26/10/2016

Ian Pace is terug op Transit met creaties van Lauren Redhead en Patricia de Almeida en werk van Michael Finnissy, Brian Ferneyhough en Luc Brewaeys

Ian Pace Michael Finnissy vierde in 2016 zijn 70ste verjaardag en dat zal op Transit niet ongemerkt voorbijgaan, met twee concerten waarin nieuw werk van de Engelsman centraal staat. Ian Pace (foto) brengt zaterdag Beethoven's Robin Adair, folksongs gefilterd door Beethoven.

Trouwe Transit-bezoekers herinneren zich pianist Ian Pace nog van de indrukwekkende marathon-uitvoering van Finnissy’s The History of Photography in Sound in 2001. Hij is dan ook de geknipte vertolker om Finnissy’s nieuwe werk Beethoven’s Robin Adair te plaatsen tegenover werk van Brian Ferneyhough en Luc Brewaeys én te confronteren met muziek van de jonge generatie, hier vertegenwoordigd door Patricia de Almeida en Lauren Redhead.

Ian Pace is een pianist met een lang gevestigde reputatie, die zich specialiseert in de verste uithoeken van muzikaal modernisme en transcendentale virtuositeit. Hij is ook schrijver en musicoloog, waar zijn werk focust op vraagstukken omtrent uitvoering, muziek en de maatschappij en de avant-garde. Hij werd geboren in Hartlepool, Engeland, in 1968, en studeerde aan Chetham’s School of Music, The Queen’s College, Oxford, en als Fulbright academicus aan de Juilliard School in New York. Zijn hoofdleraar en een belangrijke invloed op zijn werk, was de Hongaarse pianist György Sándor, een student van Bartók.

Luc Brewaeys
Luc Brewaeys (1959-2015) studeerde compositie bij André Laporte in Brussel, bij Franco Donatoni in Siena en bij Brian Ferneyhough in Darmstadt. In de vroege jaren 1980 had hij regelmatige contacten met Iannis Xenakis in Parijs. Hij kreeg verschillende prijzen in binnen- en buitenland, waaronder de Prix de Musique Contemporaine du Québec voor zijn volledig werk, zo werd hij in 2013 nog door Klara uitgeroepen tot Musicus van het jaar.
website

Lauren Redhead
Lauren Redhead is een componiste van experimentele muziek, uitvoerder van muziek voor orgel en elektronica en musicoloog die focust op de esthetiek en socio-semiotiek van muziek. Haar werk werd reeds uitgevoerd door internationaal gerenommeerde artiesten zoals Ian Pace, Nieuw Ensemble, Trio Atem, Philip Thomas, BL!NDMAn en rarescale.
website

Brian Ferneyhough
Brian Ferneyhough wordt wereldwijd beschouwd als een van de belangrijkste levende componisten. Sinds het midden van de jaren 70, wanneer hij voor het eerst weids verspreide internationale erkenning kreeg, heeft zijn muziek hem een benijdenswaardige reputatie opgeleverd als een van de meest invloedrijke creatieve persoonlijkheden en muzikale denkers in het hedendaagse muzieklandschap.

Michael Finnissy
Michael Finnissy, geboren in Londen in het jaar 1946, componeert al van de leeftijd van vierenhalf jaar, wanneer hij piano leerde spelen. Hij studeerde bij Bernard Stevens en Humphrey Searle aan de Royal Academy of Music. Finnissy bekleedde verschillende lerarenposities doorheen zijn leven. Hij gaf onder meer les aan de Royal Academy of Music (London), Winchester College, KU Leuven en de universiteiten van Sussex en Southampton.
website

Patrícia de Almeida
Patrícia Sucena de Almeida studeerde Elektroakoestische Muziek en Compositie bij Joao Pedro Oliveira aan de universiteit van Aveiro. Hierop behaalde ze eveneens een doctoraat aan de University of Southampton onder Michael Finnissy in 2004. Tussen 2007 en 2013 ontwierp ze een postdoctoraal project gebaseerd op de interactie van muziek met andere media, waarbij ze een nieuw concept ontwikkelde dat haar werk kenmerkt door de combinatie van verschillende modi van artistieke expressie: Transversal Multi Art.
website

Praktische info :

Ian Pace : Finnissy, Redhead, Ferneyhough, Brewaeys, Almeida
Zaterdag 29 oktober 2016 om 14.00 u
STUK - Leuven


Meer info : www.festival2021.be

Elders op Oorgetuige :
Transit 2016 wordt alweer een weekend vol premières en spannende ontdekkingen, 26/10/2016

23:17 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

12/02/2015

Wibert Aerts brengt solowerk voor viool van Bach, Luc Brewaeys en Kee-Yong Chong in Vucht

Wibert Aerts Wibert Aerts (foto) is vooral bekend als violist van het veelgeprezen kamermuziekkwintet Het Collectief, maar is tevens werkzaam als concertmeester en chambrist bij het vermaarde Doelenensemble in Rotterdam en is lid van het Taurus Quartet. Hij heeft een stevige en verdiende reputatie opgebouwd met gedurfde solorecitals, waar aanvankelijk vooral het moderne en hedendaagse repertoire voor vioolsolo centraal stond. Sinds enkele jaren legt hij zich ook toe op de exploratie van het oeuvre voor barokviool, en dit met evenveel talent, overtuigingskracht en vastberadenheid.

Gespreid over drie seizoenen legt Wibert Aerts zich in de muziekreeks van CC Maasmechelen toe op de uitvoering van de integrale sonates en partita's voor onbegeleide viool van J.S. Bach. Hij combineert dit met de uitvoering van het integrale oeuvre voor vioolsolo van K.A. Hartmann, waaruit een bijzondere affiniteit spreekt met het werk van J.S. Bach. Ook speelt hij werk van de jonge Belgische componist Luc Brewaeys voor viool en electronics en creëert hij in Maasmechelen een nieuwe bewerking van Kee-Yong Chongs Hover in the Horizon, eveneens voor viool en live elektronica. Hij doet dit in samenwerking met Centre Henri Pousseur, een kunsten-en onderzoekscentrum, gespecialiseerd in live elektronische muziek.

Programma :

  • J.S. Bach, Partita nr.1 in b BWV 1002, Sonate nr. 2 in a BWV 1003
  • Luc Brewaeys, Ni fleurs ni couronnes: Un monument pour Jonathan Harvey
  • Kee-Yong Chong, 'Hover in the Horizon' voor viool en live elektronica (creatie)
  • K.A. Hartmann, Sonate 1

Praktische info :

Wibert Aerts : Bach, Brewaeys, Yong Chong, Hartmann
Vrijdag 13 februari 2015 om 20.15 u
Sint-Remigiuskerk Vucht


Meer info : www.ccmaasmechelen.be

Extra :
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Kee-Yong Chong : www.chongkeeyong.com en www.compositiontoday.com

20:18 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

22/10/2014

Spectra opent TRANSIT met terugblik en twee wereldcreaties

Klassiek in de Stad Spectra opent samen met de Belgische coloratuursopraan Elise Caluwaerts (foto) de vijftiende edtie van TRANSIT. Hoezeer TRANSIT ook vooruitkijkt, het openingsconcert 2014 is een gelegenheid om ook even terug te blikken. TRANSIT 2008: Spectra ensemble creëert Cardhu van Luc Brewaeys, New York New Music Ensemble creëert Fragrances van Annelies Van Parys. Op tournee krijgt Van Parys lovende kritieken in de Amerikaanse pers. Cardhu staat op het programma in Zagreb, Amsterdam en op de Biënnale van Venetië. Ook het magistrale Feuillage du Cœur van Serge Verstockt trekt de aandacht: klarinet en coloratuursopraan versmelten in een virtuoze symbiose. Maar geen openingsconcert zonder creaties van eigen bodem. Filip Rathé zorgt voor twee liederen op tekst van zijn favoriete Spaanse dichter Federico Garcia Lorca. Daan Janssens experimenteert met de cimbalom, een Hongaars volksmuziekinstrument.

Luc Brewaeys - Cardhu
Luc Brewaeys : "Cardhu is het voorlaatste werk in mijn reeks van composities die de naam van een single malt whisky dragen. De muziek is in wezen nog steeds spectraal, maar ik breid de harmonieën uit door het gebruik van extra kwarttonen die niet noodzakelijkerwijs deel uitmaken van de boventonenreeks. De tempi veranderen, het is de eerste keer sinds jaren dat ik accelerandi en ritardandi heb geschreven. De snelle passages zijn aanvankelijk heel kort, bijna zoals aankondigingen voor de langzame muziek die er telkens op volgt. Naar het einde toe wordt het verschil tussen die snelle en langzame(re) muziek bijna volledig opgeheven en het werk eindigt dan ook - bij manier van spreken - in 'totale harmonie' met zichzelf. Ten slotte komen ook enkele melodische aspecten naar de voorgrond, zij het op een minder prominente manier.
Cardhu is geschreven in opdracht van het TRANSIT-festival en SPECTRA, met een eerste uitvoering in 2008. De partituur is opgedragen aan Mark Delaere, directeur van het festival, en aan Filip Rathé, dirigent van SPECTRA."

Annelies Van Parys - Fragrances
Annelies Van Parys
: " De waarneming van een bepaalde geur vertoont nogal wat parallellen met de beluistering van muziek. Net zoals muziek is een geur niet tastbaar, kan hij de emoties heel ingrijpend beïnvloeden, is hij heel efemeer en wordt hij door iedereen op een andere, persoonlijke manier ervaren… Dit fascinerende fenomeen ligt aan de basis van mijn compositie Fragrances, die dan ook voor een groot deel op een associatieve manier tot stand is gekomen. Ik koos niet voor een rigide structuur waarin het muzikale materiaal een vaste plaats krijgt toebedeeld ...."

Programma :

  • Filip Rathé, Twee liederen (creatie)
  • Daan Janssens, creatie
  • Luc Brewaeys, Cardhu
  • Annelies Van Parys, Fragrances
  • Serge Verstockt, Feuillage du Coeur

Praktische info :

Spectra & Elise Caluwaerts : Rathé, Janssens, Brewaeys, Van Parys, Verstockt
Vrijdag 24 oktober 2014 om 20.30 u
(Inleiding door Mark Delaere om 19.45 u)
STUK - Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Filip Rathé op www.matrix-new-music.be en www.spectraensemble.com
Daan Janssens : www.daanjanssens.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Serge verstockt op www.champdaction.be, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Vijftien jaar TRANSIT: feesteditie met memorabele creaties, tomeloze energie en broeierig slotconcert, 20/10/2014

21:08 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

01/10/2014

Odysseia Ensemble ent programma op Britse literatuur

Odysseia Ensemble Werk van o.a. Benjamin Britten, Vaughan Williams en Claude Debussy. Bij het Odysseia Ensemble sluipt de Britse literatuur op muzikale wijze binnen in hun programma: zo vormt een sonnet van Shakespeare de inspiratie voor Luc Brewaeys' 'onzingbare' Speechless Song, een loflied op het harmonisch samenleven. Odysseia speelt het werk zoals we het kennen van de Koningin Elisabethwedstrijd, voor sopraan en crotalen, maar brengt ook de ensembleversie in wereldpremière. William Blake is dan weer de inspiratiebron voor Ralph Vaughan Williams, die in de Britse folktraditie aanknopingspunten vond om zijn indrukwekkende Blake Songs te schrijven. Ook diens 'Vocalises' en Benjamin Brittens 'Metamorphoses' naar Ovidius situeren zich in diezelfde regionen van muzikale genialiteit. Zelfs de Franse componisten op het programma halen hun mosterd in de Engelse literatuur: Debussy baseerde een van zijn preludes op een personage van Charles Dickens en verwerkte het Britse volkslied erin.

Programma :

  • Ralph Vaughan Williams, Ten Blake Songs (5 liederen) voor sopraan en hobo
  • Ludwig van Beethoven, Duet no.1 voor klarinet en fagot
  • Benjamin Britten, Metamorphose no.1: Pan voor hobo solo
  • Ralph Vaughan Williams, 3 Vocalisen voor sopraan en klarinet
  • Luc Brewaeys, Speechless song, beeing many, seeming one voor sopraan solo
  • Francis Poulenc, Sonate voor klarinet en fagot
  • Benjamin Britten, Metamorphose no.2: Phaeton voor hobo solo
  • Ludwig van Beethoven, Duet no.2 voor klarinet en fagot
  • Ralph Vaughan Williams, Ten Blake Songs (5 liederen) voor sopraan en hobo

Praktische info :

Odysseia Ensemble : Speechless song
Zondag 5 oktober 2014 om 11.00 u
De Grote Post - Oostende


Meer info : www.degrotepost.be en odysseiaensemble.wix.com

Extra :
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en youtube

01:27 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Oxalys creëert nieuw werk van Luc Brewaeys in Vilvoorde

Luc Brewaeys Muziek van Mozart, Debussy en Ravel in opdracht gecomponeerd om te imponeren. Luc Brewaeys (foto) sluit aan met nieuw werk in opdracht van Oxalys met de harp in middelpunt. Mozart componeerde zijn klarinetconcert voor zijn goeie vriend Anton Stadler. Zijn feilloze techniek en vooral zijn warme, zoetgevooisde klank kwamen wondermooi tot hun recht in dit ambitieuze kwintet. Ook de Rhapsodie van Debussy en het Introduction et Allegro van Ravel zijn in zekere zin geschreven om mee uit te pakken. Debussy componeerde het als plichtwerk voor het Parijse conservatorium. Maurice Ravel componeerde één van de meest impressionistische werken in opdracht van instrumentenbouwer Erard, die een nieuw type pedaalharp wilde promoten. Luc Brewaeys voelt zich ongetwijfeld thuis in het gezelschap van Ravel en Debussy. Hij hercomponeerde en orkestreerde in 2005 zelfs enkele pianopreludes van Debussy. Nu componeerde hij een nieuw werk voor Oxalys waarin de harp eveneens een belangrijke rol speelt.

De samenwerking met Luc Brewaeys is een nieuwe stap in het rijke palmares van Oxalys. Op hun vraag schreef Brewaeys een nieuw werk dat tijdens dit concert in Vilvoorde in wereldpremière gaat. In 2013 heeft de klassieke muziekzender Klara componist Luc Brewaeys uitgeroepen tot musicus van het jaar. Brewaeys schreef zeven symfonieën, een opera en kamermuziek. "Muziek van een zeldzame frisheid, helaas nog veel te weinig gekend", aldus de jury.

Zijn muziek kan het best omschreven worden als 'spectraal symfonisch' met (voornamelijk in recentere werken) lyrische accenten. Met 'symfonisch' bedoelt men: muziek geschreven voor grote orkesten. 'Spectraal' wil zeggen: muziek, gebaseerd is op de natuurlijke boventonen. 'Eppur si muove' betekent zoveel als 'en toch beweegt ze' en is de uitspraak van Galilei tegen de paus over de aarde, na zijn proces. Het begin en het einde van het stuk zullen relatief rustig zijn maar verder komt er veel snelle muziek en zal er heel wat in gebeuren.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Klarinetkwintet K. 581
  • Claude Debussy, Première Rhapsodie (arr. David Walter)
  • Maurice Ravel, Introduction et Allegro
  • Luc Brewaeys, Eppur si muove

Praktische info :

Oxalys : Mozart, Debussy, Ravel, Brewaeys
Zaterdag 4 oktober 2014 om 20.30 u
CC Het Bolwerk - Vilvoorde


Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.hetbolwerk.be en www.oxalys.be

Extra :
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en youtube

00:35 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

23/10/2013

Wibert Aerts brengt solowerk voor viool en electronics op Transit

Wibert Aerts Violist Wibert Aerts (foto) en het Centre Henry Pousseur presenteren op Transit een programma waarin de iconisch klassieke viool samengebracht wordt met elektronica. Voor Luc Brewaeys' nieuwe werk, een eerbetoon aan de eind vorig jaar overleden Jonathan Harvey, wordt de viool met een vierkanaals tape gecombineerd. Voor 'Violine und Rauschen ('Veronica')' van Peter Ablinger verzinkt de viool dan weer in een bad van witte ruis. Althans in de eerste delen, waar de frequenties van de viool naadloos aansluiten bij die van de ruis. Het is pas in het verdere verloop dat het akoestische instrument een eigen plaats in het geheel kan veroveren. De andere werken op het programma zijn van de Litouwse dirigent-componist Vykintas Baltakas (net als het werk van Brewaeys een creatie) en Frederik d'Haene's 'Zen et Révolte', een doorgedreven radicale compositie die twee tegengestelde types muziek combineert…

Programma :

  • Vykintas Baltakas, Creatie
  • Luc Brewaeys, Ni fleurs ni couronnes: Monument pour Jonathan Harvey, for violin with ghost violins and -bells (creatie)
  • Peter Ablinger, Violine und Rauschen ("Veronica")
  • Frederic d'Haene, Zen et révolte

Tijd en plaats van het gebeuren :

Wibert Aerts : Baltakas, Brewaeys, Ablinger, D'haene
Zaterdag 26 oktober 2013 om 14.00 u
(Inleiding door Klaas Coulembier om 13.30 u)
Kunstencentrum STUK - Leuven

Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.wibert-caridad.be

Extra :
Vykintas Baltakas op www.mic.lt, www.universaledition.com en youtube
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Peter Ablinger : ablinger.mur.at, www.bbc.co.uk en youtube
Frederic D'Haene op www.muziekcentrum.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Transit als vanouds: spannend, eigenzinnig, avontuurlijk..., 22/10/2013

16:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

20 years, For The Record : Spectra speelt uniek verjaardagsconcert in de Bijloke

Spectra Op 25 oktober speelt Spectra, samen met de sopraan Charlotte Riedijk, zijn verjaardagsconcert in Muziekcentrum De Bijloke in Gent. Het concert wordt een selectie van de muzikale hoogtepunten die de laatste vijf jaar in samenwerking met Spectra gecreëerd werden. Op het programma staan werken van Luc Brewaeys, Annelies Van Parys, Daan JanssensJean-Luc Fafchamps, Frederik Neyrinck en artistiek leider/dirigent Filip Rathé. Al deze werken worden ook vereeuwigd op cd ism met radio Klara.

Spectra wordt 20 jaar. Het Gentse Ensemble ontstond in de schoot van de boeiende nieuwe muziekscène in de stad en groeide uit tot een vaste waarde op binnenen buitenlandse podia. Onder leiding van Filip Rathé werkte Spectra samen met binnen- en buitenlandse topcomponisten zoals Lucien Goethals, Luc Brewaeys, Luca Francesconi en Nicolaus A. Huber. Daarnaast stimuleren ze ook de jonge, aanstormende garde. Zo bewijzen de recente compositieopdrachten aan onder andere Daan Janssens en Frederik Neyrinck. Naar aanleiding van hun porseleinen jubileum spelen de muzikanten van Spectra een verjaardagsconcert in De Bijloke. Op het programma staan een aantal werken die speciaal voor het ensemble werden gecomponeerd. Als kers op de taart komt er een cd-opname van het concert.

'Cardhu' van Luc Brewaeys en 'Étude Scénographique' van Daan Janssens werden beide voor het eerst uitgevoerd op het Leuvense Transit-Festival in 2008. Frederik Neyrincks 'Echo de Maeterlinck' werd in Madrid boven de doopvont gehouden. Annelies van Parys schreef 'Memories of an Index' voor de World Music Days 2012 in Gent, een herinnering aan haar opera 'An Index of Memories' die Spectra in 2010 creëerde. 'Avec Diamants Extrêmes' van Filip Rathé werd voor het eerst uitgevoerd op het Aurora-Festival in Sydney (World Music Days 2010), waar ook Jean-Luc Fafchamps' 'Lettre Soufie: Sh(în)' werd uitgevoerd. Een bloemlezing ..

Frederik Neyrinck - Echo de Maeterlinck
Echo de Maeterlinck brengt een verklanking van de vijf korte verzen van Chanson no. 6 uit Maurice Maeterlincks Douze Chansons. Uit het gedicht spreekt een vruchteloze zoektocht naar geluk. Het toont hoe moeilijk het kan zijn om een glimp van de waarheid of geluk op te vangen. In Echo de Maeterlinck worden twee soorten materiaal gecontrasteerd en geleidelijk aan getransformeerd. Het reële, concrete materiaal vervormt zich tot een schimmige herinnering. De concrete waarheid vervaagt en wordt uiteindelijk een wazige echo van dit gegeven.

Annelies Van Parys - Memories of an Index
Memories of an Index is een knipoog naar het avondvullend muziektheaterwerk 'An Index of Memories' dat Annelies Van Parys schreef voor Spectra Ensemble in een productie van Muziektheater Transparant, op teksten van de oud-Griekse dichteres Sappho. Hoewel het de bedoeling was om er een korte suite van te maken, werd het geen letterlijke kopie uit fragmenten van het oorspronkelijke werk. Van Parys koos voor een licht gewijzigde bezetting met toevoeging van piano en met gebruik van slechts één zangstem. Dat geeft een volledig andere kleuring aan het werk. Ook het muzikale materiaal werd op sommige plaatsen ingrijpend herwerkt.

Jean-Luc Fafchamps - Lettre Soufi: Sh(in)
Lettre Soufie: Sh(în) is het negende werk binnen een groot project: Lettres Soufies. De compositie is een afspiegeling van het componeren van muziek, zowel in tijd als ruimte. De symbolen haalde Jean-Luc Fafchamps bij het Soefisme, een mystieke traditie binnen de islam. Met de hulp van enkele Soefi-kenners gebruikte hij ze als sleutel tot poëtische klanken. Shîn wordt geassocieerd met aanvaarding, witte aloë, de maan, zuiverend vuur ... en is een vorm van klaagzang, lamento. Het is een staat van verlatenheid en afstandelijkheid, waar een stil en ingetogen verdriet wordt gedroomd, een jammerklacht die aan niemand is gericht, een verdoving waarin men zich graag verliest. Wat achterblijft is angst ( souvenirs of prémonitions ), op een achtergrond van geroezemoes. Vanuit deze toestand, door een trage transformatie, verschijnen de omstandigheden die nodig zijn om troost te kunnen verwachten.

Filip Rathé - Avec Diamants Extrêmes
Onbewuste associaties genereren voortdurend veranderlijke bewegingen in lichaam en geest. Geheugen, toekomst van ons verleden. Het heden, nooit compleet en steeds vervagend. Muziek ontstaan uit elementaire emotionele gestes, een onbegrijpelijk verhaal vertaald in klank en schijnbaar onomkeerbare tijd. Associatie als constructief plan, gestes als bouwstenen, beweging in/is tijd. Een tekst van Paul Valéry als vertrekpunt voor een work in progress, bestaande uit in de verte gerelateerd aforismen.

Daan Janssens - Etude Scénographique
Étude Scénographique - een compositie voor mezzosopraan en zes instrumenten - was oorspronkelijk een ode van Ricardo Reis. Ricardo Reis is één van de pseudoniemen van gerenommeerd Portugees schrijver Fernando Pessoa. Het leeuwendeel van de tekst is hoorbaar in de compositie. De eerste en laatste lettergrepen zijn echter enkel virtueel aanwezig.
Daan Janssens : "In mijn compositie werk ik voornamelijk met korte leidmotieven en muzikale gebaren, soms slechts gelinkt aan één instrument. Ik heb niet geprobeerd de tekst woord voor woord te illustreren, eerder heb ik getracht om de onderliggende gedachte op te roepen. De tekst, die op zich eerder lyrisch maar gefragmenteerd is, is doordrongen van korte muzikale beelden die zichzelf constant herhalen."

Luc Brewaeys - Cardhu
Luc Brewaeys : "Cardhu is het voorlaatste werk in mijn reeks van composities die de naam van een single malt whisky dragen. De muziek is in wezen nog steeds spectraal, maar ik breid de harmonieën uit door het gebruik van extra kwarttonen die niet noodzakelijkerwijs deel uitmaken van de boventonenreeks. De tempi veranderen, het is de eerste keer sinds jaren dat ik accelerandi en ritardandi heb geschreven. De snelle passages zijn aanvankelijk heel kort, bijna zoals aankondigingen voor de langzame muziek die er telkens op volgt. Naar het einde toe wordt het verschil tussen die snelle en langzame(re) muziek bijna volledig opgeheven en het werk eindigt dan ook - bij manier van spreken - in 'totale harmonie' met zichzelf. Ten slotte komen ook enkele melodische aspecten naar de voorgrond, zij het op een minder prominente manier.
Cardhu is geschreven in opdracht van het TRANSIT-festival en SPECTRA, met een eerste uitvoering in 2008. De partituur is opgedragen aan Mark Delaere, directeur van het festival, en aan Filip Rathé, dirigent van SPECTRA."

Programma :

  • Frederik Neyrinck, Echo de Maeterlinck (2011)
  • Annelies Van Parys, Memories of an Index (2012)
  • Jean-Luc Fafchamps, Lettre Soufi: Sh(in) (2009)
  • Filip Rathé, Avec Diamants Extrêmes (2010)
  • Daan Janssens, Etude Scénographique (2008)
  • Luc Brewaeys, Cardhu (2008)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra : 20 years, For The Record
Vrijdag 25 oktober 2013 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be, schoolofartsgent.be en www.spectraensemble.com

Dit concert wodt opgenomen door Klara en uitgezonden op dinsdag 10 december 2013 in Klara Live.

Extra :
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en www.goldenrivermusic.be
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be en youtube
Filip Rathé op www.matrix-new-music.be en www.spectraensemble.com
Daan Janssens : www.daanjanssens.be en youtube
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Een gesprek met Jean-Luc Fafchamps, een van de centrale componisten van Ars Musica 2013, 20/03/2013
Jonge en minder jonge Vlaamse componisten op openingsconcert Transit, 20/10/2011
An index of memories : geënsceneerd concert over de herinnering en haar emoties, 9/03/2010

13:15 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/03/2013

Hinkelspel, het ietwat gekke maar genereuze en gewaagde project van Ars Musica 2013

Maison de la Création "De verbeelding vrij spel laten". Dat staat te lezen op de website van het Maison de la Création. We hoeven niet langer te zoeken: dit moet de plaats zijn waar Hinkelspel doorgaat, het ietwat gekke maar ook genereuze en gewaagde project van Ars Musica 2013.

Hinkelspel is als een grote doos vol verrassingen: twee uur lang zijn een veertigtal korte muziekstukken te horen in de vele ruimten van het Maison de la Création. Je kan er muzikanten of componisten tegen het lijf lopen, voor of na een paar muziekstukjes te hebben beluisterd, bewonderd of verafschuwd. Alle kanten gaan die composities uit, maar ze hebben wel één ding gemeen: ze verrassen je - een beetje, matig of enorm - doordat ze, net als bij een hinkelspel, van het ene vak naar het andere springen, de ene wereld in en de andere uit, om uiteindelijk in het paradijs of de hel terecht te komen. Net als in een spel - het thema van Ars Musica 2013 is niet voor niets 'Play time' - moet je van risico houden en samen met de andere spelers "deelnemen, ervaringen delen en uitwisselen, een spoor volgen, voor jezelf maar ook met de anderen", zoals ze dat in het Maison de la Création zo mooi uitdrukken...

Op het programma werken van Baudouin de Jaer, Luc Brewaeys, Conlon Nancarrow, Jonathan Harvey, Diana Rotaru, Yii Kah Hoe, Luciano Berio, Pierre Boulez, Fausto Romitelli, Thierry De Mey, Claude Ledoux, Philippe Manoury, José Maurício Nunes, Iannis Xenakis, György Ligeti, Bernard Cavanna, François Bernard Mache, Gerard Pesson, Giacinto Scelsi, György Ligeti, John Adams, John Cage, Mauricio Kagel, Sylvain Lemêtre, Toru Takemitsu, Yan Maresz, Joji Yuasa, Benoît Mernier, Baudouin Oosterlinck, Hans Werner Henze, …
Installaties:  Arnaud Eeckhout & Sébastien Herickx, Nicolas D'Alessandro

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ars Musica : Hinkelspel
Zaterdag 16 maart 2013 om 16.00 u en om 20.00 u
Maison de la création - Centre culturel Bruxelles Nord

Emile Bockstaelplein
1020 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be en www.maisondelacreation.org

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

20:30 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

10/01/2013

Palimpsest : hedendaagse componisten op het pad der recyclage

Petra Vermote Een palimpsest is een hergebruikt stuk perkament dat als manuscript dienst deed. De bovenste laag ervan werd afgeschraapt zodat het kostbare materiaal opnieuw beschreven kon worden. Anders is het gesteld met het 'overschrijven' dat tal van componisten toepassen op eigen werk. Soms verschijnt de 'oudere' partituur in een nieuw licht, zoals bij Luc Brewaeys' 'Painted Pyramids', waar een werk voor piano solo een polychrome inkleuring krijgt. Petra Vermote (foto) recycleert klanken, instrumentale timbres en akkoorden die ze spectraal analyseert ('Re-search') en andermaal verwerkt om er nieuw werk mee op te bouwen ('Re-Architecture'). Voor Luciano Berio is het schrijven van een nieuwe partituur met hetzelfde materiaal de beste manier om muziek te ontleden. In zijn 'Chemins II' laat hij de oorspronkelijke 'Sequenza VI' voor altviool solo intact maar voorziet hij haar van een instrumentale commentaar die de verborgen lagen van het origineel reveleert. Bij Wolfgang Rihm is het schilderkunstige een constante inspiratiebron voor zijn compositorisch werk: hij brengt in 'Male über Male' laag boven laag aan "met een expressie die de luisteraar bespringt als een wild dier, naakt en onbehouwen", aldus Jörg Widmann voor wie Rihm het werk componeerde.

Wolfgang Rihm (1952) behoorde tot een nieuwe generatie Duitse componisten die in de jaren '70 het strenge constructivisme van de Darmstadt avant-garde uit de naoorlogse jaren achter zich wilde laten, zonder dat evenwel te verloochenen. Terwijl er meteen na de Tweede Wereldoorlog in de nieuwe muziek geen plaats leek voor emoties en traditie, opende deze jonge generatie terug de deuren voor een expressieve geladenheid vol historische allusies. In deze verbreding van de modernistische esthetiek speelde Rihm een belangrijke rol. Hij volgde niet alleen les bij boegbeelden van de moderniteit, waarvan de bekendste ongetwijfeld Karlheinz Stockhausen was, maar raakte zelfs intiem bevriend met Luigi Nono. Het was vooral diens late werk, met zijn sterk gebroken karakter, dat Rihm inspireerde. Meer dan eens bouwde Nono een nieuw werk op vanuit de brokstukken van één van zijn voorgangers. Op die manier wilde hij het onuitputtelijke reservoir aan mogelijkheden inherent aan hetzelfde basismateriaal tonen. Ook Rihm nam dat principe ter harte en begon aan de exploratie van één of meerdere kernideeën die hij dan uitwerkte in verschillende composities. Zelf spreekt hij van 'Übermalung'. Daarmee verwijst hij ongetwijfeld naar de Oostenrijke kunstschilder Arnulf Rainer, wiens oeuvre grotendeels bestaat uit overschilderingen van eigen en vreemde schilderijen, zoals de beroemde overschilderde Jezusportretten. Op een zelfde wijze begon Rihm nieuwe lagen toe te voegen aan bestaande muziek en wist op die manier verrassend nieuwe composities te creëren. Zo veranderde 'et nunc' voor blazers en percussie met een nieuwe strijkerspartij in 'Vers une symphonie fleuve', en zijn in 'Jagden und Formen' drie vroegere werken tot één nieuw geheel gesublimeerd. 'Male über Male' wijst alleen in zijn titel reeds terug naar dit proces. Het werk bestaat in twee versies, waarbij in de tweede versie een aantal nieuwe partijen het instrumentale discours dat rond de soloklarinet geweven is, komen verrijken. Was de eerste versie reeds uiterst verfijnd qua klankkleurdifferentiatie, dan laten de extra partijen in 'Male über Male II' de componist toe nog eens extra kleurlagen en subtiele schakeringen aan te brengen. Toch is het onmogelijk weg te zinken in deze woeste oceaan van klankkleuren. Daarvan weerhoudt de felle expressie de luisteraar. Zoals Jörg Widmann, de uiterst begaafde klarinettist voor wie Rihm dit werk schreef, zeg t: "de expressie bespringt de luisteraar als een wild dier: naakt en onbehouwen".

Ook de Italiaanse componist Luciano Berio (1925-2003) beschouwde transcriptie als een bijna noodzakelijke eerste stap in bet compositieproces. Transcriberen stond voor hem dan ook niet zomaar gelijk aan kopiëren, maar het was daarentegen een in essentie creatieve aangelegenheid. Bovendien beschouwde Berio een transcriptie als bet analysemiddel bij uitstek. De beste manier om een werk te analyseren en te becommentariëren, zo zei hij, was een nieuw werk te schrijven dat materiaal ervan ontleent. Op die manier ontstaat een creatieve exploratie van een compositie die tegelijkertijd een analyse, een commentaar en een uitbreiding ervan vormt. Dit principe paste Berio in eerste instantie toe op eigen werk. Zo keerde hij in de 'Chemins' terug naar zijn bekende 'Sequenza's', een reeks uiterst virtuoze solowerken waarin de klankwereld van één bepaald instrument telkens volledig wordt ontgonnen. In de 'Chemins' wordt telkens één van deze solowerken zelf aan een verder onderzoek onderworpen in de vorm van een nieuw gecomponeerde commentaar door een ensemble. Berio voorziet het origineel van een extra instrumentale laag, die het in een nieuw perspectief plaatst, het uit evenwicht brengt om het uiteindelijk een nieuwe balans te laten vinden. Niet alleen vertoont de oude solopartij zich daarbij in een geheel nieuw licht, als een 'objet trouvé' in een vreemde context, het ensemble brengt bovendien processen naar boven die in de solopartij reeds verborgen of samengebald aanwezig waren maar nu pas op de voorgrond kunnen treden.

'Chemins II' bouwt verder op de dichte harmonische klankcomplexen van de 'Sequenza VI' voor altviool. In deze 'Sequenza' had Berio nog datzelfde jaar, in 1966, getracht de indruk van een polyfoon klankweb te bereiken op een instrument dat daar niet bepaald voor in de wieg gelegd was. Middels zeer nerveuze maar brede tremolo-figuren wist hij dit uiteindelijk toch te bereiken. De graduele harmonische transformatie die de altviool op deze manier beschrijft wordt in 'Chemins II' verder ingekleurd en geëchood door het toegevoegde ensemble. Na een tijdje werpen de ensemblemuzikanten deze begeleidende rol evenwel van zich af en ontpoppen ze zich tot zelfstandige acteurs die een eigen bijdrage leveren tot het discours van de vroegere solist. Tegen het einde van het stuk zijn de rollen dan ook omgedraaid en lost de altviool volledig op in ensembletexturen. Meteen na de première voegde Berio nog een orkestpartij toe aan deze compositie, en zo ontstond 'Chemins III'. Wederom nog geen jaar later destilleerde hij vanuit 'Chemins II' tevens een zelfstandige orkestpartituur, 'Chemins IIb', die hij dan later nog voorzag van een basklarinetpartij, 'Chemins IIc'. De componist zelf vergelijkt deze vier 'Chemins II' composities en de 'Sequenza VI' met de verschillende lagen van een ui: "het zijn elk afzonderlijke lagen, die toch in extreme mate door elkaar en naar elkaar toe gevormd zijn. Iedere nieuwe laag zal wederom een nieuwe laag om zich heen creëren, en krijgt daardoor meteen ook zelf een andere functie."

Het wroeten in andermans of eigen vroeger werk blijkt ook bij componisten van bij ons populair. De Vlaamse componiste Petra Vermote (1968) schepte er reeds van bij het prille begin van haar compositorische carrière plezier in citaten uit andere klassieke werken in haar oeuvre te introduceren, vaak zonder dat de luisteraar zich daarvan bewust was. Vermote onderwierp deze werken eerst aan een diepgaande analyse en bracht ze vervolgens in haar eigen werk binnen in de vorm van precies geselecteerde toonhoogtesets. Zulk een verzameling van een aantal welbepaalde toonhoogtes zorgde namelijk binnen de atonale toonspraak van Vermote voor coherentie. Vaak stond de luisteraar dan aan het einde van zo'n compositie perplex bij het horen van een hem bekend citaat, dat evenwel prachtig was voorbereid geworden door een steeds terugkerende toonhoogteset die het basismateriaal van dit citaat reeds in zich bevatte. Voor 'Re-Arch' besloot Vermote echter om eens dieper in haar eigen werk te gaan graven. Ze gooide het dan ook meteen over een heel andere boeg. Aangezien haar muziek gekenmerkt wordt door een uiterst gedifferentieerd gebruik van klankkleuren, wilde ze graag dit timbrale aspect aan een diepere analyse onderwerpen. In samenwerking met het Centre Henri Pousseur maakte Vermote daarom spectraalanalyses van fragmenten uit vier vroegere werken van haar. De uitkomst van deze analyses, in de vorm van complexe akkoordopeenstapelingen die de oorspronkelijke klankspectra (één of meerdere tonen met hun respectievelijke boventoonstructuren) weergeven, gebruikte ze vervolgens als basismateriaal voor haar nieuwe compositie. Het merendeel van deze fragmenten vervormde Vermote bovendien met behulp van het programma AudioSculpt. Ze filterde bijvoorbeeld de bovenste boventonen van een bepaald spectrum weg, of maakte een geleidelijke overgang van alleen de lage boventonen naar alleen de hoge boventonen. Op die momenten waar in de originele composities akkoorden veranderen of de bezetting varieert, en er met andere woorden een verandering in de klankspectra plaatsvindt, zette ze haar overeenkomstige analyses om in ritmische structuren, met als resultaat vaak uiterst grillige ritmes. Door de verwerking van al deze spectraalanalyses, die nu in een nieuwe compositie met andere tonen en met elkaar gecombineerd worden, ontstaan bovendien wederom nieuwe toonspectra, die op hun beurt interessant voer voor spectraalanalyses zouden vormen. Op die manier creëert Vermote met 'Re-Arch' een geheel nieuwe compositie volledig gebaseerd op oud materiaal, dat evenwel bijna nergens nog als dusdanig herkenbaar is.

Deze werkwijze herinnert in vele opzichten aan het Franse spectralisme en één van de Belgische exponenten daarvan, Luc Brewaeys (1958). Toen die begin jaren '80 kennis maakte met de Franse componist Tristan Murail, één van de pioniers van de 'musique spectrale', waren de gevolgen daarvan meteen duidelijk hoorbaar in zijn muzikale output. Rond 1974 was men voor bet eerst op het idee gekomen de boventoonspectra van klanken als basis voor de opbouw van akkoorden te gebruiken. Op die manier wilde de spectrale school de grens tussen harmonie (toonopeenstapelingen als akkoorden) en klankkleur (toonopeenstapelingen als timbres) laten vervagen. Het resultaat daarvan was een uiterst statische, haast homogene muziek waarin één liggende grondtoon stelselmatig wordt 'ingekleurd' met andere tonen die men uit het boventoonspectrum van een klank selecteert. De zeer subtiele harmonische verfijning die daarvan het gevolg is, is één van de basiskenmerken van de muziek van Brewaeys, die bij hem echter hand in hand gaat met een vaak exuberante, haast theatrale schrijfwijze. Ook 'Painted Pyramids' getuigt van deze bijzondere combinatie. Het werk vormt een commentaar op een vroeger pianowerk, 'Pyramids in Siberia', dat Bewaeys bijna dertig jaar eerder in 1989 had geschreven. Dit uiterst virtuoze werkje, dat als geen ander Brewaeys' schatplichtigheid aan één van zijn leermeesters - Bryan Ferneyhough, grootmeester van de 'New Complexity' - verraadt, heeft Brewaeys integraal behouden in het nieuwe, uitgebreide werk. Maar hij voorziet de originele pianopartij van tal van kleuringen die verzorgd wordien door een ensemble van vijf muzikanten. Daarbij selecteert Brewaeys uiterst zorgvuldig bepaalde harmonischen uit de pianopartij, die dan in het ensemble verder uitgewerkt worden. De erfenis van het spectralisme is hier met andere woorden nog duidelijk aanwezig. Bovendien worden al deze instrumentale klanken in real time verwerkt en bewerkt door middel van live electronics. Drie ringmodulatoren zorgen voor extra kleuringen door de som- en verschiltonen van twee geselecteerde instrumentale bronnen te laten weerklinken. Deze nieuw samengestelde tonen leveren soms een ietwat bevreemdende klank op, maar geven het geheel tegelijkertijd een magische dimensie. Waar we bij een palimpsest veelal niet weten welke tekst er oorspronkelijk onder de huidige schuilging en beide lagen zich dus als twee vreemden tegenover elkaar verhouden, lijken de verschillende lagen in Brewaeys' 'Painted Pyramids' bij momenten in een betoverende harmonie met elkaar te versmelten.

Programma :

  • Wolfgang Rihm, Male über Male II (2000-08)
  • Petra Vermote, Re-Arch (wereldcreatie-2012)
  • Luc Brewaeys, Painted Pyramids (2008)
  • Luciano Berio, Chemins II (1967)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble : Palimpsest
Woensdag 16 januari 2013 om 20.00 u
(inleiding door Pauline Driesen om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.spectraensemble.com

Bron : tekst Pauline Driesen voor het programmaboekje deSingel, 2013

Extra :
Wolfgang Rihm op www.universaledition.com, www.composers21.com en youtube
Dossier Wolfgang Rihm op beckmesser.de
Wolfgang Rihm (1951 - ): Wars van minimalisme en neosensibiliteit op www.musicalifeiten.nl
Petra Vermote : www.petravermote.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Luciano Berio op www.compositiontoday.com, www.themodernword.com, brahms.ircam.fr en youtube
Portret Luciano Berio, J-L Plouvier op www.ictus.be
Luciano Berio (1925 - 2003): Duivelskunstenaar, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl


Elders op Oorgetuige :
Muziek is een levensproces : interview met Wolfgang Rihm, 7/12/2007

Beluister alvast Wolfgang Rihms Male über Male II



en Luciano Berio's Chemins II

16:28 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

11/12/2012

Verrassende ontmoeting met muziek uit Vlaanderen en Nederland in deSingel

Mayke Nas Een België-Holland in grootse symfonische bezetting, zo mag je dit debuut in deSingel van het Koninklijk Concertgebouworkest - "het beste orkest van de wereld"- omschrijven. Dirigent noch solist zijn onbekenden voor het huis, idem voor de componisten op het programma. Otto Tausk leidt je doorheen een verrassende ontmoeting met muziek uit Vlaanderen en Nederland.

We gaan richting noorden met de creatie van Mayke Nas (foto), telg uit een Zuid-Nederlandse muziekfamilie. Van het Belgische kunstenaarsgeslacht Devreese-Gaillard gaan de muzikale banden met Nederland terug tot vóór het bestaan van Het Concertgebouw. Vanaf de oprichting speelden diverse familieleden in het orkest. Frédéric werd in 1929 in Amsterdam geboren. Zijn Vierde Pianoconcerto heeft een bijzondere reputatie als verplicht werk voor de Koningin Elisabethwedstrijd 1983, het roemruchte jaar met de laureaten Volondat, Blumenthal, Rodrigues en De Waal. De 'klassieke' Symfonie in D van Tristan Keuris wordt een KCO-première. En het is ook de hoogste tijd dat het orkest een recent werk speelt van 'onze' Luc Brewaeys. Een van de meest fascinerende hedendaagse Europese componisten tout court. Deze ongetwijfeld spannende België-Holland mag je absoluut niet missen.

Mayke Nas over 'Down the Rabbit-Hole' : "Picture yourself in a boat on a river…", zo begint 'Lucy in the Sky with Diamonds' van de Beatles. Het bootje is van Lewis Carroll, die al roeiend op de Thames bij Oxford aan drie meisjes een spannend verhaal vertelt: 'Alice in Wonderland'. De Beatles schreven er een hallucinerend mooi liedje over (dat het liedje op grond van de titel met LSD geassocieerd werd was niet zo raar) en plaatsten Lewis Carroll als ode temidden van hun helden op de hoes van Sgt. Pepper. Net als Karlheinz Stockhausen overigens, maar dit terzijde. Via de Beatles terug naar Alice in Wonderland.

De begeleidingsmelodie van Lucy heeft, platgestampt als roze en blauwe muisjes, haar weg gevonden in de opening van 'Down the Rabbit-Hole' voor het Koninklijk Concertgebouw Orkest. Ingekrompen en uitgerekt slingert de golvende reeks noten zich met een steeds grotere curve door het stuk heen, zoals Alice alsmaar slinkt en groeit tijdens haar belevenissen in het konijnenhol en daarbij continu van de ene verwondering in de andere valt. Een mooie metafoor voor een nieuw orkestwerk. 'Down the Rabbit-Hole' is in het Engels niet voor niets de uitdrukking geworden voor 'het aangaan van een avontuur'..." (*)

Luc Brewaeys over 'Along the shores of Lorn' : "This work was composed in 2005 on commission of the Symfonieorkest van Vlaanderen. They first performed it at the Brussels Conservatory on February 24, 2005 conducted by their chief-conductor Etienne Siebens "Along the Shores of Lorn" are the first words of the "explanation" on the back label of the bottles which contain "OBAN". The work takes its basic ideas from that piece, but became a little like a "firework" coming out of the rocket which 'OBAN' originally was. The piece is in one movement, but consists of four sections. The work begins with an introduction based on flageolet-tones in the strings, along with a kind of split pseudo-unisson melody. This is followed by a fairly long, rapid passage in what I would call "(des)-articulated counterpoint". The third section is extremely slow (maybe a huge breath?) and mainly deals with "special" timbres, which are amplified and permutated compared to 'OBAN'. A duo for the two trumpets on a repeated pulse leads to the coda, which is longer than the one of the "fellow-piece", is incredibly fast and features the virtuosity of the orchestra in an almost breath-taking way. Finally the Bass Drum concludes the piece alone, as he started. I dedicated the score to artist Mark Verstockt in friendship and admiration for the intenstity and extremely high quality of his works. I also felt very close to him when we discussed our mutual approach towards our creative "jobs"." (**)

Programma :

  • Luc Brewaeys, Along the shores of Lorn (2004)
  • Mayke Nas, Down the Rabbit-Hole (Belgische creatie)
  • Tristan Keuris, Symfonie in D
  • Frédéric Devreese, Pianoconcerto nr 4

Tijd en plaats van het gebeuren :

Koninklijk Concertgebouworkest & Ralph van Raat : Luc Brewaeys, Mayke Nas, Tristan Keuris, Frédéric Devreese
Zaterdag 15 december 2012 om 19.00 u
(inleiding door Maarten Beirens om 18.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.concertgebouworkest.nl en www.ralphvanraat.com

Extra :
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com (**), www.matrix-new-music.be en youtube
Mayke Nas : www.maykenas.nl (*), www.muziekencyclopedie.nl en youtube
Tristan Keuris op www.muziekencyclopedie.nl, www.chesternovello.com en youtube
Tristan Keuris (1946-1996). Symfonie in D, Daan Admiraal op www.cs.vu.nl, maart 2001
Frédéric Devreese : www.fdevreese.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Frédéric Devreese wordt tachtig!, interview door Ronny De Schepper op ronnydeschepper.wordpress.com, 2/06/2009

Beluister alvast Luc Brewaeys' Along the shores of Lorn

11:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook