27/02/2014

Kraak Festival : vrijhaven voor onvoorziene ontdekkingen

Kraak Festival Kwatongen beweren dat het KRAAK festival het beste festival van België is. Misschien een dandyeske boutade, maar zeker is dat de 16de editie opnieuw een hoogfeest van de ondergrond zal zijn. Met een oog gericht op de geschiedenis, een ander op het nu, een derde op de toekomst maakt het festival een stand van zaken op. Zonder oogkleppen kijkt KRAAK door genres, hypes en gevestigde waarden, en maakte voor jou een selectie, geleid door een breekbare, grillige intuïtiviteit. Op het programma: kapotte no wave, gestoorde trash rock, avant-garde synth exploraties, gevestigde composers, poésia sonora, eigentijdse folk, noise-legendes, minimalisten, offside free jazz en Het Andere in al haar vormen. Naast het muzikale programma herbergt het festival ook een tentoonstelling met werk van Bert Danckaert, Sean Edwards, Miks Mitrevics en Kristine Kursiša.

Zeggen welke artiesten in welke categorie gaan vallen, is geen sinecure. Niet alleen bestrijkt het festival een heel scala aan genres met elk eigen do's en don'ts, heel wat artiesten zijn tevens zelden geziene gasten, waardoor het evenement ver uit de muzikale comfortzones blijft. Sommige muzikanten op het programma mogen dan met hun eigen muziek minder belletjes doen rinkelen, dat belet niet dat ze in de muziekwereld voor heel wat getingel zorgen. Neem nu de Duitser Rashad Becker die vooral bekend staat als de man die muziek van Pantha du Prince, Kevin Drumm, Florian Hecker, Keiji Haino, Sam Shackleton, en Richard Bishop op vinyl gegooid heeft. Onder eigen naam bracht hij vorig jaar op het label Pan het album ''Traditional Music of Notional Species Vol. I' uit. Hierop produceert Becker knappe, geestrijke en desoriënterende elektronica waarin psychedelische en cartooneske geluiden over en door elkaar geschoven worden. Becker heeft het duidelijk niet met een eendimensionale ontwikkeling en de muziek evolueert dan ook eerder als een intrigerende Processie van Echternach. Het optreden op Kraak is overigens Beckers eerste passage op Belgische bodem.

Nog iemand die alle kaarten heeft om in Aalst een stevige indruk te maken, is de Fin Antti Tolvi. Voorspellingen doen over hoe zijn performance op het Kraak Festival er uit gaat zien, is echter niet zonder risico, want de multi-instrumentalist verandert het muzikale geweer vaker van schouder dan anderen van beddengoed. Tolvi studeerde Indische klassieke muziek in het Indische Varansli, maar bekeerde zich bij zijn terugkeer naar Finland tot de compromisloze freejazz in de traditie van Charles Gayle en Albert Ayler. Wie zijn SoundCloud-pagina bezoekt, kan hem ook in de weer horen met dronende shruti-boxen, speelgoedelektronica of repetitief dreunende orgels. Een van zijn meest opmerkelijke realisaties blijft echter het album 'Pianoketo' (Fonal 2013). Hierop beperkt Tolvi het materiaal tot een verweerde en ontstemde piano die al veertig jaar niet meer gebruikt was. Het resultaat is een reeks lange (tot veertig minuten) traag voorbijglijdende pianostukken: repetitief en minimalistisch waarbij de klanken soms meer het effect lijken van toevallige boventonen dan van bewust gespeelde noten.

Al even gevoelig klinkt de muziek van het echtpaar Mike & Cara Gangloff, waarvan de man bij de ondergrondse incrowd vooral bekend is als lid van het dronefolk-combo Pelt (Kraak Festival 2004). Met viool, banjo en shruti-box knutselde hij het eind vorig jaar verschenen album 'Poplar Hollow' in elkaar dat strak staat van de melodisch, folkachtig sjokkend en voorzichtig volksdansende songs. De vinylversie van de release is ondertussen al lang uitverkocht, maar op de Bandcamp-pagina van het label Blackest Rainbow is de muziek nog steeds gratis te beluisteren. 'Poplar Hallow' was niet de enige output van Gangloff vorig jaar, want naast de plaat onder eigen naam, verscheen er ook een album in samenwerking met eindjaarslijstjesfavoriet Steve Gunn. Er is dus duidelijk nog leven buiten Pelt.

Nog verder op het pad van de muzikale introspectie beweegt zich het Belgisch-Nederlandse vijftal Varkenshond. Zes jaar na een cd uit 2007 verscheen er in 2013 een tweede release van dit ambachtelijke improvgezelschap (toen nog een trio) waarop de gitaren van weleer plaatsmaakten voor percussie en andere klankgeneratoren. Het resultaat is een tape met heel uiteenlopende stukken en stukjes die afwisselend klinken als therapeutische klankmeditaties, een Poolse volksdans, Afrikaanse tribale percussie versneden met een haka van de All Blacks, middeleeuwse meerstemmigheid of Mongolische folk. Varkenshond anno 2013 klinkt dan ook als een taaie overlever van de freak-, new- en no-folk hype van enkele jaren geleden, weliswaar met een eigenzinnige, improvisatorische en intimistische inslag.

Met Varkenshond houdt het Belgische verhaal op het Kraak Festival niet op. De affiche biedt immers ook plaats aan de outerspace trancenoise van het Antwerpse The Joyous Cosmology (door Kraak in 2011 al uitgenodigd voor het festival Incubate) en elektronicapionier Léo Küpper. Küpper was assistent van Henri Pousseur en werkte in diens zelfgebouwde studio Apelac. Daar begon hij ook eigen muziek te maken die hij vanaf 1967 verder ontwikkelde in zijn eigen Studio de Recherches et de Structurations Electroniques Auditives. Ouder werk van Küpper werd in 2003 verzameld door het label Sub Rosa op 'Complete Electronic Works 1961-1974', een compilatie die een heerlijk speels en vintage geluid laat horen. Recenter werk is verschenen op het in 2012 op het Amerikaanse Pogus verschenen album 'Digital Voices' waarvoor Küpper het stemgeluid van drie vocalisten in en door zijn computer sleurt.

Met zijn negenenzeventig is Küpper veruit de ouderdomsdeken van deze editie van het Kraak Festival. Nog enigszins in de buurt komt de Amerikaan Jerome Cooper.Deze achtenzestigjarige drummer, chirama- (een hoboachtig instrument uit Latijns Amerika) en balafonspeler verdiende zijn strepen en zijn plaats in de geschiedenisboeken in de freejazz. Zo speelde hij met ondermeer Roland Kirk, The Art Ensemble of Chicago, Noah Howard, Andrew Hill, Anthony Braxton en Cecil Taylor. Tegenwoordig doet Cooper het, afgaande op een drie jaar oude video van Roulette TV, wat rustiger aan. Zo laat hij zich tegenwoordig begeleiden door voorgeprogrammeerde drums en synthesizers, waardoor de scherpe kantjes in zijn muziek wat afgevijld zijn: een optreden om dus met de nodige reserves tegemoet te zien.

Met al het bovenstaande is slechts de helft van de affiche van het Kraak Festival aangeroerd. Fans van cassette-lofi moeten dus niet wanhopen en kunnen op 1 mei in Aalst terecht voor de analoog-dronken grootstadshippies van het Amerikaanse Form a Log. De lo-fi klankenwereld van dit drietal klinkt alsof de beats de noise niet in bedang kunnen houden en het geluid elke minuut uiteen kan vallen. Al even onvoorspelbaar is de Italiaan Enzo Minarelli die met zijn poëzie, voorgedragen met de nodige elektronische effecten, klinkt als de missing link tussen Jaap Blonk en Luciano Berio. Nog meer stemmen zijn er te horen dankzij het Portugese kunstenaarsduo !Calhau! dat de vocale inbreng omkadert met zoemende elektronica.

Voor wie het tenslotte allemaal wat meer in your face wil hebben, is er de rammelrock van Putas Bêbadas en het drumcomputergestuurde meidentrio Olimpia Splendid. Scherpgesneden noise is er van het Nederlandse Sweet Tongue  en het Britse Ramleh dat onder leiding van Gary Mundy al dertig jaar inactief is als leverancier van bakken teringherrie. Iets waar het Kraak Festival gretig afnemer van is. Hetzelfde kan echter gezegd worden van heel wat andere stijlen, zoals ook de editie van 2014 opnieuw bewijst.

Praktische info :

Kraak Festival 2014
Zaterdag 1 maart 2014 vanaf 14.00 u
Netwerk / Centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.kraak.net

Bron : artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Kraak Festival 2014. Frisse duik in de ondergrond, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 10/02/2014

22:40 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

16/05/2013

Noise Chamber : sound art en noise performances in Netwerk Aalst

Noise Chamber Noise Chamber is een reeks evenementen waarmee Idiosyncratics sound art en noise performances wil promoten in galerijen, kunstencentra en andere locaties in België. De eerste editie gaat door in samenwerking met Netwerk Aalst.

Adam Bohman
Deze cult-artiest uit de Britse avant-garde (tevens lid van Morphogenesis en de helft van The Bohman Brothers) bouwt zijn unieke geluidswerken op aan de hand van allerhande objecten, collages en narratieve elementen. Patafysica voor de oren.

Maurice-Charles JJ
Een briljante improv-artiest uit Brussel die condensatormicrofoons gebruikt om de verhouding te elimineren tussen de tonen en de andere - vaak als parasitair aanziene - geluiden van zijn sax, speeksel, gemurmel, keelstem en gefluit.

Lazara Rosell Albear
Voor oorsprong Cubaanse conceptuele performer, experimenteel drumster, danseres, choreografe en video-artiest. Op haar actief staan samenwerkingen met o.a. Alain Platel, Koen Augustijnen, Xavier Lukomsky, en projecten met Victoria, LOD, L'Espace Senghor, Les Ballets C. de la B.

Jason Van Gulick
Veruit een van de interessantste drummers van het moment; via het in realtime verwerken van de geluiden van zijn drum, serveert Jason Van Gulick een explosieve mix van wilde ritmes en abstracte soundscapes. Hij trad eerder al op met Carla Bozulich (Evangelista), Stephen O'Malley van Sunn O))), Chris Corsano, N.U. Unruh (Einstürzende Neubauten), Y.E.R.M.O. en het wilde improvisatiecollectief DEGA!

Pauwel De Buck
Pauwel De Buck (1986) is een geluidskunstenaar die leeft en werkt in Gent, waar hij ook studeerde bij Esther Venroojj. Zijn geluidssculpturen worden zowel in installaties als optredens verwerkt, waarbij hij onder andere gebruik maakt van field recordings van steden om zo het auditieve karakter van de stad te reconstrueren. Zijn methode van componeren is zowel op tijd als ruimte gebaseerd, als een beeldhouwwerk van geluid. Het eindresultaat zweeft tussen herkenbare geluiden en abstracte geluidswerelden. Evenwichtig en ultraminimaal. Pauwel De Buck participeerde in residenties, deed performances in Belgie, Nederland, Duitsland en de VS. Zijn werk wordt utgebracht op het Londonse Entr'acte label. 

Maze DJ set
Lid van het minimal/industrial-project Orphan Swords (hun debuuttape verschijnt binnenkort op Idiosyncratics), tijdens DJ-sets switcht Maze moeiteloos tussen de rauwe klanken van de hedendaagse industriële muziek, de sensuele grooves van de experimentele techno, tribale hip-hop vibes, en neo-kraut eclectisme.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Noise Chamber #001
Zaterdag 18 mei 2013 om 20.00 u
Netwerk / Centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.idiosyncratics.net

21:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

27/02/2013

Vijftiende editie KRAAK festival in Netwerk Aalst

KRAAK festival De vijftiende editie van KRAAKfestival, de jaarlijkse karavaan langs avant-garde muziekgeschiedenis, hedendaags experiment en andere onder-de-radarkunst, biedt ook dit jaar weer twaalf uur intens eclectisch, synesthetisch genot. Kom meegenieten van dit festival, pik met dezelfde moeite nog even de tentoonstelling 'Watch That Sound' in Netwerk Aalst mee, en hang wat rond tussen de vele platenstandjes in een (heerlijk luidruchtige) feestelijke sfeer.

Het Gentse Kraak is een van die "kleine" spelers in de muziekwereld die groot zijn in wat ze doen. Ze leerden niet voor niets hun volk luisteren naar dronemetal, analoge elektronica, grootstadsfolk, new age, hypnagogic pop (toen het gebruik van deze term nog niet resulteerde in scheldtirades op fora allerhande), freejazz of cutting edge luitspelers. Met een nieuwe editie van het Kraak festival op 2 maart wordt die traditie verder gezet.

Twaalf uur lang is het CHK Netwerk in Aalst de thuishaven van wat de in de kantoren van Kraak werd samengesprokkeld. MIA winnaars zijn dun gezaaid. Dwarse koppigaards daarentegen struikelen over elkaar op weg naar het podium dat ook dit jaar weer bevolkt wordt door een eclectische mengeling van elektronica, gitaarnoise, in de artisanale folk gedrenkte muziek en beeldende kunst.

Home made
Waar en hoe beginnen aan een festival dat als lijn heeft dat er geen echte lijn in zit? Of het moeten de kruipkelders van de hedendaagse muziekwereld zijn. Toch tekenen zich dit jaar enkele markante figuren af, zeker in de sector van de elektronisch muziek. Een van die muzikanten is de jonge Slowaak Jonáš Gruska die zoals veel van zijn collega's zijn wortels heeft in de punk- en hardcorescene, maar die muziek al snel te beperkend vond. "Ik wilde altijd al meer experimenteren en ik was goed vertrouwd met computers, dus dat ging eigenlijk redelijk vlot. Ik heb het grootste deel van mijn kindertijd voor een computerscherm doorgebracht, dus zou het vreemd zijn als ik mijn muzikale plannen niet digitaal zou realiseren. Ondertussen heb ik ook al enkele stukken voor live spelende, akoestische muzikanten geschreven, maar met wat de meeste mensen muziek noemen zit je met dat medium echter al snel op de limieten."

Elektronica werd het dus, wat onder andere resulteerde in zelf ontwikkelde open source software die nog steeds gratis of tegen een klein steunbedrag op zijn website te downloaden is. Gruska heeft ook een eigen label LOM waarop hij onder meer eigen werk uitbrengt. Vorig jaar verscheen op LOM een derde release, &'Nočné Oscilácie pre Jedného', een cassette met muziek die mijlenver van zijn eerder uitgebrachte, digitale muziek verwijderd is. In plaats van muzikale hightech refereren de vier tracks naar het speelse van de elektronicapioniers uit het midden van de 20ste eeuw. Toch wil hij zelf liever niet van een echte muzikale switch spreken. "Mijn laatste release is inderdaad gemaakt met analoge apparatuur, maar mijn volgende (van mijn ander soloproject Binmatu) is weer helemaal digitaal. Ik wil mezelf, noch mijn werk beperken tot deze of gene manier van werken."

Gruska studeert momenteel aan het Instituut voor Sonologie in Den Haag en in Krakow en het is daar dat zijn fascinatie voor analoog materiaal concrete vormen aannam. "Mijn analoge muziek is sterk bepaald door het werken met modulaire synthesizers die ik ben beginnen bouwen gedurende mijn studies in Polen. Terug in Nederland wist ik gewoon dat ik iets moest opnemen in de analoge studio aldaar. Plots voelde ik de relatie met het systeem. Ik breidde mijn brein uit via de enorme spaghetti van kabels en zonk er helemaal in weg." 

De voordelen van het gebruiken van analoog materiaal ziet Gruska in "het soepel werken, de instabiliteit en misschien ook wel het feit dat ik hierdoor leer hoe dingen op een heel basic niveau werken. Ik herinner me nog het moment toen ik mijn eerste analoge oscillator gebouwd had. Er is daarin gewoon iets dat met ons verbonden is. Meer en meer begin ik te voelen dat analoge elektronica dichter bij de natuur staat dan computers." Op 2 maart staat hij op het Kraak festival met naar eigen zeggen "een rotzooi aan kabels, microfoons en enkele (zelf gemaakte) modulaire synthesizers."

Dat &'Nočné Oscilácie pre Jedného' op cassette verscheen, was voor Gruska geen toeval. "Ik vond dat tapes het beste medium waren om dat album te verdelen. In de studio werk ik veel met reels en die zouden eigenlijk nog beter zijn. Er is iets met cassettes dat je niet kan vervangen door een digitaal medium. Een cassette in de speller stoppen, dat heeft soms iets ritualistisch." Door te kiezen voor een cassetterelease is het verleidelijk om een verband te zien met een andere artiest op de affiche: de cassette-dj Jackson Bailey oftewel Tapes. Niet ten onrechte blijkbaar, want Gruska is vertrouwd met de muziek van Tapes, luisterde er enkele jaren geleden zelfs veel naar en wordt vooral gecharmeerd door de atmosfeer van de muziek. Die heeft, naast een dubby, ook een hoog vintage gehalte, niet verwonderlijk voor een man die zijn liefde voor cassettes opdeed omdat hij niet aan de vinylplaten van zijn vader mocht komen.

In de studio bedient Bailey zich van keyboards, drummachines en een processor, maar live beperkt hij zijn setup tot twee cassettespelers, een mixer en enkele effectpedalen. Wie wil horen waar hij muzikaal voor staat, kan naar de website van het label Jahtari surfen, waar Bailey's nieuwe ep &'Where Is The Time' integraal te beluisteren is.

De keuze van
Gevraagd naar zijn top 3 van artiesten die hij zeker niet wil missen op het Kraak festival komt Gruska uit bij twee grassroots artiesten en een elektronicareus. Bij Jiří Wehle, een recht van de Praagse straatstenen geplukte muzikant, verduidelijkt Gruska: "Ik ben al een hele tijd gek op de hurdy-gurdy en middeleeuwse instrumenten, dus doet het me plezier ze in goede handen te zien." Wehle voorstellen als louter een straatmuzikant is echter de waarheid geweld aandoen. De man houdt er namelijk een goed uitgewerkte website op na, inclusief audio, video, persfoto's en overzicht van de door hem bespeelde instrumenten. Van Richard Dawson heeft Guska naar eigen zeggen al heel wat gelezen en waardeert hij het eerlijke en het natuurlijke van de muziek. Deze uit Newcastle afkomstige singer-songwriter grossiert in verstild gitaarwerk dat de klassieke songpaden verlaat voor kronkels die bij momenten aan de verrassende wendingen van Daniel Johnston doen denken.

Waar de keuze voor Wehle en Dawson wat opzien kan baren, is de derde naam op Guska's lijstje hoegenaamd geen verrassing. De Slowaak omschrijft David Behrman als "een legende in de elektroakoestische scene, waar ik de afgelopen vier jaar mijn weg gezocht heb" en daarmee overdrijft hij in het geheel niet. Wat anders kan gezegd worden van iemand die zijn eigen synthesizers bouwde nog voor de eerste Moog op de markt kwam, zelf software ontwerpt, samenwerkte met Robert Ashley, Alvin Lucier en Gordon Mumma, als producer werken liet opnemen van onder meer John Cage, Pauline Oliveros, Henri Pousseur en Steve Reich, assistent was van John Cage, kopiist van Stockhausen en werkte met en voor de Merce Cunningham Dance Company?

Wie door het oeuvre van Behrman wandelt, wordt geconfronteerd met een indrukwekkende waaier aan technieken en mogelijkheden, van zuiver akoestische stukken en werken voor prepared piano tot veldopnames en elektronica. Behrman heeft een hekel aan muziek naar massasmaak en een zwak voor kunst als helende en meditatieve factor. Zijn passage tijdens het Kraak festival is een zeldzame kans om de man met een soloset aan het werk te zien op het Europese vaste land.

Hergé
Naast de aanraders en zielsverwanten van Gruska huisvest het Kraak festival nog een zevental acts. Voor wie al die elektronica niet zo hoeft en meer gelooft in gitaren is er de Baskische noisepunk van Billy Bao, genoemd naar een fictieve Nigeriaanse zanger, maar eigenlijk het geesteskind van de Spanjaard Mattin is. Zo dreunend en beukend als de vlijmscherpe distortion van deze band klinkt, zo leeg en verlaten klinkt het atonale no wave gepingel van La Ligne Claire, een Frans viertal waarvan het geluid zich nog het best laat omschrijven als The Ex met levensbedreigende anorexia. In elk geval bedreigend genoeg om de doorgaans erg goed geïnformeerde website Discogs in de war te brengen. Wie aldaar de link naar de homepage van La Ligne Claire wordt doorgestuurd naar een pagina over (jawel) het oeuvre van Hergé. De muziek van de Fransen mag dan net als de bekende tekenstijl ontdaan zijn van alle franje, de kans dat ze een even groot publiek bereiken als het Belgische exportproduct is eerder gering.

Al even Frans en ongezellig, maar dan elektronisch, klinkt Lubrifikatttor, een trio uit Parijs dat zich met nummers als &'Cruelle Préceptrice',  &'Fais-Moi Mal',  &'Aalstse Slavinnenmarkt' verzekerd weet van een plaats op de SM-editie van Tomorrowland. De verloren lopende beats en het noisy geraas, geflipper en gezoem wijzen in elk geval ook in die richting.

Moeilijker te plaatsen is Maan, het duo van Belgen Simon Marius en Tim Depraetere die bij voorkeur werken zonder duidelijk geluid voor ogen en voor elk optreden een nieuwe set uitdokteren. Zo kunnen hen shows variëren van noiseimprov tot afstandelijke coldwave waar een scheutje van Schuberts &'Ave Maria' in rond drijft. Duidelijker van richting klinkt de punkpoëzie van James Williamson die hij met de Sleaford Mods op een bedje van beats aanbiedt. Zo leeg als La Ligne Claire en zo slechtgezind als Lubrifikatttor zijn vergelijkingen met The Streets hier niet aan de orde.

Naast de muzikale optredens is dit jaar op Kraak ook het noise-bewegingstheater van Guds Söner (Gods Zonen) te zien, met het duo Leif Elgren en Kent Tankred dat ondertussen al bijna 25 jaar samenwerkt.

Tegelijkertijd met het festival loopt ook de tentoonstelling Watch That Sound die werk van vijf kunstenaars toont die geluid of het ontbreken ervan naar verschillende beeldende vormen omzetten. Voor het werk van João Onofre mag de metalband Serial Butcher opdraven die zal optreden in een gesloten "dode" box om de levenloze sculptuur levend te maken. Een zeldzaam moment van relatieve stilte op een weer uitdagend gevulde Kraak-affiche.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KRAAK festival
Zaterdag 2 maar 2013 vanaf 14.15 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.kraak.net

Bron : artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Kraak Festival 2013 - Jonas Gruska, Tapes, Jiri Wehle, Richard Dawson, David Behrman. De onverkwikkelijke avonturen van Kuifje, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/02/2013

21:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

05/02/2013

Nieuw akoestisch werk van Eliane Radigue in Netwerk Aalst

Eliane Radigue De Franse componiste Eliane Radigue (1932) is een pionier op het gebied van elektro-akoestische muziek. Deze oud-leerlinge van Pierre Henry en Pierre Schaeffer heeft een bescheiden, maar uiterst uitzonderlijk, oeuvre opgebouwd. Haar grote muze is de Arp 2500 synthesizer, waarmee ze al jarenlang subtiele en pure muziek componeert die de opperste concentratie van de luisteraar vraagt. Vanuit een intens beleven van het Tibetaanse boeddhisme assembleert Radigue traag evoluerende, weidse klankschappen.

Occam is een van haar nieuwste akoestische composities, geschreven voor harpist Rhodri Davies, altvioliste Julia Eckhardt en basklarinettiste Carol Robinson.

De Welsche harpist Rhodri Davies confronteert de traditionele concepten van harp door het gebruik van preparations, detuned, bowed en e-bowed strings. De invloed van live electronics en musique concrète is merkbaar in zijn interesse voor en zijn zoektocht naar noise, stilte, textuur en abstract geluid op zijn akoestisch instrument. Naast solo performances werkt Davies nauw samen met o.a. John Butcher, Evan Parker, Chris Burn, Mark Wastell en Ingar Zach.

De Amerikaanse klarinettiste en componiste Carol Robinson is gepassioneerd door improvisatie, zowel in de gekende klassieke als in de experimentelere hedendaagse muziek, en steeds op zoek naar nieuwe invalshoeken. Naast haar werk met verschillende componisten (Giacinto Scelsi, Nono, Morton Feldman, Phil Niblock, Berio…), werkt ze ook vaak samen met video-artiesten, fotografen, choreografen en muzikanten uit andere genres.

Julia Eckhardt groeide op in Berlijn en is altvioliste in het veld van gecomponeerde en geïmproviseerde hedendaagse muziek. Na haar studies viool in Rotterdam en Brussel speelde ze in verschillende kamermuziekgroepen en in het Nationaal Orkest van België. Sinds 1996 is ze artistiek verantwoordelijke bij Q-O2, een ensemble voor hedendaagse experimentele en geïmproviseerde muziek en sinds 2006 ook een werkplaats voor muziek en klankkunst. Eckhardt maakt deel uit van Incidental Music, een internationale groep voor conceptuele muziek (met Manfred Werder en Normisa Pereira da Silva).

Alain Franco werd geboren in Antwerpen en woont in Brussel. Hij studeerde muziek aan de conservatoria van Brussel, Luik en Antwerpen, behaalde er een masterdiploma voor piano en kreeg er meerdere eerste prijzen. Daarnaast behaalde hij eveneens het diploma DEA musicologie van de XXe eeuw (IRCAM-EHESS). Hij was vaste dirigent van het ensemble ChampdAction (1989-1993) en heeft sindsdien samengewerkt met het Ensemble Modern (Frankfurt), het Ictus ensemble (Brussel), het ensemble Musiques Nouvelles (Brussel), het Filharmonisch orkest van Luik, het Orkest van de Opera van Lyon, het Prometheus ensemble (Leuven), het ensemble Oh Ton (Oldenburg), de Beethovenacademie (Antwerpen) en de BBC Singers.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Julia Eckhardt, Rhodri Davies & Carol Robinson : Eliane Radigue
Vrijdag 8 februari 2013 om 20.00 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be

Extra :
Eliane Radigue op www.kalvos.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Rhodri Davies, Eliane Radigue & John Butcher in de Beursschouwburg, 16/02/2012
Rhodri Davies brengt solocomposities voor harp in de Q-O2 werkplaats, 18/01/2010
Displaced Sounds : Eliane Radigue, 17/10/2009

Bekijk alvast dit portret van Eliane Radigue

11:31 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

12/12/2012

Rrrrrrrrrrrrrrrrummmmmpffff tillffff tooooooo! Een feestelijk event met tekst en muziek in Netwerk Aalst

Jaap Blonk Uitgeverij Het Balanseer viert haar vijfjarig bestaan! Samen met Netwerk Aalst stelt ze een feestelijk event samen met concerten, performances, schrijvers, muzikanten en hedendaagse kunstenaars. Zoals Jaap Blonk (foto) Kurt Schwitters parafraseerde: Rrrrrrrrrrrrrrrrummmmmpffff tillffff tooooooo!

De Nederlandse Jaap Blonk is een legendarische klankdichter die stemkunst combineert met absurde, dadaïstische humor. Halverwege de jaren tachtig brak hij door met een theatrale uitvoering van Kurt Schwitters' baanbrekende klankgedicht 'Ursonate'. In de jaren erop bouwde Blonk verder aan een indrukwekkend palmares, en deelde hij het podium met o.a. The Ex, Maja Ratkje, Mats Gustafsson, Joan La Barbara en nu DJ Sniff.

DJ Sniff (Takura Mizuta Lippit) is een experimental turntablist. Met een platendraaier en mengpaneel en een pak experimentele vinylplaten deconstrueert hij het collectief muzikaal geheugen tot een avant-garde compositie. Hij deelde het podium met o.a. Andy Moor, C. Spencer Yeh, Evan Parker, Mark Sanders…

Sheldon Siegel is de speeltuin van jonge honden Gino Coomans (cello), Erik Heestermans (drums) en Gerard Herman (sax, zingende buis, fietswiel …). Na een split-lp op KRAAK, hebben ze nu de dubbel-LP Grève Totale (Scheld'apen Records) uit, waarop ze hun liefde voor outsider freejazz botvieren.

Pol Hoste leest enkele verhalen voor uit zijn net verschenen bundel 99, van Flemish tot Catwalk. Voor zijn vorige roman De verzwegen Boon ontving hij de L.P.-Boonprijs 2012.

In het voorjaar van 2012 verscheen een opmerkelijk kunstenaarsboek: Akerselva-Oslo 2004-2011 van Johan De Wilde. In dit boek rangschikt de kunstenaar topografisch de beelden die hij maakte langsheen de Akerselve, de rivier die o.a. door Oslo stroomt. Heleen Van Haegenborgh (prepared piano), Kristof Roseeuw (contrabas) en Köhn a.k.a. Jürgen De Blonde (electronica) inspireerden zich op dit boek voor hun samenwerking.

Sandrine Verstraete is schrijfster en performer. Ze verwerkt haar zintuiglijke teksten in installaties, performances en muziek. Ter gelegenheid van 5 jaar het balanseer gaat ze de confrontatie aan met percussionist en klankkunstenaar Kris Vanderstraeten, sinds de jaren 70 een sterkhouder in de Belgische improvscène en drummer/percussionist Ivo Machiels van o.a. B-Lectric.

De Nederlandse auteur Peter Smink realiseerde een tiental toneelstukken en filmscenario’s, een verhalenbundel, twee romans en een boek met autobiografische fictie, die de auteur zelf omschrijft als ‘vrije oefening’. De schrijver viert 5 jaar het balanseer door voor te lezen uit zijn eerste dichtbundel: Schedelmoer & Maatpak.

Harry Vaandrager leest voor uit de verhalenbundel Koprot. In 2011 bracht het balanseer van de flamboyante Rotterdammer Aan barrels uit, een ontluisterende roman met explosief taalplezier!

Auteurs/DJ’s Matthijs de Ridder (jazz), Marc Kregting (soul & funk) en Sven Vitse (electronica) draaien elk hun favoriete schijven.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Rrrrrrrrrrrrrrrrummmmmpffff tillffff tooooooo! 5 jaar uitgeverij het balanseer
Zaterdag 15 december 2012 om 20.00 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : netwerk-art.be en www.hetbalanseer.be

12:13 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

25/10/2012

Af Ursin, Limpe Fuchs & Zwerm in Netwerk Aalst

Timo Van Luijk Achter Af Ursin gaat Timo van Luijk (foto) schuil. Van Luijk is sinds meer dan twintig jaar een uiterst originele stem in de geiïmproviseerde en experimentele muziek in Belgie. Met grotendeels akoestische instrumenten en tape creëert hij poëtische en intuïtieve freeformcomposities. Hij werkte o.m. samen met Limpe Fuchs, Kris Vanderstraeten, Raymond Dijkstra en Frederik Croene.

Limpe Fuchs stond aan het eind van de jaren zestig mee aan de basis van een radicaal experimenterende scene in Duitsland. Fuchs ontwikkelde haar muzikale ideeën steeds verder en is nog steeds actief als componisten en improvisator. Ze gebruikt daarbij, naast piano en altviool, vooral zelfgemaakte percussie-instrumenten.

Op vrijdag 26 oktober, tussen 14:00 en 17:00 geeft Limpe Fuchs een workshop. Wegens beperkt aantal deelnemers is inschrijven verplicht. inschrijven kan via info@netwerk-art.be.

Het elektrisch gitaarkwartet Zwerm speelt muziek van de Engelse componist Fred Frith, al meer dan dertig jaar een van de belangrijkste musici in de hedendaagse xperimentele muziek.

De avant-garde documentaire Step Across the Border van Nicolas Humbert en Werner Penzel schetst een intrigerend beeld van gitarist en componist Fred Frith.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Af Ursin / Limpe Fuchs / Zwerm plays Fred Frith's Quartet Sessions / Step Across the Border
Vrijdag 26 oktober 2012 vanaf 19.00 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be

Extra :
Timo Van Luijk : www.lasciedoree.be, www.discogs.com en youtube
Limpe Fuchs : www.limpefuchs.de en youtube
Zwerm : www.zwerm.be
Fred Frith : www.fredfrith.com en youtube

22:51 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

11/05/2012

wAves: Aifoon familiedag in Netwerk Aalst

waves Een hele namiddag activiteiten en spelen met geluid en als afsluiter concerten van Machinefabriek, Floris Vanhoof en DJ Elephant Power die hetzelfde instrumentarium en geluidengamma zullen gebruiken. Spelen op akoestische laptops, hengelen naar geluiden in de Dender, een speciaal gebouwde synthesizer bespelen, blindegeleide geluidwandelingen... activiteiten binnen en buiten dus! Dit wordt een namiddag voor jong en oud, voor de hele familie en dat allemaal op Moederdag! Als dat niet bijzonder is!

wAves is een familiedag waar de mogelijkheid wordt geboden om je geheel vrijwillig te laten verdrinken in de golven van de geluidenzee. Masters of Ceremony zijn: Machinefabriek (NL), hij maakt geluidslandschappen met geluidsobjecten, Floris Vanhoof (BE) fabriceert geluiden met tactiele electronica en DJ Elephant Power (BE) steelt de show met misschien wel jouw samples. Zowel jong en oud kan actief deelnemen aan geluidswandelingen, geluidsvergroters en- vervormers exploreren en experimenteren met het instrumentarium waar later de drie geluidskunstenaars mee aan de slag gaan. Of je kan vissen naar geluiden in de Dender. Ben je hierdoor geboeid of gewoon benieuwd hoe het allemaal werkt, ga dan zeker eens langs. Het belooft heel leuk te worden. Oh ja, en Floris Vanhoof vraagt ook nog aan alle kinderen om een zaklamp mee te brengen!

Tijd en plaats van het gebeuren :

wAves
Zondag 13 mei 2012 om 14.00 u
Netwerk / Centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.aifoon.org

Bekijk alvast de videoteaser van 'wAves'

18:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

26/02/2012

KRAAKfestival : jaarlijkse trip langs de schuilkelders van het moderne muzieklandschap

KRAAKfestival Op zaterdag 3 maart vindt in het Aalsterse centrum voor hedendaagse kunst Netwerk de veertiende editie van het KRAAKfestival, de jaarlijkse trip langs de schuilkelders van het moderne muzieklandschap, plaats. Dit jaar presenteert KRAAK de deonstructie van punk, uitdagende benaderingen van genres als musique concrète en klankpoëzie, exotische marimba-luminacomposities, diepe en authentieke songwriting, performancekunst, audiovisuele synesthesie en beschadigde wave pop. Het gezegende gezelschap van Cinema Nova neemt deze keer het fimprogramma voor zijn rekening en het is ook je laatste kans om de tentoonstellingen van Vincent Meesen, Lidwien van de Ven en Mohamed El baz te bewonderen. Open je zintuigen en drijf mee!

Traditioneel kunnen we ons begin maart weer verheugen op een van de leukste festivals van het jaar. Niet op een zomerse, hip gesponsorde weide, maar in het doorgaans futloze en grauwe Aalst. Een stad die zo rond carnaval een kleurrijke gedaanteverwisseling ondergaat, en dankzij KRAAK de belangrijkste artiesten van verleden en heden herbergt.

Iemand als Alvarius B. bijvoorbeeld, stond bij menig kenner hoog in de jaarlijstjes vorig jaar met zijn album Baroque Primitiva. Als medeoprichter van Sun City Girls (volgens de website dé favoriete band van minstens de helft van het KRAAK festivalpubliek) zou hij een perfecte headliner zijn, ware het niet dat het festival niet met headliners werkt. Verwacht avant-garde singer-songwriter muziek met humor en exotica.

Amen Dunes oftewel Damon McMahon is een artiest wiens laatste album Through Donkey Jaw misschien wel mijn meest onderschatte plaat van vorig jaar is. Een uniek stemgeluid en zwevende jams op de echoënde gitaar laten de emmer van melancholie en psychedelica overstromen als de Dender een paar jaar geleden. Angels In America is een duo uit Brooklyn en ook zij komen uit bij geestverruimende muziek, al is de weg ernaar toe hier meer elektronisch van aard. Wavepop in slowmotion, en door een noisefilter.

Voor het Deense Girlseeker vormt Het KRAAK festival namelijk decor voor de re-release van hun album 1-800-GREED op vinyl (goddank geremastered). Girlseeker staat garant voor cheesy popmuziek zoals u nog nooit gehoord heeft, en lachstuipen.

Verder is er de kosmische neger Jamal R. Moss, bekend als Hieroglyphic Being. Deze Sun Ra-adept een niet te missen act is. Wat je ook niet wil missen is (Tom) Darksmith. De noisy tape collages en ruisende field recordings zijn op zich niet zo bijzonder, maar de agressieve performance zal menigeen achteruit doen deinzen. Darksmith koestert een diepe haat tegen live optredens; hij scheldt uit volle borst, gooit met wat voorhanden is en nog niet zo lang geleden kwam hij met een hand in het gips thuis van een show.

Het KRAAK festival staat ook altijd garant voor verrassende ontdekkingen. Favoriet is ongetwijfeld Lukas Ligeti, zoon van de vermaarde Gyorgy Ligeti. Op het album Afrikan Machinery op Tzadik bijvoorbeeld, laat de componist/percussionist zijn talent voor experiment en polyritmiek horen op de marimba lumina, een midicontroller met ingebouwde synthesizer. Wie ook gegarandeerd de wenkbrauwen gaat doen fronsen, is de Utrechtse kunstenaar Peter Fengler. Misschien luisteren we het hele optreden wel naar een tikkende metronoom, maar wie daar de humor van inziet, zal ook het kunstzinnige ervan kunnen waarderen.

Räjäyttäjät is gemakkelijker te typen dan uit te spreken. Gelukkig is het Finse trio geen band om over te discussiëren, maar om van uit je plaat te gaan. Onvervalst effectieve en rommelige lo-fi rock-'n-roll. Waar ook ongebreideld gejamd wordt, is in het Wild Classical Music Ensemble. Muziek door mensen met écht een verstandelijke beperking; iedere muzikant die denkt dat een zorgvuldig uitgedachte compositie het summum is, zal lelijk op zijn neus kijken. Paul Dutton behoort niet tot die groep. De Canadese schrijver staat bekend om zijn geïmproviseerde stemkunst. Zonder instrumenten zal hij menigeen versteld doen staan met zijn diversiteit aan klanken.

Ook de droneblues van Keijo willen we niet aan ons voorbij laten gaan. Zijn vele releases kenmerken zich met klagelijke keelzang en een primitieve combinatie van traditionele en hedendaagse elementen. Op het festival zal hij vergezeld worden door de psychedelische Finse all-star band The Rambling Boys. Van de audiovisuele kunst van Sally Golding is het een kleine stap naar het filmprogramma, dit maal in handen van Cinema Nova. Er zijn ook nog tentoonstellingen en kunstenaar Joris van de Moortel laat zijn rijnaak nog even in de Dender liggen voor onder meer zijn Audi 80 installatie. Genoeg te beleven dus.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KRAAKfestival
Zaterdag 3 maart 2012 vanaf 13.00 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.kraak.net

Artikel grotendeels overgenomen van www.mrbungle.nl
Kraak festival 2012 : preview op www.mrbungle.nl

19:04 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

20/05/2011

Now! Sonoor improvisatiedrieluik in Netwerk Aalst

NOW! Tijdens het geluidsevent "NOW!" op zaterdag 21 mei in de gebouwen van Netwerk - centrum voor hedendaagse kunst in Aalst kun je genieten van een sonoor drieluik bestaand uit een improvisatie bij de kunstwerken van de tentoonstelling 'Radical Autonomy' door leerlingen van De Notelaar die, na een reeks workshops van Aifoon, hun kunnen zullen laten zien, een improvisatie van Yuri Landman samen met de mensen die de dag voordien zijn workshop "Quickstep Kalimba" volgden en een explosief slotconcert van drummers Eric Thielemans & Tony Buck, twee kleppers uit de improvisatie-wereld. Het belooft een boeiende avond te worden vol ongehoorde praktijken.

Improvisatie als ultieme taal om werk uit de tentoonstelling 'Radical Autonomy' te herinterpreteren staat centraal op het geluidsevent Now!. Zoals vorig jaar organiseerden Aifoon en Netwerk een reeks workshops in scholen rond geluidsbeleving en improvisatie. De leerlingen tonen hun kunnen op het event. Yuri Landman is een Nederlandse instrumentontwerper en -bouwer die o.a. Sonic Youth, Liars en Lightning Bolt van instrumenten voorzag. Landman en Köhn (Jürgen De Blonde) improviseren samen met enkele deelnemers van de quickstep-kalimbaworkshop. In deze workshop bouwen de deelnemers een elektrische Kalimba, een Afrikaans instrument bestaande uit metalen lamellen met verschillende toonhoogtes die je met de duimen bespeelt. Landman liet zich voor dit instrument inspireren door de elektrische Kalimba's die het Congolese Konono No. 1 en de groep Neptune (Boston) gebruiken. Twee kleppers uit de improvwereld, drummers Eric Thielemans & Tony Buck (the Necks) sluiten de de avond af met een zinderende set.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Now! Yuri Landman & Köhn / Tony Buck / Eric Thielemans
Zaterdag 21 mei 2011 om 18.00 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.aifoon.be

Extra :
Yuri Landman : www.hypercustom.com, nl.wikipedia.org en youtube
Eric Thielemans : www.ericthielemans.com en youtube
Köhn : www.myspace.com/ednolbed
Tony Buck : en.wikipedia.org, www.thenecks.com en youtube

12:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

26/02/2011

Kraak Festival brengt staalkaart van nieuwe en experimentele muziek

Kraak Festival Het KRAAK festival palmt dit jaar het volledige Netwerkgebouw Aalst in en wordt organisch geïntegreerd in de tentoonstelling The '-scape' in Escape. KRAAK trekt de kaart voor het radicale: fluxus avant-garde, freejazz, harde gitaarnoise, performance-improv, new age en outsiderblues. Naast bloedende oren zal je er een gezalfd muzikaal geweten aan overhouden: de zoete wetenschap dat je concerten hebt gezien van de meest relevante acts van het moment : Call Back The Giants, Iasos, France, Bridget Hayden, Catherine Christer Hennix, Floris Vanhoof, Bryce Beverlin II, Mother of Fire, Thomas Bloch, The Beautiful Band, Arthur Doyle & Steve Noble en TwinSisterMoon.

The Beautiful Band
Bram Devens (Ignatz), Paul Labreque (Sunburned Hand of the Man), él-g, Laurent Cartuyvels (R.O.T.) en Patrick Calvelo (Coem) richtten deze Belgische supergroep op om hun interesses in AOR te kanaliseren. Resultaat is een slordige versie van Crazy Horse en CCR die kan wedijveren met het summum van de internationale undergroundrock. Speelden tot nu toe vooral voor incrowd, maar zullen op het KRAAKfestival wellicht zonder problemen hun internationale potentie etaleren.

Bryce Beverlin II
Bryce Beverlin is een opmerkelijke figuur in de artistieke scene van Minneapolis. Terwijl hij zijn doctoraat in de fysica afwerkt blijft hij actief als danser, hardcoredrummer, installatiebouwer en rapper. Toch staat hij vooral in de kijker met zijn vrije soloimprovisaties waarbij hij het lichaam, met mond en stembanden voorop, volledig uitbuit. Daarnaast gebruikt hij percussie-instrumenten en found objects voor heel energetische en bevreemdende improvisaties waarbij geest, lichaam en willekeurige materie tot in hun diepste wezen met elkaar geconfronteerd worden.
www.insidesmusic.com/bryce, www.myspace.com/brycebeverlinii, youtube

Thomas Bloch
Thomas Bloch is een van 's werelds belangrijkste specialisten op het gebied van vreemde instrumenten. De ondes martenot (een vroeg elektronisch instrument dat lijkt op een kruising tussen een synthesizer en een theremin) en de achttiende-eeuwse glasharmonica zijn twee van zijn lievelingen. Hij is lid van verschillende klassieke ensembles, geeft les in Straatsburg en componeert muziek voor alle mogelijke genres. Daft Punk, Gorillaz, Vanessa Paradis, Phil Minton, Fred Frith ... het zijn er maar enkelen uit een lange lijst van samenwerkingen. Op KRAAKfest zal Bloch eigen composities spelen voor de twee instrumenten.
thomasbloch.chez.com, www.myspace.com/thomasbloch, en.wikipedia.org en youtube

Call Back The Giants
Tim Goss was de keyboardspeler van The Shadow Ring, een invloedrijke undergroundband uit de jaren '90. Solo kwam hij in 2010 op de proppen met enkele gelimiteerde releases vol bevreemdende homestudiostijl synth- en trad folkexperimenten. Na enkele soloconcerten brengt hij nu voor het eerst zijn werk met een band.
youtube

Arthur Doyle
Het vroegste albums waarop Arthur Doyle schitterde was 'The Black Ark van Noah Howard' waarop hij speelde naast o.a. Norris Jones en Muhhamad Ali. In 1978 debuteerde hij als bandleider, maar het was pas vanaf de late jaren '90 dat hij echt onder de aandacht kwam door uitgaves op niet-freejazzlabels als Ecstatic Peace, Fractal en Qbico. Doyle is de esthetisering van chaos. Hij speelt wat hij zelf ooit 'free jazz soul music' noemde, met de warmte van Archie Shepp en de Ayleriaanse freak-outs. Een levende legende.
www.allaboutjazz.com, en.wikipedia.org en youtube

France
France is een jonge, nog onbekende groep uit Frankrijk die met draailier, drums en basgitaar een energieke performance neerzet die doet denken aan de vroege samenwerkingen tussen Faust en Tony Conrad. Creatief gerycleerde invloeden zorgen hier voor een intens spektakel van dreunende overtonen en repetitief pulserende ritmes. Luid, rechtdoor en tranceverwekkend.

Bridget Hayden
Bridget Hayden schreef geschiedenis als violiste bij Vibracathedral Orchestra, de moeder van de Europese avant-garde dronerock uit de vroege eenentwintigste eeuw. In 2004 verliet ze de band om zich te focussen op haar eigen werk dat naast intens dronewerk ook bestaat uit poëzie, film en schilderwerk. Muzikaal pompt ze met gitaar en viola hevige de noise uit haar lichaam.
www.myspace.com/bridgethayden en youtube
Bridget Hayden. Breaking - An Indifferent Ocean, Sven Claeys op Kwadratuur.be, 18/02/2011 (met tijdelijke audio)

Catherine Christer Hennix
De in Berlijn residerende componiste Hennix is nog steeds een goed bewaard geheim dicht bij huis. In de jaren '60 begon ze muziek te studeren met veel aandacht voor Xenakis en Stockhausen. Later ontmoette ze illustere figuren als La Monte Young, Pandit Pran Nath en Henry Flynt. Diee waren van groot belang voor haar eigen werk, zowel muzikaal als filosofisch. Op de zolderverdieping van Netwerk zal Hennix een zes uur durende performance geven van haar "blablablablavant-garde"
en.wikipedia.org

Iasos
Nu New Age aan een tweede adem toe is, komen ook de pioniers uit het genre weer aan de oppervlakte. De Californische Iasos stond niet alleen mee aan de basis van de hemelse inter-dimensionele muziek, hij dreef de stijl ook tot het uiterste. Momenteel focust hij zich vooral op het multi-mediale, waarbij hij zijn bevreemdende composities laat ondersteunen door geestbevrijdende visuals. Dit wordt wellicht het meest uitdagende concert van 2011.
iasos.com en youtube

Mother of Fire
Viool/drum/bas-trio dat in hun korte bestaan een sterke livereputatie opbouwde. De groep klinkt als een versmelting van zwaar groovende hedendaagse krautrock en de donkere rockmuziek uit de jaren '80. Kwamen in 2010 met een beklijvende debuutplaat op De Stijl en lieten in een klap al die echoënde beachpopbandjes verdrinken in drijfzand.
www.myspace.com/motheroffiremusic en youtube

TwinSisterMoon
TwinSisterMoon is de helft van het duo Natural Snow Buildings en heet in het echt Mehdi Amaziane. Met zijn androgyne vocalen, zacht gitaargetokkel en uitgesponnen geluidsexperimenten vertaalt hij pagan folk en hippy songwriting naar een eenentwintigste eeuwse setting. Was in 2010 met 'Then Fell the Ashes' (Blackest Rainbow) aan zijn zesde release toe. Toch blijft hij met zijn donkere euro psych folk nog steeds een van de meest intrigerende artiesten in het genre.
www.myspace.com/twinsistermoon en youtube

Floris Vanhoof
De eindejaarslijstjes van 2010 pulkten van Floris Vanhoof. Niet alleen met zijn debuutelpee 'Time Slime op Ultra Eczema' maar ook met de vele huisconcerten. Vanhoof koppelt in zijn live shows telkens nieuwe visuele ideeën aan idiosyncratische muziekperformances waarin zelfgemaakte synthesizers, uitzonderlijke ebayaanwinsten en persoonlijke omkadering tot een indrukwekkend geheel worden gesmeed. Een van de meest veelzijdige en creatief bevrijde kunstenaars in België!
endlesswebsite.blogspot.com en youtube
Floris Vanhoof. Alles behalve alledaags, Joeri Bruyninckx op Kwadratuur.be, 29/07/2008

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kraak Festival 2011
Zaterdag 5 maart 2011 vanaf 14.00 u
Netwerk /centrum voor hedendaagse kunst Aalst

Houtkaai z/n
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.kraak.net/festival2011

Extra :
Interview : Tommy Denys (Kraak Festival). Aalst Carnaval start dit jaar één dag vroeger, Sven Claeys op Kwadratuur.be, 20/02/2011

16:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook