01/12/2016

Festival Extase in De Bijloke

Festival Extase Verrukking, het verkeren in een abnormale staat van bewustzijn, een sensitieve rush. Het zoeken naar extase lijkt een intercultureel fenomeen, vaak verbonden met spirituele en sensuele processen. Afzondering, meditatie, hongeren, gebed, alcohol, drugs, seks, dans, muziek. De adembenemende impact van een sterrenhemel. 

Extase treedt op als de omgeving verdwijnt, evaporeert. Het zelf, het belevende subject blijft over. Getransformeerd, in een exclusief, hyperintens contact met iets dat buiten haar of hem ligt. 

Het hoeft niet te verwonderen dat de extatische emotie een aantrekkingskracht uitoefent op kunstenaars en niet in het minst op musici. Zij transformeren namelijk ook het alledaagse en creëren nieuwe perspectieven op de realiteit, in het beste geval een nieuw voelen. Muziek kan de dionysische kracht bezitten om een luisteraar te ontrukken aan een ‘normale perceptie’, hem op te nemen, te laten verslinden door een stroom van klank.

Tijdens dit festival staan een aantal voorstellingen op het programma die verrukking, onderdompeling en extase op verschillende manieren benaderen. De mystieke door gebed en afzondering geïnduceerde extase staat naast de intense beleving van perceptieverlies, immersieve beats en klankvelden, contact met een godheid naast de chemische reacties van het lillende lichaam. De heremiet en de mystica worden geflankeerd door de trance-junk en een verdrinkend meisje.

Ictus : Index of Metals - vrij 9/12 om 20.00 u
Fausto Romitelli wilde dat Index of Metals, zijn opus ultimum, een totaalervaring werd, een immersief spektakel. De luisteraar moest worden ondergedompeld in een auditieve en visuele stroom van geluid, woord, kleur, licht en vorm. 

Romitelli’s klankwereld is uitermate energiek en visceraal. Ze incorporeert o.a. technieken uit het spectralisme maar is duidelijk geïnfecteerd door rock, trance, elektropop en metal. Elektronica speelt een cruciale rol in het transformeren van instrumentale klanken tot unieke, ongehoorde, haast tastbare akoestische objecten die onderworpen zijn aan processen, van erosie, corrosie, infectie en uiteindelijk vernietiging. De sfeer is intens en donker. De toeschouwers worden geconfronteerd met verlies van oriëntatie en hallucinatie. Romitelli lijkt de ondergang te willen evoceren: het verdrinken, sterven en verdwijnen. Een ultiem moment van horror en extase.

Ictus : www.ictus.be

HERMESensemble : Infinito Nero - za 10/12 om 20.00 u
In de kameropera 'Infinito Nero. Estasi di un atto' focust Salvatore Sciarrino op de extatische, religieuze belevingswereld van de Italiaanse Maddalena de’ Pazzi (1566-1604). Na tien jaar doorbrak ze haar gedurig stilzwijgen met heftige, extatische aanvallen die het gevolg waren van levendige visioenen. Haar mystieke belevenissen uitte ze in een hysterische wartaal die door haar medezusters nauwgezet werd genoteerd en geanalyseerd. Nochtans verzette ze zich daar hevig tegen en verbrandde ze meermaals alle geschriften. Noch zijzelf, noch de Kerk meenden ooit met zekerheid te weten of de stemmen die haar boodschappen toefluisterden nu van hemelse of van satanische aard waren.

HERMESensemble : hermesensemble.be

Zefiro Torna : Heremiet - za 10/12 om 21.00 u
De extatische beleving is heel wat culturen nauw verbonden met extreme spirituele ervaringen. De christelijke traditie kent heel wat verhalen van geestelijken die zich terugtrekken uit de maatschappij en in afzondering gaan leven. In de productie Heremiet wordt er ingezoomd op de belevingswereld van drie beroemde kluizenaars die door Jeroen Bosch werden voorgesteld in diens Heremietentriptiek. De vier makers brengen een muzikale vertaling van de triptiek. Orakelende, mystiek bezwerende, krassende, striemende, huilende of extatische klanken en duizelingwekkende stiltes creëren zo ruimte voor nieuwe visioenen. 

Zefiro Torna : zefirotorna.be

ChampdAction : DRIE - za 10/12 om 22.00 u
Serge Verstock
t componeerde DRIE in 2007. Het fantastische werk ging in première in deSingel na een intense samenwerking met Jan Fabre aan de muziektheaterproductie Requiem. Verstockt speelt op meesterlijke wijze met de fysieke muziekbeleving van de luisteraar. Verzet is onmogelijk. Van een zacht maar verontrustend ritselen in een pikdonkere concertzaal tot extatische drum and bass en (waarlijk) adembenemende klankvelden. Die muziek is dominant, grijpt bij de keel, onvermijdelijk. Negen jaar na datum maakt Verstockt een nieuwe versie van DRIE.

ChampdAction : www.champdaction.be

Praktische info :

Festival Extase
Vrijdag 9 en zaterdag 10 december 2016
Muziekcentrum De Bijloke - Gent


Meer info : www.bijloke.be

Elders op Oorgetuige :
Portretconcert Serge Verstockt in deSingel, 28/11/2016
An Index of Metals : subliem alternatief voor 'pure' muziek, 6/04/2008

00:15 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

28/01/2016

Straatliederen van Sciarrino en werk van Bart Vanhecke en Gervasoni in de Bijloke

Salvatore Sciarrino Op vrijdag 29 januari brengt het SPECTRAensemble in De Bijloke in Gent een avondvullend programma met 'Quaderno di strada' van Salvatore Sciarrino (foto), 'Gramigna' van Stefano Gervasoni en 'Le sourire infini des ondes' van Bart Vanhecke. Beleef de virtuoze stem van bariton Thomas Bauer en de muziek van Sciarrino op de krachtige beeldtaal van videoperformer Klaas Verpoest en geniet met Gramigna van de samenwerking met de fantastische cimbalomspeler Luigi Gaggero.

Reizen, fysiek of mentaal, we doen het elke dag. We maken tijdens die tocht een onbewuste, maar unieke selectie van gedachten en indrukken. We kunnen ze onthouden of opschrijven in een schetsboek. De Italiaanse componist Salvatore Sciarrino transformeert ze tot een intrigerend web van klinkende associaties.

Wat je hoort zijn spreuken, graffiti en korte tekstfragmenten. Klank en woord versmelten bij Sciarrino tot een geheel. De stem van de bariton en de instrumenten groeien in een perfecte symbiose uit tot een bijna tastbaar klanklichaam. Sciarrino gaat subtiel en geraffineerd om met de klank van een tekst en instrumenteert met een ongebreidelde fantasie. Alternatieve speeltechnieken doen het onderscheid tussen de instrumenten vervagen. Sciarrino’s Quaderno di strada is weergaloze muziek van een zelden gehoorde breekbare schoonheid. Dit concert presenteren we met de videoperformance van Klaas Verpoest.

Bart Vanhecke baseerde zich bij het componeren van 'Le sourire infini des ondes' (2009) op een beroemd werk van een andere Italiaanse muzikale titaan, Luigi Nono's '...sofferte onde serene...' voor piano en tape. Vanhecke leende heel wat elementen uit de partituur van Nono. Zo gebruikt hij het openingsakkoord van Sofferte als harmonische materiaal dat doorheen het werk getransformeerd wordt maar neemt hij ook de tijdsstructuur gedeeltelijk over.

Spectra werkt die avond ook weer samen met de fantastisch virtuoze cimbalomspeler Luigi Gaggero voor de première van Stefano Gervasoni’s Gramigna, een cyclus van 'bagatellen' waarin ook deze componist speelt met subtiele klankkleuren.

Praktische info :

Spectra ensemble : Sciarrino, Gervasoni, Bart Van Hecke
Vrijdag 29 januari 2016 om 20.00 u
Muziekcentrum De Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Bart Vanhecke : www.matrix-new-music.be
Stefano Gervasoni : www.stefanogervasoni.net
Salvatore Sciarrino : www.salvatoresciarrino.eu

Elders op Oorgetuige :
De eindeloze glimlach van het Spectra Ensemble, 10/05/2010

17:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/05/2015

Bijzonder rijk orkest op de slotavond van Les Nuits

Jean-Luc Fafchamps Aan de slotavond van Les Nuits op 19 mei trekt het festival nog eens alle registers open met een bijzonder rijk orkest : 5 stemmen, 2 toetsinstrumenten (piano, orgel) en 2 slaginstrumenten (vibrafoon, marimba). Het programma is bedacht op basis van "Proverb" van Steve Reich en de compositie "Saisons Chaudes: L'été" van Jean-Luc Fafchamps (foto). Met Stephane Ginsburgh en Jean-Luc Fafchamps (piano's), Pierre Quiriny en Gerrit Nulens (percussie), 3 soprano's en 2 tenors (stembegeleiding: Martine Kivits). Op het programma werk van Steve Reich, Jean- Luc Fafchamps, Luciano Berio, György Ligeti, John Cage, Bela Bartok, Peter Eötvös, Frederic Rzweski en Salvatore Sciarrino.

Jean-Luc Fafchamps (1960) genoot een klassieke vorming als componist en pianist. Tijdens en na zijn studies aan het conservatorium van Bergen en aan de UCL (macro-economie) legde hij zich toe op verschillende disciplines zoals improvisatie, rock, theatermuziek, zangbegeleiding en piano solo. Daarna concentreerde hij zich op de compositie en de uitvoering van hedendaagse muziek. Hij stichtte de vzw Musica Libera, die de verspreiding en de promotie van de hedendaagse muziek wil bevorderen, alsook het collectief Le Bureau des Pianistes, dat muziek voor meerdere piano's vertolkt van onder meer M. Feldman, I. Wyschnegradski, S. Reich, B. Mather, J. Tenney en andere klassiekers zoals Messiaen of Bartók. Momenteel is hij vooral actief als pianist bij het Ictus ensemble (grote bezetting) en bij het Ictus Kwartet (2 piano's - 2 percussies), waarmee hij talrijke creaties verzorgde, onder meer van M. Lindberg, B. Mernier, J. Harvey, T. De Mey en G. Aperghis. Zijn compositiewerk Attrition voor acht strijkers werd genomineerd door de jury van jonge componisten van de Unesco in 1992. In 2006 kreeg hij voor zijn oeuvre de Octave de la Musique van dat jaar in de categorie klassieke muziek. Verschillende van zijn composities werden gecreëerd in het kader van het festival Ars Musica (Back to the voice, Melencholia si ..., Les Désordres de Herr Zoebius, Fragments de Vaisseau, Lettre Soufie: Z, Lettre Soufie: Gh). In het begin schreef hij vooral muziek voor kleine bezetting waarbij de piano de hoofdrol speelt. Een toenemende interesse voor timbre en niet gelijkzwevende harmonieën bracht hem later naar andere klankcombinaties. De werken die hij momenteel schrijft voor ensembles met grotere bezetting, al dan niet met elektronica, kregen de algemene titel Lettres Soufies: S, D, Gh, T, zijn voor ensemble; Z1 voor altviool, piano en elektronica; K voor orkest; Z2 voor hobo en ensemble… Het eerste Mot Soufi werd uitgevoerd op Ars Musica 2006 door het Orchestre National de Lille en het Ictus Ensemble onder leiding van Peter Rundel. In dat werk experimenteert Fafchamps met een analoge of inductieve schriftuur en gaat hij op zoek naar nieuwe mogelijkheden in het ontginnen van een soepele complexiteit. Er zijn twee monografische cd's van hem verschenen: Attrition, 1993 en Melancholia si, 2002.

Praktische info :

Not Here, Not Now
Dinsdag 19 mei 2015 om 20.00 u
Botanique - Brussel


Meer info : botanique.be

Extra :
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Exclusieve creaties op Les Nuits 2015, 4/05/2015
Een gesprek met Jean-Luc Fafchamps, een van de centrale componisten van Ars Musica 2013, 20/03/2013

13:13 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

05/03/2014

Spectra combineert nieuw werk van Frederik Neyrinck en Daniel D'Adamo met Sciarrino in Maasmechelen en Gent

Els Mondelaers Spectra is een prominent ensemble voor hedendaagse muziek dat actief de confrontatie opzoekt tussen in Vlaanderen werkende componisten en hun internationale collega's. Stilistische diversiteit en kwaliteit zijn hierbij essentieel. Zeven gedreven musici met een jarenlange ervaring in het hedendaagse repertoire vormen de vaste kern van het ensemble. Zij werken reeds 20 jaar intensief samen, wat resulteert in een uniek klankidioom en een opmerkelijke muzikale coherentie.



Salvatore Sciarrino's compositie Infinito Nero (Estasi in un atto) is een studie van de waanzin en de mystiek, gebaseerd op teksten van Maria Maddalena de' Pazzi, een visionaire mystica uit het begin van de 17de eeuw. Haar verbale stortvloed van pathologische wanen werd opgetekend door 8 novices.

De Italiaanse componist Salvatore Sciarrino is gefascineerd door echo's uit het verleden, gehallucineerde geluiden en klanken op de grens van het hoorbare. Zijn verstilde meesterwerk voor mezzosopraan (Els Mondelaers, foto) en ensemble wordt in deze voorstelling geflankeerd door twee wereldcreaties van nieuwe composities: Frederik Neyrinck voert ons binnen in het verstilde oog van de stormachtige waan, terwijl Daniel D'Adamo ons terugbrengt naar het hier en nu. Kunstenaar Jerry Galle tekent voor het (live gegenereerde) 'beeld' in deze voorstelling, waarin hij het spanningsveld tussen machine en poëtische verbeeldingskracht exploreert.

Programma :

  • Daniel D'Adamo (1966), Sur Son Visage (creatie)
  • Frederik Neyrinck (1985), Gestalt VIII (creatie) 

  • Salvatore Sciarrino (1947), Infinito Nero (1998), Estasi in un atto. Op fragmenten van Maria Maddalena de' Pazzi

Praktische info :

Spectra : Maria Maddalena de' Pazzi, een tryptiek van waanzin
Woensdag 12 maart 2014 om 20.15 u
Schouwburg Maasmechelen

Koninginnelaan 42
3630 Maasmechelen

Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.spectraensemble.com
------------------------------------
Donderdag 20 maart 2014 om 20.00 u
Zebrastraat - Gent

Zebrastraat 32/001
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : www.zebrastraat.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be en youtube
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Daniel D' Adamo : www.danieldadamo.com, brahms.ircam.fr en youtube

Beluister alvast het eerste deel uit Salvatore Sciarrino's Infinito Nero



en deel 2

16:03 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/02/2014

Miroir des Miroirs : Ravel gespiegeld door Spectra Ensemble & Claire Chevallier

Claire Chevallier Maurice Ravel schreef aan het begin van de 20ste eeuw zijn pianobundel Miroirs, dat bestaat uit vijf excentrieke stukken. Noctuelles, Oiseaux tristes, Une barque sur l'océan, Alborada del gracioso en La vallée des cloches worden nu een spiegel voorgehouden. Met haar schitterende Erard-piano vertolkt Claire Chevallier de parels van Ravel, terwijl het Spectra Ensemble reflecteert op deze stukken aan de hand van hedendaagse muziekwerken. Sublieme klankschilderingen, te beluisteren op zaterdag 22 februari in AMUZ en op vrijdag 28 februari in De Ververij in Ronse.

Onder de titel 'Miroirs' schreef de Franse impressionistische componist Maurice Ravel in het begin van de 20ste eeuw vijf karakterstukken voor piano, een eerbetoon aan enkele van zijn collega-kunstenaars uit het controversiële kunstenaarscollectief 'Les Apaches'. In 'Miroir des Miroirs' vertolkt de Franse pianiste Claire Chevallier Ravels vijf portretten op haar authentieke Erard-piano. SPECTRA reflecteert deze muziekstukken telkens met een muzikaal pareltje uit een recent verleden: Kaija Saariaho's 'Sept Papillons' verdrijven de duistere sfeer van de nachtvlinders uit 'Noctuelles'. De verdwaalde vogels in een somber woud onder een drukkende zomerhitte in 'Oiseaux Tristes' zetten hun lied verder in 'Birds in Warped Time II' van Somei Satoh. Ook 'Une Barque sur l'Océan' vaart na ongeveer een eeuw bevreemdend verder in Tristan Murails 'La barque Mystique'. De opzwepende Spaanse ritmes uit het ochtendlied van de nar ('Alborada del Gracioso') verstommen aan de rand van de nacht in Salvatore Sciarrino's 'Ai limite della notte' terwijl het Parijse klokkengelui op volle middag in 'La vallée des cloches' langzaamaan uitsterft in het mystiek ritueel van 'Lettre Soufie: Sh(în)' van Jean-Luc Fafchamps. Tien sublieme en intense klankschilderingen, spiegels van spiegels van hun tijd...

Programma :

  • Maurice Ravel, Miroirs (1904-1905)
  • Kaija Saariaho, Sept Papillons (2000)
  • Somei Satoh, TheBirds in Warped Time II (1980)
  • Tristan Murail, La barque Mystique (1993)
  • Salvatore Sciarrino, Ai limite della notte (1979)
  • Jean-Luc Fafchamps, Lettre Soufie: Sh(în) (2009)

Praktische info :

Spectra Ensemble & Claire Chevallier : Miroir des Miroirs
Zaterdag 22 februari 2014 om 21.00 u
(Inleiding door Rudy Tambuyser om 20.15 u )
AMUZ - Antwerpen
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.spectraensemble.com
-------------------------------------
Vrijdag 28 februari 2014 om 20.00 u
CC De Ververij - Ronse

Zuidstraat 19
9600 Ronse 

Meer info : www.ronse.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Kaija Saariaho : www.saariaho.org, www.musicsalesclassical.com, www.finncult.be en youtube
Kaija Saariaho: de geboren buitenstaander, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Somei Satoh op en.wikipedia.org, www.moderecords.com en youtube
Tristan Murail : www.tristanmurail.com, brahms.ircam.fr, www.compositiontoday.com en youtube
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be en youtube
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube

21:09 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

29/10/2013

Remix Ensemble slaat brug tussen repertoire en vernieuwing

Luís Antunes Pena Het Remix Ensemble is kind aan huis in het architecturale pareltje van Rem Koolhaas, Casa da Música in Porto. Dankzij de intensieve samenwerking met vooraanstaande componisten en dirigenten is geen hedendaags muziekgenre hen vreemd. Als 20ste-eeuwse referentiewerken wordt teruggegrepen naar het Italië van de vroege jaren zeventig. Salvatore Sciarrino herken je in diens stijl vol geraffineerde klanken. Ze zijn het resultaat van een autodidactische, neo-impressionistische schriftuur. Daarbij speelt ook stilte een cruciale rol. Bij Franco Donatoni horen we de ambachtsman die eeuwig blijft vijlen aan zjin composities, vluchtig en delicaat. De jonge Portugees Luís Antunes Pena (foto) benadert compositie anders. Hij legt zich hoofdzakelijk toe op elektroakoestische muziek. Intensief computerwerk en zelfontworpen ICT-tools vormen een noodzakelijk onderdeel van zijn compositieprocessen. Resultaten springen in het oor door nieuwe vormen van geluid en ritme. De Oostenrijkse componist Georg Friedrich Haas put dan weer inspiratie uit de erfenis van Morton Feldman en Luigi Nono. Zijn muziek verenigt vaak onrealistische en irrationele elementen: naast tonale connotaties wekken ze herinneringen op aan partituren uit vervlogen tijden. Remix dus.

Het Portugese Remix Ensemble Casa da Música staat synoniem voor hedendaagse muziek met een focus op klank, elektronica en virtuositeit. De residentie in het door Rem Koolhaas ontworpen Casa da Música in Porto leverde het ensemble de nodige professionele ervaring op om op relatief korte termijn een internationale carrière te ontrollen. Dankzij een groot aantal samenwerkingsprojecten met gerenommeerde componisten en dirigenten is geen enkel hedendaags muziekgenre hen nog vreemd. Onder leiding van Peter Rundel slaat het ensemble met dit programma een brug tussen repertoire en vernieuwing en creëert zo een dialoog tussen gevestigde waarden en aanstormend talent. Remix Ensemble doet zijn naam met andere woorden eer aan en brengt een verfrissende mengelmoes van de meest virtuoze ruisklanken van vroeger en nu. Het startpunt van deze muzikale tijdsreis ligt in het Italië van de vroege jaren zeventig, waar componisten zoals Salvatore Sciarrino en Franco Donatoni een aantal grondige compositorische vernieuwingen doorvoerden en zich zo lieten gelden binnen de internationale muziekscène.

Salvatore Sciarrino (1947) ging de geschiedenis in als 'de peetvader van de Italiaanse ruis'. Onder invloed van de radicale avant-gardecomponist Luigi Nono (1924-1990) startte Sciarrino in de jaren 1970 een obsessieve zoektocht naar muzikale vernieuwing. Een drang naar het uitpuren en economiseren van het klankmateriaal stond daarbij centraal. De muziek van Sciarrino is intiem, geconcentreerd en geraffineerd en steunt op geïsoleerde sonoriteiten die worden gecombineerd met stiltes. Zo ontstaat een transparante doch vervreemdende klankwereld, waarin klank gereduceerd wordt tot zijn puurste gedaante. In tegenstelling tot de muziek van Nono gaat Sciarrino in zijn werk steeds een kritische dialoog aan met muziek uit het verleden. Via de integratie en de manipulatie van bekende fragmenten uit zowel het klassieke als het populaire repertoire demonstreert Sciarrino een quasi encyclopedische muzikale kennis aan zijn luisteraars. Zo ook in zijn '...da un divertimento' (1970), waarin de componist het eeuwenoude genre van het divertimento zowel een nieuwe bezetting als een virtuoze transcendentie meegeeft.

Een tweede Italiaanse vernieuwer is Franco Donatoni (1927-2000), beter bekend als 'de peetvader van de Italiaanse ensemblevirtuositeit'. Ondanks zijn grote output aan vocale werken werd Donatoni vooral bekend voor zijn instrumentale oeuvre, waarin zijn levendige ritmische stijl en zijn aandacht voor klankkleur het duidelijkst aanwezig is. Donatoni's vroege werken zijn sterk beïnvloed door John Cage en Franz Kafka, waardoor zij over het algemeen een erg sombere en negatieve ondertoon bevatten. Na een periode van stilte en depressie vindt de componist aan het begin van de jaren zeventig echter nieuwe levensvreugde en creëert hij een volledig ander stijlidioom waarin expressiviteit, lyriek en innovatie centraal staan. Voortaan wordt Donatoni's muziek gekenmerkt door een ludieke en fantasierijke stijl, waarin de focus ligt op klankkleur en virtuositeit. 'Spiri' (1978) staat symbool voor dit keerpunt in zijn oeuvre. Donatoni beschreef het werk zelf ooit als een bevrijding; een gelukzalig, bijna euforisch werk. Dat weerspiegelt zich ook duidelijk in de muziek, die gedomineerd wordt door concerterende violen, dansende ritmes, melodische spanningsbogen en volks aandoende modale wendingen. Naar het einde toe wordt echter vluchtig een totaal ander klankbeeld geëvoceerd, waarin uitermate stille harmonieën en snelle tempi een donkere schaduw over de muziek werpen en een bittere nasmaak achterlaten.

Al even onconventioneel als de muziek van Sciarrino en Donatoni is het oeuvre van Georg-Friedrich Haas (1953). Deze Oostenrijkse componist staat vooral bekend als één van de pioniers van het spectralisme, een stroming binnen de hedendaagse muziek waarbij het werken rond timbre of klankkleur centraal staat. Aan de hand van een fysische analyse van het muzikale materiaal wordt een klank opgedeeld in verschillende parameters, die daarna worden gemanipuleerd met het oog op het uitbreiden van de klankkleurmogelijkheden. Bij Haas vertaalt zich dat in een artistieke zoektocht naar innovatieve compositietechnieken, die steeds resulteren in een betoverende doch onorthodoxe klankwereld. Zijn perfect gebalanceerde harmonieën zijn daarenboven nooit louter muzikaal, maar staan steeds in dialoog met de hedendaagse maatschappij. 'Remix' (2007) staat echter volledig haaks op deze esthetiek. Haas' typisch sferische microtonaliteit maakt in deze compositie plaats voor een enorm dense textuur met een hoge graad van virtuositeit. Muzikale betekenis volgt dit keer niet uit de individuele noten en klankkleuren, maar uit de grotere sonoriteit. Met 'Remix' ontwikkelt Haas in feite een nieuw stijlidioom vanuit zijn bestaande compositorische visie en doet zo het gedachtegoed van Remix Ensemble Casa da Música eer aan.

De analytische aanpak van Georg-Friedrich Haas en de puurheid van klankmateriaal van Sciarrino en Donatoni leven vandaag in een hedendaags jasje verder binnen het oeuvre van de jonge Portugese componist Luis Antunes Pena (1973). Zijn composities resulteren namelijk stuk voor stuk uit de combinatie van rauw klankmateriaal met elektronisch gegenereerde structuren, die hun oorsprong vinden in zelfgebouwde computerprogramma's. Het ontdekken van nieuwsoortige klankkleuren en ritmes staat daarbij immer centraal. Op vraag van Remix Ensemble Casa da Música schreef Pena een compositie op maat van dit concertprogramma, waarin hij dapper de dialoog aangaat met zowel de nalatenschap van de Italiaanse ruisvirtuozen van de jaren 1970 als met de analytische klankbenadering van Georg-Friedrich Haas.

In 'R A U' (2013) vertrekt Pena vanuit een internetfilmpje dat kadert binnen 'A música portuguesa a gostar dela própria', een erfgoedproject waarin een groep jonge kunstenaars en cultuurliefhebbers aan de hand van 'field recordings' de verscheidenheid van de Portugese (volks)muziek wil onderstrepen. Het filmpje in kwestie toont hoe twee dames op leeftijd aan hoge snelheid een aantal tongbrekers reciteren in een lokaal dialect. De rijkdom die deze 'tongue twisters' bevatten aan hoge en lage medeklinkers, stemtimbres, percussieve geluiden en melodische passages biedt de componist een enorm scala van mogelijkheden wat betreft digitale klankvariaties en -permutaties. Pena analyseerde de tongbrekers met behulp van een speciaal voor deze compositie gemaakte computersoftware en deelde het klankmateriaal vervolgens op in verschillende kleinere segmenten. 'R A U' is echter niet zomaar een transcriptie van die data-analyse, maar is het resultaat van Pena's creatieve resynthese en artistieke interpretatie ervan. Qua klankbeeld domineren kernwoorden zoals ruis, virtuositeit en toeval. 'R A U' is daarom zonder twijfel een waardige hedendaagse tegenhanger voor de werken van Sciarrino, Donatoni en Haas, waarin pure klank en complexiteit worden gecombineerd tot een steeds betoverende akoestische ervaring.

Programma :

  • Luís Antunes Pena, R A U (wereldcreatie) (2013)
  • Salvatore Sciarrino, ...da un Divertimento (1968-1970)
  • Franco Donatoni, Spiri (1977)
  • Georg Friedrich Haas, Remix (2007)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Remix Ensemble : Luís Antunes Pena, Sciarrino, Donatoni, Haas
Donderdag 31 oktober 2013 om 20.00 u
(inleiding door Christine Dysers om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.casadamusica.com

Bron : tekst Christine Dysers voor deSingel, oktober 2013

Extra :
Luís Antunes Pena : luisantunespena.eu, soundcloud.com en youtube
Salvatore Sciarrino : www.salvatoresciarrino.eu, nl.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007
Interview: Salvatore Sciarrino - 'My problem is I want to change the world', Andrew Clements op theguardian.com, 15/07/2013
Franco Donatoni op brahms.ircam.fr, en.wikipedia.org en youtube
Georg Friedrich Haas op brahms.ircam.fr, www.universaledition.com en youtube

12:20 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

27/10/2012

Miroir des Miroirs : Ravel gespiegeld

Claire Chevallier Onder de titel 'Miroirs' schreef de Franse impressionistische componist Maurice Ravel in het begin van de 20ste eeuw vijf karakterstukken voor piano, een eerbetoon aan enkele van zijn collega-kunstenaars uit het controversiële kunstenaarscollectief 'Les Apaches'. In 'Miroir des Miroirs' vertolkt de Franse pianiste Claire Chevallier Ravels vijf portretten op haar authentieke Erard-piano. SPECTRA reflecteert deze muziekstukken telkens met een muzikaal pareltje uit een recent verleden: Kaija Saariaho's 'Sept Papillons' verdrijven de duistere sfeer van de nachtvlinders uit 'Noctuelles'. De verdwaalde vogels in een somber woud onder een drukkende zomerhitte in 'Oiseaux Tristes' zetten hun lied verder in 'Birds in Warped Time II' van Somei Satoh. Ook 'Une Barque sur l'Océan' vaart na ongeveer een eeuw bevreemdend verder in Tristan Murails 'La barque Mystique'. De opzwepende Spaanse ritmes uit het ochtendlied van de nar ('Alborada del Gracioso') verstommen aan de rand van de nacht in Salvatore Sciarrino's 'Ai limite della notte' terwijl het Parijse klokkengelui op volle middag in 'La vallée des cloches' langzaamaan uitsterft in het mystiek ritueel van 'Lettre Soufie: Sh(în)' van Jean-Luc Fafchamps. Tien sublieme en intense klankschilderingen, spiegels van spiegels van hun tijd...

Programma :

  • Maurice Ravel, Miroirs (1904-1905)
  • Kaija Saariaho, Sept Papillons (2000)
  • Somei Satoh, TheBirds in Warped Time II (1980)
  • Tristan Murail, La barque Mystique (1993)
  • Salvatore Sciarrino, Ai limite della notte (1979)
  • Jean-Luc Fafchamps, Lettre Soufie: Sh(în) (2009)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble & Claire Chevallier : Miroir des Miroirs
Zondag 28 oktober 2012 om 15.00 u
Cultuurcentrum de Velinx - Tongeren

Dijk 111
3700 Tongeren

Meer info : www.develinx.be, www.spectraensemble.com en www.clairechevallier.com
--------------------------------
Woensdag 14 november 2012 om 18.00 u en om 20.00 u
Concertzaal SAMW Izegem

Kruisstraat 13
8870 Izegem

Meer info : www.samw.izegem.be, www.spectraensemble.com en www.clairechevallier.com

Extra :
Kaija Saariaho : www.saariaho.org, www.chesternovello.com, www.finncult.be en youtube
Kaija Saariaho: de geboren buitenstaander, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Somei Satoh op en.wikipedia.org, www.moderecords.com en youtube
Tristan Murail : www.tristanmurail.com, brahms.ircam.fr, www.compositiontoday.com en youtube
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be en youtube
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube

13:25 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

21/06/2011

Amerikaanse celliste Frances-Marie Uitti confronteert 20ste-eeuwse muziek voor cello solo met tijdloze suites van Bach

Frances-Marie Uitti De Amerikaanse celliste en componiste Frances-Marie Uitti kwam begin jaren zeventig naar Europa en woont al vijfentwintig jaar in Amsterdam. Om de harmonische mogelijkheden van de cello te vergroten, experimenteerde Uitti met het spelen met twee strijkstokken tegelijk in één hand. Zij heeft deze unieke en revolutionaire speelwijze zo verfijnd, dat ze veel hedendaagse componisten heeft uitgedaagd om voor haar te schrijven. Dat leidde tot nieuwe composities van o.a. György Kurtág, Luigi Nono, Giacinto Scelsi, Louis Andriessen, Jonathan Harvey, Richard Barrett en Sylvano Bussoti, die met deze techniek in hun compositieproces rekening hielden en de werken speciaal aan Uitti opdroegen. Uitti werkte ook nauw samen met vooraanstaande componisten als John Cage, Iannis Xenakis, Elliott Carter en Brian Ferneyhough.

Enerzijds vervlochten met de wereld van de hedendaagse muziek, anderzijds actief in de wereld van de vrije improvisatie en freejazz, ontwikkelde Uitti - geheel in de lijn van de Amerikaanse avant-garde - een uiterst persoonlijke, op de improvisatie gebaseerde manier van spelen, die je zou kunnen omschrijven als een vorm van anti-acrobatiek: virtuoos op een manier die tegen alle conventies ingaat. Tijdens dit concert confronteert ze 20ste-eeuwse muziek voor cello solo en een eigen werk met de tijdloze suites van J.S. Bach.

Frances-Marie Uitti concerteerde de voorbije decennia als soliste over de hele wereld en op prestigieuze festivals als de Biennale Di Venezia, Strasbourg Festival, Gulbenkian Festival Ars Musica en Holland Festival, en gaf als pedagoge en gastprofessor lezingen en masterclasses aan alle belangrijke Europese conservatoria en aan de muziekafdelingen van diverse Amerikaanse universiteiten: California San Diego, Berkeley, Stanford, Yale en Harvard. Ook gaf ze masterclasses aan de The Juilliard School of Music, met Anner Bijlsma en Ralph Kirschbaum op het Internationale Cello Festival in Aarhus en was ze gastprofessor in 2002-2003 aan het Oberlin Conservatorium, waar ze het klassieke cellorepertoire en kamermuziek doceerde.

Giacinto Scelsi (1905-1988) noemde zichzelf geen componist, maar een boodschapper. Zijn muziek is naar eigen zeggen eenvoudig, want anders zou ze volgens hem geen muziek zijn. De spirituele bronnen waarop Scelsi zich beroept zijn de geschriften van Gurdjieff, Blavatsky, Sri Aurobindo, Steiner en de invloeden die hij opdeed tijdens zijn reizen door India en Nepal. Zijn sonore zoektocht bracht hem van seriële invloeden naar een eigen microtonaal stelsel waarin het systematisch-intuïtief onderzoek van de toon centraal staat.

Een groot deel van het oeuvre van Scelsi was bestemd voor strijkers, ofwel solo, ofwel in combinaties. Scelsi's interesse voor strijkers begon in het midden van de jaren '50, toen hij de piano, tot dan toe zijn geliefde instrument om zich uit te drukken, vaker links liet liggen omdat deze niet kon voldoen aan het kwarttoonssysteem. Vanaf dan werden Scelsi's intiemste stukken geschreven voor strijkers en namen deze een centrale plaats in in zijn oeuvre.

'Ygghur' is het laatste deel van Scelsi's indrukwekkende 'Trilogia' voor cellosolo. De drie delen 'Triphon' uit 1956, 'Dithome' uit 1957 en 'Ygghur', voltooid in 1961 maar pas in 1965 finaal uitgeschreven, kregen als ondertitel 'The Three Ages of Man' mee. 'Ygghur', wat sanskriet is voor katharsis, kreeg net als de andere delen nog extra benamingen mee voor de subsecties, in dit geval Ouderdom, Herinneringen en Katharsis. Ook deze compositie concentreert zich op één toon en schaaft en schuurt die tot de ware aard ervan naar boven komt. Om dit te bereiken gebruikte Scelsi vibrato's, trillers, glissandi en microglissandi - voornamelijk in het laatste deel - dynamische verschillen en scordatura, waarbij de cello anders wordt gestemd. Dit is geen muziek die zich bezighoudt met spanning-ontspanning of met tonaal-atonale gegevens. Het spel met de tijd wordt hier een duizelingwekkende rit naar de diepten van de klank, naar wat Scelsi het bolkarakter ervan noemt of 'la réelle dimension sphérique du son'.

'Trilogia' neemt een ietwat aparte plaats in in het oeuvre van Scelsi. Tot op zekere hoogte is het een persoonlijke getuigenis, met een duidelijk programma. Het leven zelf dat doorheen diverse stadia van inwijding vibrerende muziek wordt. Dat vertaalt zich in drie delen met als centrale thema's jeugd, volwassenheid en ouderdom. Het gebruik van harmonisch materiaal is vrij beperkt. Niettegenstaande het grootste deel van het werk gebouwd is rondom twee nauwe intervallen, weet Scelsi toch een breed draagvlak van aanslagen en dynamische varianten te specificeren, waarbij hij microtonale spectra creëert waarbinnen een perfecte balans tussen intense activiteit en functionele stilte wordt bereikt.

Autodidact Salvatore Sciarrino is sedert de jaren zeventig prominent aanwezig op de podia waar hedendaagse westerse muziek aan bod komt. Zijn klankidioom heeft samen met dat van Luigi Nono een grote impact gehad op een hele generatie componisten. Het spel met stilte en niet-stilte, met omgevingsgeluid, met biologische structuren en extended techniques heeft Sciarrino op een ander niveau gebracht. Telkens is zijn muziek letterlijk een belevenis. Het is een delicaat evenwicht binnen een tijdsruimte dat veel vraagt van zowel musici als toehoorders. Zelf zegt hij : "Mijn muziek vraagt buitengewone uitvoerders. Niet alleen virtuozen, maar musici die kunnen tranformeren. Om de essentie van onze alledaagse bezigheden te herontdekken moeten we het wonder kunnen doorbreken: het wonder van een utopia dat zichzelf openbaart (...). We willen dat de muziek spreekt met de poëtische betovering van een Orpheus waardoor zelfs de stenen ontroerd raken. Waar is muziek anders voor? "

Ondanks zijn geboortejaar 1947, kan je Sciarrino toch nog tot de Italiaanse avant-garde rekenen: hij is erop uit om de klankentaal te vernieuwen met onconventionele geluiden, hij situeert zich als een modern artiest op zoek naar het nieuwe en hij vindt aansluiting bij een landgenoot, die een echte voorvechter was voor authentieke en bezielde nieuwe muziek, Luigi Nono.

Sciarrino vertoonde op zeer jonge leeftijd een bijzondere gave voor de plastische kunsten. Vanaf zijn vier jaar schilderde hij en op tien jaar was hij al informeel abstract. Hij dacht er dan ook oorspronkelijk aan om zich in de richting van de plastische kunsten te ontwikkelen, maar vanaf 1959 voelde hij zich zodanig aangetrokken door de muziek, dat hij begon te experimenteren met compositie. Drie jaar later werd zijn eerste werk uitgevoerd voor publiek tijdens de Nieuwe Muziek Week te Palermo. Van zijn talent voor visuele kunsten blijft de interesse voor opera en muziektheater over. Nog duidelijker visueel zijn de talloze schema's, schetsen en roosters, die Sciarrino voor grote composities maakt: deze worden zelfs als plastisch werk tentoongesteld. Als componist is Sciarrino zijn eigen weg gegaan. Hij heeft zich laten begeleiden door figuren zoals Franco Evangelisti, zonder dat je echt van een leraarschap kan spreken. Hij heeft zich teruggetrokken in Umbrië, in Città di Castello, ver van de grootstad. De grootste invloed heeft hij ondergaan van Luigi Nono, zowel in de zin van het streven naar vernieuwing als een obsessie, als in de zin van de economisering en uitpuring van de klank, die tegenover de zeer belangrijke stiltes geplaatst wordt. Verschillend van Nono is Sciarrino's dialoog met alle mogelijke muziek uit het verleden en uit andere genres: hij demonstreert een brede encyclopedische muzikale kennis in bewerkingen en verwerkingen van muziek van de zestiende eeuw over Bach tot Amerikaanse volksliedjes.

Programma :

  • J.S. Bach, Cellosuites BWV 1008 & 1009
  • M. Feldman, Projection 1 (1950)
  • G. Scelsi, Ave Maria (1970), Ygghur (1961/65)
  • S. Sciarrino, Due Studi (1974)
  • F.M. Uitti, Rap't

Tijd en plaats van het gebeuren :

Cellorecital Frances-Marie Uitti
Vrijdag 24 juni 2011 om 20.15 u
Sint-Remigiuskerk Vucht

Dorpsstraat
3630 Vucht-Maasmechelen

Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.uitti.org

Extra :
Frances-Marie Uitti op youtube
Morton Feldman op www.champdaction.be, wikipedia (en) en youtube
Morton Feldman: Fijnzinnig klankschilder, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
American Sublime. Morton Feldman's mysterious musical landscapes, Alex Ross in The New Yorker, 19/06/2006
Giacinto Scelsi: www.scelsi.it en youtube
Giacinto Scelsi 1905-1988, Trilogia 1956-1965 op www.arnedeforce.be
Giacinto Scelsi , The Messenger by Alex Ross, The New Yorker , Nov. 21, 2005
Modern music: Scelsi, Todd M. McComb, 27/01/2000 op www.medieval.org
Recencie : Giacinto Scelsi: Ohoi, Ave Maria, Anâgâmin, Ygghur, Natura renovatur, Alleluja, Emanuel Overbeeke op www.klassiekezaken.nl
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be en youtube
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007

Elders op Oorgetuige :
De schaduwklanken van Salvatore Sciarrino, 15/02/2008
De kunst van Morton Feldman, 12/02/2008
Arne Deforce brengt hommage aan Scelsi, 22/05/2007

Beluister alvast Morton Feldmans Projection 1



Giacinto Scelsi's Ave Maria



het eerste deel uit Scelsi's Trilogia - 'Ygghur'



en deel 2

15:03 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

26/01/2011

Chiaroscuro : dubbelconcert rond 'kleur' in oude en nieuwe muziek

Salvatore Sciarrino Het HERMESensemble en Capilla Flamenca slaan de handen in elkaar voor een fascinerend dubbelconcert waarbij wordt gespeeld met de plaatsing van oude en nieuwe muziek in de ruimte. Een dergelijke zoektocht naar de fysieke beleving van kunst intrigeert musici al eeuwenlang: de vernieuwer Adriaan Willaert, als Vlaming werkzaam in de San Marcobasiliek in Venetië, experimenteerde al in de vroege 16de eeuw met spatiale opstellingen en de evolutie van polyfone klankkleuren in de materiële wereld. De hedendaagse Italiaanse toonschilder Salvatore Sciarrino (foto) benadert zijn composities dan weer als levende wezens: tijdelijke, fysieke manifestaties die drijven op ademhaling, hartslag en emotionaliteit. Sciarrino stelt zich nadrukkelijk op als een muzikale graficus en schilder, getuige bijvoorbeeld zijn Ommagio a Burri, gewijd aan de abstracte kunstenaar Alberto Burri. Tijdens dit dubbelconcert wordt muziek bewust in de ruimte geplaatst, met een zinnenprikkelende totaalervaring als resultaat.

Gedurende meer dan twee millennia is het Hooglied een inspiratiebron geweest voor geleerden, gelovigen, kunstenaars en musici. Vanuit enkele gregoriaanse melodieën rond het Hooglied, laat dit programma enkele schitterende werken in hun 15de en 16de eeuwse polyfone gedaanten horen: Van John Dunstable over Guillaume Dufay tot Josquin Desprez, Orlandus Lassus, Nicolas Gombert. Deze polyfone liederen worden aangevuld door werk van Salvatore Sciarrino, gebracht door het HERMESensemble.

Chiaroscuro is een programma over 'kleur' in oude en nieuwe muziek. Vanuit principes als adem, hartslag (ritmiek) en licht (timbre) verkennen Capilla Flamenca en het HERMESensemble de relatie tussen vocale renaissancepolyfonie en hedendaagse instrumentale expressie. Vocale miniaturen van componisten als Isaac, Dunstable en Willaert treden in dialoog met het kleurrijke instrumentale werk van Salvatore Sciarrino. Sciarrino is Italië's meest vooraanstaande hedendaagse componist, geobsedeerd door de begrenzingen van klank. Hij creëert stukken in een geheimzinnig universum waarin muziek, stilte en lawaai elkaar ontmoeten. Hij schreef werken die instrumentale ensembles tot een volière omtoveren: fluiten en violen klinken als nachtegalen en zwanen, pianowerken zo stil dat ze verdrinken bij het minste voetgeschuifel van het publiek. Zijn muziek is avantgardistisch, gevoed door een diep respect voor het verleden en de evolutie in de muziek. Zijn idioom zijn vervreemde klanken, fluisterklanken die vervormen in de ruimte en afstand.

Salvatore Sciarrino over Ommagio a Burri : "De hedendaagse muziek slaagt er nauwelijks in het grote publiek te bekoren. Dat wil niet zeggen dat het publiek de muziek niet begrijpt. Integendeel, het merkt al snel wat nieuw is aan de muziek, en precies daarom wijst het de muziek af.
De verdienste van de hedendaagse muziek is net dat ze in staat is om het gedachtegoed en de klanken van onze eeuw te benaderen. Maar hedendaagse muziek volgen, vergt een inspanning van de geest. Muziek als puur tijdverdrijf beschouwen, volstaat niet om het verhaal ervan te vatten. Maar als we leren ons te concentreren op de klankveranderingen en de figuren, geeft de muziek ons haar geheimen prijs. En zo veel inspanning vergt dat overigens niet: niet meer of minder dan een ogenblik. Eén ogenblik om de geest leeg te maken en met muziek te vullen. Net zoals je de korte boodschap van een wolk probeert te vatten." (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Capilla Flamenca & HERMESensemble : Chiaroscuro
Zaterdag 5 februari 2011 om 20.00 u
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.hermesensemble.be en www.capilla.be
-----------------------------
Zondag 6 februari 2011 om 15.00 u
AMUZ

Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be, www.hermesensemble.be en www.capilla.be

Extra :
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be (*) en youtube
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007

Elders op Oorgetuige :
De schaduwklanken van Salvatore Sciarrino, 15/02/2008

Beluister alvast Salvatore Sciarrino's "Tre Notturni Brillanti" (1974-75), uitgevoerd door altviolist Garth Knox

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

26/11/2010

21ste-Eeuwse pianomuziek uit Italië in Logos

staten_generaal.jpg 21ste-Eeuwse pianomuziek uit Italië: dinsdag speelt pianist Ciro Longobardi (foto) in Logos een bloemlezing met werk van verschillende componisten uit evenveel esthetieken en stromingen: Stefano Bulfon, Ivan Fedele, Martino Traversa en Salvatore Sciarrino. Een boeiend en vooral fijnbesnaard concert, in de letterlijke zin van het woord.

Na het futuristische geweld van Giacomo Di Tollo in Logos eerder deze maand, is het nu de beurt aan een andere Italiaanse pianist. Ciro Longobardi houdt het eerder fijnbesnaard en doet dat met een pianistiek overzicht van wat eigentijdse Italiaanse componisten zoal te bieden hebben. Een bonte mix van benaderingen; zo is er die van Ivan Fedele, die zich door landschapsimpressies laat begeesteren ( Études Boréales en Études Australes), terwijl Salvatore Sciarrino speelt met een fijnzinnig aftasten van de grenzen der articulatie, bij voorkeur in een pianissimo register. Bij Filippo Perocco krijgen we prepared- en vooral inside piano-techniques alsook een schep microtonaliteit, bij Luciano Chessa iets wat omschreven wordt als 'enigmatic neotonalism' terwijl Martino Traversa er dan weer een heel eigen visie op serialisme op na houdt.

Longobardi's passie voor hedendaags klassiek begon 16 jaar geleden, toen hij in 1994 eerste laureaat werd van de Internationale Vertolkers CKompetitie van Gaudeamus Stichting. Kort daarop volgde de Kranichsteiner Musikpreis op de 37ste Ferienkurse für Neue Musik in Darmstadt. Sedertdien wordt zijn naam verbonden aan verschillende muziekfestivals zoals de Biënnale van Venetië, Festival van Ravenna, Nuova Consonanza, Saarländischer Rundfunk Saarbrücken, Festival Synthése Bourges en ZKM Karlsruhe. Hij is tevens vast lid van de ensembles Dissonanzen (Napels) en Algoritmo (Rome).
Met de componisten van wie hij op dit concert werk vertolkt heeft hij keer op keer een nauwe persoonlijke samenwerking gehad. Van Ivan Fedele bijvoorbeeld heeft hij het integrale pianorepertoire gespeeld en op CD opgenomen. Indertijd werd hij ook gevraagd om de muzikale leiding op zich te nemen in een dubbel componistenportret rond Salvatore Sciarrino en Maurice Ravel. Vandaag de dag doceert hij piano aan het Conservatorio G. Martucci in Salerno.

Programma :

  • Filippo Perocco (1972), Studio di profilo - secondo (2008)
  • Stefano Bulfon (1975), Le temps est un fleuve sans rives (2010)
  • Ivan Fedele (1953), selectie uit Études Boréales (1990) en Études Australes (2002-03)
  • Luciano Chessa (1971), Le miniere
  • Martino Traversa (1960), Cinque Annotazioni (2010) (creatie)
  • Salvatore Sciarrino (1947), Quattro Notturni (1998)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Ciro Longobardi
Dinsdag 30 november 2010 om 20.00 u
Logos Tetraëder

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.cirolongobardi.com

Extra :
Filippo Perocco : www.filippoperocco.com en youtube
Stefano Bulfon op brahms.ircam.fr
Ivan Fedele op brahms.ircam.fr en youtube
Luciano Chessa op en.wikipedia.org en youtube
Martino Traversa op en.wikipedia.org
Music and Science : An interview with Martino Traversa, Adriana maratti op www.jstor.org, 1996
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be (met toelichting over de Nocturnes) en youtube
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007

Elders op Oorgetuige :
De schaduwklanken van Salvatore Sciarrino, 15/02/2008
La chute de la maison usher : retrospectieve ode aan de avant-garde van de jaren 20, 15/01/2007

Bekijk alvast Ivan Fedele's 4ème Etude Australe, uitgevoerd door Andrea Rebaudengo (2008)

15:01 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook