27/04/2015

Gidon Kremer & Kremerata Baltica in Flagey

Gidon Kremer In 1997 was het legendarische festival van Lockenhaus getuige van een kleine revolutie : Gidon Kremer (foto) stelde er zijn nieuwe orkestformatie voor, de Kremerata Baltica, bestaande uit 23 jonge talentvolle musici uit Letland, Litouwen en Estland. Sindsdien heeft de Kremerata de grootste zalen het zwijgen opgelegd en is tot één van de beste kamerorkesten ter wereld uitgegroeid. De beroemde Letse violist Gidon Kremer is niet alleen een grote solovertolker en kamermuzikant, hij is ook een ambassadeur van de hedendaagse muziek. Hij geeft opdrachten en ondersteunt componisten als Sofia Gubaidulina, Giya Kancheli en Victor Kissine. Je hoort hem woensdag aan het hoofd van zijn Kremerata Baltica met werk van Georgs Pelēcis, Philip Glass, Igor Loboda en Valentyn Sylvestrov.

Praktische info :

Kremerata Baltica & Gidon Kremer : Pelēcis, Glass, Loboda, Sylvestrov
Woensdag 29 april 2015 om 20.15 u
Flagey - Brussel


Meer info : www.flagey.be

22:17 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/02/2015

Akhnaten : nieuwe opvoering van Philip Glass' opera over een beruchte Egyptische farao in Antwerpen en Gent

Akhnaten Wanneer Farao Amenhotep IV in 1375 vóór Christus de Egyptische troon bestijgt, noemt hij zichzelf 'Akhnaten', schaft het veelgodendom af en installeert een monotheïstische cultus rond de zonnegod Aten. Een nieuwe hoofdstad verrijst en ook in de politiek, de kunst en de taal laat Akhnaten een nieuwe wind waaien. Maar de farao, zijn echtgenote Nefertiti en hun familie vervreemden steeds meer van de reële noden van de bevolking. Na zeventien jaar wordt de farao door de volksmassa ten val gebracht en de vroegere, starre machtsstructuren worden in ere hersteld.

Philip Glass, de bekendste minimalistische componist van onze tijd, kiest niet voor een ononderbroken verhaallijn, maar tekent een episodisch-symbolisch portret van de legendarische farao, vol gestileerde taferelen. Zijn bezwerende score berust op repetitieve, meloritmische patronen die gaandeweg met elkaar verweven worden. Na Einstein on the Beach (1976) en Satyagraha (1980) is Akhnaten (1984) de derde avondvullende opera van Philip Glass. Regie en decor zijn het werk van de fantasierijke Britse theatermaker Nigel Lowery (Candide) en spraakmakend modeontwerper Walter Van Beirendonck tekent voor de kostuums.

Macht en onmacht van het idealisme
Wanneer Farao Amenhotep IV in 1375 vóór Christus de Egyptische troon bestijgt, noemt hij zichzelf 'Akhnaten' – 'hij die de zonneschijf welgevallig is'. Akhnaten, beter bekend als Echnaton, schaft het veelgodendom af en installeert een monotheïstische cultus rond de zonnegod Aten. Tempels worden gesloten en de oppermachtige priesterklasse rond de vroegere zonnegod Amon moet wijken voor de farao die zichzelf uitroept tot de hogepriester van Aten. Een nieuwe hoofdstad verrijst en ook in de politiek, de kunst en de taal laat Akhnaten een nieuwe wind waaien. Maar de farao, zijn echtgenote Nefertiti en hun familie vervreemden steeds meer van de reële noden van de bevolking. Na zeventien jaar onder Akhnatens bewind, komt er een bruusk einde aan het tijdperk van hervormingen. De farao wordt door de volksmassa ten val gebracht en de vroegere, starre machtsstructuren worden in ere hersteld. In het licht van drieduizend jaar Egyptische geschiedenis vormt Akhnatens vernieuwingsdrang een uitzonderlijk breekpunt met een verder uitermate conservatieve maatschappij. Vergelijkingen met de actualiteit dringen zich op.

Dat Achnaton als de stichter van een nieuwe religie, van een nieuwe stad (Achet - Aton, het huidige Amarna - in Midden-Egypte), een nieuwe kunst en in zekere zin zelfs een nieuwe taal, een man was met een visie moge duidelijk zijn. Maar in zijn eigen tijd werd die veranderingsdrang niet echt in dank afgenomen. Het aanzien van Achnaton kreeg na zijn dood dan ook een knauw van jewelste. Er vond een ware damnatio memoriae plaats: hij en zijn volgelingen worden uit de koningslijsten geschrapt alsof ze nooit hebben bestaan, de stad Amarna wordt afgebroken en zijn ganse regeerperiode uit het geheugen gewist.

Maar bij de ware herontdekking van Amarna en Achnaton in de vroege negentiende eeuw ontstaat vrij snel opnieuw een lyrisch beeld over deze farao. Hij is een vooruitstrevende, positieve politieke leider, geliefd door zijn volk, die erin slaagde de heidense veelgoderij een halt toe te roepen en te kiezen voor een modern aandoend monotheïsme. "Achnaton is onze broer, ja bijna onze tijdgenoot", schreef de grote Oostenrijkse cultuurhistoricus Egon Friedell nog in 1936.

Dat was in zekere zin ook nog het heersende beeld van Achnaton in de jaren dat Philip Glass zijn opera Akhnaten componeerde in 1983. Na Einstein on the Beach (1976) en Satyagraha (1980) is Akhnaten (1984) de derde avondvullende opera van Philip Glass. Het is het sluitstuk van een 'portret-trilogie' gewijd aan markante persoonlijkheden uit de wetenschap, de politiek en de religie: Einstein, Ghandhi en Akhnaten. 'Drie mannen die een ommekeer teweegbrachten in het gedachtegoed en de gebeurtenissen van hun tijd door de kracht van een innerlijke visie', aldus de Amerikaanse componist.

Glass kiest niet voor een ononderbroken verhaallijn, maar tekent een episodisch-symbolisch portret van de legendarische farao, vol gestileerde taferelen en met een bezwerende score die berust op repetitieve, meloritmische patronen die gaandeweg met elkaar verweven worden. Het libretto van de opera put uit historische bronnen en gebruikt de drie talen die in het oude Nabije Oosten gangbaar waren: Egyptisch, Akkadisch - de diplomatieke taal - en het Hebreeuws. Doordat er wordt gefocust op de maatschappelijke omwentelingen, krijgt ook het uitgebreide koor dat samen met het orkest een uniek sonoor landschap creëert, een centrale plaats.

Praktische info :

Philip Glass, Akhnaten
Vrijdag 13 februari 2015 om 20.00 u
Zondag 15 februari 2015 om 15.00 u
Dinsdag 17 februari 2015 om 20.00 u
(uitverkocht)
Donderdag 19 februari 2015 om 20.00 u
Zaterdag 21 februari 2015 om 20.00 u
(uitverkocht)
Zondag 22 februari 2015 om 20.00 u
Vlaamse Opera Antwerpen

-----------------------------
Woensdag 4 en vrijdag 6 maart 2015 om 20.00 u
Zondag 8 maart 2015 om 15.00 u (uitverkocht)
Dinsdag 10 maart 2015 om 20.00 u
Vlaamse Opera Gent


Meer info : operaballet.be

Extra :
Philip Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), www.musicsalesclassical.com, en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl

23:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/01/2015

Belgisch debuut Lavinia Meijer in De Bijloke

Lavinia Meijer De Nederlandse harpiste van Koreaanse origine Lavinia Meijer bezit de gave om bestaande muziek naar haar hand te zetten. Het levert verrassende en onbekende invalshoeken van de harpmuziek op. Op haar Belgisch debuut in De Bijloke presenteert ze arrangementen van Erik Satie, Wim Mertens en bovenal Philip Glass. Minimalistische en atmosferische klanken, muziek waarbij je tot rust komt en wegdroomt. Haar cd-opname met muziek van Philip Glass kreeg in 2013 de Gouden Plaat voor klassieke muziek van de Nederlandse Vereniging van Producenten en Importeurs van beeld- en geluidsdragers. In april volgde een platina onderscheiding voor het album.

Praktische info :

Lavinia Meijer : Glass, Mertens, Satie
Woensdag 7 januari 2015 om 14.00 u
Muziekcentrum de Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be en www.laviniameijer.com

Beluister alvast Lavinia Meijers uitvoering van Metamorphosis van Philip Glass

11:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/04/2014

Fine Arts Quartet brengt strijkkwartetten ven Penderecki, Glass en Grieg in Gent

Krzysztof Penderecki Op donderdag 24 april is het Fine Arts Quartet te gast in de Miryzaal in Gent. Op het programma staan strijkkwartetten van Edvard Grieg, de Pool Krzysztof Penderecki (foto) en de Amerikaanse componist Philip Glass. Een mengeling van klassiek en modern dus. Penderecki, ooit op handen gedragen als avant-gardist in de jaren zestig, plooide vanaf de jaren tachtig meer en meer terug op een tonale schrijfwijze. Wat niet belet dat zijn late composities vaak complex en demonisch aandoen. Publiekslieveling Glass componeerde niet alleen voor groots opgezette multimediaprojecten. Net als Bartók, Schönberg en Sjostakovitsj toont hij in zijn strijkkwartetten de behoefte aan diepe persoonlijke en muzikale introspectie. Grieg schreef maar één strijkkwartet, maar het was meteen raak: het is een van de meest originele en invloedrijke kwartetten van de late 19de eeuw, ongeveer gelijktijdig ontstaan met de eerste kwartetten van Tsjaikovski, Brahms, Borodin en Dvořák.

Programma :

  • Krzysztof Penderecki, Strijkkwartet nr.3 'Bladen uit een ongeschreven dagboek'
  • Philip Glass, Strijkkwartet nr. 2
  • Edvard Grieg, Strijkkwartet opus 27

Praktische info :

Fine Arts Quartet : Penderecki, Glass, Grieg
Donderdag 24 april 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be

Extra :
Krysztof Penderecki op www.schott-musik.de en youtube
Krzysztof Penderecki (1933 -): Grensoverschrijdingen, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Philip Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), www.chesternovello.com en en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl

15:50 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

04/10/2013

Gloednieuw Ursa Ensemble brengt eerbetoon aan Philip Glass en nieuw werk van Koen Quintyn

Koen Quintyn De zes jonge leden van het Ursa Ensemble brengen zondag een eerbetoon aan een van de meest invloedrijke toondichters uit de tweede helft van de 20ste eeuw. Hoewel Philip Glass zichzelf van de term distantieert, valt zijn stijl onder minimal music. Glassworks is een succesvolle poging van de componist om zes toegankelijke kamermuziekstukken te componeren, die neigen naar de popmuziek. Het tweede deel hieruit wordt vervangen door het middendeel uit Glass' Eerste symfonie en is gebaseerd op de single Some Are van David Bowie. Daarnaast brengt het ensemble nog twee delen uit zijn opera Einstein On The Beach en een gloednieuwe compositie van de jonge Vlaming Koen Quintyn (foto).

Koen Quintyn over 'New York' : "De titel New York schreeuwt als het ware zijn mogelijke associaties uit. Deze titel verwijst - naast de stad die niet meer vernoemd moet worden - naar de fascinatie van de componist voor het bandwerk dat in de twintigste eeuw tot volle ontwikkeling kwam. Het concept 'bandwerk' werd vanaf de jaren 60 ook overgenomen in bepaalde kunstrichtingen (pop-art) en door figuren zoals Andy Warhold, die zijn atelier ook letterlijk 'The Factory' noemde. Misschien dat deze aan-de-lopende-band-geproduceerde dans, ontdaan van elke identiteit, op die manier toch een entiteit verwerft. "

Programma :

  • Koen Quintyn, New York
  • Philip Glass, Building - Spaceship (Einstein on the beach), Opening - Islands - Rubric - Façade - Closing (Glassworks), Movement II (Low Symphony)

Tijd en plaats van het gebeuren :

BozarSundays - Ursa Ensemble : Koen Quintyn, Philip Glass
Zondag 6 oktober 2013 om 11.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.duoxxi.be

Extra :
Philip Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), www.chesternovello.com en en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl

14:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

30/01/2013

De 2de Adem brengt kruisbestuiving tussen talen op Gedichtendag in Aalst

Maarten Van Ingelgem Naar aanleiding van de Gedichtendag is er op donderdag 31 januari in Aalst een poëtische wandeling die begint in de Arty Party met een concert van De 2de Adem. Het programma 'Metamorfose' is een kruisbestuiving tussen talen met muziek van Vlaamse componisten op Japanse, Oostenrijkse of Nederlandse teksten, werk van een Nederlandse componist op een Franse tekst en koorwerk van Amerikaanse componisten op Mexicaanse, Canadese en Vlaams-Italiaanse gedichten.

Gedichten op muziek, het lijkt een voor de hand liggende band maar het spanningsveld tussen beide is veel groter dan we doorgaans denken. Neem nu het schoolvoorbeeld: de liederen van Schubert op gedichten van Goethe. Die laatste was helemaal niet opgezet met de gewoonte van Schubert om bv. woorden te herhalen. Muziek moest eenvoudig blijven en als een soort wagen fungeren waarop de tekst werd vervoerd.

Muziek voegt echter sowieso een extra lading toe aan de tekst en kan bepaalde emoties uitvergroten. Muziek vervult hier zijn rol van universele taal door de inhoud van teksten in een andere taal tastbaar te maken. Gedichten veranderen onder invloed van een muzikale zetting lichtjes van gedaante (wat per definitie met een tekstuele vertaling ook gebeurt).

In het programma Metamorfose brengt het kamerkoor voor hedendaagse muziek De 2de Adem uit Gent onder leiding van Aalstenaar Maarten Van Ingelgem (foto) een kruisbestuiving tussen talen: Vlaamse componisten schrijven op Japanse, Oostenrijkse of Nederlandse tekst, een Nederlands componist op Franse tekst en Amerikaans componisten op Mexicaanse, Canadese en Vlaams-Italiaanse gedichten.

De 2de Adem werd in 1984 opgericht door Marc Michael De Smet. Van 1992 tot 2001 was Filip Rathé de dirigent. Sinds oktober 2001 zingt het onder de leiding van Maarten Van Ingelgem. De naam De 2de Adem wordt geciteerd in het libretto van de opera Aquarius van Karel Goeyvaerts (1923-1993), de meest invloedrijke componist van bij ons sinds de Vlaamse polyfonisten. Het zal je niet verwonderen dat het kamerkoor zich specialiseert in het hedendaagse koorrepertoire van na 1950. Het koor heeft, door een vaak gedurfde programmatie en door te kiezen voor creaties en improvisatiemomenten, een eigen plaats verworven in het Vlaamse koorleven.

Programma :

  • Daan Manneke (1939), Une matinée (uit Quatre Phrases) op tekst van Arthur Rimbaud (1854-1891)
  • Morten Lauridsen (1943), Quando son più lontan (uit Six Fire Songs) op tekst van Ivo De Vento (ca. 1543-1575)
  • Mathias Coppens (1988), Basho-Haiku's (3&4) op tekst van Matsuo Basho (1644-1694)
  • Maarten Van Ingelgem (1976), Metamorfose op tekst van Gerrit Komrij (1944-2012)
  • Timothy Brown (1965), Lettre à une mère op tekst van Martine Ardiles
  • Noor Sommereyns (1982), Shirayuri Otome (uit Drie Japanse Liederen) op tekst van Takashi Nagai (1908-1951)
  • Annelies Van Parys (1975), 2 Trakl Gedichte (Schweigen, Vor Sonnenaufgang) op tekst van Georg Trakl (1887-1914)
  • Philip Glass (1937), Pierre de soleil (nr. 3 uit Three Songs) op tekst van Octavio Paz (1914-1998)

Tijd en plaats van het gebeuren :

De 2de Adem : Metamorfose
Donderdag 31 januari 2013 om 19.30 u
Arty Party - Aalst

Molenstraat 64
9300 Aalst

Meer info : www.de2deadem.info

Extra :
Daan Manneke : www.daanmanneke.nl, nl.wikipedia.org en youtube
Morten Lauridsen : www.mortenlauridsen.com, en.wikipedia.org, www.myspace.com/mortenjohanneslauridsen en youtube
Mathias Coppens op www.muziekcentrum.be
Maarten Van Ingelgem op www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be, nl.wikipedia.org en youtube
Timothy Brown : www.timothyjbrown.net
Noor Sommereyns op www.muziekcentrum.be en youtube
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Philip Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), www.chesternovello.com en en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl

14:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/01/2013

Filmopera 'La Belle et la Bête' in de Bijloke uitverkocht

Philip Glass Dit weekend brengen Muziekcentrum De Bijloke en het Filmfestival Gent Jean Cocteau's sprookjesachtige filmopera 'La Belle et la Bête' opnieuw tot leven in een uitvoering door het Philip Glass Ensemble. Het werk werd in 2006 voor het laatst vertoond en is op 25 en 26 januari 2013 exclusief voor België opnieuw in Gent te beleven. Philip Glass (foto) leidt de voorstelling zelf in.

Jean Cocteau maakte in 1946 een inventieve adaptatie van het bekende sprookje 'La Belle et la Bête'. Hij bewerkte die in een zwart-witfilm tot een magische, surrealistische allegorie over leven, dood en poëzie. Geen andere Cocteaufilm biedt zoveel inkijk in zijn diepste zielenroerselen en artistieke visie. Een absolute must voor cinefielen. Een cultfilm.

In 1995 componeerde Philip Glass ook al een cultfiguur in muziekmiddens - een opera naar die film. De muziek van Glass was bedoeld om de oorspronkelijke soundtrack bij de sprookjesfilm van Cocteau te vervangen. Hij gebruikte de originele, gerestaureerde en ondertitelde versie van Cocteau.

De film wordt geprojecteerd op een doek in de achtergrond. Op het podium ervoor acteren musici en zangers. Met een verbluffend resultaat. De intrigerende operamuziek die we horen gaat een eigen leven leiden, onafhankelijk van de film. De reële beelden krijgen door Cocteaus meesterlijke geraffineerde belichting een irreële sprookjessfeer. En ook de confrontatie met het gezongen - in plaats van gesproken - woord zorgt ontegenzeglijk voor een extra dimensie.

De melodie en harmonie van de muziek drijven mee op de Franse taal in 'La Belle et la Bête'. Onwillekeurig denken we aan Stravinski en Poulenc, niet toevallig twee componisten die met Jean Cocteau hebben samengewerkt.

Het filmgebeuren, met live op het podium de musici en zangers van het Philip Glass Ensemble, vindt plaats op 25 en 26 januari 2013 in de concertzaal van Muziekcentrum De Bijloke, Kluyskensstraat 2, 9000 Gent. De voorstelling is intussen uitverkocht.

www.debijloke.be en www.filmfestival.be

Extra :
Philip Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), www.chesternovello.com en en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl

23:26 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

09/11/2012

De 2de Adem & Le Madrigal de Lille duiken in het koorrepertoire van hedendaagse componisten uit de VS

Cage & co John Cage, zowat de best gekende moderne Amerikaanse componist, werd 100 jaar geleden geboren. De 2de Adem, kamerkoor voor hedendaagse muziek, vondt daarin een een ideale aanleiding om met Le Madrigal de Lille (FR) in het koorrepertoire te duiken van hedendaagse componisten uit de Verenigde Staten.
Samen zingen we werk van Charles Ives, Philip Glass, Leonard Bernstein, Morten Lauridsen, Eric Whitacre, Timothy Brown en John Cage (o.a. het beruchte 4'33", ditmaal in een versie voor 2 koren).

Tijd en plaats van het gebeuren :

De 2de Adem & Le Madrigal de Lille : Cage & co
Zondag 11 november 2012 om 16.00 u
Kapel van Sint-Jan de Deo - Gent

Fratersplein 9
9000 Gent

Meer info : www.de2deadem.info en www.lemadrigaldelille.fr

16:09 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/07/2012

Jean-Philippe Collard-Neven brengt Amerikaanse minimalisten Glass, Reich en Adams in Brussel en Leuven

Jean-Philippe Collard-Neven Jean-Philippe Collard-Neven (foto), Belgisch pianist, componist en improvisator, is geboren in 1975. Zijn muzikale loopbaan is wel ongewoon te noemen en omvat klassieke en hedendaagse muziek, jazz, improvisatie, het Franse lied, electro, theater, dans, film en literatuur. Verre van een eclectisch allegaartje te zijn, is deze verscheidenheid bij hem de uitdrukking van eenzelfde passie, eenzelfde openheid van geest, die niet in hokjes denkt en die stijlen, genres en tijdperken verbindt. In het kader van Midis-Minimes / Zomer van Sint-Pieter brengt hij deze week in Bruseel en Leuven twee recitals met werk van de Amerikaanse minimalisten Philip Glass, Steve Reich en John Adams.

Steve Reich , New York Counterpoint
Een meester in het creëren van spannende, zich langzaam verschuivende lagen is de Amerikaanse minimal-componist Steve Reich (1936). Reich schreef 'New York Counterpoint' in 1985 voor klarinet en 10 opgenomen klarinetten. Het stuk bestaat uit drie delen (respectievelijk snel, traag en snel) die aan één stuk door gespeeld worden. Door de meerstemmigheid en de verschuivingen in tempo lopen de ritmische patronen door elkaar, waardoor de luisteraar zijn grip op de muziek en ook op de tijd verliest. Tijdens dit concert hoor je een versie voor piano en band van Jean-Philippe Collard-Neven zelf.

John Adams - China Gates, Phrygian Gates
John Coolidge Adams (1947) is een van de belangrijkste Amerikaanse componisten van vandaag. Adams componeert vooral grootschalige orkestmuziek, die uitblinkt in repetitieve klankvelden en weelderige orkestkleuren. Daarnaast schrijft hij ook opera's, met opvallend bijdetijdse onderwerpen zoals bijvoorbeeld Nixon in China (over president Richard Nixon) en The death of Klinghoffer (over de kaping van het cruiseschip Achille Lauro). Zijn composities oogsten over het algemeen veel waardering en zijn geregeld terug te vinden op concertprogramma's.

Net als veel van zijn collega's experimenteerde de Amerikaanse componist John Adams met seriële technieken, alvorens hij een eigen stijl ontwikkelde. Deze is sterk beïnvloed door zijn oudere landgenoten Steve Reich en Philip Glass, maar in de loop der jaren ging Adams zijn minimalistische klankweefsels kruiden met flinke scheppen Mahler en populaire muziek. Dat leidde tot onomstreden meesterwerken als de opera's Nixon in China en The Death of Klinghoffer. Zelf beschouwt Adams Phrygian Gates voor piano solo uit 1977 als zijn opus 1. In een half uur tijd doorloopt de pianist in steeds terugkerende thema's de hele kwintencirkel - een soort minimalistische tegenhanger van Bachs Wohltemperiertes Klavier. In het verwante China Gates pendelen lyrische arpeggio's tussen twee toonsoorten.

John Adams begon zijn carrière als klarinettist, in de harmonie en locale orkestjes. Op tienjarige leeftijd begon hij bovendien te componeren. Sinds hij in 1971 afstudeerde aan Harvard University ontving Adams vele onderscheidingen voor zijn werk. Zo werd hem in 1994 de Royal Philharmonic Society Award toegekend voor 'Chamber Symphony', en in 2003 won hij de befaamde Pulitzer Prize voor zijn compositie 'On the transmigration of souls' (over de aanslagen op de WTC-torens in 2001). In datzelfde jaar volgde Adams Pierre Boulez op als 'composer in residence' van Carnegie Hall. In deze hoedanigheid is hij actief als componist, concertprogrammeur en dirigent. Daarnaast is hij bezig met een boek over het muzikale leven in Amerika.
John Adams werd aanvankelijk erg beïnvloed door de minimal music, de met opzet extreem eenvoudige muziek van zijn collega's Philip Glass en Steve Reich, maar hij evolueerde al snel naar een rijkere maar uiterst toegankelijke muziektaal boordevol verrassingen. Zo staan bv China gates (1977) en het ruim 24 immer verrassende minuten durende Phrygian gates (1978) nog met anderhalf been in de repetitieve muziek, terwijl in Hallejujah Junction (1996) en vooral American beserk (2001) het palet enorm veel rijker is geworden.


Programma :

  • Philip Glass (1937), Etude nr.2 (1994)
  • Steve Reich (1936), New-York counterpoint (versie voor piano en band van Jean-Philippe Collard-Neven)
  • John Adams (1947), Phrygian gates

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jean-Philippe Collard-Neven : Glass, Reich, Adams
Donderdag 19 juli 2012 om 12. 15 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be
---------------------------------
Vrijdag 20 juli 2012 om 12. 15 u
30CC / Schouwburg - Leuven

Bondgenotenlaan 21
3000 Leuven

Meer info : www.zomer-van-sint-pieter.be

Extra :
Jean-Philippe Collard-Neven : www.collardneven.com en youtube
Philipp Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl
Steve Reich op www.stevereich.com, en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Steve Reich (1936 - ) : Groot minimalist op www.musicalifeiten.nl
John Adams op www.earbox.com, www.boosey.com, www.schirmer.com, en.wikipedia.org en youtube
John Adams : speelse minimalist, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Van de middeleeuwen tot de hedendaagse muziek : zomerse lunchconcerten in Brussel, Leuven en Waver, 28/06/2012
Ralph van Raat verrast met unieke combinatie in deSingel, 12/01/2011
Jean-Philippe Collard-Neven brengt eigen werk in wereldpremière in het Brusselse Conservatorium, 28/03/2011

13:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

14/06/2012

Philip Glass, Symphony no. 9. Minimalistische operacomponist als symfonische maximalist

Philip Glass Philip Glass koos ooit voor Godard en Truffaut, in de  plaats van voor Boulez. Wat een geluk, want het is er aan te horen. Ontdek een symfonie van een uitgesproken operacomponist. Hoewel de symfonische muziek van Philip Glass lijkt op concertuitvoeringen van zijn minimalistische opera's, blijft zijn instrumentale, repetitieve taal fascineren. Dit is niet anders met zijn 9de symfonie, die onlangs uitgevoerd werd ter gelegenheid van  zijn 75ste verjaardag en nu op cd is verschenen. Time for change.

De negende symfonie van Philipe Glass was een opdracht van het Bruckner Orchester, van Carnegie Hall en van de  Los Angeles Philharmonic Assoc. De symfonie werd in première gespeeld op 1 januari 2012 in het Brucknerhaus in Linz. Dennis Russell Davies dirigeerde. De US Premiere was vervolgens op woensdag 31 januari, 2012, Glass' verjaardag, in Carnegie Hall. Daar dirigeerde Dennis Russell Davies het American Composers Orchestra. De West Coast Premiere was op 5 april jongstleden. Daar dirigeerde dan weer John Adams de Los Angeles Philharmonic. Op woensdag 31 januari werd ook “Lamentate” voor piano en orkest van Arvo Pärth uitgevoerd. De soliste was de japanse pianiste Maki Namekawa.  Glass en Davies vroegen zich nl. af, wat de combinatie van, en de  “distant, yet recognizable symbiosis” tussen, een  Joods-Amerikaanse Boeddhist en een Estlandse mysticus, zou geven?

De lijn van zijn 8ste symfonie zette Philip Glass verder in zijn negende symfonie. We horen er echo's in uit Schuberts “Onvoltooide”, de waardigheid van het adagio uit de 7de symfonie van Bruckner, Sibelius, en uit  Ravels Concerto pour la main gauche. De muziek kenmerkt zich door alle mogelijke Philip Glass klanken. Repetitief filigraanspel, ostinate ritmen, klassieke arpeggio's die afgewisseld worden met gebroken akkoorden, bestaande uit secunde- en tertsintervaliek, monolitisch koperwerk, verfijnd klokkenspel met houtblazers, neo-klassiek, zingend allegro à la Rossini en Johann Christian Bach. Kortom, de  consonante taal van het minimalisme met zijn vele paralelle en  bedekte kwinten, uitgesproken Philip Glass. Glass bundelt krachten (soms klinkt het bijna als de splitsing van aardse, tectonische platen), en combineert daarvoor een contrabastrombone, een basklarinet, een contrafagot en een tuba, met piano en harp. Daarnaast schrijft  Glass zwaar tot verfijnd slagwerk voor.

In Movement II van deze symfonie beluisteren we het introspectieve aspect van het Joods-Amerikaans pragmatisme à la James, Peirce en Dewey. De moreel-religieuze variant die metafysische opvattingen en religieuze leerstellingen bevestigd ziet in het dagelijks leven van theoretisch en moreel overwogen handelingen en ideeën, maar die gericht zijn op actie en verandering. Dit laatste wordt verklankt in de Movements I en III. Machtige canyon-natuurevocaties wisselen af met de verklanking van het gesublimeerde eenzaamheidsgevoel bij het bewonderen van de nachtelijke skyline van New York (solotrompet in Movement III). Epiek gaat bij Philip Glass hand in hand met tijdelijke, vluchtige momenten van verrukking en vervoering. Grote mensenmassa's lossen op in menselijke gevoelsindividualiteit. Galoperende paarden ontvluchten de razernij van de waanzinnige consumptiemaatschappij en steigeren bij het aanschouwen en bewonderen van het opkomend zonlicht in de canyon. Kolkende watermassa's verdampen in helder water dat het rustig beschouwende weerspiegelt. Dit is muziek die u moet ondergaan en die u meeneemt naar het onbegrensde van de horizon. Dit is muziek vol kleur, vol oogverblindend licht, heel hoog, nog hoger en heel, heel ver weg.

Glass Symphony No. 9 - Bruckner Orchester Linz o.l.v. Dennis Russell Davies -CD-2012 - Orange Mountain Music

Michel Dutrieue, 31/05/12

Lees de volledige recensie op www.klassiek-centraal.be

11:10 Gepost in CD, Muziek, Reviews | Permalink |  Facebook