02/10/2016

Jonge Duitse pianist Christopher Park creëert nieuw werk van Olga Neuwirth in Bozar

Christopher Park Christopher Park is "een pianist als een paukenslag", aldus de Berliner Tagesspiegel. De jonge Duitser gaf als kind stiekem zijn zakgeld uit aan bladmuziek. Inmiddels wordt er voor hem gecomponeerd - tijdens dit concert hoor je nieuw werk van de Oostenrijkse componiste Olga Neuwirth. Daarnaast speelt hij Ludwig van Beethoven en Robert Schumann. En Igor Stravinski's Drie delen uit Petroesjka, waarin poppen tot leven komen en het met elkaar aan de stok krijgen.

Christopher Park is de Rising Star van het Wiener Konzerthaus en Musikverein Wien. Sinds '97-'98 prijzen de meest vooraanstaande muziekzalen van Europa elk seizoen hun 'Rising Stars' of veelbelovende talenten aan. Geniet nu al van de sterren van de toekomst.

Olga Neuwirth werd geboren in Graz. Na een cursus aan de Wiener Musikakademie maakte ze haar muziekopleiding af in San Francisco, waar zij ook schilderkunst en film studeerde. Ze kreeg bovendien privéonderricht van Adriana Hölszky, Tristan Murail, Vinko Globokar en Luigi Nono. Op 22-jarige leeftijd liet ze zich opmerken tijdens de Wiener Festwochen met haar voorstelling van twee miniopera’s, die ze samen met Elfriede Jelinek schreef (de toekomstige laureate voor de Nobelprijs Literatuur), met wie ze daarna nog meermaals zou samenwerken. Sindsdien vertolkten gerenommeerde orkesten haar oeuvre en werd ze gelauwerd met de meest
prestigieuze prijzen.

Haar werk is grotendeels multidisciplinair en omvat ook films en geluidsinstallaties. Voorts werkte ze samen met muzikanten uit de jazzwereld en de elektronische scène (dj's Pooky op het festival van Lucerne in 2002). In 2010 was Olga Neuwirth de eerste vrouw die werd onderscheiden met de Größer Preis von Österreich.

Het stuk Trurl-Tichy-Tinkle dat tijdens dit concert in handen van Christopher Park zijn Belgische première beleeft, heeft Olga Neuwirth in opdracht van het Wiener Konzerthaus geschreven, speciaal voor het Rising Stars-programma van ECHo.

Programma :

  • Johann Sebastian Bach, Franse Suite nr. 2
  • Igor Stravinsky, 3 Bewegingen uit Petroesjka (transcriptie voor piano solo)
  • Olga Neuwirth, Trurl-Tichy-Tinkle (opdracht ECHO, Belgische première)
  • Robert Schumann, Fantasie, op. 17

Praktische info :

Pianorecital Christopher Park
Dinsdag 4 oktober 2016 om 19.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.christopher-park.com

Extra :
Olga Neuwirth : www.olganeuwirth.com, www.boosey.com en brahms.ircam.fr
A guide to Olga Neuwirth's music op www.theguardian.com
Olga Neuwirth Maintains Eclectic Path in Her Music, Rebecca Schmid op www.nytimes.com, 23/08/2016

20:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

05/05/2014

Van toeten en blazen : blazers van deFilharmonie brengen spiksplinternieuw werk van Annelies Van Parys in AMUZ

Annelies Van Parys De Nederlandse hoornist en dirigent Jacob Slagter voert de blazers van deFilharmonie aan in een extra large kamermuziekconcert in AMUZ. Op het programma virtuoze schetteringen van Magnus Lindberg, Boheemse wondermelodieën van Dvorák en statische klankblokken in Stravinsky's eigenzinnige blazerssymfonie. Als prelude tot dat alles: spiksplinternieuw werk van Annelies Van Parys (foto).





Programma :

  • Annelies Van Parys, Sussurri dell'Ombra (Creatie)
  • Igor Stravinsky, Symphonies d’instruments à vent (versie 1947)
  • Magnus Lindberg, Gran duo
  • Antonín Dvorák, Serenade in d, opus 44

Praktische info :

Blazers deFilharmonie : Annelies Van Parys, Stravinsky, Lindberg, Dvorák
Zondag 11 mei 2014 om 11.00 u
AMUZ - Antwerpen

Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.defilharmonie.be

Extra :
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.musicsalesclassical.com en youtube

20:39 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/03/2014

Stravinsky's Les Noces door het Logos robotorkest

Darkness and Light Het Logos robotorkest in Les Noces van Igor Stravinsky. Een produktie die nauw aanleunt bij het originele concept voor deze compositie waarin Stravinky uitsluitend automaten wilde gebruiken, maar wat in de tijd waarin hij het bedacht en uitprobeerde, nog onmogelijk bleek. Met choreografie en zang: Jean Vinclair, Daniele Luca, Francoise Vanhecke, Xavier Verhelst en Kristof Lauwers. Produktieleiding: Godfried-Willem Raes. Reservatie sterk aanbevolen!

Igor Stravinsky's Les Noces (1917) is een danscantate die handelt over een traditionele uithuwelijking in de Russische boerencultuur. Hoewel de muziek energiek en vitalistisch is, wordt Noces meestal in een sombere setting gebracht waarin de jonge bruid haar vrijheid opgeeft in ruil voor zekerheid en bescherming.

Oorspronkelijk bedacht voor acht pianola's - wat in die tijd onmogelijk te realiseren bleek - ging Noces doorheen tal van verschillende instrumentaties. Het oorspronkelijke idee om automatische instrumenten in te zetten heeft Stravinsky nooit verlaten. Het was voor Logos dan ook de ideale gelegenheid om nu voor het eerst in de geschiedenis een première te brengen met het Logos robotorkest bestaande uit welhaast 60 muziklae robots. Geen rokestratie kan zo goed het strakke ritmische geraamte belichamen waar deze muziek op drijft.

Praktische info :

M&M Noces
Dinsdag 18 maart 2014 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

21:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

10/03/2014

Heden en verleden in wervelende dansmuziek met het Kamerorkest Brugge & topvioliste Ning Kam

Ning Kam Het Kamerorkest Brugge met topvioliste Ning Kam combineert heden en verleden in wervelende dansmuziek. Het concert 'Dances' is achtereenvolgens te gast in Ieper (13/03), Heist-op-den-Berg (14/03), Gent (15/03), Brugge (16/03) en Antwerpen (21/03). 

Het Kamerorkest Brugge, het strijkorkest onder de artistieke leiding van topvioliste Ning Kam (laureate Koningin Elisabethwedstrijd 2001), boort in het concertprogramma 'Dances' de geliefde inspiratiebron van vele componisten aan: volksmuziek. Béla Bartók trok naar het platteland om vurige Roemeense volksmelodieën in kaart te brengen en ze tot levendige composities te boetseren. Het dynamische en onvoorspelbare karakter van de Hongaarse muziek fascineerde ook Brahms. Hoewel hij bekend stond als een bloedserieuze componist, ademen zijn Hongaarse Dansen een speelse en authentieke ontroering uit die zo kenmerkend is voor de Boheemse muziek. Deze dansen van Bartók en Brahms worden op creatieve wijze aaneengeregen door een hedendaagse reflectie op dansmuziek van Jeroen D'Hoe. Stravinsky keert met Apollon Musagète dan weer terug in de tijd. Hij situeerde deze balletmuziek in de Griekse Oudheid met Apollo als leider van de Muzen. Stravinsky wist niemand minder dan Balanchine als choreograaf en Coco Chanel als kostuumontwerper te strikken voor zijn wervelende ballet dat in 1928 in première ging.

Het idioom van Jeroen D'hoe (1968) bestaat in essentie uit twee bestanddelen: enerzijds haalt hij inspiratie uit de compositietechnische vernieuwingen die componisten de voorbije decennia doorvoerden, en anderzijds is er een sterke band met de traditie. Hij voelt bovendien een grote affiniteit met twintigste-eeuwse componisten als Charles Ives, Aaron Copland, Witold Lutoslawski, György Ligeti en John Corigliano. Zijn roots liggen in het algemeen in het grote symfonische repertoire met een directe expressiviteit. Daarnaast vermeldt Jeroen D'hoe het grote belang van zijn opleiding als musicoloog en het onderzoekswerk dat hij aansluitend deed. Ze zijn even essentieel als zijn puur muzikale opleiding. Hij stelt dat een historisch, esthetische en analytisch perspectief - vanuit de musicologie - een noodzakelijke background geeft voor compositie. Hij streeft dan ook naar een ideale wisselwerking tussen het artistieke en het wetenschappelijke.

De meeste composities van Jeroen D'hoe werden in opdracht geschreven. Op de vraag of hij zichzelf beschouwt als componist ten dienste van een opdrachtgever, of een componist die voor zichzelf schrijft, antwoordde de componist:"De intrinsieke interesse en motivatie van de componist om een bepaald werk te schrijven is uiteraard van wezenlijk belang voor het creatieve proces. Een compositieopdracht (en daaraan gekoppeld de uitvoeringsmogelijkheden) maken mee mogelijk dat een compositie en een bepaalde visie die er aan ten grondslag ligt, een publiek bereikt. De gestelde vraag bevat mijns inziens niet noodzakelijk aan elkaar tegengestelde waarden. Beide kunnen perfect samengaan en de meerwaarde hiervan voor zowel de opdrachtgever, het publiek als de componist ligt voor de hand." (*)

Met de creatie 'Dances" verenigt D'Hoe uitenlopende dansstijlen in een zesdelige compositie. De vorm van het werk heeft veel weg van een concerto in combinatie met het concept van de danssuite. Zo ontstaat er een levendige dialoog tussen de solist en het orkest binnen het kader van zes opeenvolgende dansen. Het karakter van de compositie is uiterst vitaal. D'Hoe zet met dit werk hoe dan ook de energieke drive van een strijkersensemble centraal. Zonder te vervallen extremen brengt hij een soort apologie van de elegantie uit het classicisme en de onophoudelijke mechaniek van de barok.

Programma :

  • Bela Bartók, Roemeense dansen
  • Johannes Brahms, Selectie uit 'Hongaarse dansen': nrs. 1, 4, 7 en 5
  • Jeroen D'Hoe, 'Dances' voor soloviool en strijkorkest
  • Igor Stravinsky, Apollon Musagète

Praktische info :

Het Kamerorkest Brugge & Ning Kam : Dances
Donderdag 13 maart 2014 om 20.15 u
CC Het Perron - Ieper

Fochlaan 1
8900 Ieper

Meer info : www.acci.be en www.hetkamerorkest.be
-------------------------------------
Vrijdag 14 maart om 20.00 u
CC Zwaneberg - Heist-op-den-Berg

Cultuurplein 1
2220 Heist-op-den-Berg

Meer info : www.zwaneberg.be en www.hetkamerorkest.be
-------------------------------------
Zaterdag 15 maart om 20.00 u
Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hetkamerorkest.be
-------------------------------------
Zondag 16 maart 2014 om 11.00 u
Concertgebouw Bruggge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.hetkamerorkest.be
-------------------------------------
Vrijdag 21 maart om 20.00 u
AMUZ - Antwerpen

Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.hetkamerorkest.be

Extra :
Jeroen D'hoe : www.jeroendhoe.org, www.muziekcentrum.be, www.matrix-new-music.be (*) en youtube

23:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

14/01/2014

Brussels Jazz Orchestra en I Solisti del Vento slaan de handen in elkaar voor Close Encounters

Bert Joris Na een geslaagde eerste samenwerking in 2011 in het project 'Agatha' slaan het Brussels Jazz Orchestra en I Solisti del Vento opnieuw de handen in elkaar voor 'Close Encounters'. Samen brengen ze een repertoire dat traditioneel alleen door klassieke musici wordt gespeeld. Maar BJO zou BJO niet zijn als het daar geen uitdaging in zag. Met muziek van Stravinsky, Antheil en Bernstein tasten beide ensembles elkaars mogelijkheden af. Bij momenten ontmoeten ze elkaar in een kruisbestuiving die leidt tot een nieuwe sound, een 'Close Encounter of a New Kind'.

Bernstein en Stravinsky schreven respectievelijk 'Prelude, Fugue and Riffs' en 'Ebony Concerto' in 1949 voor Woody Hermans bigband. Marc-Anthony Turnage is een veelgehoorde hedendaagse componist in deSingel. Zijn jazzy tribuut aan Stravinsky, 'No let up', is "Loud, cheeky and great fun" schreef de Chicago Tribune bij de creatie in 2004. Het mag gerust naast 'A Jazz Symphony' uit 1925 van wonderkind en avant-gardist George Antheil staan. Maar je mag op dit concert ook bestaand werk van BJO verwachten. En een gloednieuwe compositie van Bert Joris (foto) voor deze dubbele bezetting. 'Jazz & more' dus.

No Let Up (2003) van de Britse componist Marc-Anthony Turnage, is een compositie geschreven voor jazzensemble. Turnage is een veelzijdig componist en zeker geen bewoner van ivoren torens. Hij citeert evengoed Led Zeppelin als Louis Andriessen als inspiratiebron. Voor No Let Up heeft Turnage deels inspiratie gezocht bij Stravinsky, maar hij gaat nog een stuk verder in het neerzetten van wat hij zelf 'nagging repeating rhythms' noemt. 'Let up' betekent zoveel als vertraging of vermindering van vaart, inspanning of intensiteit. Het tegendeel is dus waar in dit stuk, het is hoogspanning van A to Z en voor de muzikanten wordt het alle hens aan dek. De Chicago Tribune schreef: "No Let Up is loud, cheeky and great fun." Maar bij BJO en I Solisti houden ze nu al hun hart vast, want het werk is voor hen bijna een sprong in het duister.

Minder verrassend wordt dan weer A Jazz Symphony van George Antheil, oorspronkelijk geschreven in 1925 en voor het eerst uitgevoerd in Carnegie Hall in 1927, waar het in de schaduw liep van de Amerikaanse première van Antheils Ballet Mécanique (een schandaalsucces). Orkestleider Paul Whiteman wilde het eerst opnemen in zijn programma Experiment in Modern Music, maar - o ironie - hij vond het uiteindelijk te experimenteel. Het werk zat dan ook vol dissonanten en andere jongensachtige brutaliteiten. Het was dan ook moeilijk speelbaar. Maar Antheil heeft in 1955 een aangepaste, 'bravere' en meer pragmatische versie geschreven (zo werden om economische redenen onder meer de strijkers geschrapt). BJO en I Solisti hebben uiteindelijk (om gelijkaardige pragmatische redenen) voor deze herwerkte versie gekozen.

De bezetting voor alle stukken op het programma is telkens anders, telkens is er een aangepaste selectie van muzikanten uit BJO en I Solisti. Maar in het slotwerk van de avond komen ze vol aan de bak, het complete BJO plus het voltallige I Solisti del Vento, samen goed voor een kleine dertig muzikanten op het podium. Componist Bert Joris kreeg de opdracht om te sleutelen met die uitgebreide bezetting. "Ik heb gekozen voor een benadering à la Gil Evans," zegt Joris. "Ik zie het in eerste instantie als een compositie voor het BJO waaraan ik de kleuren van I Solisti toevoeg." Joris schreef 'How Could We Forget the Twelve Disciples' als een ballade, gecomponeerd rond een centraal melodisch motief dat steeds terugkomt, telkens in een nieuwe harmonische context. "Ik probeer het motief elke keer anders te beantwoorden om uiteindelijk in een vraag te eindigen," legt Joris uit. "Na elke deur die je opent, zie je weer een hele reeks nieuwe deuren opduiken, dat is een beetje de filosofie achter het stuk." Daarna volgt een meer muziektechnische oefening, zij het met een knipoog naar oude tradities. Het is gebaseerd op twee dodecafonische reeksen, een stijgende en een dalende. "De uitvoerder en de luisteraar hoeven dat niet eens te weten of op te merken," zegt Joris. "Ik wil de techniek diep in de muziek onderdompelen. Een beetje zoals Bach, die maakte ook muziek die je op meerdere niveaus kan lezen: toegankelijk voor iedereen maar tegelijk interessant voor luisteraars die er dieper willen op ingaan."

Programma :

  • Leonard Bernstein, Prelude, Fugue and Riffs
  • Mark-Anthony Turnage, No let up
  • Igor Stravinsky, Ebony Concerto
  • George Antheil, A Jazz Symphony
  • Bert Joris, How Could We Forget the Twelve Disciples (wereldcreatie voor bigband en blazersensemble)

Praktische info :

Brussels Jazz Orchestra & I Solisti del Vento : Close Encounters
Woensdag 22 januari 2014 om 20.00 u
(inleiding door Hugo De Craen om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.brusselsjazzorchestra.com en www.isolistidelvento.be
-------------------------------------
Dinsdag 11 februari 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.brusselsjazzorchestra.com en www.isolistidelvento.be
-------------------------------------
Woensdag 12 februari 2014 om 20.30 u
CC Ter Dilft - Bornem

Sint-Amandsesteenweg 41-43
2880 Bornem

Meer info : www.terdilft.be, www.brusselsjazzorchestra.com en www.isolistidelvento.be

Bron : Tekst Didier Wijnants voor deSingel, januari 2014

Extra :
Mark-Anthony Turnage : www.boosey.com, www.schott-music.com en youtube
Mark-Anthony Turnage (1960 - ) : Markante jazzinvloeden, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Bert Joris : www.bertjoris.be, www.muziekcentrum.be en nl.wikipedia.org

16:52 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

10/10/2013

Belgische creatie Mark-Anthony Turnage's 'Piano Concerto' in deSingel

Mark-Anthony Turnage We blijven onze noorderburen benijden om hun twee symfonische orkesten van wereldformaat. Maar zolang het Rotterdams Philharmonisch Orkest ons regelmatig komt bezoeken, zijn wij dik tevreden. Zoals gewoonlijk zijn ze van geen kleintje vervaard. Tussen twee Russische evergreens door nemen ze de Belgische creatie van het 'Piano Concerto' van Mark-Anthony Turnage (foto) voor hun rekening. Die maakt al een kwarteeuw furore met het laten klinken en botsen van hoog en laag, klassiek en licht. Vorig seizoen vereerde hij ons met de wereldcreatie van zijn gesmaakte Cello Concerto. Opnieuw hoor je een compositie heet van de naald. En wie beter dan pianokoning Marc-André Hamelin zet zijn schouders onder de solopartij? De Klassieke Symfonie van Prokofjev luidt het neoclassicisme in met een eigentijds eerbetoon aan Haydn. Bernstein roemt het werk als "one of the best musical satires ever written". Bovenaan de affiche prijkt 'De Vuurvogel'. Met deze sprookjesachtige balletmuziek voor "verkwistend groot" orkest vestigde Stravinsky naam en faam. Tot op vandaag is het zijn populairste concertstuk.

De Britse componist Mark-Anthony Turnage (1960) heeft zijn reputatie gevestigd met een spraakmakende mix van hedendaags-klassiek en jazzelementen, wat onder meer het pakkende Blood on the floor heeft opgeleverd. Daarnaast getuigen zijn opera's 'Greek' en 'The silver tassie' van een echte theatrale feeling.

Wie bij moderne Britse muziek nog steeds denkt aan het bedrieglijke pastoralisme van Britten of het onorthodoxe constructivisme van Tippett, moet dringend bijscholen. Hun modernistische klanken werden in de jaren 1970 en '80 gecounterd door de hypercompacte en ingenieuze muziek van componisten als Brian Ferneyhough en Michael Finnissy. Toch was de zogenaamd 'nieuw-complexe' muziek van deze heren geen lang leven beschoren.

Aan het eind van de vonge eeuw stond met componisten als Thomas Adès, George Benjamin en Mark-Anthony Turnage in Groot-Brittannië een nieuwe generatie op, die het postmodernistische pleidooi voor een interculturele en -historische diabog nieuw leven inbliezen. De eigentijdse muziekstijl van Tumage - recent aangesteld als 'composer in residence' van het Chicago Symphony Orchestra - omvat dan ook niet toevallig een heel gamma aan muzikale invloeden en stilistische referenties. Daarbij gaat hij de confrontatie met pop, rock en jazz niet uit de weg. Al sinds zijn eerste composities - daterend uit de jaren 1980, het hoogtepunt van de 'New Complexity'-beweging - incorporeerde Turnage elementen uit populaire en gevestigde musicalia en ontwikkelde hij een schriftuur die het midden houdt tussen de experimentele klanken van jazz- en rockgrootheden als Miles Davis of Prince en de neoklassieke flair van componisten als Britten, Stravinsky, Henze en Knussen. Wanneer sprake van Turnage denken we dan ook onmiddellijk aan energieke soundscapes, ritmische adrenalinestoten, wild uithalende melodieën en smerige saxklanken, zoals bijvoorbeeld in het wereldwijd bejubelde 'Blood on the floor', Turnages compositie voor jazz-trio en groot ensemble. Dat Turnage bovendien een begenadigd orkestrator is, met een voorliefde voor langademige muzikale structuren à la Bruckner, bewees de componist met de orkestwerken die hij schreef voor het City of Birmingham Symphony Orchestra, waarvan hij begin jaren 1990 'composer in association' was. Inmiddels is Turnage - met twee opera's, een twintigtal orkestwerken en een massa kamer- en ensemblemuziek op zijn palmares - uitgegroeid tot een van de meest opmerkelijke Britse componisten van het moment.

Programma :

  • Sergej Prokofjev, Symfonie nr 1 in D 'Klassieke', opus 25
  • Mark-Anthony Turnage, Piano Concerto (Belgische creatie)
  • Igor Stravinsky , De Vuurvogel (integraal)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Rotterdams Philharmonisch Orkest & Marc-André Hamelin : Prokofjev, Turnage, Stravinsky
Zaterdag 12 oktober 2013 om 20.00 u
(inleiding door Magda De Meester om 19.15 u)
Desingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.rotterdamsphilharmonisch.nl

Extra :
Mark-Anthony Turnage : www.boosey.com, www.schott-music.com en youtube
Mark-Anthony Turnage (1960 - ) : Markante jazzinvloeden, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

20:28 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

07/03/2013

Ars Musica viert honderdste verjaardag van le Sacre du Printemps met een themadag in Flagey

Igor Stravinsky Op zaterdag 9 maart viert Ars Musica de honderdste verjaardag van Igor Stravinsky's Sacre du Printemps met een themadag in Flagey. Stravinsky's populairste werk stond voor een radicale breuk in de muziek. Critici gaven het de alternatieve titel Massacre du Printemps ( 'de slachting van de lente') , maar bij het brede publiek groeide het echter al snel uit tot een klassieker. Tijdens deze themadag viert Ars Musica de emblematische en bijzonder fascinerende componist met verrassende concerten waarbij Le Sacre in zijn originele versie wordt opgevoerd of een inspiratiebron is. Daniel Blumenthal en Jean-Claude Vanden Eynden spelen Le Sacre op twee piano's en Fabian Fiorini en Boyan Vodenitcharov dienen van antwoord met de vrije improvisatie 'Mes respects, Igor'. Voor de jongste bezoekers volgt een workshop rond Le Sacre en de opvoering van Suite met uitleg rond Histoire du Soldat. Op het programma prijken verder zes nieuwe creaties van Quatuor Tana op basis van Stravinsky's werk, themafilms en een amateurkoor. Met als klap op de vuurpijl: Le Sacre in orkest versie door het Brussels Philharmonic.

Lezing Claude Ledoux : Le Sacre comme point d'aboutissement : primitivisme ou modernité ? - 15.00 u
Aan deze honderdste verjaardag valt niet te ontkomen: op 29 mei 1913 werd in het Parijse Théâtre des Champs Elysées Le Sacre du printemps gecreëerd. Van dit revolutionaire werk, dat vaak als onnavolgbaar wordt bestempeld, zijn nochtans waardige telgen terug te vinden in het oeuvre van Varèse. De Sacre schudt de gevestigde codes van luisterervaring, ruimte en tijd grondig door elkaar en is tegelijk een krachtige getuigenis over een periode die bulkt van de artistieke ideeën. De revolutionnaire ontwikkelingen in de plastische kunst en de film hebben ongetwijfeld bijfgedragen tot de geniale stuiptrekkingen van Stravinsky's geest.
Zijn culturele wortels speelden evenzeer een belangrijke rol. Als Rus was Stravinsky het neonationalistische gedachtengoed genegen. Zijn Sacre zit vol verwijzingen naar Russische volksdansen en is duidelijk geïnspireerd op de volkse melodieën uit de etnomusiciologische bundel Juskiewicz.
Ook Stravinsky's historische wortels komen in het werk aan de oppervlakte. En dan zijn er nog de grote muzikale voorbeelden van de componist: Schubert, Liszt, Glinka en Moussorgsky, om er maar enkele te noemen.
De muziekschriftuur van de Sacre baadt in een totaal nieuw licht. De klankvertelling gaat vergezeld van een aantal choreografische keuzes die wel moésten aanleiding geven tot het beruchte schandaal van 1913. Dit wonderlijke magma van in elkaar verstrengelde krachten tracht Claude Ledoux in zijn lezing te ontrafelen, zonder het mysterie teniet te doen dat van de Sacre een absoluut meesterwerk maakt.

Daniel Blumenthal & Jean-Claude Vanden Eynden : Igor Stravinsky, Le Sacre du printemps (versie voor twee piano's) - 15.00 u
In 1910, wanneer Stravinsky nog volop aan de compositie van L’Oiseau de feu werkt, komt de idee van de Sacre du printemps in hem op.
In zijn mémoires (Chroniques de ma vie) beschrijft Stravinsky de ontstaansgeschiedenis van het werk: "Op een dag kwam geheel onverwacht - want mijn geest was door heel andere zaken opgeslorpt - de idee in me op een voorstelling te maken over een groot heidens ritueel: oude wijzen, in een cirkel gezeten, kijken naar de dodendans van een jong meisje, hun offergave om de lentegod gunstig te stemmen. Dat zou het thema worden van de Sacre du Printemps. Ik moet toegeven dat ik sterk onder de indruk was van mijn ingeving en had het er onmiddellijk over met mijn vriend, de schilder Nicolas Roerich, die bekendstaat om zijn uitbeeldingen van het paganisme."
Op aansporen van Diaghilev, die onmiddellijk enthousiast reageert, werkt Stravinsky samen met Roerich in de loop van 1911 de opeenvolgende taferelen uit. De compositie van de partituur, die Stravinsky moet onderbreken voor de creatie van zijn andere balletten (L’Oiseau de feu en Petruchka), zal meer dan twee jaar in beslag nemen. De componist voltooit het werk op 8 maart 1913.
Gelijktijdig met de totstandkoming van de orkestpartituur realiseert Stravinsky een reductie voor quatre-mains, evenals een tweede reductie voor twee piano’s. Beide zijn bedoeld voor de eerste repetities met de dansers.
De afwezigheid van de briljante orkestkleuren schept geenszins een droge of flauwe indruk maar biedt een uitgepuurde lezing van het ballet, waarbij de harmonieën bloot komen te liggen en niets van de intrinsieke kracht van de Sacre verloren gaat.

Ictus : Igor Stravinsky, Histoire du Soldat - Suite - 15.45 u
Een concert met commentaar van Jean-Luc Plouvier voor kinderen vanaf 12 jaar

Na het einde van de Eerste Wereldoorlog, in 1918, komt de Franse avant-garde op gang, als hevige reactie tegen de Wagneriaanse “nevel” en de Debussiaanse “mist”. Met een zelden geëvenaarde virtuositeit en frisheid componeert Stravinsky met L'Histoire du Soldat de eerste remix uit de muziekgeschiedenis. Circusgeschal, Zwitserse legermuziek, Russische liederen, walsen en tango’s: alles vloeit samen tot één groot wervelend klankfestijn. Ictus brengt de trioversie (zonder verteller), die gedomineerd wordt door een lustig krassende vioolpartij zoals geen enkele componist voor hem ooit had durven schrijven.
Alle aspecten van dit baanbrekend werk worden toegelicht aan de hand van pianofragmenten, delen uit de choreografie van Le Sacre du Printemps, gereconstrueerd door Dominique Brun, en enkele neoklassieke schilderijen. Dat alles levert een vermakelijke en toegankelijke uiteenzetting op.

Lezing Harry Halbreich : Le Sacre en Jeux: twee voedingsbronnen van een eeuw muziekcreatie - 15.45 u
Op 29 mei 1913, net honderd jaar geleden, sloeg de creatie van Le Sacre du printemps van Igor Stravinsky in als een bom en bracht een regelrechte herschikking van het muzieklandschap teweeg. Op orkestraal, harmonisch maar vooral ook ritmisch vlak zou het werk gedurende tientallen jaren een beslissende impact hebben op de muziekcreatie. Stravinsky’s krachtige statement overschaduwde volledig de creatie van Jeux van Claude Debussy, die nochtans slechts twee weken eerder had plaatsgevonden. Het verdere verloop van de muziekgeschiedenis toont aan dat, terwijl de Sacre insloeg als een bom, Jeux pas achteraf een tijdbom is gebleken, waarvan de impact tot op vandaag blijft nazinderen bij de jongste generatie componisten. De Sacre is toegetreden tot het lijstje van klassieke meesterwerken. In navolging van Beethovens Sinfonia Eroica (een soort 'Sacre van de 19de eeuw', zoals Stravinsky's meesterwerk kan worden gezien als een 'Eroica van de prille 20ste eeuw') maakt de Sacre definitief deel uit van de muziekgeschiedenis, zonder echter nog een actieve invloed uit te oefenen op de hedendaagse creatie. Vanop enige afstand aanschouwd, is de Sacre misschien wel een laatste grote romantische symfonie, waarin trouwens ook Debussy's muziektaal is opgenomen: ontwaart men in de inleiding van het tweede deel geen Debussiaanse Nuages? Misschien brengt Petrouchka - op een andere manier weliswaar - een krachtigere boodschap van vernieuwing, met zijn procédés van montage en collage, zijn polytonaliteit en polyritmie, zijn opeenstapeling van verschillende muzieksoorten, en de indringing van populaire en volkse stijlen. Het vernieuwende karakter van Jeux ligt hem dan weer in de explosie van de muziekvorm, de orkestschriftuur, de subtiele oplossing van systemen en harmonieën: de muzikale syntaxis ondergaat er diepgaande wijzigingen, die hebben geleid tot de spectrale, aleatorische en (slechts schijnbaar!) informele stromingen die de creatie tot op vandaag voeden.
De uiteenzetting van Harry Halbreich zal verscheidene aspecten schetsen van deze langzame muzikale omwenteling.

In de wandelgangen - 16.45 u
Het veelzijdige genie van Igor Stravinsky kleurt de hele 20ste eeuw. Ofschoon de componist geen directe volgelingen had, wordt hij tot op vandaag erkend als spirituele vader van de hedendaagse muziek. Door zich de meest verschillende stijlen eigen te maken, van ver in de geschiedenis tot in de moderne tijd, baande hij zich een atypische weg en ontpopte zich als onevenaarbaar 'ritmicus', als genie van timbre en orkestratie, maar ook als eerbiedwaardig architect van de vorm. Naar aanleiding van de 100ste verjaardag van Le Sacre droeg Ars Musica vijf jonge componisten op om een werk te schrijven voor de bezetting van een van Stravinsky's korte composities.

Bittoviva Koor : Le Sacre du printemps becommentarieerd - 16.45 u
Le Sacre du printemps, becommentarieerd door twaalf jongedames met de stem op de lippen!
ReMuA baseert zich samen met het Bittoviva Koor op muziek van Stravinsky voor de creatie van twee poëtisch - muziektheatrale interventies waar gesproken en gezongen woord in elkaar versmelten; een mobiel project dat op de themadag rond Stravinsky een weg aflegt in de vele ruimtes van Flagey. Het Bittoviva Koor is ontstaan uit de zowel muzikale als menselijke ontmoeting tussen ReMuA en Iva Bittova in 2012. Die ontmoeting mondde uit in een voorstelling die toerde in België, Frankrijk en Nederland (coproductie ReMuA - Zonzo Compagnie ) . Sindsdien komt deze groep van twaalf jonge zangeressen regelmatig samen voor de creatie van projecten die zowel podiumprésence als stembeheersing vereisen.

Quatuor Tana : Stravinsky, Andreas Moustoukis - 18.15 u
Stravinsky heeft maar drie composities voor strijkkwartet geschreven. Behalve het zeer korte Double canon (ter nagedachtenis van Raoul Dufy) heeft hij ze bovendien allemaal herwerkt. Zo orkestreert hij de Trois pièces pour quatuor à cordes voor de Quatre Études pour orchestre. Daarnaast duikt het Concertino in 1952 op als compositie voor twaalf instrumenten. In If I was Igor… onderzoekt Andreas Moustoukis hoe Stravinsky's constructivisme naar de 21ste-eeuwse context kan worden gekneed.

Fabian Fiorini & Boyan Vodenitcharov : Mes respects, Igor - 19.00 u
Vrije improvisatie voor twee piano's op Le Sacre du printemps

Brussels Philharmonic & Peter Jablonski : Stravinsky, Bartók - 20.15 u

Programma :
- Igor Stravinsky, Le Chant du Rossignol (1917)
- Béla Bartók, Derde pianoconcerto, Sz. 119 (1945)
- Igor Stravinsky, Le Sacre du Printemps (1913)

Op 29 mei 1913 werd Stravinsky’s meesterwerk Le Sacre du Printemps voor het eerst uitgevoerd in het Parijse Théâtre des Champs-Élysées. Het ballet geeft vorm aan een soort oerritueel waar een jonge maagd geofferd wordt om de goden gunstig te stemmen. Het schandaal tijdens de première, de schokgolf die door het Parijse publiek ging bij de onvoorspelbare, ritmische muziek en de afschuw om de woeste en barbaarse balletscènes hebben intussen plaats gemaakt voor de status van iconisch werk. Honderd jaar na de creatie heeft dit intense werk nog niets van zijn kracht ingeboet, ook al schrikken we intussen niet meer van de tempowisselingen en de atonale bewegingen die het werk zo typeren.

"Een oprechte, welgemeende en kameraadschappelijke groet aan het uitstekende orkest van het N.I.R.".  Dat schreef de Russische componist in mei 1952 in het Gulden Boek van het Groot Symfonie Orkest van het N.I.R., nadat hij het had gedirigeerd in een huldeconcert ter ere van zijn zeventigste verjaardag. De illustere voorganger van Brussels Philharmonic maakte toen nog deel uit van de openbare omroep. Het orkest zorgde niet alleen voor creaties van Stravinsky’s oeuvre, maar maakte zijn werk ook bekend bij het Belgische publiek. Brussels Philharmonic zet die Stravinsky-traditie vandaag verder onder leiding van chef-dirigent Michel Tabachnik, die terecht de geestelijke erfgenaam van Ernest Ansermet wordt genoemd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Themadag Igor Stravinsky's Sacre du Printemps
Zaterdag 9 maart 2013 vanaf 14.00 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.arsmusica.be en www.flagey.be

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

00:53 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

02/02/2013

Het Collectief brengt Stravinsky, Ives, Kagel en Schoenberg in Brussel

Mauricio Kagel Het Collectief stelt werken voor van vier markante componisten uit de 20ste eeuw. De Suite uit 'L'Histoire du soldat' van Stravinsky gaat terug op de avonturen van een militair die zijn ziel aan de duivel heeft verkocht. De muziek van Charles Ives, een groot figuur van de Amerikaanse muziek, haalt haar inspiratie bij de volksmuziek aan de andere kant van de Oceaan. Met Mauricio Kagel (foto), een fantastische Argentijnse componist, keren we terug naar Europa, waar hij zijn carrière beëindigde. Afsluiten doen we met Schoenberg, die terugkeert naar zijn wortels. Hij was de gangmaker van de muzikale vernieuwing van de Tweede Weense School en is de bepalende figuur binnen het repertoire dat Het Collectief uitvoert.

'Phantasiestück' voor fluit en piano biedt een mooi staaltje van het zogenaamde 'instrumentale theater' waarvoor Kagel beroemd is geworden. De titel verwijst onmiskenbaar naar de negentiende-eeuwse muziek, in het bijzonder naar die van Robert Schumann. Naast de vrij opgevatte vorm en het quasi geïmproviseerde karakter zijn er inderdaad heel wat stilistische verwijzingen naar het romantische idioom. De fantasie krijgt een regelrecht magische dimensie op het ogenblik dat - geheel onverwacht - een achter een scherm onzichtbaar opgesteld ensemble als in een droom muzikale herinneringen en toevoegingen speelt. Opnieuw verwerft de muziek pas betekenis in dialoog met dit scenische gegeven.

Programma :

  • Igor Stravinsky, Suite (L'histoire du soldat)
  • Charles Ives, Klaviertrio, op. 86
  • Mauricio Kagel, Phantasiestück
  • Arnold Schoenberg, Kammersymphonie Nr. 1, op. 9 (arr. Anton Webern)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief : Stravinsky, Ives, Kagel, Schoenberg
Woensdag 6 februari 2013 om 20.00 u (inleiding door David Baeck om 19.30 u )
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.hetcollectief.be

Extra :
Mauricio Kagel : www.mauricio-kagel.com, www.edition-peters.de, brahms.ircam.fr, UbuWeb Film (met de volledige versie van 'Match' en 'Antithèse.) en youtube
Mauricio Kagel, een inleiding..., Godfried-Willem Raes op www.logosfoundation.org
There Will Always Be Questions Enough. Mauricio Kagel in conversation with Max Nyffeler op www.beckmesser.de, 23/03/2000
'Lachen om de Dood', Jacques Kruithof, verschenen in Nieuw Wereld Tijdschrift, 1989, nummer 3, fragment opgenomen in programmaboekje deSingel, december 2000
Kagel - een schets van nabij, Luk Vaes, september 2007
Mauricio Kagel (1931-2008). Leukste componist van de twintigste eeuw op www.nrc.nl, 19/09/2008

Elders op Oorgetuige :
In memoriam Mauricio Kagel: 1931 - 2008, 23/09/2008

22:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

26/11/2012

Thierry Escaich brengt modern orgelprogramma in de Sint-Michielskathedraal in Brussel

Thierry Escaich Met de Franse componist, organist en improvisator Thierry Escaich (foto) klinkt het orgel in al zijn pracht. Hij is een van de belangrijkste figuren van de hedendaagse orgelscene en beschouwt de drie aspecten van zijn kunde als onlosmakelijk met elkaar verbonden, waarbij hij streeft naar een expressieve muzikale vertaling van een rijke innerlijke wereld. Het resoluut moderne programma bewijst hoezeer het orgel - 'Koning der instrumenten' - nog springlevend is.

De momenteel in Frankrijk razend populaire componist en organist Thierry Escaich (1965) volgde in de periode 1983-1990 orgel, compositie en orkestratie aan het Conservatoire de Paris. Op zijn 27ste werd hij aan hetzelfde instituut compositiedocent. Als opvolger titularis-organist van niemand minder dan Maurice Duruflé in Saint-Etienne du Mont in Parijs schrijft hij zich in in de grote traditie van Franse improvisatoren. Escaich is nog maar net de veertig gepasseerd, maar moet in Frankrijk tot de meest gespeelde componisten behoren. Hij is ook zelf een begenadigd uitvoerend musicus.

Marcel Dupré (1886-1971) was een Frans componist annex organist die veel voor orgel geschreven heeft. Hij studeerde orgel samen met Alexandre Guilmant, Louis Vierne, Charles-Marie Widor en Diémer aan het conservatorium in Parijs, waar hij in 1914 de Grand Prix de Rome ontving. In 1906 werd Dupré assistent van Widor in de kerk Saint-Sulpice te Parijs en volgde hem in 1934 als organist op. Hij was toen ook al orgelleraar aan het Parijse conservatorium, en van dit instituut werd hij in 1953 directeur.
Als componist van orgelwerken zette Dupré enerzijds de 19de-eeuwse traditie van Guilmant en Widor voort, die werd gekenmerkt door een sterk orkestrale techniek, maar oefende anderzijds invloed uit op de componist Olivier Messiaen, die zijn leerling was. Veel van zijn composities zijn voortgekomen uit improvisaties, waarin hij een meester was.

Programma :

  • Marcel Dupré, Le monde dans l'attente du Sauveur (Symphonie-Passion, op. 23)
  • Louis Vierne, Final (Symphonie n° 4, op. 32)
  • Olivier Messiaen, Verset pour la Fête de la Dédicace
  • Thierry Escaich, 3 Esquisses pour orgue, Geïmproviseerde meditatie, Symfonisch triptiek (improvisatie op 2 gegeven thema's)
  • Igor Stravinsky, Het vuurvogel, uittreksels (transcr. P. Pincemaille)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Orgelrecital Thierry Escaich
Woensdag 28 november 2012 om 20.00 u
St.-Michielskathedraal Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra :
Thierry Escaich : www.escaich.org, www.myspace.com/thierryescaich, fr.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube
Marcel Dupré : www.marceldupre.org en www.myspace.com/marceldupre

12:02 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

05/03/2012

Ars Musica strijkt deze week neer in Bergen

Michel Gonneville Ook dit jaar, van 6 tot 9 maart, is Bergen een belangrijke steunpijler van het festival Ars Musica. Met betrekking tot het onderwijs in hedendaagse muziek is het conservatorium er bijzonder actief. Tal van concerten illustreren er de diverse facetten van: een concert van de compositieklas, de uitnodiging van de Québecse componist Michel Gonneville (foto) en het conservatorium van Montréal, en een recital van de Québecse cellist EmilieGirard-Charest en pianist Jean-Philippe Collard-Neven. Het Tana Kwartet brengt drie creaties van Michael Levinas, Hikari Kiyama en Gwenaël Grisi - naast het tot klassieker uitgegroeide Different Trains van Steve Reich. Tot slot staat in Le Manège in het kader van het Festival Via op 20 maart de creatie van de opera De Blinden van Daan Janssens en Patrick Corillon met onder meer het ensemble Musiques Nouvelles.

Orchestre du Conservatoire Royal de Mons : Rondom Michel Gonneville 1
Dinsdag 6 maart 2012 om 20.00 u - Conservatoire Royal de Mons


Programma :

  • Igor Stravinsky, Symphonies d’Instruments à vent (1920)
  • Michel Gonneville, Browsing Agon (2008)
  • Edgard Varèse, Octandre (1923)
  • Michel Gonneville, Alonetogetherall (1992) - Microphone Songs (2002)

Emilie Girard-Charest & Jean-Philippe Collard-Neven
Woensdag 7 maart 2012 om 12.15 u - Conservatoire Royal de Mons

Dit Belgisch-Québecquois duo, opgericht in Montréal naar aanleiding van een recente Canadese tournee van Jean-Philippe Collard-Neven, laat zich opmerken door zijn zin voor vernieuwing en een gedeelde voorkeur voor eclectisme. Zo lag het aan de basis van drie composities voor dit concerten, opdrachten gegeven aan Jean-Pierre Deleuze, Jean-Luc Fafchamps en Michel Gonneville.

Programma :

  • Jean-Pierre Deleuze, Reflets (2011) (Belgische creatie)
  • Michel Gonneville, Couple au repos (2011) (Belgische creatie)
  • Pierre Slinckx, Silhouettes (2011) volledige versie, wereldcreatie
  • Jean-Philippe Collard-Neven, Elsewhere (2011)
  • Jean-Luc Fafchamps, Trois chants pour mieux voir. 1. ... par en-dessous (2010)

Tana : moved in translation
Woensdag 7 maart 2012 om 20.00 u - Maison folie (Arbalestriers) - Mons

Programma :

  • Gwenaël Grisi, 3e Quatuor à cordes : Erinnerung** (Découverte TACTUS Jeune Compositeur)
  • Hikari Kiyama, String Quartet (Belgische creatie)
  • Michael Levinas, Quatuor à cordes n°2 - création de la nouvelle version (2006 - révision 2011)
  • Steve Reich, Different trains (1988)

Concert studenten compositieklas Conservatoire Royal de Mons
Donderdag 8 maart 2012 om 12.15 u - Conservatoire Royal de Mons

Concert studenten kamermuziekklassen Conservatoire Royal de Mons : Rondom Michel Gonneville 2
Vrijdag 9 maart 2012 om 12.15 u - Conservatoire Royal de Mons


Programma :

  • Michel Gonneville, Volées. Carillons d’oiseaux (piano solo) - Chute/parachute (piano en tape)
  • Michel Gonneville, Montée de printemps (fagot solo)
  • Michel Gonneville, Relais papillons (viool, fluit, klarinet, cello en piano)

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica 2012 : viering van het anderszijn en de ontdekking, 24/02/2012

21:33 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook