08/10/2017

Van de gamelan tot de street sound : Indonesische muziek uit verleden en heden op Europalia Indonesia

Europalia Indonesia Europalia zoomt van 10 oktober 2017 tot 21 januari 2018 in op de traditionele en hedendaagse cultuur van Indonesië. Het tweejaarlijkse festival biedt een nieuwe kijk op het gastland, met talrijke artistieke uitwisselingen en creaties op het vlak van tentoonstellingen, dans en muziek - met de gamelan in de hoofdrol -, literatuur en film.

De muzikale programmering van Europalia Indonesia geeft ruim aandacht aan de gamelan met vier legendarische bespelers van dat emblematische Indonesische instrument die de diversiteit ervan komen laten horen. Ook op de affiche staan street sound (hiphop, jazz, metal, elektronische muziek) en de beroemde Indonesische rock & roll uit de jaren '60 en '70. En drie Europese musici gingen in Indonesië op residentie en presenteren het resultaat van hun ontmoetingen met lokale artiesten.

De term gamelan verwijst zowel naar het muziekgenre als naar het orkest (meestal samengesteld uit gongs, metallofoons, drums en andere percussie-instrumenten). De typische ritmes en klanken ervan oefenden op de westerse en internationale musici een sterke invloed uit. Zo inspireerde het composities van zulke uiteenlopende artiesten als Debussy, Satie, Britten, Glass en zelfs Sonic Youth. Om de grote diversiteit van die traditie te illustreren gaan niet minder dan vier hedendaagse gamelanlegendes in op de uitnodiging van Europalia Indonesia: A. L. Suwardi, I Wayan Gde Yudane, Rahayu Supanggah en Iwan Gunawan. Die laatste speelt met zijn orkest arrangementen van de muziek van de Amerikaanse 'straatcomponist' Moondog op een gamelan die speciaal voor de gelegenheid is gebouwd. Stefan Lakatos verleende zijn medewerking aan dit uniek initiatief van het festival.

Een terugkerend onderdeel van Europalia Indonesia is de uitwisseling met artiesten uit het gastland. Drie Europese musici zijn voor een residentie naar Indonesië vertrokken, om er muziek te creëren met collega-muzikanten aldaar. In Java ontdekte de Belg Dijf Sanders instrumenten en tradities die hij in zijn volgende album en in zijn komende concerten integreert. De in Duitsland wonende Libanese dj en producent Rabih Beaini presenteert zijn werk met een Indonesisch duo dat gespecialiseerd is in de heilige en minimalistische 'tarawangsa'-muziek. En het Duitse multi-talent Wolf Müller (aka Jan Schulte/Bufiman) komt met een mix van disco en tribal music, nadat hij in de jungle van Borneo nader kennis maakte met een aantal lokale instrumenten en ritmes.

Het project Indonesian Street Sound biedt de gelegenheid om de rijke - maar in Europa amper gekende - Indonesische scene van hiphop-, jazz-, metal- en elektronische muziek te ontdekken. Europalia Indonesia programmeert muzikanten die in eigen land enorm populair zijn en die op hun eigen manier westerse muzikale stijlen overnamen en combineerden met traditioneel Indonesische ingrediënten om er een originele en fascinerende nieuwe identiteit aan te geven.

Voor het openingsfeest in Les Brigitinnes roept Europalia, in samenwerking met Les Ateliers Claus, de sfeer van de Indonesische rock & roll attitude uit de jaren 60 en 70 op met een tributeband van de legendarische The Flower Girls (Dara Puspita) en DJ David Tarigan. Bij wijze van contrast komen zangers en musici speciaal uit Papoea hierheen om het publiek te laten kennismaken met hun indrukwekkende singsing, een van de oudste nog bestaande muziekvormen die maar zelden in het buitenland is te horen.

Praktische info :

Europalia Indonesia
Van dinsdag 10 oktober 2017 tot zondag 21 januari 2018


• Gamelanconcerten: in Brussel (BOZAR) en in verschillende Belgische en Europese steden
• 'Moondog for Gamelan': in Brussel (AB), Londen, Berlijn en Krakau
• Dijf Sanders: Brugge, Gent, Brussel (Beursschouwburg)
• Rabih Beaini: Eupen, Gent, Berlijn en Den Haag
• Jan Schulte/Wolf Müller: Brussel (BOZAR), Eupen en Gent

Uiteraard valt er nog veel meer te beleven in België (Antwerpen, Brussel, Bierbeek, Gent, Luik, Eupen, Leuven, Evergem, Lokeren, Turnhout, Charleroi, Strombeek, Brugge, Mons, Tournai, Binche, Sankt Vith, Mechelen, Mariemont), Nederland (Den Haag, Rotterdam, Deventer, Amsterdam, Leiden, Arnhem, Olst), Frankrijk (Bordeaux, Valenciennes, Amiens, Châlons-en-Champagne), Duitsland (Berlijn, Münster), Polen (Krakow) en Groot-Brittannië (Londen).

Het volledige programma en alle verdere info vind je op europalia.eu

05/09/2017

Eerste editie Festival van de architectuur in Antwerpen : meer dan bouwen alleen

Festival van de architectuur Van 8 tot en met 17 september 2017 pakt het Vlaams Architectuurinstituut (VAi) uit met het Festival van de architectuur (F/a). Gaststadvoor deze eerste editie is Antwerpen. Tien dagen lang wordt met tal van activiteiten architectuurcultuur in de kijker gezet. Het festival wordt een sociocultureel feest van de architectuur, waarin je de relevantie ziet en voelt. Want architectuur is méér dan alleen bouwen. Gebouwen staan nooit op zich, in een vacuüm, maar krijgen pas betekenis in relatie tot hun leefomgeving. Het is een proces waarbij ontwerpers, bewoners en omgeving elkaar ontmoeten op verschillende niveaus en verschillende momenten. Publieke ruimte en infrastructuur geven vorm aan onze alledaagse aanwezigheid. Gisteren, vandaagen morgen. Goede architectuur is om al die redenen een zaak van elke burger. En iedereen draagt een steentje bij. Letterlijk en figuurlijk.

Meer dan alleen bouwen
Het Festival van de architectuur (F/a) gaat door van 8 tot en met 17 september 2017. Dit tweejaarlijkse evenement zal iedere editie een andere stad als host uitnodigen. In 2017 is Antwerpen gastheer, met deSingel Internationale Kunstcampus als epicentrum van het programma. Op het programma staan tal van voorstellingen, lezingen en activiteiten in het teken van architectuur. Zowel jong en oud, als architect, liefhebber of toevallige passant zal architectuur en stedelijkheid anders beleven. Want architectuur is meer dan alleen bouwen. Het is een proces waarbij ontwerpers, bouwers en makers elkaar ontmoeten. Waar architecten, sociologen en stedenbouwkundigen erop toezien dat een ontwerp beantwoordt aan de maatschappelijke uitdagingen, zorgen vaklui en werklieden ervoor dat het project ook gebouwd wordt en geen tekening blijft. Zo kan iedereen bijdragen aan een goede leefomgeving. Sterker nog, we hebben iedereen nodig om die uitdaging mee aan te gaan.

Nacht van de architectuur
Opvrijdag 8 september wordt het festival spectaculair ingezet met de Nacht van de architectuur, een spetterend openingsfeest dat het VAi in samenwerking met BVA, beroepsvereniging voor architecten, organiseert. Die vrijdag palmt het festival deSingel in meteen nacht vol architectuur. Bezoekers kunnen er genieten vanl ive muziek, boeiende lezingen en debatten, secret cinema, speeddaten met experts en hun slag slaan tijdens een veiling. Diezelfde avond arriveert ook het kunstenaarscollectief Time Circus met zijn spraakmakende Landschip, dat gedurende het festivalvoor anker ligt op de site van deSingel.

Autobahn Utopia op het dak van deSingel
Op zaterdag 9 september brengt OneTrick Pony, het gloednieuwe muziektheatergezelschap van LiesaVan der Aa, voor de eerste keer 'Autobahn Utopia' op het dak van deSingel. Voor deze voorstelling liet ze zich inspireren door de klank van de autobanen rond een stad.

Van der Aa probeert stil te staan en weerwoord te bieden aan dit giftige geweld. Als een poging om stilte, ruimte en verlangen naar rust tegenover een monster van geluid te plaatsen. Een slowmotion effect van de aanrijding, de gedachtegang van de mens in een auto die overkop gaat. Ze predikt een oude herinnering aan ruimte en uitgestrekte velden bovenop de snelheid van de cargo's onderweg. Een compositie met muzikanten in het oog van de storm, daar waar het windstil is.
Meer info : festivalvandearchitectuur.be en desingel.be

Lucinda Ra en Rosa Ensemble gaan breed
Vrijdag 15 september start een driedaagse voorstelling rond precair wonen van Lucinda Ra, een 'gelegenheidscollectief' dat inhouden, theatermakers, beeldend kunstenaars en muzikanten verbindt. Diezelfde avond kunnen bezoekers ook genieten van 'Akasha-a brief theatre of everything'. In dit ruimtelijke concert zingen, spelen en vertellen acteurs en musici van Rosa Ensemble over de theorie van filosoof en futuroloog  Ervin Laszlo. Volgens Laszlo is er sprake van een alomvattend informatieveld (of 'akasha' naar een hindoeïstische opvatting) van waaruit het heelal te lezen is.

Het is een soort geheugenveld waarin verleden, heden en toekomst verborgen liggen. Daar begint de voorstelling, met enkele paranormale verhalen die ondersteund worden door een alwetende verteller. Hij wijdt het publiek in in het begrip akasha. Daarbij hoort prachtige muziek: er klinken ruistonen, langgerekte vioolklanken en hier en daar herken je een geluidje uit 'Star Trek'. Alle woorden worden door meerdere stemmen uitgesproken of herhaald. Het geheel klinkt soms vervreemdend blikkerig, bijna alsof er aliens spreken. De meerstemmige zang is uitdagend en heeft een loepzuivere timing. De stoelen voor het publiek staan opgesteld in cirkels en daaromheen zingen, spelen en vertellen de acteurs en musici.
Meer info : festivalvandearchitectuur.be en desingel.be

Het Raadsel van de Sfinks
Het Raadsel van de Sfinks is een echt sleutelwerk in de Vlaamse en Belgische muziek. Luc Brewaeys, een van de beste hedendaagse componisten, componeerde dit stuk in 1983. Het wordt op 15, 16 en 17 september live gebracht op het Festival van de Architectuur, door HERMESensemble en E-XXI (Koninklijk Conservatorium Antwerpen) onder leiding van Frank Agsteribbe.

'Het Raadsel van de Sfinks' werd ontworpen als een score op een documentaire van regisseur Jef Cornelis over de belangrijke Luikse architect Charles Vandenhove. Deze documentaire zal samen met de live muziek door HERMESensemble op het Festival van de Architectuur te bewonderen zijn. Woordkunstenaar Thymen Goovaerts verzorgt de tekst.
Meer info : festivalvandearchitectuur.be en desingel.be

Klassiek en architectuur
Klassiek en architectuur brengt je de hoogtepunten uit de klassieke muziek van de laatste vijftig jaar te midden van architecturaal bekroonde sites. De vierdelige reeks opent op zondag 17 september tijdens het slotfeest van het Festival van de architectuur (F/a) in deSingel van architect Stéphane Beel. Na de introductie door de architect zelf, buigt het ensemble deCompagnie van Mathias Coppens zich over hedendaagse klassieke werken van Vlaamse componisten, gekozen en ingeleid door componist Wim Henderickx.

Het ensemble deCompagnie bestaat uit: Viool: Veerle Houbraken Cello: Lieselot Watté Klarinet: Jeroen Vrancken Fluit: Elisabeth De Merode Trombone: Bram Fournier Piano: Mathias Coppens
Programma :
- Willem Kersters: Variaties (voor fluit, viool, klarinet en cello)
- Frits Celis: Fantasia (voor fluit, klarinet, trombone en cello)
- Wim Henderickx: Pianotrio (fragment van het einde voor piano, viool en cello)
- Alain Craens: her-orkestratie van ‘Le dialogue des oiseaux’ (oorspronkelijk fluit en piano) voor tutti ensemble
- Luc Van Hove: her-orkestratie van Preludes voor piano solo
- Bram Van Camp: Music for three instruments (piano, klarinet, viool)
- Mathias Coppens: Quartet opus 3 no 2 (voor viool, cello, klarinet en fluit)

Meer info : festivalvandearchitectuur.be en desingel.be

Een happening als feestelijke afsluiter
Opzondag 17 september sluiten het Festival van de architectuur af met een happening in deSingel. Daarvoor bedacht De Veerman een workshop rond stadsontwikkeling voor kinderen en jongeren. In samenwerking met Orfeoproducties wordt die dag ook een unieke muziekvoorstelling gepresenteerd waarin architectuur en klank elkaar ontmoeten, ingeleid door architect Stéphane Beel. De kunstenaars van Time Circus zijn opnieuw aanwezigentreden metdebezoekers in gesprek over het Landschip en alternatieve woonvormen. Thematische expo's ental van drank-en eetstandjes maken ten slotte van dit stadsfeest een gezellige plek voor een boeiende zondag.

Praktische info :

Festival van de architectuur
Van vrijdag 8 t.e.m. zondag 17 september 2017
deSingel e.a. locaties - Antwerpen


Het volledige programma en alle verdere info vind je op festivalvandearchitectuur.be

28/06/2016

10 jaar Muziektheater IN VITRO in De Centrale in Gent

In Vitro Muziektheater In Vitro bestaat 10 jaar en dat moet gevierd worden ! Daphne Kitschen en Jan Dekeyser nodigen je uit voor op de tentoonstelling '10 years/jaren IN VITRO | musictheatre' in De Centrale in Gent, met fotografisch werk van Karin Borghouts, Leentje Brands, Raf Degelin, Sara Lamens, Emilie Lauwers, Stepanka Pasekova, Merilin Tee, Iveta Kulhava, Tim van den Oudenhoven, Elke Verheyen en Giannina Urmeneta Ottiker. Deze fotografen registreerden de voorstellingen en performances van In Vitro Prometheus (2005), De Zandman (2007), Milk (2008), Medea (2010), Hooglied (2013), ..., elk vanuit hun specifieke kijk. Op de openingsavond, op donderdag 30 juni, zullen tevens performances en muzikale interventies plaatsvinden en zal een selectie van werk van internationale master-studenten (elective scenography) te zien zijn.

IN VITRO werd opgericht in 2014 door Daphne Kitschen (DE) en Jan Dekeyser (BE), beiden toen werkzaam voor Troubleyn/Jan Fabre. Tussen de vale muren van de Brigittines, Brussel, zag in 2005 hun eerste productie Prometheus het licht. De toen ingeslagen wegen zijn ze blijven bewandelen ; zich inspirerend op fantastische verhalen en mythen die stammen uit de orale tradities en het alchemistisch mengen van uiteenlopende muzikale genres en suggestieve beeldentaal.

Grote producties als De Zandman (Zomer van Antwerpen, 2007), Medea (De Centrale Gent, 2010), Hooglied (Operadagen R’dam 2013) worden afgewisseld met kleine installaties of performances (MILK, 2008 / Diary of one who disappears, 2009 / Acteon, 2013 / 3 Speeches, 2016 / …).

Programma donderdag 30 juni :

- 20.00 u - Welcome, compositie door Alexey Kokhanov (RU), stem & megafoon, and Dirk Veulemans  (BE), electronic

- 20.30 u - 3 Speeches, performance door IN VITRO, met Joseph Bee (IL), Kurt Vandendriessche (BE) en  Fien Maris (BE). Het triptiek zal live begeleid worden door Bruno Ferro Xavier da Silva (NL),  basgitaar en electronica

- 22.00 u - Nocturne, 8-kanalen electronische soundscapes door Dirk Veulemans

Vri 1, zat 2 en zon 3 juli : fototentoonstelling, telkens van 13.00 u tot 18.00 u

Praktische info :

10 years/jaren IN VITRO | musictheatre
Donderdag 30 juni 2016 om 20.00 u (openingsavond)
Vri 1, zat 2 en zon 3 juli 2016 : fototentoonstelling, telkens van 13.00 u tot 18.00 u
De Centrale - Gent
Gratis toegang


Meer info : decentrale.be

Elders op Oorgetuige :
Hooglied : een sprakeloos gedicht in 3 delen, 19/06/2013
De Zandman: een sprookje over angst, blindheid en waanzin, 30/07/2007

25/11/2015

SPECTRA brengt performance bij tentoonstelling van Joris Van de Moortel in Waregem

December Dance Zaterdag brengt SPECTRA in BE-PART, het platform voor actuele kunst in Waregem, Fieldrecordings of my own environment, een performance bij de tentoonstelling ça vous intéresse l'architecture? van Joris Van de Moortel. Deze veelzijdige kunstenaar componeerde samen met Thomas De Prins de muziek.

Joris Van de Moortel is schilder, beeldhouwer, performer en muzikant. Hij maakt gebruik van de architectuur en de context van een specifieke plaats om er zijn veelzijdige werken op te stellen en laat bewust sporen van zijn creatief proces na. Zijn aanpak is geïnspireerd op de provocerende houding van Mike Kelley en de vernielzucht van Steven Parrino, die zijn schilderijen met een hamer te lijf ging.

Wat Van de Moortel met zijn performances afbreekt, bouwt hij weer op met zijn installaties volgens een heel eigen proces van omkering, improvisatie en instabiliteit. Pas als hij daarmee klaar is, krijgt het werk zijn sculpturale dimensie.

Elektrische delay
Voor de muziek werkte Van de Moortel samen met Thomas De Prins, die zijn sporen heeft verdiend bij o.a. Internationals, Les Messieurs en The New Radio Kings en mee El Tattoo del Tigre heeft opgericht. Op basis van jamsessies van Van de Moortel op elektrische gitaar, werkte De Prins in Fieldrecordings of my own environment het idee van elektrische delay uit voor ensemble.

SPECTRA brengt de muziek op de opening van de tentoonstelling ça vous intéresse l'architecture? Op de finissage in januari verzorgt het ensemble nog een tweede happening.

Praktische info :

Fieldrecordings of my own environment - performance
Zaterdag 28 november 2015 om 17.00 u
BE-PART - Westerlaan 17 - Waregem


Expo Joris Van de Moortel Ça vous intéresse l'architecture ? Botanical vibrations travel through the air tangled as wires, attempting to play with the rhythmic structure. De tentoonstelling loopt van 29 november t/m 31 januari 2016. Van zondag tot en met vrijdag van 11.00 u tot 17.00 u, gesloten op zaterdag, op 25 december en op 1 januari. Gratis toegang

Bij de tentoonstelling horen ook een boek en een cd. Die zijn vanaf zaterdag verkrijgbaar in BE-PART. 

Meer info : www.jorisvandemoortel.eu en www.spectraensemble.com

16:55 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

04/05/2015

Twintigste editie van het Kunstenfestivaldesarts in Brussel

Kunstenfestivaldesarts Vrijdag gaat de twintigste editie van het Kunstenfestivaldesarts van start in Brussel. Het festival plaats dat de internationale hedendaagse creatie centraal. Het Kunstenfestivaldesarts durft het aan om compromisloze kunstvormen aan het grote publiek te tonen. Het biedt de nodige creatieve ruimte om te experimenteren en dingen uit te proberen. Een ruimte die drie weken lang verlangen, nieuwsgierigheid, durf en kwaliteit ademt. Esthetische en formele verscheidenheid gaan er samen met een confrontatie van ideeën. Werk van internationaal erkende kunstenaars staat naast dat van te ontdekken talent. Er wordt een veelheid aan talen gesproken. De fysieke ruimte van de stad deint uit, de mentale ruimte verlegt haar grenzen.

Voor zijn twintigste editie wil het Kunstenfestivaldesarts hulde brengen aan de schoonheid en specificiteit van de levende voorstelling, aan de ruimte en de tijd die kunstenaars en toeschouwers met elkaar delen. et een scherp programma stelt het Kunstenfestivaldesarts de internationale hedendaagse creatie centraal, en dat doet het in een ongedwongen sfeer. De meeste van de dertig werken uit het festivalprogramma zien 'vandaag' het licht - in al hun broze schoonheid - en worden door het festival ge(co)producet. Het Kunstenfestivaldesarts brengt een veelheid aan kunstenaars en toeschouwers bij elkaar. Verschillende talen en visies leven onder één dak. Ideeën worden uitgewisseld.

'The Time We Share'
'
The Time We Share' is de titel van het boek waarvan deze twintigste editie vergezeld gaat. Net zoals de artistieke projecten die tijdens het festival te zien zijn, is het boek een ambitieuze, risicovolle onderneming geworden. Vertrekkend van enkele van de voorstellingen uit de 20 festivaledities, toont het boek hoe creaties een tijdsgeest weerspiegelen, of anders gezegd, hoe een tijdsgeest door artistieke creaties in beeld wordt gebracht.Het boek is opgevat als het script van een voorstelling en heeft het festival als thematisch ankerpunt. De grenzen van dat onderzoeksveld worden echter regelmatig overschreden. In een reeks bijdragen, waarvan vele specifiek voor het boek geschreven zijn, komen de meest diverse visies aan bod van artiesten en theoretici die de wereld bekijken vanuit de invalshoek van de podiumkunsten. Peilen naar 'de tijd die we delen' is een leitmotiv van het Kunstenfestivaldesarts dat het heden in historisch perspectief plaatst maar het publiek ook vraagt een blik op de toekomst te werpen. Aan die toekomst draagt het festival bij door werk van opkomend talent te tonen en kunstenaars die te weinig bekendheid genieten een podium te bieden: Matija Ferlin, Wen-Chi Su, El Conde de Torrefiel, Radouan Mriziga en vele anderen.

Het levende lichaam
Dit jaar steunt en toont het festival de creaties van een reeks kunstenaars die nog geen brede bekendheid genieten maar ontegensprekelijk de ontdekking waard zijn. Op de affiche prijken echter ook ‘grote namen’, in een mix van generaties en genres. De meeste van hen presenteren radicaal eenvoudige werken die de kern van hun artistieke creativiteit uitdrukken. Anne Teresa de Keersmaeker palmt WIELS in om de expositieruimte en -tijd in beweging te brengen. Negen weken lang zijn dansers en musici er aan het werk. Dag na dag wordt het publiek ondergedompeld in de levende voorstelling en de ononderbroken activiteit van de artiesten. Het kijkt niet naar een podium, maar is de bezoeker van een gemeenschappelijk beleefde ruimte. Zelf creëert en danst De Keersmaeker een korte solo: My breathing is my dancing. De choreografie ontstaat uit de essentie van de beweging: de adem. De cyclus van in- en uitademen is de directe, zowel immateriële als concrete belichaming van de levensenergie. Deze nieuwe festivaleditie staat garant voor wezenlijke ervaringen die de vinger leggen op een wereld die overheerst wordt door weelde, door de consumptiereflex en het groeimodel. Tijdens de editie 2015 zijn de podiumkunsten meer dan ooit levend. In een uiterst eenvoudig kader toont het Kunstenfestivaldesarts lichamen die op een 'natuurlijke’ manier ademen, werken, spreken, zingen, schreeuwen en zelfs… eten. In Corbeaux, een uiterst eenvoudige maar krachtige choreografische vorm, brengt Bouchra Ouizguen een twintigtal vrouwen uit Marokko en Brussel bij elkaar. De bewegingen van hun lichamen, de versnelling van hun ademhaling, de kreten die aan hen ontsnappen, dat alles brengt een bevrijdende trance teweeg in een gezamenlijk, zichtbaar aanwezig zijn. Eveneens afkomstig uit Marrakech is de jonge choreograaf Radouan Mriziga. Hij is geïnteresseerd in het functionele lichaam, in de gebaren die een landmeter of vakman maken tot wie ze zijn. Het lichaam, hier en nu, is het meetinstrument dat de mens verbindt met de ruimte en de wereld die hem omringen.

In zijn nieuwste voorstelling richt de danser Boris Charmatz zich op het innerlijk en maakt hij een studie van de dagdagelijkse handelingen die bij het eetritueel komen kijken. Vier lichamen kauwen en spuwen, zingen en dansen een langzame ‘vertering’ van de wereld. Samen met een bijzonder heterogeen en exclusief Brussels gezelschap creëert Jérôme Bel de voorstelling Gala, een hulde aan de diversiteit, waarin hij een dansende, egalitaire gemeenschap uitbeeldt. De persoonlijke voorstellen van de vertolkers, die qua leeftijd, afkomst, opleiding en tijdsbesteding erg van elkaar verschillen, vormen het basismateriaal van de voorstelling. Volgens de wensen van de regisseur is Gala het resultaat van een kort en vrolijk creatieproces. Toch wordt het publiek er geconfronteerd met de logica van de segregatie. Met de wereldpremière van Gala schiet het festival uit de startblokken in Zinnema – een alternatieve plek voor amateurkunsten – en wordt het festival afgesloten in het Kaaitheater – een instelling voor de professionele levende kunsten, in het hart van de stad. Is het naïef te denken dat de dans in staat is verschillen uit te vlakken?

De idee van het levende lichaam dat in zijn grootste natuurlijkheid tot uitdrukking komt, is bepalend voor de residentie van de grote Italiaanse filosoof Giorgio Agamben. In de loop van een uitzonderlijke lezing verklaart hij zijn theorie over het ‘werk-loze’ lichaam, dat weerstand biedt tegen de moderne politieke regimes, die op onze lichamen beslag leggen om als het ware het leven zelf in te palmen.

De levende taal
Naast het lichaam wordt ook de taal aan vereenvoudiging blootgesteld. In Uso umano de esseri umani, een opmerkelijk sobere studie, laat Romeo Castellucci een taal horen die tot haar essentie herleid is. In een reeks enigmatische taferelen blijven slechts enkele woorden over, naast zuivere emotie en de kracht van onze eigen verbeelding. Deze kostbare, zelden geprogrammeerde voorstelling doet u een intieme blik werpen op het werk van een groot regisseur, die vooral om zijn grootschalige scenische projecten bekendstaat. Bij l’Encyclopédie de la parole, het collectief van Joris Lacoste, gebeurt de ontleding van de taal heel ongedwongen. Dit jaar creëert Joris Lacoste voor het festival Suite n°2, een fijngevoelige en muzikale benadering van zowel de vormelijke als inhoudelijke aspecten van de gesproken taal. Matija Ferlin, een bijzonder beloftevolle artieste uit Kroatië, toont dan weer een taal die een normalisatieproces doormaakt. De tekst van We are kings not humans wordt weliswaar door volwassenen vertolkt, maar is geschreven met de hulp van kinderen, waardoor er problemen opduiken met het ‘benoemen’ van de wereld.

Enkelvoudige en meervoudige geschiedenis, heden en verleden, waargebeurde en fictieve verhalen
De theatervorm 'aan tafel', waarvan Sylvain Creuzevault zijn waarmerk heeft gemaakt, stelt niet alleen het woord centraal, maar ook de manier waarop het woord genomen wordt. Zijn laatste voorstelling, Le capital et son singe, is vrij geïnspireerd op Het kapitaal van Karl Marx en gaat na hoe een gemeenschap van mannen en vrouw er op een welbepaald ogenblik in slaagt de geschiedenis een nieuwe wending te geven. Marx is slechts een van de vele historische figuren die tijdens deze festivaleditie aan bod komen. Voor The Blind Poet laat Jan Lauwers zich inspireren door Arabische en Andalusische dichters uit de 11e eeuw. Aan de hand van hun werk maken we kennis met een tijd waar de vrouw macht heeft en het atheïsme wijdverbreid is. Met deze nieuwe creatie, waarvan het festival de wereldpremière presenteert, gaat Lauwers duizend jaar terug in de tijd om een verrassende blik te werpen op het begrip ‘identiteit’ in het multiculturele Europa van vandaag.

De geschiedenis komt tijdens deze festivaleditie veelvuldig aan bod. Het festival boort het 'klassieke' repertoire aan met twee producties van gezelschappen die gedreven worden door het verlangen om oude teksten een tweede, hedendaagse adem te geven. Sinds 2007 is The Wooster Group niet meer in Brussel geweest. Het New Yorkse collectief, dat in de jaren tachtig indrukwekkend pionierswerk verrichtte, laat zich tot op vandaag voeden door de nieuwste technologie, zonder daarbij zijn verankering in de fundamenten van het theatergenre te verliezen. In zijn bewerking van Troilus and Cressida, een van Schakespeares meest ondoorgrondelijke tragedies, wordt het epische verhaal over de Trojaanse Oorlog verplaatst naar de verovering van het Wilde Westen en de indiaanse oorlogen. tg STAN brengt De kersentuin/La cerisaie, een toneelstuk van Tsjechov waarin de acteurs een vlucht voor het heden zien: “Het heden bestaat nauwelijks, het wordt versmacht tussen de drang naar het verleden en het verlangen naar een onzekere toekomst”.

Het Kunstenfestivaldesarts smeedt vertrouwensbanden. Mariano Pensotti en Federico León, twee getalenteerde Argentijnse regisseurs die sinds vele jaren steun krijgen van het festival, verrassen ons elk met een nieuwe creatie. Het oeuvre van Pensotti wordt gekenmerkt door de scherpheid waarmee hij het spanningsveld tussen werkelijkheid en fictie blijft ontleden. In Cuando vuelva... openbaart de geschiedenis zich in al zijn grootsheid doorheen de kleine, dagdagelijkse wederwaardigheden van een handvol individuen. De typische, narratieve theaterschriftuur van de Argentijnse auteur resulteert in een labyrint van persoonlijke verhalen die samen een groot universeel verhaal vromen. Ook Las ideas, de nieuwste creatie van Federico León, neemt ons mee naar een fascinerend ideeënlabyrint waar werkelijkheid en fictie samenvloeien en heden en verleden in elkaar overgaan.

Documenten
In het politieke theater van Milo Rau wordt de werkelijkheid weergegeven als in een documentaire. De Zwitserse regisseur brengt dit jaar het tweede luik van zijn trilogie over Europa. Na het buitengewone The civil wars, dat vorig jaar in het kader van het Kunstenfestivaldestarts in creatie ging, behandelt Milo Rau deze keer de troebele verhouding tussen het oude continent en Rusland. De conflicten die de Balkan verdeelden en verdelen, worden belicht aan de hand van reële getuigenissen van een groep acteurs. Vertrekkend van hun intieme biografie schrijft de regisseur een stuk collectieve geschiedenis. Archive, de nieuwe choreografische creatie van Arkadi Zaides, vindt zijn oorsprong in de archiefbeelden van B’Tselem, een informatiecentrum voor mensenrechten dat camera’s ter beschikking stelt aan Palestijnse burgers, waarmee die hun dagelijks leven in de bezette gebieden vastleggen. Door dat beeldmateriaal met ‘banaal’ geweld concreet te belichamen, creëert Zaides een lichaam-archief dat bij elk van de toeschouwers een persoonlijke interpretatie uitlokt.

In Trial about fake beschrijft de Brusselse documentairemaker Manu Riche het proces van de Chinese overheid tegen kunstenaar Ai Weiwei in 2012. Is het mogelijk een simulatie objectief weer te geven? Volgens Riche is de enige manier om het proces te documenteren, er een waarheidsgetrouwe reproductie van te maken in de beslotenheid van de muren van een theater. Bewakingscamera’s registreren aleatorische beelden van een performance waar acteurs de schijnrechtszaak opnieuw opvoeren.

Revelaties
Het Kunstenfestivaldesarts zet zich in voor kunstenaars die nog aan hun weg timmeren of een bredere uitstraling verdienen. De bijzondere creaties van Marlene Monteiro Freitas of Mårten Spångberg zijn ware aanraders. De Kaapverdiaanse Marlene Monteiro, die aan de Brusselse dansschool P.A.R.T.S. studeerde, leeft en werkt in Lissabon. Ze brengt een totaalspektakel dat door zijn grote vindingrijkheid en vormelijke bravoure je hoofd aan het tollen brengt. La substance but in english van Mårten Spångberg nodigt je uit een ruimte te delen die door beweging, materie en kleur voortdurend aan verandering blootgesteld wordt. In deze performance, die ongeveer 4 uur duurt, wordt overvloed stilaan weer beheersbaar en krijgt het artificiële opnieuw een menselijke kant. Ook Halory Georger is een kunstenaar wiens parcours de nieuwsgierigheid prikkelt. Samen met Antoine Defoort creëerde hij voor de festivaleditie 2012 het uitbundige Germinal. De verwachtingen zijn dan ook hooggespannen voor Corps diplomatique, zijn nieuwste creatie, waarin hij het theater van de toekomst gestalte geeft.

Dankzij het festival krijgen een aantal jonge kunstenaars dit jaar de kans om voor het eerst een Belgisch - in sommige gevallen zelfs een Europees - podium te betreden. El Conde de Torrefiel, een collectief uit Barcelona, Leandro Nerefuh, een atypische conferencier uit São Paulo en de Taiwanese choreografe Wen-Chi Su zijn stuk voor stuk het ontdekken waard. Het aanstormende Belgische talent wordt dan weer vertegenwoordigd door choreografe Louise Vanneste en regisseuse Léa Drouet.

Risico's
Het Kunstenfestivaldesarts is een onderzoeksruimte waar nieuwe ervaringen worden uitgeprobeerd. Zo vat de grote plastische kunstenaar Michel François het plan op om een ‘theaterproject’ te creëren! Op initiatief en met de steun van het Kunstenfestival wordt een theatraal avontuur mogelijk dat de kunstenaar meesleurt naar contreien waar hij nooit eerder vertoefde. Vertrekkend van zijn eigen artistieke praktijk stuurt hij de codes en rituelen van het theater in de war, maar slaagt er tegelijk in de magie haar werk te laten doen. De ontregelende energie van Michel François laat de fysieke, ruimtelijke en temporele bestanddelen van het theater uit elkaar spatten, waarna een totaal nieuwe partituur tot stand komt.

De stad

Het Kunstenfestivaldesarts ligt in de stad verankerd. Op de trappen van de Beurs, hartje Brussel, speelt zich het openingsevenement van Anna Rispoli af. Op die plek brengt ze individuen samen die een ding gemeen hebben: ooit verhieven ze hier hun stem. Rispoli’s tableau vivant is dat van een gedeeld verlangen naar verandering. Tot slot presenteert het festival nog de Belgische première van Maria Tarantino’s film over Brussel: Our city. Hoe en wanneer kunnen we zeggen dat we aan een stad toebehoren? Wie is onze stad?

Praktische info :

Kunstenfestivaldesarts
Van vrijdag 8 t.e.m. zaterdag 30 mei 2015
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kfda.be

16/03/2015

Vierde editie van Performatik, de Brusselse biënnale van de performancekunst

Performatik De vierde editie van Performatik, de Brusselse biënnale van de performancekunst, telt twee 'transfers' om u tegen te zeggen. Choreografe Anne Teresa De Keersmaeker herdenkt dans als een tentoonstelling in WIELS. Een omgekeerde beweging maakt beeldend kunstenares Joëlle Tuerlinckx. Op basis van haar immense archief maakt zij een theatervoorstelling, waarvan in het Kaaitheater de integrale versie te zien zal zijn. Performatik zoekt grenzen op, ontrafelt codes en stimuleert ontmoetingen tussen verschillende kunstwerelden.

Performatik kiest resoluut voor het boeiende tussengebied tussen podiumkunsten en beeldende kunst. Bindend element is telkens het live gebeuren, de ontmoeting tussen u en de performer, in het hier en nu. Daarvoor wordt er samengewerkt met tal van partners in de stad - Argos, Beursschouwburg, Bozar, CENTRALE, Don Verboven Exquisite Objects, Passa Porta, Q-O2, Zsenne art lab, WIELS en workspacebrussels - die elk hun eigen expertise inbrengen. Ook de publieke ruimte wordt ingenomen: de straten door Esther Ferrer, de 'grande dame' van de Spaanse performance art, de pleinen door de Bouillon Group, een jong Georgisch collectief. Zij doen, na de biënnale van Venetië, Brussel aan met een performance die onze relatie met de drie monotheïstische godsdiensten verbeeldt.

Opener is de eerste grote creatie voor het theater van de Duitse kunstenares Ulla von Brandenburg. Zij voert ons terug naar het gedachtegoed van de utopisch socialist Saint-Simon, samen met het Brussels Brecht-Eislerkoor.

Performance laat zich niet vangen in één categorie. Marthe Ramm Fortun neemt je mee op een 'conversatieperformance' in Bozar, Christian Bakalov ontneemt je het zicht in een parcours doorheen de Kaaistudio's. Nogal wat kunstenaars reageren op onze hypersnelle tijd via rituelen die ons uitnodigen om tijd te nemen: de ceremonie van Béatrice Balcou, de "square dance" van Germaine Kruip, de twaalf dagen durende pianoperformance van Marino Formenti waarin kunst en leven, privaat en publiek versmelten.

Het ontregelen van kijkposities (theatrale toeschouwer, museale kijker) is inherent aan het grensoverschrijdende genre dat performance is. Dat is het onderwerp van de nieuwe productie van Xavier Le Roy en van de expo van kunstenaar Benoît Félix, die ook tekende voor het festivalbeeld.

Een greep uit het programma :

Expo Anne Teresa De Keersmaeker / Rosas & Ictus : Work/Travail/Arbeid - WIELS
Opening: do 19/03 van 18.30 u tot 21.30 u
Van vrij 20/03 t.e.m. za 17/05, woe tot zon, van 11.00 u tot 18.00 u

Bij een voorstelling ervaren de performers en de toeschouwers de tijd, ze heeft een duidelijk begin en einde. Bij een tentoonstelling ligt dat anders. De tentoonstelling verandert normaal gezien niet na de opening, en niemand maakt ze mee van begin tot eind. Kan een choreografie worden uitgevoerd in de vorm, de tijd, de ruimte en de voorwaarden van een tentoonstelling? Die intrigerende vraag vormt de basis van Work/Travail/Arbeid.

Voor dit nieuwe werk vertrekt Anne Teresa De Keersmaeker van Vortex Temporum. Deze choreografie uit 2013, op het gelijknamige muziekstuk van de Franse componist Gérard Grisey, heeft nadrukkelijk betrekking op de tijd. Even rigoureus als Steve Reichs minimalistische muziek de voorstelling Fase (1982) droeg, inspireerde de 'duizeling van de duur' van Grisey's compositie De Keersmaeker in haar eigen onderzoek van het fenomeen tijd in Vortex Temporum, en nu uiteindelijk ook in Work/Travail/Arbeid.

Xavier Le Roy : Sans Titre - Kaaitheater
Di 24 en woe 25/03 om 20.30 u

Sans titre is een drievoudige voorstelling: lezing, concert én dansvoorstelling. Ze wijzigt de (sociale of esthetische) spelregels en observeert hoe langzaam een nieuw evenwicht ontstaat. Daarmee gaat Xavier Le Roy verder op een thema dat hem fascineert: dat regels nodig zijn en dat het evenzeer nodig is ze te wijzigen. In Sans titre bespeelt hij verschillende theatrale vormen, maar telkens opnieuw wijzigt hij elementen die nodig zijn voor een normaal verloop van de voorstelling. Daardoor moeten toeschouwers en acteurs met elkaar onderhandelen over hoe zij zich verhouden tot die vreemde situaties. Wat gebeurt er wanneer de lezing geen tekst meer heeft? Wanneer de muziek stemloos wordt? Wanneer de dansers onbeweeglijk worden?

De Franse choreograaf Xavier Le Roy is, samen met Jérôme Bel, een van de grote namen van de zogenaamde 'conceptuele dans'. Hij was in het Kaaitheater te gast met producties als Self Unfinished (1998), Product of Circumstances (1999), Giszelle (2001, i.s.m. Eszter Salamon), Le Sacre du Printemps (2007), Low Pieces (2012) e.a.

Miki Yui / Rie Nakajima / Ryoko Akama - Q-O2
Wo 25/03 om 20.30 u

Muziekwerkplaats Q-O2 presenteert drie Japanse artiesten die alle drie werken rond en met (kinetische) objecten en ruimtelijke waarneming. Drie performances waarin kleine dingen en aangelegenheden de hoofdrol spelen.

- Miki Yui - mamagoto
' Mamagoto' of 'manegoto', een imitatie; een gekend spelletje bij kinderen dat erin bestaat te herhalen wat je net hebt gehoord of gezien: bedenken en leren via imitatie. Het woord 'mama' is ontleend aan de oude spreektaal en betekent 'eten', meer bepaald 'rijst' terwijl 'goto' (of 'koto') 'ding' of 'handeling' betekent.
'Mamagoto' betekent dus in oorsprong het nabootsen van volwassenen die aan het koken zijn maar moet hier in de ruime betekenis worden opgevat als het nabootsen van handelingen.

- Rie Nakajima - a hollow or a bump
Is het werk hier voor ons een kuil of een bult? Dat kan een mogelijke vraag zijn. Hoe meer werk ik maak, hoe minder ik het weet. Ondanks de verwarring, zijn de zaken duidelijker geworden.
Door hier gebruik te maken van klanken en objecten, heb ik het over beeldhouwkunst zonder vorm. Het werk bestaat enkel in de tijd. Ik dring niets op en mijn werk beantwoordt de vraag. We zijn wie we zijn en ik probeer anderen niet te overtuigen van de betekenis van mijn werk. Komen en gaan. Is het nu een kuil of een bult? Misschien wel allebei of geen van beide.

- Ryoko Akama - almost empty - fields and waves
Eenvoudige golven en trillingen van objecten bieden een antwoord op de tekst. Het bestuderen van het kleine bestaat erin de ruimte of het veld te manipuleren, in dit geval binnen de context van een performance.

Ivo Dimchev : Operville - Kaaitheater
Za 28/03 om 21.00 u

Wie ooit Concerto van Ivo Dimchev zag, weet hoe Dimchevs eigenzinnige interpretatie van een live concert klinkt. Een radicale improvisatie met zijn gespierde lichaam en ijle falsetstem als instrumenten. "Ik ben geïnteresseerd in de fysieke kracht van de muziek en de melodieën van mijn spieren", aldus Dimchev. Zijn stem en stemgebruik is uniek. Denk aan het begin van de soloperformance Lili Händel, waar hij met een prachtige contratenor improviseert op een vertraagde opname van Mona Lisa van Nat King Cole. De zanger Dimchev gaat vloeiend over van de ene gemoedstoestand naar de andere, van rockster naar prima donna. Door zijn voortdurende spel met verschillende persoonlijkheden is het alsof hij muziek wordt. Net als bij zijn performance is zingen een 'borderline event' waar alles mogelijk is.

In Operit werkt Dimchev zijn eigen versie van het concept opera uit. Verwacht vocale improvisaties vertrekkende van klassieke muziek, met meerdere zangers-performers op de scène. Dimchev sluit traditiegetrouw Performatik af met een onvoorspelbare voorstelling, waarna iedereen op de dansvloer wordt uitgenodigd.

Praktische info :

Performatik
Van woendag 18 t.e.m. zondag 29 maart 2015
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kaaitheater.be

19/02/2015

A look at the future: Phill Niblock, Peter Beyls & Valery Vermeulen

A look at the future Dit weekend staat er een boeiende dialoog tussen de klank- en multimediapioniers Phill Niblock, Peter Beyls en Valery Vermeulen centraal in een expo, concert en talk. Drie generaties elektronische muzikanten en evenveel multimediale innovatie: dat is waar Phill Niblock (1933, US), Peter Beyls (1950, BE) en Valery Vermeulen (1975, BE) voor staan. Ze treden dit weekend op een fascinerende manier met elkaar in dialoog, want bij elk van hen staat de wisselwerking tussen wiskunde, technologie en klank centraal.

Op het eerste 'oor' lijken composities van Phill Niblock massieve, luide en vooral krachtige werken. In zijn muziek vormen uitgesponnen en verdichte geluiden meestal een statisch geheel. Onder dat oppervlak gaat echter veel meer schuil. Als één van de belangrijkste pioniers van de minimal music timmerde hij doorheen de jaren aan een werkproces dat intuïtief en gelaagd tegelijk is. Opgenomen klanken functioneren als concrete data die subtiel boven elkaar geplaatst hun intrinsieke klankkwaliteiten - vooral boventonen en zwevingen - onthullen. Dit is goed hoorbaar van zodra zijn muziek de relatie met een fysieke ruimte aangaat en luisteraars zo op allerlei psycho-akoestische effecten trakteert. Zijn muziek tast met vibrerende drones, graduele toonhoogteveranderingen en shifting patterns onze tijdsbeleving aan: plots wordt luisteren naar het geluid van geluid evident. Dat Niblock met zijn klanktaal wereldwijd talrijke generaties en muzikale genres wist te inspireren, zal niet verbazen.

Peter Beyls en Valery Vermeulen kiezen anders dan de 'king of drone' voor abstracte, algoritmische informatie als fundament voor hun werk. Artistieke input komt bij hen resoluut vanuit de zuivere wiskunde waarbij het noodzakelijk inzetten van technologie helpt om keuzes te maken. Peter Beyls is vooral geïnteresseerd in hoe de relatie tussen gegevens en machines tot processen kan leiden die artistieke ideeën uitdrukken. De complexiteit die daarin vervat zit toont niet alleen opmerkelijke vormen van schoonheid, maar ook interessante nieuwe benaderingen ten aanzien van creativiteit. Valery Vermeulen speelt in zijn werk een fascinatie voor geluid, muziek, wiskunde, artificiële intelligentie en affective computing uit. Met gegevens uit domeinen zoals risicomodellering, marktmodellen of de speltheorie veruitwendigt hij interne, vaak onbekende en onzichtbare dynamieken in tastbare en veranderlijke kunst.

Verwacht je met een tentoonstelling, concert en talk aan drie verschillende universa op de intersecties van verleden, heden en toekomst.

Praktische info :

A look at the future - Expo
'A look at the future' - Nieuwe media met Phill Niblock, Peter Beyls en Valery Vermeulen
Van vrijdag 20 t.e.m. zaterdag 28 februari 2015
Galerie S&H De Buck
(Zuidstationstraat 25, 9000 Gent)

Meer info: galeriedebuck.be
----------------------------------
A look at the future - Concert
Phill Niblock, Peter Beyls, Valery Vermeulen
Zaterdag 21 februari 2015 om 20.00 u
Gouvernement
(Gouvernementstraat 7, 9000 Gent)
Vrije bijdrage

Meer info: www.gouvernement.gent en schoolofartsgent.be
----------------------------------
A look at the future - Talk
Ronde tafel met Phill Niblock, Peter Beyls, Valery Vermeulen (moderator: Pieter Vermeulen)
Zondag 22 februari om 15.00u
Galerie S&H De Buck
Gratis toegang


Meer info: galeriedebuck.be

Extra info op Facebook

22:28 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

15/09/2014

Geluidsexpo Atelier De Stad Hasselt-Genk in C-Mine Cultuurcentrum

Atelier De Stad Hasselt-Genk Op zaterdag 20 september wordt de geluidsexpo Atelier De Stad Hasselt-Genk in C-Mine Cultuurcentrum officieel geopend. Elektrisch gitarist Tim Finoulst staat in voor korte toelichting en een performance. Met creaties van Marieke van de Ven, Joris Gielen, Caroline Claus, Simon Halsberghe, Tim Finoulst en Koenraad Vandersyppe.

Het voorbije half jaar gingen zes jonge geluidskunstenaars, in opdracht van Musica, C-mine cultuurcentrum en Z33, op zoek naar de akoestische identiteit van de steden Hasselt en Genk. Zij stellen hun artistieke resultaten voor tijdens deze geluidsexpo, die loopt van 20 september t.e.m. zondag 5 oktober in C-mine cultuurcentrum.  Gratis tablets met mobiele app voor de geluidswandeling van Marieke van de Ven zijn gedurende deze periode uitleenbaar aan de balie. Parallel zal de geluidsinstallatie van Koenraad Vandersyppe te horen zijn onder de Tuikabelbrug over het Albertkanaal halfweg tussen Hasselt en Genk.

Expo Atelier de Stad - Het Geluid van Hasselt - Genk
Op 15 oktober 2013 deden Musica, Impulscentrum voor Muziek (Neerpelt), Z33 - huis voor actuele kunst (Hasselt) en C-mine cultuurcentrum (Genk), met de steun van Canvas, een publieke oproep aan jonge geluidskunstenaars om aan de slag te gaan met 'het geluid' van Hasselt en Genk. Uit de meer dan 40 inzendingen uit binnen- en buitenland kozen de juryleden zes projectvoorstellen. Canvas volgde de artistieke trajecten op de voet en bouwde er een documentaire rond die in november zal uitgezonden worden.

Hasselt en Genk zijn de twee grootste steden in Limburg en liggen slechts op een boogscheut van elkaar. Ze hebben echter elk een eigen karakter: Hasselt, de pittoreske shoppingstad met haar jenever, Sint-Quintinuskathedraal en een toenemende studentenpopulatie, tegenover de multiculturele industriestad Genk, die het recente mijnverleden nog vers in het geheugen heeft. De laatste decennia groeien Hasselt en Genk hoe langer hoe meer naar elkaar toe, zowel geografisch als socio-cultureel. Hoe langer hoe meer profileren ze zich als een gemeenschappelijk handelscentrum en een eengemaakte cultuurmetropool. Om die reden wil Atelier de Stad Hasselt-Genk ook op zoek naar elementen die de steden verbinden om zo een akoestische brug te slaan.

De verschillen en gelijkenissen tussen beide steden kan je niet enkel zien, maar ook horen. Elke stad heeft een eigen, unieke urban soundscape. Voor Atelier de Stad Hasselt-Genk gaan de zes geselecteerde (geluids)kunstenaars op zoek naar deze 'akoestische identiteit'. Samen of individueel pluizen ze de steden uit en maken ze hun structuur hoorbaar. Welke geluiden typeren Hasselt en haar inwoners? Welke klanken gaan er schuil in de Genkse ondergrond?

Atelier de Stad Hasselt-Genk brengt artistieke creatie en urbanistiek onderzoek samen. In een eerste fase trokken de zes kunstenaars er op uit om veldonderzoek te voeren: ze maakten field recordings op openbare plaatsen, maakten kennis met lokale groepen en gemeenschappen, werkten socio-muzikale projecten uit, bestudeerden de dialecten of brachten de ruimtelijke structuur in kaart. In een tweede fase brengen ze hun bevindingen tot een artistieke synthese. Dit resulteert in 'geluidswandelingen', composities, klankinstallaties, sound maps, improvisatiesessies of video's.

Atelier de Stad is een crossmediaal project van diverse kunstenorganisaties i.s.m. Canvas op radio, televisie, internet en op locatie in zes steden, waaronder Hasselt en Genk. De zoektocht van zes jonge kunstenaars naar de identiteit van Hasselt en Genk mondt uit in zes bijzondere projecten die je van 20 september tot 5 oktober in C - mine cultuurcentrum en in de open ruimte kan ontdekken.

Wat kan je verwachten?
Marieke van de Ven ontwikkelt een geluidswandeling voor mobiele app waarin het verhaal van het Genkse landschap verscholen ligt. Simon Halsberghe maakt een reeks evocatieve 'geluidsfilms' en Joris Gielen creëert field recordings en soundscapes waarbij hij specifieke geluiden van bepaalde locaties uitlicht. Koenraad Vandersyppe laat zich dan weer inspireren door de typisch zangerige klanken die eigen zijn aan het Hasseltse en Genkse dialect voor een installatie aan de Tuikabelbrug over het Albertkanaal en Caroline Claus onderzoekt vanuit sociologisch en stedenbouwkundig standpunt hoe mensen zich een plek toe-eigenen in de stad en welke rol alledaagse geluiden daarin kunnen spelen. Gitarist Tim Finoulst brengt spontane improvisaties op diverse locaties en test hoe objecten en materialen als klankkasten kunnen gebruikt worden.

Deelnemende kunstenaars
Caroline Claus (1980) behaalde een master in de sociologie aan de UGent, en stedenbouw en ruimtelijke planning aan Erasmus Hogeschool en VUB. Ze benadert het project dan ook vanuit een geografische en cultuurhistorische invalshoek. In het bijzonder stelt zij zich de vraag welke rol geluid speelt bij stadsontwikkeling. Voor Atelier De Stad Hasselt-Genk voert Caroline Claus een diepgaand onderzoek naar de geografische structuur van beide steden. Met deze input creëert ze participatieve wandelingen en geo-akoestische kaarten.

Tim Finoulst (1986) studeerde elektrische gitaar aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen en is actief in jazz, pop en vrije improvisatie. Tim Finoulst wil improviseren op openbare locaties in Hasselt en Genk en daarbij zijn gitaar letterlijk inpluggen in de stad. Met behulp van transducers gebruikt hij concrete objecten en materialen als ‘versterker’ voor zijn gitaarspel, zoals bushokjes, vuilbakken en industriële machines. Als 'mobiel' element kan hij op alle mogelijke plaatsen ingeschakeld worden tijdens De Unie Hasselt-Genk.

Marieke van de Ven (1985) studeerde compositie en sound design op de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Haar interesse voor lokale cultuur en landschap giet ze in een poëtische geluidswandeling op en rond C-Mine in Genk. Het wordt geen informatieve audiotour, maar een poëtische vertelling waarin de luisteraar geprikkeld wordt om anders te kijken en te mijmeren over het landschap in verhouding tot mens en stad.

Koenraad Vandersyppe (1989) is master in de mediakunsten aan het KASK in Gent. Met het oog op een akoestische verbinding tussen Hasselt en Genk wil hij een gemeenschappelijke, artificiële taal ontwerpen, waarin klanken van zowel het Genkse als het Hasseltse dialect vervat zitten. Deze nieuwe klankentaal zal te horen zijn in een geluidsinstallatie aan de Tuikabelbrug, halfweg tussen beide steden.

Simon Halsberghe (1983) is master in de mediakunsten aan het KASK in Gent. Voor Atelier de Stad Hasselt-Genk meet hij zich de rol van 'eyeopener' aan: hij wil mensen de pure materialiteit van de stad laten zien en horen, zonder daaraan een functie of betekenis te geven. Onopvallende, verwaarloosde en schijnbaar onbelangrijke plaatsen en objecten worden op beeld en geluid vastgelegd en getoond in verstilde, poëtische videocreaties.

Joris Gielen (1984) studeerde sound design aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Met zijn opnameapparatuur trekt hij Hasselt en Genk in om karakteristieke en verborgen geluiden op te nemen. Hij gaat op zoek naar de typische akoestische kenmerken van de steden met als centrale vraagstuk: wat zijn de verschillen, waar liggen de raakvlakken? Met dit materiaal creëert hij muzikale composities voor een online sound map (www.klankatlas.eu).

Praktische info :

Geluidsexpo Atelier de Stad Hasselt-Genk
Opening op zaterdag 20 september 2014 om 16.00 u
De expo loopt van 20 september t.e.m. zondag 5 oktober 2014 in C-mine cultuurcentrum Genk


Meer info : www.musica.be

14:04 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

27/04/2014

Negentiende editie van het Kunstenfestivaldesarts in Brussel

Kunstenfestivaldesarts Vrijdag gaat de negentiende editie van het Kunstenfestivaldesarts van start in Brussel. Het festival plaats dat de internationale hedendaagse creatie centraal. Het Kunstenfestivaldesarts durft het aan om compromisloze kunstvormen aan het grote publiek te tonen. Het biedt de nodige creatieve ruimte om te experimenteren en dingen uit te proberen. Een ruimte die drie weken lang verlangen, nieuwsgierigheid, durf en kwaliteit ademt. Esthetische en formele verscheidenheid gaan er samen met een confrontatie van ideeën. Werk van internationaal erkende kunstenaars staat naast dat van te ontdekken talent. Er wordt een veelheid aan talen gesproken. De fysieke ruimte van de stad deint uit, de mentale ruimte verlegt haar grenzen.

De 19de editie van het Kunstenfestivaldesarts loopt van 2 tot en met 24 mei 2014 in 18 kunsthuizen of op stedelijke locaties. Het programma zit zoals steeds goed vol, met 34 artistieke projecten en de deelname van kunstenaars uit 16 verschillende landen, 170 voorstellingen en drie tentoonstellingen.

De nieuwe editie van het Kunstenfestivaldesarts gaat van start met een uniek, grootschalig en symbolisch project. Voor 100% Brussels verzamelt het Duitse collectief Rimini Protokoll honderd Brusselaars op het podium. Het resultaat is een portret van de hoofdstad dat de middelmaat resoluut schuwt. Altijd al is de ondergewaardeerde, te vaak bekritiseerde stad een belangrijke inspiratiebron geweest voor het festival. De stedelijke complexiteit motiveert en leidt ons. De stad helpt ons om niet in veralgemeningen te vervallen en onze standpunten te verfijnen.

Een ander evenement geeft mee kleur aan het openingsweekend. De grote cineast Tsai Ming-liang, een van de eregasten van het festival, creëert een unieke voorstelling op maat van een voormalige Brusselse fi lmzaal. Zijn meditatieve oeuvre zoomt in op de tegenstelling tussen enerzijds informatieovervloed en hypermobiliteit, en anderzijds het ritme van de mens en zijn verhouding tot de wereld, die in slow motion, stap voor stap, worden ervaren.

Beide projecten liggen in de lijn van het weidse, veelzijdige programma van het Kunstenfestivaldesarts. Esthetische schoonheid, politiek engagement, kritisch denken en uitgesproken debat vinden tijdens het festival een kristallisatiepunt en gaan er in elkaar over. Het tijdloze en spectrale werk van Claude Régy staat naast dat van geëngageerde kunstenaars die zich laten voeden door de politieke actualiteit. Milo Rau bijt zich vast in uiteenlopende uitingen van extremisme en onderzoekt de drijvende krachten achter burgeroorlogen. Árpád Schilling omringt zich met een groep Hongaarse studenten om de teloorgang van de democratie in zijn land aan te klagen. Het verkiezingsthema komt regelmatig terug in het festivalprogramma. Voor twee projecten neemt het festival zelf het initiatief en staat het in voor de productie. Vertrekkend van getuigenissen van mensen die geen stemrecht hebben, realiseert Tim Etchells een reeks affiches die overal in de stad te zien zullen zijn. De briljante Braziliaanse choreograaf Marcelo Evelin laat zich inspireren door de massabijeenkomsten in zijn land, van carnaval tot protestmars, en bezingt zo de expressieve en politieke kracht van lichamen in beweging.

Een bezoek aan een privéappartement, de individuele ontdekking van schermen of alledaagse objecten… Het festival trekt de kaart van ongebruikelijke formats. Benjamin Verdonck, Berlin en Kate McIntosh denken theatrale vormen uit die zijn opgevat als een tafel waarrond het publiek zich kan scharen. Een stoet, een vergadering (zoals in de nieuwe creatie van de Catalaan Roger Bernat, opgevat als een algemene vergadering!)… Het passeert allemaal de revue in een festivaleditie die het publiek niet alleen voorstellingen serveert maar het ook een eigen bijdrage laat leveren.

In het festivalcentrum, dé ontmoetingsplek bij uitstek, kun je terecht voor een reeks debatten en feestelijkheden. Het neemt zijn intrek in een buitengewone maar weinig bekende ruimte: de voormalige Cinéma Marivaux.

Praktische info :

Kunstenfestivaldesarts
Van vrijdag 2 t.e.m. zaterdag 24 mei 2014
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kfda.be

06/02/2014

Artefact biedt staalkaart van de betere elektronische muziek van het moment

Artefact Van 13 tot 23 februari organiseert STUK opnieuw Artefact, het jaarlijkse festival waar (beeld)cultuur, actualiteit en wetenschap centraal staan. Op het programma staan een uitgebreide internationale expo rond De Prehistorie van het Beeld, aangevuld met enkele voorstellingen en films, workshops voor kids en een uitgebreid muziekluik. De gratis tentoonstelling vindt plaats in STUK, de Bib Leuven en op de Grote Markt - zelfs deels boven onze hoofden. Daarnaast werkt STUK ook samen met Artforum voor een workshop voor kinderen, en slaan STUK en Het Depot de handen in elkaar voor ARTEFACT music festival, een driedaags festival tijdens het slotweekend dat een staalkaart biedt van de betere elektronische muziek van het moment.

Marguerite Humeau : The opera of prehistoric creatures
Hoe klonken de prehistorische dieren? Met die boeiende vraag als uitgangspunt begon Marguerite Humeau aan een project waarvoor ze samenwerkte met zoölogen, paleontologen en radiologen om de dierengeluiden te reconstrueren op basis van gevonden skeletten. Stem-banden vergaan namelijk onherroepelijk na de dood. Het resultaat: een geluidsinstallatie die een opera laat horen met de oergeluiden van prehistorische varkens, mammoeten en walvissen, en een geslaagde symbiose tussen wetenschap en kunst.

Artefact music festival
Tijdens het slotweekend van Artefact slaan Kunstencentrum STUK en Het Depot de handen in elkaar voor een staalkaart van de beste elektronica van het moment. Na een portie duisternis op de openingsavond van Artefact met Raime + Emptyset (13/02) kleurt het slotweekend van Artefact helemaal muzikaal. Op vrijdag (21/02) kan je in STUK naar The Field, Koreless en Moodprint en in de late uren in het Depot naar Rone en Maverick. Op zaterdag (22/02) is STUK het toneel voor Laurel Halo, The Range (dj), Vuurwerk en delvaux. En zondag (23/02) gooit het festival alle remmen los met Cloud Boat, patten, Rauelsson en Inwolves in STUK en een slotconcert van Fennesz&Lillevan + Yves De Mey in Het Depot. 

Praktische info :

Artefact Festival
Van donderdag 13 t.e.m. zondag 23 februari 2014
Op verschillende locaties in Leuven


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.artefact-festival.be