19/11/2015

Het Collectief overschouwt honderd jaar Europese kamermuziek met Brahms, Schönberg en Ligeti

György Ligeti Met een van de laatste werken van Johannes Brahms als vertrekpunt overschouwt Het Collectief honderd jaar Europese kamermuziek. Het is enigszins verbazend dat het œuvre van deze oude, bezadigde romanticus ook jonge avant-gardisten als Arnold Schönberg inspireerde tot composities als de Kammersymphonie. Die onstuimige, uit zijn voegen barstende brok hoogromantiek zette anno 1906 de hele westerse muziekesthetiek op losse schroeven. Maar ook de latere generaties lieten Brahms niet los. In 1982 schreef de Hongaar György Ligeti (foto) een hoorntrio ter ere van de meester. Traditie en moderniteit gaan in dit werk op een lichtjes ironische manier hand in hand.

Het 'Hoorntrio' (1982) van Ligeti (1923-2006) gaat nog een stap verder: hier wordt een nieuw, verfrissend avant-garde gecreëerd door op een licht ironische manier een synthese te maken van de barokmuziek, de muziek van Brahms, maar ook de Midden-Europese volksmuziek.

Je zou Ligeti's Trio als een terugkeer naar het verleden kunnen beschouwen, al zegt de componist zelf: "Er is een zeker conservatisme, niet in de zin van het eclectische neoromantische en neo-expressionistische, ook niet in de zin van Stravinsky's neoclassicisme. Maar het omgaan met het verleden is voor mij niet meer gebaseerd op het gebruik van het citaat of de allusie zoals in de opera Le grand Macabre. Dat is voorbij. Het Trio is een synthese". Met synthese wil Ligeti zeggen dat de aanzet tot een compositie vanaf nu steeds gebeurt vanuit de vaststelling, de samenvatting, de catalogus van het reeds bestaande. Daaraan voegt hij zijn eigen zienswijze toe. Dat kan leiden tot het oproepen van een zekere nostalgie, tot het gebruik van klassieke vormschema's, tot het maken van syntheses van alle (hem bekende) middelen binnen een bepaalde expressie (voor Ligeti is dat dan heel specifiek het lamento bijvoorbeeld). Ligeti gaat zover dat hij alle genres muziek uit de meest diverse culturele kringen in zijn synthese wil betrekken: ook de volksmuziek en de niet-europese muziek horen erbij. Hij spreekt van de synthese als keuze in de grote verzameling van niet samenhangende culturele elementen. Hij kiest voor "what fits my musical needs. Ik maak mijn eigen muziek, een nieuwe muziek, maar ik verloochen de traditie niet, ik voel mij eerder als haar erfgenaam. Mijn muziek is persoonlijk, maar stelt geen verandering in de traditie voor. Voor mij tellen enkel het niveau, de originaliteit en de emotionele intensiteit. In de hoop geen eclecticus te zijn, schrijf ik onreine muziek. Ik word geïnspireerd door een groot aantal muzikale en buitenmuzikale bronnen: literatuur, verschillende culturele tradities, de dagelijkse politiek, enz. Dat vindt allemaal indirect ingang in mijn componeren."

Na zijn zware ziekte rond 1980 verlegt Ligeti enkele accenten in zijn esthetiek, wat zeker niet wil zeggen dat hij niet aansluit bij zijn vroegere muziek. Hij knoopt nauwer aan bij de muziek van het verleden, hij stelt geen enkele avant-garde- of vernieuwende eis meer. Zijn muziek is hierdoor expressieve zelfbelijdenis. De biografische elementen worden explicieter gesteld. Hij aanvaardt ziekte en ouder worden, hij zegt de dood niet meer zo sterk te vrezen. Toch beheerst de dood de hoekdelen van het Trio voor viool, hoorn en piano.

Het eerste deel gaat uit van de beginakkoorden van Beethovens pianosonate Les Adieux, de zogenaamde hoornkwinten. Het afscheid is een verwijzing naar de dood. Alleen al in de bezetting zit een tweede verbinding met de romantiek: het grote en enige voorbeeld voor deze kamermuziekbezetting is het Hoorntrio van Johannes Brahms. Maar inhoudelijk grijpt Ligeti niet naar Brahms terug. In het tweede deel Vivacissimo, molto ritmico komen aksak-ritmes voor, wat Bartok het Bulgaarse ritme noemt. Ligeti gaat hoe langer hoe meer werken met etnische inspiratie, wat reeds voorkwam in Hungarian Rock voor klavecimbel. Hij vindt een hernieuwde interesse in de Hongaarse volksmuziek, die hij in de jaren vijftig ontkende. De etnische inspiratie is mondiaal: ook folklore van de Caraïben is in dit deel aanwijsbaar.

Na het derde deel Alla Marcia, is de finale Lamento getiteld, weer een historische verwijzing. De Lamento idee komt in vele recente stukken terug: in de zesde piano-étude Automne à Varsovie, in het tweede deel van het Pianoconcerto. Maar het allereerste lamento ostinaat is te vinden in de Ricercare - Omaggio a Frescobaldi uit de Musica Ricercata. Bepaalde ideeën blijven bij Ligeti zeer lang gisten, eer ze (weer) aan de oppervlakte komen en muzikaal uitgewerkt worden. Het lamento heeft op zijn beurt een aantal historische voorbeelden: Monteverdi (Lamento d'Arianna), Purcell (Dido and Aeneas), Gesualdo da Venosa (Moro Lasso), de middeleeuwse planctus en de déploration in de renaissance, en verder bij Bach, Haydn, Mozart en Beethoven. Lamento's komen ook voor in de traditionele volksmuziek, waar het zingen voor de afgestorvene een belangrijk gegeven is. Ligeti refereert aan de Andaloesische cante jondo, aan de Roemeense Bocet, de klaagzang van de vrouwen en aan begrafenisliederen uit Transsylvanië. Centraal in zijn lamento staat een diatonisch chromatische dalende lijn als een ostinato, dat vanuit de piano steeds sterker en aangrijpender wordt en tenslotte de twee medespelers meesleept in de ostinato ontwikkeling. Wat de instrumenten ook pogen te ondernemen om in steeds hogere regionen het ostinato van zich af te schudden, het laat hen niet los. Ligeti laat het ostinato in vele varianten horen in de piano en combineert het met een akkoordmotief in de viool, dat afgeleid is uit de hoornkwinten van het eerste deel.

Praktische info :

Het Collectief : Brahms, Ligeti, Schönberg
Donderdag 26 november 2015 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent


Meer info : www.debijloke.be en hetcollectief.be

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

Bron: tekst Yves Knockaert voor deSingel, september 2000

16:49 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/10/2015

Rising Star Trio Catch in Bozar

Trio Catch Als je houdt van hedendaagse muziek kom je tijdens dit concert volledig aan je trekken. Het Trio Catch speelt een creatie van de jonge Oostenrijkse componist Johannes Maria Staud en werk van de Duitse componist Helmut Lachenmann. Zijn naam is verbonden aan de 'musique concrète', muziek die het hele klankenuniversum van een instrument verkent door onconventionele speeltechnieken. Zoals zijn naam aangeeft, wil het trio altijd de aandacht van de luisteraar volledig grijpen. Dat lukt met dit programma zeker.


Programma :

  • Johannes Maria Staud, Wasserzeichen (Auf die Stimme der weißen Kreide II) - opdracht ECHO
  • Johannes Brahms, Trio voor klarinet, cello en piano, op. 114
  • Helmut Lachenmann, Allegro sostenuto

Praktische info :

Trio Catch : Johannes Maria Staud, Lachenmann, Brahms
Maandag 19 oktober 2015 om 19.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.triocatch.com

Extra :
Johannes Maria Staud : nl.wikipedia.org, www.universaledition.com en youtube
Helmut Lachenmann op composers21.com en youtube
Thinking About Helmut Lachenmann, Dan Albertson op www.lafolia.com, november 2004
Gegen die Vormacht der Oberflächlichkeit, Interview met Helmut Lachenmann, Claus Spahn in Die Zeit, 29/04/2004

Video :
Beluister alvast het eerste deel uit Helmut Lachenmanns Allegro sostenuto

19:58 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

13/06/2015

Letse violiste Baiba Skride te gast in Bozar

Baiba Skride De Letse violiste Baiba Skride won in 2001 met glans de Koningin Elisabethwedstrijd. Maandagavond is ze in Bozar te gast in het gezelschap van getalenteerde bevriende musici. Op het programma staat muziek voor strijkkwintet die drie eeuwen en drie tijdvakken omspant: klassiek met Mozart, romantiek met Brahms en hedendaags met Brett Dean.

De Australische componist Brett Dean (1961) speelde 14 jaar lang als altviolist bij de Berliner Philharmoniker. Sindsdien is hij in Duitsland blijven hangen als kamermusicus en componist. Inmiddels heeft Dean talrijke, succesvolle stukken gecomponeerd, vooral symfonische muziek, kamermuziek en soloconcerten. Maar hij schreef een opera en een ballet voor het Nederlands Danstheater.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Strijkkwintet, KV 614
  • Brett Dean, Epitaphs
  • Johannes Brahms, Strijkkwintet nr. 2, op. 111

Praktische info :

Baiba Skride & Friends : Mozart, Dean, Brahms
Maandag 15 juni 2015 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra :
Brett Dean : www.australianmusiccentre.com.au, en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube

21:56 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/04/2015

Gents Universitair Symfonisch Orkest en Tcha Limberger Trio met een unieke wereldcreatie in Gent

Tcha Limberger Het voorjaar van 2015 belooft muzikaal inspirerend te worden voor het Gents Universitair Symfonisch Orkest (GUSO). Sluitstuk van dit programma wordt een nieuwe creatie van Simon Thierrée, het Triple Fall Concerto, waarin klassieke muziek en verschillende muzikale zigeunertradities uit Europa in dialoog treden. Dit werk brengt de drie solisten van het Tcha Limberger Trio - met Hongaarse muzikale roots - en het GUSO samen in een unieke wereldcreatie die je in geen geval mag missen.

Op vraag van het GUSO componeerde de Brusselse componist Simon Thierée een concerto voor klassiek orkest en de drie solisten van het Tcha Limberger Trio. Dit unieke werk combineert de de klassieke muziek met de muzikale zigeunertraditie en verweeft ze met elkaar. Daarnaast brengt het orkest met de Hongaarse Dansen van Brahms en de Dance Suite van Bartok een volledig Hongaarse avond. Na de wereldpremière in Boedapest staan zij met het Triple Fall Concerto binnenkort ook voor een Belgisch publiek, namelijk op 30 april in Muziekcentrum De Bijloke en op 8 mei in het Capitole in Gent.

De creatie van Triple Fall Concerto is verweven met de persoon van Tcha Limberger. Het gaat om geschreven/gecomponeerde muziek, gespeeld door een muzikant uit de 'mondelinge traditie'. Er wordt naar gestreefd om de 'klassieke' schriftuur met de muzikale zigeunertradities uit verschillende streken van Europa te verbinden zonder de mogelijkheden ervan al te zeer in te perken.

De bijzondere uitdaging en tegelijk de originaliteit van het werk bestaat erin het specifieke Tcha Limberger Trio (viool/zang, contabas en gitaar) in het symfonische orkest te incorporeren op een manier dat het orkest niet enkel als een extensie of kleurverrijking van het trio fungeert, maar ook als dusdanig zich de traditionele melodiën en technieken in de eigen speelwijze toeëigent.
Het werk kadert in een cyclus van 4 werken voor 4 verschillende instrumentale formaties van ongeveer dezelfde lengte. Die representeren de 4 seizoenen of liever de spirit van respectievelijk deze seizoenen.

We kunnen nauwelijks praten over een triple concerto zonder enige referentie aan dat van Beethoven uit 1803, een unieke vorm in de muziekgeschiedenis. Volgens sommigen roept deze een zekere herinnering op aan het oudere concerto grosso en het is dat aspect dat hier wordt uitgewerkt in de behandeling van de solistenpartijen. Behalve de speelduur van ca 34 minuten, de opdeling in 3 delen en de basisbezetting 2.2.2.2 /2.timp/strijkers (10.8.6.8.4) is het verder niet de bedoeling om zich te spiegelen aan Beethoven en diens erfgoed.

Het eerste deel, 'Equinoxe' (Equi: égal, nox:nuit) bestaat uit 2 spiegelbeelden van elkaar, de dag en de nacht met vrij veel onderbrekingen en kadenzen voor de solisten. De laatste kadens eindigt op een partij gezongen door Tcha Limberger, in werkelijkheid eigenlijk het begin van het tweede deel. (deel 1 & 2 worden aan elkaar gelieerd als 1 deel) Het tweede deel, 'Mê Sunooa', Largo, is opgebouwd rond een lied van de familie Limberger. Deel drie, 'Valse Tzigane', Tempo di walzer, is verrassend en vinnig met veel dialoog tussen trio en orkest. Deel vier ten slotte, 'Popuri Românesc', is een danssuite geïnspireerd op het opzwepende spel van  de moldavische orkesten van de jaren  1960-1980 met materiaal van 1ste en 2de deel en nieuwe persoonlijke vondsten.

Simon Thierrée, inmiddels Brusselaar, studeerde viool, kamermuziek en compositie aan het Conservatoire de Rennes. (F) Hij componeerde voornamelijk muziek voor theater en film. Zo is hij als componist verbonden aan gerenommeerde ensembles of collectieven als Les Slovaks Dance Collective, Rodrigo Pardo, Compagnie du Cardage, François Juliot (Budapest), Anton Lashky (Bratislava) en Cie Les Oiseaux Fous (France). Hij schreef onder meer soundtracks voor de langspeelfilms 'Rosenn' van Yvan Lemoine en 'Osun Osogbo et le nouvel art sacré' (Réal. Pierre Guicheney). Pulsar Ensemble nam eerder al werk van Simon Thierrée op in de Jet Studios in Brussel. (2012)

Tcha Limberger, kleinzoon van de legendarische Piotto Limberger en zoon van Vivi Limberger, heeft het muzikale zigeunerbloed door de aderen lopen. Op het gebied van talent en veelzijdigheid steekt hij vader en grootvader naar de kroon. Indrukwekkend met wie hij allemaal al niet gespeeld heeft. Hij werkte met Fabrizio Cassol, Alain Platel en Aka Moon maar ook Dick Vander Harst, Fapy Lafertin en Koen De Cauter en ook Jordi Savall. Hij wordt geregeld uitgenodigd om met Jordi Savalls wereldbefaamde ensemble Hespèrion XXI deel te nemen aan vertolkingen van Balkan-, zigeuner-, mediterrane en Sefardische muziek. Door de mythische verhalen over zijn grootvader en door opnames van Toki Horvath, ging hij in Boedapest zijn viooltechniek bijschaven en inzicht verwerven in de Hongaarse stadsmuziek. Daar ontmoette hij het derde lid van het trio, de Hongaarse contrabassist Vilmos Csikos.

Praktische info :

GUSO ft Tcha Limberger Trio : Tripple Fall Concerto
Donderdag 30 april 2015 om 20.30 u
Muziekcentrum De Bijloke - Gent

------------------------------------
Vrijdag 8 mei 2015 om 20.30 u
Capitole - Gent


Meer info : www.guso.be

22:53 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/09/2014

Wereldpremière van Tactus-Laureaat Stylianos Dimou in Flagey

Stylianos Dimou 'Een briljant pianist die in één maat meer over het leven vertelt dan een ander in een hele carrière', schreef een recensent ooit over de Kroatische pianovirtuoos Ivo Pogorelich. Toen hij in 1980 de Chopin Piano Competitie niét won, beende jurylid Martha Argerich misnoegd de zaal uit, uitroepend dat hij een genie was. Een emotionele reactie die de briljante twintiger meteen een blitzcarrière opleverde. Pogorelich, die zijn hele carrière vasthield aan Chopin, zal nu het Pianoconcerto van Schumann brengen - een wereldpremière. Ook L'allégorie de la caverne van de Griekse componist en Tactus-laureaat Stylianos Dimou (foto) is een wereldpremière. Van grootse ideeën en abstracte notenbeelden naar échte orkestklanken - voor jonge componisten is het vaak een onhaalbaar proces: een orkest is immers een peperduur 'instrument' dat niet vlot beschikbaar is. Tactus geeft jonge componisten de kans om de theorie in praktijk te brengen, en samen met professionele orkesten hun vakmanschap te ontwikkelen. De vakjury van editie 2013 selecteerde het werk dat dit seizoen uitgevoerd wordt. L'Allégorie de la caverne van de jonge Griekse componist Dimou Stylianos verwijst naar Plato's theorie: een knappe compositie, die door middel van harmonische manipulaties onze perceptie in vraag stelt.

Om de twee jaar organiseert Tactus leessessies in België, met steeds groeiend succes: Voor de vijfde editie (oktober 2013) werden uit meer dan 200 inzendingen van over heel de wereld 7 jonge componisten geselecteerd. In België namen ze deel aan een masterclass om hun composities in te studeren, met de hulp van onder meer Brussels Philharmonic en onder toezicht van chef-dirigent Michel Tabachnik. De vakjury, met onder meer Kimmo Hakola, Claude Ledoux, Ann McKay, Annelies Van Parys en Luc Van Hove, selecteerde één winnend werk dat nu als ouverture wordt uitgevoerd tijdens het concert van 2 oktober in Flagey. Laureaat Stylianos Dimou (1988) zal het concert ook bijwonen.

Proagramma :

  • Stylianos Dimou, L'Allégorie de la caverne (Selectie : Tactus - Forum for Young Composers)
  • Robert Schumann, Pianoconcerto in a, op. 54
  • Johannes Brahms, Symfonie nr. 3 in F, op. 90

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Ivo Pogorelich : Stylianos Dimou, Schumann, Brahms
Donderdag 2 oktober 2014 om 20.15 u
Flagey - Brussel


Meer info : www.flagey.be en www.brusselsphilharmonic.be

21:52 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/04/2014

Symfonieorkest Vlaanderen creëert nieuw werk van Piet Swerts

Piet Swerts Anneleen Lenaerts' ster is rijzend! Als solo-harpiste van de wereldberoemde Wiener Philharmoniker is ze beslist één van de meest gelauwerde harpisten van haar generatie. Ook componist Piet Swerts (foto) raakte gefascineerd door haar talent. Hij componeerde ''Étoiles' als een sfeervol eerbetoon aan deze jonge, muzikale ster. Het harpconcerto van Carl Reinecke behoort zonder twijfel tot de 'ongehoorde muziek' van dit seizoen, zelden uitgevoerd maar absoluut de moeite waard. Hoewel Reinecke minder bekend is dan zijn tijdgenoten Brahms, Mendelssohn en Schumann schreef hij onder meer dit prachtige harpconcerto: charmant en melodieus maar tegelijkertijd romantisch en robuust. Levendige tempi en pittige ritmes kenmerken de Hongaarse dansen van Johannes Brahms. Het vurige zigeunerspektakel El amor brujo van de Spaanse componist Manuel de Falla vervolledigt het programma. Dit ballet in één bedrijf, over een zigeunerin die bezeten is door de geest van een oud-geliefde, is vooral bekend voor zijn prachtige 'Rituele Vuurdans'. Onder leiding van chef-dirigent Jan Latham-Koenig krijg je een elektriserende uitvoering waar de vonken vanaf vliegen.

Doorheen het werk van Piet Swerts (1960) zien we regelmatig dezelfde kenmerken terugkomen. Piet Swerts schrijft voor het overgrote deel in opdracht. Hij is een pragmatisch componist, die stilistisch alle middelen aanwendt om het vooropgestelde doel te bereiken. Hij slaagt er in verscheidene uiteenlopende stilistische kenmerken samen te brengen door zijn uitstekende 'métier', een soepele schrijfstijl die hij aanpast aan de te volbrengen opdracht. Piet Swerts hecht veel belang aan de vormconstructie. De vorm groeit met en vanuit de muziek en meestal zien we bij de werken dat de verschillende delen nauw bij elkaar aanleunen en vaak organisch in mekaar vloeien. In de verwerking van het materiaal zien we bij de componist een grote beheersing. De verwerkingswijzen zijn nooit gezocht complex. Hij integreert imitatie, polyfone verweving en schuivende panchromatische gehelen. Swerts gaat vaak erg ver in de motiefverwerking, met werken waarvan de muzikale kern van de volledige compositie kan worden herleid tot één kiemcel. Deze concentratie op de kleine cel leidt ofwel tot korte gebalde periodes, ofwel houdt hij deze concentratie langer vol. Er is ofwel een afwisseling tussen mooi opgebouwde climaxen ofwel een stilstand in de muzikale beweging. Voor omvangrijke composities hanteert Swerts vaak het procédé van de 'finale-compositie', waarbij hij vertrekt van het einde van de compositie, wat in die gevallen het substantiële deel van de compositie is, om dan van achter naar voor de compositie af te werken. (*)

Programma :

  • Johannes Brahms, Hongaarse dansen nrs. 1, 3 en 10
  • Carl Reinecke, Harpconcerto in mi klein, opus 182
  • Piet Swerts, Étoiles (creatie)
  • Manuel de Falla, El amor brujo, suite voor orkest, G. 69

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen & Anneleen Lenaerts : Brahms, Reinecke, Swerts, De Falla
Maandag 21 april 2014 om 20.00 u
O.L.V Ter Duinenkerk - Koksijde


Meer info : symfonieorkest.be
------------------------------
Zondag 27 april 2014 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be
------------------------------
Maandag 28 april 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en symfonieorkest.be
------------------------------
Dinsdag 29 april 2014 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be

Extra :
Piet Swerts : www.pietswerts.be, www.cebedem.be, www.matrix-new-music.be (*) en youtube

12:44 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/03/2014

Parels uit 5 eeuwen koormuziek in het Conservatoirum Gent

Johan Duijck Het koor en de muzikanten van het Gentse Conservatorium o.l.v. Johan Duijck (foto) brengen donderdag werken uit 16de eeuws Engeland (Tallis en Byrd), 17de eeuws Italië (Monteverdi en Gesualdo), 18de eeuws Frankrijk (Charpentier en Rameau), 19de eeuws Duitsland (Schumann en Brahms), en 20ste en 21ste eeuws Vlaanderen (Vic Nees en Johan Duijck). Solisten zijn Tatiana Irizarry (sopraan), Christophe Deckers (bariton) en Myriam Graulus (dwarsfluit).

Vic Nees (1936 - 2013) was zoon van de internationaal bekende beiaardier Staf Nees. Hij genoot in internationale muziekopleiding en specialiseerde zich als componist in koormuziek. Als musicus kapte hij met aloude Vlaamse romantisme, de erfenis van Peter Benoit. Hij zocht aansluiting bij wat er op dat ogenblik in de internationale muziekscene aan de orde was. Vooral de Duitse koorbeweging met de muziek van Hugo Distler maakte diepe indruk op hem. Ook de oude Vlaamse polyfonie met zijn lineair denken inspireerde hem. Hij kwam uit Mechelen, de plek waar deze muziek voor het eerst opnieuw onder de aandacht kwam.

Vic Nees was erg verbonden met het koorleven in Vlaanderen en schreef veel voor de amateurkoren. Hoofdzakelijk op Nederlandstalige teksten omdat de verstaanbaarheid voor hem zeer belangrijk was. Het verband tussen tekst en muziek is essentieel. Waarbij hij vooral lette op de relevantie van die teksten. Zijn teksten zijn dikwijls religieus geïnspireerd, met een zeer sterk sociaal engagement.  Het volkslied was ook een grote inspiratiebron.

In zijn muziek ontwijkt hij het experiment niet. Moderne zangtechnieken als clusters, glissandi, of zingen op medeklinkers drongen zijn partituren binnen. Aan seriële schrijfwijzen deed Nees niet mee. De wereld van Nees was hoofdzakelijk tonaal met enkele lichte afwijkingen.

Vic Nees was een man van koor. Hij leidde verschillende koren. Maar hij zal de geschiedenis ingaan als de man die het Radiokoor (nu VRK) tot hoog niveau wist te brengen. Van de jaren zestig tot aan zijn pensioen in 1996 stond hij aan het hoofd van dit ensemble, eerst als producer, later als dirigent. Hij dirigeerde er zowel eigen werk, het Vlaams repertoire als het internationale repertoire. Met uitstapjes naar soms het lichte genre, volksmuziek, operette als close harmony. Het koor was uitermate soepel. Het kon met respect voor de stijleigenheden de strenge polyfonie, het romantisch genre als de experimentele avant-garde aan.

Na zijn pensioen bleef hij een referentiepunt in de koorwereld. Vic Nees was een bijzonder vriendelijk en joviaal mens. Een plezier om hem te ontmoeten. Hij werd overladen met internationale prijzen.

Johan Duijck (1954) is een veelzijdig musicus: koordirigent, componist, pianist en leraar. Als dirigent van het Vlaams Radio Koor, het Academy of Saint Martin in the Fields Chorus (Londen), het Europees Jeugdkoor en het Gents Madrigaalkoor verwierf hij internationale erkenning. Hij wordt regelmatig uitgenodigd als gastdirigent bij vooraanstaande kamer- en radiokoren doorheen Europa en Latijns-Amerika. Hij is een gewaardeerd docent en jurylid op talloze internationale dirigentencursussen en koorfestivals.

Als componist legt Johan Duijck zich bij voorkeur toe op piano- en koormuziek. Zijn belangrijkste composities zijn de cantates el Camino del Alma en A mirror to St. Nicolas, het Concierto del Alma voor piano en koor, de koorwerken Cantiones Sacrae in honorem Thomas Tallis en Apostel na de Twaalf - Paulus, en de pianowerken The well-tempered pianist en Le Tombeau de Ravel. Johan Duijck is Composer in residence van het Vlaams Radio Koor. Bij het label Phaedra (In Flanders' Fields - www.phaedracd.com) verschenen vier cd's volledig gewijd aan zijn composities.

Programma :

I. Engeland, 16de eeuw

- Thomas Tallis (ca. 1505-1585), Salvator mundi
- William Byrd (1542/3-1623), Memento salutis auctor

II. Italië, 17de eeuw

- Claudio Monteverdi (1567-1643), Canzonette a tre voci - Il mio martir - Son questi i crespi crini
- Gesualdo da Venosa (1560-1613), In va dunque, o crudele

III. Frankrijk, 18de eeuw

- Marc-Antoine Charpentier (1645-1704), Te Deum laudamus (openingskoor)
- Jean-Philippe Rameau (1683-1764), Vénus, c’est à toi d’enchaîner (openingskoor uit 'Castor et Pollux')

IV. Duitsland, 19de eeuw

- Robert Schumann (1810-1858), Zigeunerleben, opus 29 nr. 3
- Johannes Brahms (1833-1897), Gesänge für Frauenchor, 2 Hörnern und Harfe, opus 17 - Es tönt ein voller Harfenklang - Lied von Shakespeare - Der Gärtner - Gesang aus Fingal

V. Vlaanderen, 20-21ste eeuw

- Vic Nees (1936-2013), Nausikaä (Cantate voor jeugdkoor, sopraan, bariton, dwarsfluit en piano; op tekst van Mieke Martens) (1986)
- Johan Duijck (°1954), uit: Cantiones Sacrae in honorem Thomas Tallis, opus 26, boek I (2006) - O sacrum convivium - Ubi caritas - Laudate nomen Domini

Praktische info :

Concert koor van het Conservatorium Gent
Donderdag 20 maart 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : schoolofartsgent.be

Extra :
Vic Nees op www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Johan Duijck op www.gmk.be en www.matrix-new-music.be

18:33 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/02/2014

Berliner Philharmoniker creëert nieuw werk van Georg Friedrich Haas in Bozar

Georg Friedrich Haas De Berliner Philharmoniker is na vijf jaar afwezigheid opnieuw te gast in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel, met een programma dat Simon Rattle op het lijf is geschreven. Op het programma staan twee vaste waarden: Brahms' Derde symfonie, waarvan het derde deel zo vaak op het witte doek werd vereeuwigd, en Debussy's La mer, een monument uit het impressionistische repertoire. Het orkest toont dat het meer dan één noot op zijn zang heeft door een creatie te vertolken van de Oostenrijkse componist Georg Friedrich Haas (foto). De Berliner in al zijn hoedanigheden.

Georg Friedrich Haas (1953) werd geboren in het Oostenrijkse Graz. Haas genoot zijn opleiding aan de Hochschule für Musik te Graz, waar hij onderricht werd door Gösta Neuwirth, Ivan Eröd en Doris Wolf. Nadien specialiseerde hij zich verder aan de Hochschule für Musik te Wenen bij Friedrich Cerha, en nam hij tevens deel aan meerdere zomercursussen in Darmstadt en aan het IRCAM te Parijs. Naast zijn muziekpedagogische activiteiten aan de muziekhogeschool van zijn geboortestad - hij doceert er contrapunt, muziekanalyse, hedendaagse compositietechnieken en inleiding tot de microtonale muziek - is Haas ook zeer actief als componist. Voor zijn compositorische oeuvre kreeg hij meerdere onderscheidingen, waaronder in 2007 de Grote Oostenrijkse Staatsprijs. Zijn werk werd reeds uitgevoerd op festivals als Donaueschingen, Ars Musica, Musica Viva, Klangspuren Schwaz en Wien Modern. Haas was eveneens de centrale Festival Componist op het Festival Borealis in 2006 te Bergen, Noorwegen.

Georg-Friedrich Haas staat vooral bekend als één van de pioniers van het spectralisme, een stroming binnen de hedendaagse muziek waarbij het werken rond timbre of klankkleur centraal staat. Aan de hand van een fysische analyse van het muzikale materiaal wordt een klank opgedeeld in verschillende parameters, die daarna worden gemanipuleerd met het oog op het uitbreiden van de klankkleurmogelijkheden. Bij Haas vertaalt zich dat in een artistieke zoektocht naar innovatieve compositietechnieken, die steeds resulteren in een betoverende doch onorthodoxe klankwereld. Zijn perfect gebalanceerde harmonieën zijn daarenboven nooit louter muzikaal, maar staan steeds in dialoog met de hedendaagse maatschappij.

Programma :

  • Johannes Brahms, Symfonie nr. 3, op. 90
  • Georg Friedrich Haas, Dark Dreams (2013, opdracht Berliner Philharmoniker & Carnegie Hall)
  • Claude Debussy, La mer

Praktische info :

Berliner Philharmoniker : Brahms, Haas, Debussy
Dinsdag 4 maart 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.berliner-philharmoniker.de

Extra :
Georg Friedrich Haas op brahms.ircam.fr, www.universaledition.com en youtube

02:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

31/01/2014

Brussels Philharmonic & Ray Chen spelen Fedele, Mendelssohn en Brahms in Hasselt en Brussel

Ray Chen Een avond vol sterren, met glansrijke componisten én uitvoerders. Dirigent Michel Tabachnik plaatst Brahms' Eerste symfonie, een ware mijlpaal in de muziekgeschiedenis, tegenover Mendelssohns laatste grote orkestwerk: zijn fabuleuze Vioolconcerto, meteen ook zijn ticket tot eeuwige roem. Al bij de première reageerde het publiek extatisch. Een sterk staaltje vioolkunst dat ongetwijfeld wordt overgedaan door Ray Chen (foto). Ook op het programma : Ivan Fedele's Syntax 0.1.

Johannes Brahms' Symfonie nr.1 vormt een ware mijlpaal in de muziekgeschiedenis. Ze is de eerste van een reeks van vier die, samen met vier concerti, Brahms tot één van de belangrijkste symfonische componisten maakte van zijn tijd. In tegenstelling tot Brahms' eerste symfonie was Felix Mendelssohns Vioolconcerto in e zijn laatste grote werk voor orkest. Het bleek meteen ook zijn toegangskaartje tot de eeuwige roem. Bij de première in 1845 reageerde het publiek dolenthousiast. Het concerto behoort inmiddels tot de meest gespeelde werken en staat op het repertoire van elke zichzelf respecterende solist. Voor deze uitvoering staat Ray Chen voor het Brussels Philharmonic. Velen zullen zich zijn overwinning tijdens de Koningin Elisabethwedstrijd 2009 nog levendig herinneren. Hij toonde zich niet alleen een uitzonderlijk virtuoos, maar liet ook eigenzinnigheid en durf zien. Zijn uitstraling maakte zo'n indruk op de toeschouwers dat hij ook nog de Publieksprijs kreeg.

Ivan Fedele (1953) studeerde piano, harmonie, contrapunt en compositie aan het Milanese Giuseppe Verdi-conservatorium. Daarna vervolmaakte hij zich in de compositie bij Franco Donatoni aan de Accademia di Santa Cecilia in Rome, en tezelfdertijd studeerde hij filosofie aan de Milanese universiteit. Hij won de Gaudeamusprijs in Amserdam in 1981 met 'Primo Quartetto' en 'Chiari', wat hem tot een internationaal niveau verhief. In 1989 behaalde hij de Eerste Prijs van de jury van de Wedstrijd Goffredo Petrassi in Parma voor het orkestwerk 'Epos'. In de negentiger jaren werd zijn naam in Parijs bevestigd: Ivan Fedele schreef 'Duo en résonance' voor Ensemble Intercontemporain, 'Concerto for piano and orchestra' voor Radio France en 'Richiamo' voor IRCAM. Vele monografische concerten waren aan hem gewijd en hij werkte met heel wat internationaal gerenommeerde dirigenten.

Ivan Fedele blijft ook op didactisch vlak actief. Hij doceerde comositie aan de conservatoria van Milaan, Bologna, Turijn, Côme, en momenteel in Straatsburg.
Ivan Fedele schreef ongeveer 60 werken, die verschenen bij Suvini Zerboni. Hij componeerde voor zowat alle genres, zoals orkestwerken, concertantes, electro-acoustisch werk en kamermuziek. Ivan Fedele's muziek vindt haar timbre en beweging door een spel van contrasten tussen ontwikkelende textuur en een statische atmosfeer. De evolutie van deze stijl gebeurt telescopisch, en creëert bruggen met opeenvolgende werken. Het materiaal ontwikkelt en vindt verschillende betekenissen in veranderende contexten.

Programma :

  • Ivan Fedele, Syntax 0.1
  • Felix Mendelssohn-Bartholdy, Concerto voor viool en orkest nr. 2, op. 64
  • Johannes Brahms, Symfonie nr. 1, op. 68

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Ray Chen : Fedele, Mendelssohn, Brahms
Donderdag 6 februari 2014 om 20.00 u
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be en www.brusselsphilharmonic.be
--------------------------
Vrijdag 7 februari 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Ivan Fedele op brahms.ircam.fr en youtube

16:55 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/01/2014

Topconcert met Symfonieorkest Vlaanderen in Brugge, Gent en Antwerpen

Magnus Lindberg Phanta rei! Alles vloeit! Zo kunnen we de eendelige compositie Parada van de Finse componist Magnus Lindberg (foto) het beste omschrijven. Als een voortkabbelende rivier verplaatst de muziek zich naadloos tussen langzame meditatieve golven en hevig bruisende stroomversnellingen. Wie dacht dat Rachmaninov 3 of Prokofiev 2 hun gelijke niet kennen, zal hoogstwaarschijnlijk opschrikken bij het horen van Béla Bartók's Tweede Pianoconcerto. A finger-breaking piece! Als een geoefende acrobaat baant pianist Alexander Madzar zich een weg tussen aartsmoeilijke passages, vliegensvlugge toonladders en dissonante toonclusters. Daarna verplaatsen we ons naar het idyllische Oostenrijkse stadje Pörtschach waar Johannes Brahms in een betoverend landschap zijn Tweede Symfonie componeerde. Niet voor niets kreeg deze ode aan de natuur, met zijn opgewekte toonaard en herderlijk karakter, de passende bijnaam 'Pastorale'. Dirigent Andreas Delfs, jou zeker niet onbekend, zorgt met dit gevarieerde repertoire voor een topconcert met het Symfonieorkest Vlaanderen.

De Fin Magnus Lindberg (1958) is dit seizoen de centrale componist van het Symfonieorkest Vlaanderen. Hij was Composer in Residence bij de New York Philharmonic en schreef werken in opdracht van onder meer de Berliner Philharmoniker. Hij is zeer goed bevriend met dirigent Esa-Pekka Salonen en werkte reeds voor diverse projecten met hem samen. Uit zijn uitgebreide repertoire selecteerde het Symfonieorkest voor dit seiaoen 4 werken: Feria, Parada, zijn Klarinet- en Vioolconcerto.

Dat Magnus Lindberg veruit de populairste onder de Finse componisten is, komt allicht doordat hij zich nooit helemaal heeft geschikt naar de dictaten van de naoorlogse hedendaagse muziek. Hij studeerde weliswaar in Darmstad, kent de computer door en door en vertolkte als pianist al werk van Boulez, Stockhausen en Berio. Toch is in zijn recente werken vooral de brute energie te horen van de punkgroepen die hem in de jaren 1980 beïnvloedden. Er waait een wervelwind over zijn grote, dramatische fresco's waarin de harmonie vervat ligt tussen spanning en ontspanning... Voor Magnus Lindberg is fysieke contact met de klank tijdens het compositieproces van essentieel belang. Daarnaast heeft hij altijd al de behoefte gevoeld om te communiceren met het publiek. De concertdimensie, met de bijbehorende adrenaline, is voor hem zeer belangrijk.

Magnus Lindberg is tijdens de voorbije twee seizoenen huiscomponist geweest bij de New York Philharmonic Orchestra (2009-2010). Hij is vooral bekend door zijn symfonische werken als 'Feria' en 'Corriente' en staat garant voor degelijkheid en métier. Nochtans geniet hij bij het grotere publiek de naam van 'enfant terrible'. Ten dele terecht misschien, maar ten dele ook zeker niet. Zijn werk getuigt van een grote vakkennis en heeft binnen de hedendaagse muziek een gigantische artistieke kwaliteit. Wie de moeite en tijd neemt om zijn werken grondiger te leren kennen, komt erachter dat in de klankmassa een groot kunstenaar schuilgaat. Lindberg noemt zichzelf 'romantisch' en heeft geen probleem te onderkennen dat hij als modernist teruggrijpt naar voorbeelden uit het verleden, zij het zonder enige vorm van nostalgie.

Programma :

  • Magnus Lindberg, Parada
  • Bela Bartók, Pianoconcerto nr. 2 in sol groot
  • Johannes Brahms, Symfonie nr. 2 in re groot, opus 73

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen & Alexander Madzar : Lindberg, Bartok, Brahms
Dinsdag 7 januari 2014 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Zaterdag 11 januari 2014 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke - Gent

Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Zondag 12 januari 2013 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be

Extra :
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.musicsalesclassical.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Symfonieorkest Vlaanderen combineert Lindbergs Klarinetconcerto met Dvorák en Janácek, 9/12/2013
Symfonieorkest Vlaanderen plaatst Finse componist Magnus Lindberg in de kijker, 4/10/2013

13:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook