28/07/2017

MAfestival 2017: muzikale pelgrimage tussen hemel en hel

MAfestival Dante's epische gedicht La Divina Commedia is het verslag van een denkbeeldige reis door de hel (Inferno), over de louteringsberg (Purgatorio), richting het paradijs (Paradiso). Van 4 tot 13 augustus pendelt ook het programma van MAfestival 2017 tussen hemel en hel. We laten ons op deze muzikale pelgrimage vergezellen door internationale topartiesten als Ensemble Correspondances, Vox Clamantis en B'Rock Orchestra. Ook jonge beloften als Ghislieri Choir & Consort, Sollazzo Ensemble, InAlto en Voces Suaves verdiepen zich in Danteske thema's.

Van de Hades naar de hemel
MAfestival 2017 opent in de onderwereld. Monteverdi's iconische L'Orfeo is in goede handen bij de flamboyante Argentijnse barokspecialist Leonardo García Alarcón en de zijnen. Hofkapelle München en Vocalconsort Berlin zorgen voor een louterende apotheose met Die Auferstehung und Himmelfahrt Jesu, C.P.E. Bachs absolute meesterwerk. Tussen opening en slot wordt met passend repertoire van Josquin en de Morales tot Liszt of Andriessen getimmerd aan de weg naar het paradijs.

B'Rock in het duivelshuis
De musici van B'Rock treden op 5 augustus in Dante's voetsporen. Hun bezoek aan de hel in Boccherini's symfonie 'La Casa del Diavolo' resoneert met de Sturm und Drang van Haydns symfonie 'La Passione'. Het strijkkwartet …miserere… van Louis Andriessen roept de gedempte sfeer van de louteringsberg op. Aan de horizon schittert Mozarts paradijselijke Symfonie Nr. 33.

De oorlog als inferno
In het kader van GoneWest, de artistieke herdenking van WO I door de provincie West-Vlaanderen, besteedt MAfestival Brugge bijzondere aandacht aan componisten in oorlogstijd. Heinrich Schütz, John Jenkins en William Lawes staan centraal. Hoogtepunt wordt ongetwijfeld de Belgische première van de internationaal gelauwerde muziektheaterproductie Earth Diver op 11 augustus in het Concertgebouw.

Ontdek de nieuwste ensembles tijdens de middagconcerten
Tijdens 3 middagconcerten verdiepen jonge ensembles zich in Danteske thema's. Voces Suaves, jonge meesters van het Italiaanse madrigaal, stelt voor het MAfestival een soundscape van het hiernamaals samen, met muziek van Monteverdi, Gesualdo, Luzzaschi en vele anderen. InAlto confronteert expressieve barokke monodieën met nieuw werk van Bernard Foccroulle, geïnspireerd op Dante's Purgatorio. De jonge beloften van het Sollazzo Ensemble gaan op zoek naar de invloed van het Occitaanse troubadoursrepertoire op Dante en het trecentomadrigaal.

Hels hemelse muzikanten - Muziekvakantie voor kinderen
MAfestival Brugge trekt niet alleen de kaart van jonge muzikanten en ensembles. Wie jonger is dan 35 geniet van 50 % korting op tickets. Bovendien slaan Musica en MAfestival Brugge opnieuw de handen in elkaar voor een kindermuziekvakantie in het festivalthema. Ben jij een trommelende duivel, een engel met een zoete stem of een dartele nimf met lepe streken? Dan is de kindermuziekvakantie tijdens het MAfestival iets voor jou. Theater, zang, dans en muziek: je maakt het allemaal mee tijdens dit vijfdaagse avontuur!

MAfestival : La Divina Commedia
Van vrijdag 4 t.e.m. zondag 13 augustus 2017
Op verschillende mocaties in Brugge


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.mafestival.be

15:26 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

15/11/2015

Surround!-festival in Brugge: muziek zoals je die (nog) niet kent

Surround! We zijn omgeven door geluid. Altijd. Tijdens de tweede editie van het festival Surround! kom jeals luisteraar middenin de klank terecht. Concertgebouw Brugge nodigt je van 18 tot 21 november uit om de oren te spitsen voor klanken die ons letterlijk en figuurlijk omringen. Laat je meeslepen en beleef de fysieke ervaring van klank!

Muziek als ruimte
Voor In the middle of Xenakis nodigen Brussels Philharmonic en Slagwerk Den Haag het publiek uit om tussen de muzikanten plaats te nemen. Zo is de ervaring voor elke luisteraar helemaal anders. De muziek wordt tastbaar, de beleving is uniek. Dit concert laat ontgetwijfeld op elke luisteraar een intense impact na.

Geen simpel stereogeluid meer, en nog veel meer dan het surroundsysteem uit de cinema, daarvoor zorgen de twee luidsprekerorkesten. Het Acousmonium, ontworpen in 1974 in Parijs en Wave Field Synthesis, een installatie van 192 luidsprekers, dompelen door hun ongeëvenaarde ruimtelijke projectie de luisteraar onder in het hart van de compositie.

Muziek als architectuur
Esther Venrooy vertrekt voor haar doctoraatsonderzoek van de vaststelling dat muziek sterk afhankelijk is van de ruimte waarin ze klinkt, maar ook dat ruimtes bepaald kunnen worden door de klanken zelf. De titel van haar onderzoeksproject is veelzeggend: Audiotopografie: een (re) constructie van architecturale ruimtes door klankinstallaties. Ze wordt hierin begeleid door twee promotoren, een musicoloog en een architect.

Angel Series: wereldpremière creatie Vykintas Baltakas
Toen Luc Tuymans in 2012 het krachtige beton van het Concertgebouw verfraaide met de muurschildering Angel, was dat het begin van een meerjarig project om componisten in dialoog te laten treden met dit sterke beeld. Vykintas Baltakas, recent opgemerkt als componist van het plichtwerk in de halve finale van de Koningin Elisabethwedstrijd, laat zich niet alleen inspireren door de muurschildering zelf, maar ook door de hele architecturale context van de ruimte. De hoge plafonds en het atypische grondplan creëren een unieke akoestiek, en die wil Baltakas in zijn werk voor viool en live electronics ten volle exploreren.

Black Box Music
Uniek en radicaal anders is Simon Steen-Andersens Black Box Music, op het kruispunt van compositie, installatiekunst, elektronica en performance. Het ensemble schaart zich rond het publiek, vooraan de dirigent, met de handen in een 'black box'. De inhoud van de black box, en dus de instructies van de dirigent voor de muzikanten worden geprojecteerd op groot scherm. Door haar oncontroleerbare blend van humor, charme en exuberante inventiviteit is Black Box Music beklijvend tot de laatste seconde. Visueel minder opvallend, maar auditief zeker even grensverleggend zijn de werken van Parra, Cendo en Baltakas. Live gemanipuleerde klanken komen van alle kanten op u af en dringen door tot in elke vezel van uw lijf.

Praktische info :

Surround !
Van woensdag 18 t.e.m. zaterdag 21 november 2015
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be

21:41 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

15/02/2015

Berlijns Solistenensemble Kaleidoskop trakteert op bijzondere luisterervaring

Dark Was The Night 'Niet geschikt voor wie bang is in het donker, maar wel voor wie iets compleet nieuws wil ervaren.' Elke passage van het jonge Berlijnse Solistenensemble Kaleidoskop kan op zijn minst indrukwekkend genoemd worden: ze gieten telkens weer een fris programma in een zinnenprikkelend format. En niet in het minst in Dark Was The Night: het publiek ligt op een bed, in complete duisternis, terwijl de muzikanten rond hen bewegen. Dit concept werd uitgewerkt door regisseur Sabrina Hölzer, die het label Into The Dark oprichtte om dit nieuw format een plaats te geven. Het afsluiten van de visuele prikkel zorgt ervoor dat de muziek nog intenser wordt ervaren: van heel dichtbij en veraf, bewegend en stilstaand. De muzikanten katapulteren de luisteraar zo in de meest verscheiden muzikale ruimten en werelden: van Haydn tot Hindemith, van Sánchez-Verdú tot Lachenmann en van Ravel tot Bauer. Intens, uniek, verrassend en onvergetelijk. Kortom: niet te missen!

Praktische info :

Solistenensemble Kaleidoskop : Dark Was The Night
Woendsdag 18 februari 2015 om 17.00 u en om 20.00 u
(uitverkocht)
Donderdag 19 februari 2015 om 17.00 u en om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en www.kaleidoskopmusik.de
------------------------------
Donderdag 19 maart 2015 om 19.00 u (uitverkocht) en om 22.00 u
Vrijdag 20 maart 2015 om 19.00 u en om 22.00 u
(uitverkocht)
Bronks - Brussel


Meer info : klarafestival.be en www.kaleidoskopmusik.de

23:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

11/09/2014

Simeon Ten Holts Canto ostinato : muzikale trance op het Brugse Belfort

Simeon Ten Holt Simeon Ten Holts Canto ostinato is dé cultklassieker van het Nederlandse minimalisme. Eindeloos lijken de muzikale patronen zich te herhalen, bijna onmerkbaar vinden de verschuivingen plaats. "Oorzaak en gevolg, spanning en ontspanning worden verzelfstandigd en in de voortgang door de herhaling tot staan gebracht. Akkoorden of groepen akkoorden maken zich los van de melodische binding en gaan een eigen leven leiden", aldus Ten Holt. "Een belangrijke rol speelt de tijd. Het herhalen moet een toestand scheppen waarin het muzikale object zijn zelfstandigheid bevestigt en kan zoeken naar de gunstigste positie ten opzichte van het licht. Tijd wordt de ruimte waarin het muzikale object gaat zweven." Deze (uiteraard gratis) uitvoering op de Belfortbeiaard van Brugge en twee elektrische piano's sluit een zomer vol beiaardconcerten af en wijst vooruit naar het project SLOW (36h) op 8 en 9 november in het Concertgebouw.

Simeon Ten Holt (1923-2012) studeerde bij Jacob van Domselaer en vertrok in 1949 als 26-jarige naar Parijs voor verdere muziekleer. De Noord-Hollander experimenteerde veel met toonsoorten en (a)tonaliteit. Van 1975-1979 legde hij zich toe op Canto Ostinato, dat hij als breekpunt in zijn oeuvre beschouwde en uitgroeide tot zijn meest invloedrijke werk. Hij voltooide de eerste versie in 1976 voor drie piano's en een orgel. De naam van de compositie slaat op het zangerige (canto) en het dwarse, hardnekkige (ostinato) van de sterk repetitieve muziek. Het stuk is op herhaling en tonaliteit gebaseerd en heeft geen vaste lengte.

De uitvoerenden kunnen kiezen voor variaties en herhalingen, noten herhalen, veranderen of weglaten en ze kunnen het naar eigen inzicht eindeloos rekken waarmee de kracht van de repetitie alsmaar toeneemt. "Die vrijheid is heel uitzonderlijk in de klassieke wereld, waar stukken toch vaak op één bepaalde manier gespeeld moeten worden", zegt VPRO Radio 4 eindredacteur Aad van Nieuwkerk. "Er is ook een hele snelle versie. Niet zo mooi, maar niemand kan zeggen dat het niet mag." Er zijn uitvoeringen van drie kwartier en twaalf uur geweest, maar gebruikelijker is twee tot drie uur. Later volgden meer lange pianowerken als Lemniscaat (1983), Horizon (1985) en Incantatie IV (1990). Lemniscaat beleefde in 2007 een twaalf uur durende uitvoering in het Viervleugelpaviljoen tijdens Theaterfestival Boulevard in 's Hertogenbosch en maakte in Bergen al eens bijna een etmaal vol.

De grote populariteit van 'Canto Ostinato' is ongekend voor een modern klassiek stuk met variabele lengte. Van Nieuwkerk denkt wel te weten hoe dat komt: "Heel zijn eigen gevoel, liefde en persoonlijkheid zitten erin. Het stuk is ritmisch heel herkenbaar, het heeft een ritmische puls, zoals elektronische muziek eigenlijk ook heeft. Het blijkt ook te werken voor veel mensen die niks met klassieke muziek hebben. Het is iets dat bijna iedereen direct aanspreekt. Sommigen zeggen: 'het is veel hetzelfde'. Dat is ook zo, dat hoort bij minimal music. Dat meditatieve, dat je in een soort trance brengt en dat het tegelijkertijd zo prettig wegluistert; ik denk dat dat het geheim van het succes is."

Praktische info :

Frank Steijns, Irene Russo & Fred Oldenburg : Simeon ten Holt, Canto ostinato
Zaterdag 13 september 2014 om 20.30 u
Belfort - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be

Extra :
Simeon Ten Holt : nl.wikipedia.org, www.simeontenholt.com en youtube

Video :
Pianist Kees Wieringa vertelt over Canto ostinato



Beluister Simeon ten Holt's Canto Ostinato

10:53 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

01/03/2014

Quatuor MP4 brengt strijkkwartetten van Schubert, Beethoven en Gubaidulina in Brugge

Sofia Gubaidulina In Der Tod und das Mädchen, wellicht het bekendste strijkkwartet van Franz Schubert, schildert de componist zijn angst voor, maar evenzeer zijn verlangen naar de dood. De dood fascineert, verleidt en biedt hier, zoals zo vaak bij Schubert, troost. De tragische toon overheerst in het kwartet zo mogelijk nog meer dan in het originele lied en de obsessie met het verloren paradijs vindt een oplossing in de armen van de dood. Het bedreigende en het verleidelijke aspect van de dood staan in Schuberts kwartet onverzoend naast elkaar. Het jonge Quatuor MP4 koppelt dit gitzwarte werk aan Beethovens Strijkkwartet, opus 18 nr. 4 en Gubaidulina's Reflections on the theme B-A-C-H dat reageert met muziek van hartverscheurende intensiteit.

Het Quatuor MP4 bestaat uit de vier strijkers Claire Bourdet, Margaret Hermant, Pierre Heneaux en Merryl Havard die hun opleiding genoten aan de Koninklijke Conservatoria van Brussel en Luik. Ondanks zijn jonge leeftijd (2008) heeft het kwartet al de nodige ervaring opgedaan. De leden van het strijkkwartet volgden een tweejarige opleiding aan het Gentse Orpheus Instituut waar ze in het seminarie 'Kamermuziek' te maken kregen met uiteenlopende repertoires. Het kwartet zet zich in om naast het klassieke repertoire ook een publiek te winnen voor nieuwe en onbekende muziek. Het wil verschillende disciplines laten versmelten en zodoende samenwerkingen creëren tussen muziek en dans, toneel of audiovisuele kunsten. Om die reden werkten ze al samen met onder andere P.A.R.T.S. en Leila Film uit Brussel. Het strijkkwartet speelde inmiddels op verschillende concertpodia, onder meer in De Munt en Flagey in Brussel en de Handelsbeurs in Gent.

20ste-eeuwse componisten die beslissen om een strijkkwartet te componeren maken daarmee haast een statement. Beeldenstormers zouden natuurlijk nooit kiezen voor een medium dat je spontaan verbindt met een oeroude traditie. Als de meeste componisten van de naoorlogse Europese avant-garde (onder wie Ligeti, Goeyvaerts, Stockhausen, Nono en Boulez) strijkkwartetten gecomponeerd hebben, dan bewijst dat eens te meer dat hun oeuvre dan wel avant-gardistisch mag heten, maar toch ook mooi ingebed is in de klassieke traditie. Het is net bij deze groep componisten dat ook de Russische Sofia Gubaidulina (1931) in de jaren 1960 aansluiting zocht.

Gubaidulina omschrijft zichzelf graag als een dochter van twee werelden: het oosten en het westen: de islamitische cultuur kreeg ze via haar vader mee, de christelijke via haar moeder. Zoals de titel doet vermoeden, draagt Gubaidulina's eendelige strijkkwartet Reflections on the Theme B-A-C-H (2002) een opvallende westerse stempel. Een strijkkwartet waardig, springt de componiste er op economische manier om met haar compositorische middelen. De taal van haar grote voorbeelden, Bach en Webern, klinkt door in de manier waarop ze kleine motiefjes tot op het bot ontrafelt (ze worden zowel contrapuntisch als in allerlei verknipte en getransformeerde versies voorgesteld). Wie Gubaidulina's muziek onder de loep neemt, zal merken hoe rigoureus de componiste alles heeft gestructureerd en vastgelegd. Toch komen haar werken in de meeste gevallen erg intuïtief over. Gubaidulina is dan ook gekend als de componiste die 'spirituele vernieuwing' belooft aan wie haar werk beluistert. De meeste van haar composities bevatten een al dan niet expliciete religieuze of morele boodschap.

Programma :

  • Franz Schubert (1797-1828), Strijkkwartet nr. 14 in d ‘Der Tod und das Mädchen’, D810
  • Ludwig van Beethoven (1770-1827) Strijkkwartet in c, opus 18 nr. 4
  • Sofia Gubaidulina (1931) Reflections on the theme B-A-C-H (2002)

Praktische info :

Quatuor MP4 : Schubert, Beethoven, Gubaidulina
Zondag 9 maart 2014 om 15.00 u
(Inleiding door Pieter Herregodts om 14.15 u )
Concertgebouw Bruggge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Extra :
Sofia Goebaidoelina op www.schirmer.com, brahms.ircam.fr en youtube
Sofia Goebaidoelina : Trancendentale muziek op www.musicalifeiten.nl
De nacht is verloren gegaan. Essay over Goubaidulina, Rob Zuidam in NRC Handelsblad op 13/04/2001

18:59 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

26/02/2014

Concertgebouw Brugge richt schijnwerpers op de partituren tijdens festival Genoteerd!

Genoteerd Wie luistert en kijkt naar muziek en dans, hoeft er niet bij stil te staan. Maar hoe krijgt een uitvoerder de informatie van wie het werk creëerde? En is die altijd eenduidig te begrijpen? En wat als de componist of choreograaf er niet meer zijn? Doorheen de muziekgeschiedenis zochten componisten naar een manier om hun bedoelingen zo volledig en gedetailleerd mogelijk over te brengen. Dat evolueerde van een beperkt geheugensteuntje naar een complex alfabet van tekens en aanwijzingen. Tijdens het festival GENOTEERD! maak je kennis met vroege vormen van muzieknotatie waarbij de hedendaagse uitvoerder als een speurneus aan het ontcijferen slaat. Daartegenover staat de hedendaagse muziek met haar verregaande complexiteit of net gecontroleerde vrijheid. Bij hedendaagse dans is het een actueel vraagstuk. Hoe kunnen hedendaagse choreografieën repertoire worden wanneer de schepper er niet meer is en er geen algemeen gebruikte standaardnotatie in voege is? Geldt het spreekwoord 'Wie schrijft, die blijft' ook voor hedendaagse dans? En hoe gaan choreografen om met muzieknotatie? Tijdens GENOTEERD! Staan we stil bij de overlevering en hercreatie van kunst, in concerten, performances, lezingen, tentoonstellingen en installaties.

P.A.R.T.S. & GAME : I funerali - do 27/02 om 20.00 u
Het fysieke karakter van het maken en uitvoeren van muziek is de afgelopen decennia een belangrijke parameter geworden in de nieuwe muziek. Componisten begonnen zich steeds meer bezig te houden met de enscenering van hun muziek, de projectie van hun ideeën in de ruimte en de beweging van het lichaam in relatie tot het instrument dat het bespeelt. Op hun beurt zochten choreografen naar nieuwe gebieden om bewegingen uit te putten, voorbij de gekende dansbewegingen. Dit project, een opdracht van het Concertgebouw aan P.A.R.T.S. en Ictus fellows in het kader van het festival GENOTEERD!, exploreert deze verschuiving van focus in beide gebieden, en zoekt hoe ze elkaar kunnen beïnvloeden en inspireren. Hoe een choreografie een partituur kan worden en omgekeerd. Choreograaf Andros Zins-Browne mixt P.A.R.T.S.-dansers en composities van onder anderen Francisco Filidei en Mauro Lanza tot een interessante cocktail.

Filmconcert Psallentes / Brody Neuenschwander - vrij 28/02 om 20.00 u
Het gregoriaans is de oudste vorm van genoteerde muziek uit de christelijke wereld. Waar de notatie aanvankelijk nog zeer vaag en dubbelzinnig was, ontwikkelde het zich vanaf het begin van het tweede millennium vooral in de richting van de zogenaamde kwadraatneum-notatie: de noten worden doorgaans genoteerd op een notenbalk van vier rode of zwarte lijnen, en met zwarte en in principe vierkante noten. Deze historische notatie, die ook in Brugge gebruikelijk was aan het eind van de 15de eeuw, laat Psallentes in Liquescens horen én zien. Voor onze ogen worden folio's uit Brugse en Gentse manuscripten heropgebouwd, terwijl Psallentes live doet klinken wat we op film zien gebeuren. Een stille film dus, niet met pianobegeleiding zoals in de jaren 1920, maar met zangers en zangeressen die enthousiast en intens gestalte geven aan wat visueel niets anders dan spektakel genoemd kan worden.

Noé Soulier : Movement on Movement - za 1/03 om 20.00 u
William Forsythe wordt beschouwd als een genie in de wereld van het hedendaagse ballet. Hij heeft het klassieke ballet de voorbije jaren geherdefinieerd. In 1999 publiceerde hij Improvisation Technologies. A Tool for the Analytical Dance Eye, een boek en interactieve cd-rom waarin hij de essentiële principes van zijn eigen bewegingstaal demonstreert en becommentarieert: dansnotatie en -captatie in zijn puurste vorm. In Movement on Movement herinterpreteert danser-choreograaf Noé Soulier sequenties uit Improvisation Technologies. Door deze bewegingen als dansmateriaal en als score of partituur te gaan gebruiken, geeft Soulier ze een andere status: de bewegingen dienen niet langer om de dans te analyseren, maar worden het dansmateriaal zelf. Noé Soulier studeerde in Parijs en aan het Nationale Ballet van Canada. Hij vervolgde zijn opleiding bij P.A.R.T.S. in Brussel.

Daniel Linehan : Doing While Doing - za 1/03 om 21.00 u
Daniel Linehan presenteert met Doing While Doing een kruising tussen een lezing en een performance. Bedoeling is de toeschouwer dichter bij hem te brengen én vice versa. Hij vertelt over zijn werkproces en de gedachten die daarmee gepaard gaan. Ondertussen demonstreert hij fragmenten uit zijn choreografische partituren en werkprocessen en rapporteert hij daarover. Hij danst, vertelt en observeert. In dat veellagige gebeuren wordt de toeschouwer bijna één met de artiest. Een unieke lecture-performance voor iedereen die interesse heeft in de denk- en ervaringsprocessen die schuilgaan in het hoofd en het lichaam van een danser / choreograaf. Daniel Linehan werkte als danser en choreograaf in New York voor hij in 2008 naar Brussel verhuisde, om er les te volgen bij P.A.R.T.S. Als performer werkte hij eerder onder meer samen met Miguel Gutierrez en Big Art Group.

Notatie-happening - zo 2/03 vanav 10.30 u
De magie van een partituur: een muzikant kijkt naar een zwijgend blad papier met zwarte bolletjes, streepjes en lijnen en hoor, muziek. Het Concertgebouw richt de schijnwerpers een festival lang niet alleen op de uitvoerders, maar ook en vooral op de partituren: Genoteerd! Op zondag cureert Arne Deforce een notatie-happening. Een dag lang mag iedereen over de schouder van de muzikanten meekijken. Alles behalve traditionele partituren op de pupiters tijdens deze happening: van een quasi-middeleeuwse neumennotatie in Alvin Luciers RPM's, uitgevoerd met een oldtimer!, tot Mark Applebaums grafische hoogstandjes in diens Metaphysics of Notations en de uiterst complexe en bijna onspeelbare partituur van Brian Ferneyhoughs Time and Motion Study II. Deze en vele andere composities zijn het uitgangspunt van een uiterst boeiend muzikaal discours. Wat ze aan traditionele muzikale informatie verliezen, winnen ze aan improvisatorische vrijheid en ongekende klankresultaten. Aangevuld met Conlon Nancarrows ponskaarten voor player piano (mechanische piano) en Godfried-Willem Raes' versie hiervan, de ongebruikelijke 'letter-partituur' van Matthew Shlomowitz en talrijke historische video's met performances prikkelt de muziek niet alleen auditief, maar minstens evenzeer visueel.

Arne Deforce : "Welke vormen van notatie komen op de notatie-happening aan bod? Dat gaat van traditionele bladmuziek, over grafische partituren die flirten met de beeldende kunst, tot de hypercomplexe notenlabyrinten van Brian Ferneyhough. Die laatste schrijft muziek die onmogelijk uit te voeren is. Met opzet. Zo dwingt hij de uitvoerder tot keuzes. Gedwongen vrijheid dus. De uitvoerder moet zelf een tracé van muzikaal interessante mogelijkheden uitstippelen doorheen de partituur, om zo de luisteraar te overtuigen van zijn artistieke keuzes. De partituren zelf worden ook getoond. Die gaan we in het groot projecteren. Als je de spelregels kent, is het als luisteraar veel spannender om te zien hoe een uitvoerder het 'spel' speelt. Want dat is muziek in de eerste plaats, een spel, tussen een afwezige componist via de partituur, de uitvoerder, en niet te vergeten, de toehoorder. Ik zie het klassieke concert dus helemaal niet uitsterven. Mensen blijven geprikkeld door de schoonheid en de spanning van menselijke kwetsbaarheid in een live-uitvoering. Niets is ooit tweemaal hetzelfde. Dat is misschien het mooiste wat muziek en kunst ons kan leren. Perfectie is een illusie. We willen niet luisteren naar een robot die Beethoven perfect uitvoert. Blijkbaar interesseert een spel ons enkel als het op het scherpst van de snee kan worden gespeeld. Als het dus ook fout kan gaan. Het is precies de menselijkheid van een uitvoering die ons raakt: de minuscule variaties, het risico van mislukking dat het welslagen des te mooier maakt. Daarom kunnen we partituren, oude en nieuwe, steeds opnieuw blijven uitvoeren. Omdat een partituur een opdracht is die nooit kan worden volbracht. Een concert is een momentopname van een reis die geen eindbestemming heeft. De partituur is daarbij onze landkaart."

Praktische info :

Genoteerd!
Van donderdag 27 februari tot en met zondag 2 maart 2014
Concertgebouw Bruggge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Extra :
Genoteerd! Naar de letter en de geest, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/02/2014

10/01/2014

Avontuurlijke kamermuziek voor strijkers uit de drie Weense Scholen in Brugge

Solistenensemble Kaleidoskop Na hun overweldigende passage vorig seizoen komt het hippe Berlijnse Solistenensemble Kaleidoskop terug naar Brugge met onder andere Arnold Schönbergs Verklärte Nacht onder de arm. Op de première van dit strijksextet uit 1902 reageerde het publiek radeloos en ook de pers was vol onbegrip. Schönberg baseerde zijn sextet op Richard Dehmels gelijknamige gedicht. Vooral de erotische ondertoon van het gedicht vond men aanstootgevend. Schönberg, een van de pioniers van de zogenaamde Tweede Weense School, had dit met sensuele harmonieën en smachtende chromatiek zeer beeldrijk in muziek omgezet. Kaleidoskop omwikkelt dit ontroerende en toegankelijke werk van Schönberg met werk uit de Eerste en Derde Weense Scholen. Op de lessenaar ook werk van Haubenstock-Ramati, de 'peetvader van de Derde Weense School', want voormalig leraar van zowel Furrer, Ablinger als Herndler. Prachtige en avontuurlijke kamermuziek voor strijkers uit de drie Weense Scholen door een hoogst opwindend ensemble.

Beat Furrer - Wie diese Stimme voor twee celli (1985/86)
Vier secties, waarin twee celli grotendeels hetzelfde materiaal spelen. Kleine motieven komen terug maar worden gevarieerd en op verschillende manieren met elkaar gecombineerd. Langzame glissando's en een zeer zachte dynamiek geven het begin een fragiel, ijl karakter, balancerend op de grens tussen klank en stilte. Of is het ruis? Doorheen het stuk introduceert de componist bepaalde vrijheden voor de uitvoerders. Om de vierde en laatste sectie te realiseren moeten twee pagina's gecombineerd worden, één met ritmisch melodische motieven, maar zonder exacte toonhoogtes, en één met enkele combinaties van noten. In de laatste pagina van de partituur geeft Beat Furrer een mogelijke realisatie, wat betekent dat andere uitwerkingen even goed mogelijk zijn. Op het vlak van speeltechniek en muzikaal materiaal is de componist wel erg precies en veeleisend. Elke handeling wordt nauwkeurig voorgeschreven, maar de precieze synchronisatie tussen de twee cello's is voor interpretatie vatbaar.

Christoph Herndler - Abschreiben (2005)
Zestien vakjes. In elk vakje staan stijgende en dalende lijnen getekend. Deze lijnen geven geen melodie weer, maar duiden aan welke handeling de strijkers met hun strijkstok moeten uitvoeren: een op of neerwaartse beweging. Toonhoogtes of ritmes zijn niet eenduidig genoteerd, en dus is elke uitvoering anders. Er zijn geen regels, behalve de summiere instructies die bij de grafische partituur horen. Herndler is heel duidelijk over het opzet van deze compositie: "Als het de taak van de notatie was het resultaat precies vast te leggen, zouden er met allerhande opnametechnieken betere alternatieven zijn. En als het anderzijds zou gaan om de vele mogelijke realisaties, was het beter en eenvoudiger geweest die met een vorm van improvisatie te bereiken. Abschreiben is een methode; het onveranderlijke noteren, om het in het afschrift te bevrijden."

Georg Nussbaumer - Gruppenbild mit Bach und Blitz (2011)
In dit werk zijn alle muzikale (en niet muzikale) elementen dan weer uiterst nauwkeurig beschreven. De strijkers mogen gedurende de zes minuten van het stuk slechts één boogstreek gebruiken. Ze moeten de lengte van hun strijkstok als het ware onderverdelen in vier stukken, één per minuut (de eerste en laatste minuut is er stilte). Van begin tot einde weerklinken alleen de toonhoogtes si mol, la, do en si, ook wel gekend als het B A C H motief (waarbij H voor si staat en B voor si mol). Daar houdt de link met Bach ook meteen op, want er is geen enkele muzikale ontwikkeling. Om de minuut is er een duidelijke cesuur die gepaard gaat met de bewuste 'Blitz', en op die momenten veranderen de instrumenten ook van noot. In dit geval is het echter de vraag of de strikte regels überhaupt gerealiseerd kunnen worden. Eén enkele boogstreek spreiden over vier minuten vereist van de uitvoerders een immense beheersing.

Peter Ablinger - Weiss/Weisslich 17b, Violine und Rauschen (1995)
Peter Ablingers Violine und Rauschen, nummer 17b in zijn Weiss/Weisslich cyclus vereist een even grote concentratie. Hier is er slechts één toonhoogte aanwezig van begin tot eind, een onveranderlijke hoge mi. Ablinger laat wel meerdere boogstreken toe, maar deze moeten dan weer onhoorbaar in elkaar overgaan. De ene noot van de viool wordt gecombineerd met een al even onveranderlijke witte ruis. Die ruis kan gegenereerd worden met een radio, een televisie of een bandopnemer. Verder geeft Ablinger nog aan dat de viool duidelijk hoorbaar moet zijn, maar dat de ruis tegelijk niet te veel naar de achtergrond verwezen mag worden

Roman Haubenstock-Ramati - Strijktrio nr. 1 'Ricercari' (1948/78)
Roman Haubenstock-Ramati is het cement tussen al deze verschillende werken. Hoewel hij niet bij Schönberg studeerde, geldt hij toch als een van de erfgenamen van de Tweede Weense School. Vanaf de jaren 1950 neemt het belang van grafische elementen toe in zijn muziek, samen met de ruimte voor variabele vormen en muziek zonder ontwikkeling. Zijn invloed is dan ook het duidelijkst merkbaar in de stukken van Furrer en Herndler, twee van zijn leerlingen. Zijn Strijktrio nr. 1 slaat een chronologische en stilistische brug tussen de wereld van Verklärte Nacht en de verschillende recentere composities in dit programma.

Programma :

  • Ludwig van Beethoven, Strijktrio in D, opus 9 nr. 3 III. Scherzo. Allegro molto e vivace
  • Arnold Schönberg, Verklärte Nacht, opus 4
  • Georg Nussbaumer, Gruppenbild mit Bach und Blitz (2011)
  • Beat Furrer, Wie diese Stimme (1985/86)
  • Roman Haubenstock-Ramati, Strijktrio nr. 1 'Ricercari' (1948/78)
  • Christoph Herndler, Abschreiben (2005)
  • Peter Ablinger, Weiss/Weisslich 17b (1995)

Praktische info :

Solistenensemble Kaleidoskop : Beethoven, Schönberg, Nussbaumer, Furrer, Haubenstock-Ramati, Herndler, Ablinger
Donderdag 16 januari 2014 om 20.00 u
(inleiding door Klaas Coulembier om 19.15 u )
Concertgebouw - Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.kaleidoskopmusik.de

Bron : tekst Klaas Coulembier voor het Concertgebouw, januari 2014

Extra :
Georg Nussbaumer : georgnussbaumer.com
Beat Furrer op en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr, www.baerenreiter.com en youtube
Roman Haubenstock-Ramati op de.wikipedia.org en youtube
Christoph Herndler : www.herndler.net en youtube
Peter Ablinger : ablinger.mur.at, www.bbc.co.uk en youtube

16:38 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/12/2013

Kerstmuziek met Engels topjongenskoor in Brugge en Antwerpen

Choir of New College Oxford Dit kerstseizoen staat er voor het eerst een Engels college choir op het podium van het Concertgebouw en AMUZ, en niet zomaar een. De zestien jongens en acht mannen van New College Oxford en hun dirigent Edward Higginbottom zijn gerenommeerd om hun grote muzikaliteit en herkenbare timbre en vertegenwoordigen een traditie die teruggaat tot de late 14de eeuw. Tijdens hun Europese kersttournee doen ze Brugge en Antwerpen aan met een gevarieerd programma dat garant staat voor hartverwarmende momenten. Het hele kerstverhaal - van de kerstengel tot de drie koningen - passeert de revue op muziek van de Engelse renaissance tot nu. Uiteraard worden werken als Thomas Tallis' O nata lux, Andrew Carters The Magi en Michael Praetorius' Es ist ein Ros entsprungen aangevuld met de nodige carols van over de hele wereld voor een optimale kerstsfeer.

Het Choir of New College Oxford is een van de meest gevierde koren van het Verenigd Koninkrijk. Het bestaat al sinds de 14de eeuw, toen William van Wykeham een koor oprichtte in zijn 'nieuwe' college. Sindsdien begeleidt het koor regelmatig diensten in de kapel (bijvoorbeeld de woensdagse Evensong). In de laatste eeuw is de uitstraling van het koor wel sterk veranderd: het koor zingt tegenwoordig over de hele wereld en maakte talloze opnames. Het repertoire is zeer breed, en dat maakt het ook voor de zangers zo leuk om in te zingen. Nu en dan werkt het koor samen met gerenommeerde orkesten en ensembles. Doorheen de jaren heeft dirigent Edward Higginbottom met het koor gewerkt aan een constante en herkenbare koorklank en -stijl. Hij is specialist in de muziek van de renaissance, barok en klassiek, maar schuwt ook het hedendaagse repertoire niet.

Koorcomponisten in de 20ste eeuw hebben dankbaar gebruik gemaakt van de sonoriteit van de menselijke stem om toegankelijke werken te schrijven die tegelijk een onmiskenbaar eigentijds karakter hebben. Dat moge duidelijk blijken uit O magnum mysterium van Morten Lauridsen. De welluidende opeenvolging van samenklanken, vaak met cerebrale of poëtische uitstraling, doet denken aan de 'oude' koormuziek maar onderscheidt zich daar ook van: een dergelijke 'nieuwe' welluidendheid kan alleen in de 20ste eeuw geschreven zijn. De zetting van de middeleeuwse tekst There is no rose door John Joubert is van een verrassende en ongekende soberheid. Met Out of your sleep arise and wake wil Richard Rodney Bennett een moderne versie presenteren van de eenvoudige, oude structuur van de carols; iets gelijkaardigs doet ook Andrew Carter met The Magi . The little road to Bethlehem van Michael Head sluit indirect aan bij het concept van kerstlied als processielied.

Programma :

  • Thomas Tallis, O nata lux
  • William Byrd, Rorate caeli desuper
  • Michael Praetorius, Es ist ein Ros' entsprungen
  • John Joubert, There is no rose
  • Morten Lauridsen, O magnum mysterium
  • Johann Christoph Friedrich Bach, Gloria, sei dir gesungen
  • Johann Sebastian Bach, O Jesulein süss
  • Hieronymus Preatorius, Joseph Lieber
  • Jan Pieterszoon Sweelinck, Hodie, Christus natus est
  • Michael Head, The little road to Benthlehem
  • Richard Dering, Quem vidistis, pastores
  • Richard Rodney Bennett, Out of your sleep arise and wake
  • Karl Leuner, The Shepherds's cradle song (bew. Charles MacPherson)
  • Giovanni Pierluigi da Palestrina, Videntes stellam
  • Peter Cornelius, The Three Kings
  • Andrew Carter, The Magi

Praktische info :

Choir of New College Oxford : An Oxford Christmas
Vrijdag 20 december 2013 om 20.00 u
(inleiding door Yves Senden om 19.15 u )
Concertgebouw Bruggge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be
-------------------------------
Zaterdag 21 december 2013 om 21.00 u (inleiding door Liesbeth Segers om 20.15 u )
AMUZ - Antwerpen
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be

11:58 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

09/12/2013

Symfonieorkest Vlaanderen combineert Lindbergs Klarinetconcerto met Dvorák en Janácek

Magnus Lindberg Wist je dat Dvorák zijn Slavische Dansen eigenlijk gecomponeerd had als toegift na een concert? Chef-dirigent Jan Latham-Koenig van het Symfonieorkest Vlaanderen programmeerde ze wél in het officiële programma en opent met een wervelende interpretatie van twee zorgvuldig gekozen dansen. De Fin Magnus Lindberg (foto) componeerde zijn Klarinetconcerto in 2001-2002 voor zijn landgenoot Kari Kriikku die een boottocht verderop woonde. Na een dag schrappen en schrijven van explosieve, onvoorspelbare, spannende muziek wachtte hem een rustgevende boottocht naar huis. De solist bleef achter met een waanzinnig kleurrijk concerto die een Olympische acrobatie vereist. Op klarinet, jawel! Emil Jonason is gewaarschuwd... Een bloederig verhaal over de Oekraïense kozakkenaanvoerder Taras Bulba inspireerde Leos Janácek aan de vooravond van Wereldoorlog I. Met trompet, hoorn en slagwerk in de hoofdrol verklankt de epische rapsodie voor orkest 'Taras Bulba' in drie bewegingen de gruwelijke veldslag uit 1628 tegen de Polen.

De Fin Magnus Lindberg (1958) is dit seizoen de centrale componist van het Symfonieorkest Vlaanderen. Hij was Composer in Residence bij de New York Philharmonic en schreef werken in opdracht van onder meer de Berliner Philharmoniker. Hij is zeer goed bevriend met dirigent Esa-Pekka Salonen en werkte reeds voor diverse projecten met hem samen. Uit zijn uitgebreide repertoire selecteerde het Symfonieorkest voor dit seiaoen 4 werken: Feria, Parada, zijn Klarinet- en Vioolconcerto.

Dat Magnus Lindberg veruit de populairste onder de Finse componisten is, komt allicht doordat hij zich nooit helemaal heeft geschikt naar de dictaten van de naoorlogse hedendaagse muziek. Hij studeerde weliswaar in Darmstad, kent de computer door en door en vertolkte als pianist al werk van Boulez, Stockhausen en Berio. Toch is in zijn recente werken vooral de brute energie te horen van de punkgroepen die hem in de jaren 1980 beïnvloedden. Er waait een wervelwind over zijn grote, dramatische fresco's waarin de harmonie vervat ligt tussen spanning en ontspanning... Voor Magnus Lindberg is fysieke contact met de klank tijdens het compositieproces van essentieel belang. Daarnaast heeft hij altijd al de behoefte gevoeld om te communiceren met het publiek. De concertdimensie, met de bijbehorende adrenaline, is voor hem zeer belangrijk.

Magnus Lindberg is tijdens de voorbije twee seizoenen huiscomponist geweest bij de New York Philharmonic Orchestra (2009-2010). Hij is vooral bekend door zijn symfonische werken als 'Feria' en 'Corriente' en staat garant voor degelijkheid en métier. Nochtans geniet hij bij het grotere publiek de naam van 'enfant terrible'. Ten dele terecht misschien, maar ten dele ook zeker niet. Zijn werk getuigt van een grote vakkennis en heeft binnen de hedendaagse muziek een gigantische artistieke kwaliteit. Wie de moeite en tijd neemt om zijn werken grondiger te leren kennen, komt erachter dat in de klankmassa een groot kunstenaar schuilgaat. Lindberg noemt zichzelf 'romantisch' en heeft geen probleem te onderkennen dat hij als modernist teruggrijpt naar voorbeelden uit het verleden, zij het zonder enige vorm van nostalgie.

Het Klarinetconcerto van Magnus Lindberg betekende een ommekeer in Emil Jonasons leven als solist. Emil Jonason : "Tijdens mijn derde jaar aan het conservatorium werd ik gevraagd om het Klarinetconcerto van Magnus Lindberg te spelen. Ik had mij tot dan toe voornamelijk toegelegd op het klassieke repertoire, zowel kamermuziek als concerto’s. Dit werk was een echte openbaring voor me. Ik begrijp waarom men zegt dat dit concerto het beste klarinetconcerto is na Mozart. Het is namelijk zo heerlijk doordacht en vanzelfsprekend geschreven. Als solist voel je meteen dat iemand perfect schrijft voor het instrument. Ik hou van dit concerto omdat het ook anders is. Het zoekt extremen op, maar anders dan het gebruikelijke snel en traag, hard en zacht. Het gaat over klanken, over texturen die tot een perfect geheel zijn samengevoegd. Dat werk zit zo goed ineen..
Ik heb het Klarinetconcerto van Magnus Lindberg al diverse keren met orkest mogen uitvoeren. Toch probeer ik bij elke uitvoering nieuwe elementen te benadrukken. Zo is de cadenza bijvoorbeeld ‘ad libitum’ geschreven. Dit is voor mij de perfecte gelegenheid om aan de hand van de bestaande partituur te improviseren." (*)

Magnus Lindbergs Klarinetconcerto ging in première op 14/09/2002 in Hesinki. "Magnus Lindberg's Clarinet Concerto has enjoyed phenomenal success since its 2002 premiere, and rightly so. A marvellous vehicle for the amazing virtuosity of clarinettist Kari Kriikku...indubitably contemporary in language yet sensuosly easy (tuneful, even) on the ear." (BBC Music Magazine). "A perfect concerto, perfectly performed ...if there's any justice it will soon be as oft-performed as Mozart's concerto." (The Times).(**)

Programma :

  • Antonín Dvorák (1841-1904), Slavische dansen, opus 72: nr. 2 in mi klein & nr. 7 in do groot
  • Magnus Lindberg (°1958), Klarinetconcerto
  • Leos Janácek (1854-1928), Taras Bulba

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen & Emil Jonason : Dvorák, Lindberg, Janácek
Zondag 15 december 2013 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be
------------------------------------
Maandag 16 december 2013 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en symfonieorkest.be
------------------------------------
Dinsdag 17 december 2013 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be

Extra :
(*) Interview met Emil Jonason, Hanneleen De Seranno
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com (**), www.musicsalesclassical.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Symfonieorkest Vlaanderen plaatst Finse componist Magnus Lindberg in de kijker, 4/10/2013

Beluister hier Magnus Lindbergs Klarinetconcerto

19:29 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/10/2013

Veertig jaar The Tallis Scholars in Brugge

Eric Whitacre Veertig jaar geleden besloot Peter Phillips zijn droom waar te maken: de meerstemmige muziek van de renaissance uitvoeren met zijn eigen ensemble. Al snel groeiden The Tallis Scholars in dit repertoire uit tot een wereldwijde referentie, met steeds de hoogste lof voor hun cd's en concerten. Hun opname van Spem in alium kreeg onlangs zelfs een belangrijke bijrol in de bestseller Vijftig tinten grijs! Alle reden dus voor een terugblik, een best of-programma met toch een melancholisch kantje, want is treurige muziek niet de mooiste? Motetten van Tallis en Byrd, en Josquins aangrijpende Absalon fili mi krijgen een plek, maar ook 20ste-eeuws werk als Pärts Magnificat en motetten van Tavener en Tippett. Speciaal voor het jubileum schreef de populaire Amerikaanse koorcomponist Eric Whitacre (foto) een nieuw werk.

Peter Phillips is een autoriteit binnen de vertolking van de renaissancepolyfonie. Nadat hij in 1972 een beurs voor Oxford kreeg, studeerde hij renaissancemuziek bij David Wulstan en Denis Arnold. Daarbij deed hij ervaring op met het dirigeren van kleine vocale ensembles, waarbij hij reeds experimenteerde met de minder bekende stukken van het repertoire. In 1973 richtte hij The Tallis Scholars op, waarmee hij tot op vandaag meer dan 1.500 concerten gaf, meer dan vijftig opnames realiseerde en zo bijdroeg tot het verspreiden en verder bekend maken van de renaissancepolyfonie in heel de wereld. Naast the Tallis Scholars, werkt Peter Phillips regelmatig samen met andere gespecialiseerde ensembles zoals Collegium Vocale, BBC Singers, Vox Vocal Ensemble uit New York en Musix uit Boedapest. Peter Phillips wordt wereldwijd uitgenodigd voor masterclasses en workshops voor koor en jaarlijks leidt hij de Tallis Scholars Summer Schools. Peter Phillips geniet ook bekendheid als schrijver. Gedurende vele jaren verzorgde hij een vaste muziekrubriek voor 'The Spectator'. In 1995 werd hij eigenaar en uitgever van 'The Musical Times', het oudste gepubliceerde muziektijdschrift ter wereld. Zijn eerste boek, 'English Sacred Music 1549-1649', werd uitgeven door Gimell in 1991. Zijn tweede boek 'What We Really Do', in 1994 uitgegeven, biedt een onverbloemde weergave van wat toerneren inhoudt naast inzichten over het uitvoeren van polyfonie.

De Tallis Scholars werden in 1973 opgericht door dirigent Peter Philips. Ondertussen is het ensemble uitgegroeid tot een van leidende exponenten van de geestelijke muziek uit de Renaissance. De Tallis Scholars geven jaarlijks een zestigtal concerten, zowel in kerken en kathedralen als in moderne concertzalen over heel de wereld. Een van de hoogtepunten was het concert in de Sixtijnse Kapel in april 1994 naar aanleiding van het begin van de laatste restauratiefase van de fresco's van Michelangelo. Maar de Tallis Scholars hebben ook aandacht voor hedendaagse muziek en geven dan ook regelmatig compositie-opdrachten.

De jonge Amerikaanse componist Eric Whitacre (1970) heeft een speciale belangstelling voor koormuziek. Hoewel de belangstelling voor muziek vanaf zijn jongste jaren aanwezig was, leek het er aanvankelijk niet op dat hij zou uitgroeien tot een succesvol componist; hij kon de discipline niet opbrengen omdat piano te leren spelen en hij werd uit een blaasband gezet wegens wangedrag. Tot zijn eigen verbazing werd hij toegelaten tot een muziekstudie en liet hij zich overhalen om in het koor mee te zingen (omdat er leuke meisjes meededen bij de sopranen). Maar bij de eerste repetitie van Mozarts Requiem sloeg hij om als een blad aan de boom: "Mijn leven veranderde drastisch op die dag en ik werd een koorfanaat van de eerste orde", aldus Whitacre.
Eric Whitacre studeerde aan de Juilliard School of Music in New York studeerde bij John Corigliano en David Diamond. Sinds zijn eerste compositie in 1991 wist hij een eigen stijl te creëren die door vakmensen als een fusie van klassieke en moderne muziek getypeerd wordt.  'Sainte-Chapelle' werd geschreven voor het 40-jarige jubileum van The Tallis Scholars en ging in première op 7 maart 2013 in de St Paul's Cathedral in Londen.

"Eric Whitacre, today's hottest property in choral writing, was in the audience to hear the premiere of his own new work inspired by that wondrous 13th-century Parisian jewel box, Sainte-Chapelle. Angels in the stained glass sing the Sanctus, first in long, sinuous quasi plainchant and then gradually dividing into more and more parts, creating tone clusters that dazzle like shafts of sunlight through the windows. From modest beginnings the music unfurls to become ever more complex, rich and rewarding. Another hit from the charismatic Mr Whitacre." (*)
Stephen Pritchard, The Observer,3/10/2013

"Whitacre's Sainte-Chapelle, meanwhile, which was influenced by the composer’s visit to the Parisian building of the title, is altogether more solemn and reflective, building up into an intense climax." (*)
Jeremy Pound, Classical-music.com,3/8/2013

Programma :

  • Thomas Tallis (ca.1505-1585), Loquebantur variis linguis - Miserere mei, Domine
  • Josquin des Prez (ca.1450/55-1521), Absalon fili mi
  • Nicolas Gombert (ca.1495-ca.1560), Lugebat David Absalon
  • William Byrd (ca.1540-1623), Ave verum corpus - Tribue Domine
  • Eric Whitacre (1970), Sainte-Chapelle, Belgische première
  • Michael Tippett (1905-1998), Plebs angelica
  • John Tavener (1944), Funeral Ikos
  • Arvo Pärt (1935), Magnificat - Nunc dimittis

Tijd en plaats van het gebeuren :

The Tallis Scholars : Tallis, des Prez, Gombert, Byrd, Whitacre, Tippett, Tavener, Pärt
Zaterdag 5 oktober 2013 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.thetallisscholars.co.uk

Extra :
Eric Whitacre op www.chesternovello.com (*) en youtube
Sir Michael Tippett op en.wikipedia.org, www.schott-music.com en youtube
John Tavener op www.chesternovello.com, nl.wikipedia.org en youtube
John Tavener: post-modern en terug naar af?, Friska Frank op www.nopapers.nl
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl

Beluister alvast Eric Whitacre's Sainte-Chapelle

15:54 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende