16/10/2016

Nieuw werk van Jörg Widmann in Conservatorium Brussel

Jörg Widmann Een muziekstuk componeren tijdens een spelletje kegelen: Wolfgang Amadeus Mozart draaide er zijn hand niet voor om, als we de mythe mogen geloven. Hij componeerde het trio voor klarinet, piano en altviool voor de dochter van zijn vrienden, Franziska von Jacquin, die als eerste de pianopartij voor haar rekening nam. Robert Schumann brengt ons in sprookjesachtige sferen, net als Jörg Widmann (foto) in zijn opdrachtwerk Es war einmal… De muzikale duizendpoot speelt zijn eigen compositie samen met de Duitse altvioliste Tabea Zimmermann en de Hongaarse pianist Dénes Várjon.

Bozar wijdt dit seizoen een 'Portret' aan klarinettist en componist Jörg Widmann. Tijdens dit tweede concert in een reeks van zeven speelt hij de Belgische première van Es war einmal... (Er was eens), dat als ondertitel heeft: Vijf stukken in sprookjesachtige stijl, voor klarinet, altviool en piano - een directe referentie aan schumanns Vijf stukken in volkstoon en Sprookjesvertellingen. Over de oorsprong van het werk vertelt Jörg Widmann: “Zolang ik me kan herinneren, ben ik gefascineerd door sprookjes, met hun archetypische karakters en vaste uitdrukkingen als ‘Er was eens...’ en ‘Ze leefden nog lang en gelukkig en kregen veel kinderen’. Sprookjes waren voor mij echter ook een bron van onrust omdat ze een seismograaf zijn van de diepere angsten en verlangens van de mens. Daarom heb ik als uitvoerder en componist in Robert Schumanns Märchenerzählungen (geschreven voor dezelfde bezetting als mijn eigen compositie) altijd een onbestemd, complex hedendaags werk gezien - ondanks de eerste aanblik van onschuld en naïviteit. Met mijn eigen Es war einmal... had ik dan ook geen louter sentimentele, nostalgische vlucht naar een ver verleden voor ogen, maar eerder een onbevangen en fantasierijk alternatief voor onze wereld vol ontreddering.”

Fantasie voor soloklarinet, Widmanns tweede werk op het programma van deze aavond zet de klarinettist en zijn instrument in de schijnwerpers. Daarover vertelt de componist: “De Fantasie voor soloklarinet is mijn eerste echte werk voor mijn eigen instrument, de klarinet. Door een excentrieke virtuositeit en de opgewekte, ironische toon weerspiegelt het werk de Drie stukken voor soloklarinet van Stravinski uit 1919 en de tonale vernieuwingen sinds de klarinetschriftuur van Carl Maria von Weber. Mijn werk zet daar zelfs nog een stap verder in. Het is een kort imaginair tafereel waarin de dialogen tussen verschillende personages met elkaar verweven worden in de sfeer van de commedia dell'arte.” Volgens de componist vergt het werk een heel specifiek bevattingsvermogen van de uitvoerder. “Het is belangrijk”, aldus Widmann, “om de titel heel letterlijk te nemen - daarom moet de uitvoerder met de nodige vindingrijkheid spelen. Compositorisch is het belangrijkste kenmerk de totale afwezigheid van maatstrepen. Wanneer ik het stuk hoor spelen door mijn studenten of door anderen, ben ik altijd blij met de inbreng van de uitvoerder en met het feit dat alle aanduidingen qua dynamiek en articulatie in de partituur heel letterlijk en serieus worden genomen, maar dat de uitvoering tegelijk vol leven en fantasie zit. Anderzijds merk ik wel dat de ritmisch snelle passage vaak als een etude gespeeld wordt, in plaats van met meer fantasie. Voor mij persoonlijk is het belangrijkste om plezier te vinden in het aanbrengen van tonale nuances, ook al is de timing soms strikt.” Ten slotte een suggestie van Widmann aan alle klarinettisten die het werk willen uitvoeren: “Gebruik je verbeelding en geniet bij het spelen van mijn Fantasie !”

Praktische info :

Jörg Widmann, Tabea Zimmermann & Dénes Várjon : Schumann, Widmann, Mozart
Maandag 17 oktober 2016 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra :
Jörg Widmann : www.joergwidmann.com en www.youtube.com

22:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/12/2015

Quatuor Ébène graaft naar de kern van het strijkkwartetrepertoire

Henri Dutilleux Het Quatuor Ébène heeft een uiteenlopende en omvangrijke muzikale smaak, dat merk je dit seizoen tijdens drie concerten in Bozar. Woensdag graaft het kwartet naar de kern van het strijkkwartetrepertoire. Je krijgt een van Joseph Haydns 'zonnekwartetten' te horen, net als 'Ainsi la nuit' van de twintigste-eeuwse Franse componist Henri Dutilleux. Tot slot trakteert de grote Japanse pianiste Mitsuko Uchida op een Pianokwintet van Robert Schumann, groots in zijn genre en een hoogtepunt van de romantische muziek.

Zeg niet zomaar strijkkwartet tegen Quatuor Ébène. Niet alleen hebben de vier zich op korte tijd naar de wereldtop gekatapulteerd met klassiek repertoire, ondertussen blijkt er ook nog een grensverleggend jazzcombo in hen schuil te gaan. Het Franse Quatuor Ebène is dan ook ongelooflijk veelzijdig. Het beweegt zich soepel van klassieke muziek naar jazz en speelt met absolute controle van klank en vorm, zonder aan elegantie te verliezen. Het viertal is herhaaldelijk onderscheiden. Zo kreeg het prijzen tijdens het ARD Concours in München (2004) en was het onderdeel van het BBC New Generation Artists Scheme (2006). Recentelijk waren de musici Artists in Residence in Wigmore Hall. Gramophone riep hun cd met strijkkwartetten van Debussy, Ravel en Fauré in 2013 uit tot 'Opname van het jaar'.

'Ainsi la Nuit' uit 1976 van Henri Dutilleux (foto) is het enige werk voor strijkkwartet van de Fransman en een van zijn weinige kamermuziekwerken: de meeste andere werken voor kleine bezetting waren jeugdwerken en worden niet opgenomen in zijn officiële werkencatalogus. Muzikaal gesproken is Dutilleux net als zijn ondertussen al gestorven tijdgenoot Olivier Messiaen gefascineerd door heldere, briljante klankkleuren. Anders dan Messiaen probeert Dutilleux grotendeels trouw te blijven aan bestaande vormstructuren. Bij hem vindt men dus niet de grillige ritmes en oriëntalistische invloeden terug die Messiaens werk zo herkenbaar maken. De evocatieve titels van de afzonderlijke delen kenschetsen een bepaalde gemoedsgesteldheid maar hoeven zeker niet als letterlijke taferelen gezien te worden. Wel is het concept van tijd en tijdsverloop erg belangrijk bij Dutilleux en dat concept vindt zijn weerslag in de complexe structuur van Ainsi la Nuit, waarbij korte muziekfragmenten van eerder gespeelde muziek ("Parentheses" noemt Dutilleux ze) tussen de grotere delen ingevoegd worden om zo op een inventieve manier abstracte concepten als herinnering en vergetelheid te illustreren.

Programma :

  • Joseph Haydn, Strijkkwartet, op. 20/2, Hob.III:32
  • Henri Dutilleux, Ainsi la nuit
  • Robert Schumann, Pianokwintet, op. 44

Praktische info :

Quatuor Ébène & Mitsuko Uchida : Haydn, Dutilleux, Schumann
Woensdag 9 december 2015 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.quatuorebene.com

Extra :
Henri Dutilleux op www.schott-music.com en youtube
Dutilleux en kamermuziek: zonnebloemen uit de schaduw gehaald, op www.nopapers.nl

Beluister alvast Dutilleux' Ainsi la Nuit, uitgevoerd door het Belcea Quartet

22:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/09/2014

Wereldpremière van Tactus-Laureaat Stylianos Dimou in Flagey

Stylianos Dimou 'Een briljant pianist die in één maat meer over het leven vertelt dan een ander in een hele carrière', schreef een recensent ooit over de Kroatische pianovirtuoos Ivo Pogorelich. Toen hij in 1980 de Chopin Piano Competitie niét won, beende jurylid Martha Argerich misnoegd de zaal uit, uitroepend dat hij een genie was. Een emotionele reactie die de briljante twintiger meteen een blitzcarrière opleverde. Pogorelich, die zijn hele carrière vasthield aan Chopin, zal nu het Pianoconcerto van Schumann brengen - een wereldpremière. Ook L'allégorie de la caverne van de Griekse componist en Tactus-laureaat Stylianos Dimou (foto) is een wereldpremière. Van grootse ideeën en abstracte notenbeelden naar échte orkestklanken - voor jonge componisten is het vaak een onhaalbaar proces: een orkest is immers een peperduur 'instrument' dat niet vlot beschikbaar is. Tactus geeft jonge componisten de kans om de theorie in praktijk te brengen, en samen met professionele orkesten hun vakmanschap te ontwikkelen. De vakjury van editie 2013 selecteerde het werk dat dit seizoen uitgevoerd wordt. L'Allégorie de la caverne van de jonge Griekse componist Dimou Stylianos verwijst naar Plato's theorie: een knappe compositie, die door middel van harmonische manipulaties onze perceptie in vraag stelt.

Om de twee jaar organiseert Tactus leessessies in België, met steeds groeiend succes: Voor de vijfde editie (oktober 2013) werden uit meer dan 200 inzendingen van over heel de wereld 7 jonge componisten geselecteerd. In België namen ze deel aan een masterclass om hun composities in te studeren, met de hulp van onder meer Brussels Philharmonic en onder toezicht van chef-dirigent Michel Tabachnik. De vakjury, met onder meer Kimmo Hakola, Claude Ledoux, Ann McKay, Annelies Van Parys en Luc Van Hove, selecteerde één winnend werk dat nu als ouverture wordt uitgevoerd tijdens het concert van 2 oktober in Flagey. Laureaat Stylianos Dimou (1988) zal het concert ook bijwonen.

Proagramma :

  • Stylianos Dimou, L'Allégorie de la caverne (Selectie : Tactus - Forum for Young Composers)
  • Robert Schumann, Pianoconcerto in a, op. 54
  • Johannes Brahms, Symfonie nr. 3 in F, op. 90

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Ivo Pogorelich : Stylianos Dimou, Schumann, Brahms
Donderdag 2 oktober 2014 om 20.15 u
Flagey - Brussel


Meer info : www.flagey.be en www.brusselsphilharmonic.be

21:52 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

30/03/2014

Recital met absolute hoogtepunten uit de vioolliteratuur in Antwerpen

Augustin Hadelich Intens. Zo kan men in één woord de concerten van Augustin Hadelich (foto) samenvatten. Intense expressie. Intens vibrerende kleuren. En bovenal een intense, hypnotiserend zingende toon. Wat Hadelich uit zijn Stradivarius tovert, laat al je gevoelige snaren meetrillen. Nog geen dertig behoort hij nu al tot de shortlist van jonge topviolisten van vandaag. Zijn scherpe geest en stilistische verfijning zullen zeker blijken in dit recital met absolute hoogtepunten uit de vioolliteratuur.

Zo is de typische breekbaarheid van Beethovens vroegromantische Sonate in D bij Hadelich in goede handen. Alsook de brede lyrische adem in Ysaÿe's Zesde Solonate en de kolkende passie in de Eerste Vioolsonate van Schumann. Om vervolgens de vele emotionele lagen naar boven te halen in de Sonate van Janácek, badend in het coloriet van zijn opera 'Katja Kabanova'. Tenslotte laat Hadelich zich van zijn dansante kant zien in enkele door tango geïnspireerde stukjes die André Previn voor Anne-Sophie Mutter componeerde. De boog moet niet altijd strak gespannen staan.

Programma :

  • Ludwig van Beethoven, Sonate voor piano en viool nr 1 in D, opus 12 nr 1
  • Robert Schumann, Sonate voor viool en piano nr 1 in a, opus 105
  • Eugène Ysaÿe, Sonate voor viool solo nr 6 in E, opus 27 nr 6
  • Leos Janácek, Sonate voor viool en piano
  • André Previn , Tango Song and Dance (1997)

Praktische info :

Augustin Hadelich & Charles Owen : Beethoven, Schumann, Ysaÿe, Janácek, Previn
Woensdag 2 april 2014 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be

Extra :
André Previn op nl.wikipedia.org

22:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/03/2014

Parels uit 5 eeuwen koormuziek in het Conservatoirum Gent

Johan Duijck Het koor en de muzikanten van het Gentse Conservatorium o.l.v. Johan Duijck (foto) brengen donderdag werken uit 16de eeuws Engeland (Tallis en Byrd), 17de eeuws Italië (Monteverdi en Gesualdo), 18de eeuws Frankrijk (Charpentier en Rameau), 19de eeuws Duitsland (Schumann en Brahms), en 20ste en 21ste eeuws Vlaanderen (Vic Nees en Johan Duijck). Solisten zijn Tatiana Irizarry (sopraan), Christophe Deckers (bariton) en Myriam Graulus (dwarsfluit).

Vic Nees (1936 - 2013) was zoon van de internationaal bekende beiaardier Staf Nees. Hij genoot in internationale muziekopleiding en specialiseerde zich als componist in koormuziek. Als musicus kapte hij met aloude Vlaamse romantisme, de erfenis van Peter Benoit. Hij zocht aansluiting bij wat er op dat ogenblik in de internationale muziekscene aan de orde was. Vooral de Duitse koorbeweging met de muziek van Hugo Distler maakte diepe indruk op hem. Ook de oude Vlaamse polyfonie met zijn lineair denken inspireerde hem. Hij kwam uit Mechelen, de plek waar deze muziek voor het eerst opnieuw onder de aandacht kwam.

Vic Nees was erg verbonden met het koorleven in Vlaanderen en schreef veel voor de amateurkoren. Hoofdzakelijk op Nederlandstalige teksten omdat de verstaanbaarheid voor hem zeer belangrijk was. Het verband tussen tekst en muziek is essentieel. Waarbij hij vooral lette op de relevantie van die teksten. Zijn teksten zijn dikwijls religieus geïnspireerd, met een zeer sterk sociaal engagement.  Het volkslied was ook een grote inspiratiebron.

In zijn muziek ontwijkt hij het experiment niet. Moderne zangtechnieken als clusters, glissandi, of zingen op medeklinkers drongen zijn partituren binnen. Aan seriële schrijfwijzen deed Nees niet mee. De wereld van Nees was hoofdzakelijk tonaal met enkele lichte afwijkingen.

Vic Nees was een man van koor. Hij leidde verschillende koren. Maar hij zal de geschiedenis ingaan als de man die het Radiokoor (nu VRK) tot hoog niveau wist te brengen. Van de jaren zestig tot aan zijn pensioen in 1996 stond hij aan het hoofd van dit ensemble, eerst als producer, later als dirigent. Hij dirigeerde er zowel eigen werk, het Vlaams repertoire als het internationale repertoire. Met uitstapjes naar soms het lichte genre, volksmuziek, operette als close harmony. Het koor was uitermate soepel. Het kon met respect voor de stijleigenheden de strenge polyfonie, het romantisch genre als de experimentele avant-garde aan.

Na zijn pensioen bleef hij een referentiepunt in de koorwereld. Vic Nees was een bijzonder vriendelijk en joviaal mens. Een plezier om hem te ontmoeten. Hij werd overladen met internationale prijzen.

Johan Duijck (1954) is een veelzijdig musicus: koordirigent, componist, pianist en leraar. Als dirigent van het Vlaams Radio Koor, het Academy of Saint Martin in the Fields Chorus (Londen), het Europees Jeugdkoor en het Gents Madrigaalkoor verwierf hij internationale erkenning. Hij wordt regelmatig uitgenodigd als gastdirigent bij vooraanstaande kamer- en radiokoren doorheen Europa en Latijns-Amerika. Hij is een gewaardeerd docent en jurylid op talloze internationale dirigentencursussen en koorfestivals.

Als componist legt Johan Duijck zich bij voorkeur toe op piano- en koormuziek. Zijn belangrijkste composities zijn de cantates el Camino del Alma en A mirror to St. Nicolas, het Concierto del Alma voor piano en koor, de koorwerken Cantiones Sacrae in honorem Thomas Tallis en Apostel na de Twaalf - Paulus, en de pianowerken The well-tempered pianist en Le Tombeau de Ravel. Johan Duijck is Composer in residence van het Vlaams Radio Koor. Bij het label Phaedra (In Flanders' Fields - www.phaedracd.com) verschenen vier cd's volledig gewijd aan zijn composities.

Programma :

I. Engeland, 16de eeuw

- Thomas Tallis (ca. 1505-1585), Salvator mundi
- William Byrd (1542/3-1623), Memento salutis auctor

II. Italië, 17de eeuw

- Claudio Monteverdi (1567-1643), Canzonette a tre voci - Il mio martir - Son questi i crespi crini
- Gesualdo da Venosa (1560-1613), In va dunque, o crudele

III. Frankrijk, 18de eeuw

- Marc-Antoine Charpentier (1645-1704), Te Deum laudamus (openingskoor)
- Jean-Philippe Rameau (1683-1764), Vénus, c’est à toi d’enchaîner (openingskoor uit 'Castor et Pollux')

IV. Duitsland, 19de eeuw

- Robert Schumann (1810-1858), Zigeunerleben, opus 29 nr. 3
- Johannes Brahms (1833-1897), Gesänge für Frauenchor, 2 Hörnern und Harfe, opus 17 - Es tönt ein voller Harfenklang - Lied von Shakespeare - Der Gärtner - Gesang aus Fingal

V. Vlaanderen, 20-21ste eeuw

- Vic Nees (1936-2013), Nausikaä (Cantate voor jeugdkoor, sopraan, bariton, dwarsfluit en piano; op tekst van Mieke Martens) (1986)
- Johan Duijck (°1954), uit: Cantiones Sacrae in honorem Thomas Tallis, opus 26, boek I (2006) - O sacrum convivium - Ubi caritas - Laudate nomen Domini

Praktische info :

Concert koor van het Conservatorium Gent
Donderdag 20 maart 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : schoolofartsgent.be

Extra :
Vic Nees op www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Johan Duijck op www.gmk.be en www.matrix-new-music.be

18:33 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

12/02/2014

Mikhail Zemtsov & Alfredo Oyáguez spelen Schumann, Sjostakovitsj, Rota, de Falla en Waxman in Sint-Truiden

Dmitri Sjostakovitsj Briljanter dan met de 'Altvioolsonate opus 147' kon Sjostakovitsj (foto) zijn carrière niet eindigen. Het is een heerlijk meeslepende biecht, vol menselijke sympathie, ironie en weerbarstigheid zoals alleen de geniale Rus die beheerst. De partijen klinken opvallend uitgepuurd en naakt, maar daardoor net buitengewoon expressief. Tegelijk is het hele werk doorweven met subtiele toespelingen op lievelingscomponisten als Beethoven, Mahler en Berg. De luisteraar hangt aan de lippen van een door de wol geverfd monstre sacré dat niets meer te veinzen heeft en zijn associaties de vrije loop laat. Zaterdag brengen altviolist Mikhail Zemtsov en pianist Alfredo Oyáguez deze sonate samen met werk van Schumann, Rota, De Falla en Waxman in de Academiezaal in Sint-Truiden.

Sjostakovtsj had zijn 'Sonate opus 147', zijn laaste werk, opgedragen aan Fjodor Droezjinin, docent aan het Tsjaikovski Conservatorium van Moskou en altviolist van het Beethoven Quartet, het befaande kwartet dat de meeste kwartetten van Sjostakovitsj creèerde. Toen Sjostakovitsj aan deze compositie begon. was hij al ernstig ziek en lag hij in het ziekenhuis. Hij begon op 25 juni 1975 en was met de schetsen klaar op 6 juli 1975. Daarna heeft hij verder gewerkt aan deze compositie en voltooide haar op 6 augustus 1975. Drie dagen later, op 9 augustus 1975, stierf de componist aan zijn zoveelste hartinfarct. Het manuscript is zeer slordig, aangezien Sjostakovitsj zijn rechterhand bijna niet meer kon gebruiken. De privé-première vond postuum plaats in de woning van de componist op 25 september 1975 (dat zou de 69ste verjaardag van de componist geweest zijn). De premiere met publiek vond plaats in de Glinka Hal in Leningrad op 1 oktober 1975 door Droezjinin die begeleid werd door pianist Mikhail Muntyan. Het werk is geschreven met de dood meeglurend over de schouder: hartverscheurend, bol van droefenis en wanhopige uitbarstingen. Sjostakovtsj omschreef de inhoud van het werk als volgt: een novelle als eerste deel, gevolgd door een scherzo (met herneming van flarden muziek uit de onvoltooide opera 'De gokkers' uit 1941-1942) en een adagio ter herinnering aan Beethoven (met een verwijzing naar de Mondscheinsonate).

Programma :

  • Robert Schumann, Drei Fantasiestücke, Op. 73
  • Dmitri Sjostakovitsj, Sonate voor altviool en piano, op 147
  • Nino Rota, Sonate voor altviool en piano
  • Manuel de Falla, Siete Canciones populares Españolas
  • Franz Waxman, Carmenfantasie

Praktische info :

Mikhail Zemtsov & Alfredo Oyáguez : Schumann, Sjostakovitsj, Rota, de Falla, Waxman
Zaterdag 15 februari 2014 om 20.00 u
Academiezaal - Sint-Truiden

Plankstraat 8
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.debogaard.be

Extra :
Leven en werk van Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975), T.Claerhout op www.liberales.be
Dmitri Sjostakovitsj op nl.wikipedia.org en youtube
Dmitri Sjostakovitsj (1906 - 1975): Traditioneel modernist, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl

14:23 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

07/10/2013

Zwitserse componist en hoboist Heinz Holliger en Jan Michiels in deSingel

Heinz Holliger Eerste hulp bij hedendaagse muziek nodig? Geen betere spoedbehandeling dan die van de componist zelf. De Zwitserse componist Heinz Holliger (foto) himself wijdt je woensdag in in zijn even wonderlijke als indringende klankwereld. Centraal staat zijn compositie 'Partita' voor piano solo uit 1999. De 'Partita' ondergaat tijdens dit lecture recital een complete dissectie, zodat je helemaal voorbereid bent op de integrale uitvoering tijdens het concert de avond nadien. "Schumann is de componist die bijna altijd in het centrum van mijn muzikale denken heeft gestaan", aldus Holliger. Dat geldt zeker ook voor zijn 'Partita', die in meerdere opzichten naar Schumanns 'Kreisleriana' verwijst. Het donkere nocturne karakter, de wilde emotionele uitbarstingen en de virtuoze pianotechniek uit de 'Kreisleriana' worden door Holliger tot in het extreme geradicaliseerd. Ook Chopin, Liszt en Bach passeren de revue. Holliger vertelt hoe precies hij te werk is gegaan. Pianist Jan Michiels illustreert met livefragmenten uit de 'Partita' en uit de composities die Holliger hebben geïnspireerd.

"De toekomst moet de hogere echo van het verleden zijn." Deze gevleugelde woorden van Robert Schumann zijn perfect van toepassing op het oeuvre van de Zwitserse componist én hoboïst Heinz Holliger. Op zijn vierenzeventigste is hij nog altijd op ontdekkingsreis. Zo zoekt hij in zijn eigen composities vanuit de traditie steeds weer nieuwe sferen op. Intieme lyriek en klankonderzoek waarbij de uiterste grenzen van de instrumentale mogelijkheden worden afgetast, gaan hand in hand. Daarbij laat hij zich vaak leiden door de muziek van Schumann, zijn visionaire zielsverwant. In zijn 'Partita' bijvoorbeeld trekt Holliger de intensiteit van Schumanns 'Kreisleriana' radicaal door naar onze tijd. En net als Schumann laat hij zich graag door poëtische teksten inspireren om nieuwe klankwerelden te ontdekken. Een gedicht van Hölderlin ligt aan de basis van het derde deel van de 'Partita'. In ons land is Jan Michiels één van de belangrijkste pleitbezorgers van Holligers muziek. We horen hem in solostukken en in kamermuziek samen met Holliger, die zich tevens van zijn andere kant laat zien als één van 's wereld beste hoboïsten.

Heinz Holliger (1939) is zonder twijfel de meest vermaarde hedendaagse hoboïst, die zonder problemen het klassieke repertoire en de nieuwste technieken voor het instrument beheerst. Zijn werk als componist verbindt formalisme en een voorkeur voor het troebele, voor strikte vormen uit de Renaissance, of geërfd bij Webern en Boulez. Het geeft bovendien blijkt van een vreemde hartslag, van een psychologie die haast buiten adem lijkt. Zijn liefde voor een eenzame en hoge literatuur - die van Celan, Beckett en de late Hölderlin - heeft hem geleid naar een muzikaal universum dat wordt overheerst door een soort verstommende witheid, een gesloten en balancerend universum, niettemin doorkruist met een radicale en koppige taal.

Heinz Holliger werd geboren in Langenthal (Zwitserland) op 21 mei 1939. Zijn leraars in Bern waren Emile Cassagnaud (hobo) en Sándor Veress (compositie). Deze laatste was van onschatbare waarde voor de jonge Holliger - van hem heeft hij naar eigen zeggen alles geleerd wat een musicus zou moeten weten. Vanaf 1958 zette hij zijn studies voort in parijs bij Yvonne Lefébure (piano) en Pierre Pierlot (hobo). Hieropvolgend studeerde hij nog compositie bij Pierre Boulez in Basel. Na een eerste prijs op het concours voor hobo in Genève in 1959 brak een intussen haast legendarische loopbaan aan. Componisten als Henze, Penderecki, Ligeti, Carter, Lutoslawski, Stockhausen en Berio schreven speciaal voor hem grensverleggende werken. Daarnaast sprong hij ook in de bres voor vergeten achttiende-eeuwse componisten als Zelenka en Lebrun. Holliger heeft hiermee gedurende de laatste halve eeuw de hobo een solistisch aura gegeven, wat voorheen veel minder het geval was. Maar heel vroeg in zijn carrière was hij ook al een inspirerende dirigent die moeiteloos overstapt van het ijzeren repertoire naar de hedendaagse muziek. Hij werd dan ook door de grootste orkesten ter wereld uitgenodigd. Alleen de componist Holliger werd iets later ontdekt - nochtans was hij immens creatief vanaf zijn adolescentie. Hij zette zich al vroeg af van de 'absolute' muziek uit de jaren vijftig ; zijn muziek verkiest tragische lotsbestemmingen, poëtische en spirituele ervaringen. In de kern van zijn scheppingsdrang ligt een enorme aantrekkingskracht tot het romantische gedachtengoed terwijl ook componisten als Bartók, Berg en Webern hem zeer dierbaar zijn. Een compositie is voor hem bovenal een geloofsbelijdenis, een doorleefde ervaring, een zoektocht waarin de ratio en het irrationele evenwaardig naast elkaar bestaan in een telkens weer unieke symbiose.

Het is dan ook geen wonder dat de fascinerende figuur van Robert Schumann een centrale plaats inneemt in het leven en werken van de componist-interpreet Holliger. Over Schumann zei hij ooit: "Ik bewonder zijn associatief denkproces, zijn vaardigheid om vanuit telkens dezelfde cirkel altijd nieuwe, onbegane paden te betreden." Dit citaat typeert ook Holliger zelf. Een muzikale uitvoering (van hem of van een andere componist) is voor hem enkel denkbaar wanneer de veelgelaagdheid van het werk én de veelgelaagdheid van ons leven erin tot uitdrukking komt.

Programma :

  • Robert Schumann, 'Gesänge der Frühe', opus 133 voor piano solo
  • Robert Schumann, 'Drei Romanzen', opus 94 voor hobo en piano
  • Benjamin Britten, Temporal Variations voor hobo en piano
  • Elliott Carter, Figment VI
  • Elliott Carter, HBHH
  • Heinz Holliger, 'Elis' (Drei Nachtstücke) voor piano solo (1961)
  • Heinz Holliger Partita voor piano solo (1999)
  • Heinz Holliger, 'Zwei Stücke nach Mani Matter' voor piano solo (2011)
  • Heinz Holliger, 'Feuerwerklein' voor piano solo (2012)
  • Heinz Holliger, 'Dr Igu und Dr Haas' voor piano en spreekstem (1995)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Lecture recital Jan Michiels : Heinz Holliger
Woensdag 9 oktober 2013 om 20.00 u
Muziekstudio deSingel - Antwerpen


Meer info : www.desingel.be
--------------------------
Jan Michiels & Heinz Holliger : Schumann, Britten, Carter, Holliger
Donderdag 10 oktober 2013 om 20.00 u
(inleiding door Piet Van Bockstal om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.michielsjan.be

Extra :
Heinz Holliger op www.schott-music.com en youtube
Elliott Carter : www.schirmer.com, www.boosey.com, www.carter100.com, en.wikipedia.org en youtube
Eliott Carter : conservatieve erudiet, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube
Benjamin Britten (1913 - 1976): Persoonlijkheid onder invloeden op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
In memoriam Elliott Carter (11/12/1908 - 5/11/2012), 6/11/2012

16:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/05/2013

Tweemaal NOB & Jonathan Biss in Bozar

Giya Kancheli Het is geen geheim dat maestro Andrey Boreyko, muziekdirecteur van het Nationaal Orkest van België, een groot pleitbezorger is van het hedendaagse repertoire uit Rusland en zijn voormalige satellietstaten. Om dit concert te openen koos hij voor 'Morning Prayers' van de in ons land verblijvende Georgische componist Gia Kantsjeli (foto). Het werk, het eerste deel van de vierdelige cyclus 'A Life without Christmas' (1990-1995), werd geschreven voor kamerorkest en tape, en roept een vreedzame sfeer waarin sporadisch donkere accenten doorschemeren. Het was ook te horen in de succesvolle film Tree of Life uit 2011. Het Pianoconcerto, op. 54 van Robert Schumann, een van de populairste werken op het repertoire, behoeft nauwelijks introductie. Het is het eerste en enige pianoconcerto dat Schumann afwerkte en geldt als het prototype van het bevlogen romantische orkestwerk voor het instrument. Solist is Jonathan Biss, die ondanks zijn jonge leeftijd al tot de pianogroten wordt gerekend. Ook de Achtste symfonie van Franz Schubert blijft tot op vandaag razend populair, misschien wel net omdat ze onafgewerkt blijft. Theorieën over waarom precies Schubert de compositie nooit beëindigde, zijn legio. Feit is dat een reeks musicologen en componisten in de loop van de muziekgeschiedenis een poging hebben gedaan om ze af te werken. Van alle versies is die van de Russische componist Anton Safronov een van de meest recente; ze dateert van 2007. In de nieuwe finale maakt hij gebruik van thematisch materiaal uit enkele van Schuberts pianowerken.

De Georgische componist Giya Kancheli (1935) is één van de leidende figuren binnen de wereld van de hedendaagse muziek. Kancheli's werken zijn ingebed in de verbondenheid met de natuur en worden gevormd door een kleurrijke beeldspraak en sterke contrasten en climaxen. Kancheli haalt zijn inspiratie uit de Georgische folklore en vult dit aan met zijn persoonlijke, verfijnde gevoeligheid. Hoewel Kancheli tal van invloeden uit de twintigste-eeuwse kunstmuziek absorbeerde, profileerde hij zich nooit als een typisch avant-gardist: het tonale systeem is attijd prominent aanwezig in zijn oeuvre en hij ambieert nooit vernieuwing omwille van de vernieuwing zelf. Zijn stijl wordt gekenmerkt door een ingetoomde, ietwat fragmentarische lyriek. In korte melodische groepjes laat Kancheli een meditatief koloriet contrasteren met een meer fysieke en zelfs agressieve toonspraak.
Kancheli studeerde compositie aan het conservatorium van Tbilisi, waar hij van 1971 tot 1978 ook zelf lesgaf. Hij werkte als muziekdirecteur voor het Rustaveli Theater in de Georgische hoofdstad en werd in 1995 door deFilharmonie, toen nog het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, uitgenodigd als componist in residentie. Sindsdien woont en werkt hij in Belgie.

"Like Barber's Adagio for Strings and Górecki's Symphony No. 3, "Morning Prayers" (from 1990) hovers somewhere on the emotional scale between quietly aching and crushingly sad. It references ancient sources - hymnlike material, a burst of baroque strings, a traditional piano tune. Like Thomas Adès, the Tbilisi-born Kancheli sifts through the ruins of Western music, rearranging broken shards to suit his purpose. Yet it's strikingly not of this earth - the sort of spiritual experience you might want to relive in a more pastoral setting, earbuds in." Peter Dobrin in Philadelphia Inquirer, 13/02/2010 (*)

Programma :

  • Giya Kancheli, Morning Prayers
  • Robert Schumann, Concerto voor piano en orkest, op. 54
  • Franz Schubert, Symfonie nr. 8, "onvoltooide", D 759 (voltooid door Anton Safronov)

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB & Jonathan Biss : Kancheli, Schumann, Schubert
Vrijdag 3 mei 2013 om 20.00 u
(inleiding door Serge Algoet om 19.30 u )
Zondag 5 mei 2013 om 15.00 u (inleiding door Serge Algoet om 14.30 u )
Bozar - Brussel
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.onb.be

Extra :
Giya Kancheli op www.schirmer.com (*), nl.wikipedia.org en youtube

23:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

21/03/2013

Middagconcert met werk van Benoît Mernier en Schumann in De Munt

Benoît Mernier Nog op vrijdagmiddag brengt het Kamermuziekensemble van de Munt werk van Benoît Mernier (foto) en Robert Schumann. Images van Mernier kwam tot stand in opdracht van het Trio Medicis en maakte oorspronkelijk deel uit van een programma rond de Sonate pour flûte, alto et harpe van Debussy. De titel van het werk koos Benoît Mernier (foto) als eerbetoon aan Debussy's oeuvre. Ook al zijn er in Images discrete citaten uit de Sonate terug te vinden, toch lag het niet zozeer in de bedoeling van de componist om bij Debussy's muziektaal aan te leunen. Wel wilde hij de typische poëtica van de ambiguïteit oproepen waarin dit impressionistische werk baadt.

Programma :

  • Benoît Mernier, Images, Hommage à la Sonate de Debussy (2002) - Deux mélodies d'après Verlaine (2010) : Dans l'interminable ennui de la plaine (uit Ariettes oubliées)
    - Cythère (uit Fêtes galantes)
  • Robert Schumann, Phantasiestücke, op.73 (1849)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kamermuziekensemble van de Munt : Benoît Mernier, Schumann
Vrijdag 22 maart 2013 om 12.30 u
De Munt - Brussel

Leopoldstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be

Extra :
Benoît Mernier op www.compositeurs.be, www.lamediatheque.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Middagconcert met werk van Benoît Mernier en César Franck in De Munt, 5/03/2013
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013
Wereldcreatie tweede opera La Dispute van Benoît Mernier in De Munt, 1/03/2013

13:36 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

12/03/2013

Mischa & Lily Maisky brengen Schumann, Brahms, Britten en Debussy in Bozar

Mischa & Lily Maisky Het bloed kruipt waar het niet gaan kan… Lily, dochter van Mischa Maisky, speelt voortaan in de eredivisie. Ze is pas vijfentwintig en heeft al een mooie carrière uitgebouwd. Ze treedt natuurlijk ook op met haar vader, zoals tijdens dit recital. De verstandhouding tussen beiden is sprekend, en het programma dat ze spelen zo mooi dat er heus geen excuses zijn om dit concert te missen.



Programma :

  • Robert Schumann, Fantasiestücke voor cello en piano, op. 73
  • Johannes Brahms, Sonate voor cello en piano nr. 1, op. 38
  • Benjamin Britten, Sonate voor cello en piano, op. 65 (1961)
  • Claude Debussy, Sonate voor cello en piano

Tijd en plaats van het gebeuren :

Mischa & Lily Maisky : Schumann, Brahms, Britten, Debussy
Woensdag 13 maart 2013 om 20.00 u
(Inleiding door David Baeck om 19.30 u )
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be

Extra :
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube
Benjamin Britten (1913 - 1976): Persoonlijkheid onder invloeden op www.musicalifeiten.nl

Beluister alvast Benjamin Brittens Sonate voor cello en piano

18:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook