12/03/2013

Sturm und Klang brengt vijfvoudig portretconcert in Espace Senghor

Sturm und Klang De concertprogramma's van Sturm und Klang zijn toegespitst op het repertoire van de 20ste en de 21ste eeuw, hebben aandacht voor originele, veeleisende projecten en baden in een sfeer van avontuur, dialoog en nieuwe luisterervaringen. Het ensemble biedt actief steun aan Belgische componisten, in het bijzonder die van de jongste generatie. In 2011 en 2012 organiseerde het Ensemble Sturm und Klang in samenwerking met Le Forum des compositeurs twee workshops voor jonge componisten, onder de welwillende artistieke supervisie van Victor Kissine en Claude Ledoux.

Tijdens die workshops werd van vijf componisten werk voor dubbel (strijk- en blaas) kwintet en percussie gecreëerd. Dinsdag staan diezelfde artiesten centraal in het concert van Ars Musica. Je wordt vergast op een contrastrijk, vijfvoudig portret: Grégory d’Hoop, Gilles Doneux, Christophe Guiraud, Adrien Tsilogiannis en Sarah Wéry.

Sarah Wéry over 'A furious Mouth Dances' : "A furious Mouth Dances is ontstaan uit de fascinatie die ik voelde toen ik Willis Earl Beal zag zingen. Het stuk vertrekt van een radicaal uitgangspunt: repetitieve cellen, ritmische structuren, fragmentering van het geheel, transparante opbouw... Al die elementen doen het conceptuele karakter van de reeks vergeten, en leggen de klem - toon op energie en dynamiek."

Adrien Tsilogiannis over 'Filante, attirante... de l’inaccompli' : "Dit werk heb ik geschreven in opdracht van het Ensemble Sturm und Klang in het kader van de tweede editie van het project Jeunes Compositeurs, met de steun van het Forum des Compositeurs en de Sbam (Société belge d’Analyse Musicale). Korte tijd voor de totstandkoming van de compositie was ik verdiept in de boeken van Serge Venturini (°1955, Parijs), een Franse filosoof en dichter. Aangezien ik altijd uit ben op ongewone ontdekkingen, liet ik me meeslepen door het universum, de gevoelswereld en de strijd van de schrijver. Die passionele lectuur ontstak in mij de vlam voor een nieuwe compositie.
Ik voelde me bijzonder aangesproken door Venturini’s Éclats d’une poétique de l’inaccompli (2012), boek V (opgedragen aan René Char). Dat boek ademt een grote poëtische, filosofische en zelfs profetische kracht die mijn muzikale verbeelding heeft gevoed. Zonder descriptief te werk te gaan, heb ik een transparante, magische relatie willen scheppen - de ene keer almachtig, de andere keer uiterst broos - tussen mijn geest en het ‘spook’ van de auteur.
Op basis van spectrale harmonische modellen heb ik een spoor getrokken, een par - cours uitgestippeld, dat in al zijn onvoltooidheid zowel ont- als verhullend blijkt. Het uitwerken van de klanktextuur gebeurt afwisselend op grove en op verfijnde manier, terwijl er elementen geboren worden die een teken zijn van overgang, verandering, en van variatie in gebaar, energie, compactheid en vluchtigheid."

Grégory d’Hoop over 'Opus super missa' : "Voor Opus super missa ben ik uitgegaan van het Pleni sunt , het Benedictus en het tweede Agnus van de Missa L’homme armé super voces musicales (1502) van Josquin des Prez. Volgens de traditie omvatten deze gezangen geen tenorpartij: ze vormen een rustpunt in een mis die qua opbouw en dynamiek niet weinig ambitieus is. Toch getuigen deze passages van een erg gesofisticeerde schriftuur. Ze spelen met verschillende tijdsverhoudingen in de muziek. In het geval van het Agnus wordt één stem in twee andere parallelle stemmen gekopieerd, waarbij de eerste superpositie tweemaal sneller, en de tweede superpositie driemaal sneller dan het origineel wordt uitgevoerd.
Dergelijke compositiespelletjes lijken op het eerste gezicht zeer technisch maar voor de componisten uit de Renaissance drukten ze een wereldvisie uit: de esthetische kwaliteit van de muziek was ondergeschikt aan de tijdsverhoudingen, aangezien die uitdrukking gaven aan het bestaan van God. Die denkwijze is vandaag nog moeilijk te volgen, denk ik. Dat neemt niet weg dat de polyfone schriftuur de afgelopen vijftig jaar voor een aantal componisten een krachtige inspiratiebron was. Ook ik heb me ondergedompeld in dit universum en heb mijn creativiteit gestimuleerd door de realiteit van mijn wereld te laten botsen met mijn perceptie van de wereld van Josquin. Ik heb de idee van ritmische verhoudingen gerecycleerd maar er een harmonische invulling aan gegeven die met de schriftuur van Josquin niets meer te maken heeft.
Eén stem wordt in zes stemmen ontdubbeld, namelijk in zes verschillende snelheden en in zes microtonale modi die worden bekomen door de deling van de reine kwint in gelijke delen. Die nieuwe modi resulteren niet alleen in een verrassende harmonische kleur maar dragen ook bij tot de strikte muzikale eenvormigheid die ik voor ogen had."

Gilles Doneux over 'Breaking News' : " Hoe kunnen we vermijden te verdrinken in de dikke, gestage informatiestroom waarin we dag in dag uit worden ondergedompeld? Dat is de vraag waarop de componist zich baseert voor zijn compositie.
De instrumenten spelen om beurten en scheppen een compacte, complexe klank - massa. Stilaan gaan enkele elementen hun eigen weg en trekken de aandacht. Zodra de klemtoon op die ‘klankobjecten’ komt te liggen, worden ze ontleed en met elkaar gecombineerd om een helder gegeven te creëren. Maar dat gegeven brokkelt na een tijdje af en raakt vervormd, als loopt het onverbiddelijk zijn eigen ondergang tegemoet."

Christophe Guiraud over 'Abel' : "Abel is het eerste hoofdstuk van het dubbel gecomponeerde kwintet vers la Syrie. De creatie vond plaats in 2012 naar aanleiding van een workshop van het ensemble Sturm und Klang en in bijzijn van de componist Claude Ledoux. Het werk is volledig in scordatura gecomponeerd en bezorgt de luisteraar een zowel haptische als visuele ervaring. De klanktextuur is als een kabelnetwerk waaruit woorden opduiken en zichzelf deleten, gaande van saturatie (verstikking, koorts) tot amper waar te nemen klanken.
Die contrasten geven het geheel een tegelijk organisch als koortsig karakter: geen frontaal maar wel verraderlijk geweld, het ogenblik na de ontploffing, wanneer de blik zich tracht te oriënteren tussen de natrillende brokstukken. Doorheen het uiteengerafelde weefsel ontwaart men eenzame lichtflitsen, hete lichtkringen: die van een lied dat soms gesmoord klinkt maar waarvan de stem aanwezig blijft."

Programma :

  • Sarah Wéry, A furious Mouth Dances (2012)
  • Adrien Tsilogiannis, Filante, attirante... de l’inaccompli (2012)
  • Grégory d’Hoop, Opus super missa (2012)
  • Gilles Doneux, Breaking News (2012)
  • Christophe Guiraud, Abel (2012)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Sturm und Klang : Grégory d'Hoop, Gilles Doneux, Christophe Guiraud, Adrien Tsilogiannis, Sarah Wéry
Dinsdag 12 maart 2013 om 20.30 u
Espace Senghor - Etterbeek

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.arsmusica.be en www.senghor.be

Extra :
Sarah Wéry op www.memm.be
Adrien Tsilogiannis : www.adrientsilogiannis.com
Grégory d'Hoop op youtube
Gilles Doneux op www.memm.be en youtube
Christophe Guiraud op www.babelscores.com, youtube en soundcloud.com

Elders op Oorgetuige :
50 vingers voor 50 jaar : memorabel verjaardagsconcert Musiques Nouvelles in Flagey, 7/03/2013
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

00:05 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

19/03/2012

Bleu : een unieke reis doorheen kleur en illusie

Bleu In navolging van Georges Aperghis brengt la compagnie L'Indiscrète een theater dat zijn oorsprong vindt in de muzikale tijd. Een ludieke regie ligt aan de basis van muzikale creaties vol emotie en betekenissen en rond banale situaties die doorheen hun ontmoetingen, gebaren, geluiden en sterke beelden antwoorden op vage teksten, een comédienne en een saxofonist.

Bleu is een totaalervaring, een unieke reis doorheen kleur en illusie. Dit schouwspel zet esthetisch en technisch in op de trilling van de kleur. Een indrukwekkend klank- en lichtarsenaal staat in dienst van krachtige en energieke muziek, een scenische poëzie die de zintuigen doet trillen. Sterke beelden beantwoorden aan vluchtige teksten die door hun oproepfunctie de waarneming voorbereiden of bevestigen. Midden in deze grootse droom vertellen verloren personages ons een veelheid aan mini-verhalen doorheen gebaren en geluiden. De toeschouwer verliest zich in de illusie van een wereld die hij meent te kennen, een beetje zoals in de monochrome doeken van Yves Klein, die het ontstaan van deze waarneming zelf oproept door een beroep te doen op onze innerlijke waarneming. Een artistiek en technisch buitengewone regie verenigt een comedienne en een getalenteerd saxofonist in een nieuwe manier op ruimte en klank te beleven.

Tijd en plaats van het gebeuren :

La Cie L'Indiscrète : Bleu, geënsceneerde poëzie van Geoffrey François
Dinsdag 20 maart 2012 om 20.15 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.arsmusica.be en www.senghor.be

Extra :
Geoffrey François : geoffreyfrancoiscompositeur.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica 2012 : viering van het anderszijn en de ontdekking, 24/02/2012

16:52 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Marie-Dominique Gilles brengt bagatellen voor piano in Espace Senghor

Marie-Dominique Gilles De bagatelle als muzikaal genre vormt het leitmotiv van dit programma - een bagatelle is meestal een kort werk, vaak voor klavier, in een opgewekte en lichte stijl. De kern van het programma wordt gevormd door de Bagatelles van Pierre Bartholomée, die daarentegen echte studies in virtuositeit zijn. Deze 'kleine stukken' van 2 tot 3 minuten gaan het educatieve ver te boven en hun beluistering laat niet altijd de struikelblokken vermoeden die ze bevatten. Hun atmosfeer varieert van knal tot wegstervend gemurmel, over de dansante vloeiendheid en stormen van obsessie, angst en mysterie. Een Bagatelle van Bartók en twee Bagatellen van Beethoven omkaderen Outre-Page, een creatie van de jonge Franse componist Aurélien Dumont, in opdracht van Ars Musica.

Aurélien Dumont werd geboren in 1980, in Marcq-en-Baroeul in het noorden van Frankrijk en studeert eerst kunsttherapie - universitair diploma aan de faculteit geneeskunde in Tours, en musicologie aan de Universiteit van Lille - master in esthetica en kunstenpraktijk. Tegelijkertijd, studeert hij elektronische muziek aan de Musikhochschule van Keulen, vervolgens compositie aan het CNSM in Parijs in de klas van Gérard Pesson, waar hij onder meer de cursus analyse volgt bij Claude Ledoux. In april 2011, sluit hij de Cursus 1 van muzikale informatica aan het Ircam af. Hij neemt ook deel aan de sessie 'Voix nouvelle de Royaumont', in het centrum Acanthes en aan de wedstrijd San Fedele in Milaan. Aurélien Dumont is laureaat van de 'Innovatoires' met het muziektheaterproject Grands défilés, gecreëerd aan de Opéra van Lille in oktober 2011. Sinds 2010, krijgt hij meerdere opdrachten - opdracht van de Franse staat, van Radio France, van de Péniche Opéra, van de Sacem, van het Symphonisch Orkest van Mulhouse, van het Festival de Violoncelle in Beauvais, etc... Aangezien hij gepassioneerd is door de Japanse cultuur, is hij genodigd componist in 2012 voor het festival van Takefu en krijgt een opdracht van het ensemble Muromachi in Tokyo - december 2012. Aurélien Dumont wordt ondersteund door de Meyerstichting, de Lacourstichting voor muziek en dans en ook door het Huis van de kortfilm te Parijs. Zijn werk concentreert zich vooral op het onderzoek van een bijzondere relatie tussen het timbre en de vorm, vaak geïnspireerd door het literaire universum - Dickinson, Borgès, Luca of Volodine. Zijn benaderingswijze leidt tot een nauwe samenwerking met de dichter Dominique Quélen voor stukken voor barokke ensembles, opera's en cantates…

Programma :

  • Ludwig van Beethoven, Bagatelle op. 126 No.5 (1824)
  • Aurélien Dumont, Outre-Page (2011)
  • Ludwig van Beethoven, Bagatelle op. 126 No.6 (1824)
  • Franz Liszt, Bagatelle sans tonalité (1885)
  • Béla Bartók, Bagatelles op. 6 (1908) uittreksels
  • Pierre Bartholomée, Bagatelles (2009) uittreksels

Tijd en plaats van het gebeuren :

Marie-Dominique Gilles : Bagatelles
Dinsdag 20 maart 2012 om 12.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.arsmusica.be en www.senghor.be

Extra :
Aurélien Dumont op www.ensemble-circonstances.fr en youtube
Pierre Bartholomée : www.pierrebartholomee.com, www.cebedem.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Musiques Nouvelles opent het Ars Musica in Flagey met werk van Aurélien Dumont, Tim Gouverneur en Ramon Lazkano, 12/03/2012
Ars Musica 2012 : viering van het anderszijn en de ontdekking, 24/02/2012

16:25 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

08/03/2012

Espace Senghor plaatst jonge Vlaamse componist Daan Janssens in de kijker

Daan Janssens In het kader van de concertreeks 'Focus sur nos compositeurs' plaatst het Etterbeekse cultuurcentrum Espace Senghor op zondag 11 maart de jonge Vlaamse componist Daan Janssens (foto) in de kijker. Het Ensemble ON o.l.v. Gilles Gobert brengt (Paysages - études) V, (...nuit cassée.), (étude scénographiqe) en (Paysages - études) IV.

Daan Janssens werd in 1983 geboren in Brugge, waar hij viool, piano en muziektheorie volgde aan de plaatselijke muziekacademie. Later studeerde hij compositie en directie aan het Koninklijk Conservatorium van Gent bij Frank Nuyts, Filip Rathé en Godfried-Willem Raes. Hij woonde verschillende internationale masterclasses voor compositie bij, onder meer in Darmstadt en Acanthes, en volgde hij ook een aantal directieseminaries bij het Ensemble Modern.
Als componist viel Janssens reeds meermaals in de prijzen, en zijn muziek werd uitgevoerd op festivals als TRANSIT, Ars Musica, Acanthes, ISCM World Music Days en November Music.
Daan Janssens leidt het jonge ensemble Nadar. Met dit nieuwe muziekensemble was hij reeds te gast in De Nieuwe Reeks, De Bijloke en het Harvest Festival in Denemarken. Sinds 2007 is Daan Janssens als doctoraatsassistent verbonden aan de Universiteit van Gent.

'(...nuit cassée.)' is het vierde deel van de Passages-cyclus van Daan Janssens. In deze cyclus, waarvan elk deel voor verschillende bezetting geschreven is, onderzoekt hij de mogelijkheden om bestaand muzikaal materiaal steeds opnieuw uit te werken en vanuit een ander standpunt te bekijken.

Daan Janssens over de Passages-cyclus : "De wortels van de cyclus vinden we in een kort werk voor altviool solo uit 2005.  Het werk zelf vond ik niet zo interessant, maar het muzikaal materiaal bood wel mogelijkheden.  Zo werkte ik in het vierde deel van het strijkkwartet  ...Passages... (2005) de altviool solo uit, en confronteerde ik deze met nieuwe elementen. Ik schilderde het origineel als het ware over. In Tableau - Double - (Passages II) (2005/2006) voor cello solo, ging ik verder in op die ideeën, en confronteerde ik deze met alweer nieuwe elementen (bijvoorbeeld de lange trillers in de tweede helft van het stuk), bij wijze van spreken een soort 'tweede overschildering' dus...
Ook in (...nuit cassée.) (2006/2007), voor altviool solo en vier instrumenten, diep ik ideeën uit voorgaande delen verder uit, maar speelt vooral het coda-gevoel een belangrijke rol. Het werk valt uiteen in 4 korte delen.  Het eerste deel start met een solo voor de altviool (wiens solistische partij uiteraard een verwijzing is naar het werk voor solo altviool waarop de hele cyclus gebaseerd is...), waarna het ensemble deze solo als het ware becommentarieert...  In het tweede deel versmelten solo en ensemble.  Deel drie verwijst expliciet naar het derde deel van het strijkkwartet, maar tegelijk vormen de piano en de klarinet daar een zeer subtiel contrapunt tegen, zonder daarom als tegenstem op te vallen.  In deel vier, tenslotte, hernemen we elementen uit de hele compositie, en eigenlijk ook uit de hele cyclus.  De aanvangssolo en de daarop volgende commentaar (uit deel één) vallen samen.  Voor het eerst komt er in de cyclus een moment waarbij de verschillende brokjes een geheel lijken te vormen.  Dat moment is echter kort, want even later zijn solist en ensemble alweer uit elkaar gegroeid...
Nergens in het werk treedt de solist naar voren als virtuoos.  Alleen al het feit dat hij na zijn 'solo' in het begin, het hele werk 'con sordina' speelt, spreekt voor zich (er zijn trouwens ook verbanden tussen (...nuit cassée.) en ...Hommage... - (en sourdine) (2006) voor strijktrio, los van het gebruik van sourdines).
In alle werken van de cyclus hanteer ik een soort reciterend-muzikale taal.  De klanken en speelwijzen zijn meestal onduidelijk en vaag; de duidelijkheid van de unisono'mi' uit het eerste deel van het strijkkwartet is slechts éénmalig.  De pauzes worden in de loop van het strijkkwartet steeds langer, de onduidelijkheid steeds groter, en dit proces heb ik ook geprobeerd uit te werken in de hele cyclus.  Het is nergens mijn bedoeling een finaal discours te schrijven.  Ik werk constant met 'mogelijkheden', en hoop ook dit te kunnen communiceren.  De verbanden tussen vorm en inhoud ontstaan dan ook langzaam tijdens het compositieproces.  Ik weet nooit op voorhand waar het stuk zal uitkomen (wat deels ook mijn trage componeertempo verklaart...), maar 'retoucheer' als het ware de compositie. Tot de 'mogelijkheid' zijn plaats gevonden heeft in het geheel." (*) Tijd en plaats van het gebeuren :

Focus sur nos compositeurs: Daan Janssens
Zondag 11 maart 2012 om 11.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.senghor.be

(*) tekst Daan Janssens voor Spectra Ensemble, 2007

Extra :
Daan Janssens : www.daanjanssens.be en youtube

11:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

10/02/2012

Electro-belge : gloednieuwe elektroakoestische muziek in Espace Senghor

Electro-belge Voor een flinke portie elektroakoestische muziek kun je op woensdag 15 februari terecht in het Etterbeekse cultuurcentrum Espace Senghor. Annette Vande Gorne en vzw Musiques & Recherches geven er in 'Electro-belge' een overzicht van de electroakoestische muziek in België. Het programma houdt geen rekening met taal- en andere grenzen: zowel Vlaamse als Waalse componisten komen aan bod, zowel de 'oudere' generatie als de jongeren. Alle werken op het programma worden tijdens dit concert voor de eerste keer uitgevoerd.

Na haar klassieke muziekopleiding ontdekt Annette Vande Gorne (1946) de akoesmatiek. Daarbij wordt het geluid puur op zijn klankeigenschappen benaderd, zonder dat de bron ervan enige betekenis overhoudt. Een ingrijpende verandering in het waarnemen dus, dat nu veel meer gericht is op de klankspectra van die geluiden. Dat brengt ook een andere manier van componeren met zich mee. Om zich op dat gebied bij te scholen heeft ze ondermeer ook nog een stage gevolgd bij Pierre Schaeffer. Omdat er geen mogelijkheden in België waren om deze muziek te leren kennen en te kunnen spelen richtte ze in 1982 de vzw Musiques et Recherches op en de studio Métamorphoses d'Orphée (ondertussen bestaande uit meerdere studio's voorzien van de modernste middelen). Ze doceert nu aan het conservatorium te Mons.

Joris de Laet (1947) raakte als jongere reeds geïnteresseerd in deze muziek door te zoeken naar muziek die klonk zoals de moderne schilderkunst eruit zag. Hij startte zijn componeercarrière met het experimenteren met bandopnemers en de analoge synthesizers die begin jaren ‘70 op de markt verschijnen. Hij zoekt concertmogelijkheden in Antwerpen waar hij met live electronics muziek maakt. Zo gaf hij concerten waar zeer lange tapedelays werden gebruikt. Daarbij wordt op de ene bandopnemer opgenomen en deze band loopt naar een andere bandopnemer, die een eind verder staat en die het geluid afspeelt wat tegelijk ook weer opnomen wordt op de eerste bandopnemer. Hij gaat ook een tijdlang in de I.P.E.M.-studio werken waar hij Goethals en Karel Goeyvaerts ontmoet en met deze laatste ook af en toe samenwerkt. Wanneer hij technisch onafhankelijk wordt, sticht hij in 1972 de Studio voor Experimentele Muziek (S.E.M.) waarbij hij zijn studio openstelt voor geïnteresseerden in deze muziek. Hij doceert momenteel de cursus elektronische muziekcompositie in het conservatorium te Antwerpen.

Roeland Luyten (1977) studeerde fluit aan het conservatorium in Antwerpen en in Tilburg. In 1997 volgde hij eveneens aan het conservatorium in Antwerpen elektroakoestische muziekcompositie bij Joris de Laet. Luyten past met succes de moderne technieken toe die tegenwoordig binnen het bereik komen op een personal computer.

Jean-Louis Polliart (1954) volgde het tradionele muziekonderwijs voor piano en muziekschriftuur aan het Koninklijk Conservatorium van Mons. Hij studeerde er tevens orkestratie en compositie bij P.-B. Michel en onderwijst er sinds 1979 geschreven harmonie. In 1996 behaalde hij het hoger diploma voor elektroakoestische compositie in de klas van Annette Vande Gorne aan het Koninklijk Conservatorium van Mons.
Sinds 1986 staat hij aan het hoofd van de muziekacademie 'La Chantrerie' in Soignies en richtte er in september 1994 een cursus elektroakoestische compositie van akoesmatische aard in. Deze cursus is specifiek bestemd voor kinderen (een première in België in de muziekacademies). In oktober 2000 richtte hij hier eveneens een cursus klokkenspel in.
Hij componeerde elekroakoestische muziekstukken, instrumentale muziek, orkestmuziek en muziek die de voorgaande genres combineert. Hij evolueerde duidelijk in een sfeer die wordt bepaald door een groeiende belangstelling voor de voorbijgaande tijd. Dait heeft ertoe geleid dat perceptie bij hem een belangrijke rol speelt. Hij besteedt dan ook het grootste deel van zijn tijd aan de 'kunst van de vaste geluiden'.
Polliart is lid van meerdere componistenverenigingen en/of elektroakoestische verenigingen en hij behaalde verscheidene internationale onderscheidingen.

Loup Mormont, Pierre-Axel Izerable, Clément Parmentier, Daniel Perez-Hajdu, Rafael Munoz Gomez, Brice Deloose en Sylvie Bouteiller behoren tot jongere generatie componisten. Zij studeerden sinds 2007 af bij Annette Vande Gorne aan het Conservatorium van Mons.

Programma :

  • Joris de Laet, étude aux inattendus
  • Loup Mormont, Synth Pop & dents cassées
  • Roeland Luyten, Inert
  • Pierre-Axel Izerable, ElastRicité
  • Clément Parmentier, Pensées amères
  • Daniel Perez Hajdu, Prologue pour une image
  • Rafael Munoz Gomez, Particules recomposées
  • Brice Deloose, le temps de l'oubli
  • Sylvie Bouteiller, Fluage #1
  • Jean-Louis Poliart, Une aventure pianistique
  • Sam Salem, The sun warms your memory
  • Donika Rudi, Echoes of the Crying Earth
  • Stijn Govaere, PnoMu#1

Tijd en plaats van het gebeuren :

Musiques & Recherches : Electro-belge
Woensdag 15 februari 2012 om 20.00 u
Espace Senghor - Etterbeek

Chaussée de Wavre 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.musiques-recherches.be en www.senghor.be

Extra :
Joris de Laet : jorisdelaet.magix.net, semradio.audionetwork.be en www.muziekcentrum.be
Jean-Louis Poliart op www.cebedem.be, www.compositeurs.be en www.electroacoustique.be
Sam Salem : www.osamahsalem.co.uk en soundcloud.com/sam-salem
Donika Rudi op www.composers21.com, www.classical-composers.org en youtube
Stijn Govaere : www.stijngovaere.com en soundcloud.com/stijngovaere

11:03 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

04/02/2012

Een nieuwe score voor cultklassieker Koyaanisqatsi

Stéphane Orlando 'Koyaanisqatsi - Life out of balance' van Godfrey Reggio is een cultklassieker uit 1982 met een hypnotiserende soundtrack van componist Philip Glass. Met versnelde en vertraagde beelden van o.a. drukke straten, gehaaste mensen, instortende gebouwen, voorbijrazende auto's, skylines met wolkenkrabbers en dreigende donderwolken, stelde Koyaanisqatsi de relatie tussen mens, natuur en technologie in vraag. De film zorgde destijds voor nogal wat ophef en vormt nu nog steeds een inspiratiebron voor hedendaagse artiesten. Deze keer zorgt pianist, componist en improvisator Stéphane Orlando (foto) voor een nieuwe soundtrack. De score is deels gecomponeerd, deels geïmproviseerd. Stephane verzorgde al de begeleiding voor meer dan 500verschillende stille film, hij begeleidt beroepshalve ook films in het Belgisch Koninklijk Filmmuseum in Brussel, de huidige Cinematek. Hij is ook voorzitter van La Société Belge d'Analyse Musicale.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Koyaanisqatsi
Woensdag 8 februari 2012 om 20.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.senghor.be

Extra :
Stéphane Orlando : www.stephaneorlando.com en youtube

16:10 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

02/02/2012

Espace Senghor plaatst Denis Pousseur in de kijker

Denis Pousseur Ensemble Nahandove is een kwartet (sopraan, fluit, cello en piano), genoemd naar de schone in een gedicht van Evariste Parny, beroemd geworden in Ravels Chansons madécasses. Het ensemble dankt zijn samenstelling aan de bezetting die Ravel voorschreef, maar we hopen dat de betekenis die Nahandove voor Ravel had - een soort gesublimeerde, dramatische erotiek - ook haar rol heeft gespeeld. Op zondag 5 februari plaatst het kwartet in de reeks 'Focus sur nos compositeurs' de Waalse componist Denis Pousseur (foto) in de kijker. Op het programma : fragmenten uit 'Rules and Regulation' (een cyclus van 12 liederen geschreven in 1990 voor twee theatervoorstellingen), 'Roundabout' (1994 - 4 solos voor theater), 'La Nuit est une Folie rouge' (6 stukken voor piano geschreven inn 1998-99) en 'Mouvements' (2010 - gecreëerd tijdens het festival Ars Musica 2011).

Tijd en plaats van het gebeuren :

Focus sur nos compositeurs: Denis Pousseur
Zondag 5 februari 2012 om 11.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.senghor.be

Extra :
Denis Pousseur : www.denispousseur.com, brahms.ircam.fr en www.compositeurs.be

20:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

11/12/2011

Filmconcert met Boyan Vodenitcharov in Espace Senghor

Boyan Vodenitcharov Laureaten van de Elisabethwedstrijd blijven na het concours vaak in ons land hangen. Dat ook de fijnbesnaarde pianist Boyan Vodenitcharov (foto) zich hier vestigde, is een zegen voor ons muziekleven. Als derde laureaat in 1983 ontpopte hij zich alvast tot een zeer boeiend figuur. Zijn brede repertoire kreeg nog een extra impuls toen hij zich enkele jaren geleden ging interesseren voor de voorlopers van de moderne vleugelpiano. Van Haydn tot Debussy zocht hij naar historische instrumenten die hij met zijn typische zachtaardige temperament bespeelt. Anderzijds maakt de rasmuzikant uit Bulgarije ook graag excursies buiten het klassieke repertoire en traktert hij vaak op stijlvolle jazzimprovisaties of eigen composities. Gefascineerd door de Sovjet-cinema van de jaren '30, brengt hij donderdagavond een live-begeleiding op de film "L'home à la camera" (1929) van Dziga Vertov, een meesterwerk van de Russische experimentele cinema van de tijd. Een filmconcert op de grens tussen jazz, klassiek en imrovisatie.

Boyan Vodenitcharov (1960) behaalde nog voor hij in 1979 aan het Conservatorium van Sofia ging studeren de 2de Prijs van de internationale wedstrijd van Senigallia. Vervolgens werd hij 3de laureaat van de Busoniwedstrijd (1981) en de Koningin Elisabethwedstrijd (1983). Eind de jaren tachtig vervolmaakte hij zich bij Leon Fleisher aan het Peabody Conservatory in Baltimore. Sindsdien is Boyan Vodenitcharov zowel in Europa, de Verenigde Staten als in Canada en Japan een gewaardeerd pianist. Hij trad onder meer op in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel, het Amsterdamse Concertgebouw, het Palais de la Musique in Straatsburg, de Smetanazaal in Praag en de Suntory Hall in Tokio. Al 20 jaar lang is hij geboeid door oude instrumenten, waarmee hij meerdere cd’s opnam. Naast concert pianist is Boyan Vodenitcharov actief op het vlak van compositie en improvisatie. Enkele van zijn werken werden in Frankrijk, Duitsland, België en Bulgarije uitgevoerd. Momenteel is hij leraar piano, pianoforte en improvisatie aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Filmconcert Boyan Vodenitcharov : L'home à la camera
Donderag 15 december 2011 om 20.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.senghor.be

21:03 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

10/12/2011

Espace Senghor focust op Draaiorgelpunt van Kaat De Windt

Kaat de Windt Kaat de Windt (foto) heeft zich na haar studie aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel gewijd aan het repertoire van de hedendaagse muziek. Zij heeft als pianiste zelf ook muziek gecomponeerd voor verschillende producties en ensembles. Jean-Yves Evrard heeft samen met talrijke improviserende en componerende (jazz-) musici opgetreden en heeft zelf meer dan dertig werken geschreven voor theater en dans. Samen brengen 'Draaiorgelpunt' een half-uitgeschreven/half-geïmproviseerd werk van Kaat de Windt, gespeeld door de componiste samen met gitarist Jean-Yves Evrard.

Kaat De Windt studeerde piano aan het Brussels Muziekconservatorium bij André De Groote, bij Konstantin Bogino in Portogruaro (Italië) en bij Georges Deppe ( Grez-Doiceau, België). Als componiste en muzikante actief bij hedendaagse ensembles als Ictus en QO2, maar componeerde ook voor ettelijke dans- en muziektheaterproducties. Ze maakt deel uit van van 'Bureau des pianistes' ( met o.a. Jean- Luc Plouvier en Jean- Luc Fafchamps), vormt een duo met mezzo-sopraan Marianne Pouseur en creërt muziek van verscheidene hedendaagse componisten(Walter Hus, Jan Kuyken, Denis Pousseur…)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Focus Kaat de Windt
Zondag 11 december 2011 om 11.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.senghor.be

00:58 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

01/11/2011

Espace Senghor focust op Thierry De Mey's Light Music

Thierry De Mey 'Light music' van Thierry De Mey verkent de gevoelige grens tussen gebaren die klanken genereren en choreografische bewegingen. Light music transfigureert de bewegingen van een solovertolker ten opzichte van het publiek. Het stuk speelt met een poëtische dualiteit van het gebaar: met de permanentie van de handen, gematerialiseerd door het licht, en de remanentie van indrukken, efemeer, luchtig, sensueel, snedig, percussief... geprojecteerd op een scherm. Bewegingen en muziek correleren en botsen op elkaar, induceren elkaar, heffen zichzelf op en voeren ons mee tot in de chaos, zonder evenwel de stilte te vergeten die er moet zijn. Naarmate de opvoeringen van Light Music vorderden, is eraan gesleuteld om de danser zo veel mogelijk te bevrijden van het beperkende kader van de beeldopname. Zijn vertolking is er alleen maar vrijer door geworden. De danser heeft een maximale controle over de momenten waarop klank- en muziekfragmenten starten. Percussionist Jean Geoffroy heeft de klankfragmenten opnieuw opgenomen, op basis van akoestische klankteksturen.

Light Music (2004) voor een solist-dirigent (vertolkt door Jean Geoffroy), projecties en een interactieve installatie, is gebaseerd op het principe van bewegingsdetectie en is het resultaat van een nauwe samenwerking en goede verstandhouding tussen de componist, de vertolker en de technische input van Christophe Lebreton. Dit werk betekent een nieuwe stap in het licht van een reeks van werken die Thierry de Mey schreef sinds het begin van de jaren 1980 en waarin de dunne scheidslijn wordt verkend tussen bewegingen die geluid voortbrengen en choreografische bewegingen. Dankzij de nieuwe technologieën op het vlak van bewegingscaptatie controleert, ontketent en manipuleert de vertolker met louter de beweging van zijn handen de klanken doorheen de ruimte. De centrale notie van bewegingsdetectie, conceptuele en softwarematige motor van dit project, kan ook toegepast worden op een interactieve installatie die de bezoeker toelaat een interactie tot stand te brengen met de geprojecteerde beelden en de klanksequenties.

Thierry De Mey (1956) is zowel componist als cineast. Bewegingsintuïtie stuurt zijn werk en maakt het hem mogelijk om verschillende kunstdisciplines te benaderen en te integreren. Het postulaat dat aan de basis ligt van zijn muzikale en filmische schriftuur, wil dat het ritme beleefd wordt in het lichaam en zo de muzikale betekenis reveleert aan de auteur, de vertolker en het publiek. Hij ontwikkelde een systeem voor de muzikale schriftuur van de beweging dat hij hanteerde in sommige van zijn werken waarin de visuele en choreografische aspecten evenveel belang hebben als de handeling die de klank voortbrengt: Musique de tables (1987), Silence must be !(2002) en Light Music (in 2004 gecreëerd op de Biennale Musique en scène te Lyon).

Een groot deel van zijn muzikale productie is bestemd voor dans en film. Voor de choreografen Anne Teresa De Keersmaeker, Wim Vandekeybus en zus Michèle Anne De Mey is hij vaak niet alleen componist, maar ook een kostbare medewerker bij de uitwerking van "formele strategieën", een begrip dat hem dierbaar is. Zijn voornaamste realisaties en composities zijn : Rosas danst Rosas, Amor constante, April me, Kinok (choreografieën van A. T. De Keersmaeker) ; What the body does not remember, Les porteuses de mauvaises nouvelles en Le poids de la main (choreografieën van W. Vandekeybus), Dantons Töd (dir. Bob Wilson), Musique de tables, Frisking voor percussie, één strijkkwartet, Counter Phrases, enz.

Hij ligt mee aan de basis van de oprichting van Maximalist! en het Ictus ensemble, dat de creatie verzorgt van verschillende stukken van hem (dir. G. E. Octors). Zijn muziek wordt vertolkt door grote ensembles zoals het Arditti Quartet, het Hilliard Ensemble, London Sinfonietta, het Ensemble Modern, musikFabrik en het Orchestre Symphonique de Lille. De installaties van Thierry De Mey, waarin muziek, dans, video en interactieve processen elkaar wederzijds beïnvloeden, zijn te zien op evenementen als de biënnales van Venetië en Lyon en in talrijke musea. Zijn oeuvre wordt met nationale en internationale prijzen bekroond : Bessie Awards, Eve du Spectacle, Componistenforum van de UNESCO, FIPA…

Tijd en plaats van het gebeuren :

Focus Thierry De Mey : Light Music
Zondag 6 november 2011 om 11.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.senghor.be

Extra :
Thierry De Mey op www.muziekcentrum.be en youtube
Gesprek met Thierry De Mey, Jean-Luc Plouvier op www.ictus.be, juli 2001
Thierry De Mey, Licht Music op www.grame.fr (pdf)

Bekijk alvast dit fragment uit 'Light Music'

22:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook