08/12/2015

Quatuor Ébène graaft naar de kern van het strijkkwartetrepertoire

Henri Dutilleux Het Quatuor Ébène heeft een uiteenlopende en omvangrijke muzikale smaak, dat merk je dit seizoen tijdens drie concerten in Bozar. Woensdag graaft het kwartet naar de kern van het strijkkwartetrepertoire. Je krijgt een van Joseph Haydns 'zonnekwartetten' te horen, net als 'Ainsi la nuit' van de twintigste-eeuwse Franse componist Henri Dutilleux. Tot slot trakteert de grote Japanse pianiste Mitsuko Uchida op een Pianokwintet van Robert Schumann, groots in zijn genre en een hoogtepunt van de romantische muziek.

Zeg niet zomaar strijkkwartet tegen Quatuor Ébène. Niet alleen hebben de vier zich op korte tijd naar de wereldtop gekatapulteerd met klassiek repertoire, ondertussen blijkt er ook nog een grensverleggend jazzcombo in hen schuil te gaan. Het Franse Quatuor Ebène is dan ook ongelooflijk veelzijdig. Het beweegt zich soepel van klassieke muziek naar jazz en speelt met absolute controle van klank en vorm, zonder aan elegantie te verliezen. Het viertal is herhaaldelijk onderscheiden. Zo kreeg het prijzen tijdens het ARD Concours in München (2004) en was het onderdeel van het BBC New Generation Artists Scheme (2006). Recentelijk waren de musici Artists in Residence in Wigmore Hall. Gramophone riep hun cd met strijkkwartetten van Debussy, Ravel en Fauré in 2013 uit tot 'Opname van het jaar'.

'Ainsi la Nuit' uit 1976 van Henri Dutilleux (foto) is het enige werk voor strijkkwartet van de Fransman en een van zijn weinige kamermuziekwerken: de meeste andere werken voor kleine bezetting waren jeugdwerken en worden niet opgenomen in zijn officiële werkencatalogus. Muzikaal gesproken is Dutilleux net als zijn ondertussen al gestorven tijdgenoot Olivier Messiaen gefascineerd door heldere, briljante klankkleuren. Anders dan Messiaen probeert Dutilleux grotendeels trouw te blijven aan bestaande vormstructuren. Bij hem vindt men dus niet de grillige ritmes en oriëntalistische invloeden terug die Messiaens werk zo herkenbaar maken. De evocatieve titels van de afzonderlijke delen kenschetsen een bepaalde gemoedsgesteldheid maar hoeven zeker niet als letterlijke taferelen gezien te worden. Wel is het concept van tijd en tijdsverloop erg belangrijk bij Dutilleux en dat concept vindt zijn weerslag in de complexe structuur van Ainsi la Nuit, waarbij korte muziekfragmenten van eerder gespeelde muziek ("Parentheses" noemt Dutilleux ze) tussen de grotere delen ingevoegd worden om zo op een inventieve manier abstracte concepten als herinnering en vergetelheid te illustreren.

Programma :

  • Joseph Haydn, Strijkkwartet, op. 20/2, Hob.III:32
  • Henri Dutilleux, Ainsi la nuit
  • Robert Schumann, Pianokwintet, op. 44

Praktische info :

Quatuor Ébène & Mitsuko Uchida : Haydn, Dutilleux, Schumann
Woensdag 9 december 2015 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.quatuorebene.com

Extra :
Henri Dutilleux op www.schott-music.com en youtube
Dutilleux en kamermuziek: zonnebloemen uit de schaduw gehaald, op www.nopapers.nl

Beluister alvast Dutilleux' Ainsi la Nuit, uitgevoerd door het Belcea Quartet

22:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

13/04/2015

Dudok Kwartet brengt Haydn, Beethoven en Ligeti in Leut

Dudok Kwartet Van Haydn tot Xenakis: al eeuwenlang spreekt het strijkkwartet bij alle mogelijke componisten tot de verbeelding. Het Dudok Kwartet brengt het verhaal in de muziek tot leven met scherpzinnige interpretaties en vindingrijke programma's. Het Dudok Kwartet zoekt naar context en betrekt de luisteraar bij die zoektocht. Zo wordt elk concert een verrassend, meeslepend en actueel verhaal.

Het Dudok Kwartet, dat in juni 2013 met de hoogste onderscheidingen afstudeerde aan de Nederlandse Strijkkwartet Academie, wordt mede door zijn successen op internationale concoursen erkend als één van de meest veelbelovende jonge strijkkwartetten van Europa. Het kwartet haalde voor zijn naam inspiratie bij de Nederlandse architect W.M. Dudok. Meer dan aan alle bouwkunstenaars heb ik aan de componisten te danken, schreef hij. Ik voel diep de gemeenschappelijke basis van de muziek en de architectuur: ze ontlenen immers beide hun waarde aan de juiste maatverhoudingen.

Het programma Metamorfosen onderzoekt de lijn die van Haydn, via Beethoven naar Ligeti loopt en die een fascinerend spel van continuïteit en ontwikkeling omvat, uitgestrekt over twee eeuwen. Deze drie componisten waren meesters in het creëren van een architectuur in de muziek, maar wisten zich tegelijkertijd te onttrekken aan deze structuur. Haydn, Beethoven en Ligeti tonen zich in deze drie composities ieder een meester in thematische ontwikkeling en fantasierijke dramaturgie, gecombineerd met een zeer persoonlijke stem.

György Ligeti schreef zijn Eerste strijkkwartet 'Metamorphoses nocturnes', een werk van een duizelingwekkende technische complexiteit, in 1953-54. In het Hongarije van begin jaren 1950 was de uitvoering van een werk van deze dissidente componist ondenkbaar. De première kwam er pas in 1958 in Wenen. In het dit werk neemt één grondmotief steeds andere gedaanten aan, als in een nieuwe versie van de beproefde variatievorm.

De titel van Ligeti's Strijkkwartet nr. 1 (1953) zou een 'latente opera' kunnen suggereren. Voor zover bekend is hier echter geen sprake van een programma of achterliggend emotioneel drama. 'Métamorphoses' verwijst, alvast volgens de componist zelf, eerder naar de globale opbouw van de compositie: een eendelig werk, opgebouwd uit verschillende in elkaar overlopende segmenten van ongelijke lengte, die allemaal gegenereerd worden vanuit één basismotief. Toch blijft het moeilijk om te weerstaan aan de verleiding om ook aan de metamorfoses een onderliggend programma te koppelen. De muziek is bijzonder sfeerrijk, heel episodisch, uitgesproken emotioneel en bevat soms expliciet contextuele connotaties. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer er vanuit een uitdijende stilte een elegant en quasi tonaal Tempo di Valse opduikt; of wanneer de componist plots een gewichtig Alla marcia in pizzicato-stijl voorbij laat denderen. Ligeti's gebruik van de allerminst frequente tempo- aanduiding Allegretto gioviale, vlak voor het marsfragment lijkt een duidelijke referentie aan het begin van Bergs Lyrische Suite te zijn, met alle implicaties van dien . Ligeti zelf houdt zich echter op de vlakte, ook wat betreft de aanduiding 'Nocturnes'.

Hoewel deze aanduiding volgens hem alleen maar een algemene sfeer oproept, zien velen daarin ook een verwijzing naar de 'nachtmuzieken' van Béla Bartók, Ligeti's grote voorbeeld. Het vierde deel uit diens pianocyclus 'Im Freien' (Klänge der Nacht) begint bijvoorbeeld met nagenoeg hetzelfde motief als Ligeti's Métamorphoses. Maar de invloed van Bartók gaat nog veel verder: de percussieve behandeling van de strijkers, het uitvoerige gebruik van onregelmatige metra en ongewone ritmische accenten en de verregaande chromatiek sluiten allemaal heel dicht aan bij diens stijl, in het bijzonder die van zijn strijkkwartetten (vooral het vierde). Daarnaast ontvouwt Ligeti ook al enkele technieken die in zijn latere oeuvre nog belangrijker zullen worden. Opmerkelijk is dat Ligeti in deze periode ook Bergs Lyrische Suite had leren kennen, zij het enkel via de partituur. Zeker Bergs technieken om een lyrische melodie in een chromatisch veld te plaatsen of de schuivende klankgebeurtenissen uit het Allegro misterioso hebben een onmiskenbare impact gehad op de jonge toondichter.

Robert Kirzinger over Ligesti's eerste Stijkkwartet : "Ligeti's String Quartet No. 1 was written in Budapest in 1953-1954, but not premiered until May 8, 1958, by the Ramor Quartet in Vienna. By that time Ligeti had already left the Soviet-controlled Hungary for the West and had been introduced to music that had only barely penetrated the Eastern bloc; including the music of Stockhausen and Boulez, the advent of serialism, and the electronic music studios. Ligeti's own progress as a composer put him far beyond the influence of Kodály, Bartók, and the Hungarian nationalism that permeated most of his work in Budapest. Bartók's influence on Ligeti's music is twofold, and includes his sophisticated sense of rhythm and motivic development, and also his lifelong use of folk song and folk-influenced musical materials. Ligeti's Musica ricercata for piano; their offspring, the Six Bagatelles for wind quintet; and the String Quartet No. 1 show these influences most clearly.

Although the String Quartet No. 1 is ostensibly a one-movement work lasting over 20 minutes, this single movement makes up many sections of disparate character. The piece opens with a stepwise melody (G-A-G sharp-A sharp) accompanied by chromatic scales. A second theme is angular, staccato, and aggressive. Closer attention to these two apparently disparate sections, however, reveals similarities in their melodic contours, which are based on the relatively simple chromaticism of the opening motif. New ideas and textures succeed one another throughout the piece, typically in fast-slow-fast alternation (another Bartók technique), but the melodic characteristics of each section may be traced to the piece's opening. Variation of rhythm provides the piece with much of its sense of progression, with somewhat amorphous passages giving way to the quick irregular meters of a dance form; there are also other stylistic parodies of folk music. Use of biting dissonance (one of the reasons the composer's more advanced work was not officially supported) occurs throughout; the second section features passages of parallel minor seconds. Ligeti's ear for unusual timbral possibilities is already at work in this early piece. High harmonic glissandi near the end of the work may presage the distinctive sound of Apparitions and the later pieces for which Ligeti came to be known. " (*)

Programma :

  • Ludwig van Beethoven, Strijkkwartet in a Op. 132
  • Joseph Haydn, Strijkkwartet in Bes Op. 76 nr. 4 'Sonnenaufgang'
  • György Ligeti, Strijkkwartet nr. 1 'Metamorphoses Nocturnes'

Praktische info :

Dudok Kwartet: Beethoven, Haydn, Ligeti
Vrijdag 17 april 2015 om 20.15 u
Sint-Pieterskerk Leut


Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.ccmaasmechelen.be

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
(*) György Ligeti, String Quartet No. 1 ("Métamorphoses nocturnes"), Robert Kirzinger op www.answers.com
Beluister György Ligeti's String Quartet No. 1 integraal op www.allmusic.com

22:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/03/2014

Julian Prégardien brengt nieuwe liederen van Frank Agsteribbe in AMUZ

Frank Agsteribbe Uit het grootste lijden ontstaan vaak de mooiste kunstwerken. Een stelling die zeker van toepassing is op het repertoire voor de Goede Week. Van polyfone lamentaties tot barokke tenebrae: ontelbare ontroerend mooie composities doorbreken de duisternis met muzikale schittering. Zo ook Joseph Haydns Musica instrumentale sopra le sette ultime parole en de acht nieuwe liederen die Frank Agsteribbe (foto) door dit werk liet beademen.

Haydn componeerde zijn Sieben Letzte Worte aanvankelijk voor orkest. Algauw ontstonden versies voor kleinere instrumentale bezettingen, maar ook als oratorium gooide de compositie hoge ogen. De religieuze onderlaag en ze bijzondere uitvoeringscontext van Haydns zetting inspireerden Frank Agsteribbe tot een eigen creatie: Ernste Gesänge. Julian Prégardien - al even getalenteerd als zijn vader - is de ceremoniemeester van dienst in deze hoogst individuele meditatie, met zeven liederen die Haydns origineel reflecteren, becommentariëren en interpreteren.

Frank Agsteribbe (1968) is een veelzijdig musicus die zich profileert als dirigent, klavierspeler en componist. Binnen al zijn activiteiten zoekt hij naar een directe expressie, plasticiteit en levendige kleurrijkheid, dit zowel in opera - als dirigent en continuo - als in barok- of hedendaagse muziek. Vooral de raakvlakken tussen muziek uit de 17de of 18de eeuw met de muziek van vandaag genieten zijn bijzondere interesse.

Agsteribbe studeerde orgel bij Stanislas Deriemaeker en Joris Verdin, en klavecimbel bij Jos Van Immerseel aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen. Daarnaast vervolmaakte hij zich bij Gustav Leonhardt, Davitt Moroney en Luigi Ferdinando Tagliavini. Naast zijn intense activiteit binnen de oude muziek als continuospeler interesseert hij zich ook voor hedendaagse muziekliteratuur: hij studeerde bij Herman Sabbe (musicologie, Gent) en aan het Conservatorium van Antwerpen volgde hij bij Boudewijn Buckinx de lessen muziekgeschiedenis over de negentiende en twintigste eeuw, die niet enkel op een historische, maar ook op een sociologische en filosofische wijze benaderd werden. Op aanraden van Buckinx volgt hij tussen 1990 en 1994 compositielessen bij de Amerikaan Frederic Rzewski in Luik. Het is in deze periode dat Agsteribbe resoluut kiest voor een postmoderne schrijfwijze. Anderzijds komt ook zijn belangstelling voor oude muziek regelmatig terug in zijn composities.

Frank Agsteribbe heeft inmiddels meer dan 80 composities op zijn naam staan, waarvan het grootste gedeelte geschreven werd in opdracht, ondermeer van Radio 3/Klara, Transparant, Vlaams Radio Orkest, Concertgebouw Brugge, Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen, November Music, Il Gardellino ... Meer dan 40 van zijn composities werden opgenomen op CD of radio, en werden over de hele wereld uitgezonden. Belangrijke creaties vonden plaats in Brazilië, Berlijn (Konzerthaus en Deutsche Oper) en het Gaudeamus Festival in Amsterdam.

Praktische info :

Julian Prégardien & Frank Agsteribbe : Haydn, Agsteribbe
Donderdag 20 maart 2014 om 21.00 u
(inleiding door Christine Dysers om 20.15 u )
AMUZ - Antwerpen
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be

Dit concert werd geannuleerd wegens ziekte van Julian Prégardien. De uitvoering wordt verplaatst naar donderdag 26 februari 2015

Extra :
Frank Agsteribbe : www.frankagsteribbe.be en www.matrix-new-music.be

00:44 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/01/2013

Engelse tenor Ian Bostridge met verrassend recitalprogramma in De Munt

Ian Bostridge Een recitalprogramma met tal van verrassende Britse invloeden, dat is wat de Engelse tenor Ian Bostridge ons aanbiedt. Deze veelzijdige artiest, die zowel uitblinkt in barokmuziek als in het romantische lied of in 20ste-eeuwse muziek, vertolkt schitterende aria's van Purcell en geestelijke gezangen van Bach in moderne arrangementen van zijn landgenoten Tippett en Britten, kiest liefdesdronken canzonettas die door Haydn in Engeland werden gecomponeerd en laat ons kennis maken met geëngageerde liederen van Britten en pacifistische poëzie van Walt Whitman, door Kurt Weill op muziek gezet. Een gewaagde tocht doorheen diverse stijlen en periodes, zowel inzake zang als pianobegeleiding; een reis ook langsheen diepe emoties, onder het gesternte van de muziek die het lijden en de dood opschort… Music for a while.

Programma :

  • Henry Purcell / Michael Tippett, Music for a while (1692)
  • Johann Sebastian Bach / Benjamin Britten, Five Spiritual Songs (1969)
  • Joseph Haydn, Original Canzonettas (H.XXVIa 25-36) (1794-1795)
  • Henry Purcell / Benjamin Britten, The Queen’s Epicedium (1695/1944)
  • Benjamin Britten, Who are these children, op.84 (1969) (selectie ¦ sélection ¦ selection)
  • Kurt Weill, Walt Whitman Songs (1942)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ian Bostridge & Julius Drake: Music for a while
Woensdag 23 januari 2013 om 20.00 u
De Munt - Brussel

Leopoldstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be

Extra :
Interview met Ian Bostridge op www.demunt.be
Sir Michael Tippett op en.wikipedia.org, www.schott-music.com en youtube
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube
Benjamin Britten (1913 - 1976): Persoonlijkheid onder invloeden op www.musicalifeiten.nl

21:09 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

12/03/2012

Bennewitz Quartet brengt Haydn, Schnittke en Dvorak in het Conservatorium Brussel

Alfred Schnittke De strijkkwartetcyclus van Bozar staat dit seizoen in het teken van de jeugd. Dat bewijst o.m. de aanwezigheid van het Bennewitz Quartet, een Tsjechisch ensemble van topniveau (en winnaar van de prestigieuze Premio Paolo Borciani in 2008). De traditie van het strijkkwartet in Tsjechië is even levend als rijkgevuld, zoveel is duidelijk. Op het programma staat muziek uit de 18de eeuw van Haydn, de 'vader van het strijkwartet', uit de 20ste eeuw van Schnittke (foto), de Sovjetcomponist van Duitse origine, en ten slotte uit de 19de eeuw van Dvorak, Tsjechiës bekendste componist. Kortom, een programma dat alle facetten van dit talentvolle kwartet aan bod laat komen.

Alfred Schnittke (1934-1998) is een componist die niet in één vakje is onder te brengen: hij vermengde verschillende stijlen, technieken en gedachtegangen uit de (westerse) muziekgeschiedenis om zo tot een heel eigen klank te komen. Schnittke voelde zich eigenlijk een vreemde in eigen land. Zijn vader was een Duits-Joodse Rus, zijn moeder een Wolga Duitse, en hijzelf groeide op in de tijd van de Sovjet Unie. Schnittke's muziek past zowel in de Russische als de Duitse traditie. Zijn muzikale ontwikkeling werd beïnvloed door zijn ontmoetingen met o.a. Skriabin, Stravinsky, Prokofiev en Sjostakovitsj. Maar hij voelde zich ook sterk verbonden met de Duitse muziek. Bach was voor hem de alfa en de omega van de muziek. Ook hij was een groot bewonderaar van de muziek van Gustav Mahler en Alban Berg, zeker ook vanwege de expressiviteit ervan. Lange tijd heeft hij ook de muziek van Anton Webern bestudeerd.

Met Schnittke's originele geest en de beperkingen van de Sovjet culturele politiek, is het geen wonder dat daaruit botsingen ontstonden. Lange tijd werd zijn kunst door de autoriteiten beschouwd als gekunsteld, experimenteel en sterk leunend op West Europees avant-gardisme. Zijn composities werden ongeschikt geacht om de Sovjet Unie te vertegenwoordigen in het buitenland. En omdat hij geen concessies wilde doen, werd het hem lange tijd verboden het land te verlaten. Toch begon Schnittke's roem in het buitenland. De nieuwsgierigheid naar deze onbekende Sovjet componist werd gewekt door uitvoering van zijn werken op internationale festivals vanaf 1966. Schnittke's muzikale taal wordt overal ter wereld begrepen doordat er emoties in doorklinken. Zijn muziek is expressief, suggestief en associatief. Schnittke nam al vrij snel afstand van diverse richtingen binnen de avant-garde in die tijd. Hij zocht naar een manier om zijn muziek een rijkere associatieve inhoud te kunnen geven. In 1968 formuleerde Schnittke zijn concept van het 'polystylisme', een compositiestijl met verschillende lagen, een dialoog met het muzikale verleden. Bepalend voor de muziek van Schnittke is dat de muziek van het verleden, geciteerd of verwerkt in veel van zijn werken, steeds wordt gecombineerd met de muzikale taal van het heden. Het was even een schok dat Schnittke afscheid nam van het strenge avant gardisme, maar het paste bij de geest van de tijd, vermoeidheid en ontgoocheling over seriële muziek en complexiteit, en ook passend in de nieuwe eenvoud. Tegelijkertijd bezorgde het Schnittke een grote schare nieuwe aanhangers en sindsdien is zijn muziek steeds populairder geworden.

Programma :

  • Joseph Haydn, Strijkkwartet op. 33/2, Hob.III:38
  • Alfred Schnittke, Strijkkwartet nr. 3 (1983)
  • Antonin Dvorak, Strijkkwartet nr. 13, op. 106

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bennewitz Quartett : Haydn, Schnittke, Dvorak
Dinsdag 13 maart 2012 om 20.00 u
(Inleiding door Yves Knockaert om 19.30 u)
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.bennewitzquartet.com

Extra :
Alfred Schnittke : www.schnittke.de, www.schirmer.com, www.boosey.com en youtube
Alfred Schnittke (1934 - 1998): Meer dan een polystilistisch kameleon, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Beluister alvast de eerste beweging uit Alfred Schnittke's Strijkkwartet nr. 3

11:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

26/02/2012

Wereldcreatie eerste symfonie van Wim Henderickx in Bozar

Wim Henderickx Op vrijdag 2 maart brengt het Nationaal Orkest van België onder leiding van Stefan Blunier een ambitieus concertprogramma. Met cellist Daniel Müller-Schott keert het NOB even terug naar de eerste bloeitijd van het symfonieorkest toen Joseph Haydn bij de Esterhazy's een hoogstaand ensemble leidde en er voor topmusici componeerde. Voor Joseph Weigl schreef hij toen zijn Eerste celloconcerto. Met Skriabins Tweede symfonie blikt Stefan Blunier terug naar de uitdagingen van de symfonische muziek bij het begin van de 20ste eeuw. En uiteraard is het in dit programma vooral uitkijken naar de wereldcreatie van 'At the Edge of the World' van Wim Henderickx (foto). Deze componist heeft afgelopen 20 jaar al een indrukwekkend oeuvre voor kamermuziek, muziektheater en orkest bij elkaar gecomponeerd, maar schreef nu pas voor het eerst het woord 'symfonie' op de voorpagina van een werk. De ondertitel 'At the Edge of the World' verwijst naar Henderickx' grote fascinatie voor het oeuvre van beeldend kunstenaar Anish Kapoor. In zijn symfonie laat hij oost en west dialogeren in een zoektocht naar een invulling van het beladen begrip 'symfonie'. De componist, die dit jaar vijftig wordt, gaat in het werk op zoek naar de functie van de symfonie in de 21-ste eeuw en hij exploreert er volop contrasten op het vlak van melodie, klankkleur en dynamiek.

De muziek van Wim Henderickx vindt haar inspiratie vooral in buiten-europese culturen. Vanuit zijn voorliefde voor het oosterse denken ontstond al gauw zijn enorme interesse voor de Indische muziek. Ook Afrikaanse muziek fascineert hem. Zijn werken vormen geen loutere imitatie van zulke muziek. Henderickx houdt immers niet van het woord 'multicultureel' en vindt bonte mengelingen van muziek uit verschillende culturen onder het mom van 'multiculturalisme' eerder ongepast. Hij geeft dan ook de voorkeur aan de term 'intercultureel': "iedere cultuur moet haar eigen identiteit kunnen bewaren, zodat we op een respectvolle manier van elkaar kunnen leren". Henderickx blijft dan ook een westerling die zich vaak bedient van niet-westerse inspiratie.

Henderickx is een virtuoos orkestrator met zin voor de meest subtiele timbrecombinaties. Als slagwerker maakt hij in zijn werken meestal gebruik van een uitgebreid percussie-arsenaal met vaak ongewone instrumenten. Denken we maar aan de diverse cymbalen, buisklokken, Japanse tempelklokken, Thai-gongs en roto-toms in Raga III, of de reusachtige slagwerk-sectie van Raga I, met de Japanse dobachi en hyoshigi, Indiase klokken, Pekinese gongs, vingercimbaaltjes en crotales, naast Afrikaanse trommen en Europese percussie. De vorm van zijn composities is meestal eenvoudig en duidelijk en vaak afgeleid uit een groeiprincipe. Vanaf 1989-90 treffen we steeds meer oosterse invloeden aan in het werk van Henderickx. Het klankbeeld blijft echter ondanks de oosterse sfeer door en door westers. In de werken van Henderickx valt immers de snelle muzikale evolutie op in combinatie met een sterke ritmische houvast; kenmerken van de westerse muziek.

Programma :

  • Wim Henderickx, At the Edge of the World (Symfonie nr. 1), creatie
  • Joseph Haydn, Concerto voor cello en orkest nr. 1, Hob. VIIb:1
  • Alexander Skriabin, Symfonie nr. 2, op. 29

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB & Daniel Müller-Schott : Henderickx, Haydn, Skriabin
Vrijdag 2 maart 2012 om 20.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.onb.be

Extra :
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Medea van Wim Henderickx en Peter Verhelst in Gent en Antwerpen, 10/02/2012
Belgische premières van Wim Henderickx en Klas Torstensson in deSingel, 12/03/2011
Wereldcreatie The Four Elements van Wim Henderickx in Wijnegem, 2/03/2011
Gloednieuw slagwerkconcerto van Wim Henderickx op openingsconcert Come on! Beat it!, 31/01/2011
Wim Henderickx dirigeert eigen werk in Kortrijk, 28/04/2010
Canvas klassiek: Wim Henderickx, een Oosterling verdwaald in het Westen, 20/11/2009

21:35 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

26/01/2012

Signum Quartett brengt Haydn, Widmann en Schubert in Sint-Truiden

Jörg Widmann Van bij hun start wordt het Signum Quartett geroemd om hun expressie, levendigheid en toewijding. Het kwartet geniet de reputatie één van de meest interessante ensembles te zijn van hun generatie. Intensieve studieperiodes met zowel de Alban Berg, Artemis en Melos kwartetten als masterclasses met György Kurtág, Tabea Zimmermann, Walter Levin en Jörg Widmann hebben de artistieke ontwikkeling van het ensemble beïnvloed. In Sint-Truiden brengt het kwartet werk van Haydn, Widmann en Schubert.

Het Signum Quartett is laureaat van het Deutscher Musikwettbewerb en van de internationale competities Premio Paolo Borciani (Italië), het ICMC Hamburg en het London International String Quartet Competition, waar ze de begeerde publieksprijs toegekend kregen. Het kwartet speelt op belangrijke plaatsen zoals de Laieszhalle te Hamburg, de Philharmonie Essen, de Kölner Philharmonie, op het Festival Aix-en-Provence en op het Rheingau-Musikfestival. In samenwerking met het Goethe Institute heeft het kwartet uitgebreide concerttournees ondernomen in onder andere Mexico en Zuidoost Azië. In de zomer van 2009 werd de groep geselecteerd door het Schleswig-Holstein Music Festival om als kwartet deel te nemen aan een publieke masterclass met Alfred Brendel. Concerten van deze vier musici zijn zowel nationaal als internationaal uitgezonden geweest door onder meer WDR, NDR, SWR, Deutschlandfunk, DRS, ORF, BBC en Arte. Sinds het begin van seizoen 2009-2010 wordt het kwartet bijgestaan door het stART Programme van Bayer Kultur. Het debuutalbum van het ensemble bevat de eerste opname van Jörg Widmann's eerste strijkkwartet. De componist beschouwt het als de beste uitvoering van zijn werk. Sinds 2009 neemt het Signum Quartett op voor het label Capriccio.

De romantische sfeer van dit concert wordt even doorbroken met het Tweede Strijkkwartet van Jörg Widmann (foto). De composities van deze hedendaagse componist vallen op door virtuositeit en betoverende klankrijkdom. Je wordt zonder twijfel overdonderd door de intense en prachtige klankwereld van de muziek én door de meeslepende muzikale dialoog tussen de musici. 

Jörg Widmann (1973) is een van de fascinerendste componisten én klarinettisten van onze tijd. Hij volgde klarinet aan de Hochschule für Musik in München bij Gerd Starke en later bij Charles Neidisch aan de Juilliard School in New York. Als klarinettist won hij verscheidene prestigieuze wedstrijden. Widmann trad op met de grote internationale orkesten. Widmann was ook 'artist in residence' bij het Deutsche Sinfonieorchester Berlin, Heidelberger Frühling, bij het festival Spannungen en de Salzburger Festspiele. In oktober 2001 volgde hij Dieter Klöcker op als professor klarinet aan de Staatliche Hochschule für Musik in Freiburg.

Heel jong, op elfjarige leeftijd, begon Widmann compositie te studeren bij Kay Westermann. Daarna ging hij in de leer bij Hans Werner Henze, Wilfried Hiller en Wolfgang Rihm. Jörg Widmann ontving de afgelopen jaren tal van prijzen voor zijn composities, waaronder de prestigieuze Prijs van de Ernst von Siemens Stichting en de Ehrenpreis der Münchner Opern-Festspiele. Widmann componeerde tot nog toe vijf strijkkwartetten. Het Tweede strijkkwartet dateert uit 2003.

Programma :

  • Joseph Haydn, Strijkkwartet in C, op. 33 nr. 3
  • Jörg Widmann, Strijkkwartet nr. 2, Choralquartett
  • Franz Schubert, Strijkkwartet nr. 14 in d, D 890, Der Tod und das Mädchen

Tijd en plaats van het ge beuren :

Signum Quartett : Haydn, Widmann, Schubert
Zaterdag 28 januari 2012 om 20.15 u
Academiezaal - Sint-Truiden

Plankstraat 18
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.debogaard.be en www.signum-quartett.de

Extra :
Jörg Widmann : www.joergwidmann.com, www.schott-music.com en www.youtube.com

19:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

07/10/2011

Koen Broucke en Lucas Blondeel tasten relatie tussen muziek en beeld af

Lucas Blondeel Plotseling om half tien stond hij op van de sofa, vroeg om zijn kleren terwijl hij zei dat hij naar het gekkenhuis wilde. Alles wat hij wilde meenemen legde hij klaar: zijn horloge, geld, muziekpapier, pennen, sigaren, alles heel secuur. Februari 1854. De stemmen in het hoofd van Robert Schumann (1810-1856) waren ondraaglijk geworden. Hij leed aan gehoorhallucinaties; nu eens fluisterden engelen hem volledige muziekstukken in, dan weer werd hij gekweld door het gerochel van boze geesten. Enkele dagen later sprong hij in de Rijn. We zijn ondertussen zeventien jaar verwijderd van de meer vriendelijke doch onstuimige dialoog tussen Florestan en Eusebius in de 'Davidsbündlertänze'.

Een dialoog van stemmen is ook te horen in de 'Sonate in Es' van Joseph Haydn. Meer nog dan het traditionele contrast tussen een mannelijk en een vrouwelijk thema, ligt hieraan een volledig retorisch programma ten grondslag: dubitatio, narratio, probatio, refutatio en peroratio. De sonate dateert dan ook uit een woelige periode uit het leven van Haydn. Hartstochtelijke gevoelens gingen uit naar Marianne Von Genzinger, aan wie de sonate is opgedragen. Als brug tussen deze twee meesterwerken dienen de Acht Klavierstücke van György kurtàg.

De samenwerking tussen Koen Broucke en Lucas Blondeel (foto) is nieuw. Na concerten met Jan Michiels, Sylvia Traey, Christiaan kuyvenhoven e.a. gaat Broucke nu ook de uitdaging aan om met Blondeel, één van de meest beloftevolle pianisten van zijn generatie, de relatie tussen muziek en beeld af te tasten. De vele stemmen in de muziek van Haydn, Kurtàg en niet in het minst Schumann zullen vertaald worden in een schimmenspel op monumentaal formaat.

Programma :

  • Robert Schumann, Davidsbündlertänze op. 6
  • Joseph Haydn, Sonate in Es Hob. XVI/49
  • György Kurtàg, Acht klavierstücke op. 2

Tijd en plaats van het gebeuren :

Lucas Blondeel & Koen Broucke : Haydn, Kurtàg, Schumann
Zondag 9 oktober 2011 om 15.00 u
CC Hasselt
- schouwburg
Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be, www.lucasblondeel.com en www.atelierbroucke.com

Extra :
György Kurtág op www.arsmusica.be, www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000

15:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

05/09/2011

Nieuw orgelconcerto van Ludo Geloen in première in Poperinge

Ludo Geloen Op vrijdag 9 september wordt het nieuwe orgelconcerto van componist Ludo Geloen (foto) voor orgel, strijkers, kleine trom en pauken voor de eerste keer opgevoerd in de Bertinuskerk te Poperinge. Het Kamerorkest uit Brugge onder leiding van Ning Kam speelt er samen met de Franse organist Jerome Faucheur.

Jérôme Faucheur (1953) is een Frans organist en lesgever aan de academies van Bondues, Komen, Hazebrouck en Lille (Frankrijk). Hij is titularis op het orgel van Bondues en Wambrechies. In 1974 won hij de gouden medaille voor orgel en improvisatie in het Conservatorium van Lille, de Eerste Prijs in het 'Tournois du Royaume de la Musique' en in Rouen behaalde hij het 'Diplome Superieur d'Orgue'. Faucheur is leerling van Jeanne Joulain, Jean Langlais en Rolande Falcinelli.
Jérôme Faucheur bouwde een heel actieve concertloopbaan uit zowel in Europa, de VS en Australië. Hij is auteur van het boek 'Méthode d’orgue' dat in drie talen werd uitgegeven.

Het Kamerorkest (het vroegere Collegium Instrumentale Brugense) kent reeds een lange geschiedenis binnen de Vlaamse muziekcultuur. Meer dan 35 jaar gidste stichter-dirigent Patrick Peire het voormalige Collegium Instrumentale Brugense langsheen bijzonder mooie projecten. Een zeer uitgebreide en gevarieerde discografie met meer dan veertig cd's, die zowel gekende als minder gekende componisten en muziekwerken bevatten, getuigt van zijn creatieve en succesvolle loopbaan. De laatste jaren werd de klemtoon van het repertoire langzaam verschoven: muziek uit de vroege barok tot de periode van het classicisme werd meer en meer vervangen door muziek uit de romantische periode en hedendaagse muziek van de 20ste en 21ste eeuw.

Ludo Geloen over zijn nieuwste werk : " Het orgelconcert heet 'Linea Recta' en duurt iets meer dan 10 minuten. Het is geschreven in opdracht van het Kamerorkest.
Het werk is 1-delig maar er zijn toch 3 delen te onderscheiden in elkaar vloeien. Het begint zeer stil (pizzicati strijkers) en groeit aan tot een medium sterk geheel. Het orgel is niet echt concertant opgesteld, het fungeert als een instrument onder de instrumenten. Het middendeel is voor cello en altviool solo en orgel. Het slotdeel is een ferme finale waarin het orgel een grote rol speelt. Het slagwerk trekt een ritmische lijn doorheen het stuk. Ook de noot 'mi' is alomtegenwoordig. Op het einde verstilt alles weer en gaat terug naar het klankidioom van het begin."

Programma :

  • H. Von Biber, Battaglia voor strijkers en continuo
  • A. Piazzolla, Cuatro Estaciones Porteñas
  • L. Geloen, Linea Recta, orgelconcerto (wereldcreatie)
  • J. Haydn, Concerto voor viool en orgel hob XVIII nr. 6 in F

Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Kamerorkest & Jérôme Faucheur : Von Biber, Piazzolla, Geloen, Haydn
Vrijdag 9 september 2011 om 20.00 u
Sint-Bertinuskerk Poperinge


Meer info : www.orgelconcerten.be en www.hetkamerorkest.be

Extra :
Ludo Geloen : www.westhoek.be/geloen, www.muziekcentrum.be, www.matrix-new-music.be en youtube

17:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

29/03/2011

Jong Fins strijkkwartet Meta4 in de Handelsbeurs Gent

Henri Dutilleux Met hun frisse en gedurfde uitvoeringen verbaast het jonge Finse strijkkwartet Meta4 de internationale kamermuziekpodia. Handelsmerk van de vier is hun aandacht voor hedendaags repertoire, waaronder werken van Finse componisten die aan hen werden opgedragen. Hun brede interesse uit zich ook in samenwerking met jazz- en popmuzikanten. Maar ze kennen ook hun klassiekers.

Met zijn opus 76 levert Joseph Haydn zes van zijn spannendste en origineelste strijkkwartetten. Deze late werken geven een mooi beeld van hoe de Oostenrijkse componist uit een enkel motief of melodie een volwaardig stuk kon componeren. Zo verwerkt hij in het eerste deel van het derde kwartet de Oostenrijkse hymne 'Gott Erhalte Franz Den Kaiser', die hij zelf het jaar daarvoor geschreven had. De overige drie delen beginnen elk met eenzelfde reeks tonen, G-E-F-D-C, de initialen van de  keizershymne. Een hapklare brok voor Meta4, het jonge Finse strijkkwartet dat stormenderhand de internationale kamermuziekpodia verovert met frisse en gedurfde uitvoeringen.

Beginnen doet Meta4 echter met muziek uit Frankrijk, namelijk met 'Ainsi la Nuit' uit 1976 van Henri Dutilleux (foto). Het stuk is het enige werk voor strijkkwartet van de Fransman en een van zijn weinige kamermuziekwerken: de meeste andere werken voor kleine bezetting waren jeugdwerken en worden niet opgenomen in zijn officiële werkencatalogus. Muzikaal gesproken is Dutilleux net als zijn ondertussen al gestorven tijdgenoot Olivier Messiaen gefascineerd door heldere, briljante klankkleuren. Anders dan Messiaen probeert Dutilleux grotendeels trouw te blijven aan bestaande vormstructuren. Bij hem vindt men dus niet de grillige ritmes en oriëntalistische invloeden terug die Messiaens werk zo herkenbaar maken. De evocatieve titels van de afzonderlijke delen kenschetsen een bepaalde gemoedsgesteldheid maar hoeven zeker niet als letterlijke taferelen gezien te worden. Wel is het concept van tijd en tijdsverloop erg belangrijk bij Dutilleux en dat concept vindt zijn weerslag in de complexe structuur van Ainsi la Nuit, waarbij korte muziekfragmenten van eerder gespeelde muziek ("Parentheses" noemt Dutilleux ze) tussen de grotere delen ingevoegd worden om zo op een inventieve manier abstracte concepten als herinnering en vergetelheid te illustreren.

Programma :

  • H. Dutilleux (1916), Ainsi la Nuit (1976)
  • J. Haydn (1732-1809), Strijkkwartet opus 76 nr. 3 'Keizerskwartet'
  • A. Von Zemlinsky (1871-1942), Strijkkwartet nr. 2 in d, opus 15

Tijd en plaats van het gebeuren :

Meta4 : Dutilleux, Haydn, von Zemlinsky
Woensdag 30 maart 2011 om 20.15 u
Handelsbeurs Gent

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be en www.meta4.fi

Extra :
Henri Dutilleux op www.schott-music.com en youtube
Dutilleux en kamermuziek: zonnebloemen uit de schaduw gehaald, op www.nopapers.nl

Elders op Oorgetuige :
Belgische première van Dutilleux' Mystère de l'instant in Bozar, 19/03/2011

Beluister alvast Dutilleux' Ainsi la Nuit, uitgevoerd door het Belcea Quartet

13:18 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook