22/11/2017

Vier jaargetijden in de versie van Piazzolla

Ensembl'Arenski Wie denkt aan de vier seizoenen, houdt meteen Vivaldi’s kleurrijke barokke evergreen voor ogen. Minstens even ingenieus is Astor Piazzolla’s versie waarin jazz, Argentijnse tango en klassiek versmelten tot een bijna sensitieve trip doorheen de seizoenen. Diezelfde onuitputtelijke verbeeldingskracht, sprankelende melodieën en virtuoze dialogen horen we ook in ShostakovichTweede pianotrio. Al slaat daar de toon om in mineur. De Russische grootmeester schreef het werk als een meeslepend afscheid aan zijn beste vriend Ivan Sollertinsky.     

Een rustig klanklandschap, met broze penseelstreken van klankkleur, zo zou je ook het pianotrio Vagheggiamento (It.: hunkering, smachtend verlangen) van Frederik Neyrinck kunnen typeren. Het begint als een stille hunkering, opgeroepen door gefluisterde, zacht getokkelde tonen, en een markant klokken-motief in de piano. Wat Shostakovich deed met de cello-melodie, doet Neyrinck met de piano: hij laat de pianist de snaar tokkelen met de vingers, zodat niet de eigenlijke toonhoogte van die snaar maar een van haar boventonen klinkt. Dat ijle, broze snaargeluid versmelt wondermooi met het mysterieuze gefluister van de gedempte strijkers. Halverwege dit stuk wordt de hunkering een smachtend verlangen, met nerveuze staccato-tonen en forse piano-akkoorden. Uiteindelijk brengt het delicate klokkenmotief alles weer tot bedaren: het verlangen is gestild, de hunkering wordt aan de stilte teruggegeven.

Zo ijzingwekkend en broos als Shostakovich en Neyrinck klinken, zo hoog zet Astor Piazzolla de warme Argentijse zon aan de klankhemel. De Vier seizoenen van Buenos Aires (Cuatro Estaciones Porteñas) (1965- 70) zijn een verzameling van vier tangocomposities, geïnspireerd op de gelijknamige klassieker van Antonio Vivaldi. Oorspronkelijk waren de vier stukken geschreven voor het kwintet waarmee Piazzolla zijn muziek uitvoerde (viool, piano, elektrische gitaar, contrabas en bandoneón), maar in de loop der jaren werden talrijke transcripties voor andere instrumentencombinaties gemaakt, ook voor pianotrio.

Programma :

  • Dmitry Shostakovich (1906-1975), Pianotrio nr. 2 in e, opus 67
  • Astor Piazzolla (1921-1992), Four Seasons of Buenos Aires
  • Frederik Neyrinck (1985), Vagheggiamento

Praktische info :

Ensembl'Arenski : Sjostakovitsj, Piazzolla, Neyrinck
Donderdag 23 november 2017 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en supernovaclassic.be/supernova/ensemblarenski

Bron : Tekst Jan Christiaens voor programmabrochure Concertgebouw

19:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

27/10/2016

MATRIX-project met Frederik Neyrinck op Transit

Brueghel Naar goede gewoonte slaan MATRIX en Transit de handen in elkaar voor de creatie van een nieuw werk voor niet-professionele musici. Dit keer brengen ze een bende jonge(re) blokfluitleerlingen samen uit Jette (klas Katelijne Lanneau) en ... Wenen (klas Thomas List). Componist Frederik Neyrinck (die geheel toevallig ook in Wenen woont) schreef voor hen een zinderend nieuw werk. Verwacht je aan blokfluiten in alle maten en met een onvermoede rijkdom aan klankkleuren. Er wordt bovendien gefluisterd dat ook Brueghel er iets mee te maken heeft!


Frederik Neyrinck
Componist en pianist Frederik Neyrinck (°1985) studeerde in Brussel, Stuttgart en Graz bij Piet Kuijken (piano), Jan Van Landeghem, Marco Stroppa en Clemens Gadenstätter (compositie). Hij werkte reeds samen met verschillende Belgische en internationale ensembles en solisten zoals Klangforum Wien, Ensemble L'itinéraire, Nadar Ensemble, Bozzini Quartet en Neue Vocalsolisten. Momenteel woont en werkt hij in Wenen.
website

Praktische info :

MATRIX-project : Frederik Neyrinck
Zondag 30 oktober 2016 om 11.30 u
STUK - Leuven


Meer info : www.festival2021.be

Elders op Oorgetuige :
Transit 2016 wordt alweer een weekend vol premières en spannende ontdekkingen, 26/10/2016

22:17 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

04/05/2015

GoneWest Herdenkingsconcert met nieuwe muziek van Erik Desimpelaere, Frederik Neyrinck en Diederik Glorieux

GoneWest Herdenkingsconcert Aan de IJzer worden hele generaties aan flarden geschoten. Ondertussen probeert de jonge Coppens een nieuwe tijd bij te benen. Een andere wereld dringt op ramkoers zijn leven binnen: opeens zijn er vliegtuigen, men vertelt over duikboten en overal op straat hoor je nu Duits. Tegelijk ziet Coppens dat heldendom nooit wordt zoals de volwassenen het hadden beschreven. De dood krijgt vele gezichten, verliefdheid blijkt ongepast en vriendschap wordt op het spel gezet.

In Veel te luid vertelt een jongen hoe een kapotte wereld hem dwingt rond te kijken en hoe hij afscheid moet nemen van zijn kindertijd in de overtreffende trap van de wereldoorlog. Hobotrio Astria en blaaskwintet Quintessens vroegen de jonge componisten Erik Desimpelaere, Frederik Neyrinck en Diederik Glorieux om muziek te schrijven voor deze vertelling. Flor Declercq leverde de tekst en regisseur Wim De Wulf brengt alle elementen samen.

Praktische info :

Astria & Quintessens : Veel te luid
Zaterdag 9 mei om 18.00 u
Budascoop - Kortrijk


Meer info : www.festivalkortrijk.be

Elders op Oorgetuige :
Festival Kortrijk : ontdekkingstocht met verrassende concerten, geluidskunst en film, 23/04/2015

21:02 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

28/04/2015

Frederik Croene brengt hedendaagse composities in de Club Reserva

Frederik Croene Frederik Croene (foto) door zijn avontuurlijke pianoprogramma's. Hij rijgt moeiteloos klassiekers en hedendaagse composities aaneen. Dat bewijst hij eens te meer op donderdagavond in de Club Reserva in Gent. Op het programma staat werk van Johannes Kreidler, Paul Craenen, Daan Janssens, Frederik Neyrinck en eigen werk. Het concert is gratis bovendien.

Peter-Paul De Temmerman over 'Das Wohlpreparierte Klavier I nrs. 2,3,4&5' (2009) van Paul Craenen (1972) : "Das Wohlpreparierte Klavier voor buffetpiano en electronics is dan weer mijn heel theeservies. Gelachen dat ik heb, zij het binnensmonds, en genoten. Iemand die heel wat minder gelachen zal hebben is Frederik Croene. Wat Craenen Croene doet doen grenst aan het onwelvoeglijke. Nu is Croene wel iemand die zich best in zijn sas voelt als ge hem flink wat vlees en patatten geeft, maar hoe hij hier een kwartier lang over de toetsen moet razen doet zelfs een pianola tilt slaan. Niet zozeer door de techniciteit of snelheid op zich, maar door de voortdurend kleine verschuivingen die er thematisch en ritmisch zijn. Craenen is een meester in de reductie van zijn muzikale uitgangspunten vertrekkende vanuit een radicaal concept, maar het resultaat heeft altijd een sluimerende ambiguïteit die je aan het denken zet over de muziek die je net hoorde. Craenen vertrekt voor dit werk van twee schier onverenigbare muzikale concepten, nl. het Wohltemperierte Klavier van Bach en de prepared piano van John Cage. Eigenlijk vertrekt hij van drie concepten, namelijk ook nog dat van live electronics, zij het dat die electronics hier dienst doen als de kurken, schroeven en stokjes die Cage tussen de snaren propte bij het prepareren van zijn piano's. Ook hier reduceert Craenen enorm: hij gebruikt maar één effect, namelijk de dubbele ringmodulatie. Maar wat een effect! Al met al balanceert het allemaal een beetje op de grens van de gimmick, zij het dat het niet om te lachen is, en dat het allemaal erg nauwgezet is uitgewerkt. Dat flirten met die grens lag eigenlijk ook al besloten in het werk van Cage. Het gevaar is immers dat je iets poneert dat zo specifiek is dat het een doodlopend straatje is. Hoe kan je immers nog iets doen met bijvoorbeeld prepared piano zonder Cage te parafraseren of jezelf belachelijk te maken. Wel, Craenen is één van de weinigen die daarin slaagt. " (*)

Johannes Kreidler is wat je een 'conceptueel componist' zou kunnen noemen. Zijn, vaak met een humoristische, soms zelfs sarcastische retoriek doorspekte werken dragen doorgaans een impliciete of zelfs zeer expliciete kritiek op de muziekwereld en andere maatschappelijke mechanismen in zich. In de Study die tijdens dit concert op het programma staat, speelt Kreidler met video- en klankopnames van de uitvoerder.

Programma :

  • Johannes Kreidler, Studie für Klavier, Audio- und Videozuspielung (2011)
  • Paul Craenen, Das Wohlpreparierte Klavier (2009) (piano & live electronics)
  • Daan Janssens, (face à moi) III Miniature for piano solo (2012/2013)
  • Frederik Neyrinck, 5 Klee-Miniaturen (2014)
  • Frederik Croene: The Frankenstein Variations, for piano & live electronics (2014/2015)

Praktische info :

Belgische Soiree : Frederik Croene
Donderdag 30 april 2014 om 21.00 u
Club Reserva - Gent
Gratis toegang


Meer info : www.clubreserva.be en www.frederikcroene.com

(*) 10 jaar Transit : een gevarieerde en luister-rijke editie, 29/10/2009

20:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

23/10/2014

Avontuurlijk en grensverleggend : het Canadese Bozzini Quartet op TRANSIT

Bozzini Quartet Het Canadese Bozzini Quartet, ook wel eens het plaatselijke Arditi Quartet genoemd, verplettert tijdens TRANSIT met de puurheid van het strijkkwartet. Frederik Neyrinck en Rozalie Hirs gooien alvast al hun talent in de strijd voor hun nieuwste creatie door het Bozzini Quartet. Van Marc Sabat staat Euler Lattice Spirals Scenery op het Bozzini programma. Hij verwijst naar Pythagoras en de hedendaagse componisten Claude Vivier en Ben Johnston in een half uur durend monumentaal, maar nooit hoogdravend strijkkwartet. Deze compositie, met een duidelijk wiskundige insteek laat door haar radicaliteit een verpletterende indruk na op elk publiek. Je bent bij deze gewaarschuwd.

Het Bozzini Quartet is een radicaal hedendaags ensemble dat mee evolueert met de bruisende hedendaagse muziekscène. Het kwartet exploreert even graag de mogelijkheden van de traditionele concertsituatie als eerder onconventionele evenementen. De groep wordt gekenmerkt door een grote openheid van geest ten opzichte van het groot aantal artistieke stromingen en disciplines die vandaag furore maken. Ze houden van risico’s en verlaten graag de platgetreden paden. Gepassioneerd door het maken van muziek overtuigen ze het publiek met hun precieze, soepele en gedetailleerde spel. Het kwartet bouwt op die manier een compromisloos en divers repertoire op, waarbij ze zich niet laten leiden door modegrillen. Het Bozzini Quartet gaf sinds haar oprichting al zo'n honderd compositieopdrachten en creëerde meer dan 150 nieuwe werken. Ze waren te gast op vele internationale festivals en ondersteunen ook de jongere generatie componisten door middel van workshops zoals hun project Composer's Kitchen en Bozzini_lab. Het kwartet heeft een eigen opnamelabel, collection qb, waarop het werk van verschillende Canadese en buitenlandse componisten te horen is.

Praktische info :

Bozzini Quartet : Frederik Neyrinck, Rozalie Hirs, Marc Sabat
Zaterdag 25 oktober 2014 om 16.00 u (Inleiding door Klaas Coulembier om 15.30 u )
STUK - Leuven


Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.quatuorbozzini.ca

Extra :
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be en www.goldenrivermusic.be
Rozalie Hirs op nl.wikipedia.org, www.muziekencyclopedie.nl, www.querido.nl en youtube
Marc Sabat : www.marcsabat.com, en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Vijftien jaar TRANSIT: feesteditie met memorabele creaties, tomeloze energie en broeierig slotconcert, 20/10/2014

00:16 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

27/04/2014

Klankentappers : Kalès Guitar Quartet brengt programma rond Willy Vandersteen

Kalès Guitar Quartet Voor hun projekt 'Klankentappers' deed het akoestische gitaarkwartet Kalès een oproep aan vijf jonge Vlaamse componisten. De opdracht luidde: maak een stuk rond het werk van een striptekenaar die onuitwisbaar zijn stempel heeft gedrukt op ons nationaal geheugen : Willy Vandersteen. Het resultaat zijn vijf fantasierijke, fijnbesnaarde creaties van Lukas Huisman, Jeroen De Brauwer, Frederik Neyrinck, Tomas Hendriks en Jelle Tassyns. Tekenaar Michel Verkinderen illustreert hun composities met tekeningen die een brug slaan tussen de muziek en de verbeelding van het publiek. Een muzikale primeur.

Kalès is een Gents gitaarkwartet dat 6 jaar geleden ontstond vanuit het Gentse conservatorium, waar het kwartet in 2009 als enige grootste onderscheiding behaalde voor klein ensemble. Hun vorig project, waarbij jonge componisten en gevestigde namen nieuwe werken voor hen schreven, werd meermaals uitgezonden op Klara. Het kwartet speelde ook op o.a. Cultuurmarkt Antwerpen, Theater aan Zee, Concertgebouw Brugge en Festival van Vlaanderen, naast vele andere plaatsen in België, Nederland en Duitsland. Kalès staat voor zuiver akoestisch en vernieuwend. Doel van het kwartet is het verkennen van de grenzen van een klassiek gitaarensemble door middel van experiment. Ze willen door nauwe samenwerking met jong talent vernieuwing brengen in het gekende klankbeeld van de gitaar en jonge componisten de kans geven voor het ensemble te schrijven.

Praktische info :

Kalès Guitar Quartet : Klankentappers
Vrijdag 2 mei 2014 om 20.00 u
Lakenhal Herentals

Grote Markt z/n
2200 Herentals

Meer info : www.schaliken.be en www.kalesguitarquartet.be

Extra :
Lukas Huisman : www.lukashuisman.be
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en www.goldenrivermusic.be
Tomas Hendriks : tomashendriks.be
Jelle Tassyns : www.jelletassyns.be, www.muziekcentrum.be en youtube

20:32 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/03/2014

Symfonieorkest Vlaanderen brengt nieuw werk van Frederik Neyrinck in combinatie met Lindberg en Mozart

Magnus Lindberg De prelude op dit concert door het Symfonieorkest Vlaanderen werd speciaal gecomponeerd door Frederik Neyrinck. Deze jonge Vlaamse componist heeft reeds bewezen dat zijn werken zonder meer een betoverend effect hebben. Hetzelfde kan gezegd worden van Magnus Lindbergs Vioolconcerto uit 2006, één van de belangrijkste werken uit zijn omvangrijke oeuvre. In een complex verhaal vol intriges verdedigt de dappere viool zich tegen de veroveringsdrang van het orkest. Zonder aan lyrische expressiviteit in te boeten, moet de solist op het einde de overweldigende orkestklank toch naast zich dulden. Violist Matthew Trusler gaat alvast deze muzikale uitdaging aan. Een monument binnen het klassieke repertoire, Mozarts 41ste symfonie, sluit dit fantasierijke concert af. Groots in tijdsduur maar ook buitenmaats expressief. De overweldigende, beroemde finale van deze Jupiter Symfonie waarmee hij uiteindelijk afscheid nam van het genre, vormt in ieder geval een schitterende conclusie van zijn symfonische oeuvre. Zet je schrap voor het dynamisme van de piepjonge Franse dirigent Alexandre Bloch wiens voortreffelijke techniek nu reeds wereldwijd geprezen wordt.

De Finse componist Magnus Lindberg (foto) werd geboren in 1958. De jaren 1950 waren een periode van zeer extreme, vaak politiek getinte vernieuwing in de muziek. Heel wat componisten experimenteerden volop met elektronische klanken en grafische partituren. Het nieuwe denken was haast een noodzaak, artistieke vrijheid het hoogste goed. We lezen vaak in de muziekgeschiedenis dat de Tweede Wereldoorlog daar een belangrijke rol in gespeeld heeft: de jongste generatie wilde iets nieuws, een andere wereld, een ander denken, vrijheid, ook in de muziek. Hoezeer hun taal ook verschilde van het romantische idioom, toch waren deze jonge componisten qua 'modernistische' ingesteldheid wel degelijk erfgenamen van Beethoven, Wagner en Schönberg. Lindbergs muzikale denken is geworteld in die periode. Zo begon hij al vroeg te experimenteren met het elektronisch opwekken en manipuleren van klanken en componeerde hij zelfs serieel. Lindberg kwam - net zoals zijn beroemde landgenote Kaija Saariaho - terecht in het Parijse IRCAM, een instituut opgericht door Pierre Boulez, één van de protagonisten van de naoorlogse avant-garde. Dat IRCAM werd in de jaren 1980 the place to be voor jonge musici, ingenieurs, informatici en wiskundigen die gefascineerd waren door klankstructuren. Er werd onder andere gecomponeerd met de laatste technologische hoogstandjes, een waarlijk interdisciplinair 'onderzoek in de kunsten'.

Lindberg hield zich op in de aldaar florerende kringen van de zogenaamde 'spectrale muziek' en werd onderwezen door Gérard Grisey. Zeer eenvoudig gesteld, was dit muziek waarvan de grotere (harmonische) structuren (bvb. de akkoorden die de muzikanten in een orkest spelen) afgeleid werden uit de boventoonstructuren ('trillingsstructuren' dus) van klanken. Melodie stond niet meer echt centraal in deze muziek waarin vooral gefocust werd op klankkleurschakeringen. Het hoeft dus niet te verbazen dat dit spectrale denken ontstond in de kringen van de elektronische muziek.

In de jaren 1990 echter, en zeker vanaf de vroege 21ste eeuw, maakt Lindberg een stevige stilistische ommekeer. Hij gaat een stuk traditioneler schrijven, neoromantiek wordt dat wel eens genoemd, maar misschien is 'eclectisch' een betere omschrijving. De muziek van Lindberg vertoont immers romantische kenmerken maar ook Igor Stravinski, de minimalisten, Boulez en de spectralisten komen om de hoek piepen. Neem nu het eerste deel van zijn Vioolconcerto uit 2006, geschreven voor een 'Mozart-orkestbezetting'. Het valt niet te ontkennen dat de Fin Jean Sibelius, componist van één van de bekendste vioolconcerto's, een invloed uitoefende op Lindberg. (Enkele decennia eerder had de jonge componist wellicht nog alles gedaan om geen enkele verwijzingen naar zijn wereldberoemde landgenoot neer te pennen!) Maar zijn periode aan het IRCAM heeft duidelijk ook sporen nagelaten. De muziek doet op sommige momenten qua kleurwerking, samenspel, dialoog en gestiek zelfs denken aan Boulez' fantastische Anthèmes 2 (1997) voor viool en live-electronics. Soms klinkt het orkest bijna als een elektronische manipulatie van de vioolpartij, iele echo's en klankvelden die we misschien zelfs niet meteen zouden associëren met een strijkorkest.

Wellicht heeft zijn esthetische koerswijziging Lindberg ook geen windeieren gelegd. Mozart moest de keizer-koster behagen, een hedendaagse componist ensembles, concertorganisatoren en uit - eindelijk natuurlijk een publiek. En ook in de kunstwereld speelt, ondanks 'corrigerende mechanismen', de alomtegenwoordige marktidee mee. Maatschappelijke relevantie wordt uiteindelijk toch voor een aanzienlijk deel afgemeten aan publiekscijfers, halfvolle zalen zijn nefast.

De Vlaming Frederik Neyrinck (1985) behoort ongetwijfeld tot de meest opmerkelijke componisten van zijn generatie in ons land. Zijn werk werd in Vlaanderen uitgevoerd door ensembles zoals Bl!ndman, Goeyvaerts Strijktrio, Nadar Ensemble en Revue Blanche. In het buitenland werkte hij onder andere samen met de Neue Vokalsolisten Stuttgart en het Jack Quartett. Wat Gestalt IX betreft, werd het meteen duidelijk dat de componist iets nieuw wil doen met het traditionele medium symfonisch orkest. Dat begint met een ietwat vreemde, symmetrische opstelling: op die manier ontstaan er ongewone ruimtelijke relaties tussen (groepen van) instrumenten, waarmee de componist kan experimenteren. Zo kan hij bijvoorbeeld dialogen uitbouwen tussen de orkesthelften, tussen instrumentale lichamen of zelfs 'klankbewegingen' simuleren. Zijn doel is door het onderzoeken van verschillende mogelijke combinaties, nieuwe, ongewone verhoudingen te creëren ...

Programma :

  • Frederik Neyrinck, Gestalt IX (creatie)
  • Magnus Lindberg, Vioolconcerto
  • W.A. Mozart, Symfonie nr. 41 in do groot 'Jupiter', K. 551

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen & Matthew Trusler : Jupiter
Dinsdag 18 maart 2014 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Vrijdag 21 maart 2014 om 20.00 u (inleiding om 19.15 u)
Muziekcentrum de Bijloke - Gent

J. Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Zondag 23 maart 2014 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be

Extra :
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.musicsalesclassical.com en youtube

23:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Symfonieorkest Vlaanderen brengt nieuw werk van Frederik Neyrinck in combinatie met Lindberg en Mozart

Magnus Lindberg De prelude op dit concert door het Symfonieorkest Vlaanderen werd speciaal gecomponeerd door Frederik Neyrinck. Deze jonge Vlaamse componist heeft reeds bewezen dat zijn werken zonder meer een betoverend effect hebben. Hetzelfde kan gezegd worden van Magnus Lindbergs Vioolconcerto uit 2006, één van de belangrijkste werken uit zijn omvangrijke oeuvre. In een complex verhaal vol intriges verdedigt de dappere viool zich tegen de veroveringsdrang van het orkest. Zonder aan lyrische expressiviteit in te boeten, moet de solist op het einde de overweldigende orkestklank toch naast zich dulden. Violist Matthew Trusler gaat alvast deze muzikale uitdaging aan. Een monument binnen het klassieke repertoire, Mozarts 41ste symfonie, sluit dit fantasierijke concert af. Groots in tijdsduur maar ook buitenmaats expressief. De overweldigende, beroemde finale van deze Jupiter Symfonie waarmee hij uiteindelijk afscheid nam van het genre, vormt in ieder geval een schitterende conclusie van zijn symfonische oeuvre. Zet je schrap voor het dynamisme van de piepjonge Franse dirigent Alexandre Bloch wiens voortreffelijke techniek nu reeds wereldwijd geprezen wordt.

De Finse componist Magnus Lindberg (foto) werd geboren in 1958. De jaren 1950 waren een periode van zeer extreme, vaak politiek getinte vernieuwing in de muziek. Heel wat componisten experimenteerden volop met elektronische klanken en grafische partituren. Het nieuwe denken was haast een noodzaak, artistieke vrijheid het hoogste goed. We lezen vaak in de muziekgeschiedenis dat de Tweede Wereldoorlog daar een belangrijke rol in gespeeld heeft: de jongste generatie wilde iets nieuws, een andere wereld, een ander denken, vrijheid, ook in de muziek. Hoezeer hun taal ook verschilde van het romantische idioom, toch waren deze jonge componisten qua 'modernistische' ingesteldheid wel degelijk erfgenamen van Beethoven, Wagner en Schönberg. Lindbergs muzikale denken is geworteld in die periode. Zo begon hij al vroeg te experimenteren met het elektronisch opwekken en manipuleren van klanken en componeerde hij zelfs serieel. Lindberg kwam - net zoals zijn beroemde landgenote Kaija Saariaho - terecht in het Parijse IRCAM, een instituut opgericht door Pierre Boulez, één van de protagonisten van de naoorlogse avant-garde. Dat IRCAM werd in de jaren 1980 the place to be voor jonge musici, ingenieurs, informatici en wiskundigen die gefascineerd waren door klankstructuren. Er werd onder andere gecomponeerd met de laatste technologische hoogstandjes, een waarlijk interdisciplinair 'onderzoek in de kunsten'.

Lindberg hield zich op in de aldaar florerende kringen van de zogenaamde 'spectrale muziek' en werd onderwezen door Gérard Grisey. Zeer eenvoudig gesteld, was dit muziek waarvan de grotere (harmonische) structuren (bvb. de akkoorden die de muzikanten in een orkest spelen) afgeleid werden uit de boventoonstructuren ('trillingsstructuren' dus) van klanken. Melodie stond niet meer echt centraal in deze muziek waarin vooral gefocust werd op klankkleurschakeringen. Het hoeft dus niet te verbazen dat dit spectrale denken ontstond in de kringen van de elektronische muziek.

In de jaren 1990 echter, en zeker vanaf de vroege 21ste eeuw, maakt Lindberg een stevige stilistische ommekeer. Hij gaat een stuk traditioneler schrijven, neoromantiek wordt dat wel eens genoemd, maar misschien is 'eclectisch' een betere omschrijving. De muziek van Lindberg vertoont immers romantische kenmerken maar ook Igor Stravinski, de minimalisten, Boulez en de spectralisten komen om de hoek piepen. Neem nu het eerste deel van zijn Vioolconcerto uit 2006, geschreven voor een 'Mozart-orkestbezetting'. Het valt niet te ontkennen dat de Fin Jean Sibelius, componist van één van de bekendste vioolconcerto's, een invloed uitoefende op Lindberg. (Enkele decennia eerder had de jonge componist wellicht nog alles gedaan om geen enkele verwijzingen naar zijn wereldberoemde landgenoot neer te pennen!) Maar zijn periode aan het IRCAM heeft duidelijk ook sporen nagelaten. De muziek doet op sommige momenten qua kleurwerking, samenspel, dialoog en gestiek zelfs denken aan Boulez' fantastische Anthèmes 2 (1997) voor viool en live-electronics. Soms klinkt het orkest bijna als een elektronische manipulatie van de vioolpartij, iele echo's en klankvelden die we misschien zelfs niet meteen zouden associëren met een strijkorkest.

Wellicht heeft zijn esthetische koerswijziging Lindberg ook geen windeieren gelegd. Mozart moest de keizer-koster behagen, een hedendaagse componist ensembles, concertorganisatoren en uit - eindelijk natuurlijk een publiek. En ook in de kunstwereld speelt, ondanks 'corrigerende mechanismen', de alomtegenwoordige marktidee mee. Maatschappelijke relevantie wordt uiteindelijk toch voor een aanzienlijk deel afgemeten aan publiekscijfers, halfvolle zalen zijn nefast.

De Vlaming Frederik Neyrinck (1985) behoort ongetwijfeld tot de meest opmerkelijke componisten van zijn generatie in ons land. Zijn werk werd in Vlaanderen uitgevoerd door ensembles zoals Bl!ndman, Goeyvaerts Strijktrio, Nadar Ensemble en Revue Blanche. In het buitenland werkte hij onder andere samen met de Neue Vokalsolisten Stuttgart en het Jack Quartett. Wat Gestalt IX betreft, werd het meteen duidelijk dat de componist iets nieuw wil doen met het traditionele medium symfonisch orkest. Dat begint met een ietwat vreemde, symmetrische opstelling: op die manier ontstaan er ongewone ruimtelijke relaties tussen (groepen van) instrumenten, waarmee de componist kan experimenteren. Zo kan hij bijvoorbeeld dialogen uitbouwen tussen de orkesthelften, tussen instrumentale lichamen of zelfs 'klankbewegingen' simuleren. Zijn doel is door het onderzoeken van verschillende mogelijke combinaties, nieuwe, ongewone verhoudingen te creëren ...

Programma :

  • Frederik Neyrinck, Gestalt IX (creatie)
  • Magnus Lindberg, Vioolconcerto
  • W.A. Mozart, Symfonie nr. 41 in do groot 'Jupiter', K. 551

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen & Matthew Trusler : Jupiter
Dinsdag 18 maart 2014 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Vrijdag 21 maart 2014 om 20.00 u (inleiding om 19.15 u)
Muziekcentrum de Bijloke - Gent

J. Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Zondag 23 maart 2014 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be

Extra :
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.musicsalesclassical.com en youtube

23:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

05/03/2014

Voorwaarts Maart/En Avant Mars : het voorjaarsontwaken van nieuwe muzikale creaties

Voorwaarts Maart/En Avant Mars Al voor de vijfde keer organiseert Hardscore Voorwaarts Maart/En Avant Mars in De Bijloke in Gent. Het jaarlijkse minifestival heeft in de aanloop naar haar houten jubileum een eigen 'smoel' ontwikkeld. Muziek die vandaag geschreven wordt staat centraal, met veel aandacht voor jonge makers van allerlei esthetisch pluimage. Ze tasten naar hartenlust de grenzen tussen kunstvormen af.

Op het programma worden onder andere de spots gericht op slagwerk en saxofoon. We vieren immers de tweehonderdste verjaardag van de Belgische uitvinder van het instrument van Anthony Braxton, Bill Clinton en Lisa Simpson. Maar we kunnen ook niet heen om wat er nog eens honderd jaar later gebeurde. De gruwel van de Grote Oorlog vormt het uitgangspunt voor een artistieke beschouwing van de schijnbaar onverzoenlijke relatie tussen onze dagdagelijkse menselijkheid en de onontkoombare ontmenselijking die ontstaat wanneer een staatsapparaat evolueert tot oorlogsmachine. Deze editie van Voorwaarts Maart/En Avant Mars gaat dit keer ook iets meer achterom kijken en kijkt daardoor onvermijdelijk naar zijn eigen korte geschiedenis.

Private Sympathy
Private Sympathy is een kort dansmoment dat tussen en na de andere luiken zal gepresenteerd worden in het Kraakhuis. Ook hier wordt een oude bekende van het festival gekoppeld aan een jonge, veelbelovende nieuwkomer. Eddy Becquart zal een choreografie creëren op de Fantasie in A-dur Wq 58/7 van Carl Philip Emmanuel Bach. De befaamde pianofortevirtuoos Keiko Shichijo speelt dit werk op haar eigen instrument. Keiko's echtgenoot, Ned Mc Gowan, zal een korte reflectie schrijven op deze compositie. Mc Gowan is een befaamd Amerikaans componist en contrabasfluitist van wie onlangs nog werk werd uitgevoerd door Musik Fabrik, gechoreografeerd door Chloé Geers, die in de VM/EAM-editie 2013 haar opgemerkt debuut maakte bij het optreden van het Nederlandse Luna Park.
Dansers: Josse Vessies, Ilke Teerlinck, Chloé Geers

Blow-Glow
Kenmerkend voor de concerten van Voorwaarts Maart/En Avant Mars waren de speelse multimediale addities: ieder jaar werd een tekenaar uitgenodigd die live op het grafisch palet of op papier (en opgenomen door een live camera) visueel commentaar improviseerde op de gespeelde stukken. Het festival wil dit jaar iets verder gaan en heeft daarvoor het ensemble Blow uitgenodigd om een programma samen te stellen waarin live grafiek én de muzikale creaties tot een hecht geheel aaneengesmeed worden, zonder echter het instant compositie-element bij het grafische aandeel helemaal achterwege te laten. Op het programma staat werk van Claude Coppens, Frederik Neyrinck, Jelle Tassyns, Benjamin van Esser, Frank Debruyne en Jan Huylebroeck.

Voor het grafische aandeel wordt Sigrid Tanghe aangezocht. Haar oeuvre is een voortdurend 'work in progress'. Het materiaal dat tijdens de concerten gegenereerd wordt, verdwijnt onherroepelijk door latere manipulaties. Het publiek wordt uitverkoren toeschouwers bij een aaneenrijging van unieke momenten.

War-Piece(s)
In het tweede concert van Voorwaarts Maart / En avant mars wordt gereflecteerd over de wereldbranden. Dit deel krijgt de ironische titel 'War-Piece(s)' mee. De componisten maken gebruik van teksten door Mark Twain, Guy de Maupassant en Edgard Allan Poe, over de psychische gevolgen van oorlogvoeren en het daarmee gepaard gaande geweld. Op het programma staan werken van Nikos Ioacheim, Joris Blanckaert, Dmitri Sjostakovitsj en een bewerking van een opera seria concertaria van Mozart door Frank Nuyts.

Voor de realisatie van dit programma wordt het Prosperus 4 strijkkwartet uitgenodigd. Dit ensemble, met spelers die actief zijn in diverse symfonieorkesten, bouwt al een flink aantal jaren aan een eigen plaats in het Belgische strijkkwartettenfirmament. Het kwartet wordt uitgebreid met klarinet (Niels Hap), zang (Hans Van Kerckhoven) en recitante (Machteld Timmermans).

Sinfonietta Concertante
Het derde concert van Voorwaarts Maart/En avant Mars is een eerbetoon aan het ex-Ensemble Emanon, dat als enige ensemble tot nu toe in alle edities niet aflatend werk van jonge componisten heeft gecreëerd. Dit ensemble, dat nu 'Vlaams Sinfonietta' heet, staat onder leiding van dirigent Raf De Keninck.

Het ensemble is telkens met grote bezettingen gekomen, en nu wil Voorwaarts Maart dat honoreren door een nieuwe aflevering van het grote 'chamber symphony project' van het ensemble te presenteren. Aan de beurt is Alain Craens, componist en artistiek directeur van het conservatorium van Antwerpen, om zijn visie op deze historisch beladen vorm te presenteren. Als companion piece wordt 'Innocence of admiration' gespeeld, een pianoconcerto van Frank Nuyts, met als solist Erwin Deleux. Randall Casaer, reeds live tekenaar op het eerste Voorwaarts Maart/En avant Mars festival en vorig artist-in-residence in de Bijloke, zorgt voor de live grafiek.

Praktische info :

Voorwaarts Maart / En Avant Mars
Vrijdag 14 en zaterdag 15 december 2014, telkens vanaf 18.45 u
Muziekcentrum de Bijloke - Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.hardscore.be

17:52 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

19/11/2013

Odysseia Ensemble viert 150ste verjaardag van Debussy op een intieme manier

Frederik Neyrinck Zondag speelt het Odysseia Ensemble een aperitiefconcert in De Kollebloem in Puurs. Met 'Pantomime' viert het Odysseia Ensemble de 150ste verjaardag van Claude Debussy op een intieme manier.  Zang, fluit, klarinet en piano vormen alvast de ingrediënten voor een verfijnd menu aan klanken tijdens dit één uur durend concert.

Het Odysseia Ensemble werd opgericht in 2009 door (oud-)studenten van het Koninklijk Conservatorium te Brussel en momenteel is het ensemble er ook in residentie. De originaliteit van dit dynamische collectief is op diverse vlakken te merken. Zo worden blazers, strijkers én stem naar hartenlust gecombineerd om zo tot gesmaakte en unieke voorstellingen te komen.

'Pantomime' is een sprankelende  voorstelling waarbij Claude Debussy ons doorheen het kleurrijke en harmonieuze programma gidst. De liederen uit 'Fêtes Galantes' vormen de ankerpunten van dit concert. De vlotte aaneenschakeling van alle werken zorgt ervoor dat de impressionistische kleuren letterlijk van de ene componist naar de andere worden doorgegeven.

Als we over klankkleur praten, mag het dan ook geen verwondering wekken dat het Odysseia Ensemble bijna uitsluitend Franse componisten confronteert met Debussy. Naast Francis Poulenc en André Jolivet is echter ook huiscomponist Frederik Neyrinck van de partij. Zijn zoektocht naar subtiele, hedendaagse klankcombinaties past volledig in dit idioom en geeft een beeld hoe ook nu nog naar nieuwe kleurencombinaties wordt gezocht.

Programma :

  • Claude Debussy, Pantomime (uit Fêtes Galantes)
  • André Jolivet, Sonatine voor fluit en klarinet
  • Claude Debussy, Mandoline (uit Fêtes Galantes)
  • Frederik Neyrinck, Schubert Echo VI voor klarinet solo
  • Francis Poulenc, Sonate voor fluit en piano
  • Frederik Neyrinck, Echo de Baudelaire voor sopraan en basklarinet
  • Frederik Neyrinck, Stuttgarter Echo II voor fluit solo
  • Claude Debussy, Clair de Lune (uit Fêtes Galantes)
  • Claude Debussy, Première Rhapsodie voor klarinet en piano
  • Claude Debussy, Fantoches (uit Fêtes Galantes)

Praktische info :

Odysseia Ensemble : Pantomime
Zondag 24 november 2013 om 11.00 u
CC de Kollebloem - Puurs

Kloosterhof 1
2870 Puurs

Meer info : www.ccdekollebloem.be en www.odysseiaensemble.be

Extra :
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en www.goldenrivermusic.be

16:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook