09/03/2017

Vanish Beach : nieuwe productie van Hof van Eedze over heimwee en ballingschap

Vanish Beach Theatercollectief Hof van Eede, in 2011 opgericht door de zussen Ans en Louise Van den Eede en in 2014 aangedikt met Wannes Gyselinck, is dit seizoen aan hun vijfde productie toe: Vanish Beach. Hendrik Lasure (SCHNTZL) schreef een nieuwe compositie voor deze voorstelling. Verder hoot je muziek van Johannes Brahms en Arnold Schönberg.

Een uitstapje naar Venice Beach, California, 1942. Met opgestroopte broekspijpen, in stijve driedelige burgerpakken zitten ze op het strand. Wat onwennig, wat te warm, wat te Europees, scheefgezakt in hun Amerikaanse strandstoel. Grote Europese cultuurdragers op de vlucht voor het nazisme. Onder hen Thomas Mann, Alma Mahler en Arnold Schönberg - de grondlegger van de atonale muziek, zelf een grote liefhebber van Bach en Brahms. Hun gesprek over de invloed van Goethe op Wagner stokt even, terwijl ze zwijgend een Mickey Mouse-ballon gadeslaan die over het strand vliegt. Intussen worden ze verteerd door heimwee naar een land dat hen wilde vernietigen.

Vanish Beach gaat over heimwee en ballingschap, over het belang van herinneringen - al dan niet fictieve - als dat het enige nog is wat rest van je thuisland. Aboriginals die op reis zijn, gaan net voor ze aankomen onder een boom op hun hurken zitten zodat hun ziel tijd heeft om hen in te halen. Maar wat als je ziel er nooit in slaagt je lichaam bij te benen, waar dan troost te vinden?

In Vanish Beach schuurt de diepte en de zwaarte van het Europese verleden tegen de oppervlakte en de vluchtigheid van het Amerikaanse consumerism. Welke existentiële troost vonden ze, en valt er ook nu nog te vinden in dat steeds meer mythische thuisland, Europa?

Praktische info :

Hof van Eede : Vanish Beach
Donderdag 9, vrijdag 10 en zaterdag 11 maart 2017 om 20.30 u
CAMPO - Gent


Meer info : www.campo.nu, www.hofvaneede.be en www.lod.be
--------------------------
Woensdag 22 en donderdag 23 maart 2017 om 20.30 u
Bronks - Brussel


Meer info : klarafestival.be, www.hofvaneede.be en www.lod.be
--------------------------
Zaterdag 25 maart 2017 om 20.30 u
KC De Werf - Brugge


Meer info : www.dewerf.be, www.hofvaneede.be en www.lod.be
--------------------------
Zondag 26 maart 2017 om 20.15 u
Arenbergschouwburg - Antwerpen


Meer info : www.arenbergschouwburg.be, www.hofvaneede.be en www.lod.be
--------------------------
Woensdag 12 april 2017 om 20.30 u
CC Westrand - Dilbeek


Meer info : www.westrand.be, www.hofvaneede.be en www.lod.be
--------------------------
Vrijdag 28 en zaterdag 29 april 2017 om 20.30 u
Kunstencentrum NONA - Mechelen


Meer info : nona.be, www.mechelenhoortstemmen.be, www.hofvaneede.be en www.lod.be

18:45 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

10/03/2014

Heden en verleden in wervelende dansmuziek met het Kamerorkest Brugge & topvioliste Ning Kam

Ning Kam Het Kamerorkest Brugge met topvioliste Ning Kam combineert heden en verleden in wervelende dansmuziek. Het concert 'Dances' is achtereenvolgens te gast in Ieper (13/03), Heist-op-den-Berg (14/03), Gent (15/03), Brugge (16/03) en Antwerpen (21/03). 

Het Kamerorkest Brugge, het strijkorkest onder de artistieke leiding van topvioliste Ning Kam (laureate Koningin Elisabethwedstrijd 2001), boort in het concertprogramma 'Dances' de geliefde inspiratiebron van vele componisten aan: volksmuziek. Béla Bartók trok naar het platteland om vurige Roemeense volksmelodieën in kaart te brengen en ze tot levendige composities te boetseren. Het dynamische en onvoorspelbare karakter van de Hongaarse muziek fascineerde ook Brahms. Hoewel hij bekend stond als een bloedserieuze componist, ademen zijn Hongaarse Dansen een speelse en authentieke ontroering uit die zo kenmerkend is voor de Boheemse muziek. Deze dansen van Bartók en Brahms worden op creatieve wijze aaneengeregen door een hedendaagse reflectie op dansmuziek van Jeroen D'Hoe. Stravinsky keert met Apollon Musagète dan weer terug in de tijd. Hij situeerde deze balletmuziek in de Griekse Oudheid met Apollo als leider van de Muzen. Stravinsky wist niemand minder dan Balanchine als choreograaf en Coco Chanel als kostuumontwerper te strikken voor zijn wervelende ballet dat in 1928 in première ging.

Het idioom van Jeroen D'hoe (1968) bestaat in essentie uit twee bestanddelen: enerzijds haalt hij inspiratie uit de compositietechnische vernieuwingen die componisten de voorbije decennia doorvoerden, en anderzijds is er een sterke band met de traditie. Hij voelt bovendien een grote affiniteit met twintigste-eeuwse componisten als Charles Ives, Aaron Copland, Witold Lutoslawski, György Ligeti en John Corigliano. Zijn roots liggen in het algemeen in het grote symfonische repertoire met een directe expressiviteit. Daarnaast vermeldt Jeroen D'hoe het grote belang van zijn opleiding als musicoloog en het onderzoekswerk dat hij aansluitend deed. Ze zijn even essentieel als zijn puur muzikale opleiding. Hij stelt dat een historisch, esthetische en analytisch perspectief - vanuit de musicologie - een noodzakelijke background geeft voor compositie. Hij streeft dan ook naar een ideale wisselwerking tussen het artistieke en het wetenschappelijke.

De meeste composities van Jeroen D'hoe werden in opdracht geschreven. Op de vraag of hij zichzelf beschouwt als componist ten dienste van een opdrachtgever, of een componist die voor zichzelf schrijft, antwoordde de componist:"De intrinsieke interesse en motivatie van de componist om een bepaald werk te schrijven is uiteraard van wezenlijk belang voor het creatieve proces. Een compositieopdracht (en daaraan gekoppeld de uitvoeringsmogelijkheden) maken mee mogelijk dat een compositie en een bepaalde visie die er aan ten grondslag ligt, een publiek bereikt. De gestelde vraag bevat mijns inziens niet noodzakelijk aan elkaar tegengestelde waarden. Beide kunnen perfect samengaan en de meerwaarde hiervan voor zowel de opdrachtgever, het publiek als de componist ligt voor de hand." (*)

Met de creatie 'Dances" verenigt D'Hoe uitenlopende dansstijlen in een zesdelige compositie. De vorm van het werk heeft veel weg van een concerto in combinatie met het concept van de danssuite. Zo ontstaat er een levendige dialoog tussen de solist en het orkest binnen het kader van zes opeenvolgende dansen. Het karakter van de compositie is uiterst vitaal. D'Hoe zet met dit werk hoe dan ook de energieke drive van een strijkersensemble centraal. Zonder te vervallen extremen brengt hij een soort apologie van de elegantie uit het classicisme en de onophoudelijke mechaniek van de barok.

Programma :

  • Bela Bartók, Roemeense dansen
  • Johannes Brahms, Selectie uit 'Hongaarse dansen': nrs. 1, 4, 7 en 5
  • Jeroen D'Hoe, 'Dances' voor soloviool en strijkorkest
  • Igor Stravinsky, Apollon Musagète

Praktische info :

Het Kamerorkest Brugge & Ning Kam : Dances
Donderdag 13 maart 2014 om 20.15 u
CC Het Perron - Ieper

Fochlaan 1
8900 Ieper

Meer info : www.acci.be en www.hetkamerorkest.be
-------------------------------------
Vrijdag 14 maart om 20.00 u
CC Zwaneberg - Heist-op-den-Berg

Cultuurplein 1
2220 Heist-op-den-Berg

Meer info : www.zwaneberg.be en www.hetkamerorkest.be
-------------------------------------
Zaterdag 15 maart om 20.00 u
Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hetkamerorkest.be
-------------------------------------
Zondag 16 maart 2014 om 11.00 u
Concertgebouw Bruggge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.hetkamerorkest.be
-------------------------------------
Vrijdag 21 maart om 20.00 u
AMUZ - Antwerpen

Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.hetkamerorkest.be

Extra :
Jeroen D'hoe : www.jeroendhoe.org, www.muziekcentrum.be, www.matrix-new-music.be (*) en youtube

23:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/02/2014

Berliner Philharmoniker creëert nieuw werk van Georg Friedrich Haas in Bozar

Georg Friedrich Haas De Berliner Philharmoniker is na vijf jaar afwezigheid opnieuw te gast in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel, met een programma dat Simon Rattle op het lijf is geschreven. Op het programma staan twee vaste waarden: Brahms' Derde symfonie, waarvan het derde deel zo vaak op het witte doek werd vereeuwigd, en Debussy's La mer, een monument uit het impressionistische repertoire. Het orkest toont dat het meer dan één noot op zijn zang heeft door een creatie te vertolken van de Oostenrijkse componist Georg Friedrich Haas (foto). De Berliner in al zijn hoedanigheden.

Georg Friedrich Haas (1953) werd geboren in het Oostenrijkse Graz. Haas genoot zijn opleiding aan de Hochschule für Musik te Graz, waar hij onderricht werd door Gösta Neuwirth, Ivan Eröd en Doris Wolf. Nadien specialiseerde hij zich verder aan de Hochschule für Musik te Wenen bij Friedrich Cerha, en nam hij tevens deel aan meerdere zomercursussen in Darmstadt en aan het IRCAM te Parijs. Naast zijn muziekpedagogische activiteiten aan de muziekhogeschool van zijn geboortestad - hij doceert er contrapunt, muziekanalyse, hedendaagse compositietechnieken en inleiding tot de microtonale muziek - is Haas ook zeer actief als componist. Voor zijn compositorische oeuvre kreeg hij meerdere onderscheidingen, waaronder in 2007 de Grote Oostenrijkse Staatsprijs. Zijn werk werd reeds uitgevoerd op festivals als Donaueschingen, Ars Musica, Musica Viva, Klangspuren Schwaz en Wien Modern. Haas was eveneens de centrale Festival Componist op het Festival Borealis in 2006 te Bergen, Noorwegen.

Georg-Friedrich Haas staat vooral bekend als één van de pioniers van het spectralisme, een stroming binnen de hedendaagse muziek waarbij het werken rond timbre of klankkleur centraal staat. Aan de hand van een fysische analyse van het muzikale materiaal wordt een klank opgedeeld in verschillende parameters, die daarna worden gemanipuleerd met het oog op het uitbreiden van de klankkleurmogelijkheden. Bij Haas vertaalt zich dat in een artistieke zoektocht naar innovatieve compositietechnieken, die steeds resulteren in een betoverende doch onorthodoxe klankwereld. Zijn perfect gebalanceerde harmonieën zijn daarenboven nooit louter muzikaal, maar staan steeds in dialoog met de hedendaagse maatschappij.

Programma :

  • Johannes Brahms, Symfonie nr. 3, op. 90
  • Georg Friedrich Haas, Dark Dreams (2013, opdracht Berliner Philharmoniker & Carnegie Hall)
  • Claude Debussy, La mer

Praktische info :

Berliner Philharmoniker : Brahms, Haas, Debussy
Dinsdag 4 maart 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.berliner-philharmoniker.de

Extra :
Georg Friedrich Haas op brahms.ircam.fr, www.universaledition.com en youtube

02:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

31/01/2014

Brussels Philharmonic & Ray Chen spelen Fedele, Mendelssohn en Brahms in Hasselt en Brussel

Ray Chen Een avond vol sterren, met glansrijke componisten én uitvoerders. Dirigent Michel Tabachnik plaatst Brahms' Eerste symfonie, een ware mijlpaal in de muziekgeschiedenis, tegenover Mendelssohns laatste grote orkestwerk: zijn fabuleuze Vioolconcerto, meteen ook zijn ticket tot eeuwige roem. Al bij de première reageerde het publiek extatisch. Een sterk staaltje vioolkunst dat ongetwijfeld wordt overgedaan door Ray Chen (foto). Ook op het programma : Ivan Fedele's Syntax 0.1.

Johannes Brahms' Symfonie nr.1 vormt een ware mijlpaal in de muziekgeschiedenis. Ze is de eerste van een reeks van vier die, samen met vier concerti, Brahms tot één van de belangrijkste symfonische componisten maakte van zijn tijd. In tegenstelling tot Brahms' eerste symfonie was Felix Mendelssohns Vioolconcerto in e zijn laatste grote werk voor orkest. Het bleek meteen ook zijn toegangskaartje tot de eeuwige roem. Bij de première in 1845 reageerde het publiek dolenthousiast. Het concerto behoort inmiddels tot de meest gespeelde werken en staat op het repertoire van elke zichzelf respecterende solist. Voor deze uitvoering staat Ray Chen voor het Brussels Philharmonic. Velen zullen zich zijn overwinning tijdens de Koningin Elisabethwedstrijd 2009 nog levendig herinneren. Hij toonde zich niet alleen een uitzonderlijk virtuoos, maar liet ook eigenzinnigheid en durf zien. Zijn uitstraling maakte zo'n indruk op de toeschouwers dat hij ook nog de Publieksprijs kreeg.

Ivan Fedele (1953) studeerde piano, harmonie, contrapunt en compositie aan het Milanese Giuseppe Verdi-conservatorium. Daarna vervolmaakte hij zich in de compositie bij Franco Donatoni aan de Accademia di Santa Cecilia in Rome, en tezelfdertijd studeerde hij filosofie aan de Milanese universiteit. Hij won de Gaudeamusprijs in Amserdam in 1981 met 'Primo Quartetto' en 'Chiari', wat hem tot een internationaal niveau verhief. In 1989 behaalde hij de Eerste Prijs van de jury van de Wedstrijd Goffredo Petrassi in Parma voor het orkestwerk 'Epos'. In de negentiger jaren werd zijn naam in Parijs bevestigd: Ivan Fedele schreef 'Duo en résonance' voor Ensemble Intercontemporain, 'Concerto for piano and orchestra' voor Radio France en 'Richiamo' voor IRCAM. Vele monografische concerten waren aan hem gewijd en hij werkte met heel wat internationaal gerenommeerde dirigenten.

Ivan Fedele blijft ook op didactisch vlak actief. Hij doceerde comositie aan de conservatoria van Milaan, Bologna, Turijn, Côme, en momenteel in Straatsburg.
Ivan Fedele schreef ongeveer 60 werken, die verschenen bij Suvini Zerboni. Hij componeerde voor zowat alle genres, zoals orkestwerken, concertantes, electro-acoustisch werk en kamermuziek. Ivan Fedele's muziek vindt haar timbre en beweging door een spel van contrasten tussen ontwikkelende textuur en een statische atmosfeer. De evolutie van deze stijl gebeurt telescopisch, en creëert bruggen met opeenvolgende werken. Het materiaal ontwikkelt en vindt verschillende betekenissen in veranderende contexten.

Programma :

  • Ivan Fedele, Syntax 0.1
  • Felix Mendelssohn-Bartholdy, Concerto voor viool en orkest nr. 2, op. 64
  • Johannes Brahms, Symfonie nr. 1, op. 68

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Ray Chen : Fedele, Mendelssohn, Brahms
Donderdag 6 februari 2014 om 20.00 u
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be en www.brusselsphilharmonic.be
--------------------------
Vrijdag 7 februari 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Ivan Fedele op brahms.ircam.fr en youtube

16:55 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

24/01/2014

Romantiek, Russische traditie en hedendaags werk met Christianne & Rick Stotijn in de Munt

Christianne Stotijn Net als in haar twee vorige recitals in de Munt brengt de Nederlandse mezzosopraan Christianne Stotijn (foto) ook ditmaal een origineel liedprogramma. Ze put daarvoor uit een zelden uitgevoerd repertoire van aria's en liederen met piano en obligate contrabas, een onverwachte maar bijzondere combinatie. Uiteraard start de reis bij de oorspronkelijk voor deze bezetting geschreven aria’s van de 19de-eeuwse contrabasvirtuoos Giovanni Bottesini, maar we ontdekken ook liederen van Mikhail Glinka in een nieuwe zetting voor dit ensemble en de Cabaret Songs van de Amerikaanse 'composer of the year 2007' William Bolcom, gloednieuw werk van de Nederlandse componist Michel van der Aa, om te eindigen met de recentste liedcyclus van Ned Rorem... Wie van een muzikale ontdekkingstocht houdt, mag deze reis niet missen!

Zus en broer Stotijn bewandelen niet meteen platgetreden paden. Met de Nederlandse Muziekprijs 2008 - de hoogste onderscheiding in Nederland - op zak hoeft Christianne niets meer te bewijzen. En wat gezegd van Rick, die in 2012 dezelfde prijs in de schoot geworpen kreeg en door Roland de Beer in de Volkskrant bedacht werd met de quote: "Johannes Brahms zei ooit dat iedere zuivere noot op een contrabas 'toeval' was. Als hij het meende, zou hij zich hebben bekeerd bij het optreden van Rick Stotijn." Samen met Joseph Breinl brengen Rick en Christianne Stotijn werk van onder meer Ravel en Bottesini (de Paganini van de contrabas), en van levende componisten als Ned Rorem, Emil Tabakov, William Bolcom en Michel van der Aa. Die kreeg onlangs de Grawemeyer Award for Music Composition 2013.

Michel van der Aa (1970) is bekend om zijn instrumentale, orkestrale en elektronische stukken én zijn samenwerkingen met kunstenaars uit andere disciplines. Hij studeerde muziekregistratie en compositie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij volgde compositielessen bij Diderik Wagenaar, Gilius van Bergeijk en Louis Andriessen. In 2002 volgde hij een opleiding filmregie aan de New York Film Academy. Deze opleiding droeg in niet geringe mate bij tot het filmisch karakter van zijn werk: het gebruik van filmbeelden en filmmuziek werden essentiële componenten van zijn partituren. Zo schreef hij niet alleen de muziek, maar verzorgde hij ook de regie en concipieerde en realiseerde hij de filmfragmenten in de opera's 'One' (2002), 'After Life' (2005-2006) en en 'The Book of Disquiet' (2008), waarin regie, film en muziek op een hoogst eigen wijze versmelten.

Ned Rorem (1923) is vooral bekend van zijn liederen, maar schreef ook tal van andere werken. Zo componeerde hij drie symfonieën, vier pianoconcerti en een reeks andere orkestrale werken. Rorem zei ooit: "Why do I write music? Because I want to hear it - it's as simple as that. Others may have more talent, more sense of duty. But I compose just from necessity, and no one else is making what I need."

Ned Rorem over 'How Like a Winter' : "Nothing can be said about music that the music itself can't say better, except how it came to be written. Indeed, How Like A Winter was co- commissioned by the Eduard van Beinum Foundation and dedicated to the three performers: Christianne Stotijn, Joseph Breinl, and Rick Stotijn. Their three instruments - the human voice, double bass, and piano - seem invented to convey the verse of Shakespeare, the greatest poet of the English language.
The text is three interconnected Shakespeare sonnets, #97, #98 and #99, which express loss and separation using the theme of the seasons. Without love, it is always a cold, dark winter. The flowers of spring, the pleasures of summer and "teeming autumn" come and go but it feels like winter because of the absence of the one who is loved. A sense of nostalgia - of presence and absence - is conveyed. "

Programma :

  • Johannes Brahms, Gestillte Sehnsucht. Für Singstimme, Kontrabass und Klavier (arr. Marijn van Prooijen) (Aus: "Geistliche Lieder op. 91)
  • Giovanni Bottesini, Cappricio di Bravura
  • Maurice Ravel, Cinq Mélodies populaires grecques
  • Mikhail Glinka, Songs for mezzo-soprano, double bass and piano
  • Ned Rorem, How Like a Winter. Song-cycle for mezzo-soprano, double bass and piano
  • Emil Tabakov, Motives for double bass solo
  • Michel van der Aa, Songs for mezzo-soprano, double bass and piano (text: Carol Ann Duffy) : How Are We Today? (creatie) - Miles Away
  • William Bolcom, From: Cabaret Songs, Arranged by Wijnand van Klaveren

Praktische info :

Christianne Stotijn, Rick Stotijn & Joseph Breinl : How like a winter
Maandag 27 januari 2014 om 20.00 u
De Munt - Brussel

Muntplein
1000 Brussel 

Meer info : www.demunt.be, www.christiannestotijn.com en www.rickstotijn.com

Extra :
Interview met Christianne Stotijn, Carl Böting op www.demunt.be
Ned Rorem : www.nedrorem.com, nl.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
An Eternal Youth, Now 90. Celebrating Ned Rorem's 90th Birthday, Seve Smith op www.nytimes.com, 25/10/2013
Emil Tabakov : www.emiltabakov.com, en.wikipedia.org en youtube
Michel van der Aa : www.vanderaa.net, www.muziekencyclopedie.nl, www.boosey.com en youtube
Gesprek met Michel van der Aa in De wereld draait door, 26/03/2009
William Bolcom : williambolcom.com, nl.wikipedia.org en youtube

12:15 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/01/2014

Topconcert met Symfonieorkest Vlaanderen in Brugge, Gent en Antwerpen

Magnus Lindberg Phanta rei! Alles vloeit! Zo kunnen we de eendelige compositie Parada van de Finse componist Magnus Lindberg (foto) het beste omschrijven. Als een voortkabbelende rivier verplaatst de muziek zich naadloos tussen langzame meditatieve golven en hevig bruisende stroomversnellingen. Wie dacht dat Rachmaninov 3 of Prokofiev 2 hun gelijke niet kennen, zal hoogstwaarschijnlijk opschrikken bij het horen van Béla Bartók's Tweede Pianoconcerto. A finger-breaking piece! Als een geoefende acrobaat baant pianist Alexander Madzar zich een weg tussen aartsmoeilijke passages, vliegensvlugge toonladders en dissonante toonclusters. Daarna verplaatsen we ons naar het idyllische Oostenrijkse stadje Pörtschach waar Johannes Brahms in een betoverend landschap zijn Tweede Symfonie componeerde. Niet voor niets kreeg deze ode aan de natuur, met zijn opgewekte toonaard en herderlijk karakter, de passende bijnaam 'Pastorale'. Dirigent Andreas Delfs, jou zeker niet onbekend, zorgt met dit gevarieerde repertoire voor een topconcert met het Symfonieorkest Vlaanderen.

De Fin Magnus Lindberg (1958) is dit seizoen de centrale componist van het Symfonieorkest Vlaanderen. Hij was Composer in Residence bij de New York Philharmonic en schreef werken in opdracht van onder meer de Berliner Philharmoniker. Hij is zeer goed bevriend met dirigent Esa-Pekka Salonen en werkte reeds voor diverse projecten met hem samen. Uit zijn uitgebreide repertoire selecteerde het Symfonieorkest voor dit seiaoen 4 werken: Feria, Parada, zijn Klarinet- en Vioolconcerto.

Dat Magnus Lindberg veruit de populairste onder de Finse componisten is, komt allicht doordat hij zich nooit helemaal heeft geschikt naar de dictaten van de naoorlogse hedendaagse muziek. Hij studeerde weliswaar in Darmstad, kent de computer door en door en vertolkte als pianist al werk van Boulez, Stockhausen en Berio. Toch is in zijn recente werken vooral de brute energie te horen van de punkgroepen die hem in de jaren 1980 beïnvloedden. Er waait een wervelwind over zijn grote, dramatische fresco's waarin de harmonie vervat ligt tussen spanning en ontspanning... Voor Magnus Lindberg is fysieke contact met de klank tijdens het compositieproces van essentieel belang. Daarnaast heeft hij altijd al de behoefte gevoeld om te communiceren met het publiek. De concertdimensie, met de bijbehorende adrenaline, is voor hem zeer belangrijk.

Magnus Lindberg is tijdens de voorbije twee seizoenen huiscomponist geweest bij de New York Philharmonic Orchestra (2009-2010). Hij is vooral bekend door zijn symfonische werken als 'Feria' en 'Corriente' en staat garant voor degelijkheid en métier. Nochtans geniet hij bij het grotere publiek de naam van 'enfant terrible'. Ten dele terecht misschien, maar ten dele ook zeker niet. Zijn werk getuigt van een grote vakkennis en heeft binnen de hedendaagse muziek een gigantische artistieke kwaliteit. Wie de moeite en tijd neemt om zijn werken grondiger te leren kennen, komt erachter dat in de klankmassa een groot kunstenaar schuilgaat. Lindberg noemt zichzelf 'romantisch' en heeft geen probleem te onderkennen dat hij als modernist teruggrijpt naar voorbeelden uit het verleden, zij het zonder enige vorm van nostalgie.

Programma :

  • Magnus Lindberg, Parada
  • Bela Bartók, Pianoconcerto nr. 2 in sol groot
  • Johannes Brahms, Symfonie nr. 2 in re groot, opus 73

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen & Alexander Madzar : Lindberg, Bartok, Brahms
Dinsdag 7 januari 2014 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Zaterdag 11 januari 2014 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke - Gent

Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Zondag 12 januari 2013 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be

Extra :
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.musicsalesclassical.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Symfonieorkest Vlaanderen combineert Lindbergs Klarinetconcerto met Dvorák en Janácek, 9/12/2013
Symfonieorkest Vlaanderen plaatst Finse componist Magnus Lindberg in de kijker, 4/10/2013

13:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/10/2013

Jan Michiels en Inge Spinette walsen doorheen de muziekgeschiedenis

Jan Michiels en Inge Spinette Jan Michiels en Inge Spinette - samen het pianoduo Yin-Yang - nodigen je uit om door de muziekgeschiedenis te walsen.  We dansen van de 'Weense Ländler' - de wals op boerenklompen - van Franz Schubert en Johannes Brahms naar de 'Wiener Walzer' van Richard Strauss. Eén danspas verder volgt de katastrofe met 'La Valse' van Maurice Ravel. Het Weense imperium stuikt hiermee symbolisch in elkaar (wat het in 1918 ook letterlijk deed). Op het einde van de 20ste eeuw blikt Wolfgang Rihm met 'Mehrere kurze Walzer' nostalgisch terug maar niet zonder ironie. De welluidende en vitale muziek in 'New Stairs' van onze Jeroen D’Hoe biedt een hedendaags kader voor deze wervelende tocht door de geschiedenis. Laat je verdwalen in deze unieke - haast Escheriaanse - muzikale architectuur …

Yin-Yang verenigt echtgenoten Jan Michiels en Inge Spinette in een opmerkelijk pianoduo. Het koppel speelt al samen sinds 1988 en geleidelijk aan bouwden ze een uitgebreid repertoire op dat reikt van Mozart sonates tot recente muziek. Karel Goeyvaerts apprecieerde in het bijzonder hun bijna romantische benadering van zijn seriële Sonate voor twee piano's. De ontmoeting met György Kurtág en zijn vrouw Márta tijdens een workshop aan het Gentse Orpheus instituut was een verrijkende ervaring. Yin-Yang realiseerde al opnames met werk van Mozart, Schubert, Brahms, Debussy, Bartók, Kurtág en Goeyvaerts.

Programma :

  • Maurice Ravel, La Valse (transcriptie Lucien Garban)
  • Franz Schubert, selectie uit Deutsche, genannt "Ländler" (transcriptie Johannes Brahms)
  • Jeroen D'Hoe, New Stairs
  • Johannes Brahms, selectie uit 16 Walzer
  • Wolfgang Rihm, selectie uit Mehrere Kurze Walzer
  • Richard Strauss, Rosenkavalier Walzer (transcriptie Otto Singer)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Yin-Yang - Jan Michiels & Inge Spinette : Schubert, Brahms, D'Hoe, Rihm, R. Strauss, Ravel
Vrijdag 11 oktober om 20.00 u
Sint-Pauluskerk Petegem

Oostkouterlaan
Petegem (Deinze)

Meer info : www.festivalgent.be, www.michielsjan.be en www.ingespinette.be
------------------------------------
Vrijdag 18 oktober 2013 om 20.30 u
Gemeentelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans Dilbeek

Kamerijklaan 15
1700 Dilbeek

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.ccdeploter.be, www.michielsjan.be en www.ingespinette.be
------------------------------------
Donderdag 24 oktober 2013 om 20.00 u
GC de Zandloper - Wemmel

Kaasmarkt 75
1780 Wemmel

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.michielsjan.be en www.ingespinette.be

Extra :
Jeroen D'hoe : www.jeroendhoe.org, www.muziekcentrum.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Wolfgang Rihm op www.universaledition.com, www.composers21.com en youtube
Dossier Wolfgang Rihm op beckmesser.de
Wolfgang Rihm (1951 - ): Wars van minimalisme en neosensibiliteit op www.musicalifeiten.nl

15:03 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

27/09/2013

Nederlandse stervioliste Janine Jansen en deFilharmonie spelen Henderickx, Prokofjev en Brahms in Gent en Antwerpen

Wim Henderickx De Nederlandse violiste Janine Jansen is op enkele jaren uitgegroeid tot één van de grote artiesten van dit moment. Tien jaar geleden dook ze op als een veelbelovende violiste die samen met andere jonge talenten een grote internationale tournee mocht maken. Vandaag is dat voor haar dagelijkse kost. Jansen speelt op de beroemdste festivals en met de grootste musici en orkesten. Volgende week komt Janine Jansen naar ons land voor enkele concerten met deFilharmonie. Chef-dirigent Edo de Waart neemt ons eerst even mee doorheen de angstvisioenen van Wim Henderickx en laat ons daarna kennis maken met het muzikale stijlenfestijn uit Prokofjevs Romeo en Julia. Klassiek rijmt niet toevallig op dramatiek. Tot slot laat Janine Jansen haar luisterrijke felheid los op Johannes Brahms' Vioolconcerto in D, een van de mooiste vioolconcerto's uit het repertoire.

Wim Henderickx' 'Le visioni di paura' (Visioenen van de Angst) voor orkest werd gecomponeerd in 1990 in opdracht van Het Nieuw Belgisch Kamerorkest en deSingel. Het is geïnspireerd op Jeroen Bosch' Inferno. De compositieopdracht viel samen met het begin van de  Perzische Golfoorlog in augustus 1990. Het werk kreeg toen een bijkomende betekenis voor de componist.De angstvisioenen zijn agressief, maar niet bombastisch. Er wordt spaarzaam omgesprongen met percussie, het is eerder een poëtische voorstelling van de angst. Schrijnend hoge registers in het laatste deel worden gevolgd door een anticlimax, een uitdeinen van de klank in stilte. 

Programma :

  • Wim Henderickx, Le visioni di paura
  • Sergej Prokofjev, Romeo en Julia (selectie uit de suites)
  • Johannes Brahms, Vioolconcerto in D, opus 77

Tijd en plaats van het gebeuren :

deFilharmonie & Janine Jansen : Wim Henderickx, Prokofjev, Brahms
Donderdag 3 oktober om 20.00 u
(Inleiding door Tom Janssens om 19.15 u )
Muziekcentrum de Bijloke - Gent
Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be, www.defilharmonie.be en www.janinejansen.com
--------------------------------
Vrijdag 4 en zaterdag 5 oktober 2013, telkens om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.defilharmonie.be en www.janinejansen.com

Extra :
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com, www.matrix-new-music.be en youtube

13:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

21/04/2013

Singer Pur in deSingel: zang in zijn puurste vorm

Singer Pur Sinds 1991 bouwt het Duitse Singer Pur aan een stevige reputatie als een van de beste a capella-ensembles. Singer Pur - zoals de naam al verraadt - is zang in zijn puurste vorm, zonder instrumentale begeleiding of versterking. 1 sopraan, 3 tenoren, 1 bariton, 1 bas. Dus geen altstem om de ruimte tussen vrouwen- en mannenstemmen te dichten. Die taak nemen de drie tenoren op zich, en met glans. Wat meteen ook de verrukkelijke klank verklaart waarmee Singer Pur zich van alle andere vocale ensembles weet te onderscheiden.

Het begon met vijf Regensburger Domspatzen die na jarenlange strenge koormuziek hun vleugels wilden uitslaan. Aanvankelijk gingen ze de andere kant op, richting jazz. Geleidelijk keerden ze naar klassiek terug en besloten ze gewoon alles te zingen waar ze zin in hadden. Dit seizoen viert Singer Pur zijn twintigjarig jubileum. Tijd voor een retrospectieve met hun absolute lievelingsstukken. Oude en nieuwe muziek kriskras door mekaar. Met uitschuivers naar de jazz, waar het ooit allemaal begon. En met die andere dada van het ensemble: Duitse volksliedjes. Ontroerend in hun eenvoud. Zang in zijn puurste vorm.

Het gereputeerde Duitse a capella-ensemble Singer Pur stelt een programma samen met een uitgelezen keure aan werken van de 16de tot de 21ste eeuw. Wat zich op het eerste zicht zou kunnen presenteren als een onsamenhangend amalgaam van titels en componisten allerlei, blijkt bij nader inzien een prachtige mozaïek met tal van kruisende lijnen.

Expressieve renaissancemadrigalen
Adriaan Willaert is een typisch exponent van de Europese renaissance: geboren nabij Roeselare, opgeleid in Parijs en vervolgens een grootse carrière uitgebouwd in Ferrara en Venetië. In de handen van Adriaan Willaert verwierf het polyfone madrigaal, een a capella-compositie op een profane Italiaanse tekst, grote populariteit. Met name in 'Musica Nova', een bundel uit 1559 waarin hij 27 Latijnse motetten en 25 Italiaanse madrigalen voor vier tot zeven stemmen samenbrengt, geeft hij het madrigaal zijn typische gedaante. Bijna alle madrigalen uit 'Musica Nova', ook 'Cantai, (h)or piango' , zijn geschreven op sonnetten van de 14de-eeuwse dichter Francesco Petrarca, wiens literaire oeuvre in humanistische kringen een grote opgang beleefde.
Kenmerkend voor de madrigalen van Willaert is hun tweeledigheid: de kwatrijnen vormen het eerste deel van de compositie, de terzinen een autonoom tweede deel. Hoewel Willaerts madrigalen polyfoon gecomponeerd zijn, kiest de componist, de tekstverstaanbaarheid ter wille, voor een overwegend syllabische toonzetting: elke lettergreep krijgt slechts één noot. Een lichte vorm van madrigalismen of tekstschilderingen is reeds merkbaar.
Willaerts invloed op de generaties na hem kan amper overschat worden, zo blijkt ondermeer uit het oeuvre van Giaches de Wert. Ook De Wert was afkomstig uit Vlaanderen en maakte vooral carrière aan de hoven van een aantal grote Italiaanse humanistische families. In het madrigaal toont hij zich schatplichtig aan de verwezenlijkingen van Adriaan Willaert: ook De Wert kiest voornamelijk poëzie van Petrarca - bijvoorbeeld het sonnet 'Valle che de' lamenti miei se' piena' - die hij vormgeeft in een eerste en een tweede deel. Meer dan bij Willaert neemt de tekstexpressie evenwel de bovenhand op het contrapunt en moet de polyfone schriftuur soms zelfs wijken ter wille van de verstaanbaarheid. Tussen 1565 en 1592 was De Wert kapelmeester aan het hof van Mantua, de stad waar in 1607 ook ' l ' Orfeo' van Claudio Monteverdi gecreëerd werd. Ook Monteverdi's vroege madrigaalkunst werd op haar beurt sterk beïnvloed door de traditie van de Italo-fiamminghi, vooral op het vlak van tekstuitdrukking: scherpe dissonanten en een rijke afwisseling tussen homofone en polyfone passages kleuren zijn madrigalen. De tekst 'Si ch'io vorrei morire' uit Monteverdi's Vierde Madrigaalboek (1603) is niet van de hand van Petrarca (die mode is stilaan over haar hoogtepunt heen) en is zelfs niet langer een sonnet; formeel schrijft Monteverdi het werk in één geheel door. Met dit Vierde Madrigaalboek leidt Claudio Monteverdi de a capella-traditie van de Italo-fiamminghi naar een culminatiepunt. Vanaf het Vijfde Boek doet gestaag een basso-continuo zijn intrede en nog later zullen zelfs concerterende instrumenten het genre vervoegen en zo als het ware laten uitgroeien tot kleine barokke operascènes.

Romantische volksliederen
Werden Italiaanse madrigalen geschreven voor een solistisch bezet ensemble, dan deden Felix Mendelssohn en Johannes Brahms een beroep op een veel groter koor. De jonge Mendelssohn werd muzikaal geschoold door Carl Friedrich Zelter aan de befaamde Singakademie in Berlijn. De Singakademie was een betrekkelijk groot koor dat bestond sinds 1791 en als instelling een eerder conservatieve esthetische agenda propageerde. In de handen van Zelter leek de klassieke periode nog na te smeulen, maar anderzijds toonde men sporadisch ook enige belangstelling voor de 'oude' muziek van Händel en Bach. In 1828 zou Mendelssohn de Singakademie dirigeren tijdens twee uitvoeringen van Bachs ' Matthäus Passion', een werk dat, na het overlijden van J. S . Bach in 1750, onuitgevoerd was gebleven. Daarmee wakkerde Mendelssohn niet enkel de 19de-eeuwse Bachrenaissance aan, maar hield hij tevens de traditie boven de doopvont om oratoria uit te voeren met grote koren en orkesten. Gezien de populariteit van dat nieuwe instrument, het symfonisch koor, gingen steeds meer componisten schrijven en arrangeren voor die bezetting en klankkleur. Niet zelden lagen bestaande volksliederen of volks aandoende melodietjes aan de basis van die koorcomposities. Ondermeer 'O Täler weit' van Mendelssohn is één van de klassiekers die elke amateurkoorzanger uit het hoofd meeneuriet. Ook Brahms' 'Mit Lust tät ich ausreiten' en ' Erlaube mir, feins Mädchen' zijn graag geziene gasten op het menu van menig koor.

Avant-garde uit de 20ste eeuw
Bekleedden vocale ensembles - solistische consorts dan wel grote koren - eeuwenlang een centrale positie in het Europese muzieklandschap, dan leek het tij drastisch te keren na de Tweede Wereldoorlog. De naoorlogse avant-garde besteedde weinig tot geen aandacht aan koor- en ensemblemuziek: avant-gardemuziek was per definitie instrumentaal, een tendens die nog steeds haar sporen nalaat. Uitzonderingen vinden we bijvoorbeeld in het werk van Arvo Pärt (°1935), een cult-componist die zich slechts met mondjesmaat associeerde met de avant-gardebühne. Kenmerkend voor een groot deel van zijn oeuvre is de sobere, in bepaalde opzichten zelfs minimalistisch te noemen klanktaal. 'Solfeggio' bestaat uit stijgende toonladders, die, verdeeld over het vierstemmige koor, op notennamen gezongen worden. Lijkt dat opzet in aanvang humoristisch, dan blijkt al spoedig hoe Pärt erin slaagt om op deze manier een ijl en afstandelijk aandoend klanktapijt te creëren.

Zo mogelijk nog soberder - en afstandelijker - van opzet is 'Story' , het tweede deel uit 'Living Room Music' van John Cage (°1940). In deze vierdelige compositie gaat Cage op zoek naar het klankbeeld van een woonkamer en gebruikt hij daarvoor percussieve (deel 1 en 4), gesproken (deel 2) en melodische (deel 3) elementen. 'Story' is gebaseerd op een gedicht van Gertrude Stein, dat vertolkt wordt door vier sprekers. Elk van de vier sprekers beschikt over een ritmisch en dynamisch gedetailleerd uitgeschreven partij. Bij een accurate uitvoering levert 'Story' een bijzonder boeiend vierstemmig contrapunt op, dat de aandacht vestigt op de ritmiek die elke goede prosodie eigen is.

'Crystal silence' verleende zijn ietwat enigmatische naam aan dit concertprogramma. Deze compositie vormt het hoofdwerk op de gelijknamige plaat die componist-pianist Chick Corea en vibrafoonspeler Gary Burton samen opnamen in 1972. 'Crystal silence' is een erg melodische en toegankelijke compositie, met duidelijke bluestrekken. Marcus Schmidl, de bas van Singer Pur, arrangeerde het werk voor a capella-ensemble.

Erg bijzonder in de naoorlogse vocale avant-gardemuziek zijn de zesstemmige 'Nonsense Madrigals' van György Ligeti (°1988). Deze bundel van aanvankelijk vijf madrigalen werd geschreven voor The King's Singers, die het geheel ook creëerden in 1988. Een jaar later voegde Ligeti er een zesde madrigaal aan toe. Kenmerkend voor Ligeti's volledige oeuvre zijn de ernst en het technische vakmanschap die hij aan de dag legt, zelfs in een eerder humoristisch lijkende context als bijvoorbeeld zijn opera, 'Le Grand Macabre', of ook in deze 'Nonsense Madrigals'. Zoals een renaissancecomponist wisselt Ligeti in 'The Cuckoo in the Pear Tree' en 'The alphabet' homofone en polyfone passages af en maakt hij gebruik van contrapunttechnieken die ook in de 15de en 16de eeuw reeds gebruikelijk waren, zoals omkeringen, vergrotingen en diminuties. In 'The Cuckoo in the Pear Tree' verwerkt de componist zelfs een Duits volksliedje in de partituur. Die technieken past Ligeti toe in een niet-tonale (en al evenmin modale) context: eerder dan te spreken over dissonanten is het relevant om klankwolken of klankvelden te vermelden. Vooral op dat laatste vlak toont 'The Alphabet' grote gelijkenissen met 'Lux a eterna', het koorwerk dat dankzij Stanley Kubricks '2001, a Space Oddissey' de status van cultwerk verwierf.

Ook Gavin Bryars grijpt graag terug naar het renaissancemadrigaal: hij schreef in 2009 voor Singer Pur vier Italiaanse madrigalen, de 'Tatti Madrigals'. Twee daarvan zijn gezet op teksten van Petrarca, ondermeer het 'Cantai, or piango' , waarvan Willaerts zetting het eerste deel van dit concert reeds mag openen. Ook Bryars, die een veelzijdig en eclectisch oeuvre op zijn naam mag schrijven, kiest voor een hedendaagse invulling van imitatie, contrapunt en tekstexpressie. Ooit zong ik, nu huil ik: de kristallen cirkel is rond.

Programma :

  • Adriaan Willaert ( ca. 1490-1562), Cantai, or piango
  • Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809-1847), Abschied vom Walde ( O Täler weit, o höhen)
  • Hans Schanderl (°1960), Einmal wandelt Läuten durch mich hin (2005)
  • Arvo Pärt (°1935), Solfeggio (1964)
  • Johannes Brahms (1813-1893), Erlaube mir, feins mädchen (arr. M. Schmidl) Mit lust tät ich ausreiten
  • Londonderry Air - Ierse traditional (arr. p . Knight)
  • Ivan Moody (°1964), The wild swans at Coole (1988)
  • John Cage (1912-1992), Story (uit 'Living room music', 1940)
  • Claudio Monteverdi (1567-1643), Si ch' io vorrei morire
  • Omerror Dawson - Come unto me (arr. m . Warren)
  • Gavin Bryars (°1943) Cantai, or piango (2009)
  • Chick Corea (°1941) Crystal silence (arr. M . Schmidl)
  • György Ligeti (1923-2006), The alphabet (1988) - Cuckoo in the pear-tree (1988)
  • Es geht eine dunkle wolk herein - Duits volkslied (arr. R . Füting)
  • Giaches de Wert (1535-1596), Valle che de' lamenti miei se' piena
  • Shenandoah - Amerikaanse traditional (arr. D. Runswick)
  • Auf einem Baum ein Kuckuck saß - Duits volkslied (arr. W. Kerscheck)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Singer Pur : A Thousand Years
Woensdag 24 april 2013 om 20.00 u
(inleiding door Liesbeth Segers om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.singerpur.de

Dit concert wordt rechtstreeks uitgezonden door Klara

Bron : tekst Steven Mariën voor het programmaboekje deSingel, april 3013

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl
Ivan Moody : www.ivanmoody.co.uk en en.wikipedia.org
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Gavin Bryars : www.gavinbryars.com, www.schott-music.com, nl.wikipedia.org en youtube
Chick Corea : www.chickcorea.com, nl.wikipedia.org en youtube
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

19:01 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

27/03/2013

Niels Hap & Ivo Delaere tussen melancholie en vernieuwing

Ivo Delaere & Niels Hap De jonge klarinettist Niels Hap studeerde in Freiburg bij niemand minder dan Jörg Widmann, een van de belangrijkste klarinettisten én componisten van vandaag. Geen wonder dat Hap met vuur de muziek van onze tijd wil verdedigen in zijn recital met de al even beloftevolle pianist Ivo Delaere. Zij koppelen Widmanns Fünf Bruchstücke en gloednieuwe werken van Irena Galindo Quero en Frederik Neyrinck aan grote klassiekers uit het repertoire voor klarinet en piano: de ontroerende Drei Romanzen van Robert Schumann, de expressionistische Vier Stücke, opus 5 van Alban Berg en Brahms' grote Sonate in f. Ondanks de zoete melancholie die deze onaards mooie, allerlaatste kamermuziek van Brahms kenmerkt, wijst ze met haar gebalde, vaak doorwrochte muzikale taal ook vooruit naar de muziek van het vroeg-20ste-eeuwse Wenen.

Frederik Neyrinck nam het octet en enkele liederen van Schubert als uitgangspunt voor Der Wanderer. De twaalf korte deeltjes bestaan enerzijds uit solistische echo's en anderzijds uit ensemblefragmenten. Samen vormen ze één organisch geheel waarin de 19de-eeuwse Wanderer, als een ware Odysseus, een ontdekkingstocht maakt doorheen allerlei kleuren- en instrumentcombinaties. Schubert Echo VI is deel 11 uit Der Wanderer.

Frederik Neyrinck werd geboren in 1985 in Kortrijk. Na pianolessen aan de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord te Menen, schreef hij zich in aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Daar volgde hij compositie bij Jan Van Landeghem en piano bij Piet Kuijken. Sinds oktober 2008 studeert Neyrinck aan de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst in Stuttgart, waar hij een leerling is van Marco Stroppa. Daarnaast volgde hij reeds meerdere stages en masterclasses, onder meer bij Andras Schiff, André de Groote, Boyan Vodenitcharov, Peter Swinnen, en de leden van het Oxalys-ensemble alsook de leden van MP21. Neyrinck was laureaat van verschillende compositiewedstrijden, waaronder twee maal het KBC Aquariusproject, de compositiewedstrijd van de provincie West-Vlaanderen, de Emanon Compositiewedstrijd en de Prijs Agniez.

Jörg Widmann (1973) geniet internationale faam als soloklarinettist en componist, een combinatie uitvoerend en scheppend musicus waarvan men dacht dat ze volledig verdwenen was sinds de groten uit de negentiende eeuw -Chopin, Liszt en Brahms. De technische virtuositeit en betoverende klankrijkdom die Widmanns klarinetspel typeren, vinden we ook terug in zijn composities. Het spreekt voor zich dat er ook in zijn compositorische oeuvre een belangrijke rol is weggelegd voor de klarinet.

Zijn compositie 'Fünf Bruchstücke' dateert uit 1997 en behoort daarmee tot zijn vroegere werken voor klarinet Het gebruik van de klarinet is hier zeer rijk geschakeerd. Vooral de bijzondere eigenschap van het instrument om op zichzelf reeds grote contrasten te genereren binnen een miniem tijdsbestek wordt sterk benut. Bovendien vindt men in de 'Fünf Bruchstücke' quasi alle technische verworvenheden op het gebied van speeltechniek terug. De uiterste grenzen van de klarinet worden afgetast, echter zonder de lyriek, intensiteit en expressiviteit ervan uit het oog te verliezen. Een cd-recensie verschenen in de Nederlandse pers beweert dat "de klarinet zingt, jankt, krijst, kriebelt, fluistert, kleppert, ontroert, irriteert - en nog veel meer." En inderdaad, Widmann zoekt graag extremen op: van bijna geruisloze klanken die uit het niets ontstaan over subtiele kleurschakeringen tot virtuoze passages met slaande percussie-effecten. Deze contrasten vormen de basis van het gehel werk. De componist verzorgde samen met pianist Moritz Eggert op 10 april 1997 de première van deze 'Fünf Bruchstücke' tijdens de Münchener Biennale.

Programma :

  • Alban Berg (1885-1935), Vier Stücke, opus 5
  • Frederik Neyrinck (1985), 10 Klangstudien - creatie (in opdracht van Concertgebouw Brugge)
  • Frederik Neyrinck (1985), Schubert Echo VI
  • Robert Schumann (1810-1856), Fantasiestücke, opus 73
  • Jörg Widmann (1973), Fünf Bruchstücke
  • Irene Galindo Quero (1985), creatie (in opdracht van Concertgebouw Brugge) (2013)
  • Johannes Brahms (1833-1897), Sonate in f, opus 120 nr.1 (1894)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Niels Hap & Ivo Delaere : Berg, Galindo Quero, Schumann, Widmann, Neyrinck, Brahms
Donderdag 28 maart 2013 om 20.00 u
(Inleiding door Pauline Driesen om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, nielshap.be en www.ivodelaere.com
--------------------------------
Zaterdag 18 mei 2013 om 20.00 u
Concertzaal Piano's Maene - Ruiselede

Industriestraat 42
8755 Ruiselede

Meer info : www.maene.be, nielshap.be en www.ivodelaere.com

Extra :
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en www.goldenrivermusic.be
Jörg Widmann : www.joergwidmann.com, www.schott-music.com en youtube
Irene Galindo Quero op www.akademie-solitude.de en www.newtalents-cologne.de

16:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook