16/10/2015

Wereldcreatie van de jonge Turkse componist Ataç Sezer in het Conservatorium Brussel

Ataç Sezer De bezetting van het Scharoun Ensemble wisselt naargelang het project. Toch is er een constante: alle muzikanten komen uit de beroemde Berliner Philharmoniker, een kwaliteitsgarantie die kan tellen. Op het programma staan meesterwerken van het repertoire met het Oktet van Schubert en het Mozarts Klarinetkwintet. Je hoort ook een wereldcreatie van de jonge Turkse componist Ataç Sezer (foto), "Melting Degree", gecomponeerd voor dezelfde bezetting als het Oktet van Schubert : een niet te missen ontdekking!


Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Kwintet voor klarinet en strijkers, KV 581
  • Ataç Sezer, Melting degree (wereldcreatie)
  • Franz Schubert, Octet, op. posth. 166, D 803

Praktische info :

Scharoun Ensemble Berlin : Mozart, Ataç Sezer, Schubert
Maandag 19 oktober 2015 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

20:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

03/08/2014

Marimba en neo-impressionisme met Jean-Louis Maton op Midis-Minimes

Jean-Louis Maton Het festival Midis-Minimes sluit op vrijdag de week af met muziek uit de 20 ste en 21ste eeuw. De eenentwintigste eeuw komt aan bod met de marimbaspeler Jean-Louis Maton, met in wereldpremière een werk van de jonge Belgische componist Grégory d'Hoop. Verder op het programma : werk van de Amerikaanse componist Jacob Druckman en de Japanner Toshi Ichiyanagi.

Percussionist Jean-Louis Maton (foto) legde een boeiend parcours af doorheen de klassieke en hedendaagse muziek, de improvisatie en de jazz. Hij speelde zowat overal in Europa en was lid van dePhilharmonie (Antwerpen), het Nationaal Orkest van België (Brussel) en het Ensemble Musiques Nouvelles (Bergen). Als lid van het Qoroub-Duo bracht hij het concert 'Slagwerk van Bach tot vandaag' en realiseerde hij diverse projecten en opnames omtrent eigentijdse muziek ( Venus, Little Hôtel, Soledad... ). Zijn projecten spruiten grotendeels voort uit zijn voorliefde voor de marimbamuziek en -traditie. Zo maakt Jean-Louis Maton samen met Bart Quartier deel uit van het project 'La voix des lames'. Als solist bedacht hij het recital 'De marimba, van wereldmuziek tot Johann Sebastian Bach'. Daarnaast is hij ook bijzonder actief op het vlak van de vertolking en creatie van eigentijdse muziek. Hij verzorgt solo- en duorecitals en is percussionist van de Brusselse ensembles ON en Sturm und Klang. Als afgestudeerde van het Conservatoire Royal de Mons ging Jean-Louis Maton klassiek slagwerk studeren aan het Conservatoire Régional Supérieur de la Ville de Paris bij Frédéric Macarez. Hij leerde ook veel van Jean Geoffroy tijdens slagwerksessies aan het CNR van Tours. Voor improvisatie en jazz slagwerk studeerde Jean-Louis Maton aan het CRR van Cergy bij Georges Pacsynski. Verder werd hij geschoold door Dré Pallemaerts, Jan De Haas, Billy Hart, Stéphane Galland en Justin Di Cioccio aan de Manhattan School te New York. Jean-Louis Maton is ook zeer actief als lesgever slagwerk. Naast de lessen die hij aan muziekscholen en conservatoria verzorgt, werkt hij ook tal van klasprojecten uit met ontmoetingen, ontdekkingen, thematische concerten, uiteenlopende samenwerkingen... Diverse als studiemateriaal bedoelde slagwerkcomposities van zijn hand werden uitgegeven door Alfonce Production.

Grégory d'Hoop (1986) behaalde het masterdiploma blokfluit met grote onderscheiding aan het Conservatoire Royal de Bruxelles in 2009, in de klas van Frédéric de Roos. Aan het Conservatoire Royal de Mons behaalde hij het bachelordiploma met grote onderscheiding in de klas van Claude Ledoux. Tijdens zijn studies kreeg hij de kans zijn kennis te verdiepen bij Jean-Marie Rens, Thierry Blondeau en Peter Swinnen. Als blokfluitist vervolmaakte hij zich bij Jérôme Minis, Sébastien Marq en Gerd Lünenbürger. Zijn interesse voor vrije improvisatie bracht hem bij Michel Massot en Pascal Contet. In 2007 richtte hij het trio Machine Arrière op. In 2004 viel hij in de prijzen op de Axion Classics Dexia Wedstrijd voor de disciplines blokfluit én compositie. In 2008 ontving hij de prijs André Souris, een initiatief ter ondersteuning van jonge beloftevolle componisten uit de Franse Gemeenschap. In 2011 was hij laureaat van de Belgische Stichting Roeping. Grégory d’Hoop zet momenteel zijn compositiestudies voort bij Elena Mendoza, Walter Zimmermann en Daniel Ott aan de Universität der Künste van Berlijn, waar hij in 2011 het diploma blokfluit behaald heeft met de grootste onderscheiding.

Programma :

  • Jacob Druckman (1928-1996), Reflections on the Nature of Water (1986)
  • Toshi Ichiyanagi (1933), Portraitt of forest
  • Grégory d'Hoop (1986), Stuk voor marimba (Wereldpremière)

Praktische info :

Jean-Louis Maton : Druckman, Ichiyanagi, Grégory d'Hoop
Vrijdag 8 augustus 2014 om 12.15 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be

Extra :
Grégory d'Hoop www.compositeurs.be en op youtube
Jacob Druckman op en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Toshi Ichiyanagi op en.wikipedia.org, www.schott-music.com, www.oxfordbibliographies.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Een hele zomer vol heerlijke lunchconcerten in Brussel en Leuven, 28/06/2014

Beluister alvast Jacob Druckmans Reflections on the Nature of Water



en Toshi Ichiyanagi's Portrait of forest

19:54 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

17/04/2014

Jerusalem Quartet brengt integrale strijkkwartetten van Sjostakovitsj in Brussel

Dmitri Sjostakovitsj In het uitgestrekte landschap van het strijkkwartetrepertoire neemt het corpus van Dmitri Sjostakovitsj (15 meesterwerken!) een unieke plaats in. Het kwam tot stand in het midden van de 20ste eeuw, wanneer de stijl van de componist tot volle wasdom was gekomen. Het Eerste strijkkwartet schreef hij in 1938, wanneer hij 32 jaar oud was en al vijf symfonieën en 3 balletten op zijn actief had. Het laatste dateert uit 1974, enkele maanden voor zijn overlijden. In zijn geheel is dit corpus een beklijvende getuigenis van een man die de donkerste jaren van de stalinistische dictatuur heeft meegemaakt.

Het Jerusalem Quartet heeft iets met Sjostakovitsj. Ze staan aan de kop, ook nu de 15 strijkkwartetten ten prooi liggen aan ieder zichzelf respecterend ensemble. Werden zijn strijkkwartetten aanvankelijk door de kritieken nog als 'ondergeschoven kindje' behandeld, dan toonde Sjostakovitsj in het strijkkwartet dat hij wezenlijke dingen te zeggen had. De kernachtige en intieme inhoud van zijn kwartetten graven vaak recht naar de naakte essentie. Het melodieuze nummer 1 heeft nog de levendige ritmische details van de vroege werken, in het post-Stalintijdperk (vanaf nummer 6) komt er ook die hartverscheurende expressie bij kijken, zoals in de nummers 8 en 15.

In het Brussels Conservatorium brengt het Jerusalem Quartet nu een integrale uitvoering van Sjostakovitjs’ 15 strijkkwartetten, die hij over een periode van maar liefst 36 jaar schreef. Het merendeel van zijn kwartetten droeg Sjostakovtisj op aan (leden van) het Beethovenkwartet, dat de première verzorgde van 13 kwartetten en met wie de componist nauwe vriendschapsbanden onderhield. Enkele werken zijn ook een getuigenis van de liefde die hij koesterde voor de vrouwen die lief en leed met hem deelden: het zevende kwartet is een postume liefdesode aan zijn eerste vrouw Nina; het negende in de reeks droeg Sjostakovtisj op aan zijn derde vrouw Irina.
Wat de kwartetten zo speciaal maakt, is hun synthese van 35 jaar uit het leven en werk van de Russische componist, waarin hij evolueert van een vrolijke, optimistische en misschien ietwat naïeve jongeman naar de introspectieve en meditatieve stijl van een oudere heer. Sjostakovtisj rukt het strijkkwartet uit de traditie door de intieme sfeer ervan te laten afwisselen met een symfonische schrijfwijze waarbij het kwartet eerder bij het orkest aanleunt dan bij de kamermuziek.

De vijftien strijkkwartetten van Sjostakovitsj behoren tot de pijlers van het 20ste-eeuwse kamermuziekrepertoire. Het kwartet was vooral het domein van de rijpere Sjostakovitsj, die in de beperkte bezetting en transparante sonoriteit van het medium de ideale premisse vond voor de meest directe uitdrukking van zijn persoonlijke en muzikale gedachten.

Ten tijde van zijn eerste strijkkwartet (1938) mag de componist dan nog betrekkelijk jong - 32 jaar - zijn geweest, hij had op dat moment wel al vijf symfonieën geschreven. Was het de geboorte van zijn zoon, de triomfantelijke ontvangst van zijn vijfde symfonie, die toen net zijn première had beleefd, of het aanbreken van de lente die hem hebben geïnspireerd tot dit schijnbaar eenvoudige, ietwat naïeve maar vooral heldere en positief gestemde werk? Vast staat, dat de componist zich met deze eersteling allerminst een repertoiretopper tot doel had gesteld: hij zou het werk aanvankelijk hebben opgevat als een oefening, die hem echter al gauw zozeer begeesterde dat hij het volledige kwartet op zes weken tijd wist te voltooien. Na een ultieme ingreep - Sjostakovitsj wisselde de eerste en laatste beweging om - was het resultaat een vrij compacte compositie, waarin de directe toonspraak en de zwarte humor die het kwartetoeuvre van de meester zouden tekenen, al in de kiem aanwezig blijken.

De viool mag vrijuit zingen in een hoog register, gestut door een vederlichte begeleiding. Het decor is rijk aan licht en bontgekleurd: een zonovergoten scène - alles peis en vree. De cello zet het thema in de verf, expliciteert het in een trager tempo, gaat zijn eigen gang met een korte solo en sluit met de overige strijkers in hetzelfde trage tempo de eerste beweging af. De altviool pikt de tred weer op aan het begin van deel twee. Nu is het de cello die voor de begeleiding zorgt, terwijl de violen het klankbeeld wijd open trekken. Het tempo trekt lichtjes aan en het dansante thema wordt door de vier partijen gelijkmatig ontwikkeld tot aan het collectieve slot. Daarop volgen een dynamisch allegro molto en een al even compact slotallegro: hier stellen de violen het thema voor, dat vervolgens door alle instrumenten wordt geëxploreerd. De sfeer is vrolijk, maar af en toe lijkt de glimlach van de componist verwrongen en de dynamiek bijna manisch. Keerpunt is een geprononceerd akkoord dat de muziek stuwt naar een enigszins conventionele slotpassage.

Ten tijde van het ontstaan zijn negende strijkkwartet (1962) bevond Sjostakovitsj zich in het oog van een politieke storm: de Sovjetleiders hadden hem in de periode na de dood van Stalin in 1953 altijd als een loyale kunstenaar beschouwd, zeker na zijn toetreding tot de communistische partij in 1961. Maar amper een jaar later zette zijn dertiende symfonie Babi Yar kwaad bloed: de teksten werden als opruiend beschouwd en Sjostakovitsj werd voorwerp van controverse en censuur. Het Strijkkwartet nr. 9 in Es, opus 117 componeerde hij kort daarna. Het blijft gissen of ook hier patriottische of politieke ondertonen sluimeren, of dat het werk eerder aan Sjostakovitsj' privéleven kan worden gelinkt: de compositie is opgedragen aan zijn derde, kersverse echtgenote, Irina Antonovna.

Het kwartet bestaat uit vijf in elkaar overlopende delen die niet zozeer thematisch, dan wel harmonisch en ritmisch op eenzelfde leest zijn geschoeid. Het is geen zonovergoten of romantische aubade, maar een ongegeneerde blik in de ziel en gevoelswereld van de componist. De eerste beweging ademt rust en cynisme tegelijk - een enigszins onheilspellend uitgangspunt. Het hoofdthema is bezadigd, mijmerend, haast filosofisch, de middensectie sardonisch en sarcastisch - Sjostakovitsj ten voeten uit! Deel twee heeft dan weer een plechtige vroomheid over zich. Daarmee contrasteert de volgende beweging, die ritmisch en schalks is en - ondanks enkele cynische prikken - de meest opgewekte passage van dit strijkkwartet. De volgende sectie is - net als de tweede beweging - gemarkeerd als adagio, maar de toon is helemaal anders: hier broeit iets, hier zet de muziek zich schrap voor wat nog volgen moet. En dat is het uitgewerkte, energetische slotallegro, dat muzikaal materiaal recupereert uit voorgaande bewegingen. Een totaalbeeld van dit werk is moeilijk te vatten - nu eens ernstig, dan weer uitbundig. Oppervlaktecamouflage voor diepere, symbolische betekenissen of het muzikale equivalent van onderdrukte angst en spanningen?

Sjostakovitsj’ Strijkkwartet nr. 11 in f, opus 122 deelt zijn tonaliteit met Beethovens elfde strijkkwartet – en dat is uiteraard geen toeval: Sjostakovitsj had het werk toegewijd aan de overleden Vasily Petrovitsj Sjirinsky, tweede violist van het Beethoven Quartet, dat de meeste van zijn andere kwartetten had gecreëerd. Verdere vergelijkingen tussen beide chefs d’oeuvre lopen echter spaak. Zelfs hun structuur hebben ze niet met elkaar gemeen: Sjostakovitsj’ werk wurmt zich los uit het klassieke vierdelige vormschema en stelt daarvoor een opeenvolging van zeven kortere bewegingen in de plaats, herinnerend aan de barokke partita. Het zijn compacte luikjes, waarvan de eerste vijf niet meer dan enkele minuten beslaan. De delen zijn thematisch aan elkaar gelinkt, met materiaal dat wordt voorgesteld aan het begin van de eerste beweging: een andantino met rusteloos en minimaal begeleid thema. Van zodra alle instrumenten zich mengen in de thematische arbeid, wordt de melodie statisch en komt de nadruk op het harmonische aspect te liggen. Vandaar gaat het rechtstreeks naar het Scherzo : allegretto met repetitief thema, dat in een spel van contrapunt en canonschriftuur verwikkeld raakt en met een sardonische glissando naar het einde wordt gevoerd. Het dissonante en gejaagde incipit van het Recitatief (adagio) opent een akkoordisch relaas dat gearticuleerd wordt door brokken van het openingsmotief en verstoord wordt door de Etude . Hier wordt de eerste viool in hoog register geplaagd door een muzikaal perpetuum mobile, dat geleidelijk aan wordt ontmanteld en vereenvoudigd tot een ostinato dat het basismotief van de Humoresque (Allegro) blijkt te zijn. Helemaal anders van toon en sfeer is de Elegie (Adagio): een donker, grimmig processiegezang dat uit compacte motieven is opgebouwd. Deze vrij lange beweging leidt naar de Finale (Moderato) met z’n eenvoudige, kinderlijke melodische aanzet die wordt getransformeerd tot ritmische figuur. De herhaalde notenpatronen interageren met lyrische flarden van vorige kwartetdelen en klimmen samen naar een hoogtepunt in de eerste vioolpartij, waarna het geheel naar een rustige, bijna verstilde en transcendente conclusie wordt geleid.

In zijn totaliteit is het kwartetrepertoire van Sjostakovitsj nog het best te omschrijven als 'onrustig' en 'onrustwekkend': het melodische materiaal lijkt vaak onooglijk of banaal, de vormen onvoldragen, de composities te kort, contrasten te extreem, texturen te scherp en te kaal, de taal te direct en te hard. Het is muziek die binnendringt in onze persoonlijke ruimte, die intimiteit tot op het randje van voyeurisme of - omgekeerd - opdringerigheid voert. Maar in hun onverbloemde expressiviteit schuilt net de grote kracht van deze composities, die telkens opnieuw zorgen voor een stomp in de maag en een krop in de keel.

Programma :

Woensdag 23/04
Dmitri Sjostakovitsj, Strijkkwartet nr. 1, op. 49 - Strijkkwartet nr. 2, op. 68 - Strijkkwartet nr. 3, op. 73

Donderdag 24/04
Dmitri Sjostakovitsj, Strijkkwartet nr. 4, op. 83 - Strijkkwartet nr. 5, op. 92 - Strijkkwartet nr. 6, op. 101

Zaterdag 26/04
Dmitri Sjostakovitsj, Strijkkwartet nr. 7, op. 108 - Strijkkwartet nr. 8, op. 110 - Strijkkwartet nr. 9, op. 117

Zondag 27/04
Dmitri Sjostakovitsj, Strijkkwartet nr. 10, op. 118 - Strijkkwartet nr. 11, op. 122 - Strijkkwartet nr. 12, op. 133

Dinsdag 29/04
Dmitri Sjostakovitsj, Strijkkwartet nr. 13, op. 138 - Strijkkwartet nr. 14, op. 142 - Strijkkwartet nr. 15, op. 144


Praktische info :

Jerusalem Quartet : Integrale strijkkwartetten van Shostakovitsj
Woensdag 23, donderdag 24, zaterdag 26, zondag 27 en dinsdag 29 april 2014, telkens om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.jerusalemstringquartet.com

Extra :
Dmitri Sjostakovitsj op nl.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Dmitri Sjostakovitsj (1906 - 1975): Traditionele modernist, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Shostakovich: the string quartets op www.quartets.de
Danel Quartet, Shostakovich Complete String Quartets op outhere-music.com

Elders op Oorgetuige :
Jerusalem Quartet brengt strijkkwartetten van Sjostakovitsj in Gent, 22/04/2013

13:38 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/10/2013

Quatuor Danel speelt Mozart, Weinberg en Beethoven in het Conservatorium van Brussel

Moisey Weinberg Al enkele seizoen is het Quatuor Danel de vurige verdediger van Moisey Weinberg (foto), een componist die in 1919 in Polen geboren werd en in 1939 naar de Sovjet-Unie vluchtte. Deze leerling en goede vriend van Sjostakovitsj is onterecht in de vergetelheid geraakt. Hij verdient nochtans een eersterangsplaats onder de grote namen van de 20ste-eeuwse muziek. Aan het Danel Quartet om ons te overtuigen!

Moisey Weinberg (Mieczyslaw Vainberg) (1919-1996) was een Russische componist van Pools-Joodse geboorte. Hij studeerde piano bij Józef Turczyński aan de Frédéric Chopin Muziek Akademie van Warschau. Al snel werden zijn muzikale talenten ontdekt en geprezen.
Tijdens de Duitse invasie in Polen in 1939 vluchtte hij naar Rusland. In Minsk studeerde hij onder Vasily Zolotaryov die een voormalige student van Nikolaj Rimski-Korsakov en Mili Balakirev was. De ochtend na Weinbergs diploma-uitreiking vielen de Duitsers Rusland binnen en vluchtte hij naar Tasjkent. Daar werkte hij bij de opera en ontmoette allerlei belangrijke personen die ook geëvacueerd waren. Onder hen was ook de beroemde directeur van het Joods Theater in Moskou, Solomon Mikhoels. Hij trouwde met diens dochter.

Onder de indruk van Weinbergs eerste symfonie regelde Dmitri Sjostakovitsj in 1943 dat Weinberg naar Moskou kon komen. Daar bleef hij tot het einde van zijn leven. Na de Tweede Wereldoorlog laaide het antisemitisme in Rusland hevig op. In januari 1948 werd zijn schoonvader door de geheime politie vermoord en vele Joden met een culturele achtergrond werden gearresteerd en later doodgeschoten. Vele componisten bleven, onopgehelderd, buiten schot. In 1953 werd Weinberg gearresteerd met de aanklacht dat hij een Joodse republiek in de Krim op wilde richten. Waarschijnlijk is Weinberg de dood ontsnapt omdat Jozef Stalin op 6 februari 1953 overleed en de autoriteiten geen tijd meer hadden zich in zijn, en onnoemelijk veel andere, zaak te verdiepen.

In relatie met de vele tragedies in Weinbergs leven is het verbazend hoe creatief hij was. Hij componeerde 26 symfonieën, 17 strijkkwartetten en vele andere werken. Het grootste gedeelte van zijn werk werd in Rusland door de beroemdste en bekendste musici en orkesten uitgevoerd, o.a. door David Oistrakh, Emil Gilels, Rudolf Barshai en Mstislav Rostropovitsj.

Weinberg was bijzonder gesteld op de creatieve mogelijkheden het strijkorkest. Hij stelde : "Ik heb vaak niet meer nodig dan een goed strijkorkest om mijn gevoelens in muziek tot uiting te brengen". Zijn werken werden door de Sovjet autoriteiten regelmatige geprezen, vooral in het naoorlogse klimaat. Toch kon een Joodse componist nooit zeker van zijn zaak zijn. Daar waar Dmitri Sjostakovitsj een onaantastbare grootheid was geworden gold dat zeker niet voor Weinberg (en vele anderen). De ontvangst van zijn werken kende veel inconsistenties.

Vaak dreigde arrestatie en net als Sjostakovitsj had Weinberg altijd een koffertje klaarstaan om bij een eventuele arrestatie nog iets te kunnen meenemen. In 1948 werd de eerste Sinfonietta openlijk door de autoriteiten geprezen terwijl dit werk toch duidelijke verwijzingen naar Joodse muziek in zich heeft. Andere werken werden weer op de, nooit gepubliceerde en inofficiële, zwarte lijst gezet.

Vele malen nam Weinberg, net als Sjostakovitsj, een loopje met de muziekkennis van de autoriteiten. Zijn Rapsodie op Moldavische thema’s op.47, no.1 is zo overgoten van Joodse associaties dat het onbegrijpelijk is dat dit werk officieel werd geprezen. Een andere versie van dit werk voor viool en orkest werd door David Oistrakh in 1953 in première gebracht en dezelfde avond werd Weinberg gearresteerd.

In het Westen was Weinberg tot voor kort alleen bij kenners bekend.Dat de hoeveelheid bewonderaars steeds maar groter wordt, is mede te danken aan het CD-label OLYMPIA, dat veel van zijn werken in originele uitvoering, uitbracht en aan musicologen zoals Per Skans. Het Engelse label Chandos is in 2004 gestart met een registratie van alle symfonieën van Weinberg met het Pools Nationaal Radio-orkest, Katowice onder leiding van Gabriel Chmura.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Strijkkwartet, KV 458, "De Jacht"
  • Moisey Weinberg, Strijkkwartet nr. 8, op. 66
  • Ludwig van Beethoven, Strijkkwartet nr. 15, op. 132

Tijd en plaats van het gebeuren :

Quatuor Danel : Mozart, Weinberg, Beethoven
Donderdag 17 oktober 2013 om 20.00 u
(inleiding om 19.30 u )
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.quatuordanel.eu

Extra :
Moisey Weinberg op en.wikipedia.org, www.music-weinberg.net en youtube

20:58 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

11/10/2013

Hedendaagse première en twee grote klassiekers met Quatuor Ebène in Brussel

Bruno Mantovani Tijdens dit boeiende recital staan een hedendaagse première en twee grote klassiekers op de affiche. De Franse componist Bruno Mantovani (foto) wordt in de grootste concertzalen gespeeld door beroemde vertolkers (Boulez, Chailly, Eötvös…). Zijn strijkkwintet is bij Antoine Tamestit en het Quatuor Ebène zeker in goede handen. Op het programma staan ook Mozarts meest geslaagde strijkkwintetten. Kamermuziek op zijn best.

Zeg niet zomaar strijkkwartet tegen Quatuor Ébène. Niet alleen hebben de vier zich op korte tijd naar de wereldtop gekatapulteerd met klassiek repertoire, ondertussen blijkt er ook nog een grensverleggend jazzcombo in hen schuil te gaan. Het Franse Quatuor Ebène is dan ook ongelooflijk veelzijdig. Het beweegt zich soepel van klassieke muziek naar jazz en speelt met absolute controle van klank en vorm, zonder aan elegantie te verliezen. Het viertal is herhaaldelijk onderscheiden. Zo kreeg het prijzen tijdens het ARD Concours in München (2004) en was het onderdeel van het BBC New Generation Artists Scheme (2006). Recentelijk waren de musici Artists in Residence in Wigmore Hall. Gramophone riep hun cd met strijkkwartetten van Debussy, Ravel en Fauré uit tot 'Opname van het jaar'.

Bruno Mantovani (1974) studeerde aan het conservatorium van Parijs (CNSM). Hij behaalde er de eerste prijs voor analyse, esthetica, orkestratie, compositie, muziekgeschiedenis en volgde bijkomende opleidingen aan de universiteit van Rouen (licentie muziekwetenschappen), de abdij van Royaumont (1995) en het Ircam (1998-1999). Hij werkte samen met beroemde dirigenten als Pierre Boulez, Emmanuel Krivine, Peter Eötvös Jonathan Nott, Laurence Equilbey … Hij werkt ook op regelmatige basis met ensembles als TM+, Alternance, Accentus, het Ensemble Intercontemporain, Quatuor Danel en verschillende orkesten. Ondanks zijn jeugdige leeftijd omvat Mantovani's oeuvre al een vijftigtal werken in heel wat verschillende genres, van solo tot opera. Mantovani won tal van prijzen op internationale wedstrijden en heel wat onderscheidingen voor zijn cd-opnames. In september 2010 werd Bruno Mantovani directeur van het Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse van Parijs.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Strijkkwintet nr. 3, KV 515 - Strijkkwintet nr. 4, KV 516
  • Bruno Mantovani, Strijkkwintet (Belgische creatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Quatuor Ebène & Antoine Tamestit : Mozart, Bruno Mantovani
Maandag 14 oktober 2013 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.quatuorebene.com

Extra :
Bruno Mantovani : www.brunomantovani.com, brahms.ircam.fr en youtube

17:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/06/2013

Odysseia Festival focust op Wagner en Debussy

Odysseia Festival De eerste editie van het 'Festival Odysseia Festival' focust op 2 boegbeelden binnen de westerse muziekgeschiedenis. Met Richard Wagner enerzijds en Claude Debussy anderzijds wordt een Duitse grootheid ten opzichte van een Franse eminentie uitgespeeld. Ogenschijnlijk zijn er weinig tot geen verbanden te leggen tussen deze twee componisten, maar niets is minder waar.

Richard Wagner, van wie we overigens in 2013 zijn 200ste verjaardag vieren, was in de tweede helft van de 19de eeuw een levende legende geworden in Frankrijk. Zijn fysieke afwezigheid op de Parijse bühne werkte uitermate aanstekelijk en inspirerend op vele kunstenaars. Velen, onder wie bijvoorbeeld Charles Baudelaire, dweepten met hem.

Claude Debussy bekeek het als jongeling allemaal iets meer van op een afstand en hij liet zich soms zelfs wat laatdunkend uit over de muziek van Wagner die de Franse scène binnensijpelde. Zo vergeleek Debussy de gekende wagneriaanse 'Leitmotive' ooit met vorm van 'auditieve pictionary'. En toch, ondanks deze kritieken en bedenkingen kunnen we niet ontkennen dat de muziek van Richard Wagner een onmiskenbare invloed heeft gehad op de muziekgeschiedenis en zeker op de muziek van Debussy.

Wat Wagner bijvoorbeeld op vlak van harmonie tot stand brengt in zijn opera’s is zonder twijfel revolutionair. De complexe modulaties en akkoordopvolgingen kondigen een periode binnen de westerse muziekgeschiedenis aan waar de parameter harmonie een andere functie en betekenis zal krijgen.

Ook Wagners werk op vlak van klankkleur is hiermee nauw verbonden en uitermate belangrijk. Hij kan hier werkelijk als voorloper gezien worden van Debussy en andere impressionistische componisten, bij wie het timbre een primordiale parameter binnen het compositieproces wordt. Bij Wagner vinden we bijvoorbeeld bij de opening van 'Das Rheingold' reeds een minutenlange omspeling van één akkoord, waarin het volledige kleurenpaletvan het orkest wordt gepresenteerd.

Wagner gechambreerd
De opera's van Richard Wagner zijn steeds voor een (zeer) grote orkestbezetting geschreven, maar toch vinden wij als kamermuziekensemble het relevant om enkele arrangementen van zijn werk op het programma te zetten. Hoe kolkend en indrukwekkend de imposante orkestpartijen van Wagners opera's ook zijn, de arrangementen voor ensemble (van Tarkmann) bieden een andere en evenzeer boeiende blik op het muzikaal materiaal van allicht de grootste operacomponist aller tijden.

Koninklijk Conservatorium Brussel
De concerten op zaterdag- en zondagavond gaan door in de concertzaal van het Koninklijk Conservatorium Brussel, één van België's beste zalen om kamermuziek te brengen. De problemen omtrent de infrastructuur zijn ondertussen genoegzaam gekend. Zo organiseerde de Koningin Elisabethwedstrijd vorig jaar de eerste ronde van de competitie niet meer in deze zaal vanwege veiligheidsoverwegingen. Met het 'Festival Odysseia Festival' willen ze deze problematiek nogmaals onder de aandacht brengen. Bijna alle musici van het Odysseia Ensemble zijn oud-studenten van het Koninklijk Conservatorium Brussel; ook als ensemble zelf zijn zij er momenteel in residentie. Zodoende is de toenemende verloedering van deze gebouwen voor hen een cruciaal thema binnen dit festival.

Vandaar organiseren ze op zondagnamiddag een wandelconcert doorheen, rond en in de gebouwen van het conservatorium. Tijdens de gegidste rondleiding worden zowel pijnpunten van het gebouw blootgelegd, alsook enkele ongekende parels van deze unieke locatie bezocht en geïntensifieerd door korte concertjes op deze plaatsen. Dit wandelconcert zal alvast op een bijzondere manier deze gebouwenproblematiek aankaarten om zo hopelijk ook de nodige (media-)aandacht en interesse bij de publieke opinie te verkrijgen.

Belgische hedendaagse muziek
Het Odysseia Ensemble mikt binnen de programmering steeds op een evenwichtige combinatie van bekende meesterwerken, ongekende parels en eigentijdse composities. Gezien de uitgebreide bezetting worden dan ook vaak heterogene en meer ongebruikelijke instrumentencombinaties gekozen om tot een uniek en sterk programma te komen.

Op deze manier willen ze als ensemble steeds verbanden leggen binnen de muziekgeschiedenis, iets wat bij andere programma’s niet steeds het geval is. Bijgevolg is de aanwezigheid van een huiscomponist, Frederik Neyrinck, binnen het ensemble opmerkelijk. Naast werken van Neyrinck, stelt het Odysseia Ensemble zich ook tot doel om de Belgische hedendaagse muziek te promoten. Zo werden de afgelopen seizoenen composities van onder meer Daan Janssens, Luc Brewaeys en Jelle Tassyns gebracht. Tijdens het festival staat alvast 'Voy a dormir' van Annelies Van Parys op het programma.

Daarnaast worden ook de werken van de laureaten van de eerste compositieworkshop gecreëerd. Deze workshop wordt georganiseerd binnen het Koninklijk Conservatorium Brussel en biedt jonge compositiestudenten de zeer broodnodige ervaring om hun eigen werk te kunnen horen en repeteren. De workshop bestaat uit twee sessies. In een eerste open repetitie gaat de componist in gesprek met de uitvoerder. Zo kan de componist duiding geven bij zijn taalgebruik en eventueel zaken aanpassen aan de partituur. De resultaten van deze dialoog worden vertaald naar een  tweede sessie waar de werken ook integraal worden uitgevoerd.

Frankrijk versus Duitsland/Oostenrijk
Naast Wagner en Debussy staan ook nog vele andere componisten op het programma. Alle werken hebben echter wel steeds een link met één van de twee hoofdfiguren. Bijgevolg staan er nog verschillende Franse en Duitse/Oostenrijkse componisten op het programma. Zo wordt het Franse luik niet alleen aangevuld met andere impressionistische componisten zoals  Maurice Ravel, maar ook voorlopers van deze beweging zoals Ernest Chausson en componisten die in het verlengde liggen van dit impressionistische idioom zoals Tristan Murail.

Ook de geselecteerde hedendaagse composities, aan de hand van Annelies Van Parys en Frederik Neyrinck liggen, door hun focus op klankkleuren en timbretransities in het verlengde van dit vernoemde Franse idioom. Van Frederik Neyrinck staan echter ook enkele fragmenten uit zijn cyclus 'Der Wanderer' op het programma, die gebaseerd zijn op liederen en het octet van Franz Schubert.

Franz Schubert en Wolfgang Amadeus Mozart zijn (enkele van) de voorlopers van de typische (Duitstalige) esthetiek van Wagner. Hun vormtechnische kwaliteiten hebben de muziekgeschiedenis blijvend beïnvloed en het feit dat zowel Mozart (opera) als Schubert (lied) zeer veel vocale composities schreven, onderstreept hun belang in de evolutie naar de opera's van Richard Wagner. Richard Strauss op zijn beurt is dan een Duitse componist die qua orkestklank de lijn van Wagner verder heeft doorgetrokken. Zijn opera's Elektra en Salome en zijn verschillende symfonische gedichten blinken uit in magistrale orkestraties. Ook in 'Till Eulenspiegel (einmal anders)' is het enorme métier van Strauss meteen herkenbaar.

Avondconcert - Concertzaal Koninklijk Conservatorium Brussel - za 22/06/2013 om 20.00u

Programma :

  • C. Debussy, Syrinx voor fluit en stem
  • C. Debussy, Apparition voor sopraan en piano
  • C. Debussy, Noël des enfants qui n’ont plus de maisons voor sopraan en piano
  • J. Massenet, Mélodie-Elégie voor sopraan, cello en piano
  • T. Murail, Feuilles à travers les cloches voor fluit, viool, cello en piano
  • Ph. Gaubert, Trois Aquarelles voor fluit, cello en piano
  • C. Debussy (arr. F.Neyrinck), Prélude Bruyères voor fluit, klarinet, viool en cello
  • C. Debussy (arr. F.Neyrinck), Apparition voor sopraan ensemble
  • C. Debussy (arr. F.Neyrinck), Noël des enfants qui n’ont plus de maisons voor sopraan, fluit, klarinet, cello en piano
  • E. Chausson - Chanson perpétuelle voor sopraan, strijkkwartet en piano
  • F. Neyrinck, Odysseia voor sopraan en ensemble

Matinee - BOZAR Brussel - zo 23/06/2013 om 11.00u


Programma :

  • F. Schubert, Der Hirt auf dem Felsen voor sopraan, klarinet en piano
  • Creaties compositieproject
  • W.A. Mozart, Klarinetkwintet

Wandelconcert doorheen Koninklijk Conservatorium Brussel - zo 23/06/2013 om 15.30u en om 17.00u


Programma :

  • M. Ravel, Sonate voor viool en cello: deel 2
  • P. Dukas, Villanelle voor hoorn en piano
  • H. Villa-Lobos, Duet voor hobo en fagot
  • A. Van Parys, Voy a dormir voor basfluit, basklarinet en sopraan
  • F. Neyrinck, Landscape Construction IV voor cello en contrabas
  • B. Martinu, Selectie uit Madrigalen voor viool en altviool

Avondconcert - Concertzaal Koninklijk Conservatorium Brussel - zo 23/06/2013 om 20.00u


Programma :

  • R. Strauss, Till Eulenspiegel (einmal anders) voor viool, contrabas, klarinet, fagot, hoorn
  • F. Neyrinck, Der Wanderer: Fragment A, B, C, D en E voor sopraan en ensemble
  • R. Wagner, Siegfried-Idylle voor ensemble
  • R. Wagner (arr.A.Tarkmann), Meistersinger von Nürnberg Vorspiel zum 3.Aufzug voor ensemble
  • R. Wagner (arr.A.Tarkmann), Wesendoncklieder voor sopraan en ensemble

Tijd en plaats van het gebeuren :

Festival Odysseia Festival
Zaterdag 22 en zondag 23 juni 2013
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : odysseiaensemble.be

23:53 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

25/03/2013

Quatuor Ébène brengt een mengeling van jazz en cross-over in het Conservatorium van Brussel

Quatuor Ébène Fiction is het fascinerende project van het jonge Franse Quatuor Ébène, met een mengeling van jazz en cross-overarrangementen. Het kwam pas na jaren van rijping tot stand en ging in première in de Parijse Folies Bergère; bij die gelegenheid kwam ook een liveopname op dvd uit (Virgin). Met Fiction laat het Quatuor Ébène zich van een andere, verborgen, enigszins riskante maar bovenal meeslepende kant zien. Met succes, zoals ook tijdens dit optreden zal blijken.

Zeg niet zomaar strijkkwartet tegen Quatuor Ébène. Niet alleen hebben de vier zich op korte tijd naar de wereldtop gekatapulteerd met klassiek repertoire, ondertussen blijkt er ook nog een grensverleggend jazzcombo in hen schuil te gaan. Het Franse Quatuor Ebène is dan ook ongelooflijk veelzijdig. Het beweegt zich soepel van klassieke muziek naar jazz en speelt met absolute controle van klank en vorm, zonder aan elegantie te verliezen. Het viertal is herhaaldelijk onderscheiden. Zo kreeg het prijzen tijdens het ARD Concours in München (2004) en was het onderdeel van het BBC New Generation Artists Scheme (2006). Recentelijk waren de musici Artists in Residence in Wigmore Hall. Gramophone riep hun cd met strijkkwartetten van Debussy, Ravel en Fauré uit tot 'Opname van het jaar'.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Quatuor Ébène & Richard Héry : Fiction
Maandag 25 maart 2013 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.quatuorebene.com

Elders op Oorgetuige :
De wonderlijke transformatie van het Quatuor Ébène, 1/06/2012

12:26 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

26/02/2013

Oxalys viert 20-jarig bestaan met concert en party in het Conservatorium van Brussel

Oxalys Op 1 maart 2013 houdt het Belgische ensemble Oxalys een feestconcert in het Koninklijk Conservatorium Brussel naar aanleiding van hun 20-jarig bestaan. Oxalys zal exact 20 jaar na het allereerste concert, in dezelfde zaal, met nagenoeg dezelfde musici, het inmiddels zo typische en verfijnde Oxalysrepertoire uitvoeren. Na het concert volgt bovendien een heuse party! Oxalys geeft voor deze gelegenheid ook een fotoalbum uit: Oxalys 20 jaar in beeld en klank.

1 maart 1993: Acht jonge en bevlogen musici brengen in de concertzaal van het Koninklijk Conservatorium Brussel hun allereerste concert. Oxalys is geboren! Een ensemble met een wisselende bezetting, dat in functie van het repertoire zijn basisbezetting van strijkkwintet, harp, fluit en klarinet met andere instrumenten uitbreidt. Een ensemble met een heel specifieke insteek: het blootleggen van muzikale verbanden en contrasten die getuige zijn van de westerse geschiedenis sinds de Verlichting. Met als geprefereerde biotoop de Belle Époque, een onuitputtelijke smeltkroes van kruisbestuivingen en culturele tegenstellingen waarin Mahler, Debussy, Ravel en Zemlinsky de hoofdrol spelen.

En van hieruit begint een uiterst boeiende tocht langs kleine en grote podia met als laboratorium de eigen concertreeks "Muzikale Confidenties" in de Goede Bijstandskerk in hartje Brussel. Met jeugdige overmoed reist Oxalys ook naar China, Japan, het Midden Oosten en Rusland, ... Oxalys bezoekt het Witte Huis en ontsnapt in Sint-Petersburg op het nippertje aan de mafia door uit een limousine te springen, ... Honderd en één verhalen zijn er zo, die de vriendschapsband nog versterken en de ambities voeden.

Oxalys concerteert inmiddels op de internationale topfestivals en op de grote podia: Concertgebouw Amsterdam, Bozar en Flagey in Brussel, Konzerthaus Berlin, Auditorio Madrid, Sociedad Filarmonica Bilbao, Festival van Vlaanderen, de Festivals van Schleswig Holstein, Rheingau, Granada. En dit vaak in een inspirerende wisselwerking met musici als Christianne Stotijn, Dietrich Henschel, Claire Lefilliâtre, Christoph Pregardien en Nikolay Borchev.

En zo schaaft en vijlt Oxalys al 20 jaar aan zijn zeer specifieke kleur en zijn intense samenspel. Zo bouwt Oxalys een indrukwekkend en gevarieerd repertoire uit. En hierin schuilt wellicht het geheim van dit succesverhaal: jaar na jaar stelt Oxalys nieuwe programma's voor, brengt het cd's uit die in de prijzen vallen, geeft het glans aan interdisciplinaire samenwerkingenen en blijft het verrassen door de samenwerking met partners van wereldniveau.

Programma verjaardagsconcert :

  • Claude Debussy, Prélude à l'après-midi d'un faune (Arr. Arnold Schönberg)
  • Arnold Bax, Concerto
  • Victor Kissine, Schmetterling (wereldcreatie in 1997 door Oxalys)
  • Maurice Ravel, Introduction et Allegro

Tijd en plaats van het gebeuren :

20 jaar Oxalys: Concert en Party
Vrijdag 1 maart 2013 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.oxalys.be

Extra :
Victor Kissine op www.compositeurs.be, www.schott-music.com en www.renewmusic.org

Elders op Oorgetuige :
Wereldcreatie vioolconcerto Victor Kissine met NOB en Gidon Kremer in Bozar, 10/12/2012

10:39 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/02/2013

Het Collectief brengt Stravinsky, Ives, Kagel en Schoenberg in Brussel

Mauricio Kagel Het Collectief stelt werken voor van vier markante componisten uit de 20ste eeuw. De Suite uit 'L'Histoire du soldat' van Stravinsky gaat terug op de avonturen van een militair die zijn ziel aan de duivel heeft verkocht. De muziek van Charles Ives, een groot figuur van de Amerikaanse muziek, haalt haar inspiratie bij de volksmuziek aan de andere kant van de Oceaan. Met Mauricio Kagel (foto), een fantastische Argentijnse componist, keren we terug naar Europa, waar hij zijn carrière beëindigde. Afsluiten doen we met Schoenberg, die terugkeert naar zijn wortels. Hij was de gangmaker van de muzikale vernieuwing van de Tweede Weense School en is de bepalende figuur binnen het repertoire dat Het Collectief uitvoert.

'Phantasiestück' voor fluit en piano biedt een mooi staaltje van het zogenaamde 'instrumentale theater' waarvoor Kagel beroemd is geworden. De titel verwijst onmiskenbaar naar de negentiende-eeuwse muziek, in het bijzonder naar die van Robert Schumann. Naast de vrij opgevatte vorm en het quasi geïmproviseerde karakter zijn er inderdaad heel wat stilistische verwijzingen naar het romantische idioom. De fantasie krijgt een regelrecht magische dimensie op het ogenblik dat - geheel onverwacht - een achter een scherm onzichtbaar opgesteld ensemble als in een droom muzikale herinneringen en toevoegingen speelt. Opnieuw verwerft de muziek pas betekenis in dialoog met dit scenische gegeven.

Programma :

  • Igor Stravinsky, Suite (L'histoire du soldat)
  • Charles Ives, Klaviertrio, op. 86
  • Mauricio Kagel, Phantasiestück
  • Arnold Schoenberg, Kammersymphonie Nr. 1, op. 9 (arr. Anton Webern)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief : Stravinsky, Ives, Kagel, Schoenberg
Woensdag 6 februari 2013 om 20.00 u (inleiding door David Baeck om 19.30 u )
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.hetcollectief.be

Extra :
Mauricio Kagel : www.mauricio-kagel.com, www.edition-peters.de, brahms.ircam.fr, UbuWeb Film (met de volledige versie van 'Match' en 'Antithèse.) en youtube
Mauricio Kagel, een inleiding..., Godfried-Willem Raes op www.logosfoundation.org
There Will Always Be Questions Enough. Mauricio Kagel in conversation with Max Nyffeler op www.beckmesser.de, 23/03/2000
'Lachen om de Dood', Jacques Kruithof, verschenen in Nieuw Wereld Tijdschrift, 1989, nummer 3, fragment opgenomen in programmaboekje deSingel, december 2000
Kagel - een schets van nabij, Luk Vaes, september 2007
Mauricio Kagel (1931-2008). Leukste componist van de twintigste eeuw op www.nrc.nl, 19/09/2008

Elders op Oorgetuige :
In memoriam Mauricio Kagel: 1931 - 2008, 23/09/2008

22:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/12/2012

Bijzonder percussieconcert in het Conservatorium van Brussel

Francesco Filidei Maandag vindt er in het Brusselse Conservatorium een bijzonder percussieconcert plaats. Studenten uit de percussieklas van Gert François en Bart Quartier brengen werk van Francesco Filidei (foto), Wenjing Guo, Karel Goeyvaerts en Iannis Xenakis. Vanuit de stilte vertrekken we naar de eerste lichaamstaal: gebaren, geluiden (Filidei), dan wordt het woord en abstract stemgeluid vermengd met traditionele instrumenten (Wenjing), vervolgens krijg je in Goeyvaerts de conventionele instrumenten te horen om zo te eindigen met een nieuw instrument namelijk de 'Sixxen', speciaal ontworpen voor Xenakis' Pléïades. De tijdslijn van de composities is dan weer in 'retrograde' lijn tegenover de tijdslijn van de instrumenten. De live video opname wordt later op de site www.classicalplanet.com geplaatst.

Door zijn diversiteit aan instrumenten is de percussiewereld een geliefd terrein voor componisten. Qua tijdslijn en geografie bereikt de percussiewereld   uiterste grenzen: ze behoren tot de oudste instrumenten ter wereld verspreid over de vijf contingenten. Binnenin de compositie voor percussie vinden we ook uitersten terug: een dynamiek van quasi onhoorbaar tot de hoogste akoestische pieken; van een zeer beperkt instrumentarium tot podiumvullende opstellingen. Bovendien biedt de percussiewereld niet alleen akoestisch een waaier van kleuren, visueel is ze ook zeer attractief.

Programma :

  • Francesco Filidei, I funerali dell'anarchico serantini (2006)
  • Wenjing Guo, Drama (Xi) op. 23 (1996)
  • Karel Goeyvaerts, Lithanie II (1980)
  • Iannis Xenakis, Pléïades (1979), (o.l.v. Bart Bouckaert)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Percussionisten Conservatorium Brussel : Filidei, Wenjing Guo, Goeyvaerts, Xenakis
Maandag 17 december 2012 om 20.00 u
(inleding om 19.30 u )
Concertzaal Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30a
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be

Extra :
Francesco Filidei op brahms.ircam.fr en youtube
Guo Wenjing op en.wikipedia.org, english.cri.cn en youtube
Karel Goeyvaerts op www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en youtube
Iannis Xenakis : www.iannis-xenakis.org, www.arsmusica.be, www.xenakis-ensemble.com en youtube
Iannis Xenakis (1922-2001): Mathematicus en filosoof, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Bekijk alvast dit fragment uit Francesco Filidei's I funerali dell'anarchico serantini



Wenjing Guo's Drama



en 'Peaux' uit Iannis Xenakis' Pléïades

00:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook