19/10/2014

Eerste portretconcert Duitse pianist Herbert Schuch in Brussel

Herbert Schuch De Duitse pianist Herbert Schuch, geboren in Roemenië en gevormd in Salzburg, is een vaste waarde van de jonge generatie, de grote Alfred Brendel is fan. Zijn programma's zitten altijd uitstekend in elkaar. Profiteer van het eerste concert van zijn portret om kennis te maken met zijn talent in een bonte reeks werken in het teken van klokgelui. Een hogelijk spirituele reis, tussen katholicisme en protestantisme, geloof en twijfel, virtuositeit en meditatie.

De Fransman Tristan Murail (Le Havre, 1947) is een gevestigde waarde binnen het Parijse centrum voor actuele muziek IRCAM. Na het voltooien van zijn universitaire studies Economische en Politieke Wetenschappen, Klassiek en Magrebijns Arabisch en Oosterse Filologie, volgde hij vanaf 1967 les aan het Conservatoire national supérieur de musique de Paris bij Olivier Messiaen, waar hij een Eerste Prijs compositie behaalde in 1971. Tot 1973 woont hij in de Villa de Medici - Académie de France te Rome -, waar hij kennis maakt met Giacinto Scelsi, alvorens mee te werken aan de oprichting in 1973 van l'Itinéraire, en zich te storten op de ontwikkeling van verschillende soorten klavierspel: Martenotgolven, elektronische orgels, synthesizers. Als auteur van artikels over spectrale muziek - 'La révolution des sons complexes, Spectres et lutins ou Questions de cible' - voert hij onderzoek naar computergebruik in composities en hij doceert tegenwoordig muzikale informatica aan het Conservatoire national supérieur de musique de Paris en aan het IRCAM. Hij neemt ook geregeld deel aan internationale conferenties en seminaries, voornamelijk de Internationale Ferienkurse für neue Musik te Darmstadt

Tristan Murail over 'Cloches d'adieu, et un sourire... in memoriam Olivier Messiaen' : "Peu après la disparition d'Olivier Messiaen, la revue allemande Musiktexte réunit en une sorte de "tombeau musical" des textes et courtes pièces écrits en hommage au grand compositeur. C'est donc dans ce cadre que Cloches d'adieu, et un sourire... a été composé.
C'est une petite pièce sans prétention, qui reprend quelques aspects (la conduite du discours et les trois notes finales, "l'adieu") d'une des premières oeuvres de Messiaen, son prélude pour piano Cloches d'angoisse et larmes d'adieu.
J'ai tenté d'y mêler, entre autres allusions, quelques échos des cloches qui jouent dans beaucoup de mes propres oeuvres, auxquels répondent résonances lumineuses et grappes d'accords aux tonalités souriantes, car le "sourire" des dernières oeuvres de Messiaen a su triompher pour toujours des "angoisse et larmes" d'autrefois..." (*)

Programma :

  • Tristan Murail, Cloches d'adieu, et un sourire... in memoriam Olivier Messiaen (1992)
  • Franz Liszt, Pater noster (Harmonies poétiques et religieuses), Bénédiction de Dieu dans la solitude (Harmonies poétiques et religieuses), Funérailles (Harmonies poétiques et religieuses)
  • Johann Sebastian Bach, Koraal "Ich ruf zu Dir, Herr Jesu Christ", BWV 639 (transcr.voor piano door F. B. Busoni), Aria "Die Seele ruht in Jesu Händen", BWV 127 (bew. H. Bauer)
  • Olivier Messiaen, Cloches d'angoisse et larmes d'adieu (Huit préludes)
  • Maurice Ravel, La vallée des cloches (Miroirs)

Praktische info :

Pianorecital Herbert Schuch : Invocation
Woensdag 22 oktober 2014 om 20.00 u
Conservatorium - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.herbertschuch.com

Extra :
Tristan Murail : www.tristanmurail.com(*), brahms.ircam.fr, www.compositiontoday.com en youtube

01:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/10/2013

Concert NOB in het teken van muzikale reus Igor Stravinsky

Alexandre Tansman Het concert van het NOB zondag in Bozar staat in het teken van de muzikale reus Igor Stravinsky. Het concert start met een werk dat de Poolse componist Alexandre Tansman (foto) kort na de dood van zijn grote voorbeeld aan hem wijdde. Tansman had Stravinsky in de jaren 1920 persoonlijk gekend in Parijs en schreef ook een biografie over hem. Vervolgens komt de meester zelf aan bod. Toen de legendarische Sergej Diaghilev in 1910 muziek nodig had voor 'De vuurvogel', de nieuwe productie van zijn balletgezelschap Les Ballets Russes, gaf hij de opdracht aan Stravinsky. Die was toen nog een nobele onbekende, maar de gok bleek een schot in de roos en de rest is geschiedenis. Van de verschillende orkestsuites van het ballet is de derde (uit 1945) de langste en in muzikaal opzicht de boeiendste, want Stravinsky maakte van de verstreken tijd gebruik om het werk aan zijn veranderde muzikale inzichten aan te passen. Tussendoor is het tijd voor de Poolse pianist Mateusz Borowiak. Hij won in 2011 de internationale muziekwedstrijd Maria Canals in Barcelona en in 2013 werd hij derde laureaat van onze eigen Koningin Elisabethwedstrijd. Onder de hoede van maestro Andrey Boreyko vertolkt hij het symfonieachtige 'Tweede pianoconcerto' van Franz Liszt. Het werk ontvouwt zich in één vloeiende beweging uit het melancholische openingsthema, dat in een reeks variaties met steeds gejaagder en exuberanter muzikaal vuurwerk terugkeert.

De Poolse componist Alexandre Tansman (1897-1986) werd geboren te Lodz, waar hij muziek studeerde, wat hij daarna te Warschau voortzette. Hij vestigde zich in 1921 te Parijs. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zocht hij veiligheid in de Verenigde Staten, maar in 1946 keerde hij terug naar Parijs. Hij combineerde componeren en dirigeren met optredens als pianist. Zijn stijl is een internationale vermenging van Poolse invloeden zoals Szymanovski, Franse invloeden zoals Ravel en gemengde invloeden zo uiteenlopend als Chopin en Stravinsky, naast jazz.

Zijn niet onaanzienlijk oeuvre omvat 2 opera’s, 7 symfonieën, concerto's voor verschillende instrumenten en pianomuziek, waaronder ook werk voor beginnende pianisten. Vreemd dus, dat we hem nu ver moeten gaan zoeken... In de jaren 1970 verdween hij abrupt uit de belangstelling bij de opkomst van het minimalisme. Het is pas de jongste jaren dat hij weer meer aandacht krijgt, maar opnamen van zijn muziek zijn nog schaars. 

Programma :

  • Alexandre Tansman, Stèle in memoriam Igor Stravinsky
  • Franz Liszt, Concerto voor piano en orkest nr. 2, S. 125
  • Igor Stravinsky, De Vuurvogel, suite (1945)

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB & Mateusz Borowiak: Tansman, Liszt, Stravinsky
Zondag 20 oktober 2013 om 15.00 u
(inleiding door Leen Van den Dries om 14.30 u )
Bozar - Henry Le Boeufzaal - Brussel
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.onb.be

Extra :
Alexandre Tansman : www.alexandre-tansman.com, nl.wikipedia.org, www.naxos.com en youtube

12:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

04/10/2013

Symfonieorkest Vlaanderen plaatst Finse componist Magnus Lindberg in de kijker

Magnus Lindberg Het Symfonieorkest Vlaanderen neemt afscheid van Seikyo Kim als chef-dirigent en brengt in het nieuwe seizoen de Britse dirigent Jan Latham-Koenig in stelling. Tweede nieuwigheid is de aandacht voor de Finse componist en pianist Magnus Lindberg (foto). De aftrap wordt gegeven met diens 'Feria', Spaans voor kermis of feest: een uitbundig en kleurrijk feestje, dat verstilt naar het einde toe. De première van het werk tijdens de Londense Proms in 1997 kon rekenen op een overweldigend applaus. Extravert, melodische frasen vloeien samen tot een kleurrijk, virtuoos geheel. Liszt en Mahler laten zich inspireren door de dood. Bij Liszt danst jong en oud, arm en rijk met de dood, waarbij hij ook nog de pianist alle hoeken van zijn instrument laat zien. Mahlers Totenfeier (Allerzielen) werd later verwerkt tot de donker gekleurde treurmars die het begin vormt van de Tweede symfonie. Aangrijpend.

De Fin Magnus Lindberg (1958) is dit seizoen de centrale componist van het Symfonieorkest Vlaanderen. Hij was Composer in Residence bij de New York Philharmonic en schreef werken in opdracht van onder meer de Berliner Philharmoniker. Hij is zeer goed bevriend met dirigent Esa-Pekka Salonen en werkte reeds voor diverse projecten met hem samen. Uit zijn uitgebreide repertoire selecteerde het Symfonieorkest voor dit seiaoen 4 werken: Feria, Parada, zijn Klarinet- en Vioolconcerto.

Dat Magnus Lindberg veruit de populairste onder de Finse componisten is, komt allicht doordat hij zich nooit helemaal heeft geschikt naar de dictaten van de naoorlogse hedendaagse muziek. Hij studeerde weliswaar in Darmstad, kent de computer door en door en vertolkte als pianist al werk van Boulez, Stockhausen en Berio. Toch is in zijn recente werken vooral de brute energie te horen van de punkgroepen die hem in de jaren 1980 beïnvloedden. Er waait een wervelwind over zijn grote, dramatische fresco's waarin de harmonie vervat ligt tussen spanning en ontspanning... Voor Magnus Lindberg is fysieke contact met de klank tijdens het compositieproces van essentieel belang. Daarnaast heeft hij altijd al de behoefte gevoeld om te communiceren met het publiek. De concertdimensie, met de bijbehorende adrenaline, is voor hem zeer belangrijk.

Magnus Lindberg is tijdens de voorbije twee seizoenen huiscomponist geweest bij de New York Philharmonic Orchestra (2009- 2010). Hij is vooral bekend door zijn symfonische werken als 'Feria' en 'Corriente' en staat garant voor degelijkheid en métier. Nochtans geniet hij bij het grotere publiek de naam van 'enfant terrible'. Ten dele terecht misschien, maar ten dele ook zeker niet. Zijn werk getuigt van een grote vakkennis en heeft binnen de hedendaagse muziek een gigantische artistieke kwaliteit. Wie de moeite en tijd neemt om zijn werken grondiger te leren kennen, komt erachter dat in de klankmassa een groot kunstenaar schuilgaat. Lindberg noemt zichzelf 'romantisch' en heeft geen probleem te onderkennen dat hij als modernist teruggrijpt naar voorbeelden uit het verleden, zij het zonder enige vorm van nostalgie.

Het orkestwerk 'Feria' dateert uit 1995/97. In een eerder stadium dacht Lindberg zijn muziek vooral in secties als tijdsblokken met een 'eenheid' van gebeuren. Feria en andere orkestwerken uit de jaren 1990 tonen een andere werkwijze: het denken over 'vorm als proces', anders gezegd: het voortdurend wijzigen van de elementen die het formele aspect in zijn vertrekpunt bepalen. Daarom gaat hij over van meerdelige naar eendelige composities of laat hij de verschillende delen van een werk zonder pauze op elkaar aansluiten, zodat de continuïteit van de vormontwikkeling gegarandeerd is. Regelmatig gebruikt hij canons, herhalingen als 'lussen' of 'loops', het mechanistisch correcte ritmische spel ('come una macchina', wat een saluut aan Ligeti zou kunnen zijn) en, in fel contrast, koraalachtige momenten. Het orkestrale palet is rijk gekleurd, de muziek is bijzon - der virtuoos en getuigt van een rijke extraverte gestiek. Dit is een ten top gedreven dramatisch orkestraal concept.

In Feria grijpt hij ook duidelijk terug naar het verleden door het citeren van de chromatische expressieve melodie en harmonisatie van Monteverdi's Lamento d'Arianna. De refreintekst drukte het verlangen naar de dood uit ( 'Lasciatemi morire' ), waardoor ook in deze compositie (net als in het hele concertprogramma) de doodsgedachte aanwezig is. De titel Feria verwijst naar het Spaans voor een openlucht 'fair', feest of kermis, een plaats waar harmonieorkesten en fanfares aantreden, de weerspiegeling van het extraverte, exuberante en virtuoze karakter van het werk. Vanaf de eerste maten is het explosieve van de ritmisch ingezette kopersectie bepalend voor de sfeer van het werk, vooral door de fanfare-achtige motieven van de trompet, die als een soort herkenningsfunctie doorheen het hele muziekstuk gaan functioneren. In het langzame middendeel verschijnt het Monteverdi's Lamento uiterst geleidelijk, zich als het ware natuurlijk genererend uit het eerder aangebrachte materiaal. Lindberg zelf beschrijft dit als "een herkenbaar menselijk gelaat dat zichtbaar wordt in een abstract schilderij".

Feria ging in première op 11 augustus 1997 in Londen tijdens de BBC Proms, Jukka- Pekka Saraste leidde het Finse Radio Sym - fonie Orkest

Magnus Lindberg over Feria : "The word Feria is Spanish for an outdoor festival or fair, the exuberance of which is alluded to in this work. In the fast opening section the explosive, rhythmic ideas, especially the trumpet fanfares which are a recurring motive of the piece, herald a lively public spectacle. The mainly slower-paced central section reaches a point of focus which may be recognised as a chord progression from Monteverdi’s "Lasciatemi morire" (Lament of Arianna). The allusion grew naturally out of the work’s material during the process of composition, rather as if when viewing an essentially abstract painting a recognisable human face can suddenly appear."(*)

Programma :

  • Magnus Lindberg, Feria
  • Ferenc Liszt, Totentanz
  • Gustav Mahler, Symfonie nr. 1 - Blumine
  • Gustav Mahler, Totenfeier

Tijd en plaats van het gebeuren :

Symfonieorkest Vlaanderen & Markus Groh : Lindberg, Liszt, Mahler
Zaterdag 5 oktober 2013 om 20.00 u
( Inleiding met Magnus Lindberg om 19.15 u)
Muziekcentrum de Bijloke Gent
Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en symfonieorkest.be
----------------------------
Dinsdag 8 oktober 2013 om 20.00 u
Concertgebouw Bruggge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be
----------------------------
Donderdag 10 oktober 2013 om 20.00 u ( Inleiding door Hilde Goedgezelschap om 19.15 u)
Schouwburg CC Zwaneberg - Heist-op-den-Berg
Cultuurplein 1
2220 Heist-op-den-Berg

Meer info : www.zwaneberg.be en symfonieorkest.be
----------------------------
Zondag 13 oktober 2013 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be


Extra :
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com (*), www.chesternovello.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Nieuwste Vioolconcerto Magnus Lindberg in Brugge en Antwerpen, 23/03/2011

Beluister alvast Magnus Lindbergs Feria

12:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

20/04/2013

Hongaarse happening in het Concertgebouw Brugge

Bela Bartók Diverse topensembles en -muzikanten gaan op zoek naar de invloeden van de Centraal-Europese volksmuziek op enkele van de grootste componisten van de vorige eeuw. De pianist Levente Kende, die dit seizoen tijdens drie concerten in deSingel (Antwerpen), de Handelsbeurs (Gent) en Concertgebouw Brugge de integrale pianomuziek van Bartók (foto) vertolkt, speelt in Brugge zijn meest volkse klavierwerken. Het Collectief brengt Hongaarse kamermuziek van Bartók, Liszt en Kodály tot Ligeti, Kurtág en Eötvös. Het Kalotaszeg Trio ten slotte, genoemd naar de regio in Transsylvanië waar Bartók veel opnames van folkloremuziek maakte, speelt Hongaarse en Roemeense muziek en zigeunerrepertoire. Het Concertgebouw baadt een dag lang in de sfeer en geest van Centraal-Europa.

Het Collectief I - 10.30 u
- Béla Bartók (1881-1945) , Sonate voor viool solo, Sz117, BB124
- Gyorgy Ligeti (1923-2006), Etude 13 'L'escalier du diable' uit Etudes, boek II
- Zoltán Kodály (1882-1967), Sonate in b voor cello solo, opus 8

Het Collectief II - 15.30 u
- Peter Eötvös (1944), Psy
- Gyorgy Kurtág (1926), Schatten
- Franz Liszt (1811-1886), La lugubre gondola III, S134
- László Tihanyi (1956), Nachtszene
- Peter Eötvös, Cadenza uit Shadows
- Béla Bartók, Contrasts, Sz111, BB116

Kalotaszeg Trio - 11.45 u & 17.00 u

Levente Kende I - 11.45 u
- Béla Bartók (1881-1945), 2 Elegieën, Sz41, BB49, opus 8b - 14 Bagatellen, Sz38, BB50, opus 6 - Roemeense Kerstliederen, Sz57, BB67 - 2 Roemeense Volksdansen, Sz43, BB56, opus 8a

Levente Kende II - 14.00 u
- Béla Bartók, Selectie uit Voor kinderen, Sz42, BB 53: boek I-IV - Mikrokosmos, Sz107, BB 105: boek I-VI

Levente Kende III - 17.00 u
- Béla Bartók, 6 Roemeense Dansen, Sz56, BB68 - 3 Hongaarse Volksliederen, Sz66, BB80b - Suite, opus 14, Sz62, BB70 - 15 Hongaarse Boerenliederen, BB79

Tijd en plaats van het gebeuren :

Een Hongaarse Happening
Zondag 21 april 2013 vanaf 10.30 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

21:29 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

12/12/2012

Wereldcreatie Steven Prengels en romantische meesterwerken uit de Belle Epoque in De Roma

Steven Prengels Op 1 maart 2013 viert Oxalys zijn twintigste verjaardag, maar zo lang hoef je niet te wachten om hen aan het werk te zien. Op de vooravond van het Wagner-jaar 2013 brengt het Brusselse ensemble samen met de Duitse sterbariton Dietrich Henschel in De Roma in Borgerhout werken van Wagner en tijdgenoten. Ook de wereldcreatie van 'Wagner in Bayreuth' van de jonge Vlaming Steven Prengels (foto) kadert binnen dit thema. Kortom magisch, romantische meesterwerken uit de Belle Epoque (1870-1930).

Het Oxalys Ensemble, in 1993 ontstaan in de schoot van het Brussels conservatorium, bouwde een sterke internationale reputatie uit en heeft inmiddels een rijke en alom geprezen discografie op haar naam. Met Dietrich Henschel (1967) zijn de vocale werken in zeer goede handen, want terwijl deze Duitse bariton te gast is/was in de belangrijkste operahuizen in Europa, vestigde hij zich ook met succes als lied- en concertzanger. Een unieke belevenis dankzij het engagement en de bezieling van deze topmusici.

'Wagner in Bayreuth' is het nieuwste werk van Steven Prengels geschreven in 2011 en 2012 in opdracht van het Oxalys Ensemble. In dit werk zet hij zijn zoektocht verder naar mogelijkheden om op zijn eigen manier werken te maken die voorbij het puur auditieve gaan. Zelf ziet hij zijn werk meer als een (klank)sculptuur of een installatie dan als een muzikale compositie. Prengels vergelijkt zijn werk met dat van kunstenaars als Michael Bouchet (1970) die gebruik maakt van een 'splitscreen' techniek, waarbij verschillende filmbeelden naast elkaar worden geplaatst. Prengels plaatst echter diverse elementen naast elkaar: twee solisten en een ensemble, een klankopname op band uit 1923 en een videoscherm waarop filmbeelden worden geprojecteerd. Op die manier gaat hij op zoek naar nieuwe betekenislagen die door deze combinatietechniek (al dan niet) ontstaan.

In 'Wagner in Bayreuth' zoekt Prengels de grenzen op tussen realiteit en fictie, tussen politiek en kunst, en tussen bewondering en blinde volgzaamheid. Ook wijst hij er op hoe makkelijk het is om mee te gaan in wat je op een onschuldige manier gepresenteerd wordt, hierbij gebruik makend van de drie elementen die hij ontleedt en 'hercomponeert' tot een nieuw geheel.

Als eerste element gebruikt hij een ensemble en twee solisten (bariton en hobo) die brokstukken spelen uit de immense partituur van Richard Wagners laatste Ringopera Götterdämmerung. Deze keuze aan fragmenten vormt een contrapunt met het tweede element: een klankopname uit 1923 - door wetenschappers van de universiteit van München in 2005 gerestaureerd - waarin Winifred Wagner, schoondochter van de componist, ons een rondleiding geeft op de lege Bühne van het Festspielhaus in Bayreuth, het operahuis gebouwd door en voor Richard Wagner.

Prengels combineert deze twee concrete klankbronnen met een contrasterend derde element, bestaande uit weidse landschappen die hij laat projecteren achter de musici. Voor deze filmbeelden liet Prengels zich inspireren door de indrukwekkende en verzwelgende landschappen van de Franse schilder Gustave Courbet (1819-1877), niet toevallig een tijdgenoot van Richard Wagner (1813-1883). Het zijn de weidsheid en het spektakel in de werken van Courbet die Steven Prengels tracht te grijpen in zijn filmbeelden en die hij wil laten inwerken op de andere elementen van zijn werk.

Programma :

  • Claude Debussy, Prélude à l'après-midi d'un faune
  • Richard Wagner, Siegfreid Idyll
  • Steven Prengels, Wagner in Bayreuth, creatie voor bariton, hobo en ensemble
  • Franz Liszt, Am Grabe Richard Wagners
  • Carl Maria von Weber, Trio op.63
  • Hugo Wolf, Two sacred songs
  • Gustav Mahler, Lieder eines fahrenden Gesellen (arr. Schönberg)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Oxalys & Dietrich Henschel : Debussy, Wagner, Steven Prengels, Liszt, von Weber, Wolf, Mahler
Zaterdag 15 december 2012 om 20.00 u
De Roma - Borgerhout

Turnhoutsebaan 286
2140 Borgerhout

Meer info : www.oxalys.be en www.uitinvlaanderen.be

Extra :
Steven Prengels : www.stevenprengels.com, www.cebedem.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Symfonieorkest Vlaanderen brengt Belgische programma gekruid met een vleugje Tsjechische tragedie, 11/11/2012

16:14 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

01/10/2012

Roll over Czerny : Frederik Croene gunt je een blik in de interne keuken van het virtuozendom

Frederik Croene De aartsmoeilijke sonate Appasionata van Beethoven vormde voor zijn leerling Czerny een aanleiding om voorbereidende oefeningen (études) te componeren. De Oostenrijkse pianist en componist Carl Czerny (1791-1857) werd nadien onsterfelijk door zijn onovertroffen studiemateriaal voor piano. Een musicologisch vervolg daarop zijn de Etudes d’Execution Transcendante van Liszt die zelf les kreeg van Czerny en het werk aan zijn leermeester heeft opgedragen. Roll over Czerny zoomt met een 21ste eeuwse blik in op het virtuozendom en geeft schoolse etudes een plaats op het concertpodium tussen de meesterwerken waar ze horen. Je hoort een combinatie van Czerny's etudes met geïmproviseerde muziek op het pianokader.

Frederik Croene (1973) bouwde in zijn nog jonge carrière naam op met zijn avontuurlijke pianoprogramma's. Op zijn repertoire prijken klassiekers van Mozart en Beethoven naast composities die pas gisteren werden voltooid. In al deze verschillende stijlperiodes lijkt hij volledig op zijn gemak
In dit concert werpt Frederik Croene zich op als een ambassadeur van traditie en vernieuwing, precies zoals Czerny een spilfiguur tussen Beethoven en Liszt was.

Tijdens dit concert gaan enkele composities van Czerny in dialoog met Frederik Croene's Le Piano Démécanisé, waarbij de piano wordt ontdaan van zijn mechanische componenten. De digitale mechanica van de pc vervlecht beide concepten met virtuele synchroniciteit in elkaar. Het concept van Le Piano Démécanisé saboteert zowel het instrument als de academische opleiding van de pianist. Als deze intuïtieve, gedemecaniseerde muziek bovenop de mechanische Czerny études geplaatst wordt, ontstaat er in theorie een sublieme pianoromance. De vleugelpiano levert de rationele structuren van hypervirtuositeit, Le Piano Démécanisé bevrucht dat strak kader met de hypersensuele, ongedempte resonanties uit de primitieve onderbuik van de piano.

Le Piano Démécanisé is een metapianistiek project voor ontmantelde buffetpiano. In dit werk brengt de pianist zijn instrument geleidelijk terug tot het absolute minimum: met twee uitgebroken pianotoetsen streelt, schraapt en slaat hij uiteindelijk de snaren en de gedemonteerde klankkast, en onttovert daaraan nog steeds de meest fascinerende klanken.
 
Musicoloog Bob Gilmore over Roll over Czerny: "Frederik Croene's Roll Over Czerny is a hilarious, outrageous, spell-binding treatment of the music that all pianists love to hate. Croene has made a brilliant performance event out of the endearingly nondescript music of the world's greatest piano pedagogue, allowing us to hear Czerny as we've never heard him before. This is not an nihilistic act of revenge by a demented virtuoso determined to get his own back for countless hours spent sweating over finger exercises. Rather, Roll Over Czerny is a creative deconstruction not only of Czerny's music but of the very instrument for which it was written. A real piano is joined by a decommissioned piano without a keyboard and most of its internal mechanism. Croene shows in a thrillingly virtuosic performance that Czerny can survive even without a (normal) piano and that, heard under these conditions, his music joins hands with the avant-garde. Roll over Czerny entertains as well as impresses, and leaves you cheerfully optimistic about the survival of classical music."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Frederik Croene : Roll over Czerny
Zondag 7 oktober 2012 om 11.00 u
(try out)
Atelier Rozebroekstraat 94
9040 St Amandsberg

Reservatie gewenst: j.pringiers@skynet.be

Meer info : www.frederikcroene.com
---------------------------------
Donderdag 11 oktober 2012 om 20.30 u
GC de Kam - Wezembeek-Oppem

Beekstraat 172
1970 Wezembeek-Oppem

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.frederikcroene.com
---------------------------------
Vrijdag 12 oktober 2012 om 20.00 u
St.-Niklaaskerk - Lochristi

Dorp Oost - Dekenijstraat
9080 Lochristi

Meer info : www.festivalgent.be en www.frederikcroene.com

Elders op Oorgetuige :
Roll over Czerny met Frederik Croene : pianorecital met storingen, 16/02/2011

16:18 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

04/02/2012

Jonge Zwitserse pianist Francesco Piemontesi in de Academiezaal in Sint-Truiden

Francesco Piemontesi Cellist Heinrich Schiff voorspelde hem een 'stralende toekomst' en Martha Argerich was 'diep onder de indruk van zijn spel'. De jonge pianist Francesco Piemontesi (foto) laat niemand onberoerd. Hij is een van de New Generation Artists van de BBC en hij speelt alles met evenveel overtuigingskracht. Mozart, Chopin, Liszt, Schubert, ze lijken allen voor dit Zwitserse talent geschreven te hebben. Een naam om te onthouden.

De Zwitserse pianist Francesco Piemontesi werd in 1983 geboren in Locarno en begon op vierjarige leeftijd piano te spelen. Na studies in Lugano specialiseerde hij zich aan de Hochschüle für Musik in Hannover. Hij volgde masterclasses bij Alexis Weissenberg, Bernd Glemser en Cécile Ousset. Immiddels maakte hij ophef op diverse pianoconcoursen. In 2007 werd hij derde finalist op de prestigieuze Koningin Elisabethwedstrijd in Brussel. In 2008 werd hij bekroond met de Gawon Music award in Seoul.

Na zijn concertdebuut in 1994 gaf Francesco Piemontesi concerten op diverse Europese podia, maar trad hij ook op in Japan, Korea en de Verenigde Staten. Hij is een graag geziene gast op verschillende gerenommeerde festivals, waaronder de Ludwigsburger Schlossfestspielen, het Martha Argerich Project, het Klavier-Festival Ruhr, de Orpheum Musiktage Zürich en het Chopin-Festival in Duszniki. Als solist trad hij reeds met tal van vooraanstaande orkesten op. Hij werkte daarbij samen met dirigenten als Lawrence Foster, Dimitrij Kitajenko, Howard Griffiths en Christian Arming.

Ook op vlak van kamermuziek is Francesco Piemontesi actief. sinds 1998 treedt hij regelmatig op met muzikanten als Yuri Bashmet, Heinrich Schiff, Maria Kliegel, Anne Queffélec, Marie-Elisabeth Hecker, het Quartet Ebène. Hij is ook artistiek leider van het kamermuziekfestival van Bellizona. In november 2008 debuteerde hij in de Wiener Musikverein met het Tonkünstler Orchester o.l.v. Bruno Weil. Daarnaast gaf hij recitals doorheen Europa, maar ook in de gerenommeerde Carnegie Hall in New York.

Helmut Lachenmann werd geboren te Stuttgart in 1935 en studeerde aldaar aan de Musikhochschule tussen 1955 en 1958. Zijn interesse voor de toenmalige avant-garde werd versterkt door zijn eerste bezoek aan de Darmstadt Ferienkurse in 1957 waar hij voor het eerst Luigi Nono onmoet met wie hij zal verder studeren in Venetië tussen 1958 en 1960. Later kruist zijn pad de figuur van Stockhausen tijdens de Kölner Neue Musik Kurse. Met een extreme radicaliteit stelt de muziek van Lachenmann elke luisterconventie in vraag. Vanuit een schijnbare geborgenheid wil Lachenmann doorstoten tot de werkelijkheid van de ongeborgenheid om de rijkdom aan nog onvermoede ervaringen te openbaren. Schoonheid door het afwijzen van gewenning, kunst als een openlijk verzet tegen traditionalisme en formalisering. Wat een componist immers moet verwezenlijken is een nieuwe vorm van horen: een situatie van bevrijde waarneming en dit door een volledig nieuwe belichting en een herdefiniëring van het vertrouwde. Componeren gaat voor Lachenmann ook veel verder dan het tautologisch benutten en herschikken van wat aan expressiviteit reeds voorhanden is: het is geen 'samenstellen', wel een 'uit elkaar halen'. Alle traditionele structuren en middelen worden onderworpen aan een compromisloos deconstructieproces: Lachenmann bouwt nieuwe instrumenten, laat ze ruisen, krassen, spreken. Eerst ziet men een stuk van hem, vervolgens hoort men het. De musici schijnen zich hierbij te bekwamen in absurde handelingen die nog in het pre-muzikale terrein liggen. Langzaam tast Lachenmann deze ruimte af en de luisteraar is als een blinde die zich pas geleidelijk weet te oriënteren.

De ascetische abstracte muziek die zijn muziek kenmerkt vanaf de jaren zestig is in de 'Fünf Variationen über ein Thema von Franz Schubert' uit 1956 nog niet aanwezig. Het gaat hier om een oude werkvorm waarbij de componist schatplichtig is aan een thema uit het werk van Schubert en hierop een aantal variaties heeft uitgewerkt. De creatie vond plaats in de Musikhochschule te Stuttgart in 1957 met aan het klavier Jost Cramer. In 1985 schreef Lachenmann zelf hierover: "Alhoewel de variaties voornamelijk gebaseerd zijn op het dodecafonische denken van Schönberg en de laatse werken van Stravinsky, is het muzikale speelse en dansant karakter bewaard gebleven".

Programma :

  • Wolfgang Amadeur Mozart, Fantasia nr. 3 in d, KV397
  • Frédéric Chopin, Barcarolle in Fis, op. 60
  • Franz Liszt, Après une Lecture de Dante: Fatasia quasi Sonata Interval
  • Helmut lachenmann, Fünf Variationen über ein Thema von Franz Schubert
  • Franz Schubert, Piano Sonate in A D959

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Francensco Piemontesi : Mozart, Schubert, Chopin, Liszt, Lachenmann
Zaterdag 11 februari 2012 om 20.15 u
Academiezaal - Sint-Truiden

Plankstraat 18
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.debogaard.be en www.piemontesi.org

Extra :

Helmut Lachenmann op composers21.com en youtube
Thinking About Helmut Lachenmann, Dan Albertson op www.lafolia.com, november 2004
Gegen die Vormacht der Oberflächlichkeit, Interview met Helmut Lachenmann, Claus Spahn in Die Zeit, 29/04/2004

Beluister alvast Helmut lachenmanns Fünf Variationen über ein Thema von Franz Schubert

23:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

30/01/2012

Pierre-Laurent Aimard brengt werk van Schumann, Kurtág, Debussy, Liszt en Stroppa in deSingel

Pierre-Laurent Aimard Pierre-Laurent Aimard is een pianist zonder oogkleppen. Sinds Pierre Boulez hem in 1976 vroeg het Ensemble Intercontemporain mee op te richten, staat hij bekend als specialist nieuwe muziek. Maar ondertussen heeft hij ruimschoots bewezen dat hij ook zijn klassiekers kent. Zelf omschrijft hij zich graag als een reiziger die steeds nieuwe werelden ontdekt. Een niet aflatende nieuwsgierigheid en de wil om grenzen te overschrijden, drijven deze muzikale omnivoor. Zo deinsde Aimard er niet voor terug om de piano-concerti van Beethoven op de moderne vleugel uit te voeren onder leiding van Nikolaus Harnoncourt, boegbeeld van de historische uitvoeringspraktijk. Met een frisse blik op deze platgespeelde werken kwamen ze tot een verbluffend resultaat. Met eenzelfde onderzoekende geest vertaalde Aimard Bachs 'Kunst der Fuge' naar de moderne Steinway. Of Aimard nu à la Debussy een dauwdruppel schildert of Messiaens vogels laat zingen, hij treft steeds de juiste klankkleuren. In zijn weldoordachte concertprogramma's legt hij graag onvermoede dwarsverbanden tussen componisten en stijlen. Bovendien deelt hij zijn inzichten graag met het publiek. De dag na zijn concert maakt Aimard tijd vrij voor een lecture recital. Wees erbij!

György Kurtág, selectie uit 'Játékok', 'Spelen' (sinds 1973); 'Splinters' opus 6d (1978)
In Kurtágs voorwoord tot deze pianobundel lezen we: "De stimulans tot het componeren van deze 'Spelen' komt van het kind dat zichzelf al spelend vergeet. Het kind, voor wie het instrument nog een speeltuig is. Het experirnenteert met het klavier, streelt het, valt het aan. Het speelt schijnbaar onsamenhangende akkoorden; wanneer deze akkoorden zijn muzikaal instinct op gang brengen, zal het kind toevallig ontstane akkoorden bewust proberen te zoeken en herhalen. Deze reeks is dus helemaal geen pianomethode. maar anderzijds ook geen losse verzameling van stukken. Ze is een mogelijkheid om te experimenteren in plaats van onderricht in het pianospel". Het concept van deze reeks kristalliseerde zich geleidelijk aan: plezier aan het spel, plezier aan de beweging - reeds bij de allereerste kennismaking alle toetsen dapper en vlug aftasten, zonder het vermoeiende zoeken naar de juiste toets, zonder het uittellen van de ritmes. Spel is spel: het verlangt veel vrijheid en initiatief van de speler. De partituur mag niet ernstig genomen worden - de partituur moet doodernstig genomen worden wat betreft muzikaal proces, kwaliteit van de toon- vorming en van de stilte. We zouden ons aan het partituurbeeld moeten durven toevertrouwen, het op ons laten inwerken. Het grafische beeld kan zelfs over de tijdsorganisatie van een ongebonden stuk informatie opleveren. Laat ons gebruik maken van al wat we kennen en ons levendig herinneren aan vrije declamatie, parlando-rubato van de volksmuziek en gregoriaans; benutten we al datgene wat de muzikale irnprovisatiepraktijk ooit heeft voortgebracht.
Dan kunnen we met gerust gemoed, zonder schrik voor fouten, direct met het moeilijkste beginnen: met lange en korte notenwaarden juiste proporties vormen, een eenheid, een verloop - ook voor ons eigen plezier."

Veel is aan dit voorwoord niet toe te voegen. Kurtág begon in 1973 aan deze reeks op vraag van de lerares Marianne Teöke. Ondertussen zijn er acht delen tot stand gekomen, maar afgesloten is dit project geenszins. Tot in de titels toe benadrukt Kurtág dat korte, gebalde muzikale gestes voor hem evenwaardige composities zijn (Bagatellen, Fragmente, Tekens. Mikroludien). Dat is ook het geval voor 'Splinters', een stuk met een complexe voorgeschiedenis. Het gaat terug op vijf korte bewegingen voor gitaar ('Cinque Merrycate' opus 6,1962) die door de componist teruggetrokken werden. Twee deeltjes daaruit werden nadien bewerkt voor en opgenomen in de vier 'Splinters' voor cymbalon (opus 6c. 1973) die dan weer getranscribeerd werden voor piano (opus 6d, 1978).

Marco Stroppa, Tangata manu (1995)
De overgang van Liszts 'Légende', voornamelijk geconcentreerd op het hoge bereik van het klavier, naar 'Tangata manu' van de hedendaagse componist Marco Stroppa is heel natuurlijk. Stroppa fascineert Aimard mateloos: "Hij is een vooraanstaand en origineel figuur van zijn generatie. Zijn creatieve kracht wordt gevoed door een uitzonderlijke geest Zijn achtergrond als muzikant en computerwetenschapper, in combinatie met zijn muzikale studies, geeft hem een machtige knowhow om deze twee werelden te verenigen." De klankwereld van 'Tangata manu' bevat elementen van Liszt, Ravel tot Messiaen. hoewel het in feite een hommage is aan zijn landgenoot, Luciano Berio. Het werk is het laatste deel in een reeks van zeven, getiteld 'Miniature estrose'. We worden weggevoerd in een mythe naar Paaseiland, waar - in een hemels verstoppertje - vier goden wedijveren in de zoektocht naar het ei van een zeezwaluw. De compositie werd geschreven ter ere van de zeventigste verjaardag van Berio (wat de citaten uit Berio's oeuvre verklaart en, zoals Stroppa zei, "behandelt verschillende aspecten van het vliegen - akoestisch, esthetisch, fysiek, mythologisch en spiritueel." Dit werk klinkt betoverend, bevat veel dramatiek en vormt een grote uitdaging voor de pianist. Stroppa slaagt erin de piano, het instrument dat het meest aan de aarde is gebonden, te laten vliegen.

Programma :

  • Robert Schumann, Selectie uit 'Bunte Blätter', opus 99
  • György Kurtág, Selectie uit 'Játékok'
  • Claude Debussy, Selectie uit 'Préludes, Deuxième Livre'
  • György Kurtág, Szálkák
  • Franz Liszt, Unstern - Sinistre
  • Franz Liszt, Jeux d'eau de la Villa d'Este
  • Franz Liszt, St François d'Assise (La prédication aux oiseaux)
  • Marco Stroppa , Tangata Manu

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pierre-Laurent Aimard : Schumann, Kurtág, Debussy, Liszt, Stroppa
Donderdag 2 februari 2012 om 20.00 u
(Inleiding door Mark Delaere om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be

Bron : Teksten Mark Delaere en Harriet Smith voor deSingel, januari 2012

Extra :
György Kurtág op www.arsmusica.be, www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Marco Stroppa : www.marcostroppa.eu, brahms.ircam.fr en youtube

Review : Pierre-Laurent Aimard. Perfect pianist, Hildegart Maertens op Kwadratuur.be, 4/02/2012

23:55 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

18/11/2011

Tabea Zimmermann en Kirill Gerstein zetten Handelsbeurs in vuur en vlam

Tabea Zimmermann Briljanter dan met de 'Altvioolsonate opus 147' kon Sjostakovitsj zijn carrière niet eindigen. Het is een heerlijk meeslepende biecht, vol menselijke sympathie, ironie en weerbarstigheid zoals alleen de geniale Rus die beheerst. De partijen klinken opvallend uitgepuurd en naakt, maar daardoor net buitengewoon expressief. Tegelijk is het hele werk doorweven met subtiele toespelingen op lievelingscomponisten als Beethoven, Mahler en Berg. De luisteraar hangt aan de lippen van een door de wol geverfd monstre sacré dat niets meer te veinzen heeft en zijn associaties de vrije loop laat. Ook Reger greep naar de altviool voor zijn zwanenzang. De vaak cerebraal genoemde componist toont zich in zijn neo-barokke suites voor altviool verbazend melodisch en pakt zowaar uit met aanstekelijke volkse ritmes. Het testament van beide componisten is in goede handen bij Tabea Zimmermann (foto) . De klank die deze coryfee uit haar instrument haalt, is al even voluptueus als haar verschijning op het podium. Bijgestaan door de veelzijdige Russisch-Amerikaanse pianist Kirill Gerstein zet ze met haar gloedvolle vertolkingen hele concertzalen in vuur en vlam.

Sjostakovtsj had zijn 'Sonate opus 147', zijn laaste werk, opgedragen aan Fjodor Droezjinin, docent aan het Tsjaikovski Conservatorium van Moskou en altviolist van het Beethoven Quartet, het befaande kwartet dat de meeste kwartetten van Sjostakovitsj creèerde. Toen Sjostakovitsj aan deze compositie begon. was hij al ernstig ziek en lag hij in het ziekenhuis. Hij begon op 25 juni 1975 en was met de schetsen klaar op 6 juli 1975. Daarna heeft hij verder gewerkt aan deze compositie en voltooide haar op 6 augustus 1975. Drie dagen later, op 9 augustus 1975, stierf de componist aan zijn zoveelste hartinfarct. Het manuscript is zeer slordig, aangezien Sjostakovitsj zijn rechterhand bijna niet meer kon gebruiken. De privé-première vond postuum plaats in de woning van de componist op 25 september 1975 (dat zou de 69ste verjaardag van de componist geweest zijn). De premiere met publiek vond plaats in de Glinka Hal in Leningrad op 1 oktober 1975 door Droezjinin die begeleid werd door pianist Mikhail Muntyan. Het werk is geschreven met de dood meeglurend over de schouder: hartverscheurend, bol van droefenis en wanhopige uitbarstingen. Sjostakovtsj omschreef de inhoud van het werk als volgt: een novelle als eerste deel, gevolgd door een scherzo (met herneming van flarden muziek uit de onvoltooide opera 'De gokkers' uit 1941-1942) en een adagio ter herinnering aan Beethoven (met een verwijzing naar de Mondscheinsonate).

Programma :

  • R. Schumann (1810-1856), Märchenbilder voor altviool en piano, opus 113
  • F. Liszt (1811-1886), Romance oubliée voor altviool en piano
  • M. Reger (1873-1916), Drie suites voor altviool solo opus 131d, nrs. 1 & 3 - Träume am Kamin, 12 kleine Klavierstücke, opus 143 (selectie)
  • D. Sjostakovitsj (1906-1976), Sonate voor altviool en piano, opus 147

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tabea Zimmermann & Kirill Gerstein : Schumann, Liszt, Reger, Sjostakovitsj
Woensdag 23 november 2011 om 20.15 u
Handelsbeurs Concertzaal Gent

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be, www.tabeazimmermann.de en www.kirillgerstein.com

Extra :
Tabea Zimmermann & Kirill Gerstein. Kan niet beter?, Hildegart Maertens op Kwadratuur.be, 10/11/2011
Leven en werk van Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975), T.Claerhout op www.liberales.be
Dmitri Sjostakovitsj op nl.wikipedia.org en youtube
Dmitri Sjostakovitsj (1906 - 1975): Strijd om de geestelijke integriteit, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Beluister hier alvast het tweede deel (Scherzo) uit Sjostakovitsj' Sonate voor altviool en piano, opus 147



De volledige sonate kan je integraal beluisteren op youtube

20:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/10/2011

Huldeconcert Franz Liszt met Timur und seine Mannschaft in het Conservatorium Gent

Timur Sergeyenia Timur und seine Mannschaft is een zestienkoppig strijkersensemble van nog jonge professionele muzikanten met oor en oog voor hedendaags klassiek werk. Roerganger en drijvende kracht is de Witrussische pianist Timur Sergeyenia (foto), een wonderkind zeg maar. Vrijdag neemt het ensemble je mee op een reis van de romantiek tot nu. Op het programma : werk van Liszt, Paganini, Raoul De Smet en Simon De Poorter.

Franz Liszt, het prototype van de 19de eeuwse pianotijger, was ook de componist van geniale piano-, orkest- en vocale muziek.Tijdens dit huldeconcert zullen Timur Sergeyenia voor een gepassioneerde uitvoering zorgen van de diabolisch-hemelse pianosonate, van het spetterend 24ste Capriccio van Paganini, van een tedere Consolation en een vurige Tweede Hongaarse Rapsodie.

En om het feest volledig te maken brengen ze nog creaties : een sprankelende Vlaamse Rapsodie voor piano, strijkers en slagwerk van Simon De Poorter en een verrassend Gents Capriccio op thema's van de oude Liszt voor piano én orgel, strijkers en pauken van Raoul De Smet. Aan het orgel: Laure Dermaut.

Simon De Poorter (1980) studeerde in 2007 met onderscheiding af als 'Bachelor in de Compositie' aan het Koninklijk Muziekconservatorium te Gent. In 2009 studeert hij af als master in de compositie. (scriptie over Darius Milhaud, met wie hij veel opvattingen over muziek en compositie deelt). Zijn docent compositie was Lucien Posman.
De stijl van Simon De Poorter kan overwegend 'post-romantisch' worden genoemd. Als uitgangspunten bij het componeren gebruikt hij voornamelijk zijn eigen interpretatie van de toonklok van Peter Schat, die hij combineert met de meest uiteenlopende invloeden uit de muziekgeschiedenis. Wilde, dissonante passages worden vaak afgewisseld met zachte dromerige lijnen. In zijn recentere werken hanteert hij een eenvoudigere, uitgepuurde stijl ; schijnbaar eenvoudige melodieën worden gedragen door een aan de onderlaag erg complexe structuur.

Raoul De Smet (1936) valt zomaar niet direkt onder één noemer te vatten. Hij componeert werken die hun ontstaan danken aan allerlei impulsen of situaties in het dagelijks leven. Hij stelt voortdurend systemen in vraag en staat wantrouwig tegenover elke vorm van academisme. Dodecafonie, serialisme, aleatoriek, jazz, etnische muziek worden als een kluwen verweven in zijn composities. Een systeem staat voor hem los van een stijl.
Belangrijk ook is De Smets vorming als romanist en hispanoloog, wat zijn stempel heeft gedrukt op zijn muziek die wel eens als 'expressief eclectisme' wordt omschreven.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Timur und seine Mannschaft : 200 jaar Franz Liszt!
Vrijdag 21 oktober 2011 om 20.00 u
Concertzaal Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.trefpunt.be en www.uitbureau.be

Extra :
Simon De Poorter op www.muziekcentrum.be
Raoul De Smet op www.muziekcentrum.be, www.matrix-new-music.be en youtube

12:52 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook