18/08/2017

Toonmoment eerste International Nadar Summer School for Composers and Sound Artists in deSingel

Nadar Ensemble Van 20 tot en met 24 augustus vindt de eerste editie plaats van de 'International Nadar Summer School for Composers and Sound Artists'. In coproductie met deSingel en ondersteund door MATRIX, krijgen vier jonge componisten tijdens hun werk aan een nieuwe compositie coaching door Nadar Ensemble. Het resultaat ervan krijg je te zien tijdens de try-out op donderdag 24 augustus.

De jonge componisten, Andrius Arutiunian, Florian Bogner, Louis D'Huidieres en Fernanda Navarro, krijgen de kans om gedurende enkele dagen nauw met het ensemble samen te werken aan een nieuwe compositie, gecoachd door Stefan Prins, Daan Janssens en Cathy Van Eck.  De geest van het ensemble getrouw, gaat de interesse voornamelijk uit naar projecten die verder gaan dat 'enkel' muziek of een 'gewoon' concert. Ook aspecten van geluidsregie, scenografie en techniek komen aan bod.

Praktische info :

Toonmoment Nadar Summer School for Composers and Sound Artists
Donderdag 24 augustus 2017 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : desingel.be

19:09 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

09/03/2017

Uitzonderlijke muzikale performance van Nadar in Brussel

EXIT F Een compositie voor ensemble en… vier heteluchtballonnen. EXIT F van componist Michael Maierhof is even uniek als spectaculair. Het intrigerende, ritmische, grappige, luide, flitsende en prettig gestoorde werk is het zesde luik in een reeks over vluchtbewegingen. De luchtballonnen lijken elk moment te kunnen opstijgen, en weg te vliegen naar het verre onbekende. EXIT F is op het lijf geschreven van Nadar, een jong en internationaal gereputeerd ensemble met een passie voor muziek uit onze tijd. Niet alleen schreef Maierhof het werk specifiek voor Nadar; de groep heeft zijn naam ook ontleend aan Félix Nadar, aka Gaspard-Félix Tournachon, een Franse schrijver, fotograaf en ballonvaarder.

Het spraakmakende Generation Kill is eveneens speciaal voor Nadar gecomponeerd. Stefan Prins liet zich inspireren door de gelijknamige HBO-miniserie over de inval in Irak in 2003. En ook de reflectieve woorden van Evan Wright, auteur van het boek waarop de serie is gebaseerd, triggerden de componist: "Deze oorlog werd uitgevochten door de eerste playstation-generatie. Het minste dat je van deze generatie kan zeggen, is dat ze in Irak uitstekend blijkt te doden."

Stefan Prins - Generation Kill
Stefan Prins schreef Generation Kill in 2012, in opdracht van de Donaueschinger Musiktage, een van de meest prestigieuze festivals voor hedendaagse muziek. Iets meer dan een jaar voordien waren in het Midden-Oosten en in Noord-Afrika protesten, opstanden en revoluties uitgebarsten: de Arabische Lente. Die gebeurtenissen, maar meer nog de manier waarop ze in gang werden gezet en erover werd bericht, inspireerden Prins voor Generation Kill:

“Door video’s te maken met hun smartphones en webcams en die te delen via het internet, maakten de manifestanten uit verschillende landen in het Midden- Oosten de hele wereld tot getuige van de revolutionaire beweging. Via sociale media zoals Facebook en Twitter kwam het hele proces in een stroomversnelling. Vóór iemand het goed en wel besefte, hadden de Tunesiërs en Egyptenaren de dictatuur in hun land omvergeworpen. Intussen braken er regelrechte burgeroorlogen uit die Libië zouden versplinteren en Syrië verlammen. In datzelfde jaar, 2011, werd een grootschalig onderzoek publiek gemaakt, waarin berekend werd dat er in het Verenigd Koninkrijk één CCTV bewakingscamera is per 32 inwoners.

In oktober 2011 begonnen de Amerikanen hun troepen terug te trekken uit Irak, terwijl ze nog altijd strijd aan het voeren waren tegen de Taliban en Al Qaeda in Afghanistan. Steeds vaker werden er beelden vrijgegeven van succesvolle (althans volgens de officiële berichtgeving) bombardementen door zogenoemde drones (onbemande luchtvaartuigen), die vanop afstand door militair personeel in geheime controlekamers in de VS bestuurd werden. Tegelijk verscheen er op het internet een toenemende stroom aan ooggetuigenverslagen, met verhalen over onschuldige slachtoffers die tijdens deze bombardementen gedood werden.

Surfend op het internet vond ik in diezelfde periode een videofilmpje op YouTube, dat al zeven jaar oud was: een teaser voor de tv-reeks Generation Kill, gebaseerd op het gelijknamige boek waarin Evan Wright de ervaring neerschreef van een embedded reporter bij het 1st Reconnaissance Battalion van de Amerikaanse mariniers tijdens de Iraakse invasie van 2013. Een van de uitspraken die me het meest shockeerde, kwam van een soldaat: “Dit is echt de ultieme rush - je trekt ten strijde terwijl op de achtergrond een goede song aan het spelen is.” Evan Wright verklaarde later: “Deze oorlog wordt uitgevochten door de eerste PlayStationgeneratie. En één ding staat vast: het zijn heel goede killers in Irak.”

Toen realiseerde ik me dat mijn volgende stuk al deze onderling verbonden feiten muzikaal moest overschouwen: een samenleving die steeds meer gemonitored wordt; het groeiende belang van het internet; netwerken en sociale media die gevoed worden door video-opnames van webcams en smartphones; videogames en oorlogen die uitgevochten worden als videogames; de lijn tussen realiteit en een virtuele werkelijkheid die met de dag dunner wordt.”

Generation Kill is dus niet alleen een exponent van, maar ook een reflectie op de jonge generatie ‘digital natives’: de generatie die is opgegroeid met videogames, computers en het internet. In dit werk plaatst Prins de vier muzikanten op een rij achter vier semi-transparante schermen. Aan de andere kant van het scherm, met hun rug naar het publiek, zitten vier uitvoerders die een gamecontroller bedienen, waarmee ze video-loops van de muzikanten manipuleren en webcams op het podium activeren. De videobeelden van de muzikanten worden op het scherm geprojecteerd en afhankelijk van de belichting zijn enkel de live-muzikanten, hun video-‘avatar’ of beide tegelijk zichtbaar.

De superpositie van realiteit en virtualiteit (de live manipulatie van de beelden van de ‘echte’ muzikanten) confronteert de toeschouwer met de twee thema’s die aan de basis liggen van het werk. Beiden gaan ze over het vervagen van de grens tussen reëel en virtueel. Enerzijds is dat de vaststelling dat bewakingscamera’s ongemerkt - maar steeds vaker - het openbare en privéleven registreren. Daarnaast is er de cultuur van de videogames, die een frappante afspiegeling krijgt in het echte leven: oorlog wordt gevoerd met hoogtechnologische wapens, alsof het een videogame zou zijn - de slachtoffers zijn echter van vlees en bloed.

Michael Beil - Exit to Enter
Ook het tweede werk op het programma is specifiek geschreven voor Nadar, dit keer voor het festival ACHT BRÜCKEN | Musik für Köln. De Duitse componist zegt het volgende over zijn werk: “Voor mij is Exit to Enter het hoogtepunt in een reeks composities met live-video, en een eindpunt qua mogelijke densiteit – het stuk lijkt nu al overladen – bij het gebruik van uitgeschreven live-video. Wie als luisteraar denkt dat hij na een eerste beluistering alle onderlinge verbanden doorheeft, mist het punt. Meestal is dat het geval met muziek, ook al beseffen we dat doorgaans niet. Je ziet dat heel duidelijk in Exit to Enter, misschien doordat je alles tegelijk ziet en hoort, of doordat je soms iets kan zien zonder het te horen. Soms is dat een heel duidelijk gegeven. Bijvoorbeeld: tijdens een uitvoering komen de musici op het podium (enter), ze verlaten het podium (exit), maken bewegingen terwijl ze spelen (en terwijl ze niet spelen), en meestal hebben ze instrumenten in hun handen. Wanneer we naar Exit to Enter luisteren, concentreren we ons op deze zaken om de draad niet te verliezen. Deze aspecten geven vorm aan de content, of in archaïsche termen uitgedrukt: aan het materiaal. De vraag naar het wezen van wat gezien en gehoord wordt, speelt ook een rol in Exit to Enter. En uiteraard krijg je hier ook de onzekerheid die daarmee gepaard gaat en die zo symptomatisch is voor onze tijd; in de media en in onze persoonlijke communicatie wordt daar alleszins al een tijd over gediscussieerd. Hetzelfde geldt voor de vraag naar de oorsprong van muziek. Eigenlijk is het niet duidelijk of de muziek door mij tot stand komt; af en toe is alleen duidelijk dat dat niet het geval is.

Naar mijn gevoel hoort deze eigentijdse thematiek thuis in een hedendaagse compositie. Misschien is dit de moderne variant van de sonatevorm. Net zoals in een sonate gaat het om de details. Wat gebeurt er bijvoorbeeld precies met de communicatie binnen het ensemble wanneer deze communicatie een onderdeel wordt van de compositie? Wat gebeurt er wanneer we het instrument, de bewegingen van de muzikant en de klank van elkaar loskoppelen? Op televisie en op het internet is dat tegenwoordig normaal. Dus mij is het er niet om te doen om op iets te wijzen, maar om samen naar iets toe te werken. Muzikale betekenislagen komen in de plaats van wat vroeger ‘materiaal’ heette, en de muzikale vorm verandert in strategie.”

Michael Maierhof - EXIT F
Tot slot is ook het laatste werk van dit concert gecomponeerd voor Nadar, dit keer op vraag van de groep zelf. EXIT F, voor vier hete luchtballonnen en ensemble, van de Duitse componist Michael Maierhof, is erg passend voor Nadar: het ensemble is niet alleen gehuisvest in Sint-Niklaas, dat jaarlijks een van de belangrijkste ballonfestivals organiseert; het is ook vernoemd naar de Franse fotograaf en ballonvaarder Nadar, pseudoniem voor Gaspard-Félix Tournachon (1820-1910). “De heteluchtballonnen die muzikaal moesten betrokken worden in het stuk, hebben de mogelijkheid om te stijgen en om weg te drijven, en zo een ver verwijderde ruimte aan te wijzen”, aldus Maierhof. Het werk past daarmee in Maierhofs reeks EXIT over ‘vluchtbewegingen’: “De reeks composities met de titel EXIT begon in 2008 met een werk in opdracht van de Staatsgalerie Stuttgart. EXIT A is een stuk dat architecturale elementen aanwendt zoals de vloer en bewegingen in de ruimte. Ik gebruikte de titel EXIT omdat de zaal vol hing met signalisatieborden richting nooduitgang. Dat bood de gelegenheid, vond ik, om met de binnenruimte te werken en tegelijk het verlaten van de ruimte te suggereren, dus de buitenkant. Andere stukken bevatten andere ‘Fluchtbewegungen’, zoals de stukken EXIT B en EXIT D, opdrachtwerken over de verzameling outsider art van Prinzhorn. EXIT C is een orkestwerk dat tracht te ontsnappen aan Mahler. En het stuk dat na EXIT F komt, EXIT G, is een opera over een fietskoerier in Hamburg die op zoek is naar zijn zogenaamde vrijheid op de fiets.”

Het adagium van Helmut Lachenmann, een andere vooraanstaande hedendaagse Duitse componist, luidt: “Komponieren heisst: ein Instrument bauen”. Dat gaat ook volledig op voor Michael Maierhof. Elke EXIT F N EXIT F N compositie van Maierhof is het resultaat van een nauwkeurig en langdurig experimentatieproces, waarbij bestaande instrumenten op onorthodoxe manieren met alledaagse objecten bespeeld worden, en waarbij nieuwe instrumenten ontwikkeld worden op basis van bestaande objecten, die uit hun context worden gehaald en waarvan het geluid wordt geïsoleerd.

Zo ook in EXIT F: de complexe ruisklank van de gasbranders van de vier hete luchtballonnen worden een elementaire compositorische bouwsteen, die in dialoog gaat met de instrumenten. Deze bestaan onder meer uit een cello en gitaar die worden bespeeld met elektrische tandenborstels en drie ‘ad-hoc spielers’, die aan de slag gaan met emmers, bekertjes en nylonsnaren. In EXIT F is, naast het klankaspect, ook het visuele erg belangrijk: de indrukwekkende vuurstoten van de gasbranders, die door de ballonvaarders worden geactiveerd op basis van een gesynchroniseerde video-partituur. De enorme energieverplaatsingen van deze vuurstoten zijn bovendien ook lichamelijk waarneembaar, te meer daar de vier ballonnen rondom het publiek opgesteld zijn, net als de musici. Het resultaat is een indrukwekkende compositie/klanksculptuur/ performance, die de luisteraar naar hogere sferen voert.

Programma :

  • Stefan Prins, Generation Kill
  • Michael Beil, Exit to Enter
  • Michael Maierhof, EXIT F

Praktische info :

Nadar Ensemble : Exit F
Vrijdag 10 maart 2017
Deel I - 20. 00 u - BOZAR
Deel II - 21.15 u - Museumplein / Place du Musée (Openlucht - Gratis)


Meer info : klarafestival.be, www.bozar.be en www.nadarensemble.be

Bron : Programmaboekje Bozar/Klarafestival

Elders op Oorgetuige :
home sweet home: Klarafestival 2017 in het teken van 'ver-plaats-ing', 5/03/2017
Doppelgänger Deluxe stelt oog en oor op de proef, 28/01/2015
Muziek voor heteluchtballonnen en ensemble in Sint-Nilaas en Rotterdam, 27/08/2012

23:58 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

08/01/2017

Nadar Ensemble kleurt alweer buiten de lijntjes met What You See Is (Not) What You Get

Stefan Prins Met What You See Is (Not) What You Get - WYSI(N)WYG - kleurt Nadar Ensemble alweer buiten de concertlijntjes om de theatrale ruimte van het podium te veroveren.

Stefan Prins (foto) zet in 'Mirror Box Extensions' (de titel verwijst naar de medische technologie die fantoompijnen bestrijdt bij patiënten die ledematen verloren hebben) de verkenning van de integratie van mens en technologie verder. Het hybride lichaam wordt een hyper­body die zich ongemerkt van een fysieke naar een virtuele realiteit verplaatst.

Componist/videast Michael Beil en regisseur Thierry Bruehl onthullen in 'Bluff' de acties van de muzikanten op het podium, in beeld en klank, live en opgenomen. 'Bluff' toont een theater van dagelijks (zelf)bedrog, het bluffen. De muzikanten worden curiosa, gevangen in een schaakspel met levende pionnen.

Praktische info :

Nadar Ensemble : WYSI(N)WYG
Zaterdag 14 januari 2017 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : desingel.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Stefan Prins : www.stefanprins.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Michael Beil : www.michael-beil.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Michael Beil over gebruik van video in nieuwe muziek, 22/10/2014

21:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

18/11/2015

Grensverleggend concert door Nadar in Sint-Niklaas

Black Box Music Nadar Ensemble is opgericht door een groep jonge muzikanten met een gemeenschappelijke passie voor hedendaagse muziek. Het ensemble neemt in De Casino in Sint-Niklaas drie uiteenlopende composities onder de loep: 'Black Box Music' van de Deense Simon Steen-Andersen, 'Shopping 4' van de Duitse Michael Maierhof en 'Silence must be!' van Thierry De Mey. De concertavond gaat van start met 'Black Box Music', een eigenzinnig poppentheater dat balanceert op de rand van installatiekunst, elektronica en performance. Met 'Shopping 4' evolueert de muziek naar noise met dubstep-invloeden, geproduceerd met behulp van sponsen, wasknijpers en ballonnen. Ten slotte volgt 'Silence Must Be!', dat omschreven wordt als muziek zonder klank, muziek als pure beweging.

Simon Steen-Andersens Black Box Music is uniek en radicaal anders, op het kruispunt van compositie, installatiekunst, elektronica en performance. Het ensemble schaart zich rond het publiek, vooraan de dirigent, met de handen in een 'black box'. De inhoud van de black box, en dus de instructies van de dirigent voor de muzikanten worden geprojecteerd op groot scherm. Door haar oncontroleerbare blend van humor, charme en exuberante inventiviteit is Black Box Music beklijvend tot de laatste seconde.

Praktische info :

Nadar Ensemble: Hands on (Hands off)
Donderdag 19 november 2015 om 20.30 u
De Casino - Sint-Niklaas


Meetr info : www.decasino.be en www.nadarensemble.be

Elders op Oorgetuige:
Surround!-festival in Brugge: muziek zoals je die (nog) niet kent, 15/11/2015

Bekijk alvast de trailer van Hands on (Hands off)

22:18 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

13/02/2015

Belgische première Recht : tussen meeslepend muziektheater en diepgravende documentaire

Recht De Duitse Hannes Seidl en Daniel Kötter vormen een bijzonder duo. De eerste is componist, de tweede cineast. Samen maken ze multimediaal theater. Voor hun nieuwe voorstelling 'Recht', in samenwerking met het Vlaamse Nadar ensemble, strijken Seidl en Kötter op 13 februrai in Gent neer. Kötter en Seidl dropten een serie juristen en politicologen, waaronder Ruddy Doom, samen in Schengen, op een eiland in de rivier. Het resultaat, een samenwerking met Nadar, is ongemeen boeiend, ergens tussen meeslepend muziektheater en diepgravende documentaire.

In september 2014 trok een groepje wetenschappers en muzikanten naar Schengen - je weet wel, de symbolische grensplek waar de gelijknamige akkoorden ondertekend werden. Daar aangekomen namen ze hun intrek in een provisoir tentenkamp op een piepklein eiland in de Moezel. Vluchtelingen uit de beschaafde wereld in een enigszins vreemd grensland. De geleerden, waaronder de Gentse professor Ruddy Doom, kregen de opdracht een nieuwe globale wetgeving te ontwikkelen. Voorzichtig gesteld: een ambitieus plan. En de muzikanten? Die speelden muziek.

Het tentenkamp op het Moezeleiland vormt het ietwat onconventionele decor voor de nieuwe muziektheaterproductie van Hannes Seidl en Daniel Kötter. De twee werken al enkele jaren intensief samen aan een reeks voorstellingen waarin hedendaagse sociale en poitieke contexten het uitgangspuntvormen. Hun voorstellingen zijn deels theater, deels muziek, deels film en deels een intellectueel of op zijn minst inhoudelijk debat.

Dat resulteert in een vrij unieke artistieke mengvorm met een stevige politieke kant. En zo werkt het duo Kötter/Seidl zich steeds meer in de kijker op de Duitse en ondertussen ook internationale theater- en concertpodia. Jazeker, ook daartussen worden de grenzen steeds minder duidelijk.

Het Vlaamse Nadar Ensemble musiceert en acteert. Ook zij zijn niet aan hun proefstuk toe als het gaat om multimediale en politiek geladen voorstellingen. Recent maakten ze op een van de grote Duitse muziekfestivals nog furore met een openluchtvoorstelling rond de ‘bewakingsmaatschappij’ en ‘afstandsoorlogsvoering’. In Recht verkennen ze met de twee Duitse makers wetten, regels en grenzen, in de muziek en daarbuiten. 

Praktische info :

Nadar ensemble/Hannes Seidl & Daniel Kötter : Recht
Vrijdag 13 februari 2015 om 20.00 u
Muziekcentrum De Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Hannes Seidl : www.hannesseidl.de en vimeo.com/hannesseidl

17:33 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/01/2015

Doppelgänger Deluxe stelt oog en oor op de proef

Nadar Ensemble, Doppelgänger Deluxe Na succesvolle voorstellingen in het buitenland komt de langverwachte Belgische première van 'Doppelgänger' naar de Theaterstudio voor een 'deluxe'-versie op maat van deSingel. Binnen het concept 'verdubbeling' gebruikt Nadar muziek en beeldprojectie als evenwaardige elementen. De volledige scenische opbouw en de geleidelijke, haast gechoreografeerde transformatie ervan, zijn een essentieel onderdeel van de productie.

Opener is de visionaire stille film 'L'Homme Orchestre' van Georges Méliès, waarin een orkest wordt opgebouwd uit dubbelgangers van Méliès zelf. 'Run Time Error' is een experimenteel videowerk waarbij de jonge Deense componist en performer Simon Steen-Andersen de ruimte bespeelt als een muziekinstrument. Johannes Kreidler neemt Hegel als referentie in een werk voor negen instrumenten, audio en video. En tot slot is er 'Generation Kill' van Stefan Prins, een werk dat vier muzikanten confronteert met digitale versies van henzelf, terwijl ze door gamecontrollers worden bestuurd die allerhande confrontaties aangaan met de verschillende verschijningsvormen van de 'echte' performers. De werken van Kreidler en Prins werden gecreëerd op het festival van Donaueschingen met deSingel als coproducent.

Nadar Ensemble springt uitdagend om met de combinatie van het visuele en het auditieve - hier geen een-op-een relatie die blijft hangen in sfeerschepping. Nadar is dan ook niet aan zijn proefstuk toe. In oktober 2012 speelde het ensemble een concert in het kader van de befaamde Donaueschinger Tage für Neue Musik; een concert dat integraal opgenomen werd in de box van drie cd's die het label Neos uit het festival trok. Alle stukken van Nadar beleefden tijdens het festival hun première en de helft ervan wordt hernomen voor Doppelgänger Deluxe: een programma waarin oog en oor afzonderlijk, maar vooral tezamen op de proef worden gesteld.

Drones
Een van de blikvangers van de avond is ongetwijfeld 'Generation Kill' van de Belgische componist Stefan Prins. Voor dit werk worden vier live muzikanten (percussie, elektrische gitaar, viool en cello) opgesteld achter transparante beeldschermen. Uit de speakers komt hun geluid en op het scherm wordt hun beeld geprojecteerd, echter niet zonder drastische manipulatie. Daarvoor zorgen vier andere muzikanten die elk de klank en het beeld van één van hun spelende collega's met een gameconsole bewerken en versnipperd op de luisteraar-toeschouwer afvuren. Het resultaat is een desoriënterende en bevreemdende stroom van geluid waarin de klank van 'klassieke' instrumenten wordt verhakkeld tot messcherpe 'glitch' die zelfs in Donaueschingen niet onopgemerkt bleef. Schrijver en journalist Alex Ross (inderdaad, die van het bekroonde standaardwerk 'The Rest is Noise') noemde de uitvoering een van zijn momenten van 2012 en omschreef de performance op zijn blog als volgt: "As the composer intended, it was disturbingly difficult to tell what was real and what was virtual. The musicians were caught in temporal loops, as if Philip K. Dick had written a novel about chamber music. Instrumental timbres were distorted in the direction of glitchy noise, in the manner of much recent European music, but the extension of playing techniques achieved a kind of visceral precision." Precies misschien wel, maar echt fijngevoelig kan het werk moeilijk genoemd worden. Niet verwonderlijk voor een compositie die ontstond na het bekijken van smartphone-filmpjes van de Arabische lente en 'succesvolle' bombardementen met drones in Irak.

Een ander werk dat Nadar in Donaueschingen creëerde en dat in deSingel hernomen wordt, is 'Der 'Weg der Verzweiflung' (Hegel) ist der chromatische.' van de Duitse componist Johannes Kreidler. Net als 'Generation Kill' is de compositie van Kreidler een audiovisueel werk, nu met door de computer gegenereerde geluiden, audio- en videosamples van een klassiek orkest of ongegeneerd 'foute' popmuziek en live spelende of playbackende muzikanten. Gevoelige pianozielen zullen het mogelijk even benauwd krijgen wanneer de pianist letterlijk met een hamer aan de slag gaat, maar ook de luisteraar die niet gevoelig is voor dit soort atypisch instrumentgebruik, wordt gedurende een kwartier van het kastje naar de muur getikt.

Irritatie
Ook in het werk van Michael Beil zijn audio en video onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als weinig anderen heeft Beil een heel eigen manier ontwikkeld om audio en video met elkaar te combineren. Dat hij daarbij kiest om de live spelende muzikant(en) te confronteren met hun eigen filmbeeld (inclusief zelfde kleding en kapsel) leidt bij een live vertoning tot uiterst verwarrende situaties. Zeker wanneer Beil de synchronisatie bewust in de war stuurt en de toeschouwer zelf maar moet beginnen puzzelen hoe de vork aan de steel zit. Niet voor niets moet echte kunst voor Beil 'irriteren', niet doen wat voor de hand ligt. Deze werkwijze leverde al audiovisuele pareltjes op als 'Mach Sieben', 'Blackjack' en 'Doppel', allemaal op YouTube te bewonderen. In deSingel zal het voor Nadar geschreven 'Exit to Enter' te horen en te zien zijn. Hierin trekt Beil meer dan ooit de speelse en plagerige kaart. Opnieuw lijkt de combinatie van beeld en geluid aanvankelijk te kloppen, maar geleidelijk aan moet de toeschouwer zijn eigen weg vinden (en verliezen) in het labyrint dat Beil en de uitvoerders met een brede grijns optrekken.

Choreografie
Op het programma staan verder twee werken van de Deense componist Simon Steen-Andersen, net als Prins en Kreidler een vaste waarde in het repertoire van het Nadar Ensemble. De partituren van 'Study for String Instrument #1' en 'Study for String Instrument #3' ogen alles behalve evident. In plaats van de gewenste noten te noteren, legde Steen-Andersen hier de ritmische beweging van de uitvoerder vast, waardoor de partituur meer weg heeft van een choreografie. Nadar werkte een bijzondere scenografie uit voor “Study #1” om het choreografische element extra in de verf te zetten. In 'Study for String Instrument #3', geschreven voor 'prepared' cello of gitaar, komt hier nog een video met eerder opgenomen beelden van de uitvoerende muzikant bij. Die beelden worden bij voorkeur pal en op ware grootte op de op het podium spelende muzikant geprojecteerd. Hierdoor wordt het procedé van de gelijklopende, uiteendrijvende en gespiegelde lagen niet alleen muzikaal, maar ook visueel duidelijk gemaakt. Het ene waaruit het vele ontstaat, is ook de werkwijze in 'L'Homme Orchestre' van Georges Méliès waarmee het programma van Doppelgänger Deluxe ingeleid wordt. In dit filmpje van nog geen twee minuten uit 1900 splitst één personage, Méliès zelf als dirigent, op korte tijd in zes muzikanten om er later weer in te verdwijnen. Zes dubbelgangers dus, waarmee de affiche het bijvoegsel 'Deluxe' meer dan waard is.

Praktische info :

Nadar Ensemble : Doppelgänger Deluxe
Woensdag 28 januari 2014 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : www.desingel.be en www.nadarensemble.be

Bron: Koen Van Meel in Gonzo (Cirkus), (Blog, 5 januari 2015)

01:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

13/12/2013

Gratis tickets te winnen voor Saturnalia : drie concerten door jonge ensembles met een programma waar rite en escapisme centraal staan!

GAME Het kerstfeestje van de Romeinen, zo kan je de Saturnalia wel min of meer omschrijven. Slaven en meesters gaven zich een week lang gezamenlijk over aan de meest uiteenlopende vormen van losbandigheid. Goed twee millennia later hebben we er opnieuw zin in. De Saturnalia in het Conservatorium in Gent omvatten drie concerten door evenveel jonge ensembles met een programma waar rite en escapisme centraal staan: van elektrisch gitaargeweld op tape tot muziek voor drie ballonnen. 

Programma :

19.00 u - 19.40 u : LAPS Ensemble
Met behulp van laptops en instrumenten loodst LAPS Ensemble je door bazaars en kathedralen van klank. Werk van o.a. Gilles Doneux en Claude Ledoux.

  • Claude Ledoux, Init 1.0
  • Gilles Doneux, The Cathedral and the Bazaar

20.10 u - 20.50 u : G.A.M.E.

Trippen in de stad. Het Gents Actueel Muziek Ensemble, G.A.M.E., prevelt profane vespers en duikt onder in de verderfelijke neonoorden van de grootstad. Werk van Oscar Bettison, Jacob TV en Øyvind Torvund.

  • Oscar Bettison, Gauze Vespers
  • Jacob Ter Veldhuis, Grab it!
  • Øyvind Torvund, Neon Forest Space

21.20 u - 22.20 u : Nadar Ensemble

Spookpianisten en ballonnen. Nadar sluit de Saturnalia feestelijk af met werk van Michael Beil, Simon Steen-Andersen en Michael Maierhoff.

  • Michael Beil, Mach Sieben
  • Simon Steen-Andersen, Study for String Instrument #1, 2 en 3
  • Michael Maierhoff, Shopping 4

Praktische info :

Saturnalia - hedendaagse muziekconcerten LAPS Ensemble, G.A.M.E. en Nadar Ensemble
Donderdag 19 december 2013 om 19.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : schoolofartsgent.be

Ter gelegenheid van deze unieke concertavond geeft Oorgetuige maar liefst 5 gratis duotickets weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. Meedoen kan tot uiterlijk woensdag 18 december 2013 om 12.00 u. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

18:53 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

23/10/2013

Transit openingsconcert met een neus voor avontuur

Nadar Transit start als vanouds springlevend, met vier creaties van jong Vlaams talent én een recent referentiewerk. Jasper&Jasper schrijven een kwartet voor hun zelf ontworpen Quakea instrumenten. Bruno Nelissen van e-gitaarkwartet Zwerm gaat in interactie met de muzikanten van Nadar. Stefan Van Eycken zorgt voor subtiele klanken, onvoorspelbaar en vluchtig. Thomas Smetryns integreert oude plaatopnames in zijn nieuw werk voor Nadar. Het buitenlands referentiewerk van Michael Beil voor live video, audio opnames en zes musici heeft een stevige theatrale dimensie. Het jonge Nadar ensemble zit sinds zijn Transitdebuut in 2010 in de lift, ook internationaal, met optredens op grote nieuwe muziekfestivals zoals in Darmstadt en Donaueschingen. 

Het spektakelstuk van de avond is 'Exit to Enter' dat de Duitse componist Michael Beil speciaal voor Nadar schreef. Naar goede gewoonte betrekt Beil de uitvoerders van zijn werk in het ontstaansproces. Zo zijn de muzikanten op drie niveaus betrokken: als spelende uitvoerders in het duister, als playbackende acteurs in de spots en op de op voorhand opgenomen videobeelden. Door de gespeelde geluiden soms wel en soms niet overeen te laten komen met de bewegingen van de acteurs en de muzikanten in de video ontstaat er een vreemd spel van verwachting en al dan niet inlossing.

'Exit to Enter' is echter meer dan een performance, want zoals wel vaker bij Beil is ook de muziek op zich al de moeite waard. Hier kiest de Duitser voor een erg toegankelijk geluid dat in het eerste deel helemaal gekleurd wordt door een even obsessieve als repetitieve staccatoritmiek. Wanneer het geluid van de ondes-Martenot binnenkomt, duikt de muziek in de sensualiteit van Messiaen. Alsof de murwgedraaide luisteraar-kijker dan nog weet waar hij aan toe is.

Programma :

  • Jasper&Jasper, creatie
  • Thomas Smetryns, creatie
  • Stefan Van Eycken, creatie
  • Bruno Nelissen, creatie
  • Michael Beil, Exit to Enter

Tijd en plaats van het gebeuren :

Nadar Ensemble : Jasper&Jasper, Smetryns, Van Eycken, Nelissen, Beil
Vrijdag 25 oktober 2013 om 20.30 u
(Inleiding door Mark Delaere om 19.45 u )
Kunstencentrum STUK - Leuven
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Thomas Smetryns, 3 Ways to Drifty Apart: In a Faint Manner door Aton'&Armide, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 10/10/2013 (met tijdelijke audio)
Jasper & Jasper : jasperandjasper.be
Thomas Smetryns : www.myspace.com/thomassmetryns, www.matrix-new-music.be en youtube
Stefan Van Eycken op www.matrix-new-music.be en youtube
Bruno Nelissen op www.zwerm.be
Michael Beil : www.michael-beil.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Transit als vanouds: spannend, eigenzinnig, avontuurlijk..., 22/10/2013
Ictus Zone Nadar Ensemble : Dubbelganger, 17/12/2012

Bekijk alvast Michael Beils 'Exit to Enter', uitgevoerd door het Nadar Ensemble

11:05 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

23/09/2013

Concertgebouw Brugge plaatst Weense componist Beat Furrer in de kijker

Beat Furrer Tijdens het laatste weekend van september organiseert Concertgebouw Brugge een Domein gewijd aan de belangrijke Weense componist Beat Furrer. Samen met zijn ensemble Klangforum Wien geniet hij vandaag internationale faam met zijn opera's en instrumentale werken. Verwacht dit weekend geen exuberante kleurenpracht, maar onvoorstelbaar veel verschillende tinten grijs.

Wenen heeft iets met scholen. Na de Eerste (Haydn, Mozart, Beethoven) en de Tweede (Schönberg, Webern, Berg), is Wenen tegenwoordig het broeinest van een Derde Weense School met het ensemble Klangforum Wien en zijn oprichter Beat Furrer. Samen met componisten als Helmut Lachenmann, Bernhard Lang en anderen is Furrer ontegensprekelijk een erfgenaam van het modernisme. Tegelijk gaat hij op een eigenzinnige manier op zoek naar nieuwe geluiden. Beat Furrer beheerst alle belangrijke genres, van instrumentale solo's over ensemblemuziek tot symfonische werken. De laatste jaren concentreert hij zich voornamelijk op muziektheater. Daarin kan Furrer zijn belangrijkste artistieke ei kwijt: de zoektocht naar klank, op de grens tussen stilte en geluid, tussen ruis en zuivere tonen, tussen de menselijke stem en het instrument. Teksten verliezen hun betekenis en worden opeenvolgingen van klanken. Instrumenten worden op een niet-conventionele manier bespeeld: geen exuberante kleurenpracht, maar onvoorstelbaar veel verschillende tinten grijs. Furrers nooit aflatende drang naar vernieuwing maakt zijn oeuvre onweerstaanbaar, zijn samenwerking met muzikanten garandeert muziek die staat als een huis.

Furrer en de opera
De Oostenrijkse Beat Furrer componeert in alle genres: opera en vocale muziek, werk voor orkest en kamerorkest, kamermuziek en solostukken. Tot zijn opera's behoren 'Die Blinden' op tekst van Maeterlinck, Plato, Hölderlin en Rimbaud, 'Narcissus' naar Ovidius en 'Wüstenbuch' naar onder meer Lucretius, Machado en Bachmann, en tenslotte 'FAMA' .

"Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in het ontdekken van wat de mensheid in zo'n random-beweging houdt, zichzelf van de natuur afsnijdend als in blinde woede. Ik wil proberen de grote verandering te begrijpen, die aan het plaatsvinden is zonder dat we er ons zelfs rekenschap van geven." Dit kan een uitleg zijn voor Furrers geluidswereld, gebaseerd op transformaties van het tonale en op discontinuïteit in het gebruik van muzikale bronnen. Sinds zijn allereerste composities tast Beat Furrer de mogelijkheden van het onconventionele geluid af.

Het uitcomponeren van de ruis met aandacht voor alle variabele aspecten (zoals ritme-, continuïteit-, dynamiek-, kleurschakeringen en verloop) legt de 'schoonheid' van de ruis bloot in timbrenuances van metaalachtig naar dof, van doorschijnend naar opaak ... Daartegenover staan eenvoudige of complexe ritmische patroonstructuren, die gradueel vervormd of gewijzigd worden en aanleiding zijn tot grote secties of 'bewegingen' binnen een compositie. Furrer houdt ervan diverse lagen op elkaar te stapelen, waarbij de ritmische en harmonische meergelaagdheid tot een complex muzikaal resultaat leidt.

Opera
FAMA is een monodrama in acht scènes (2004-05) voor een actrice/recitante, een achtstemmig koor en orkest. Christoph Marthaler regisseerde de première. Voor het libretto bewerkte Furrer teksten van Ovidius en Arthur Schnitzler. In Ovidius' Metamorfosen krijgt de 'godin van het gerucht' de naam Fama. Zij is tevens godin van de publieke opinie en de goede reputatie of 'faam'.

Ovidius beschrijft Fama's woonhuis tegelijk als de 'marktplaats van geruchten' en het centrum van het heelal, waar aarde, zee en lucht elkaar raken. Van daaruit kan Fama alles zien en horen. Zij woont in een huis zonder deuren, maar met talloze ramen, helemaal in brons, waardoor het minste geluid of gefluister gaat galmen doorheen de woonruimte. Nergens heerst de stilte. Dat geluid is niet alleen menselijk 'gerucht' maar ook geruis van de zee, de donder. En dan is het maar één stap verder naar de typische geluidswereld van Furrer, die FAMA definieert als 'Hörtheater'. Luisteren naar de muziek betekent het horen van de dramatische actie, die zich in de muziek en niet op de scène afspeelt. Daarom zit het publiek (in de originele enscenering) als het ware middenin het woonhuis van Fama, omgeven door wanden die geopend kunnen worden naar de geluidswereld van de musici in de ruimte rond het huis. Die wanden hebben een kant die het geluid reflecteert, terwijl de andere kant het geluid absorbeert: de beweegbaarheid van elke wand afzonderlijk maakt het creëren en transformeren van een oneindig gevarieerde klankenwereld mogelijk, verrijkt met bewegende instrumentisten die ook zelf hun instrument of 'klankprojectie' in verschillende richtingen sturen.

Het confronteren van een oude tekst met een moderne deed Furrer al in eerdere opera's. In FAMA wordt Ovidius tegenover Fräulein Else van Schnitzler gesteld. Om de schulden van haar vader te kunnen betalen, ziet de jonge vrouw maar een oplossing: zich prostitueren, en daarmee zet zij de goede reputatie (fama) van haar familie op het spel. Else sluit zich op in haar binnenwereld die slechts nu en dan wordt doorbroken door flarden van gesprekken uit de buitenwereld. Schnitzler schildert Else als freudiaans complex: doordrongen van de drang naar zelfstandigheid en emancipatie, exhibitionistische wensen, trouw aan haar vader, de behoefte bemind te worden, doodsverlangen. De climax is de complete vermenging van binnen- en buitenwereld als Else een slaapmiddel neemt (tijdens een zelfmoordpoging?). Zij is zich wel nog bewust van wat rond haar gebeurt, maar niet meer in staat te reageren of zichzelf uit te drukken. Haar 'taal' valt uit elkaar in woordfragmenten en klankenflarden, het materiaal waarmee Furrer zo graag (de)componeert.

Linea dell'orizzonte
De horizon, de 'onzichtbare' lijn aan de einder waar aarde en hemel in elkaar overgaan, kan als beeld fungeren. Furrer commentarieert: "Wat mij interesseerde, was het fenomeen van verdubbeling, maar ook van vervorming in een schaduwbeeld en dit als het ontstaan van het procesmatige, als resultaat van het elkaar doorsnijden van verschillende partijen." Het principe van de transformatie wordt in deze compositie toegepast op een heterogeen ensemble met zeer gediversifieerd klankmateriaal: piano, viool, cello, klarinet, trompet, trombone, elektrische gitaar en percussie. Met de in elkaar geweven en door elkaar kronkelende partijen beoogt de componist een studie van vervormde, 'verstoorde' schaduwen.

Eigentijdse klaviervirtuositeit
Beat Furrer studeerde zowel compositie en orkestdirectie als piano. Componeren voor piano neemt dan ook een belangrijke plaats in in zijn oeuvre, zowel in ensemblestukken als solistisch. In 1996 was Furrer centrale componist 'Next Generation' van het Festival te Salzburg, waar Nuun voor twee piano's en orkest, in première ging. Elf jaar later volgde zijn Pianoconcerto. Und irgendwo fern, sehr fern (1984, twee piano's) en Voicelessness schreef hij al vroeg. The Snow Has No Voic e (1986). Phasma (2002) is met de duur van meer dan vijftien minuten een 'reusachtig' pianostuk: geen moment van rust, jachtig en virtuoos. Drei Klavierstücke (2004) draagt niet enkel een verwijzende titel naar Schönberg, maar is ook een hommage aan de componist die Furrer erg bewondert. Studie für Klavier dateert van 2011 en werd geschreven in opdracht van de Internationale Pianowedstrijd Ferruccio Busoni. Naar componeertechniek is deze 'studie' de logische voortzetting van wat Furrer sinds het begin, sinds Voicelessness , ontwikkeld heeft. Dat vroege werk klinkt als een innerlijke monoloog op zoek naar de mogelijkheden van een klein motief, voortdurend tastend zonder hoogtepunten of feitelijke ontwikkeling. Het resultaat is een soort montage van mogelijkheden binnen een beperkt kader dat tegelijk een strenge afgrenzing is. Die montage-ontwikkeling kan gelijktijdig in verschillende onafhankelijk aflopende lagen gebeuren, kan leiden tot verscheurdheid, onderhevig zijn aan filters waarbij bepaalde elementen geleidelijk of abrupt verdwijnen of geraffineerde vervormingen teweegbrengen die de oorspronkelijke 'schoonheid' aantasten.

Voor Phasma bestaat het uitgangsmateriaal uit clusters (akkoord bestaande uit kleine intervallen) gespeeld met de onderarmen, en kleinere clusters, samengesteld uit enkel de witte toetsen. Het ritme is oorspronkelijk herkenbaar, nagenoeg repetitief. Zodra echter afgezonderde toonhoogtes optreden, gaat het geheel over in een virtuoos spel op het ganse klavier. Deze speelwijze treedt in dialoog met de clustermomenten die geleidelijk verdwijnen. Zij maken plaats voor 'opengelegde clusters': polyritmische stijgende toonladders, uiterst snel 'studie'-materiaal. Verder in het stuk zijn er meer met stilte 'doorboorde' passages, suggesties van dezelfde virtuositeit. Het stuk evolueert daardoor schijnbaar naar de doorbroken stilte, als een Webern-allusie. Vervreemding treedt op door alternatieve speelwijzen, zoals het dempen van de snaren en plectrumgebruik. Het resultaat is een 'moderne Liszt'. Een phasma is een zespotig insect, maar er zijn ook robotachtige apparaatjes die de naam van het insect hebben overgenomen: een digitale 'phasma insect robot'. De virtuoze wisseling in ligging noodzaakt de componist om zes notenbalken te gebruiken op sommige plaatsen.

De Studie für Klavier maakt eveneens gebruik van de ganse tessituur van de piano en van de klank-stilte-afwisseling. Typisch pianistiek en totaal anders dan Phasma is het dubbele tot vierdubbele octaafspel. Daardoor is deze studie zowel Chopin-, Liszt- als Debussy-gericht. Het doorbreken van de octaafzuiverheid met 'vloekende' dissonanten, het invullen van het octaaf met tussengeplaatste noten en het wegvallen van de stiltes doet een steeds voller en rijker klankbeeld ontstaan.

Klangforum Wien : Furrers meesterwerk - vrijdag 27 september om 20.00 u
Met FAMA brengt het ensemble Klangforum Wien vrijdagavond luistertheater van Beat Furrer. Furrer creëerde voor deze bijzondere compositie een huis: een doos waar het publiek middenin zit; de musici staan buiten. Dit spel met verschuivende panelen en bijzondere akoestische effecten creëert een intrigerende ruimtelijke ervaring. Ook in Linea dell’orizzonte (2012 - Belgische première) komen verschillende klanken samen in één ruimte. Furrer combineert verscheidene instrumenten zoals piano, viool, klarinet, trompet, slagwerk en elektrische gitaar en transformeert hun klanken tot een spel van schaduwen en storingen.
www.klangforum.at

Daan Vandewalle & Geoffrey Madge : Furrer en zijn Weense wortels - zaterdag 28 september om 20.00 u
Beat Furrers Phasma voor piano solo uit 2002 wankelt op de grens van dense expressiviteit en verstilde tijd. Furrer vergelijkt het met door een raam kijken in een hogesnelheidstrein: dichte objecten vliegen voorbij, verdere objecten blijven als het ware stilstaan. Minstens even grensverleggend was Beethovens Negende, de apotheose van het symfonische ideaal dat hij decennia lang probeerde te bereiken. Liszt schreef van dit meesterwerk een bewerking voor twee piano's, de ultieme uitdaging voor elk pianoduo. De Sechs kleine Klavierstücke van Schönberg, klavierminiaturen in hun puurste essentie, en Mozarts Fuga voor twee piano's vervolledigen dit programma dat de grootmeesters van de drie Weense Scholen op sublieme manier vervlecht. Pianisten Daan Vandewalle en Geoffrey Madge kiezen resoluut voor een indringende vertolking.
www.daanvandewalle.com en www.geoffreymadge.com

Nadar Ensemble Happening : Furrer en verder - zondag 29 september om 14.00 u
Wenen bruist van muzikale energie. De muzikanten van vandaag respecteren tradities, maar schuwen tegelijkertijd het experiment niet. Dat geldt ook voor het Vlaamse Nadar Ensemble. Het gebruik van elektronica en video maakt van hun concerten een bijzonder actueel gebeuren: de vinger aan de pols van de nieuwe muziek in Wenen, door Vlaamse ogen. Livemuziek, elektronica, video, kleine en grote bezettingen: deze happening is één groot klankenfeest!

Jonge en minder jonge leeuwen zoals Matthias Kranebitter, Beat Furrer, Bernhard Lang, Eva Reiter, Peter Ablinger en Jorge Sánchez-Chiong gaan in een sneltreinvaart op zoek naar nieuwe expressievormen. Ze kennen en respecteren tradities, maar schuwen tegelijk het experiment niet. De al even hongerige leeuwen van Nadar Ensemble kunnen zich naar hartenlust uitleven in de meest diverse composities, van piano solo over basklarinet en draaitafels tot grote ensemblewerken. Het ensemble heeft er intense samenwerkingen opzitten met al deze componisten. Het gebruik van elektronica en video maakt van hun concerten een bijzonder actueel gebeuren: de vinger aan de pols van de nieuwe muziek in Wenen, door Vlaamse ogen.
www.nadarensemble.be

Tijd en plaats van het gebeuren :

Domein Beat Furrer
Van vrijdag 27 t.e.m. zondag 29 september 2013
Concertgebouw Bruggge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Bron : tekst Yves Knockaert voor het Concertgebouw

Extra :
Beat Furrer op en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr, www.baerenreiter.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Gesprek met Beat Furrer, 24/03/2007

Jeroen Vanacker, artistiek directeur van Concertgebouw Brugge, heeft het in onderstaande video over Beat Furrers drang naar vernieuwing en over zijn samenwerking met muzikanten die muziek garandeert die staat als een huis

16:09 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

01/06/2013

Verrassende Bijloke-Manufactuur met Kevin Skelton, Thomas Smetryns & Nadar Ensemble

Thomas Smetryns In het laatste Bijloke-Manufactuurtoonmoment van dit seizoen zoekt de Canadese tenor Kevin Skelton uit hoe hedendaagse dans en muziektradities uit de 17de eeuw samengaan. Purcell, Monteverdi en Schütz eigenzinnig benaderd. Componist en luitspeler Thomas Smetryns (foto) laat dan weer zijn grafische partituren creëren door het jonge en dynamische Nadar Ensemble. Thomas heeft een 'violon d’Ingres': hij etst, zeefdrukt en typodrukt en heeft zo de voorbije jaren een bescheiden grafisch oeuvre geschapen. Hij streeft er enerzijds naar om de kijker een 'concert intérieur' te laten beleven en anderzijds de uitvoerders een beknopte maar duidelijke partituur af te leveren.

Verwacht je op 4 juni aan muziek voor versterkte koperplaten, aan een compositie die evolueert bij de gratie van het gebrek aan absoluut gehoor van de muzikanten, en aan stukken waarbij de muzikanten naar believen hun allermooiste klanken en favoriete deuntjes mogen spelen, en nog veel meer… En mocht je je afvragen hoe het er in 'Le Bain Turc' van bovengenoemde schilder klankgewijs aan toe gaat, ga dan zeker langs in de Bijloke !

De manufactuur is een muzikaal laboratorium waarin Muziekcentrum de Bijloke in Gent bevlogen jonge muzikanten de kans willen geven om een (wild/ongewoon/spannend/...) idee uit te testen. Ze kunnen er naar hartenlust experimenteren, de grenzen van hun muzikale universum aftasten, nieuwe vormen verkennen en linken leggen tussen hun eigen uitdrukkingsvorm en andere artistieke disciplines. De resultaten van hun zoektocht krijgen we te zien tijdens een toonmoment. Potten en pinten worden voorzien waartussen de dialoog tussen kijkers en makers kan starten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bijloke-Manufactuur : Kevin Skelton, Thomas Smetryns & Nadar Ensemble
Dinsdag 4 juni 2013 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Thomas Smetryns : www.myspace.com/thomassmetryns, www.matrix-new-music.be en youtube

00:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook