18/09/2017

In Koor! Muziektheaterproject van performance-kunstenares Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf in het Kaaitheater

In Koor! In Koor! is een muziektheaterproject van de Brusselse performance-kunstenares Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf, acteur en auteur bij de KOE. Samen met niet-geoefende zangers - theaterstudenten van KASK Gent en twaalf amateuracteurs - buigen ze zich over het repetitieproces van een zangstuk. In een koor oefenen mensen eindeloos om uiteindelijk tot eenstemmigheid en welluidendheid te komen. De missers, herhalingen en uitschuivers die zich daarbij voordoen vormen het speelmateriaal van deze voorstelling. Want mensen zijn het kwetsbaarst wanneer ze (nog) niet kunnen wat ze zo graag willen.

In Koor! is niet alleen een ode aan de foute aanhef, de valse noot en de nog wankele stem, uit balans én cadans. Het is tevens een carrousel waarin de makers in- en uitzoomen op het proces, de repetitie, de verbetering, de hoop, de (dis)harmonie, en op hoe individualiteit zich verhoudt tot samenhorigheid. Wie komt voor mooie cantates en virtuoze stempartijen, zal het moeten stellen met muziektheater dat van vals zingen een kunst weet te maken.

Praktische informatie :

Myriam Van Imschoot & Willem de Wolf : In Koor!
Donderdag 21 september 2017 om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel


Meer info : www.kaaitheater.be

Extra :
In gesprek met Myriam Van Imschoot & Willem de Wolf, 18/09/2017
De klankperformances van Myriam Van Imschoot, Mia Vaerman op www.e-tcetera.be, 9/04/2015

19:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

25/01/2017

Ictus & Fumiyo Ikeda leiden ons naar de essentie van Morton Feldmans kunst

Ictus en Fumiyo Ikeda Deze 'kamerdans-voorstelling' leidt ons naar de essentie van Morton Feldmans kunst. Centraal staat zijn 80 minuten durend werk voor piano en strijkers, waar een rustgevend licht van uit straalt en waarbij elke klank 'een echo is van het Niets'.

Danseres-choreografe Fumiyo Ikeda deelt de ruimte met haar vrienden-muzikanten, alsof ze de zesde muzikant is van het gezelschap. Geen decor, geen coulissen, geen kunstgrepen: één en al naakte soberheid. De “onjuist herhaalde” bewegingen van Ikeda geven de ruimte vorm, op een zachte manier, net zoals de muziek van Feldman dat doet met de tijd. De toeschouwers raken de weg kwijt in deze combinatie van het vertrouwde en het verrassende. Hun geheugen raakt vertroebeld, slaat op hol en laat hen uiteindelijk in de steek.

Fumiyo Ikeda: "Als ik luister naar het Piano and String Quartet van Morton Feldman, doe ik mijn ogen toe. En luister ik naar de onzichtbare klanken. Ik zweef, het golft om me heen… Ze brengen me naar een nieuwe plek, als naar een baarmoeder. De muziek heeft geen dramatische spanning, maar toch zou gelijk wat kunnen gebeuren, als in het hart van een golf. De mensen in het publiek kunnen de ogen sluiten terwijl ze naar de muziek luisteren,  en  ze ook weer opendoen als ze de dans willen zien. Je kijkt en luistert zoals je wandelt op een verlaten strand."

Praktische info :

Ictus & Fumiyo Ikeda : Morton Feldman, Piano and String Quartet
Vrijdag 27 en zaterdag 28 januari 2017, telkens om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel


Meer info : kaaitheater.be en www.ictus.be

22:47 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

16/03/2015

Vierde editie van Performatik, de Brusselse biënnale van de performancekunst

Performatik De vierde editie van Performatik, de Brusselse biënnale van de performancekunst, telt twee 'transfers' om u tegen te zeggen. Choreografe Anne Teresa De Keersmaeker herdenkt dans als een tentoonstelling in WIELS. Een omgekeerde beweging maakt beeldend kunstenares Joëlle Tuerlinckx. Op basis van haar immense archief maakt zij een theatervoorstelling, waarvan in het Kaaitheater de integrale versie te zien zal zijn. Performatik zoekt grenzen op, ontrafelt codes en stimuleert ontmoetingen tussen verschillende kunstwerelden.

Performatik kiest resoluut voor het boeiende tussengebied tussen podiumkunsten en beeldende kunst. Bindend element is telkens het live gebeuren, de ontmoeting tussen u en de performer, in het hier en nu. Daarvoor wordt er samengewerkt met tal van partners in de stad - Argos, Beursschouwburg, Bozar, CENTRALE, Don Verboven Exquisite Objects, Passa Porta, Q-O2, Zsenne art lab, WIELS en workspacebrussels - die elk hun eigen expertise inbrengen. Ook de publieke ruimte wordt ingenomen: de straten door Esther Ferrer, de 'grande dame' van de Spaanse performance art, de pleinen door de Bouillon Group, een jong Georgisch collectief. Zij doen, na de biënnale van Venetië, Brussel aan met een performance die onze relatie met de drie monotheïstische godsdiensten verbeeldt.

Opener is de eerste grote creatie voor het theater van de Duitse kunstenares Ulla von Brandenburg. Zij voert ons terug naar het gedachtegoed van de utopisch socialist Saint-Simon, samen met het Brussels Brecht-Eislerkoor.

Performance laat zich niet vangen in één categorie. Marthe Ramm Fortun neemt je mee op een 'conversatieperformance' in Bozar, Christian Bakalov ontneemt je het zicht in een parcours doorheen de Kaaistudio's. Nogal wat kunstenaars reageren op onze hypersnelle tijd via rituelen die ons uitnodigen om tijd te nemen: de ceremonie van Béatrice Balcou, de "square dance" van Germaine Kruip, de twaalf dagen durende pianoperformance van Marino Formenti waarin kunst en leven, privaat en publiek versmelten.

Het ontregelen van kijkposities (theatrale toeschouwer, museale kijker) is inherent aan het grensoverschrijdende genre dat performance is. Dat is het onderwerp van de nieuwe productie van Xavier Le Roy en van de expo van kunstenaar Benoît Félix, die ook tekende voor het festivalbeeld.

Een greep uit het programma :

Expo Anne Teresa De Keersmaeker / Rosas & Ictus : Work/Travail/Arbeid - WIELS
Opening: do 19/03 van 18.30 u tot 21.30 u
Van vrij 20/03 t.e.m. za 17/05, woe tot zon, van 11.00 u tot 18.00 u

Bij een voorstelling ervaren de performers en de toeschouwers de tijd, ze heeft een duidelijk begin en einde. Bij een tentoonstelling ligt dat anders. De tentoonstelling verandert normaal gezien niet na de opening, en niemand maakt ze mee van begin tot eind. Kan een choreografie worden uitgevoerd in de vorm, de tijd, de ruimte en de voorwaarden van een tentoonstelling? Die intrigerende vraag vormt de basis van Work/Travail/Arbeid.

Voor dit nieuwe werk vertrekt Anne Teresa De Keersmaeker van Vortex Temporum. Deze choreografie uit 2013, op het gelijknamige muziekstuk van de Franse componist Gérard Grisey, heeft nadrukkelijk betrekking op de tijd. Even rigoureus als Steve Reichs minimalistische muziek de voorstelling Fase (1982) droeg, inspireerde de 'duizeling van de duur' van Grisey's compositie De Keersmaeker in haar eigen onderzoek van het fenomeen tijd in Vortex Temporum, en nu uiteindelijk ook in Work/Travail/Arbeid.

Xavier Le Roy : Sans Titre - Kaaitheater
Di 24 en woe 25/03 om 20.30 u

Sans titre is een drievoudige voorstelling: lezing, concert én dansvoorstelling. Ze wijzigt de (sociale of esthetische) spelregels en observeert hoe langzaam een nieuw evenwicht ontstaat. Daarmee gaat Xavier Le Roy verder op een thema dat hem fascineert: dat regels nodig zijn en dat het evenzeer nodig is ze te wijzigen. In Sans titre bespeelt hij verschillende theatrale vormen, maar telkens opnieuw wijzigt hij elementen die nodig zijn voor een normaal verloop van de voorstelling. Daardoor moeten toeschouwers en acteurs met elkaar onderhandelen over hoe zij zich verhouden tot die vreemde situaties. Wat gebeurt er wanneer de lezing geen tekst meer heeft? Wanneer de muziek stemloos wordt? Wanneer de dansers onbeweeglijk worden?

De Franse choreograaf Xavier Le Roy is, samen met Jérôme Bel, een van de grote namen van de zogenaamde 'conceptuele dans'. Hij was in het Kaaitheater te gast met producties als Self Unfinished (1998), Product of Circumstances (1999), Giszelle (2001, i.s.m. Eszter Salamon), Le Sacre du Printemps (2007), Low Pieces (2012) e.a.

Miki Yui / Rie Nakajima / Ryoko Akama - Q-O2
Wo 25/03 om 20.30 u

Muziekwerkplaats Q-O2 presenteert drie Japanse artiesten die alle drie werken rond en met (kinetische) objecten en ruimtelijke waarneming. Drie performances waarin kleine dingen en aangelegenheden de hoofdrol spelen.

- Miki Yui - mamagoto
' Mamagoto' of 'manegoto', een imitatie; een gekend spelletje bij kinderen dat erin bestaat te herhalen wat je net hebt gehoord of gezien: bedenken en leren via imitatie. Het woord 'mama' is ontleend aan de oude spreektaal en betekent 'eten', meer bepaald 'rijst' terwijl 'goto' (of 'koto') 'ding' of 'handeling' betekent.
'Mamagoto' betekent dus in oorsprong het nabootsen van volwassenen die aan het koken zijn maar moet hier in de ruime betekenis worden opgevat als het nabootsen van handelingen.

- Rie Nakajima - a hollow or a bump
Is het werk hier voor ons een kuil of een bult? Dat kan een mogelijke vraag zijn. Hoe meer werk ik maak, hoe minder ik het weet. Ondanks de verwarring, zijn de zaken duidelijker geworden.
Door hier gebruik te maken van klanken en objecten, heb ik het over beeldhouwkunst zonder vorm. Het werk bestaat enkel in de tijd. Ik dring niets op en mijn werk beantwoordt de vraag. We zijn wie we zijn en ik probeer anderen niet te overtuigen van de betekenis van mijn werk. Komen en gaan. Is het nu een kuil of een bult? Misschien wel allebei of geen van beide.

- Ryoko Akama - almost empty - fields and waves
Eenvoudige golven en trillingen van objecten bieden een antwoord op de tekst. Het bestuderen van het kleine bestaat erin de ruimte of het veld te manipuleren, in dit geval binnen de context van een performance.

Ivo Dimchev : Operville - Kaaitheater
Za 28/03 om 21.00 u

Wie ooit Concerto van Ivo Dimchev zag, weet hoe Dimchevs eigenzinnige interpretatie van een live concert klinkt. Een radicale improvisatie met zijn gespierde lichaam en ijle falsetstem als instrumenten. "Ik ben geïnteresseerd in de fysieke kracht van de muziek en de melodieën van mijn spieren", aldus Dimchev. Zijn stem en stemgebruik is uniek. Denk aan het begin van de soloperformance Lili Händel, waar hij met een prachtige contratenor improviseert op een vertraagde opname van Mona Lisa van Nat King Cole. De zanger Dimchev gaat vloeiend over van de ene gemoedstoestand naar de andere, van rockster naar prima donna. Door zijn voortdurende spel met verschillende persoonlijkheden is het alsof hij muziek wordt. Net als bij zijn performance is zingen een 'borderline event' waar alles mogelijk is.

In Operit werkt Dimchev zijn eigen versie van het concept opera uit. Verwacht vocale improvisaties vertrekkende van klassieke muziek, met meerdere zangers-performers op de scène. Dimchev sluit traditiegetrouw Performatik af met een onvoorspelbare voorstelling, waarna iedereen op de dansvloer wordt uitgenodigd.

Praktische info :

Performatik
Van woendag 18 t.e.m. zondag 29 maart 2015
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kaaitheater.be

08/12/2013

The Pyre : nachtelijke metropool van Gisèle Vienne

The Pyre Theater, dans, poppentheater en beeldende kunst. De Frans-Oostenrijkse kunstenares Gisèle Vienne ontwikkelde een polymorf, betoverend en bevreemdend parcours. Haar voorstellingen en installaties verleggen de grenzen tussen schijn en realiteit, spelen met onze waarneming en openen zo een 'andere' wereld, die van onze angsten, droombeelden en geheimen.

Bouwde Vienne de scène van het Kaaitheater twee seizoenen geleden om tot een groot bos met echte bomen (This is how you will disappear), nu kiest ze voor één grote lichtinstallatie, een bewegend decor van ledlampen. Een lichttunnel die verschillende plekken suggereert: een nachtelijke metropool, een club... In dit decor: twee stomme personages, een danseres (Anja Rötgerkamp) en een jongen. Een moeder en een zoon? Ze maken deel uit van een door Dennis Cooper geschreven verhaal. Een verhaal dat het derde deel van de voorstelling vormt, een deel om na de voorstelling te lezen of mee naar huis te nemen, in de vorm van een novelle.

In The Pyre (de titel verwijst naar een oud verbrandingsritueel) gaat expressie over in abstracte dans, in een tableau vivant, in een theatrale vertelling. Een fascinerend spel dat onze zintuigen en ons gevoel voor zingeving uitdaagt, mede dankzij de fascinerende soundscape van trouwe muziekpartners KTL (Stephen O'Malley and Peter Rehberg). In een spiegelpaleis waarin niets is wat het lijkt, beweegt een danseres zich in een pulserend lichtontwerp dat doet denken aan het neon van een nachtelijke metropool. Een complexe soundscape versterkt deze vervreemdende omgeving. Ontdaan van alle realiteit wordt de danseres verheven tot een icoon voor de 21ste-eeuw. Tot ze als abstract icoon belandt in een heel concrete situatie waarin ze samen met een jongen probeert te ontsnappen aan het verhaal dat voor hen is geschreven. De Frans-Oostenrijkse theatermaker Gisèle Vienne vermengt in haar werk abstracte, figuratieve en verhalende elementen met fascinerend en ontregelend poppen- en objecttheater, vaak gebaseerd op de lugubere teksten van Dennis Cooper. In 'The Pyre' onderzoekt Vienne, in nauwe samenwerking met haar artiesten, de dynamische spanning tussen de concrete uitdrukking van het lichaam en de mogelijkheden om het lichaam van zichzelf te bevrijden.

Praktische info :

Gisèle Vienne : The Pyre
Vrijdag 13 en zaterdag 14 december 2013, telkens om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be

Bekijk alvast dit fragment uit The Pyre

17:42 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

13/05/2013

H, an incident : een waanzinnige post-humane opera van Kris Verdonck

H, an incident In 2008 stond Kris Verdonck voor het eerst op het grote podium op het Kunstenfestivaldesarts. In 2013 bewandelt hij de weg verder met een groots opgezette muziektheaterproductie. Vragen over privacy, individuele vrijheid en de gespannen relatie tussen het individu en de massa deden Verdonck teruggrijpen naar Daniil Harms (1905-1942), Russisch schrijver en tijdgenoot van Malevitsj en het constructivisme. In H, an incident wordt de geest van Harms opgeroepen. Kris Verdonck creëert een waanzinnige post-humane opera, vertolkt door robotachtige muziekinstrumenten, een koor van IJslandse meisjes, een cartoonachtige reïncarnatie van de schrijver Harms en een rijk arsenaal aan multimedia-elementen. In de schemerzone tussen de vreselijke werkelijkheid en de absurde lichtheid van de verbeelding confronteert Verdonck de raadselachtige wereld van de Russische schrijver met de onze. Lichamen, machines, geesten, … Allemaal banen ze zich een weg door het absurde universum van Harms. Tot ze verdwijnen.

De 'H' in H, an incident verwijst naar de wereld, het leven en het werk van de Russische twintigste-eeuwse schrijver Daniil Harms (of Charms) (1905-1942). Harms is de auteur van een merkwaardig oeuvre waarvan tijdens zijn leven zo goed als niets gepubliceerd werd, tenzij de kinderboeken die hij schreef om in zijn levensonderhoud te voorzien. Pas na de Perestrojka kwam zijn werk in volle omvang aan de oppervlakte. Het bestaat voornamelijk uit zeer korte, compleet absurde verhaaltjes waarin Harms telkens weer een nulpunt tracht te bereiken. Zijn humor én zijn gewelddadigheid doen aan die van Monty Python denken, terwijl het absurde realisme dat hij beschrijft vaak heel erg lijkt op de waanzin die wij in het dagelijkse leven meemaken. Als liefhebber van de wiskunde en de Kabbala en als fan van Sherlock Holmes was Harms op zoek naar de essentie van de dingen, naar de waarheid die eventueel te ontdekken viel in een detail: een klein incident kon plots de ware aard der dingen zichtbaar maken. Het hoogst non-conformistische gedrag van Harms werd door de Stalinistische overheden als gevaarlijk en subversief beschouwd. Harms werd verschillende keren gevangen genomen en stierf de hongerdood in een psychiatrische instelling.

H, an incident is de eerste muziektheaterproductie van theatermaker en beeldend kunstenaar Kris Verdonck. In samenwerking met Valdimar Jóhannsson wekt componist Jónas Sen (o.a. Björk) Harms' wonderlijke wereld tot leven in muziek. Een orkest van tien automatische instrumenten beweegt zich tussen de performers die mee zingen en musiceren. Deze robots zijn volwaardige personages op de scène. De lichtheid van de muziek gaat hand in hand met de dwingende toon van aanstekelijke kinderliedjes en radiohits, gezongen door een koor van zes Ijslandse vrouwen (Erna Omarsdottir e.a.). Negen performers komen en gaan in een 'harmsiaans' universum van abstracte decorstukken. Allen hebben ze een probleem, waarin ze met een oneindig positieve energie volharden. Als een mirakelmaker laat Harms zijn personages en hun incidenten uit het niets ontstaan. Taal kan voor hem de realiteit veranderen. “Een gedicht moet je zo schrijven”, zei Harms, “dat het vensterglas breekt wanneer je het door het raam gooit."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kris Verdonck / A Two Dogs Company : H, an incident
Woensdag 15, donderdag 16, vrijdag 17 en zaterdag 18 mei 2013, telkens om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kfda.be en www.kaaitheater.be

Elders op Oorgetuige :
Achttiende editie van het Kunstenfestivaldesarts in Brussel, 3/05/2013

16:45 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

13/03/2013

Ictus laveert tussen geolied repertoire en curiosa voor rariteitenkabinetten in Liquid Room 4

Liquid Room Ictus en componist Paul Craenen hebben een indrukwekkend programma samengesteld rond het thema van de synchroniserende kracht van geluid. Pièce de résistance is een dadaïstische 'videoclip' van George Antheil, Fernand Léger en Dudley Murphy. Daarnaast werk van Steve Reich, Karlheinz Stockhausen, Peter Ablinger en Simon Steen-Andersen en een lecture-performance van choreograaf Xavier Le Roy. Net als in de vorige edities wordt er quasi non-stop gespeeld van op vier podia en loop je de zaal naar believen in of uit; in deze editie zijn er ook performances tussen de podia, buiten de zaal en mét het publiek.

De Liquid Room formule van Ictus is ondertussen welbekend bij het Brusselse publiek: de grote zaal van het Kaaitheater wordt ontmanteld en ingenomen door een archipel van vier podia, waartussen de luisteraar kan circuleren. Uitgekiende belichting en versterking zorgen voor de juiste nachtelijke atmosfeer. De avond is lang, gevarieerd, de podium wissels gebeuren soepel en onverwacht, de bar blijft geopend. Luistersessies in en out, concentratie of chaos: de ideale locatie om te experimenteren.

Met de vierde editie van Liquid Room, die op 14 maart voorgesteld wordt in het Kaaitheater, onder toezicht van de Vlaamse componist Paul Craenen, laveert Ictus tussen geolied repertoire en curiosa voor rariteitenkabinetten rond het thema 'lichamen', 'geresynchroniseerd' door de kracht van de muziek. Met bijzondere aandacht voor: de tweelingharp van Stockhausen, de sprekende piano van Ablinger, de denkbeeldige orkestdirectie van Xavier Leroy, de Self-Simulator van Simon Steen-Andersen… 

En een fascinerende reconstructie: het Ballet Mécanique (1924) van George Antheil, in de originele orkestratie die de componist zelf schreef - maar die tijdens zijn leven nooit uitgevoerd werd - voor een reeks mechanische piano's (hier vervangen door virtuele synthesizers), twee piano's, drie xylofoons, basdrums, vliegtuigpropellers, elektrische deurbellen, tamtam en sirenes… De zelfverklaarde 'Bad Boy van de muziek' was ondersteboven van Les Noces van Stravinsky en wilde er met dit werk nog een flinke schep bovenop doen. Alsof hij de bijtende harmonieën van de Russische meester wil laten sudderen in de grote ketel van de futuristische hallucinatie. Machinisme en primitivisme, verenigd in dezelfde ritmische roes.

Programma :

  • Simon Steen-Andersen, Self-Simulator (interactive installation, 2009)
  • Christian Wolff, You Blew it (from Prose Collection, 1971)
  • John Cage, A Room (1943)
  • Steve Reich, Four Organs for four organs and maracas (1970)
  • Peter Ablinger, Voices and piano - Billie Holliday (1998-2012)
  • Tom Johnson, Maximum Efficiency (1991)
  • Simon Steen-Andersen, A History Of My Instrument (2011)
  • Karlheinz Stockhausen, Freude (2005)
  • Luc Ferrari, Chicago Usa. October 2001 (2002)
  • Arnold Schoenberg, Suite opus 25 (excerpt), Gigue for piano solo
  • Peter Ablinger, Voices and piano - Arnold Schönberg (1998-2012)
  • George Antheil, Ballet Mécanique (1924), version revue
  • Beat Furrer, Presto Con Fuoco for flute and percussion (1998)
  • Xavier Leroy, Conférence-spectacle
  • John Cage, Amores for three percussionists (1943)
  • Eliane Radigue, Face A-3 for two turntables (1969)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus : Liquid Room # 4: A History of Synchronicity
Donderdag 14 maart 2013 om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be, www.kaaitheater.be en www.ictus.be

Extra :
Simon Steen-Andersen : www.simonsteenandersen.dk, www.danishmusic.info en youtube
Christian Wolff op www.otherminds.org, eamusic.dartmouth.edu, en.wikipedia.org en youtube
Perfect Sound Forever : Interview met Christian Wolff, Jason Gross op www.furious.com, april 1998
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Steve Reich op www.stevereich.com, en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Steve Reich (1936 - ) : Groot minimalist op www.musicalifeiten.nl
Peter Ablinger : ablinger.mur.at, www.bbc.co.uk en youtube
Tom Johnson op en.wikipedia.org, www.editions75.com en youtube
Karlheinz Stockhausen : www.stockhausen.org en youtube
Karlheinz Stockhausen, een unicum als componist, Sebastian op duits.skynetblogs.be, 9/12/2007
Klankbeeldhouwer Karlheinz Stockhausen, Hellen Kooijman op www.computable.nl, 8/06/2001
Luc Ferrari: www.luc-ferrari.org, www.otherminds.org, UbuWeb Sound en youtube
Luc Ferrari. Interview by Dan Warburton op www.paristransatlantic.com, 22/07/1998
Arte-Radio : Luc Ferrari. Un reportage sonore de Marie Surel op www.multimedialab.be
Beat Furrer op en.wikipedia.org, www.universaledition.com, brahms.ircam.fr, www.baerenreiter.com en youtube
Eliane Radigue op www.kalvos.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

22:40 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

24/02/2013

Kunstenaars uit verschillende disciplines ontmoeten elkaar tijdens Performatik, de Brusselse biënnale van de performance art

Performatik Lichamen sluipen meer en meer de musea binnen. Niet enkel de wandelende lichamen van de bezoekers maar ook die van dansers en choreografen. Afgelopen zomer opende Tate Modern (Londen) The Tanks: Art in Action. Het MoMa (New York) heeft al sinds 2008 performance art opgenomen in zijn hoofdprogramma. Een erg interessante evolutie, met onderliggend een aantal valkuilen. Kan performance art in de grote instituten zijn kritische, provocerende houding bewaren? Kijken musea en hun publiek verder dan de spektakel- of eventwaarde? Hoe conserveert men de livegebeurtenis?
  
Tijdens Performatik, de Brusselse biënnale van de performance art, betreden performers huizen als Bozar en Argos. Omgekeerd trekken beeldend kunstenaars als Turner Prize-winnaar Martin Creed of het jonge duo Hippolyte Hentgen de theaterzaal in.

Vertrekpunt en kern van deze editie zijn ontmoetingen tussen kunstenaars uit de podiumkunsten en uit de beeldende kunst, waarbij er tijd is om elkaars wereld af te tasten en samen tot iets nieuws te komen. Choreografen en beeldend kunstenaars gaan samen aan de slag: Maria Hassabi meets Jimmy Robert, Vincent Dunoyer meets Berlinde de Bruyckere, Trajal Harrell meets Sarah Sze.
  
De act van het tekenen loopt als een rode draad doorheen het festival, ondermeer bij Q-O2 en in CENTRALE. Taal blijft belangrijk, bij Orla Barry en Philipp Gehmacher. Artiesten als Ivo Dimchev, Zhana Ivanova en Meggy Rustamova zoeken een andere verhouding op met de toeschouwer/deelnemer.  
  
Meer dan ooit vloeien expo en performance in elkaar over, in formats van gemiddeld een half uur. Je kan dus naar hartelust combineren en proeven van de rijke waaier die performance vandaag is.

Drawing Music - dinsdag 26 februari 2013 om 20.30 u - Q-O2

Drawing Music Q-O2, de Brusselse werkplaats voor experimentele muziek en klankkunst, presenteert  een drieledig programma waarin tekeningen en muziek op elkaar inspelen.

- Franziska Windisch : Charcoal Circles
Franziska Windisch tekent met een stukje houtskool op de grond. Het geluid daarvan wordt versterkt. Een onderzoek naar de relatie tussen decompositie, geluid en beweging. Franziska Windisch (1983) woont en werkt in Keulen en Brussel. In haar audiovisuele installaties en performances registreert zij beweging in tijd en ruimte.
www.franziskawindisch.com

- Hallveig Agustsdottir & Frederik Croene : Performance Sketches
Hallveig Agustsdottir tekent en Frederik Croene speelt piano. De tekeningen vormen een soort grafische partituur voor de muziek en vice versa: de muziek dirigeert het tekenen. Hallveig Agustsdottir laat haar beeldend werk interageren met muziek en geluid. Frederik Croene is een klassiek geschoold pianist die vaak samenwerkt met kunstenaars uit andere disciplines.
www.hallveiggkagustsdottir.com en www.frederikcroene.com

- Jeroen Uyttendaele & Dewi de Vree : Ground
In Ground worden grafiettekeningen gebruikt om elektronische instrumenten te bespelen. Tekenen, gommen en aanraken zijn de belangrijkste handelingen in deze audiovisuele compositie. Dewi de Vree's werk bestaat uit sound performances en installaties gebaseerd op fysische experimenten. Jeroen Uyttendaele is geluids- en mediakunstenaar.
www.jeroen-uyttendaele.org en www.dewidevree.org

Orla Barry : Mountain - woensag 27 februari 2013 van 19.00 u tot 21.00 u - Bozar

Orla Barry, Mountain Taal geeft vorm aan onze gestructureerde wereld, maar in feite is iedere zin een nieuwe improvisatie. Orla Barry ging voor Mountain aan de slag met 57 woorden, een acteur, een performer en een muzikant. In het werk spelen geluk, het lot en een beetje tovenarij een even grote rol. De taalobjecten op de scène vormen niet alleen het decor, maar liggen ook aan de basis van het script. Door te spelen met poëzie, liedjes, monologen, speeches e.d. ontstaan er onverwachte verbanden tussen tekst, betekenis en performance.
Mountain is als installatie te zien in het PSK tot 5 mei. Het maakt deel uit van de tentoonstelling Changing States: Contemporary Irish Art & Francis Bacon’s Studio, in het kader van het Ierse Voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie (28/02>5/05).

Ivo Dimchev : P-project - zaterdag 2 maart 2013 om 20.30 u - Kaaitheater

Ivo Dimchev Het P-project is een interactieve performance gebaseerd op een aantal P-woorden: People, Poetry, Poppers,…  People (u, dus) schrijven live geïmproviseerde Poëzie en de Performer maakt er live een song van aan de Piano. Je krijgt nog andere mogelijkheden om te Participeren in deze Performance en het leuke is: je wordt er royaal voor betaald.
Ivo Dimchev (1976) is een van de meest opmerkelijke performers van de hedendaagse internationale podiumkunstenscène. Zijn werk is een compromisloze mix van performancekunst, dans, theater en muziek. Als allround kunstenaar doorbreekt hij zowel genres als taboes. Dimchev maakte zijn eerste voorstellingen in Sofia. In 2008 trok hij naar Amsterdam om er te gaan studeren aan DasArts. Daar creëerde hij o.m. de solo Som Faves. In totaal maakte hij al meer dan dertig performances, waarmee hij overal ter wereld optrad en lof oogstte, bij zowel critici als publiek. Sinds enkele jaren woont Ivo Dimchev in Brussel. Hij was de voorbije seizoenen in het Kaaitheater te gast met We.Art.Dog.Come, de solo I-on en het groepsstuk X-on. In zijn 'Volksroom', Dimchevs eigen atelier in Anderlecht, biedt hij geregeld de kans aan andere jonge kunstenaars om hun werk voor te stellen. Hij toont er ook eigen beeldend werk en performances-in-progress.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Performatik 2013
Van dondardag 21 februari t.e.m. zaterdag 2 maart 2013
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kaaitheater.be

Elders op Oorgetuige :
Concerto : onnavolgbare stemimprovisatie van Ivo Dimchev in de Kaaistudio's, 17/12/2012
Hallveig Agustsdottir en Frederik Croene experimenteren met beeld en klank in de Q-O2 werkplaats Brussel, 7/04/2011
Hallveig Agustsdottir en Marieke Berendsen op zoek naar de link tussen klank, beeld en beweging, 7/02/2011
Hallveig Ágústsdóttir, Frederik Croene en Marieke Berendsen in Logos, 5/11/2009
Hallveig Ágústsdóttir : tussen klank en beeld, 18/05/2008

01:16 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

17/12/2012

Concerto : onnavolgbare stemimprovisatie van Ivo Dimchev in de Kaaistudio's

Ivo Dimchev Met Concerto zorgt Ivo Dimchev voor een late night performance: een onnavolgbare stemimprovisatie in de vorm van een concert. Dimchev speelde Concerto voor het eerst in 2007 tijdens het Balkan Dance Platform in Athene. Sindsdien deelde hij het podium met verschillende muzikanten in theaters en clubs over heel Europa.

Ivo Dimchev (1976) is een van de meest opmerkelijke performers van de hedendaagse internationale podiumkunstenscène. Zijn werk is een compromisloze mix van performancekunst, dans, theater en muziek. Als allround kunstenaar doorbreekt hij zowel genres als taboes. Dimchev maakte zijn eerste voorstellingen in Sofia. In 2008 trok hij naar Amsterdam om er te gaan studeren aan DasArts. Daar creëerde hij o.m. de solo Som Faves. In totaal maakte hij al meer dan dertig performances, waarmee hij overal ter wereld optrad en lof oogstte, bij zowel critici als publiek. Sinds enkele jaren woont Ivo Dimchev in Brussel. Hij was de voorbije seizoenen in het Kaaitheater te gast met We.Art.Dog.Come, de solo I-on en het groepsstuk X-on. In zijn 'Volksroom', Dimchevs eigen atelier in Anderlecht, biedt hij geregeld de kans aan andere jonge kunstenaars om hun werk voor te stellen. Hij toont er ook eigen beeldend werk en performances-in-progress.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ivo Dimchev : Concerto
Donderdag 20 december 2012 om 22.00 u
Kaaistudio's - Brussel

Onze-Lieve-Vrouw van Vaakstraat 81
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.ivodimchev.com

11:54 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

10/12/2012

Ictus stelt drie cultwerken uit de 20ste eeuw voor als cabaret, met begeleiding van film en in een her-compositie

Faune Onder het motto 'één zwaluw maakt nog geen zomer' stelt Ictus drie meesterwerken uit de twintigste eeuw voor, drie cultwerken die de muziek de moderniteit binnenloodsden. Elk werk wordt op een andere manier voorgesteld: als cabaret, met begeleiding van film en in een her-compositie. In 1912 creëerde Vaslav Nijinski een choreografie op Debussy's 'Prélude à l'après-midi d'un faune'. Honderd jaar later maakt Thierry De Mey een film bij diezelfde muziek, nu op een choreografie van Anne Teresa De Keersmaeker. En Ictus vertolkt live Bennos Sachs' kamermuziekversie van Debussy's legendarische balletmuziek. Een faschinerend initiatief: filmmaker en componist Thierry De Mey verkent al sinds de jaren tachtig het verband tussen beweging in dans en muziek. Verder op het concertprogramma een nieuwe versie van Maurice Ravels 'La Valse' voor ensemble en electronics door Frédéric Verrières. Tot slot horen we Arnold Schönbergs 'Pierrot Lunaire', gebaseerd op de symbolistische gedichten van de Belg Albert Giraud. Een maanzieke Pierrot krijgt de hoofdrol. De bijzonder geslaagde Duitse vertaling van Otto Erich Hartleben inspireerde Schönberg tot een hallucinant meesterwerk. Niet alleen de introductie van het baanbrekende 'Sprechgesang' maar ook de zinnelijke versmelting van tekst en muziek geven dit werk zijn magistrale uitstraling. En ook 'Pierrot Lunaire' werd honderd jaar geleden gecreëerd.

Le Prélude à l’après-midi d’un faune, gecomponeerd in 1894 door Claude Debussy, ontketent een onvoorziene revolutie…maar een van fluweel. Debussy zet de verhouding van een werk tot het thema op de helling. Identitieke herhaling komt quasi niet voor in dit werk van deze Franse componist; de muzikale motieven golven, veranderen, duiken op en verdwijnen met de lichtheid en snelheid van lentewolken. Geen zware identitieten…enkel intensiteiten…de hele essentie van de twintigste eeuwse muziek is in dit werk reeds vervat.

Oorspronkelijk geschreven voor orkest, zal de 'Faune' hier gebracht worden in een versie voor ensemble gemaakt door Benno Sachs in opdracht van het 'Verein für musikalische Privataufführungen', de Weense club opgericht door Schoenberg in 1918 om moderne muziek voor te stellen aan verlichtte liefhebbers. De meesterlijke film van Thierry De Mey, 'Prélude à la Mer' zal de maat aangeven. Deze film, gedraaid in de immense zoutvlakten van de zee van Aral, is gebaseerd op een choreografie van Anne Teresa De Keersmaeker met dansers Mark Lorimer en Cynthia Loemij.

Pierrot Lunaire. Muziek van de waanzin en de droom, muziek van het 'zelf' in stukken en brokken, muziek van fragmenten, breuken en duizelingwekkende gevoelens. Ondanks zijn immense muzikale cultuur en zijn zwak voor de Duitse traditie breekt Schoenberg voorgoed met de Wagneriaanse heroïek en het romantische individualisme. Geschreven voor een beroemde cabaretière uit zijn tijd, Albertine Zehme, opent 'Le Pierrot' als een koortsig theater, vol van hallucinaties en ironie, tussen zang en gesproken stem. Stravinksy sprak over Pierrot Lunaire als over de 'solar plexus' van de twintigste eeuwse gevoeligheid.

Presentatie : Zoals het moet ! = heel eenvoudig, als een improvisatie in een cabaret voor zangeres en een klein instrumental ensemble. Marianne Pousseur herneemt dit werk met Ictus, na uitvoeringen met Philippe Herreweghe en Pierre Boulez.

Verder op het concertprogramma een nieuwe versie van Maurice Ravels 'La Valse' voor ensemble en electronics door Frédéric Verrières. Ravel staat symbool voor het postmoderne dat pas opkomt aan het eind van de twintigste eeuw maar al warm loopt in de coulissen van het modernisme. Het is mede dankzij Ravel dat we vandaag het serieux van de grote kunst, de waarheid van mythes en ook het adelijke van de wals in vraag stellen. De wals wordt in alle richtingen uiteengetrokken, tot ze explodeert. Zo klint de wals vandaag, als een helse draaikolk, waarin componist Michael Levinas een van de grote obsessies van de moderne kunst weerspiegeld zag: het opstellen van een systeem, met als enige doel het te doorbreken, en uiteindelijk het te vernietigen. Presentatie : De originele wals in de tweede graad, getransponeerd naar de derde graad ! De Belgische componist Frédéric Verrières, die zich liet opmerken in de Bouffes du Nord met zijn succesvolle opera geïnspireerd op de film 'Opening Night' van John Cassavetes. Voor Ictus maakt hij een her-compositie van de Valse voor sampler en ensemble. 'Une cour impériale, vers 1855' is een wals in de derde graad. Ook bij Verrières wordt 'La Valse' van Ravel opnieuw een ballet. Op de eerste pagina vraagt hij de muzikanten "zoals de dansers van een wals" rond hun as te draaien met hun instrumenten. Niet voor niets is de ondertitel van de fantasmagorische her-compositie 'Une foule tournoyante'.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus : Faune
Zaterdag 15 december 2012 om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.ictus.be
-------------------------------
Woensdag 19 december 2012 om 20.00 u (inleiding door Jan Vandenhouwe om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.ictus.be

16:32 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

01/10/2012

Whiplash : BL!NDMAN [sax] + [drums] met volledig nieuw repertoire in Antwerpen, Brussel en Brugge

Whiplash Bl!ndman speelt nieuw werk onder de noemer 'whiplash', conceptuele muziek gefilterd door elektronica. Het immer avontuurlijke gezelschap vroeg vier toondichters uit binnen- en buitenland om een compositie te schrijven voor zijn octet, dat wil zeggen BL!NDMAN [sax] plus BL!NDMAN [drums]. De Italiaan Riccardo Nova, de Nederlandse Mayke Nas en Vlamingen Wim Henderickx en Frederik Neyrinck combineren auditief vuurwerk met microscopische texturen. Ook Eric Sleichim levert een bijdrage.

Whiplash verenigt BL!NDMAN [sax] + [drums] in een volledig nieuw repertoire waarin een conceptuele aanpak van het 'muziek denken' centraal staat. De partituur wordt plastisch aanwezig. De musici worden de actoren van een theatrale klankervaring. Het octet biedt akoestisch een breed spectrum maar brengt via elektronische manipulatie ook ruimtelijkheid in de uitvoeringen. Riccardo Nova, Frederik Neyrinck, Mayke Nas, Wim Henderickx en Eric Sleichim vertegenwoordigen zeer eigenwijs één van deze uitgangspunten. Energetisch vuurwerk wordt afgewisseld met microscopische texturen, orthodox spel met op maat gemaakte uitvoeringsvormen. De steeds veranderende opstelling van instrumentarium en musici geeft een constant wijzigende luisterervaring. Tekst vervoegt muziek, muziek vervoegt tekst. De zaal wordt één grote caleidoscoop.

Programma :

  • Riccardo Nova (1960), Ottetto
  • Frederik Neyrinck (1985), Gestalt IV
  • Mayke Nas (1972), Behind The Scenes I - West Side Story
  • Wim Henderickx (1962), Fireworks
  • Eric Sleichim (1958), Whiplash
  • Robert Lemay (1960), (s)axe(s) (enkel in Brugge)
  • Jasna Velickovic (1974), Last song (enkel in Brugge)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bl!ndman : Whiplash
Donderdag 4 oktober 2012 om 20.00 u
(inleiding Maarten Beirens om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.blindman.be
----------------------------------
Dinsdag 9 oktober 2012 om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.blindman.be
----------------------------------
Donderdag 1 november 2012 om 20.00 u (inleiding Maarten Beirens om 19.15 u)
Concertgebouw - Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.freeyourears.be en www.blindman.be

Extra :
Riccardo Nova op www.ricordi.it en youtube
Review : Riccardo Nova. Thirteen - The Ultimate Reality, Koen Van Meel op Kwadratuur, 1/08/2007
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en www.goldenrivermusic.be
Mayke Nas : www.maykenas.nl, www.muziekencyclopedie.nl en youtube
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Eric Sleichim op www.blindman.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Robert Lemay op freeyourears.be, www.musiccentre.ca en youtube
Jasna Velickovic : jasnavelickovic.com, freeyourears.be, en.wikipedia.org, muziekweek.nl en youtube

Elders op Oorgetuige :
Kathak alias Indiase flamenco : Riccardo Nova en Manuel De Falla in Muziekcentrum de Bijloke Gent, 1/04/2011

13:03 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook