16/10/2015

Wereldcreatie van de jonge Turkse componist Ataç Sezer in het Conservatorium Brussel

Ataç Sezer De bezetting van het Scharoun Ensemble wisselt naargelang het project. Toch is er een constante: alle muzikanten komen uit de beroemde Berliner Philharmoniker, een kwaliteitsgarantie die kan tellen. Op het programma staan meesterwerken van het repertoire met het Oktet van Schubert en het Mozarts Klarinetkwintet. Je hoort ook een wereldcreatie van de jonge Turkse componist Ataç Sezer (foto), "Melting Degree", gecomponeerd voor dezelfde bezetting als het Oktet van Schubert : een niet te missen ontdekking!


Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Kwintet voor klarinet en strijkers, KV 581
  • Ataç Sezer, Melting degree (wereldcreatie)
  • Franz Schubert, Octet, op. posth. 166, D 803

Praktische info :

Scharoun Ensemble Berlin : Mozart, Ataç Sezer, Schubert
Maandag 19 oktober 2015 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

20:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

13/10/2015

Christoph Prégardien brengt Duits en Engels liedrepertoire in deSingel

Christoph Prégardien Op algemeen verzoek krijg je opnieuw Christoph Prégardien (foto) in de liedreeks van deSingel. Met zijn vertolkingen van Schubertliederen zette hij na het Fischer-Dieskautijdperk een nieuwe standaard waarop generaties liedvertolkers nog lang zullen teren. Schubert en het Duitse lied blijven zijn eerste liefde maar de laatste jaren gaat hij ook wel vreemd met Engels repertoire. Je houdt beslist ook je adem in tijdens Prégardiens vertolking van 'Winter Words', een van Benjamin Brittens meest intrigerende liedcycli op prachtige gedichten van Thomas Hardy.

'Winter Words' kun je ook wel de Britse tegenhanger van Schuberts 'Winterreise' noemen. Beide cycli beginnen met de evocatie van een bleek en kaal landschap, in dezelfde toonaard (re klein) en met dezelfde modulatie op het einde (re groot). Het slotlied uit 'Winter Words' is even krachtig als 'Der Leiermann'. Britten, zelf een begenadigd liedpianist, was dan ook een groot bewonderaar van Schubert. Samen met zijn levensgezel, tenor Peter Pears, lag hij aan de basis van de revival van het Schubertlied in Engeland. Schubert hielp Britten een eigen liedtaal te ontwikkelen, waar u niet toevallig ook het typisch Schubertiaanse samengaan van muzikale eenvoud en verfijnde lyriek in terugvindt.

Programma :

  • Franz Schubert, Max Bruch, Ausgewählte Lieder
  • Benjamin Britten , Winter Words, opus 52

Praktische info :

Christoph Schnackertz & Christoph Prégardien : Schubert, Britten
Vrijdag 16 oktober 2015 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : www.desingel.be en www.pregardien.com

Aansluitend op het concert geeft Christoph Prégardien ook masterclasses Lied op zaterdag 17/10 en zondag 18/10, gratis voor toehoorders en zonder reservering.

19:23 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

01/12/2014

Vilde Frang & Michail Lifits brengen Grieg, Schubert, Lutoslawski en Richard Strauss in Bozar

Witold Lutoslawski De Noorse Vilde Frang werd gelauwerd als Young Artist of the Year 2010. Ze vormt een innemende tandem met Michael Lifits, nu al vergeleken met de legendarische Wilhelm Kempff. Woensdag in Bozar brengen ze werk van Edvard Grieg, Mozart,Witold Lutoslawski en Richard Strauss.

Het begrip vrijheid krijgt een extra dimensie in het werk van Witold Lutoslawski (foto). De Poolse componist werd in eerste instantie sterk beïnvloed door het modernistische idioom van Béla Bartók, maar vond pas echt een eigen stijl nadat hij het 'Pianoconcerto' van John Cage had gehoord. De naam van deze laatste zal wellicht altijd verbonden blijven aan het principe van de aleatoriek of muzikale onbepaaldheid. Eenvoudig gesteld wil dat zeggen dat Cage het toeval binnenbracht in het compositieproces. Hij liet bijvoor beeld toonhoogtes en ritmes bepalen door de dobbelsteen; of hij liet uitvoerders bij het spelen zelf keuzes maken, die niet door hem in de partituur waren vastgelegd. Daarmee deed hij afstand van het romantische beeld van de componist, een vormgevend genie, een schepper van kunst die telkens opnieuw geactualiseerd wordt door de musici. De muziek ontstond buiten zijn almachtige controle over structuren.

In 'Jeux Vénitiens' (1960-61) experi menteerde Lutosławski met aleatorische technieken door muzikanten zelf te laten kiezen met welke ritmes ze zijn (atonale) melodische lijnen uitvoerden ('aleatorisch contrapunt' noemde hij dat). De uitvoerders werden mee componist, participeerden aan het creatieve proces op een manier die verder ging dan de partituurinterpretatie zoals die in de klassiek-romantische traditie bestond. De 'Partita' (1984) voor viool en piano is een veel later werk maar nog steeds werkte Lutosławski met aleatorische passages. Tussen de delen 'Allegro Giusto', 'Largo' en 'Presto' zitten secties met als aanduiding 'Ad Libitum' (vert.: naar believen). Daarbij vermeldt de componist dat "de viool en pianopartijen op geen enkele manier gecoördineerd moeten worden". De musici moeten zelf voelen hoe ze zich ten opzichte van elkaar door de muziek willen bewegen - alsof ze een cadenza spelen maar dan niet alleen.

Lutosławski's artistiek vrijheidsbegrip vertaalt zich in een afstand doen van controle, van macht ten voordele van de "uitvoerende musici". Het is niet altijd eenvoudig om een link te leggen tussen de artistieke opvattingen van een componist en diens maatschappelijke en politieke overtuigingen. Over dat onderwerp zijn al boeken volgeschreven. Een eenvoudige één-op-één relatie is er haast nooit. En toch, En toch, Beethoven had zeer expliciete ideeën over de maatschappij en kunst- vrijheid stond centraal. Lutosławski was politiek actief in de Poolse anti-nazistische beweging en was als kunstenaar slachtoffer van nazistische en stalinistische censuur. Er zijn parallellen, stof tot nadenken...

Programma :

  • Edvard Grieg, Sonate voor viool en piano nr. 1, op. 8
  • Wolfgang Amadeus Mozart, Sonate voor viool en piano, KV 481
  • Witold Lutoslawski, Partita voor viool en piano
  • Richard Strauss, Sonate voor viool en piano, op. 18

Praktische info :

Vilde Frang & Michail Lifits : Grieg, Schubert, Lutoslawski, Richard Strauss
Woensdag 3 december 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra :
Witold Lutoslawski op www.musicsalesclassical.com, en.wikipedia.org en youtube
Witold Lutoslawski (1913 - 1994) : Poolse tussenpaus op www.musicalifeiten.nl

Beluister alvast dit fragment uit Lutoslawski's Partita voor viool en piano

22:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

24/11/2014

Alexander Lonquich op zoek naar nieuwe kleuren

Alexander Lonquich Vorig seizoen werd de Duitse pianist Alexander Lonquich voor een fel gesmaakt trio verwelkomd in de Handelsbeurs. Nu heeft de beslagen kamermuzikant het podium voor zich alleen. Met Stockhausen en Debussy kiest hij resoluut voor muziek met een scherp kantje.

Klavierstück IX van Stockhausen is gebouwd op de wiskundige reeks van Fibonacci en verkent de meest extreme sonoriteit die een piano kan bieden: van heel luid naar onhoorbaar stil. De Preludes van Debussy zijn dan weer een mijlpaal in de muziekgeschiedenis. Op zijn zoektocht naar kleur en sfeer gaat Debussy verder dan ooit, weg van alle harmonische wetten en recht de moderniteit in. De laatste sonate van Schubert is na een lange tijd van veronachtzaming eindelijk uitgegroeid tot een klassieker. Het is een hoogstpersoonlijk en roerend testament van een componist die zijn vroegtijdige dood te snel af wou zijn.

Klavierstück IX van Karlheinz Stockhausen kwam tot stand in 1954 en is gereviseerd in 1961, in een periode waarin Stockhausen op een heel directe manier zijn reflecties over muziek binnensmokkelt in zijn composities. Men kan het werk beluisteren als een verkenning naar de verschillende gedaantes van muzikale tijd. Er is de 'objectieve' tijd, die hier voelbaar wordt door de herhaling van identieke akkoorden. De muziek is dus niets anders dan een uitdrukking van de ongenadig voortschrijdende tijd. Deze tijd wordt zo kunstmatig mogelijk ingedeeld, volgens wiskundige patronen, onder meer de rij van Fibonacci. Tegenover deze 'objectieve' tijd plaatst Stockhausen de 'intuïtieve' tijd, waarbij tijd de muziek draagt, in plaats van omgekeerd. Deze muziek beweegt zich meer horizontaal, is soepeler, kent een natuurlijke loop. Twee krachten strijden dus met elkaar in dit stuk: rationele structuur met gevoelsmatige natuur. En uiteindelijk triomfeert natuur op structuur.

Programma :

  • Karlheinz Stockhausen, Klavierstück IX
  • Claude Debussy, Preludes, boek 2
  • Franz Schubert, Pianosonate in Bes, D 960

Praktische info :

Alexander Lonquich : Stockhausen, Debussy, Schubert
Dinsdag 25 november 2014 om 20.15 u
Handelsbeurs - Gent


Meer info : www.handelsbeurs.be

Bron : tekst Floris Bernard, programmaboekje de Handelsbeurs, november 2014

Extra :
Karlheinz Stockhausen : www.stockhausen.org en youtube

Beluister alvast Karlheinz Stockhausens Klavierstück IX

00:52 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

06/10/2014

Quatuor Ardeo brengt nieuw werk van Philippe Schoeller in Brussel

Quatuor Ardeo Karakter, integriteit en een inspirerend muziekspel, daarvoor staan de vier dames van het Quatuor Ardeo. Het ensemble uit Parijs laat zich inspireren door de Franse traditie, maar kiest ook resoluut voor nieuwe muziek. Een werk van de Franse componist Philippe Schœller bijvoorbeeld, een oud-leerling van Pierre Boulez en Iannis Xenakis.

Het Parijse Quatour Ardeo timmert sinds 2001 aan de weg. Deze vier dames ontmoetten elkaar op het conservatorium en gingen niet meer uiteen. Dit jaar spelen ze in heel Europa, tijdens de serie Rising Stars. Quatuor Ardeo specialiseert zich in klassiek en modern repertoire, dat laatste vaak speciaal voor hen geschreven.

Programma :

  • Phlilippe Schoeller, Strijkkwartet
  • Wolfgang Amadeus Mozart, Strijkkwartet, KV 421
  • Franz Schubert, Strijkkwartet nr. 14, D 810, 'Der Tod und das Mädchen'

Praktische info :

Quatuor Ardeo : Schoeller, Mozart, Schubert
Donderdag 9 oktober 2014 omù 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra :
Phlilippe Schoeller op brahms.ircam.fr en fr.wikipedia.org

01:03 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Gautier Capuçon & Frank Braley spelen Schuman, Schubert, Debussy en Britten in de Handelsbeurs

Frank Braley Welk repertoire plaatsen uitvoerders idealiter naast  de welbekende Arpeggionesonate, opdat Schuberts fenomenale meesterwerk niet op eenzame hoogte zou komen te staan? Frank Braley (foto) en Gautier Capuçon, allebei grootheden met een warm engagement voor kamermuziek, zoeken het antwoord in de 20ste eeuw. Geen vrijblijvend lappendeken aan impressies, maar een geconcentreerd portret van de cello: in zijn sonate klitte Claude Debussy komedie, kleur en kracht op onnavolgbare wijze samen. Ongeveer een halve eeuw later markeerde Benjamin Brittens cellosonate een terugkeer naar klassieke vormstructuren. Hoewel het vijfdelig opgevat is, past dit werk structureel perfect binnen een lange traditie. Van een unheimisch openingsdeel tot in de wildernis van de brutale finale: Brittens taal moest duidelijk niet inboeten aan creatieve eigenzinnigheid. Schumanns meer pittoreske Fantasiestücke zijn een prikkelend aperitief bij dit banket, dat door de patrons van het raffinement wordt opgeluisterd.

Brittens sonate opus 65 ( (1961) markeerde voor de componist een terugkeer naar instrumentale muziek. De successen die zijn opera's boekten vanaf Peter Grimes (1945) gingen gepaard met kritiek op zijn vorige verwezenlijkingen. Men schreef dat hij niet geschikt was om niet-programmatische muziek te schrijven en jarenlang had Britten zich als gevolg niet aan een majeure instrumentale partituur gewaagd. Onmiskenbaar geeft de sonate blijk van Brittens eigengereide idioom, onder meer via de tonale aanduiding bovenaan de partituur. Daar staat "in C", maar in feite baadt de vijfdelige sonate in chromatiek. Hoogst intiem trekt het openingsdeel (Dialogo) zich op gang. Onder de zacht mijmerende cellopartij ontstaat een ruimtelijk veld dat de piano opvult met stijgende tertsen. Aan deze gewichtige introductie ontleent bijna de hele sonate haar basismateriaal. Naderhand schakelt Britten over op een meer rigide ritme en neemt de cello motieven uit de introductie van het klavier over. Uiteindelijk schakelt de piano naar een hoger register en voeren fonkelende harmonieken in de cello naar een intiem slot. Het Scherzo-pizzicato, waarvoor de boog aan de kant blijft, plaatst het spel met intervallen uit het eerste deel in een lichter kader. In Elegia zijn het wederom door het klavier gespeelde tertsen die de sfeer van het openingsdeel uitademen, waarna de Marcia expliciet terugverwijst naar het begin van Dialogo. Het Moto perpetuo is tenslotte een abstracte rondovorm, waar de toonaard C majeur uiteindelijk als een verlossend harmonisch baken aan de horizon verschijnt.

Programma :

  • Robert Schumann, Fantasiestücke voor cello & piano, opus 73
  • Franz Schubert, Sonate voor cello en piano in a, D 821, 'Arpeggione'
  • Claude Debussy, Sonate voor cello en piano in d
  • Benjamin Britten, Sonate voor cello en piano in C, opus 65

Praktische info :

Gautier Capuçon & Frank Braley : Schuman, Schubert, Debussy, Britten
Maandag 6 oktober 2014 om 20.15 u
Handelsbeurs - Gent


Meer info : www.handelsbeurs.be

Extra :
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube

Beluister alvast Benjamin Brittens Sonate voor cello en piano in C, opus 65

00:31 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

27/04/2014

Jonge Zwitserse pianist Francesco Piemontesi te gast in het Conservatorium van Brussel

Francesco Piemontesi "In een tijd waarin carrières uitgebouwd worden met de buitensporige inzet van PR, doet het deugd een jonge pianist met echt talent aan het werk te zien. Een pianist met een natuurlijke houding en gevoeligheid en een wonderlijke technische vaardigheid, die ons eraan herinnert wat 'mooi spelen' werkelijk betekent." Deze woorden van lof ontving Francesco Piemontesi (foto) van niemand minder dan Alfred Brendel. Wat kunnen wij daar nog aan toevoegen?

De Zwitserse pianist Francesco Piemontesi werd in 1983 geboren in Locarno en begon op vierjarige leeftijd piano te spelen. Na studies in Lugano specialiseerde hij zich aan de Hochschüle für Musik in Hannover. Hij volgde masterclasses bij Alexis Weissenberg, Bernd Glemser en Cécile Ousset. Immiddels maakte hij ophef op diverse pianoconcoursen. In 2007 werd hij derde finalist op de prestigieuze Koningin Elisabethwedstrijd in Brussel. In 2008 werd hij bekroond met de Gawon Music award in Seoul.

Na zijn concertdebuut in 1994 gaf Francesco Piemontesi concerten op diverse Europese podia, maar trad hij ook op in Japan, Korea en de Verenigde Staten. Hij is een graag geziene gast op verschillende gerenommeerde festivals, waaronder de Ludwigsburger Schlossfestspielen, het Martha Argerich Project, het Klavier-Festival Ruhr, de Orpheum Musiktage Zürich en het Chopin-Festival in Duszniki. Als solist trad hij reeds met tal van vooraanstaande orkesten op. Hij werkte daarbij samen met dirigenten als Lawrence Foster, Dimitrij Kitajenko, Howard Griffiths en Christian Arming.

Ook op vlak van kamermuziek is Francesco Piemontesi actief. sinds 1998 treedt hij regelmatig op met muzikanten als Yuri Bashmet, Heinrich Schiff, Maria Kliegel, Anne Queffélec, Marie-Elisabeth Hecker, het Quartet Ebène. Hij is ook artistiek leider van het kamermuziekfestival van Bellizona. In november 2008 debuteerde hij in de Wiener Musikverein met het Tonkünstler Orchester o.l.v. Bruno Weil. Daarnaast gaf hij recitals doorheen Europa, maar ook in de gerenommeerde Carnegie Hall in New York.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Sonate voor piano, KV 533/494
  • Ludwig van Beethoven, Sonate voor piano nr. 30, op. 109
  • György Ligeti, Cordes vides (Etudes pour piano I), Entrelacs (Etudes pour piano II)
  • Claude Debussy, Des pas sur la neige (12 Préludes, livre I), La Danse de Puck (12 Préludes pour piano, livre I)
  • Franz Schubert, Sonate voor piano, D 958

Praktische info :

Francesco Piemontesi : Mozart, Beethoven, Ligeti, Debussy, Schubert
Maandag 28 april 2014 om 20.00 u
(inleiding door Waldo Geuns om 19.30 u )
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.been www.piemontesi.org

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

00:44 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

20/03/2014

Winterreise : muziek en kunst ontmoeten elkaar op de tonen van Schubert en Mark Andre

Winterreise Muziek en kunst ontmoeten elkaar op de tonen van Schubert in deze nieuwe, grensverleggende productie. Drie internationaal bekende kunstenaars bundelen hun krachten: beeldend kunstenaar Michaël Borremans, regisseur Johan Simons en componist Mark Andre. Centraal staat de romantische liedcyclus Winterreise van Schubert. Vierentwintig liederen lang nemen bariton Georg Nigl en pianist Andreas Staier hun publiek op sleeptouw. Een jongeman dwaalt door het winterlandschap, ontgoocheld in de liefde en het leven. De herinnering aan zijn verloren liefde valt hem even zwaar als het verlangen naar de dood die hem nog lang niet is gegund. Uiteindelijk herkent de eenzame reiziger zichzelf in een draailierspeler wiens repetitieve deuntjes tevergeefs weerklinken en oplossen in de winterlucht. Zonder twijfel is Winterreise één van de meest indringende en knapste liedcycli ooit gecomponeerd. Het decor werd ontworpen door de Belgische schilder Michaël Borremans. De sinistere toon in zijn werk resoneert wonderwel met Schuberts melancholie. Op vraag van het Ensemble Intercontemporain componeert de Fransman Mark Andre korte muzikale commentaren die als een eigentijdse winterwind door de kieren en gaten van Schuberts relaas raast.

Praktische info :

Ensemble Intercontemporain, Georg Nigl & Andreas Staier : Winterreise
Zaterdag 22 maart 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.bozar.be, www.ensembleinter.com en www.transparant.be

Elders op Oorgetuige :
Verjaardagseditie KlaraFestival brengt hommage aan de Belgische muziekwereld, 13/03/2014

Extra :
Mark Andre op www.composers21.com, brahms.ircam.fr en youtube

01:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

01/03/2014

Quatuor MP4 brengt strijkkwartetten van Schubert, Beethoven en Gubaidulina in Brugge

Sofia Gubaidulina In Der Tod und das Mädchen, wellicht het bekendste strijkkwartet van Franz Schubert, schildert de componist zijn angst voor, maar evenzeer zijn verlangen naar de dood. De dood fascineert, verleidt en biedt hier, zoals zo vaak bij Schubert, troost. De tragische toon overheerst in het kwartet zo mogelijk nog meer dan in het originele lied en de obsessie met het verloren paradijs vindt een oplossing in de armen van de dood. Het bedreigende en het verleidelijke aspect van de dood staan in Schuberts kwartet onverzoend naast elkaar. Het jonge Quatuor MP4 koppelt dit gitzwarte werk aan Beethovens Strijkkwartet, opus 18 nr. 4 en Gubaidulina's Reflections on the theme B-A-C-H dat reageert met muziek van hartverscheurende intensiteit.

Het Quatuor MP4 bestaat uit de vier strijkers Claire Bourdet, Margaret Hermant, Pierre Heneaux en Merryl Havard die hun opleiding genoten aan de Koninklijke Conservatoria van Brussel en Luik. Ondanks zijn jonge leeftijd (2008) heeft het kwartet al de nodige ervaring opgedaan. De leden van het strijkkwartet volgden een tweejarige opleiding aan het Gentse Orpheus Instituut waar ze in het seminarie 'Kamermuziek' te maken kregen met uiteenlopende repertoires. Het kwartet zet zich in om naast het klassieke repertoire ook een publiek te winnen voor nieuwe en onbekende muziek. Het wil verschillende disciplines laten versmelten en zodoende samenwerkingen creëren tussen muziek en dans, toneel of audiovisuele kunsten. Om die reden werkten ze al samen met onder andere P.A.R.T.S. en Leila Film uit Brussel. Het strijkkwartet speelde inmiddels op verschillende concertpodia, onder meer in De Munt en Flagey in Brussel en de Handelsbeurs in Gent.

20ste-eeuwse componisten die beslissen om een strijkkwartet te componeren maken daarmee haast een statement. Beeldenstormers zouden natuurlijk nooit kiezen voor een medium dat je spontaan verbindt met een oeroude traditie. Als de meeste componisten van de naoorlogse Europese avant-garde (onder wie Ligeti, Goeyvaerts, Stockhausen, Nono en Boulez) strijkkwartetten gecomponeerd hebben, dan bewijst dat eens te meer dat hun oeuvre dan wel avant-gardistisch mag heten, maar toch ook mooi ingebed is in de klassieke traditie. Het is net bij deze groep componisten dat ook de Russische Sofia Gubaidulina (1931) in de jaren 1960 aansluiting zocht.

Gubaidulina omschrijft zichzelf graag als een dochter van twee werelden: het oosten en het westen: de islamitische cultuur kreeg ze via haar vader mee, de christelijke via haar moeder. Zoals de titel doet vermoeden, draagt Gubaidulina's eendelige strijkkwartet Reflections on the Theme B-A-C-H (2002) een opvallende westerse stempel. Een strijkkwartet waardig, springt de componiste er op economische manier om met haar compositorische middelen. De taal van haar grote voorbeelden, Bach en Webern, klinkt door in de manier waarop ze kleine motiefjes tot op het bot ontrafelt (ze worden zowel contrapuntisch als in allerlei verknipte en getransformeerde versies voorgesteld). Wie Gubaidulina's muziek onder de loep neemt, zal merken hoe rigoureus de componiste alles heeft gestructureerd en vastgelegd. Toch komen haar werken in de meeste gevallen erg intuïtief over. Gubaidulina is dan ook gekend als de componiste die 'spirituele vernieuwing' belooft aan wie haar werk beluistert. De meeste van haar composities bevatten een al dan niet expliciete religieuze of morele boodschap.

Programma :

  • Franz Schubert (1797-1828), Strijkkwartet nr. 14 in d ‘Der Tod und das Mädchen’, D810
  • Ludwig van Beethoven (1770-1827) Strijkkwartet in c, opus 18 nr. 4
  • Sofia Gubaidulina (1931) Reflections on the theme B-A-C-H (2002)

Praktische info :

Quatuor MP4 : Schubert, Beethoven, Gubaidulina
Zondag 9 maart 2014 om 15.00 u
(Inleiding door Pieter Herregodts om 14.15 u )
Concertgebouw Bruggge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Extra :
Sofia Goebaidoelina op www.schirmer.com, brahms.ircam.fr en youtube
Sofia Goebaidoelina : Trancendentale muziek op www.musicalifeiten.nl
De nacht is verloren gegaan. Essay over Goubaidulina, Rob Zuidam in NRC Handelsblad op 13/04/2001

18:59 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/10/2013

Jan Michiels en Inge Spinette walsen doorheen de muziekgeschiedenis

Jan Michiels en Inge Spinette Jan Michiels en Inge Spinette - samen het pianoduo Yin-Yang - nodigen je uit om door de muziekgeschiedenis te walsen.  We dansen van de 'Weense Ländler' - de wals op boerenklompen - van Franz Schubert en Johannes Brahms naar de 'Wiener Walzer' van Richard Strauss. Eén danspas verder volgt de katastrofe met 'La Valse' van Maurice Ravel. Het Weense imperium stuikt hiermee symbolisch in elkaar (wat het in 1918 ook letterlijk deed). Op het einde van de 20ste eeuw blikt Wolfgang Rihm met 'Mehrere kurze Walzer' nostalgisch terug maar niet zonder ironie. De welluidende en vitale muziek in 'New Stairs' van onze Jeroen D’Hoe biedt een hedendaags kader voor deze wervelende tocht door de geschiedenis. Laat je verdwalen in deze unieke - haast Escheriaanse - muzikale architectuur …

Yin-Yang verenigt echtgenoten Jan Michiels en Inge Spinette in een opmerkelijk pianoduo. Het koppel speelt al samen sinds 1988 en geleidelijk aan bouwden ze een uitgebreid repertoire op dat reikt van Mozart sonates tot recente muziek. Karel Goeyvaerts apprecieerde in het bijzonder hun bijna romantische benadering van zijn seriële Sonate voor twee piano's. De ontmoeting met György Kurtág en zijn vrouw Márta tijdens een workshop aan het Gentse Orpheus instituut was een verrijkende ervaring. Yin-Yang realiseerde al opnames met werk van Mozart, Schubert, Brahms, Debussy, Bartók, Kurtág en Goeyvaerts.

Programma :

  • Maurice Ravel, La Valse (transcriptie Lucien Garban)
  • Franz Schubert, selectie uit Deutsche, genannt "Ländler" (transcriptie Johannes Brahms)
  • Jeroen D'Hoe, New Stairs
  • Johannes Brahms, selectie uit 16 Walzer
  • Wolfgang Rihm, selectie uit Mehrere Kurze Walzer
  • Richard Strauss, Rosenkavalier Walzer (transcriptie Otto Singer)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Yin-Yang - Jan Michiels & Inge Spinette : Schubert, Brahms, D'Hoe, Rihm, R. Strauss, Ravel
Vrijdag 11 oktober om 20.00 u
Sint-Pauluskerk Petegem

Oostkouterlaan
Petegem (Deinze)

Meer info : www.festivalgent.be, www.michielsjan.be en www.ingespinette.be
------------------------------------
Vrijdag 18 oktober 2013 om 20.30 u
Gemeentelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans Dilbeek

Kamerijklaan 15
1700 Dilbeek

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.ccdeploter.be, www.michielsjan.be en www.ingespinette.be
------------------------------------
Donderdag 24 oktober 2013 om 20.00 u
GC de Zandloper - Wemmel

Kaasmarkt 75
1780 Wemmel

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.michielsjan.be en www.ingespinette.be

Extra :
Jeroen D'hoe : www.jeroendhoe.org, www.muziekcentrum.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Wolfgang Rihm op www.universaledition.com, www.composers21.com en youtube
Dossier Wolfgang Rihm op beckmesser.de
Wolfgang Rihm (1951 - ): Wars van minimalisme en neosensibiliteit op www.musicalifeiten.nl

15:03 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook