10/10/2017

Derde editie interdisciplinair Festival ARTONOV in Brussel

Festival ARTONOV Van 13 tot 15 oktober 2017 vindt de derde editie van het ARTONOV festival plaats in verschillende Brusselse Jugendstil- en Art Décogebouwen: architectuur als een essentieel element van het artistieke performance-ritueel.

Voor het eerst strijkt ARTONOV dit jaar ook neer in gebouwen uit andere stijlperioden: het Fin-de-Siècle museum en de Rubenszaal van het Oldmasters Museum (Koninklijke Musea voor Schone Kunsten). Ook in deze nieuwe festivallocaties staan zintuiglijke ervaring en artistiek gebaar centraal.  

Jugendstil en Art Déco blijven wel de hoofdmoot uitmaken met het Max Hallet hotel, het Horta museum, het hotel Winssinger of nog een pareltje van de hand van architect Ernest Blerot.

De programmatie van deze derde editie is opgebouwd rond de dialoog die artistieke performance,  en kunst in het algemeen, kan aangaan met de ruimte. De uitgenodigde kunstenaars zetten allen de interactie tussen kunstpraktijk en  architectuur in de verf. Hun werk versterkt de « geest van het gebouw », de « Genius loci ».

Voor het eerst is de kookkunst vertegenwoordigd, dankzij de samenwerking van het ensemble Dialoghi met de Belgische sorbet-grootmeester Samuel Droeshout voor de muziektheatervoorstelling « Aria di sorbetto ». Dialoghi, dat bestaat uit leden van het Freiburger Barockorchester, tovert een dialoog van culinaire finesse, toneel en muziek om tot een kleurrijk zintuiglijk feest, in het Max Hallet Hotel.

In Ernest Blerot’s Maison Flagey aan de vijvers van Elsene hangt designer Elise Peroi drie textielstructuren op. De installatie is in trapezevorm en refereert naar de metronoom. De expressiviteit wordt gevoed door tal van dimensies: het weven, het gebaar, de ruimte, QiGong, het innerlijke landschap. Alle elementen worden innig met elkaar verbonden door het cellospel van Roel Dieltiens.
In het Fin-de-Siècle Museum brengt celliste Valérie Aimard een niet te missen rondtrekkende mime-voorstelling rond James Ensor, terwijl de Rubenszaal van het OldMasters Museum wordt ingepalmd door schilder Benoît Van Innis en pianiste Claire Chevallier. Zij brengen een performance waar het muzikale gebaar van Moessorgski’s Beelden uit een Schilderijententoonstelling in rechtstreekse dialoog treedt met het visuele gebaar van de schilderkunst.

Eveneens op de affiche staat fagotist/journalist Antoine Pecqueur in een samenwerking met accordeoniste Marie-Andrée Joerger, of nog klarinettist Vincenzo Casale die, samen met studenten uit La Cambre, het artistieke gebaar uit de Jugendstil doet herleven. Zij brengen hedendaagse, transdisciplinaire performances rond de figuur van Henry Van de Velde in het Horta Museum, dit naar aanleiding van de tentoonstelling die er aan hem wordt gewijd.

In het Hotel Winssinger, tenmidden van de tentoonstelling gewijd aan Jean-Michel Meurice, brengt choreograaf-danser Gabriel Schenker « Pulse Constellation », een voorstelling waarbij een kaleidoscoop aan ritmes en coördinaties het lichaam van de danser doorkruisen in overlappende tempo’s.

Tot slot staan ook twee familievoorstellingen op het programma, beide voorafgegaan door artistieke workshops voor kinderen. In de Catteau-Hortaschool en de gemeenteschool n°1 in Schaarbeek staan het duo Laterna Magica en het ensemble Clarnival garant voor plezier en vermaak van jong en minder jong.

Praktische info :

Festival ARTONOV
Van vrij 13 t.e.m. zo 15 oktober 2017
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op festival-artonov.eu

21:49 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

06/10/2017

19de editie Images Sonores met hommages en creaties van gemengde muziek

Images Sonores Van 7 oktober tot 17 december 2017 presenteert het Centre Henri Pousseur de 19de editie van het festival Images Sonores. Zes programma's in Luik en Brussel laten fans van gemengde muziek en nieuwsgierigen die klankwereld verkennen waarin akoestische en elektronische instrumenten de dialoog met elkaar aangaan. Op het programma staan werken van o.a. Stockhausen, Bartholomée, Couvreur, Ferrari, Lenfant, alsook diverse internationale creaties.

Tijdens het openingsweekend, op 7 en 8 oktober in het Théâtre de Liège, brengt het festival hulde aan de Duitse componist Karlheinz Stockhausen, die 10 jaar geleden overleed. Die pionier van de elektroakoestische en gemengde muziek was een van de meest vernieuwende en bijzondere naoorlogse muzikanten. Het Ictus ensemble vertolkt enkele van zijn bekendste composities uit de jaren zestig, alsook recenter werk. Zaterdagavond staat Kontakte voor piano, slagwerk en elektronica (1960) op het programma. Op zondagnamiddag vertolkt het ensemble Mikrophonie I voor tamtam en 6 vertolkers (1964), alsook het indrukwekkende Signale zur Invasion voor trombone en elektronica (1992), uit Stockhausens innovatieve operacyclus Licht.

Op 7 oktober speelt het jonge, talentvolle Ensemble Hopper eerst nog Al Fine voor ensemble (2015) van François Couvreur, die dit jaar de Ça Balance Classique-wedstrijd won, gevolgd door de wereldcreatie van Collegamenti, van jurylid Marcel Cominotto.

Op 9 en 10 november, in het Musée de la Boverie, besteedt het tweede festivalluik aandacht aan de delicate opgave van de collectieve improvisatie en van de open compositievorm in combinatie met tape. Op donderdag 9 spelen studenten van het Luiks conservatorium werken van Luc Ferrari en Thomas Kessler. Op vrijdag 10 improviseert het Ensemble Hopper op Henri Pousseurs Etudes Paraboliques (1972) en brengt het een drietal creaties van studenten uit Michel Fourgons compositieklas. Daarna voert Brigitte Foccroulle Duocto II voor piano en elektronica (2012) van Patrick Lenfant uit. Tijdens beide concerten verzorgt het Centre Henri Pousseur de live elektronische begeleiding. Op het programma staat ook Passacaille voor marimba en elektronica van Pierre Bartholomée, medeoprichter van het Centre Henri Pousseur, die dit jaar 80 wordt (dit werk wordt herhaald op 9 december).

Op zaterdag 9 december staat de Frans-Argentijnse componist Martin Matalon centraal in de Monos Art Gallery te Luik, met de vertolking van Traces VIII en Traces X, respectievelijk voor viool en voor accordeon en elektronica. In die werken plaatst hij het rijke spelpalet van de solist tegenover de elektronica en haar onbegrensde mogelijkheden op het vlak van geluid, timbre, ruimtelijkheid en temporaliteit. Die avond wordt ook Pierre Bartholomées Passacaille hernomen, die al op 10 november te horen was.

Op zondag 17 december vindt het slotconcert, met een programma dat een brug slaat tussen muziek en technologie, opnieuw in Flagey plaats. In het kader van het 15-jarig bestaan van het samenwerkingsakkoord tussen Litouwen en de Franse Gemeenschap van België, presenteren Vykintas Baltakas en het Lithuanian Ensemble Network onder meer Light Music van Thierry De Mey, Music of Falling Sounds van Vykintas Baltakas en een creatie van Stéphane Orlando (de laatste twee werken zijn ontworpen in de studio's van het Centre Henri Pousseur).

Het in 1970 opgerichte Centre Henri Pousseur speelde een baanbrekende rol in de uitvoering en de verspreiding van elektronische muziek en, in het bijzonder, van gemengde muziek. Het staat open voor de kunstenaars uit de Wallonië en Brussel, uit de andere landsgewesten en uit het buitenland.

Praktische info :

Images Sonores
Van zaterdag 7 oktober t.e.m. zondag 17 december 2017

Op verschillende locaties in Luik en Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.images-sonores.be en www.centrehenripousseur.be

19:32 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

18/09/2017

In Koor! Muziektheaterproject van performance-kunstenares Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf in het Kaaitheater

In Koor! In Koor! is een muziektheaterproject van de Brusselse performance-kunstenares Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf, acteur en auteur bij de KOE. Samen met niet-geoefende zangers - theaterstudenten van KASK Gent en twaalf amateuracteurs - buigen ze zich over het repetitieproces van een zangstuk. In een koor oefenen mensen eindeloos om uiteindelijk tot eenstemmigheid en welluidendheid te komen. De missers, herhalingen en uitschuivers die zich daarbij voordoen vormen het speelmateriaal van deze voorstelling. Want mensen zijn het kwetsbaarst wanneer ze (nog) niet kunnen wat ze zo graag willen.

In Koor! is niet alleen een ode aan de foute aanhef, de valse noot en de nog wankele stem, uit balans én cadans. Het is tevens een carrousel waarin de makers in- en uitzoomen op het proces, de repetitie, de verbetering, de hoop, de (dis)harmonie, en op hoe individualiteit zich verhoudt tot samenhorigheid. Wie komt voor mooie cantates en virtuoze stempartijen, zal het moeten stellen met muziektheater dat van vals zingen een kunst weet te maken.

Praktische informatie :

Myriam Van Imschoot & Willem de Wolf : In Koor!
Donderdag 21 september 2017 om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel


Meer info : www.kaaitheater.be

Extra :
In gesprek met Myriam Van Imschoot & Willem de Wolf, 18/09/2017
De klankperformances van Myriam Van Imschoot, Mia Vaerman op www.e-tcetera.be, 9/04/2015

19:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Nationaal Mannenkoor van Estland brengt bloemlezing van werken van Estse componisten in Bozar

Veljo Tormis Ter gelegenheid van het Estse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie ontvangt BOZAR een van de meest emblematische koren van het land: het Nationaal Mannenkoor van Estland. De Baltische staat heeft een bijzonder rijke cultuur en tijdens dit concert brengt het koor een bloemlezing van werken van Estse componisten. Veljo Tormis (foto), die in januari 2017 overleed, heeft een groot aantal hoogstaande koorwerken nagelaten. De minimalist Arvo Pärt is een van de componisten die gelukkig wel nog onder ons is. Zijn tijdloze meesterwerk De Profundis combineert intense zanglijnen met de kracht van het orgel en percussie. Een crescendo werkt gestaag naar een dramatische climax toe. Naast het koor hoor je ook het orgel aan het werk met als organist de weergaloze improvisator Toomas Trass.

Veljo Tormis (1930-2017) geldt als een van de grootste hedendaagse componisten voor koorwerk. Hij heeft zich in archaïsche vocale volksmuziek uit zijn omgeving, regilaul genoemd, verdiept en deze met behulp van moderne compositietechnieken en jarenlang veldwerk behoedzaam gereconstrueerd. Deze archaïsche zang en zijn compositionele reconstructie door Veljo Tormis verschilt duidelijk van de traditie van het Europese kunstlied. Kenmerkend voor de regilauls en Tormis' reconstructies is een sterke ritmische puls, een specifieke repetitieve structuur met aparte polyfonie en een open einde. Geen climax met een oplossende afloop. Het is alsof de basale klankenlijn (oneindig) doorloopt en de stemmen er op elk moment in kunnen voegen of er weer uit kunnen gaan. De muziek krijgt er een diepe fundering én een grote directheid door. Tormis' werk is onderdeel van een zeer vitale zangcultuur in Estland.

Tormis' vader was organist en koordirigent. Het koor oefende van zijn zesde af bij hen thuis. Toen hij 12 was ging hij naar het conservatorium van Tallinn om orgel te studeren. Zijn opleiding werd onderbroken door de Tweede Wereldoorlog, ziekte en de Russische inval. Omdat het instrument orgel aan het instituut kerk werd gekoppeld, maakten de Russen een einde aan de orgelopleiding aan het conservatorium. Tormis ging door als koordirigent en studeerde van 1951 tot 1956 aan het Moskouse Conservatorium.

Begin jaren zestig kwam zijn grote overstap naar moderne compositietechnieken en een anti-romantisch gebruik van volksmuziek. In afgelegen Estse dorpjes werd hij getroffen door de oorspronkelijke klanken en ritmes van de boerenliederen. Daarnaast werd hij geraakt de muziek van Carl Orf en van de Hongaarse koorcomponist Zoltán Kodály. Vanaf 1969 was Tormis, na een periode als muziekdocent, freelance componist. Tot zijn pensioen in 2000 componeerde hij meer dan vijfhonderd stukken.

Om de vijf jaar was er in Estland een groot koorfestival. Zingen in de eigen taal was, onder de druk van de bezetting door de Sovjet Unie, een vorm van jezelf blijven. Zijn pure Estse muziek gaf hem min of meer het aura van een dissident, maar als componist bediende hij zich louter van de symboolrijke taal van zijn muziek. De revolutie die in de Baltische staten tussen 1987 en 1990 plaats vond wordt ook wel de 'zingende revolutie' genoemd. Tormis speelde daarin zijn rol.

Programma :

  • Arvo Pärt, De Profundis
  • Toomas Trass, Improvisatie
  • Jean-Pierre Leguay, Missa Laudamus Te
  • Veljo Tormis, Hääled Tammsaare karjapõlvest (Voices from Tammsaare's Herdboy Days)
  • Veljo Tormis, Sampo tagumine (Forging the Sampo)
  • Veljo Tormis, Incantatio maris aestuosi
  • Veljo Tormis, Pärismaalase lauluke (An Aboriginal Song)
  • Veljo Tormis, Laulja (The Singer)

Praktische info :

Estonian National Male Choir & Toomas Trass : Pärt, Trass, Leguay, Tormis
Woensdag 20 september 2017 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra :
Veljo Tormis : www.tormis.ee, www.emic.ee, en.wikipedia.org en youtube

18:34 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Van de hel naar het paradijs met Bernard Foccroulle in Bozar

Bernard Foccroulle Bernard Foccroulle (foto) heeft vol enthousiasme meegeholpen aan de restauratie van het orgel van het Paleis voor Schone Kunsten. Het is dus niet meer dan logisch dat Bozar de gerenommeerde componist en organist uitnodigt om er de wereldpremière te brengen van E vidi quattro stelle, zijn nieuwe compositie geïnspireerd op Purgatorio van Dante, het tweede deel van zijn Goddelijke komedie. Samen met beroemde solisten zoals kornetspeler Lambert Colson, bariton Nikolaj Borchev en zijn eigen dochter, sopraan Alice Foccroulle, laat Bernard Foccroulle je kennismaken met de heerlijk poëtische wereld van Dante en Petrarca: een reis doorheen heden en verleden, paradijs en hel, waarbij de tijdloze klank van het orgel en het unieke timbre van het ensemble InAlto één worden.

Van de Hel naar het Paradijs
Het ensemble InAlto vertolkt enkele pareltjes uit de vroege barok, die een grote dramatische intensiteit ademen. Ze treden in dialoog met de nieuwe muziek van Bernard Foccroulle rond het verhaal Louteringsberg van Dante. Een reis tussen verleden en heden, tussen hel en paradijs, waarin de tijdloze klank van het orgel zich vermengt met de unieke kleur van de instrumenten van InAlto.

Van het verleden...
Het programma is opgebouwd rond twee auteurs die een markante plaats innemen in de Italiaanse poëzie en de geschiedenis van de Europese literatuur in het algemeen: Dante Alighieri en Francesco Petrarca. Hun teksten kenden een enorm succes bij componisten uit de zestiende en de zeventiende eeuw. Die waren immers op zoek naar diepgaande, emotioneel geladen poëzie, met thema’s die geliefd waren bij de madrigalisten en de eerste aanhangers van de seconda prattica, zoals Jacopo Peri, Giulio Caccini, Marco da Gagliano… Het verlies van een dierbare, de nietigheid van het leven, de rondzwervende ziel en de kracht van de liefde zijn inspiratiebronnen die de teksten van Dante en Petrarca met elkaar gemeen hebben.

... naar het heden

Bernard Foccroulle - Scena 'E vidi quattro stelle' (frammenti dal Purgatorio di Dante)
Bernard Foccroulle : "Ik heb tijdens mijn reizen de kans gehad om zeer verschillende orgels uit diverse periodes te ontdekken, in Frankrijk, Spanje, Italië, Noord- en Zuid-Duitsland. Ik hou me ook heel graag bezig met hedendaags repertoire. Tijdens mijn muzikale werkzaamheden is er dus altijd een band geweest tussen muziek uit het verleden en actuele creaties. Ik heb vaak programma’s uitgewerkt waarin beide aspecten aan bod kwamen en elkaar ophelderden. Dit is ook hier het geval. Bovendien heb ik het altijd belangrijk gevonden dat zoveel mogelijk mensen muziek met elkaar zouden delen, of het nu om opera of orgel gaat. Vandaag ben ik blij dat een instrument als het orgel een nieuw publiek de kans geeft om met het instrument in contact te komen en zijn verschillende aspecten te ontdekken.

Wanneer ik begon na te denken hoe ik een compositie aan dit instrument [het orgel van de Grote Zaal Henry Le Boeuf] kon wijden, kwam ik op het idee het orgel te verbinden met de menselijke stem en met verschillende andere instrumenten. De stem geldt voor mij als model voor alle muziek. Een uitvoerder kan niets beters doen dan zijn muziek te laten zingen. Voor dit nieuwe werk koos ik dus de instrumenten uit in functie van hun vocale kwaliteiten. De cornetto en de baroktrombones zijn zeer ‘vocale’ instrumenten. Het instrumentarium is dus vergelijkbaar met wat in gebruik was ten tijde van Monteverdi, tussen het einde van renaissance en het begin van de barok. De harp dient om een dynamische toets te geven, want hij kan de inzet geven, terwijl het orgel voor de resonantie zorgt.

Vervolgens ben ik op zoek gegaan naar een tekst. Louteringsberg (Purgatorio) van Dante, het centrale deel van de beroemde trilogie De goddelijke komedie, is een tekst met een onuitputtelijke rijkdom. Deze grote klassieker was dus een evidente keuze, zeker gezien hij mij al een hele tijd vertrouwd is. Mijn vader, aan wie ik mijn compositie heb opgedragen, was trouwens een groot bewonderaar van Dante. Deze tekst heeft mij enorm gevoed, zeker voor deze compositie. Het verhaal begint wanneer Dante en Vergilius de hel verlaten: een duistere, chaotische en pijnlijke plek. Ze begeven zich langzaamaan naar een berg. Tijdens de bestijging van de berg voegt Beatrice zich bij Dante. Hun ontmoeting is van een merkwaardige menselijkheid en bewogenheid. Ze is ook spanningsvol, want aanvankelijk verwijt Beatrice Dante zijn vroegere gedrag: ze vindt dat hij haar na haar dood niet trouw genoeg is gebleven. Toch lijken de verwijten te wijken voor de kracht van de liefde die hen verbindt. Dante duikt in de rivier de Lethe om gezuiverd te worden. Uiteindelijk stijgt hij op naar de sterren. Hiermee eindigt Louteringsberg.

In talrijke muziekstukken uit de renaissance is de rol van het orgel beperkt tot begeleidingsinstrument. Hier is het tegendeel waar. Ik heb het orgel een orkestrale functie willen geven. De nuances van het orgel gaan van zeer zacht tot een dynamisch niveau dat gelijk is aan, of hoger dan dat van de andere instrumenten; soms bereikt het zelfs een kracht die vergelijkbaar is met die van een symfonieorkest. Mijn stuk bekleedt een bijzondere plaats in het orgelrepertoire. Dit komt door de orkestrale rol van het orgel en het feit dat het werk zich halverwege tussen het oratorium en de opera bevindt."

Praktische info :

InAlto & Bernard Foccroulle : Des enfers au paradis
Maandag 18 september 2017 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra:
Bernard Foccroulle op nl.wikipedia.org, www.arsmusica.be en youtube

17:36 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

04/09/2017

De Munt opent nieuw seizoen met Pinocchio van Philippe Boesmans

Pinocchio "Het is vanzelfsprekend om te denken dat Pinocchio altijd heeft bestaan, het is onmogelijk ons de wereld voor te stellen zonder hem." Italo Calvino zegt het goed: we kennen allemaal die koppige, leugenachtige maar ook ontwapenende pop... In de handen van Joël Pommerat wordt Pinocchio een opstandige jongen, die vol ongeduld en gedreven door zijn ongetemde driften de wereld in springt op zoek naar geluk. In zijn theaterbewerking van het originele verhaal van Carlo Collodi blijft Pommerat ver van een moraliserende toon of een simplistische aanpak. Hij onderlijnt integendeel de moderniteit en de rijkdom van de brontekst. Na de succesvolle samenwerking voor Au monde is het opnieuw Philippe Boesmans die Pommerats personages een stem geeft. De componist zal alle registers opentrekken om de gelaagdheid van Pinocchio met al zijn muzikale facetten weer te geven. Misschien wachten wij, jong en oud, even ongeduldig als Pinocchio op deze nieuwe creatie...

Tien jaar als huiscomponist, vijf operaopdrachten, zes creaties - zonder de nieuwe orkestratie van L'Incoronazione di Poppea te vergeten - en een medaillon met zijn naam in de Grote Zaal van de Munt: Philippe Boesmans (°1936), zonder enige twijfel een van de grootste levende Belgische componisten, is een belangrijk figuur in de geschiedenis van het huis. Vijf september 2017 wordt dan ook een belangrijke symbolische datum voor de Munt. Het gerenoveerde theater - met nieuwe machinerie en nieuwe zetels - wordt ingewijd met zijn nieuwste opera Pinocchio, een co-opdracht van het Festival d'Aix-en-Provence en van de Munt die twee maanden eerder gecreëerd wordt bij het Festival d'Aix-en-Provence. Pinocchio is aan Philippe Boesmans en Joël Pommerat.

Pinocchio volgens Philippe Boesmans en Joël Pommerat
Na de creatie van Yvonne, Princesse de Bourgogne in 2009-10 bracht Muntdirecteur Peter de Caluwe Philippe Boesmans in contact met de Franse regisseur en toneelschrijver Joël Pommerat. Die is op dat moment nog maar weinig vertrouwd met opera (één samenwerking met componist Oscar Bianchi voor het Festival d'Aix-en-Provence daargelaten), maar wel al jarenlang een van de grote namen van het gesproken theater. De ontmoeting is meteen een voltreffer. De twee delen een voorliefde voor het vertellen van verhalen en een diepe affectie voor hun personages. Elk in hun eigen taal ontwikkelen ze een precisie, juistheid en vloeiende expressie; op zeer poëtische wijze bij de componist, eerder ingetogen in het geval van de schrijver. Beiden zijn absolute meesters in hun kunstvorm, altijd op zoek naar de illusie van de ongekunsteldheid. Na deze ontmoeting toont Philippe Boesmans voor het eerst interesse in een hedendaags verhaal als onderwerp. Het werk van Pommerat, met zijn fijne toetsen, doorspekt met stiltes en onuitgesproken zaken, is een uitgelezen basis voor Boesmans' fonkelende muziek. De componist gebruikt alle mogelijke muzikale middelen uit heden en verleden om de emotie en betekenis, verborgen achter de soberheid en helderheid van Pommerats woorden, te exalteren. Het resultaat, de opera Au monde, is een absoluut meesterwerk, warm onthaald door pers en publiek.

Van verhaal voor kinderen naar een ervaring om te (her)beleven
Net zoals Mozart of Verdi lang geleden, lijkt Philippe Boesmans hier zijn Da Ponte of Boito te hebben gevonden. Mede dankzij de bijkomende dimensie van de regie is het werk van Pommerat, precies als een scalpel maar doordrongen van een delicate poëzie, perfect afgestemd op de expressiviteit van de muziek. Deze eerste positieve samenwerking kon alleen maar resulteren in een tweede. Op een zondag in september 2014 zoekt Philippe Joël op in Parijs. Ditmaal is het een tekst uit Carlo Collodi's Pinocchio, door Pommerat herschreven en geregisseerd in 2008, die hun samenwerking inspireert. Hoe word je groot zonder aan vrijheid in te boeten? Pommerat maakt van dit verhaal voor kinderen een ervaring om te (her)beleven, een levensles die evenzeer volwassenen kan aanspreken. Want de weg naar volwassenheid van deze kleine pop eindigt nooit en wordt steeds weer vervolgd in een wereld gevormd door de hardheid van de mens. Voor de regisseur zijn het schrijven en het regisseren niet los van elkaar te zien, het gaat erom dat "het ene kan doordringen in de domeinen van het andere". Het klinkt als de verre echo van wat Boesmans zei over een van zijn vorige opera's: de noodzaak om "het project geleidelijk aan uit te bouwen en te onderhouden." Alles dient dus gelijktijdig vooruit te gaan: de tekst, de muziek en de regie. Gedurende enkele maanden ontmoeten de twee elkaar veelvuldig, zowel persoonlijk als via telefoon of Skype. Elke scène wordt uitgewerkt, becommentarieerd, soms uitgebeeld, elk woord wordt bestudeerd en ontrafeld. Hoe behandelen we de eerste woorden zonder muziek? Hoe doe je de ritmiek van een zin ontstaan? Waar plaatsen we de scènemuzikanten (Fabrizio Cassol, Philippe Turiot en Tcha Limberger)?

"Hoeveel tijd voor deze verplaatsing?", vraagt de componist. "Hoeveel tijd voor deze melodie?", vraagt de regisseur. "Alles versmelt, wordt weer ontrafeld, en versmelt opnieuw", aldus Boesmans. In zijn kenmerkende persoonlijke stijl - vloeiend en zangerig, weelderig en tegelijk subtiel, inventief en expressief - geeft Philippe Boesmans beetje bij beetje een muzikale gestalte aan de kleine Pinocchio van Pommerat, en zijn bevreemdende, realistische verhaal.

Artistiek team
De muzikale leiding van het Symfonieorkest van de Munt wordt toevertrouwd aan Patrick Davin, een dirigent die erg vertrouwd is met het universum van deze Belgische componist, van wie hij zo goed als alle opera's dirigeerde. Voor de regie wordt Joël Pommerat bijgestaan door zijn vertrouwde medewerkers Eric Soyer voor het decor en de belichting, Isabelle Deffin voor de kostuums en Renaud Rubiano voor de video.

Aangezien een correcte uitspraak van primordiaal belang is voor de componist en auteur, is de zorgvuldig geselecteerde bezetting uitsluitend Franstalig. De opdeling van het werk in kleine scènes, typisch voor Pommerat, zorgt ervoor dat elke zanger verschillende rollen kan vertolken.

Bariton Stéphane Degout (Le directeur de la troupe / premier escroc / deuxième meurtrier / le directeur de cirque) kent de muziek van Philippe Boesmans erg goed, hij creëerde de rol van Ory in Au monde in 2014. Hij wordt algemeen beschouwd als een van de beste baritons van zijn generatie en treedt regelmatig op in Wenen, Londen, Parijs, Aix-en-Provence, Amsterdam, en de Munt, waar hij sinds lang een vertrouwd gezicht is. Recent zong hij nog Ulisse in de concertante uitvoeringen van Il Ritorno d’Ulisse in patria met René Jacobs, de titelrol in Hamlet en enkele recitals.

Bas-bariton Vincent Le Texier (Le père / troisième meurtrier / le maître d’école) is bij uitstek een vertolker van hedendaagse muziek, met heel wat creaties op zijn repertoire. In het seizoen 2016-17 was hij erg aanwezig in de Munt, als Harašta in FOXIE! Het Sluwe Vosje (Janáček) en Eumée in Pénélope (Fauré). In voorgaande seizoenen was hij er te gast voor Médée, Guillaume Tell en Hamlet.

Sopraan Chloé Briot zal de naïeve en goedgelovige Pinocchio interpreteren. Deze jonge zangeres is goed op weg om een bloeiende carrière uit te bouwen. In de Munt hoorden we haar eerder al in Jenůfa (Jano) en Alcina (Oberto).

Tenor Yann Beuron (Deuxième escroc / le directeur de cabaret / le juge / premier meurtrier / le marchand d'ânes), eveneens een habitué op het Munttoneel, blonk uit in de rol van Mari de la soeur ainée bij de creatie van Au monde. Recente optredens bij de Opéra de Lyon in Le Roi Carotte, in la Scala met L’Heure espagnole of de Opéra de Paris in Les Contes d’Hoffmann waren steevast een groot succes.

Twee dames uit Québec vervolledigen deze bezetting en maken hiermee hun Muntdebuut: mezzosopraan Julie Boulianne (le mauvais élève / la chanteuse de cabaret), die na de creatie van Pinocchio haar debuut maakt in het Théâtre des Champs-Élysées als Donna Elvira (Don Giovanni), en sopraan Marie-Eve Munger (La fée) die onlangs toetrad tot de Chanteurs Associés van de Nouvelle Troupe Favart aan de Opéra Comique in Parijs, waar ze Princesse Elsbeth zong in Offenbachs Fantasio, geregisseerd door Thomas Jolly.

Toneelmuzikanten Fabrizio Cassol (saxofoon en coördinatie van de improvisatie), Philippe Turiot (accordeon) en Tcha Limberger (zigeunerviool) improviseren op scène.

Praktische info :

Philippe Boesmans : Pinocchio
Van dinsdag 5 t.e.m. zaterdag 16 september 2017
De Munt - Brussel


Meer info : www.demunt.be

Bron : Tekst van Isabelle Pouget voor de Munt

Extra:
Philippe Boesmans op brahms.ircam.fr en youtube
Creatie en hercreatie van vier eeuwen opera, Erna Metdepennighen op Klassiek Centraal, 29/07/2017

Elders op Oorgetuige :
Au monde : een nieuwe opera van Philippe Boesmans in De Munt, 29/03/2014
Philippe Boesmans en de prinses van Bourgondië, 6/09/2010

19:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

30/06/2017

Midis-Minimes en Zomer van Sint-Pieter : alweer heelrijke lunchconcerten in hartje Brussel en Leuven

Midis-Minimes Van 3 juli tot 31 augustus programmeren de festivals Midis-Minimes en De Zomer van Sint-Pieter respectievelijk 40 concerten in Brussel en een dertigtal in Leuven. In het kader van de vertrouwde wekelijkse cycli en tijdens drie themaweken treden ruim 200 musici op, onder wie Lorenzo Gatto, Jodie Devos, Reinoud Van Mechelen, het Quatuor Danel of nog Les Agrémens.

Midis-Minimes hanteert een eenvoudige formule: op weekdagen tijdens de zomermaanden presenteert het festival korte concerten op het middaguur voor een heel schappelijke toegangsprijs. De bedoeling is een zo breed mogelijk publiek de enorme rijkdom en diversiteit van muziek te laten ontdekken. Muziekliefhebbers kunnen een reis maken langs de diverse esthetische keuzes, stijlperiodes, culturen en klankwerelden - van troubadoursliederen tot de jazz- en wereldmuziek, zonder de alom bekende meesterwerken links te laten liggen.

Op 3 juli bijt Lorenzo Gatto in de concertzaal van het Conservatorium van Brussel de spits af met twee belangrijke werken van tangogrootheid Astor Piazzolla. De Belgische violist wordt begeleid door Young Belgian Strings, een strijkorkest van jonge Belgische musici waarvan hij de peter is.

Zoals elk jaar volgen de weken een vast cyclisch schema. De maandag is gewijd aan de ontmoetingen, met dit jaar o.a. flamenco of nog Togolese muziek en dans. Wie belangstelling heeft voor oude muziek kan op dinsdag bijvoorbeeld naar William Lawes’ consort suites voor viola da gamba (Hathor Consort) en naar de Missa Cum Jocunditate van Pierre de la Rue (Cappella Praetensis) komen luisteren. Woensdag is synoniem met 18de-eeuwse muziek: zo is er onder meer een programma voor glasharmonica en huldigen Les Muffatti de 350 jaar geleden gestorven Telemann. En voor de liefhebbers van 19de-eeuwse componisten zijn met name Griegs sonates voor viool en piano, vertolkt door Supernova-laureaten Maya Levy en Matthieu Idmtal, en Beethovens Aartshertogtrio door het Trio Zadig geprogrammeerd. In de vrijdag-cyclus, gewijd aan de 20ste en 21ste eeuw, zijn o.a. sopraan Jodie Devos en pianiste Eliane Reyes te horen in liederen van Poulenc en Strauss, vertolken het Oxalys-ensemble en sopraan Claire Lefilliâtre liedversies van Joseph Jongen die zelden de concertzalen halen, en brengt het Ensemble Sturm Und Klang Stravinsky’s Histoire du soldat.

Zoals blijkt uit de programmering van de twee traditionele themaweken, biedt de editie 2017 weer volop ruimte aan musici die aan het begin van hun carrière staan. De piano-week (24-28.07) biedt de gelegenheid om Fanny Azzuro, Nathanaël Gouin, Jean-Paul Gasparian, Alexandre Kantorow en Fabian Coomans te ontdekken. Tijdens de week gewijd aan het strijkkwartet (7-11.08) gaat het bekende Quatuor Danel vier veelbelovende ensembles voor: Quatuor Hanson, Quatuor Ardente, Quatuor Akilone en Akhtamar String Quartet. En de Brusselse editie van het festival brengt voor de tweede maal de themaweek ‘Ruimte voor de jeugd’ (21-25.08), die de beste oudemuziek-, kamermuziek- en jazzstudenten van het Koninklijk Conservatorium Brussel een podium biedt.
Op 31 augustus verzorgt Les Agrémens o.l.v. Guy Van Waas het slotconcert, met enkele van de populairste fragmenten uit Bachs cantates en passies, gezongen door de jonge, beloftevolle Belgische contratenor Guillaume Houcke.

Praktische info :

Midis-Minimes
Van maandag 3 juli t.e.m. donderdag 31 augustus 2017

Elke weekdag om 12. 15 u
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel
-------------------------
Zomer van Sint-Pieter
Elke dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag tussen 4 juli en 31 augustus 2017
, telkens om 12. 15 u
30CC/Schouwburg / Predikherenkerk - Leuven

Het volledige progamma en alle verdere info vind je op www.midis-minimes.be en www.zomer-van-sint-pieter.be

11:54 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

06/04/2017

De Munt herneemt Hosokawa's derde opera Matsukaze

Matsukaze "Yuya en Matsukaze zijn als een kom rijst", luidt een Japans gezegde, wat suggereert dat je deze beide meesterwerkjes uit het no-theater net zo min beu wordt als het eten van rijst... Toshio Hosokawa componeerde met Matsukaze zijn derde opera, waarvan de Munt in 2011 de wereldcreatie bracht. In een droomsfeer ontmoet een monnik de zielen van Matsukaze en Murasame, twee zussen die beide verliefd waren op een verbannen edelman en die jaren na hun dood nog rondzwerven op de plaats waar ze hun liefde beleefden, bij een pijnboom op het strand... Dezelfde intimistische benadering die zo typisch is voor het no-theater zet de toon van dit werk, waarin Hosokawa slechts vier personages met klein koor opvoert, begeleid door een kamerorkest. Sasha Waltz maakte een betoverende voorstelling waarin muziek, theater en dans op organische wijze versmelten. Barbara Hannigan en Charlotte Hellekant schitteren beiden zowel als zangeres en danseres.

Korte inhoud
Een monnik op pelgrimstocht ontdekt op het strand een alleenstaande pijnboom waarin twee namen zijn gekerfd: Matsukaze (Wind in de pijnbomen) en Murasame (Herfstregen), twee zussen die er in de buurt begraven liggen. Hij valt in slaap vlakbij een zoutschuur. Matsukaze en Murasame vullen hun emmers met zeewier en verlaten het strand. Hun komst wekt de monnik; ze bieden hem onderdak aan. Een windstoot doet hen terugdenken aan een gedicht van Yukihira. Die naam brengt hen helemaal van de wijs. Ze vertellen de monnik dat deze man, die zij beminden, hen verliet, eeuwen geleden, nadat hij hen dit gedicht had achtergelaten. De monnik zegt dat ze zondaars zijn. Deze koortsige evocatie doet hen de verdwenen minnaar verwarren met de pijnboom op het strand. In hun delirium dansen ze rondom de alleenstaande boom. De woeste zee doet de monnik ontwaken. Het strand is verlaten, er is geen zoutschuur. Hij hervat zijn tocht. De groene pijnboom blijft alleen achter, ten prooi aan de windstoten.

Praktische info :

Toshio Hosokawa : Matsukaze
Donderdag 6, vrijdag 7 en zaterdag 8 april 2017, telkens om 20.15 u
Zondag 9 april 2017 om 16.00 u
Théâtre National - Brussel


Meer info : www.demunt.be

Extra :
Toshio Hosokawa op www.schott-music.com, www.karstenwitt.com en youtube
Sasha Waltz & Guests : www.sashawaltz.de

Elders op Oorgetuige :
Interview : Oorgetuige sprak met Barbara Hannigan, 10/05/2011
Tussen droom en werkelijkheid : wereldcreatie Matsukaze in de Munt, 27/04/2011
Toshio Hosakawa's tweede opera Hanjo in de Munt, 3/04/2011

18:19 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

31/01/2017

Zevende editie van De Week van de Klank in Brussel

De Week van de Klank De zevende editie van De Week van de Klank, van maandag 30 januari t.e.m. zondag 5 februari 2017, bulkt alweer van de activiteiten op verschillende locaties in Brussel. Alle thema's draaien rond klank en geluid. Het doel is het publiek een betere kennis rond het thema bij te brengen en alle betrokkenen in de maatschappij te doen inzien hoe belangrijk een goede geluidsomgeving is. De activiteiten: lezingen, workshops, concerten, performances, klankinstallaties, geluidswandelingen, filmvoorstellingen,…  richten zich tot een ruim publiek en kennen een opvoedend en ludiek karakter. Het participatieve aspect is een prioriteit en mikt op de deelname van zoveel mogelijk mensen. De toegang tot alle activiteiten is gratis.

De Week van de Klank wil meer zijn dan een festival. Het is een maatschappelijk gebeuren dat verwondering, weerstand, hoop en verwachting op het gebied van geluid opwekt. Om een grotere impact te verwerven op het bewustzijn van de voor- en nadelen van geluiden in de omgeving, bestaat de taak van de Week van de Klank erin een ruim publiek in contact te brengen met het werk van geluidskunstenaars, -onderzoekers en -technici én met hoorspecialisten. Deze fundamentele en gedegen aanpak moet iedereen ertoe aanzetten zijn persoonlijke geluidsomgeving te verbeteren en veel kritischer te staan tegenover wat men hoort. Tijdens de Week van de Klank is het de bedoeling om ook niet-ingewijden te betrekken bij bepaalde kunstaspecten en klankproblemen (gehoorgezondheid, luisterkwaliteit,…), om met de deelnemers na te denken over de geluidsomgeving in de brede betekenis van het woord en in debat te treden over de kwaliteit ervan.

Ook tijdens deze nieuwe editie onderlijnen grootse evenementen de originaliteit en eigenheid van de basisfilosofie van de Week van de Klank: het belang van klank en geluid in de samenleving en in het alledaagse leven. En de aanwezigheid van grote namen en organismen werkt de bewustwording rond klank en geluid bij een ruim publiek in de hand. De Week van de Klank moet namelijk een plek blijven waar klankcreaties voor het eerst worden ontdekt.

Praktische info :

De Week van de Klank / La Semaine du Son
Van maandag 30 januari t.e.m. zondag 5 februari 2017
op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op deweekvandeklank.be

25/01/2017

Ictus & Fumiyo Ikeda leiden ons naar de essentie van Morton Feldmans kunst

Ictus en Fumiyo Ikeda Deze 'kamerdans-voorstelling' leidt ons naar de essentie van Morton Feldmans kunst. Centraal staat zijn 80 minuten durend werk voor piano en strijkers, waar een rustgevend licht van uit straalt en waarbij elke klank 'een echo is van het Niets'.

Danseres-choreografe Fumiyo Ikeda deelt de ruimte met haar vrienden-muzikanten, alsof ze de zesde muzikant is van het gezelschap. Geen decor, geen coulissen, geen kunstgrepen: één en al naakte soberheid. De “onjuist herhaalde” bewegingen van Ikeda geven de ruimte vorm, op een zachte manier, net zoals de muziek van Feldman dat doet met de tijd. De toeschouwers raken de weg kwijt in deze combinatie van het vertrouwde en het verrassende. Hun geheugen raakt vertroebeld, slaat op hol en laat hen uiteindelijk in de steek.

Fumiyo Ikeda: "Als ik luister naar het Piano and String Quartet van Morton Feldman, doe ik mijn ogen toe. En luister ik naar de onzichtbare klanken. Ik zweef, het golft om me heen… Ze brengen me naar een nieuwe plek, als naar een baarmoeder. De muziek heeft geen dramatische spanning, maar toch zou gelijk wat kunnen gebeuren, als in het hart van een golf. De mensen in het publiek kunnen de ogen sluiten terwijl ze naar de muziek luisteren,  en  ze ook weer opendoen als ze de dans willen zien. Je kijkt en luistert zoals je wandelt op een verlaten strand."

Praktische info :

Ictus & Fumiyo Ikeda : Morton Feldman, Piano and String Quartet
Vrijdag 27 en zaterdag 28 januari 2017, telkens om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel


Meer info : kaaitheater.be en www.ictus.be

22:47 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende