05/03/2017

home sweet home: Klarafestival 2017 in het teken van 'ver-plaats-ing'

Klarafestival 'home sweet home': het Klarafestival brengt in 2017 werken die verwijzen naar plaats en verplaatsing, naar verbanning en identiteit, en naar de invloed van een omgeving op een componist en omgekeerd. Verrassende creaties, toporkesten die zelden ons land aandoen of hun Belgisch debuut maken en een symbolisch concert van het Nationaal Orkest van België samen met een formatie van uit Syrië gevluchte musici: het zijn maar enkele van de hoogtepunten van deze editie.
 
Het Klarafestival maakt er zijn missie van om aan te knopen bij relevante en actuele maatschappelijke thema’s. Deze editie is daar geen uitzondering op. Onder de noemer home sweet home zoomt het programma van het festival van 2017 in op migratie en verplaatsing, ballingschap en identiteit.

De bloedige oorlog in Syrie bracht een enorme vluchtelingenstroom op gang. Nationalistische en protectionistische reacties bleven niet uit. De sociale en politieke gevolgen zijn ontluisterend en schrijnend. In Europa worden binnengrenzen na tientallen jaren van integratie weer gesloten. Hekken worden opgetrokken, muren gebouwd en spreidingsplannen verworpen. De reden voor deze kramp? Onze ideeën en gevoelens over onze westerse identiteit, over wat ons verbindt en verdeelt, worden uitgedaagd. Onze waarden en normen - vaak met het etiket verlicht - zouden onder druk staan. Onze identiteit, ons huis wordt bedreigd, zo luidt het. Aan de basis van deze reactie ligt de drang om het eigene te bewaren en te bewaken, en het ongeloof in de verenigbaarheid van culturen.

Maar de cultuur-, kunst- en muziekgeschiedenis leert dat deze opvatting ongegrond is. Kunst, en muziek bij uitstek, is bijna altijd het resultaat van een vruchtbare vermenging van de meest uiteenlopende culturele invloeden. Nergens ter wereld is sprake van eenzijdige, pure muziek. Inter- en transculturele processen en uitwisselingen zijn de norm. Het is precies deze dynamiek die culturen levend maakt, en muziek is er het kloppend hart van.

Het Klarafestival 2017 focust op componisten en muzikanten voor wie plaats en verplaatsing, al dan niet gedwongen, een bepalende rol hebben gespeeld. Twee weken lang weerklinken in Brussel, Antwerpen en Brugge de meest indrukwekkende, ontroerende en fascinerende werken die uiting geven aan nu eens trots, nostalgie en heimwee, dan weer vervreemding, hunkering en hoop. Met componisten als Dvořák, Smetana, Rachmaninov, Sjostakovitsj en Gershwin speelt ons verhaal zich hoofdzakelijk af in de 19de en de 20ste eeuw, in Centraal-Europa, Rusland en de VS.

Maar dit verhaal is natuurlijk van alle tijden en plaatsen: van de mythische Odysseus uit de klassieke oudheid, tot leven gewekt in Monteverdi’s Il ritorno d'Ulisse in patria, tot de Syrische muzikanten in ballingschap die zich hebben verenigd in het Syrian Expat Philharmonic Orchestra. Hun concert aan de vooravond van de herdenking van de aanslagen van 22 maart 2016 in Brussel belooft onvergetelijk te worden.

Zoals elke editie, nodigt het Klarafestival ook nu weer enkele artiesten van wereldfaam uit. Daaronder bevindt zich een aantal vaste waarden, vrienden van het Klarafestival, zoals barokspecialist René Jacobs en de Griekse dirigent en beeldenstormer Teodor Currentzis. Ook topdirigent Alan Gilbert, het New York Philharmonic, het Mahler Chamber Orchestra, vioolvirtuoos Ray Chen, Taiwan Philharmonic, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, mezzosopraan Magdalena Kožená en het Zehetmair Quartett sieren de affiche. Zij krijgen het gezelschap van de sterren van morgen, zoals het verfrissende Nadar Ensemble en de laureaten van onze jonge talentenwedstrijd Supernova.

Het Klarafestival vormt ook al enkele jaren een belangrijk podium voor muziektheater uit eigen land. Muziektheater Transparant creeert The diary of one who disappeared, in een regie van Ivo Van Hove. De gloednieuwe productie is een intrigerende, diep-emotionele reflectie over liefde en verlies, op muziek van de Tsjechische componist Leoš Janáček.

Een zo breed mogelijk publiek de schoonheid van muziek en muziektheater laten ontdekken, dat is het doel van het Klarefestival. Daarom geniet je naast de concerten van een uitgebreide reeks activiteiten in de context van het festival. Radio Klara zorgt ervoor dat een zo groot mogelijk publiek kan genieten van de concerten en kennis maakt met de thematiek, de uitgevoerde werken en de musici. Zowat alle concerten worden live uitgezonden. Er zijn verdiepende inleidingen en thema-uitzendingen. Op Klara maak je het festival mee van op de eerste rij. En het Klarafestivalcafé is de ideale plaats om na te kaarten over concerten en muzikanten te ontmoeten.

Praktische info :

Klarafestival 2017 : home sweet home
Van donderdag 9 t.e.m. vrijdag 24 maart 2017
Op verschillende locaties in Brussel, in Brugge en Antwerpen


Het volledige programma en alle verdere info vind je op klarafestival.be

23:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Giusy Caruso richt met haar onderzoeksproject ReOrient de blik oostwaarts

Giusy Caruso De roots van de Italiaanse Giusy Caruso mogen dan wel in de bakermat van onze westerse beschaving liggen, van navelstaarderij heeft deze spitante jonge muzikante geen last. Met haar onderzoeksproject ReOrient richt ze haar blik oostwaarts. Op het programma staat een met dans verweven selectie uit Jacques Charpentiers 72 Etudes Karnatiques, een monumentaal werk waarbij de componist zich liet inspireren door de raga's van Zuid-India. Met zulke interculturele exploten loert het gevaar van flets exotisme weliswaar steeds om de hoek. Precies daarom besloot Caruso zich volkomen onder te dompelen in de Karnatische traditie. Wat is de impact van een westerse opleiding? Is het mogelijk in deze context authentiek te zijn? Met vragen als deze gaat Caruso aan de slag. Een heroriëntatie van formaat dus, waarbij dansers, muzikanten en publiek samen het noorden kwijtraken.

Praktische info :

Giusy Caruso : ReOrient
Woensdag 8 maart 2017 om 20.00 u
Miryzaal - Gent


Meer info : www.miryconcertzaal.be en www.giusycaruso.com

21:59 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

Sarah Kirkland Snider en Nathaniel Bellows grijpen terug naar bizarre jeugdervaringen in 'Unremembered'

Sarah Kirkland Snider en Nathaniel Bellows Het kostte componiste Sarah Kirkland Snider en dichter/beeldend kunstenaar Nathaniel Bellows vier jaar om de in americana gedrenkte plaat 'Unremembered' te maken. Voor deze meditatie over herinneringen, onschuld en de spookachtige grandeur van de natuur grijpen ze terug naar bizarre jeugdervaringen in het rurale Massachusetts: een jongen doet een schokkende ontdekking op de rivierbedding, een meisje verdwijnt in het woud, geesten brengen berichten voor de levenden, …

Zij worden in de live-uitvoering bijgestaan door een 45-koppig orkest, bestaande uit de aanvoerders van het De Doelen Ensemble en masterstudenten van Codarts Rotterdam. Tekeningen, foto’s en film van Nathaniel Bellows, gemaakt op verschillende rurale locaties in New England, verrijken de live performance.

Praktische info :

Sarah Kirkland Snider, De Doelen & Codarts Orchestra : Unremembered
Dinsdag 7 maart 2017 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : desingel.be

21:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Perfect Strings : Holland Baroque meets Theo Loevendie

Theo Loevendie De wereld van barokmuziek is een goudmijn voor componisten, avant-gardisten, avonturiers en realisten. In deze weelde beweegt Holland Baroque, een toonaangevend Nederlands ensemble van barokmusici, dat met zijn producties een breed publiek weet te overtuigen van de flexibiliteit en de vitaliteit van (barok-)muziek.

Holland Baroque wil barokmuziek op een innovatieve manier programmeren en zowel levendig als historisch verantwoord voor het voetlicht brengen. Een rode draad door de programmering is de samenwerking met andere ensembles (Nederlands Kamerkoor, Cappella Amsterdam) en solisten (Giovanni Sollima, Emma Kirkby, Amandine Beyer), met wie Holland Baroque oude muziek in het hier en nu plaatst en bruggen slaat naar andere tradities en kunsten.

Zo ook in het programma Perfect Strings, waarmee het ensemble deze week door Vlaanderen en Nederland tourt. Verwacht je aan een nieuw blokfluitconcert van Theo Loevendie (foto) door blokfluitist Erik Bosgraaf, aan een speciaal voor Holland Baroque geschreven bewerking van Fratres van Arvo Pärt (gearrangeerd door Frank Agsteribbe) en aan het Derde Brandenburgse Concert van Bach, een favoriet van het ensemble. Alle werken hebben een basis-strijkersbezetting van drie violen, drie altviolen en drie celli gemeen: vandaar de titel Perfect Strings, knipogend naar de Heilige Drievuldigheid.

Theo Loevendie - Nachklang (2016)
Theo Loevendie over zijn compositie Nachklang : "De titel 'Nachklang', Duits voor echo, naklank, is op meerdere wijzen van toepassing op het stuk. Het meestal polyfone idioom van het strijkorkest is een echo van het idioom dat in de Barok, vooral bij Johann Sebastian Bach gehanteerd werd. Hoewel de solist op blokfluit zich toch enigszins los daarvan opstelt en aan het polyfone weefsel zelden deelneemt. Tegelijkertijd is het stuk een echo van mijn eigen jeugd waarin ik, verstoken van contact met klassieke muziek, WEL in contact kwam met de orgelwerken van Bach, wat een diepe indruk op mij als 9- en 10- jarig kind maakte. Het was aanleiding om voor het instrumentarium dat op de lagere school beschikbaar was polyfone bedenksels te spelen, en door andere kinderen te laten spelen, waaraan ik nogal hoogdravend de titel ‘fuga’ gaf. Naast deze echo van mijn kinderjaren is de titel echter ook van toepassing op het polyfone aspect van het idioom van het stuk waar, natuurlijk in navolging van Bach, de strijkers elkaar in snelle opeenvolging imiteren. Holland Baroue vroeg mij de bezetting van het 3e Brandenburgse Concert over te nemen; gezien de hierboven beschreven voorgeschiedenis spreekt het vanzelf dat ik daar geen bezwaar tegen had. Integendeel.." (*)

Programma :

  • Michael Oesterle (1968), Snow White
  • Luciano Berio, Gesti (1966)
  • A. Pärt, Fratres (1977)
  • Theo Loevendie, Reflex (2016) (Première)
  • J.S. Bach, Brandenburgs Concerto nr. 3 in G, BWV 1048
  • T. Loevendie, Nachklang (2016) (een nieuw werk voor strijkers en blokfluit)

Praktische info :

Holland Baroque : Perfect Strings
Maandag 6 maart 2017 om 20.15 u
Sint-Pieterskerk Leut


Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.hollandbaroque.com
----------------------------
Woensdag 8 maart 2017 om 20.15 u
Handelsbeurs - Gent


Meer info : www.handelsbeurs.be en www.hollandbaroque.com

Bekijk alvast deze video



(*) : Bron : tekst programmaboekje De Handelsbeurs

21:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

31/01/2017

Zevende editie van De Week van de Klank in Brussel

De Week van de Klank De zevende editie van De Week van de Klank, van maandag 30 januari t.e.m. zondag 5 februari 2017, bulkt alweer van de activiteiten op verschillende locaties in Brussel. Alle thema's draaien rond klank en geluid. Het doel is het publiek een betere kennis rond het thema bij te brengen en alle betrokkenen in de maatschappij te doen inzien hoe belangrijk een goede geluidsomgeving is. De activiteiten: lezingen, workshops, concerten, performances, klankinstallaties, geluidswandelingen, filmvoorstellingen,…  richten zich tot een ruim publiek en kennen een opvoedend en ludiek karakter. Het participatieve aspect is een prioriteit en mikt op de deelname van zoveel mogelijk mensen. De toegang tot alle activiteiten is gratis.

De Week van de Klank wil meer zijn dan een festival. Het is een maatschappelijk gebeuren dat verwondering, weerstand, hoop en verwachting op het gebied van geluid opwekt. Om een grotere impact te verwerven op het bewustzijn van de voor- en nadelen van geluiden in de omgeving, bestaat de taak van de Week van de Klank erin een ruim publiek in contact te brengen met het werk van geluidskunstenaars, -onderzoekers en -technici én met hoorspecialisten. Deze fundamentele en gedegen aanpak moet iedereen ertoe aanzetten zijn persoonlijke geluidsomgeving te verbeteren en veel kritischer te staan tegenover wat men hoort. Tijdens de Week van de Klank is het de bedoeling om ook niet-ingewijden te betrekken bij bepaalde kunstaspecten en klankproblemen (gehoorgezondheid, luisterkwaliteit,…), om met de deelnemers na te denken over de geluidsomgeving in de brede betekenis van het woord en in debat te treden over de kwaliteit ervan.

Ook tijdens deze nieuwe editie onderlijnen grootse evenementen de originaliteit en eigenheid van de basisfilosofie van de Week van de Klank: het belang van klank en geluid in de samenleving en in het alledaagse leven. En de aanwezigheid van grote namen en organismen werkt de bewustwording rond klank en geluid bij een ruim publiek in de hand. De Week van de Klank moet namelijk een plek blijven waar klankcreaties voor het eerst worden ontdekt.

Praktische info :

De Week van de Klank / La Semaine du Son
Van maandag 30 januari t.e.m. zondag 5 februari 2017
op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op deweekvandeklank.be

Piano+ viert veelzijdigheid van de piano met klassiek repertoire en nieuw, spannend werk

Piano+ Festival Na een bijzonder geslaagd EXTASE festival kijken we halsreikend uit naar het volgende festivalweekend in Muziekcentrum De Bijloke in Gent. Tijdens Piano+ wordt de veelzijdigheid van de piano gevierd. De driedaagse is een huwelijk tussen het klassieke repertoire en nieuw, spannend werk. Naast de concerten presenteert De Bijloke samen met Piano's Maene een tentoonstelling van bijzondere exemplaren van dit populaire meubel/instrument.

Toen eind zeventiende eeuw de moderne piano werd uitgevonden was ze het toppunt van technisch vernuft, evenals de ultieme exponent van de Westerse muziekcultuur. Meer dan drie eeuwen later is ze dat nog steeds. Met haar veelzijdigheid en dynamisch bereik veroverde het instrument al snel een prominente plaats op de podia van concerthuizen. Het beeld van een groot podium met een glimmende Steinway of Bösendorfer (met een prijskaartje van een bescheiden gezinswoning) is ook vandaag een ultiem symbool van de klassieke muziekcultuur, als ware de piano een religieus object in een tempel. 

Van alle markten thuis
Tijdens de achttiende en negentiende eeuw werd de piano ook populair als huiskamerinstrument. Zo hadden (hebben?) de meeste componisten een piano in hun werkkamer om melodieën en harmonieën uit te proberen. De piano verscheen als meubel ook in menige huiskamer: in een wereld zonder grammofoons of radio's bracht de piano zowel arrangementen van symfonieën als saloneske en volkse stukken naar de burgelijke woonkamer. Maar niet alleen de elite ontdekte de piano, het instrument kent ook de binnenkant van het cabaret, de vuile kroeg en zelfs de cabardouche als geen ander. Als eenmansorkest waar je bovendien op kan dansen. 

Klavier als interface
Op het einde van de twintigste eeuw groeide het klavier - en dan bedoelen we niet het toetsenbord - uit tot de interface tussen synthesizer en muzikant. Als muzikale creatieveling heb je tegenwoordig niet meer nodig dan een laptop en een midi-keyboard van enkele tientallen euro's om je idee om te zetten in een opname. Misschien is het klavier op die manier het meest democratische instrument van allemaal.  

Catalina Vicens : Kagels Recital voor zingende klaveciniste - do 2/02 om 20.00 u
Eens je de eerste noten hebt gehoord, is de muziek eigenlijk al even bezig. Na afloop sterft de klank ook uit buiten het bereik van gezicht en gehoor. Het geluid komt uit onverwachte hoek: de zangstem van de klaveciniste.

Kagels originele aanpak van het concertoptreden is slechts een van de vele verrassende troeven die de jonge klaveciniste Catalina Vicens uit haar hoed tovert: ze zingt, speelt heel wat klavieren en slagwerk. En laat je prachtige klaviermuziek ontdekken, van eeuwenoud tot net gecomponeerd. Een ontdekkingsreis langs ongehoorde repertoires en instrumenten!

Daan Vandewalle : Concord to Damascus - vrij 3 /02 om 20.00 u
Dit seizoen is de Gentse pianist Daan Vandewalle in De Bijloke te gast met een niet te missen hoogtepunt uit de 20ste-eeuwse pianoliteratuur: Charles Ives' Second Piano Sonata, 'Concord, Mass., 1840-1860'. Concord is een stad in Massachusetts en de delen van de sonate verwijzen naar belangrijke figuren die er omstreeks het midden van de 19de eeuw te vinden waren. Het stuk, gecomponeerd tussen 1904 en 1915, is een ongewoon meesterwerk, net als de componist zelf nog steeds onvolprezen. Misschien omdat het zo moeilijk te plaatsen valt?

Het is modern, op z'n Amerikaans, nieuwe muziek voor een continent dat duidelijk loskomt van het Europese moederland, een eigen geschiedenis bouwt én die bezingt. Met een nieuwe muzikale taal. De tonaliteit wordt getart, de harmonieën zijn spannend. Pianotoetsen worden ingedrukt met een houten plankje en Beethoven wordt geciteerd naast Amerikaanse (religieuze) liederen. Plots duikt er een fluitist op en dan weer een violist, om snel weer te verdwijnen.

Ook Marc Sabats To Damascus (2007), het tweede werk op het programma, werd genoemd naar een stad. Damascus. Politiek beladen, ja, en toch gecomponeerd voor de uitbarsting. Het hightech-werk wordt door de pianist uitgevoerd op een computergestuurde piano en resulteert in een zinderend, ongehoord netwerk van klanken.

Voyages au bout du piano - De Lange pianonacht - za 4/02 vanaf 19.00 u
Drie jonge pianisten creëren met hulp van andere kunstenaars, scenografen en onze productieploeg een lange avond vol nieuwe pianomuziek. Elisa Medinilla, Frederik Croene & Heloisa Amaral verbinden de piano met elektronica en computertechnologie, video en performance. Het resultaat is geen gewoon concert maar een parcours door de zalen en gangen van De Bijloke waar je de piano vanuit heel wat perspectieven leert kennen.

Ze brengen 4 concerten, een warm-up met Julius Eastman's Evil Nigger, een permanente installatie van Dick Raaijmakers' Der Leiermann, een clicktrack corner en nog enkele verrassingen...

Praktische info :

Piano+ Festival
Van donderdag 2 t.e.m. zaterdag 4 februari 2016
Muziekcentrum De Bijloke - Gent


Meer info : www.bijloke.be/piano

25/01/2017

Ictus & Fumiyo Ikeda leiden ons naar de essentie van Morton Feldmans kunst

Ictus en Fumiyo Ikeda Deze 'kamerdans-voorstelling' leidt ons naar de essentie van Morton Feldmans kunst. Centraal staat zijn 80 minuten durend werk voor piano en strijkers, waar een rustgevend licht van uit straalt en waarbij elke klank 'een echo is van het Niets'.

Danseres-choreografe Fumiyo Ikeda deelt de ruimte met haar vrienden-muzikanten, alsof ze de zesde muzikant is van het gezelschap. Geen decor, geen coulissen, geen kunstgrepen: één en al naakte soberheid. De “onjuist herhaalde” bewegingen van Ikeda geven de ruimte vorm, op een zachte manier, net zoals de muziek van Feldman dat doet met de tijd. De toeschouwers raken de weg kwijt in deze combinatie van het vertrouwde en het verrassende. Hun geheugen raakt vertroebeld, slaat op hol en laat hen uiteindelijk in de steek.

Fumiyo Ikeda: "Als ik luister naar het Piano and String Quartet van Morton Feldman, doe ik mijn ogen toe. En luister ik naar de onzichtbare klanken. Ik zweef, het golft om me heen… Ze brengen me naar een nieuwe plek, als naar een baarmoeder. De muziek heeft geen dramatische spanning, maar toch zou gelijk wat kunnen gebeuren, als in het hart van een golf. De mensen in het publiek kunnen de ogen sluiten terwijl ze naar de muziek luisteren,  en  ze ook weer opendoen als ze de dans willen zien. Je kijkt en luistert zoals je wandelt op een verlaten strand."

Praktische info :

Ictus & Fumiyo Ikeda : Morton Feldman, Piano and String Quartet
Vrijdag 27 en zaterdag 28 januari 2017, telkens om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel


Meer info : kaaitheater.be en www.ictus.be

22:47 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

08/01/2017

Oostenrijks-Finse avond met Brussels Philharmonic & Leif Ove Andsnes in Bozar

Esa-Pekka Salonen Stéphane Denève, muzikaal directeur van het Brussels Philharmonic, heeft een Oostenrijks-Finse avond voor ons in petto. Op het programma staat onder meer een werk van dirigent en hedendaags componist Esa-Pekka Salonen. Jean Sibelius, de nationale trots van Finland, schreef met zijn Symfonie nr. 2 dan weer hét meesterwerk van de 'nationalistische romantiek’. Het Weense classicisme is op zijn beurt op briljante wijze vertegenwoordigd door het fantastische Pianoconcert nr. 20 van Mozart, een van de populairste concerto's - een genre waarin de componist uitblonk. Aan de piano zit niemand minder dan pianist Leif Ove Andsnes die, na een bijzonder geslaagde cd-opname, het oeuvre door en door kent.

Esa-Pekka Salonen (foto) en Jean Sibelius - ondanksde eeuwdie beide Finse componisten van elkaar scheidt, zijn er veel gelijkenissen: virtuoos, intens, eigenzinnig. Het duo wordt aangevuld met een andere ster uit het hoge noorden: Leif Ove Andsnes, die ‘één van de meest getalenteerde musici van zijn generatie’ wordt genoemd.

De antieke Griekse scheppingsverhalen inspireerden Esa-Pekka Salonen voor 'Nyx' (2011). In een krachtig orkestwerk vol snelle overgangen zoekt de componist rusteloos naar de schimmige oerfiguur uit de oude mythologie. Sibelius had al tijdens zijn leven de status van nationale held in Finland. Zijn 2de Symfonie start ingehouden en mondt uit in een grandioze finale, waardoor ze extra geliefd werd bij de Finse onafhankelijkheidsbeweging.

Esa-Pekka Salonen over Nyx : "Nyx is my return to the genre of pure orchestral music since Helix (2005). It employs a large orchestra, and has exposed concertante parts for solo clarinet and the horn section. Rather than utilizing the principle of continuous variation of material, as is the case mostly in my recent music, Nyx behaves rather differently. Its themes and ideas essentially keep their properties throughout the piece while the environment surrounding them keeps changing constantly. Mere whispers grow into roar; an intimate line of the solo clarinet becomes a slowly breathing broad melody of tutti strings at the end of the 18-minute arch of Nyx.

I set myself a particular challenge when starting the composition process, something I hadn't done earlier: to write complex counterpoint for almost one hundred musicians playing tutti at full throttle without losing clarity of the different layers and lines; something that Strauss and Mahler so perfectly mastered. Not an easy task, but a fascinating one. I leave it to the listener to judge how well I succeeded.

Nyx is a shadowy figure in Greek mythology. At the very beginning of everything there's a big mass of dark stuff called Chaos, out of which comes Gaia or Ge, the Earth, who gives birth (spontaneously!) to Uranus, the starry heaven, and Pontus, the sea. Nyx (also sometimes known as Nox) is supposed to have been another child of Gaia, along with Erebus. The union of Nyx and Erebus produces Day.

Another version says that Cronos (as Time) was there from the beginning. Chaos came from Time. Nyx was present as a sort of membrane surrounding Chaos, which had Phanes (Light) at its centre. The union of Nyx with Phanes produced Heaven & Earth.

She is an extremely nebulous figure altogether; we have no sense of her character or personality. It is this very quality that has long fascinated me and made me decide to name my new orchestral piece after her.

I’m not trying to describe this mythical goddess in any precise way musically. However, the almost constant flickering and rapid changing of textures and moods as well as a certain elusive character of many musical gestures may well be related to the subject.

I have always enjoyed the unrivalled dynamic range of a large symphony orchestra, but Nyx seems to take a somewhat new direction from my earlier orchestral music: there are many very delicate and light textures, chiaroscuro instead of details bathing in clear direct sunlight. I guess this is symptomatic of growing older as we realize there are no simple truths, no pure blacks and whites but an endless variety of half shades.

Nyx was commissioned by Radio France, the Barbican Centre, Atlanta Symphony, Carnegie Hall and the Finnish Broadcasting Company YLE. It had its first performance in Théâtre du Châtelet, Paris, in February 2011 in the final concert of the Festival Présences. The Orchestre Philharmonique de Radio France was conducted by the composer.
" (*)

Programma :

  • Esa-Pekka Salonen, Nyx (2011)
  • Wolfgang Amadeus Mozart, 20. Klavierkonzert in d-Moll, KV 466
  • Jean Sibelius, Symfonie nr. 2 in D, op. 43

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Leif Ove Andsnes : Esa-Pekka Salonen, Mozart, Sibelius
Zaterdag 14 februari 2017 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Esa-Pekka Salonen : www.esapekkasalonen.co.uk, www.musicsalesclassical.com (*) en youtube

22:19 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Nadar Ensemble kleurt alweer buiten de lijntjes met What You See Is (Not) What You Get

Stefan Prins Met What You See Is (Not) What You Get - WYSI(N)WYG - kleurt Nadar Ensemble alweer buiten de concertlijntjes om de theatrale ruimte van het podium te veroveren.

Stefan Prins (foto) zet in 'Mirror Box Extensions' (de titel verwijst naar de medische technologie die fantoompijnen bestrijdt bij patiënten die ledematen verloren hebben) de verkenning van de integratie van mens en technologie verder. Het hybride lichaam wordt een hyper­body die zich ongemerkt van een fysieke naar een virtuele realiteit verplaatst.

Componist/videast Michael Beil en regisseur Thierry Bruehl onthullen in 'Bluff' de acties van de muzikanten op het podium, in beeld en klank, live en opgenomen. 'Bluff' toont een theater van dagelijks (zelf)bedrog, het bluffen. De muzikanten worden curiosa, gevangen in een schaakspel met levende pionnen.

Praktische info :

Nadar Ensemble : WYSI(N)WYG
Zaterdag 14 januari 2017 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : desingel.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Stefan Prins : www.stefanprins.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Michael Beil : www.michael-beil.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Michael Beil over gebruik van video in nieuwe muziek, 22/10/2014

21:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Daral Shaga : opera op het snijpunt van circuskunst en filmtheater

Daral Shaga "Al onze reizen en inspanningen leiden ons naar dit ene punt: dit hekwerk. Het laat niemand door zonder hem te doen bloeden." De moderne tragedie Daral Shaga volgt de lotgevallen van migranten die huiswaarts keren of onderweg zijn naar een betere toekomst. Aan hun geografische utopie beantwoordt de artistieke utopie van dit project waarin opera, circus en video met elkaar worden vermengd. Kris Defoort, Laurent Gaudé (winnaar van de Prix Goncourt) en Fabrice Murgia bundelen de krachten om ons dit verhaal over identiteit en het overschrijden van grenzen te vertellen.

Met zijn Spaanse roots langs moederszijde en zijn Italiaanse langs vaderskant is Fabrice Murgia een van de opvallendste Belgische regisseurs van zijn generatie. Met circusartiesten maakt hij krachtige beelden, ondersteund door een partituur die jongleert tussen jazz en verwijzingen naar de barok. Zangers, musici en acrobaten verlenen een stem aan hen die door het hekwerk zijn gemuilkorfd en verwond. Een aangrijpende vertelling.
 
Daral Shaga is een opera op het snijpunt van circuskunst en filmtheater. Door het gekruiste parcours te volgen van een migrant die huiswaarts keert en het verhaal van Nadra en diens vader die op weg zijn naar een beter leven elders, kaart de voorstelling het thema aan van begrenzing en identiteitsverlies. Opzet van deze creatie is om een echte plaats te verlenen aan de circuskunst binnen een hedendaagse opera en tegelijk de heftigheid te tonen van de gevoelens die spelen bij migratie.

Vijf acrobaten stoten op verschillende muren, vlakken waarop lichamen en beelden geprojecteerd worden, en worden daarbij in hun traject begeleid door drie zangers en drie musici. Samen vormen ze het fluisterkoor van de migranten, van hen die geen plaats hebben in deze moderne wereld, aan wie nooit een stem wordt verleend. Feria Musica, Laurent Gaudé, Kris Defoort, Fabrice Murgia en Silbersee inspireren zich op de flarden van levens die achterbleven in Melilla, Tijuana en Lampedusa, om de figuur van een god der immigranten te tekenen en de mogelijkheid te laten doorschemeren in zachtheid van de ene naar de andere kant te kunnen reizen.'

Praktische info :

Kris Defoort, Fabrice Murgia, Philippe De Coen : Daral Shaga
Van woensdag 11 t.e.m. zondag 15 januari 2017
Théâtre National - Brussel


Meer info : www.demunt.be en www.theatrenational.be

Extra :
Kris Defoort : www.krisdefoort.com, www.matrix-new-music.be en www.lod.be

21:12 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook