Feestpaleis aan het Citadelpark. De genodigden kregen een 8-gangenmenu en konden ondertussen genieten van muziek uitgevoerd door L'harmonie permanente de l'exposition universelle et internationale.

Iets meer dan 100 jaar later laten S.M.A.K. en SPECTRA je dit diner opnieuw beleven op dezelfde plaats als toen. De bekende kok Dagny Ros bereidt samen met de vluchtelingen die tijdens Christoph Büchels tentoonstelling in het museum resideerden, een reeks feestelijke schotels geïnspireerd op het menu van 1913. SPECTRA vroeg componist Joris Blanckaert 'nieuw werk' te schrijven en zich daarvoor te laten inspireren door het muziekprogramma van toen. Wil je er graag bij zijn? Reageer snel, en zeker voor zondag!

Het werk van Joris Blanckaert is niet echt nieuw te noemen. Het zijn eigenlijk arrangementen van werken die gespeeld werden tijdens heb banket voor de notabelen van destijds tijdens de opening van de wereldtentoonstelling in Gent. In het SMAK wordt het Afrikaans dorp, dat toen tentoongesteld werd, opnieuw gecreëerd.

Joris Blanckaert : "Ik heb de werken (van o.a. Benoit, Tchaikovsky en Luigini) in een koloniaal jasje gestoken, waarbij ik de rollen heb omgekeerd. Radio Congo Belge speelde in de jaren '50 van vorige eeuw vnl. Cubaanse muziek - die zelf haar wortels had in Afrika - omdat Congolese muziek toen niet meteen interessant werd gevonden. De Congolezen namen die stijl over in hun muziek.
Op dezelfde wijze dwing ik de genoemde Europese klassieke werken in een Afrikaans keurslijf en wordt die als ware het gekoloniseerd. Het instrumentarium (synth, harp, cello en conga's/shekere) is beperkt, onevenwichtig en absoluut zeldzaam. Een mix van Afrikaanse (hout, snaren en percussie) en Europese invloeden. Compleet vreemd aan de oorspronkelijke composities dus, en verwijzend naar de Afrikaanse muziekpraktijk, waar met weinig middelen en de nodige praktische improvisatie een instrumentarium wordt gevormd."

Praktische info :

SPECTRA/Joris Blanckaert : Wereldexpo 1913 revisited
Vrijdag 25 augustus 2017 om 19.00 u. in de inkomhal van S.M.A.K. in Gent
Per persoon betaal je € 35 voor een aperitief, maaltijd, drankje en concert
Verplichte inschrijving bij leen.goossens@smak.be vóór 20 augustus 2017


Meer info : smak.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Joris Blanckaert : www.jorisblanckaert.be en www.matrix-new-music.be

19:39 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

04/08/2016

De Grooten Oorlog en de strijd van de kunstenaar

Egon Schiele, portret van Russische krijgsgevangene Tijdens het wereldwijde conflict van de Grooten Oorlog zochten componisten en kunstenaars naar vernieuwing en houvast. Werken van 100 jaar geleden van Debussy, Ives, Stravinski, Satie en Berg worden afgewisseld met nieuw werk van het componisten-collectief ‘Headliners’ (Jonathan Bonny, Koen Quintyn en Mirek Coutigny). Hoe kijken zij vandaag naar onze nog even conflictueuze wereld?

In de aanloop van en tijdens de Eerste Wereldoorlog broeit een wereldwijd maatschappelijk en internationaal conflict. Alle zekerheden verdwijnen. Modernistische kunstenaars leveren hierin hun persoonlijk strijd en vinden heil in een extreem individualisme, dat is onderbouwd met eigen theorieën, of in een vlucht of redding waarbij de zelfovertuigde noodzaak van originaliteit en vernieuwing houvast biedt. Debussy, Ives, Stravinski, Satie en de Tweede Weense School vormen hier vijf exemplarische richtingaanwijzers naar toen ongehoorde wegen.

Headliner
Het componisten-collectief Headliner (Jonathan Bonny, Koen Quintyn en Mirek Coutigny), drie jonge twintigers, staan een eeuw later in een even conflictueuze wereld. Hoe kijken zij aan tegen deze innerlijke strijd? En zoeken ook zij die breuklijnen op? Hebben hun modernistische voorgangers met hun vermengingen van volkscultuur, jazz-pop en verschillende genres de weg reeds geëffend?

Praktische info :

Spectra Ensemble : De Groote Oorlog
Zaterdag 6 augustus 2016 om 20.30 u
St.-Bernarduskerk - Nieuwpoort


Meer info : www.nieuwpoort.be en www.spectraensemble.com

Dit concert is ook nog te horen op 6/11/2016 in De Spil in Roeselare en op 01/02/2017 in de Stedelijke muziekacademie van Izegem

22:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/12/2015

Spectra voor de tweede keer in S.M.A.K. met Sol LeWitt en Minimal Music

Loops Voor het eerst sinds de opening van het museum in 1999 is Wall Drawing no. 36 van de Amerikaanse conceptuele en minimalistische kunstenaar Sol LeWitt te zien in het S.M.A.K. Deze monumentale, geometrische muurtekening is, bijna dertig jaar na aankoop van het werk, nu gerealiseerd op basis van heldere en strikte instructies van de kunstenaar.

In het kader van de tentoonstelling 'Sol LeWitt. Uit de collectie' brengt Spectra vier concerten met Minimal Music en performances vertrekkend van, en gebouwd rond Lewitt’s werk. Sol Lewitt zelf was gefascineerd door muziek en bevriend met een aantal protagonisten uit het genre.

Loops
Op dit tweede concert experimenteert Spectra met opnames die in een repetitief proces, in een loop, worden afgespeeld. Steve Reich maakte Come out op basis van opgenomen stemmen en Alvin Lucier speelde de opname van zijn eigen narratieve stem herhaaldelijk af in de ruimte, wat de basis vormde voor een nieuwe opname. The Disintegration Loops van William Basinski zijn initieel opnames van snel aftakelende cassettes die de Amerikaanse componist later akoestisch simuleerde. Joris Blanckaert bewerkte ze voor deze happening.

Praktische info :

Spectra Ensemble : Sol LeWitt - Loops
Donderdag 10 december 2015 om 20.00 u
SMAK - Gent


Meer info : www.spectraensemble.com en smak.be

23:45 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

24/04/2015

Klinkende Stad : de wondere wereld van de geluidskunst

Klinkende Stad Klinkende Stad is een toonaangevend project voor internationale geluidskunst, het grensgebied tussen beeldende kunst, geluid en muziek. In de installaties komen de drie disciplines samen. Tastbare klank. Hoorbaar beeld. Klinkende Stad 2015 nodigt je met 8 opmerkelijke installaties uit tot een unieke stadswandeling om en rond de Broeltorens in Kortrijk. Beleef hoe geluidskunst kan ontroeren en verwonderen. Hoe woestijnzand een bron kan zijn van rijke klankkleuren. Hoe indrukwekkende plexibuizen met luidsprekers en microfoons in een instrument veranderen. Hoe een eigentijdse interpretatie van de kruisweg zich losmaakt van de godsdienstige inhoud. Hoe 1000 Beats het kloppend hart van een verzameling ‘one beat’-records wordt. Hoe In C van Terry Riley klinkt in een mijmering over de evolutie van de cinema. En hoe film en muziek versmelten in een poëtisch portret van Antarctica.

Programma :

- Janek Schaefer (UK): Extended Play
- Stefaan Quix (BE): Licht und Blindheit
- Jeroen Vandesande (BE): Circuit #3
- Hans Beckers (BE): Sonitum Horarium
- Klaus Verscheure (BE) & Tom McRae (UK) / Spectra Ensemble (BE):
- 14 EMOTIONS / Allegoria Via Dolorosa
- Pieterjan Ginckels (BE): 1000 Beats Mu.Zee
- Jóhann Jóhannsson (IS): End of Summer

Praktische info :

Klinkende Stad
Van Zaterdag 25 april tot zondag 10 mei 2015
Op verschillende locaties in kortrijk


Meer info : www.festivalkortrijk.be

Elders op Oorgetuige :
Festival Kortrijk : ontdekkingstocht met verrassende concerten, geluidskunst en film, 23/04/2015

21/04/2015

Gloednieuwe kameropera van Joris Blanckaert in NONA

Romy Schneider Eind april gaat in Kunstencentrum NONA in Mechelen Elle est moi und töte mich in een regie van Ruud Gielens in première. De kameropera toont ons wat de laatste seconden van het leven van Romy Schneider hadden kunnen zijn, net voor ze in Parijs stierf op 29 mei 1981. SPECTRA uit Gent brengt de muziek van Joris Blanckaert. Het libretto is van Tom Hannes. Elle est moi und töte mich is een productie van NONA en SPECTRA.

Wie is Romy Schneider?
Als één grote flashback wordt de mythe achter de vrouw die worstelt met haar zelfbeeld ontrafelt. Aan de hand van persoonlijke herinneringen en flarden uit haar films en interviews wordt een lyrische reconstructie gemaakt van het woelige leven van de Frans-Duitse actrice.

Het bereikbare onbereikbaar
Haar leven is een aaneenschakeling van conflicten, met de pers, met haar ouders, met haar ex-minnaars, met het publiek dat haar leert kennen via de Sissi-films, maar bovenal ook met zichzelf. Ze wil voldoen aan de verwachtingen van het publiek en de media, ze wil een gelukkig leven en een succesvolle carrière, ze wordt verscheurd door haar dubbele identiteit en door de keuze tussen een losbandige relatie en een autoritaire. De voortdurende innerlijke strijd en de tragische rampspoed die haar op de hielen zit, maken dat zelfs het meest eenvoudige voor haar uiteindelijk onbereikbaar blijkt.

De opera is een beklijvende spiegel van de inwendige conflicten en onvoltooide zoektocht van de artieste. Hij zweeft zoekend tussen gespleten tragiek en liefdevolle overgave. Oorspronkelijk geschreven in opdracht van de International Opera Academy uit Gent, is hij herwerkt in functie van de regie van Ruud Gielens. Joris Blanckaert schreef de muziek, Tom Hannes het libretto. SPECTRA zorgt voor de uitvoering. De muziek zweeft tussen het nostalgische van het Franse chanson en de speelse lichtheid van Wenen.

Praktische info :

Spectra Ensemble : Joris Blanckaert, Elle est moi und töte mich
Do 23 en vrij 24 april om 20.30 u - zo 26 april 2015 om 15.00 u
Kunstencentrum NONA - Mechelen


Meer info : www.nona.be, www.mechelenhoortstemmen.be en www.spectraensemble.com

Elders op Oorgetuige :
Elle est moi und töte mich : droom-opera geïnspireerd op het leven van de Oostenrijkse actrice Romy Schneider, 31/05/2013

19:49 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

27/11/2014

Lint : een spektakel dat buiten de lijntjes kleurt

Lint Met zijn held Jimmy Corrigan revolutioneerde de Amerikaan Chris Ware (1967) de wereld van de strip. Zijn strips getuigen van een diepgaande kennis van montage, vertonen passende, bedwelmende kleuren en schuwen de zwarte humor niet. Een universum dat uiteindelijk wonderwel rijmt met de niet minder fantastische Walter Hus (1959). Toen hij Lint - een grafische roman verschenen in 2010 - ontdekte, een verhaal over de (niet-)avonturen van een personage met een banaal leven, namelijk Jordan Wellington Lint (1959-2023), die evenwel kafkaëske vluchten blijkt te ondernemen naar quasi psychedelische horizonten - voelde Hus prompt de aandrang een spektakel te brengen dat zich hieraan zou kunnen meten. De bladzijden van het boek - die op groot scherm worden geprojecteerd - weerspiegelend, schreef Walter Hus een partituur vol klimaatbreuken, volkomen in harmonie met de rijkgeschakeerde kleuren van Wares beelden. Een spektakel dat buiten de lijntjes kleurt!

Slechts weinig stripauteurs vonden werkelijk een nieuwe taal uit. De Amerikaan Chris Ware (geboren in 1967) echter wel. Met de verschillende volumes van zijn Acme Novelty Library, de 'bibliotheek' waarvan hij de auteur is, en met name met zijn held Jimmy Corrigan - gevierd in zijn land van herkomst en in Europa - revolutioneerde hij de vigerende grafische codes van de laatste jaren. Zijn albums betekenen een terugkeer naar de Amerikaanse strip uit de eerste helft van de twintigste eeuw en raken door hun formele precisie. Ze getuigen van een diepgaande kennis van compositie en montage, vertonen passende en bedwelmende kleuren en peilen naar jeugdtrauma's waarbij zwarte humor niet wordt geschuwd. Een universum dat uiteindelijk wonderwel rijmt met de niet minder fantastische Walter Hus (geboren in 1959), wiens muziek - aangescherpt aan de zijde van de groep Maximalisten - wordt gevoed door eenzelfde beheersing van ritme en rebellie. Toen hij Lint - een grafische roman verschenen in 2010 - ontdekte, voelde Hus prompt de aandrang een spektakel te brengen dat zich hieraan zou kunnen meten. Net zoals Jimmy Corrigan verhaalt Lint over de (niet-)avonturen van een personage met een banaal leven, namelijk Jordan Wellington Lint (1959-2023), voorbeeldig werknemer van een financieel bedrijf uit Omaha (Nebraska), gezinshoofd, voetbalfan en een man met een gezond geweten en dito schuldgevoel. Maar schijn bedriegt en zo onderneemt Lint kafkaëske vluchten naar quasi psychedelische horizonten… In harmonie met de bladzijden van het boek - die worden geprojecteerd op een scherm - bedacht Walter Hus voor dit transdisciplinair project een partituur vol valkuilen en klimaatbreuken waarbij de rijkgeschakeerde kleuren wonderwel harmoniëren met de beelden van Ware. Zijn muziek legt een eigen dramaturgie op deze beelden en versterkt het effect van de nakende afgrond. Gedragen door de schitterende vertolkingen van het Spectra ensemble - ondersteund door de warme stem van de Jamaicaanse Angélique Willkie (gespot aan de zijde van dEUS, Zap Mama, Arno en Zita Swoon) - is Lint een spektakel dat buiten de lijntjes kleurt!

Praktische info :

Spectra Ensemble & Angélique Willkie : Lint
Vrijdag 28 november 2014 om 20.00 u
Théâtre Marni - Brussel


Meer info : www.arsmusica.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Walter Hus op fr.wikipedia.org en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica slaat brug tussen minimalisme en Maximalist!, 20/11/2014
Spectra Ensemble & Angélique Willkie brengen Lint in Antwerpen, Kortrijk en Gent, 25/02/2013

11:39 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

12/03/2014

Win gratis tickets voor Utopia met Spectra & Matan Porat in de Handelsbeurs in Gent

György Ligeti Op zaterdag 15 maart verwelkomt Spectra pianist Matan Porat in de Handelsbeurs in Gent voor 'Utopia'. In dit concert wordt Ligeti (foto) geflankeerd door werk van Goeyvaerts en Vivier. Naast Matan Porat is ook sopraan Hanne Roos te gast bij het ensemble. Een nieuwe 'taal van de liefde' ontstaat en jij kunt er - zelfs gratis - van genieten. Ter gelegenheid van deze unieke concertavond geeft Oorgetuige maar liefst 5 gratis duotickets weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. Meedoen kan tot uiterlijk vrijdag 14 maart 2014 om 12.00 u. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Het Spectra Ensemble plaatst Ligeti's 'Klavierkonzert' in het gezelschap van twee al even ondogmatische componisten, die elk vanuit hun persoonlijke utopie een  nieuw soort muziek schiepen. In het lange liefdeslied Bouchara vond Claude Vivier een nieuwe, onbestaande 'taal van de liefde' uit. Karel Goeyvaerts schreef 'Zum Wassermann' in de aanloop naar zijn levenswerk Aquarius, de opera waarin deze belangrijkste Belgische componist van  de 20ste eeuw zijn kijk op de maatschappij verklankte.

György Liget - Pianoconcerto
"Ligeti heeft zich eigenlijk nooit laten opsluiten in een club of coterie. Zelfs tijdens zijn experimentele periode in de jaren '50 en '60 is hij eigenlijk altijd deuntjes blijven schrijven", zegt Filip Rathé in een gesprek over het programma. Weliswaar tientallen deuntjes terzelfdertijd , waardoor ze verdwijnen in een geraffineerde klanktextuur die grenst aan noise - 'micropolyfonie' zoals hij het noemt. Maar als je in detail naar de partituur kijkt, blijven het melodieën. Het grote verschil in de jaren 80 is dat Ligeti dit niet meer per se wil camoufleren. In het pianoconcerto maakt hij zijn methode zo transparant dat zijn 'deuntjes' opnieuw hoorbaar worden. Een gelijkaardige ommekeer zien we omstreeks hetzelfde tijdstip ook bij Vivier en Goeyvaerts. Ook zij beginnen net dan muziek te schrijven waarvan het oppervlakteniveau opnieuw een grote toegankelijkheid heeft. Maar vergis je niet, onder de oppervlakte blijven ze verrassend trouw aan hun oorspronkelijke project."

György Ligeti omschreef zichzelf als 'een blinde, zoekend in een labyrint'. Het briljante pianoconcerto van de Hongaar vormt het eindpunt van dat  lange zoekproces waarin hij zijn muziek bleef herdenken, wars van dogma's en conventies. Invloeden van Afrikaanse en Aziatische percussie, Amerikaanse jazz en Europese folklore versmelten er met typisch Ligetiaanse klankwolken en tegendraadse ritmes tot 'imaginaire, synthetische wereldmuziek'.

Claude Vivier - Bouchara
Claude Vivier
schreef 'Bouchara' voor sopraan, blaaskwintet, strijkkwintet en percussie in 1981. Het stuk maakt deel uit van een grotere cyclus van werken die de mythologische figuur Marco Polo als onderwerp hebben. De titel verwijst naar Bukhara, een stad langs de Zijderoute gelegen in Oezbekistan. 'Bouchara' is een liefdeslied in een verzonnen taal, waar in de partij van de zangeres niet één tel rust voorkomt.

Bouchara, de beruchte stad aan de zijderoute, heeft in het Westen altijd tot de verbeelding gesproken. In de negende eeuw was het al een centrum van de islamitische wereld. Wetenschappers, dichters en andere kunstenaars werden aangetrokken door de stad.
Claude Vivier koos 'Bouchara' als titel voor wat één van zijn bekendste composities zou worden. Niet dat hij er zoveel op in naam heeft staan: een vijftigtal om precies te zijn. Hij stierf immers in eerder tragische omstandigheden op vijfendertigjarige leeftljd. In die korte tijdsspanne wist hij met 'Zipangu', 'Lonely Child', 'Prologue pour un Marco Polo' en 'Bouchara' een aantal composities te voltooien die tot de bijzonderste van de westerse twintigste-eeuwse muziekgeschiedenls behoren.

'Bouchara' voor sopraan, ensemble en elektronica heeft als ondertitel 'chanson d’amour' en is letterlijk bedoeld als een liefdeslied voor Dino Olivieri. De premiere vond plaats in 1983 te Parijs. Een paar weken voor zijn dood, in een brief van 7 januari 1983, schreef Vivier aan Thérèse Desjardin: "Het eerste concert in Beaubourg op 14 februari. Ik ben erg nerveus, heb een verschrikkelijke angst, dit stuk is zo rein (het liefdeslied voor Dino). Ik hoop dat het publiek mijn gereduceerde muziek zal begrijpen (...) ze is van een lyrisme dat van elke bombast bevrijd is."

Deze 'gereduceerde muziek' valt ook in andere composities van Vivier te horen. De klanken bewonen een wereld tussen gregoriaans, modaliteit en serialiteit, homoritmiek, bedwelmende melodieën, zorgvuldig gekozen timbres en een zoektocht doorheen het spectrum van iedere klank. Onder meer door de zangeres geen rustpunten te gunnen, naast de noodzakelijke korte momenten van ademhaling, krijgt dit klankstuk een stuwende sfeer ondanks het trage tempo. Dit gevoel wordt verhevigd doordat de compositie evolueert van vier naar twaalf partijen. Deze klinken echter op elk moment als één instrument.

Het is enigszins verbazend te moeten vaststellen dat de meeste teksten omtrent 'Bouchara' met verwondering noteren dat Vivier in deze compositie een zelf uitgevonden taal aanwendde. Er bestaat immers een eeuwenoude traditie betreffende kunsttalen, nonsens verzen, klankpoezie, glossolalie enz. Talrijke componisten in de twintigste eeuw - denken we maar aan Ligeti, Schnebel, Riedl, Kagel - hebben gebruik gemaakt van poëzie en libretti die talige elementen aanwenden die op het eerste gezicht of gehoor niet semantisch geduid kunnen worden. Dat neemt natuurlijk niet weg dat er telkens een betekenis is, soms wordt er gewoon iets meer verbeelding gevraagd. Bij Vivier versterkt de eigen fonementaal de uiting van liefde die nauwelijks in alledaags taalgebruik gevat kan worden. Een verhaal van alle tijden, van alle talen tegelijkertijd. De misthoorn die op het einde van het stuk elektronisch gegenereerd wordt, is als het ware het oriëntatiepunt waar een zoekende geest zich naar kan richten. Voor Vivier was de zoektocht naar liefde er één doorheen zowel leven als dood, in die mate natuurlijk dat beide niet sowieso al met elkaar vervlochten zijn.

Karel Goeyvaerts - Zum Wassermann
Na de hoogbloei van de Vlaamse polyfonie in de vijftiende en zestiende eeuw, was het wachten op Karel Goeyvaerts (1923-1993) om als Vlaams componist de Europese muziekgeschiedenis ingrijpend te beïnvloeden. Samen met ronkende namen als Stockhausen, Nono en Boulez lag hij aan de basis van de radicaal vernieuwende naoorlogse kunstmuziek.
Zijn Nummer 1, een soniate voor twee piano's, wordt algemeen gezien als de start van het serialisme, de strenge compositietechniek die Goeyvaerts later zou verlaten voor een minder radicale, mildere muziektaal. De opera Aquarius, zijn levenswerk, herinterpreteert bet begrip tonaliteit en consonantie. De authenticiteit, de frisse ideeën en directe emotionaliteit maken van de opera een partituur die toegankelijk is voor een ruimer publiek. Aquarius werd deel per deel gerealiseerd en in 1992, een jaar voor zijn dood, afgewerkt.
Zum Wassermann is een van de stadia in de uiteindelijke verwezenlijking van de opera. Het werk bevat het muzikale materiaal van de vier eerste tonelen van het eerste bedrijf. De thematiek van de opera is het drama van de maatschappij. Goeyvaerts werkt aspecten van de veranderende hedendaagse samenleving uit, vanuit een diepmenselijk geloof in een betere wereld. Het 'Vorspiel' heeft de stugheid van een dwangbestaan: de 'letter van de wet', de strenge beperking van persoonlijke gedrevenheid. 'Erwachen' is een felle uitbarsting van vitatiteit, een drang naar autonomie, voortkomend uit de bewustwording van de eigen geaardheid. Het derde deel, 'Wassermann-Gesang' , is de intuïtieve benadering, de vrouwelijke waarneming van de nieuwe vormen van samenleving, waarvan elk gebaseerd op een eigen harmonische situatie. Het daarop naadloos aansluitende vierde deel, 'Zum Wassermann' , symboliseert de 'mannelijke' benadering van rationele opbouw: 'nieuwe wetten'.

Johan Huys over 'Zum Wassermann' : "In de astrologie vervult de zodiak een belangrijke rol, maar van een nog groter belang zijn de cycli van de astrologische tijdperken die zich over duizenden jaren uitstrekken. Momenteel beleven we nog steeds het tijdperk van de Vissen, dat verbonden is met de grote periode van het Christendom. Talrijke gebeurtenissen - oorlogen, natuurrampen, religieuze en morele crisissen enzovoort - wijzen op de nadering van een nieuw tijdperk dat een periode van herstel en evenwicht zal brengen: het Watermantijdperk of Aquarius, dat zal lopen van ca. 2140/2160 tot ca. 4320. Het wordt gezien als een periode van evenwicht en harmonie in de menselijke betrekkingen en van een natuurlijke hiërarchie van menselijke waarden. Helaas, wij zullen het niet meer meemaken. Karel Goeyvaerts, geboren op 8 juni 1923, vond van zichzelf dat hij het evenwicht en de harmonie van het Aquariustijdperk voldoende had bereikt toen hij in 1983 aan zijn groots opgezette gelijknamige opera in twee bedrijven begon. Het eerste stuk dat hij in 1983 componeerde voor kamerorkestbezetting was Zum Wassermann. Bij de creatie door de Nieuwe Muziekgroep - in de Week van de Hedendaagse Muziek, Muzikon vzw, Gent 1986 - werd het als volgt omschreven: 'De lange weg naar het Watermantijdperk wordt geleidelijk aan ontdekt. Elke nieuwe, nog onzekere stap komt tot uiting in de geleidelijke opbouw van een muzikale cel.' Zum Wassermann is in de opera het vierde en laatste deel van het eerste bedrijf, waarin de zoekende mens al te rationeel bezig is en, zoals in een 'American way of life' enkel bezorgd is om onmiddellijke materiële welvaart. Dat loopt verkeerd af. Haperingen worden zichtbaar (én hoorbaar ...) in de opbouw. Alles verbrokkelt en het onhoudbare en uitzichtloze van deze situatie worden ingezien. Het slot van Zum Wassermann is de totale ineenstorting van het 'Pseudo'-Watermantijdperk. Toch is er hoop: in het tweede bedrijf van de opera zal de mens, geleerd door zijn mislukking, zijn tocht naar Aquarius herbeginnen, om uiteindelijk de Heilige Stad te bereiken: een maatschappij zonder leider ... "

Programma :

  • Claude Vivier, 'Bouchara' voor sopraan en ensemble (1981)
  • György Ligeti, Pianoconcerto (1985-1988)
  • Karel Goeyvaerts, Zum Wasserman (1984)

Praktische info :

Spectra Ensemble, Matan Porat & Hanne Roos : Utopia
Zaterdag 15 maart 2014 om 20.15 u
Handelsbeurs - Gent

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be en www.spectraensemble.com

Extra:
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
Claude Vivier : brahms.ircam.fr, www.thecanadianencyclopedia.com en youtube
Karel Goeyvaerts op www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en youtube

17:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

05/03/2014

Spectra combineert nieuw werk van Frederik Neyrinck en Daniel D'Adamo met Sciarrino in Maasmechelen en Gent

Els Mondelaers Spectra is een prominent ensemble voor hedendaagse muziek dat actief de confrontatie opzoekt tussen in Vlaanderen werkende componisten en hun internationale collega's. Stilistische diversiteit en kwaliteit zijn hierbij essentieel. Zeven gedreven musici met een jarenlange ervaring in het hedendaagse repertoire vormen de vaste kern van het ensemble. Zij werken reeds 20 jaar intensief samen, wat resulteert in een uniek klankidioom en een opmerkelijke muzikale coherentie.



Salvatore Sciarrino's compositie Infinito Nero (Estasi in un atto) is een studie van de waanzin en de mystiek, gebaseerd op teksten van Maria Maddalena de' Pazzi, een visionaire mystica uit het begin van de 17de eeuw. Haar verbale stortvloed van pathologische wanen werd opgetekend door 8 novices.

De Italiaanse componist Salvatore Sciarrino is gefascineerd door echo's uit het verleden, gehallucineerde geluiden en klanken op de grens van het hoorbare. Zijn verstilde meesterwerk voor mezzosopraan (Els Mondelaers, foto) en ensemble wordt in deze voorstelling geflankeerd door twee wereldcreaties van nieuwe composities: Frederik Neyrinck voert ons binnen in het verstilde oog van de stormachtige waan, terwijl Daniel D'Adamo ons terugbrengt naar het hier en nu. Kunstenaar Jerry Galle tekent voor het (live gegenereerde) 'beeld' in deze voorstelling, waarin hij het spanningsveld tussen machine en poëtische verbeeldingskracht exploreert.

Programma :

  • Daniel D'Adamo (1966), Sur Son Visage (creatie)
  • Frederik Neyrinck (1985), Gestalt VIII (creatie) 

  • Salvatore Sciarrino (1947), Infinito Nero (1998), Estasi in un atto. Op fragmenten van Maria Maddalena de' Pazzi

Praktische info :

Spectra : Maria Maddalena de' Pazzi, een tryptiek van waanzin
Woensdag 12 maart 2014 om 20.15 u
Schouwburg Maasmechelen

Koninginnelaan 42
3630 Maasmechelen

Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.spectraensemble.com
------------------------------------
Donderdag 20 maart 2014 om 20.00 u
Zebrastraat - Gent

Zebrastraat 32/001
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : www.zebrastraat.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be en youtube
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Daniel D' Adamo : www.danieldadamo.com, brahms.ircam.fr en youtube

Beluister alvast het eerste deel uit Salvatore Sciarrino's Infinito Nero



en deel 2

16:03 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/02/2014

Miroir des Miroirs : Ravel gespiegeld door Spectra Ensemble & Claire Chevallier

Claire Chevallier Maurice Ravel schreef aan het begin van de 20ste eeuw zijn pianobundel Miroirs, dat bestaat uit vijf excentrieke stukken. Noctuelles, Oiseaux tristes, Une barque sur l'océan, Alborada del gracioso en La vallée des cloches worden nu een spiegel voorgehouden. Met haar schitterende Erard-piano vertolkt Claire Chevallier de parels van Ravel, terwijl het Spectra Ensemble reflecteert op deze stukken aan de hand van hedendaagse muziekwerken. Sublieme klankschilderingen, te beluisteren op zaterdag 22 februari in AMUZ en op vrijdag 28 februari in De Ververij in Ronse.

Onder de titel 'Miroirs' schreef de Franse impressionistische componist Maurice Ravel in het begin van de 20ste eeuw vijf karakterstukken voor piano, een eerbetoon aan enkele van zijn collega-kunstenaars uit het controversiële kunstenaarscollectief 'Les Apaches'. In 'Miroir des Miroirs' vertolkt de Franse pianiste Claire Chevallier Ravels vijf portretten op haar authentieke Erard-piano. SPECTRA reflecteert deze muziekstukken telkens met een muzikaal pareltje uit een recent verleden: Kaija Saariaho's 'Sept Papillons' verdrijven de duistere sfeer van de nachtvlinders uit 'Noctuelles'. De verdwaalde vogels in een somber woud onder een drukkende zomerhitte in 'Oiseaux Tristes' zetten hun lied verder in 'Birds in Warped Time II' van Somei Satoh. Ook 'Une Barque sur l'Océan' vaart na ongeveer een eeuw bevreemdend verder in Tristan Murails 'La barque Mystique'. De opzwepende Spaanse ritmes uit het ochtendlied van de nar ('Alborada del Gracioso') verstommen aan de rand van de nacht in Salvatore Sciarrino's 'Ai limite della notte' terwijl het Parijse klokkengelui op volle middag in 'La vallée des cloches' langzaamaan uitsterft in het mystiek ritueel van 'Lettre Soufie: Sh(în)' van Jean-Luc Fafchamps. Tien sublieme en intense klankschilderingen, spiegels van spiegels van hun tijd...

Programma :

  • Maurice Ravel, Miroirs (1904-1905)
  • Kaija Saariaho, Sept Papillons (2000)
  • Somei Satoh, TheBirds in Warped Time II (1980)
  • Tristan Murail, La barque Mystique (1993)
  • Salvatore Sciarrino, Ai limite della notte (1979)
  • Jean-Luc Fafchamps, Lettre Soufie: Sh(în) (2009)

Praktische info :

Spectra Ensemble & Claire Chevallier : Miroir des Miroirs
Zaterdag 22 februari 2014 om 21.00 u
(Inleiding door Rudy Tambuyser om 20.15 u )
AMUZ - Antwerpen
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.spectraensemble.com
-------------------------------------
Vrijdag 28 februari 2014 om 20.00 u
CC De Ververij - Ronse

Zuidstraat 19
9600 Ronse 

Meer info : www.ronse.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Kaija Saariaho : www.saariaho.org, www.musicsalesclassical.com, www.finncult.be en youtube
Kaija Saariaho: de geboren buitenstaander, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Somei Satoh op en.wikipedia.org, www.moderecords.com en youtube
Tristan Murail : www.tristanmurail.com, brahms.ircam.fr, www.compositiontoday.com en youtube
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be en youtube
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube

21:09 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

31/07/2013

Uitzonderlijke herneming van de legendarische productie De noces in Oostende

De noces Iedereen is samen gekomen in restaurant Andronov voor de bruiloft van Natasja en Fetis. Van liefde of pril huwelijksgeluk lijkt in Tsjechov's bruiloft geen sprake: de haring en het brood zijn zuur, de verlichting laat te wensen over, de bruid doet de hele avond haar mond niet open en de generaal laat op zich wachten. Net als het feest uit de hand dreigt te lopen, roept iemand om muziek. Exit Tsjechov, enter Stravinsky met Les Noces, een huwelijksritueel dat van de groep acteurs, zangers, muzikanten en publiek één grote familie maakt. Na ondertussen meer dan veertig voorstellingen te Antwerpen (Zomer van Antwerpen 2005), Genk, Charleroi (2007), Terschelling (Oerol-Festival, NL, 2008), Tarbes (F) en Maastricht (NL, 2009) nu ook op Theater aan Zee.

Het onbetwiste hoogtepunt van de Zomer van Antwerpen, editie 2005, was 'De Noces', een project van drie gezelschappen. Vertrekpunt voor de voorstelling was de 'danscantate' Les Noces van Igor Stravinsky. Stravinsky inspireerde zich daarvoor op Russische volksliederen die hij op unieke wijze omvormde tot een nieuwe compositie voor vocaal ensemble, percussie en piano's. Muziektheatercollectief Walpurgis bracht een uitstekend vocaal ensemble samen en nodigde het Spectra Ensemble en de Roovers uit om aan dit grootschalig locatieproject mee te werken.

Het stuk werd in Antwerpen 20 keer voor een uitverkochte zaal gespeeld en het publiek kwam voldaan buiten. Niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk. Meer dan 8.000 toeschouwers konden genieten van dit Russische huwelijksfeest op locatie met zang, muziek, theater en culinair plezier in een spoorweghangar naast het station Antwerpen-Dam. Na het succes in Antwerpen, Genk, Charleroi, Terschelling, Tarbes en Maastricht is nu ook Oostende aan de beurt, met vijf opvoeringen in de unieke locatie van NMBS Loods op de Konterdamkaai.

Sinds zijn oprichting in 1989 specialiseert Walpurgis zich in de creatie van hedendaagse muziektheaterproducties. Walpurgis vindt het daarbij belangrijk aansluiting te vinden bij de stroom van jonge zangers, muzikanten, acteurs en dansers, zodat er naast de traditionele opera ook echt een nieuwe vorm van muziektheater kan ontstaan uit de organische samenwerking met en tussen individuele artiesten en ensembles. Belangrijkste facet van deze nieuwe vorm van theater maken, is de emancipatie en de verantwoordelijkheid van de uitvoerders in het creatieproces.

Eind jaren '90 had Judith Vindevogel, artistiek directeur van Walpurgis, een waanzinnige droom: Les noces van Stravinsky ontdoen van zijn exclusiviteit en er een voor iedereen toegankelijk volks bruiloftsfeest van maken met alles erop en eraan. Les noces mocht vooral geen stijfdeftig concert worden maar zou, teruggaand op zijn volkse oorsprong, een ritueel gebeuren worden dat 'de hele gemeenschap infecteert'. Bijzondere aandacht zou daarbij gaan naar de samenstelling van de artistieke ploeg (zangers, muzikanten en acteurs), de locatie, de klankkleur, de theatrale attitude en de relatie met het publiek. Zomer van Antwerpen tekende onmiddellijk als coproducent; een jaar later gevolgd door het internationale netwerk In Situ (Europe Culture 2000).

Met dit concept en een stevige financiële basis in handen begon Judith samen met haar artistieke compagnon de route en huisscenograaf van Walpurgis Stef Depover, een zoektocht naar de juiste artistieke partners om dit project te kunnen realiseren. Na verschillende gesprekken met o.a. Damiaan De Schrijver, Wim Vandekeybus, Dirk Pauwels, 't Barre Land, Ictus en Slagwerkgroep Amsterdam kregen zij theatercollectief de Roovers en het hedendaagse muziekensemble SPECTRA gek genoeg om mee in dit grootste avontuur te stappen.

De Roovers, "zwaar onder de indruk van het aanbod", zochten weerwerk bij een andere Rus, Anton Tsjechov, die met zijn eenakter Het Huwelijk, net als Stravinsky in Les Noces, het gesjoemel, de onderhuidse spanningen en de seksuele toespelingen tijdens de feestelijkheden op hilarische wijze bloot legt. Dat alles uiteraard met het wodkaglas losjes in de hand.

Na de creatie in Antwerpen werd de voorstelling door Walpurgis verder gespreid en volgde een tournee langs de mijnen van Waterschei (C-Mine,....), een oude manege op Terschelling (Oerol-Festival, NL), een oude spoorwegloods in Charleroi (Franse creatie, PBA + Eden) en een grote circustent in Tarbes (Réseau Sud/Le Parvis scène nationale de Tarbes met de steun van de Conseil Régional de Midi-Pyrénées). De noces/svadebka/de bruiloft werd sinds de première in 2005 45 keer uitgevoerd en telde ruim 17.700 bezoekers.

Walpurgis/De Roovers/Spectra Ensemble : De noces/svadebka/de bruiloft
Donderdag 8 augustus 2013 om 20.30 u
Vrijdag 9 augustus 2013 om 15.00 u en om 20.30 u
Zaterdag 10 augustus 2013 om 15.00 u en om 20.30 u
Loods NMBS - Oostende

Konterdamkaai z/n
8400 Oostende

Meer info : theateraanzee.be, www.walpurgis.be en www.spectraensemble.com

Elders op Oorgetuige :
Theater aan Zee palmt opnieuw Oostende in, 24/07/2013
Russische huwelijksfeest in de Mijn van Waterschei, 23/08/2007
Chaotische balkanbruiloft op Focus Flamand, 16/05/2007

11:06 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook