04/09/2017

De Munt opent nieuw seizoen met Pinocchio van Philippe Boesmans

Pinocchio "Het is vanzelfsprekend om te denken dat Pinocchio altijd heeft bestaan, het is onmogelijk ons de wereld voor te stellen zonder hem." Italo Calvino zegt het goed: we kennen allemaal die koppige, leugenachtige maar ook ontwapenende pop... In de handen van Joël Pommerat wordt Pinocchio een opstandige jongen, die vol ongeduld en gedreven door zijn ongetemde driften de wereld in springt op zoek naar geluk. In zijn theaterbewerking van het originele verhaal van Carlo Collodi blijft Pommerat ver van een moraliserende toon of een simplistische aanpak. Hij onderlijnt integendeel de moderniteit en de rijkdom van de brontekst. Na de succesvolle samenwerking voor Au monde is het opnieuw Philippe Boesmans die Pommerats personages een stem geeft. De componist zal alle registers opentrekken om de gelaagdheid van Pinocchio met al zijn muzikale facetten weer te geven. Misschien wachten wij, jong en oud, even ongeduldig als Pinocchio op deze nieuwe creatie...

Tien jaar als huiscomponist, vijf operaopdrachten, zes creaties - zonder de nieuwe orkestratie van L'Incoronazione di Poppea te vergeten - en een medaillon met zijn naam in de Grote Zaal van de Munt: Philippe Boesmans (°1936), zonder enige twijfel een van de grootste levende Belgische componisten, is een belangrijk figuur in de geschiedenis van het huis. Vijf september 2017 wordt dan ook een belangrijke symbolische datum voor de Munt. Het gerenoveerde theater - met nieuwe machinerie en nieuwe zetels - wordt ingewijd met zijn nieuwste opera Pinocchio, een co-opdracht van het Festival d'Aix-en-Provence en van de Munt die twee maanden eerder gecreëerd wordt bij het Festival d'Aix-en-Provence. Pinocchio is aan Philippe Boesmans en Joël Pommerat.

Pinocchio volgens Philippe Boesmans en Joël Pommerat
Na de creatie van Yvonne, Princesse de Bourgogne in 2009-10 bracht Muntdirecteur Peter de Caluwe Philippe Boesmans in contact met de Franse regisseur en toneelschrijver Joël Pommerat. Die is op dat moment nog maar weinig vertrouwd met opera (één samenwerking met componist Oscar Bianchi voor het Festival d'Aix-en-Provence daargelaten), maar wel al jarenlang een van de grote namen van het gesproken theater. De ontmoeting is meteen een voltreffer. De twee delen een voorliefde voor het vertellen van verhalen en een diepe affectie voor hun personages. Elk in hun eigen taal ontwikkelen ze een precisie, juistheid en vloeiende expressie; op zeer poëtische wijze bij de componist, eerder ingetogen in het geval van de schrijver. Beiden zijn absolute meesters in hun kunstvorm, altijd op zoek naar de illusie van de ongekunsteldheid. Na deze ontmoeting toont Philippe Boesmans voor het eerst interesse in een hedendaags verhaal als onderwerp. Het werk van Pommerat, met zijn fijne toetsen, doorspekt met stiltes en onuitgesproken zaken, is een uitgelezen basis voor Boesmans' fonkelende muziek. De componist gebruikt alle mogelijke muzikale middelen uit heden en verleden om de emotie en betekenis, verborgen achter de soberheid en helderheid van Pommerats woorden, te exalteren. Het resultaat, de opera Au monde, is een absoluut meesterwerk, warm onthaald door pers en publiek.

Van verhaal voor kinderen naar een ervaring om te (her)beleven
Net zoals Mozart of Verdi lang geleden, lijkt Philippe Boesmans hier zijn Da Ponte of Boito te hebben gevonden. Mede dankzij de bijkomende dimensie van de regie is het werk van Pommerat, precies als een scalpel maar doordrongen van een delicate poëzie, perfect afgestemd op de expressiviteit van de muziek. Deze eerste positieve samenwerking kon alleen maar resulteren in een tweede. Op een zondag in september 2014 zoekt Philippe Joël op in Parijs. Ditmaal is het een tekst uit Carlo Collodi's Pinocchio, door Pommerat herschreven en geregisseerd in 2008, die hun samenwerking inspireert. Hoe word je groot zonder aan vrijheid in te boeten? Pommerat maakt van dit verhaal voor kinderen een ervaring om te (her)beleven, een levensles die evenzeer volwassenen kan aanspreken. Want de weg naar volwassenheid van deze kleine pop eindigt nooit en wordt steeds weer vervolgd in een wereld gevormd door de hardheid van de mens. Voor de regisseur zijn het schrijven en het regisseren niet los van elkaar te zien, het gaat erom dat "het ene kan doordringen in de domeinen van het andere". Het klinkt als de verre echo van wat Boesmans zei over een van zijn vorige opera's: de noodzaak om "het project geleidelijk aan uit te bouwen en te onderhouden." Alles dient dus gelijktijdig vooruit te gaan: de tekst, de muziek en de regie. Gedurende enkele maanden ontmoeten de twee elkaar veelvuldig, zowel persoonlijk als via telefoon of Skype. Elke scène wordt uitgewerkt, becommentarieerd, soms uitgebeeld, elk woord wordt bestudeerd en ontrafeld. Hoe behandelen we de eerste woorden zonder muziek? Hoe doe je de ritmiek van een zin ontstaan? Waar plaatsen we de scènemuzikanten (Fabrizio Cassol, Philippe Turiot en Tcha Limberger)?

"Hoeveel tijd voor deze verplaatsing?", vraagt de componist. "Hoeveel tijd voor deze melodie?", vraagt de regisseur. "Alles versmelt, wordt weer ontrafeld, en versmelt opnieuw", aldus Boesmans. In zijn kenmerkende persoonlijke stijl - vloeiend en zangerig, weelderig en tegelijk subtiel, inventief en expressief - geeft Philippe Boesmans beetje bij beetje een muzikale gestalte aan de kleine Pinocchio van Pommerat, en zijn bevreemdende, realistische verhaal.

Artistiek team
De muzikale leiding van het Symfonieorkest van de Munt wordt toevertrouwd aan Patrick Davin, een dirigent die erg vertrouwd is met het universum van deze Belgische componist, van wie hij zo goed als alle opera's dirigeerde. Voor de regie wordt Joël Pommerat bijgestaan door zijn vertrouwde medewerkers Eric Soyer voor het decor en de belichting, Isabelle Deffin voor de kostuums en Renaud Rubiano voor de video.

Aangezien een correcte uitspraak van primordiaal belang is voor de componist en auteur, is de zorgvuldig geselecteerde bezetting uitsluitend Franstalig. De opdeling van het werk in kleine scènes, typisch voor Pommerat, zorgt ervoor dat elke zanger verschillende rollen kan vertolken.

Bariton Stéphane Degout (Le directeur de la troupe / premier escroc / deuxième meurtrier / le directeur de cirque) kent de muziek van Philippe Boesmans erg goed, hij creëerde de rol van Ory in Au monde in 2014. Hij wordt algemeen beschouwd als een van de beste baritons van zijn generatie en treedt regelmatig op in Wenen, Londen, Parijs, Aix-en-Provence, Amsterdam, en de Munt, waar hij sinds lang een vertrouwd gezicht is. Recent zong hij nog Ulisse in de concertante uitvoeringen van Il Ritorno d’Ulisse in patria met René Jacobs, de titelrol in Hamlet en enkele recitals.

Bas-bariton Vincent Le Texier (Le père / troisième meurtrier / le maître d’école) is bij uitstek een vertolker van hedendaagse muziek, met heel wat creaties op zijn repertoire. In het seizoen 2016-17 was hij erg aanwezig in de Munt, als Harašta in FOXIE! Het Sluwe Vosje (Janáček) en Eumée in Pénélope (Fauré). In voorgaande seizoenen was hij er te gast voor Médée, Guillaume Tell en Hamlet.

Sopraan Chloé Briot zal de naïeve en goedgelovige Pinocchio interpreteren. Deze jonge zangeres is goed op weg om een bloeiende carrière uit te bouwen. In de Munt hoorden we haar eerder al in Jenůfa (Jano) en Alcina (Oberto).

Tenor Yann Beuron (Deuxième escroc / le directeur de cabaret / le juge / premier meurtrier / le marchand d'ânes), eveneens een habitué op het Munttoneel, blonk uit in de rol van Mari de la soeur ainée bij de creatie van Au monde. Recente optredens bij de Opéra de Lyon in Le Roi Carotte, in la Scala met L’Heure espagnole of de Opéra de Paris in Les Contes d’Hoffmann waren steevast een groot succes.

Twee dames uit Québec vervolledigen deze bezetting en maken hiermee hun Muntdebuut: mezzosopraan Julie Boulianne (le mauvais élève / la chanteuse de cabaret), die na de creatie van Pinocchio haar debuut maakt in het Théâtre des Champs-Élysées als Donna Elvira (Don Giovanni), en sopraan Marie-Eve Munger (La fée) die onlangs toetrad tot de Chanteurs Associés van de Nouvelle Troupe Favart aan de Opéra Comique in Parijs, waar ze Princesse Elsbeth zong in Offenbachs Fantasio, geregisseerd door Thomas Jolly.

Toneelmuzikanten Fabrizio Cassol (saxofoon en coördinatie van de improvisatie), Philippe Turiot (accordeon) en Tcha Limberger (zigeunerviool) improviseren op scène.

Praktische info :

Philippe Boesmans : Pinocchio
Van dinsdag 5 t.e.m. zaterdag 16 september 2017
De Munt - Brussel


Meer info : www.demunt.be

Bron : Tekst van Isabelle Pouget voor de Munt

Extra:
Philippe Boesmans op brahms.ircam.fr en youtube
Creatie en hercreatie van vier eeuwen opera, Erna Metdepennighen op Klassiek Centraal, 29/07/2017

Elders op Oorgetuige :
Au monde : een nieuwe opera van Philippe Boesmans in De Munt, 29/03/2014
Philippe Boesmans en de prinses van Bourgondië, 6/09/2010

19:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

06/04/2017

De Munt herneemt Hosokawa's derde opera Matsukaze

Matsukaze "Yuya en Matsukaze zijn als een kom rijst", luidt een Japans gezegde, wat suggereert dat je deze beide meesterwerkjes uit het no-theater net zo min beu wordt als het eten van rijst... Toshio Hosokawa componeerde met Matsukaze zijn derde opera, waarvan de Munt in 2011 de wereldcreatie bracht. In een droomsfeer ontmoet een monnik de zielen van Matsukaze en Murasame, twee zussen die beide verliefd waren op een verbannen edelman en die jaren na hun dood nog rondzwerven op de plaats waar ze hun liefde beleefden, bij een pijnboom op het strand... Dezelfde intimistische benadering die zo typisch is voor het no-theater zet de toon van dit werk, waarin Hosokawa slechts vier personages met klein koor opvoert, begeleid door een kamerorkest. Sasha Waltz maakte een betoverende voorstelling waarin muziek, theater en dans op organische wijze versmelten. Barbara Hannigan en Charlotte Hellekant schitteren beiden zowel als zangeres en danseres.

Korte inhoud
Een monnik op pelgrimstocht ontdekt op het strand een alleenstaande pijnboom waarin twee namen zijn gekerfd: Matsukaze (Wind in de pijnbomen) en Murasame (Herfstregen), twee zussen die er in de buurt begraven liggen. Hij valt in slaap vlakbij een zoutschuur. Matsukaze en Murasame vullen hun emmers met zeewier en verlaten het strand. Hun komst wekt de monnik; ze bieden hem onderdak aan. Een windstoot doet hen terugdenken aan een gedicht van Yukihira. Die naam brengt hen helemaal van de wijs. Ze vertellen de monnik dat deze man, die zij beminden, hen verliet, eeuwen geleden, nadat hij hen dit gedicht had achtergelaten. De monnik zegt dat ze zondaars zijn. Deze koortsige evocatie doet hen de verdwenen minnaar verwarren met de pijnboom op het strand. In hun delirium dansen ze rondom de alleenstaande boom. De woeste zee doet de monnik ontwaken. Het strand is verlaten, er is geen zoutschuur. Hij hervat zijn tocht. De groene pijnboom blijft alleen achter, ten prooi aan de windstoten.

Praktische info :

Toshio Hosokawa : Matsukaze
Donderdag 6, vrijdag 7 en zaterdag 8 april 2017, telkens om 20.15 u
Zondag 9 april 2017 om 16.00 u
Théâtre National - Brussel


Meer info : www.demunt.be

Extra :
Toshio Hosokawa op www.schott-music.com, www.karstenwitt.com en youtube
Sasha Waltz & Guests : www.sashawaltz.de

Elders op Oorgetuige :
Interview : Oorgetuige sprak met Barbara Hannigan, 10/05/2011
Tussen droom en werkelijkheid : wereldcreatie Matsukaze in de Munt, 27/04/2011
Toshio Hosakawa's tweede opera Hanjo in de Munt, 3/04/2011

18:19 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/01/2017

Daral Shaga : opera op het snijpunt van circuskunst en filmtheater

Daral Shaga "Al onze reizen en inspanningen leiden ons naar dit ene punt: dit hekwerk. Het laat niemand door zonder hem te doen bloeden." De moderne tragedie Daral Shaga volgt de lotgevallen van migranten die huiswaarts keren of onderweg zijn naar een betere toekomst. Aan hun geografische utopie beantwoordt de artistieke utopie van dit project waarin opera, circus en video met elkaar worden vermengd. Kris Defoort, Laurent Gaudé (winnaar van de Prix Goncourt) en Fabrice Murgia bundelen de krachten om ons dit verhaal over identiteit en het overschrijden van grenzen te vertellen.

Met zijn Spaanse roots langs moederszijde en zijn Italiaanse langs vaderskant is Fabrice Murgia een van de opvallendste Belgische regisseurs van zijn generatie. Met circusartiesten maakt hij krachtige beelden, ondersteund door een partituur die jongleert tussen jazz en verwijzingen naar de barok. Zangers, musici en acrobaten verlenen een stem aan hen die door het hekwerk zijn gemuilkorfd en verwond. Een aangrijpende vertelling.
 
Daral Shaga is een opera op het snijpunt van circuskunst en filmtheater. Door het gekruiste parcours te volgen van een migrant die huiswaarts keert en het verhaal van Nadra en diens vader die op weg zijn naar een beter leven elders, kaart de voorstelling het thema aan van begrenzing en identiteitsverlies. Opzet van deze creatie is om een echte plaats te verlenen aan de circuskunst binnen een hedendaagse opera en tegelijk de heftigheid te tonen van de gevoelens die spelen bij migratie.

Vijf acrobaten stoten op verschillende muren, vlakken waarop lichamen en beelden geprojecteerd worden, en worden daarbij in hun traject begeleid door drie zangers en drie musici. Samen vormen ze het fluisterkoor van de migranten, van hen die geen plaats hebben in deze moderne wereld, aan wie nooit een stem wordt verleend. Feria Musica, Laurent Gaudé, Kris Defoort, Fabrice Murgia en Silbersee inspireren zich op de flarden van levens die achterbleven in Melilla, Tijuana en Lampedusa, om de figuur van een god der immigranten te tekenen en de mogelijkheid te laten doorschemeren in zachtheid van de ene naar de andere kant te kunnen reizen.'

Praktische info :

Kris Defoort, Fabrice Murgia, Philippe De Coen : Daral Shaga
Van woensdag 11 t.e.m. zondag 15 januari 2017
Théâtre National - Brussel


Meer info : www.demunt.be en www.theatrenational.be

Extra :
Kris Defoort : www.krisdefoort.com, www.matrix-new-music.be en www.lod.be

21:12 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

12/06/2016

Sweeney Todd op de wip tussen opera en musical

Sweeney Todd Sweeney Todd (1979) is een hedendaags en tegelijk toegankelijk werk op de wip tussen opera en musical. Componist Stephen Sondeim en librettist Hugh Wheeler werkten de bekende urban legend van 'The Demon Barber of Fleet Street' uit tot een grappige en licht huiveringwekkende wraakopera. Tegen de achtergrond van een tragische liefdesgeschiedenis blijven morele vraagstukken, de soms duistere logica van het kapitalisme en de scheermesdunne grens tussen leven en dood niet onbesproken. Naar de bewering van de componist is het werk "een musical als het als musical gepresenteerd wordt, en een opera als het door een operahuis gebracht wordt"

Stephen Sondheim is een van de grootste nog levende musicalcomponisten. Geboren in New York volgt hij onder invloed van zijn mentor Oscar Hammerstein een klassieke muziekopleiding bij componist Milton Babbit - hij schrijft er onder meer een pianoconcert en vioolsonate. De poorten van de roem openen zich een eerste keer met de triomf van West Side Story, waarvoor hij de lyrics geschreven had. Dat werd in 1962 gevolgd door het eerste muzikale succes: A Funny Thing Happened On The Way To The Forum. We vinden er al de kiem in terug van wat later zijn karakteristieke stijl zal worden: dubbelzinnige teksten, melodieën die de actie dienen, muzikale gesofistikeerdheid en een explosieve mix van humor en drama, vaak gekleurd door de bitterzoete reflectie op de liefde, de maatschappij en de persoonlijke lotsbestemming.  

Gevierd in de Angelsaksische landen, worden zijn werken voorlopig nog miskend in Europa, waar hij soms ten onrechte gereduceerd wordt tot de auteur van de West Side Story-lyrics en enkele hits voor Sinatra, Streisand en Minelli. Veelmeer is Sondheim een musicus die zich moeilijk in een hokje laat duwen, die in staat is om zowel de meest toegankelijke als de meest complexe muziek te schrijven, altijd betekenisvol en van een grote kwaliteit.

Met Sweeney Todd, gebaseerd op het gelijknamige theaterstuk dat Christopher Bond zes jaar eerder schreef, componeert hij een ambitieus werk dat blijk geeft van een bijzondere muziektechnische onderlegdheid en waarin hij een meesterlijk evenwicht bereikt tussen de zang, de orkestbegeleiding en de dialogen met hun bijtende ironie. Het stuk, nu eens grappig, dan weer beangstigend of diepdroevig, herinnert aan de Dreigroschenoper van Brecht en Weill, niet in het laatst ook vanwege de historische setting in de verpauperde wijken van Londen en de omgang met het medium theater. Om zijn verhaal te bezielen zet Sondheim even hard in op de artificialiteit van het theater. De verschillende emotionele lagen glijden in elkaar over en bieden ons een scherpzinnige kijk op de menselijke ambiguïteit.  De dialogen snijden langs meer dan één kant enonthullen ons personnages met meerdere gezichten, individuen die tegelijk diep humaan, pathetisch en soms zelfs monsterlijk kunnen zijn, tragische helden vermorzeld onder een lot dat te zwaar is om te kunnen dragen. De sfeer van een horrorfilm met een infusie van zwarte humor…

Het stuk werd voor het eerst gecreëerd in 1979 en kende een weergaloos succes, met meer dan 500 voorstellingen en de Tony Award voor Best Musical in 1979. Overal ter wereld werd ze in de daaropvolgende decennia gretig opgevoerd, recent nog in Parijs en Wenen. Tim Burtons filmadaptatie met Johnny Depp en Helena Bonham Carter uit 2007 bewees dat de helse barbier ook op het witte scherm goed tot zijn recht komt.    

Sweeney Todd is een primeur voor de Munt. De regie is van de hand van de Britse theatermaker James Brining. Het is een productie die gerust omschreven mag worden als een van de meest briljante van de laatste jaren, precies omdat ze perfect de boodschap van Sondheim illustreert: niet alleen Sweeney Todd is doorgeslagen, maar vooral de corrupte en onrechtvaardige maatschappij die zo’n monster heeft kunnen voortbrengen. Deze grijnzende, wrede farce is inderdaad vooral een sociale satire en achter haar ogenschijnlijke frivoliteit gaat een tragiek schuil die de grootste opera’s waardig is.

Voor het Muntmagazine zette James Brining zijn visie uiteen: "Het balanceren tussen komedie en thriller in Sweeney Todd zorgt voor een ongemakkelijke mix. Dit werk vraagt om een maximale uitvergroting van de dramatische spanning en de psychologische intensiteit, inherent aan een klassieke wraakthriller. In het begin van het stuk lach je nog een beetje, je begrijpt het gevoel van onrecht bij Sweeney en de empathie bij Mrs Lovett voor wat de barbier voelt. We worden geraakt door het gevoel van verlies van het personage: zijn extreme wanhoop door de verkrachting van zijn vrouw en de diefstal van zijn kind."
De regisseur voegt eraan toe: "Sondheim zei over Sweeney Todd dat hij "zelden lachte, maar vaak glimlachte". Niet hij brengt de humor in dit stuk, wel de instinctieve en opvallend ongevoelige Mrs Lovett. Haar "populaire toon" neemt de mensen voor zich in. De mix tussen het duistere en emotioneel geobsedeerde van Todd, en de intelligente, instinctieve en wat afstandelijke commentaren van Mrs Lovett, verwart. We worden door beiden evenveel aangetrokken als afgestoten."

James Brining hoopt dat het publiek het stuk grappig vindt en er tegelijk door geschokt wordt: "Deze mix van registers maakt van Sweeney Todd heel sterk uitgangsmateriaal. Op een humoristische manier wordt de grimmige realiteit van het moorden op industriële schaal naast de normaliteit geplaatst van het huiselijke leven waarvan Mrs Lovett droomt. We lachen, ook wanneer we huiveren. Het hele stuk door schuurt komedie op een ongemakkelijke manier aan tegen een toenemende dramatische spanning, beladen emoties en een krachtige politieke boodschap. Behalve op het einde, wanneer Todd verlichting vindt als hij op een dieptepunt is gekomen en de duisternis van de tragedie oplost. Dan vergaat ons het lachen."

Artistiek team
Voor deze productie werd een groot aantal bekende namen terug naar de Munt gehaald. De Engelse dirigent Leo Hussain staat aan het hoofd van het Symfonieorkest en Koor van de Munt. Na zijn debuut met Le Grand Macabre zagen we hem in 2010-2011 ook in Kát’a Kabanová en George Enescu’s Œdipe aan het werk, naast meerdere symfonische concerten. Dirigent Bassem Akiki, die recent nog lovende kritieken kreeg voor Medúlla en To be sung, neemt vier voorstellingen voor zijn rekening. Hij was eerder in de Munt te gas, ondermeer voor Medulla, en zal ook volgend seizoen due uitvoeringen van Matsukaze  leiden.

De Amerikaanse bariton Scott Hendricks opent het volgende seizoen met de titelrol in onze Macbeth, maar sluit eerst het huidige af als de sombere en grillige barbier Sweeney Todd. Aan zijn zijde vinden we mezzo-sopraan Carole Wilson, die we in de Munt vooral herinneren van haar vertolking van Stařenka Buryjovka (Jenůfa) en Giovanna (Rigoletto, Verdi). Zij zal Mrs. Lovett vertolken.
Mezzo-sopraan Natascha Petrinsky creëerde vorig seizoen de titelrol in Penthesilea, de laatste opera die Pascal Dusapin voor de Munt schreef. Ook in de rol van Lucy Barker / Beggar Woman zal ze niet van tragiek gespaard worden.

Tenor Finnur Bjarnason debuteert bij de Munt als Anthony Hope. De Amerikaanse bariton Andrew Schroeder, voorheen in de Munt te beleven als Roi Arthus (Chausson), Agamemnon (Iphigénie en Aulide, Gluck) en Œdipe, geeft nu gestalte aan de corrupte Judge Turpin.

De rolbezetting wordt vervolledigd met de Engelse tenoren Christopher Gillett (Beadle Bamford), George Ure (Tobias Ragg) en Paul Charles Clarke (Pirelli), de Belgische sopraan Hendrickje Van Kerckhove (Johanna Barker) en de Canadese bariton Matthew Zadow (Jonas Fogg).

Praktische info :

Stephen Sondheim : Sweeney Todd
Van dinsdag 14 t.e.m. donderdag 30 juni 2016
Muntpaleis - Brussel


Meer info : www.demunt.be

22:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/06/2016

Kameropera Neige de Soleil nog tot 12 juni in Théâtre Poème in Brussel

Neige de Soleil Neige de Soleil is een opera voor bariton op muziek van Daniel Schell, met een libretto op basis van het werk, de teksten en gedichten alsook de bekende logogrammen van Christian Dotremont. De opera vertelt een dag uit de reis naar Lapland van deze kunstenaar, die overigens tevens medeoprichter is van de groep CoBrA. Ergens tussen licht en duisternis, is het de realiteit of is het inbeelding?

Met: Grégory Decerf (bariton) en het Tana kwartet. Regie : Pascal Crochet. 

Praktische info :

Neige de Soleil
Van vrijdag 27 mei t.e.m. zondag 12 juni 2016
Théâtre Poème - Brussel


Meer info : www.theatrepoeme.be en www.quatuortana.net

22:18 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

12/11/2015

Spannende thrilleropera van Annelies Van Parys in Brugge

Private View Geïnspireerd op het materiaal van Hitchcock is Private View een opera met de suspense van een rasechte thriller. De toeschouwer wordt meegezogen in de blik van een voyeur die in de levens van anderen binnendringt en op zoek gaat naar betekenis. Maar vertellen onze ogen werkelijk wat we zien? De voorstelling confronteert het publiek met de dubbelzinnigheid van kijken en bekeken worden. De muziek en vooral ook videoprojecties vertellen het verhaal. In een sfeer van paranoia en vervreemding lopen spanning en humor in elkaar over. Een thema dat vandaag relevanter lijkt dan ooit. De muziek voor Private View geschreven door Annelies van Parys, één van de belangrijkste componisten van dit moment in Vlaanderen. De videoprojecties zijn ontwikkeld door het Nederlandse 33 1/3 Collective.

Componiste Annelies Van Parys had voor haar eerste opera twee thema's voor ogen: voyeurisme en sociale isolatie. Private View speelt zich af binnen de besloten wereld van een flatgebouw; de bewoners hebben zich volledig teruggeplooid op zichzelf, en kennen hun buren nauwelijks. Ook de personages in het scenario van Gaea Schoeters en het speelse, dubbelzinnige libretto van Jen Hadfield zijn gereduceerd tot archetypes, metaforen voor intermenselijke relatiepatronen, die enkel uitgetekend zijn via hun handelen of niet-handelen. De zangers van de Neue Vocalsolisten zijn in de regie van Tom Creed niet langer klassieke protagonisten; ze worden door het 33 ⅓ collective ‘geneutraliseerd’ tot 'operatoren', een doelbewuste ingreep. Met found footage uit oude films stuwt het videocollectief het verhaal op ambigue wijze voort; niets is eenduidig waar of onwaar, alles blijft voor interpretatie vatbaar.

Private View ontving de eerste FEDORA - Rolf Liebermann Prize for Opera 2014. Deze prijs steunt (co)producties van internationale artistieke teams bestaande uit jonge makers uit verschillende disciplines bij de creatie van nieuwe vormen van opera.

Praktische info :

Muziektheater Transparant : Annelies Van Parys, Private View
Zaterdag 14 november 2015 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en www.transparant.be

Extra :
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Opera XXI : crème van het hedendaagse muziektheater strijkt neer in Antwerpen en Gent, 10/05/2015

Bekijk de trailer van Private View

16:53 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

22/09/2015

Schalkse kameropera Powder her face in de Hallen van Schaarbeek

Powder Her Face "Wat zou je denken van een 'pijp-aria'? Begint met woorden, eindigt met geneurie." Met deze woorden bracht librettist Philip Hensher een berucht schandaal onder de aandacht van Thomas Adès. De Britse componist was 23 toen hij dit meesterwerk componeerde over het opmerkelijke verhaal van Margaret Campbell, de 'Dirty Duchess'. Powder Her Face is gebaseerd op een seksschandaal waardoor de hertogin van Argyll, een beruchte libertijnse salonfiguur, in 1963 in ongenade viel bij de Britse high society. Adès schreef een schalkse partituur, die speels reageert op de populaire cultuur van cabaret, musical en tango en tegelijk een eerbetoon is aan Berg en Stravinsky. Alejo Pérez is voor het eerst gastdirigent bij de Munt. De opera- en filmregisseur Mariusz Treliński voelt menige burgerlijke sociale conventie aan de tand. "Wees discreet, wees goed, wees brutaal," zingt de vrouwelijke avatar van Don Juan."

Powder Her Face is een kameropera voor vier solisten en vijfentwintig muzikanten, een jeugdwerk met een nog ietwat aarzelende stijl die niettemin duidelijk een geraffineerde muzikale schriftuur, ritmische complexiteit - gebaseerd op voortdurende veranderingen van atmosfeer - en lyrische expressiviteit naar voor brengt.

Het hedendaagse onderwerp is gebaseerd op waargebeurde feiten die bij de creatie een heus schandaal ontketenden. Margaret, de hertogin van Argyll, choqueerde de goede zeden van haar tijd in een zeer publieke scheiding waarin haar seksuele voorkeuren en "verdorvenheden" breed uitgesmeerd werden. Thomas Adès en zijn librettist Philip Hensher hebben op een meesterlijke manier de twee gezichten van deze vrouw afgebeeld: enerzijds is ze ijdel, snobistisch en manipulatief, anderzijds een vrije vrouw wiens enorme levenslust iedereen choqueerde in een tijdperk waarin dergelijke uitspattingen enkel aan mannen waren toegestaan. De eerste scène toont ons de geruïneerde wereld van de hertogin, bespot door kamermeisje en een electricien in haar eigen kamer. De volgende scènes beschrijven haar sociale klim en ondergang in een serie flashbacks waarin alle personages vertolkt worden door de vier solisten.

Het verval van deze aristocrate, die afkomstig was uit het gewone volk, en die geadoreerd werd door het publiek vooraleer ze door het slijk werd gehaald, doet denken aan een andere gevallen heldin, Lulu van Berg. Adès en Hensher maakten van deze tragedie een bittere sociale satire, met een burlesk, theatraal en spottend kantje. Toch is de emotie nooit veraf, dankzij de vrijheid van de muzikale taal met verschillende invloeden, zoals cabaret, tango, Berg, Britten, Sjostakovitsj of Stravinsky, die Adès gebruikt als begeleiding van verschillende emotionele atmosferen.

De Munt presenteert deze nieuwe productie in Les Halles De Schaerbeek. De opera wordt voor het eerst in de volledige versie uitgevoerd, onder leiding van dirigent Alejo Pérez. Aan zijn zijde vinden we Mariusz Treliński, regisseur van Manon Lescaut in 2013 en directeur van de Nationale Opera van Warschau. Deze Poolse regisseur zal worden omringd door Boris Kudlicka voor de decors, Felice Ross voor de belichting en Krystian Lada voor de dramaturgie. De kostuums zijn ontworpen door Marek Adamski en Bartek Macias neemt de video voor zijn rekening.

Cast
De cast voor deze nieuwe productie bestaat uit de Britse mezzosopraan Alisson Cook, de Australische bariton Peter Coleman-Wright, de Zweedse sopraan Kerstin Avemo en de jonge Amerikaanse tenor van Italiaanse afkomst Leonardo Capalbo. Alisson Cook (Duchess) oogstte veel bijval in New York en Québec voor haar vertolking van de hertogin; zij maakt haar debuut in de Munt. De grote bariton Peter Coleman-Wright debuteert eveneens in de Munt als de Hotel manager. De terugkeer van Kerstin Avemo naar de Munt als Maid, Confidante, Waitress, Mistress, Rubbernecker & Society journalist, is een uitgelezen kans om deze uitzonderlijke zangeres terug te zien en horen: ze was een prachtige Despina in de Cosi fan tutte van Michael Haneke in 2013. Leonardo Capalbo debuteert in de Munt in de rollen van Electrician, Lounge Lizard, Waiter, Rubbernecker, en Delivery boy.

Componist
Thomas Adès (1971) wordt vandaag beschouwd als een van de meest vooraanstaande componisten van zijn generatie. Hij componeerde een veertigtal werken en is laureaat van heel wat prijzen, waaronder de prestigieuze prijs van de Salzburger Osterfestspiele, de Ernst von Siemens Musikpreis voor jonge componisten in 1999, en de Paul-Hindemith-Preis in 2001. Daarnaast is hij ook pianist en dirigent, en was hij artistiek directeur van het Aldeburgh Festival van 1999 tot 2008.

Na zijn muziekopleiding aan de Guildhall School in Londen en King's College in Cambridge begon de jonge componist zijn carrière op de Britse muziekscène in 1993. Zijn eerste opera Powder Her Face was een opdracht van  het Cheltenham Music Festival in Londen in 1995. De opera werd sinds zijn creatie al meer dan 200 keer uitgevoerd, en behoort vandaag tot de 'klassiekers' van de Angelsaksische hedendaagse muziek. Tien jaar later bestelde het Royal Opera House Covent Garden een tweede opera, The Tempest, die de prijs van de Royal Philharmonic Society van Londen won in 2005. De componist dirigeerde The Tempest zelf in de Metropolitan Opera van New York alvorens hij het werk zal hernemen in Wenen dit jaar aan het hoofd van de Wiener Philharmoniker. Momenteel bereidt hij voor de Salzburger Festspiele zijn derde opera voor. Thomas Adès componeerde eveneens heel wat symfonische werken en kamermuziek, zoals Asyla (Prijs van de Royal Philharmonic Society van Londen in 1997, Mercury Music Prize in 1999 en Grawemeyer Award in 2000), Violin Concerto Concentric Paths (2005), gecreëerd op de Berliner Festspiele en de BBC Proms, Tevot (2007), op bestelling van de Berliner Philharmoniker en Carnegie Hall, Polaris gecreëerd door de New World Symphony in de Frank Gehry Hall in Miami in januari 2011, of Totentanz voor mezzosopraan, bariton en orkest voor de London Proms in 2013, een werk dat later dit seizoen op ons concertprogramma staat.

Praktische info :

Thomas Adès : Powder her face
Di 22, do 24, vrij 25 september 2015, telkens om 19.30 u
Zo 27 september 2015 om 15.00 u
Di 29, wo 30 september en vrij 2 en zaterdag 3 oktober 2015, telkens om 19.30 u
Les Halles de Schaerbeek - Brussel


Meer info : www.demunt.be

Extra :
Thomas Adès : thomasades.com, en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr, www.fabermusic.com en youtube
Thomas Adès (1971 - ): Cultfiguur , Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

16:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

18/05/2015

Tosca : opera van Puccini in een bewerking door Karen Vermeiren

Tosca Politiek, religie, kunst, liefde, seks en sadisme. Deze krachtige woorden vormen de basis voor de opera Tosca van Giacomo Puccini. Sopraan Karen Vermeiren stelt een opmerkelijke cast samen om een verkorte versie van deze opera in één akt en zeven scenes uit te voeren in een toegankelijke en hedendaagse voorstelling met een speelduur van ongeveer zeventig minuten.

Door zich te concentreren op de drie hoofdpersonages wordt de speelduur opmerkelijk ingekort, zonder aan de essentie te tornen. Terwijl de wereldvermaarde Willem Van der Heyden de rol van Cavaradossi voor zijn rekening neemt, zorgt Karen Vermeiren voor een passionele Tosca. Scarpia krijgt dan weer gestalte door de invulling van acteur Hannes Vandersteene en aan de piano speelt Jef Smits, hoofd van de muzikale instudering aan de Vlaamse Opera. Het is een geïntegreerde voorstelling van theater in Nederlands gesproken dialogen, projecties, Italiaans gezongen lyrische inserties en het gebruik van sociale media. Voor een publiek wordt het een actieve belevenis, waar opera als levend genre zijn eer bewijst.

Praktische info :

Puccini/ Karen Vermeiren : Tosca
Donderdag 28 mei 2015 om 20.30 u
Amuz - Antwerpen


Meer info : www.inamuz.be en www.karenvermeiren.be

16:25 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Frühlings Erwachen in een speciaal herwerkte versie van Benoît Mernier in samenwerking met Frederik Neyrinck

Frühlings Erwachen Voorjaarsontwaken van Frank Wedekind beschrijft de problematiek van de puberende jeugd. Hun ontluikende seksualiteit, hun verzet tegen leraars en ouders, hun streven naar nieuwe idealen en naar een andere en betere wereld is voor hen vanzelfsprekend. Het is een moeilijk proces dat Wedekind omschrijft als: "De oude gezellige pelgrimstocht van het leven, die moest dienen als een wat lang uitgevallen toelatingsexamen voor een betere wereld, is nu een ononderbroken en gejaagde steeple-chase geworden, over niets dan hindernissen en valkuilen." Dit schrijnende verhaal wordt ons verteld via de muziek van Benoît Mernier, het libretto van Jacques De Decker en de regie van Guy Joosten.

De zangers - uit elf landen - werden geselecteerd voor een tweejarige specialisatieopleiding van Operastudio Vlaanderen. In hun eerste jaar werden ze intensief getraind op hun toekomst in de operawereld. Met een productie van Mozarts Don Giovanni in Zomeropera Alden Biesen sloten ze in juni 2014 het jaar af. Nadien doen ze werkervaring op in o.a. De Vlaamse Opera, de Munt en de opera van Essen.

In een regie van artistiek directeur én Hasselaar Guy Joosten, wordt Frühlings Erwachen gebracht in een speciaal herwerkte versie van Benoît Mernier in samenwerking met Frederik Neyrinck.

Praktische info :

Benoît Mernier, Frühlings Erwachen
Dinsdag 26 mei 2015 om 20.00 u
CC Hasselt


Meer info : www.ccha.be
-------------------------
Zaterdag 30 mei 2015 om 20.15 u
Flagey - Brussel


Meer info : www.flagey.be
-------------------------
Woensdag 10 en donderdag 11 juni 2015, telkens om 20.00 u
Opera Antwerpen


Meer info : operaballet.be, www.spectraensemble.com en www.ioacademy.be

Extra :
Benoît Mernier op www.compositeurs.be, www.lamediatheque.be en youtube
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be en www.goldenrivermusic.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica opent met Frühlings Erwachen van Benoît Mernier, 7/03/2007

14:28 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/05/2015

Tiende editie Operadagen Rotterdam focust op gelijkheid

Operadagen Rotterdam De wereld is in beweging en Operadagen Rotterdam beweegt mee. Niet alleen door het nieuwste van het nieuwste te presenteren op het gebied van opera en muziektheater, maar ook door actuele onderwerpen aan te snijden. Sinds 2013 is het festival op ontdekkingstocht aan de hand van het thema (r)evolutie. Vrijheid, gelijkheid, broederschap; de bekende strijdkreet uit de Franse Revolutie staat ook in de 21ste eeuw nog fier overeind. Namen ze in voorgaande jaren 'Vrijheid' en 'Broederschap' onder de loep, dit jaar richt het festival zijn pijlen op het begrip 'Gelijkheid'. Operadagen Rotterdam is dit jaar aan zijn tiende editie toe en loopt van vrijdag 22 tot en met zondag 31 mei.

Hoe vanzelfsprekend is ons gelijkheidsideaal tegenwoordig? Met de eurocrisis wordt de kloof tussen Noord- en Zuid-Europa alsmaar groter. Na de val van de Berlijnse muur zijn er wereldwijd alleen maar meer muren bijgekomen. Inkomensongelijkheid neemt toe en het begrip 'tolerantie' lijkt een holle frase geworden. Gelijkheid blijkt een waarde die steeds opnieuw bevochten kan (en moet) worden.

Tijdens deze editie schenkt Operadagen Rotterdam aandacht aan de positie van vrouwen, misschien wel dé iconische boegbeelden van alle emancipatiebewegingen. Claron McFadden zingt in Händels Semele over een vrouw die gelijk wilde zijn aan de goden. In Rache van componist Boudewijn Tarenskeen nemen vier vrouwen het recht in eigen hand. En in Elle Est Moi Und Töte Mich van Spectra en Joris Blanckaert volgen we het inspirerende en tragische levensverhaal van Romy Schneider. Hoe zit het eigenlijk met de gelijkheid tussen vrouwen en mannen?

In het eerste weekend van Operadagen zoekt het festival het antwoord tussen de lakens tijdens De Trilogie van het Echtelijke Bed, waaronder de voorstelling King Size van de legendarische regisseur Christoph Marthaler en de festival-special In Bed with Mozart van Wunderbaum/Theater Rotterdam en het orkest B'Rock.

"All men are created equal". Met deze gevleugelde woorden uit de Onafhankelijkheidsverklaring (1776) mag een focus op Amerika uiteraard niet ontbreken. Zo is componist en Pulitzer Prize-winnaar David Lang aanwezig met maar liefst twee Nederlandse premières, love fail en death speaks en geeft het befaamde vocaal ensemble Anonymous4 een bijzonder concert in de Pelgrimvaderskerk in Delfshaven (Grace & Glory).

De spreekwoordelijke muren tussen landen en volkeren komen ook aan bod. Een hoogtepunt van deze editie is ongetwijfeld Daral Shaga, een spectaculaire én ontroerende circusopera over migratie van componist Kris Defoort. Ook in de sprookjesachtige familievoorstelling De Koningin Zonder Land gaan we op zoek naar een nieuwe thuishaven.

Met Private View van 33 ⅓ collective (Soselo in Siberia, Blauwbaards Burcht), Muziektheater Transparant en Annelies Van Parys en Kaleidoskopville van Solistenensemble Kaleidoskop (Van den Vos) zijn de makers van festivalhits uit eerdere jaren opnieuw van de partij. Natuurlijk zijn de populaire Operawandeling en de intieme huiskamerconcerten weer terug, bieden we volop ruimte voor jonge talenten en ook dit jaar bezoeken we opnieuw bijzondere locaties in de stad. Mis zeker niet het spannende tweede deel van Arlon Luijtens PARSIFAL-trilogie!

Praktische info :

Operadagen Rotterdam
Van vrijdag 22 tot en met zondag 31 mei 2015
Op verschillende locaties in Rotterdam


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.operadagenrotterdam.nl

Elders op Oorgetuige :
Opera XXI : crème van het hedendaagse muziektheater strijkt neer in Antwerpen en Gent, 10/05/2015
De koningin zonder land : betoverend sprookje in Brugge en Gent, 24/10/2014

13:50 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende