16/10/2017

9 wereldcreaties op Transit !

Bart Vanhecke1 Bart Vanhecke: Pour que la nuit finisse
Tous les yeux ont le choix - d'un poids qui les unisse - la lune au fond des bois - pour que la nuit finisse... De vervlochten structuur en suggestieve inhoud van Pierre Reverdy’s gedicht leiden de esthetische denkwereld van Bart Vanhecke. Een muzikale uitloper van Frans surrealisme.

vr 20 okt 20.30u HERMESensemble



Liisa Hirsch2
Liisa Hirsch: Dynamics of Contact
De musici spelen - rug aan rug op gevoel en op gehoor - uitermate zachte texturen met microtonale klankverschillen.
Subtiele harmonische evoluties en frictie creëren een intiem luisterruim tussen de strijkers.

za 21 okt 14u Nordic Affect




Heleen Van Haegenborgh 3
Heleen Van Haegenborgh: Index
Voor Index beperkt Heleen Van Haegenborgh zich tot intervallen kleiner dan één toon. Door zichzelf dit essentiële element van ‘intervallen’ te ontzeggen komt ze in een dwangbuis van vorm en materiaal: welke muziek is dan nog mogelijk?

za 21 okt 14u Nordic Affect




Nicole Lizée4 Nicole Lizée: Leave Nothing But Footprints, Break Nothing But Silence

Urban exploring. De 'sound' van geheime doorgangen, galmende grotten, muf behangpapier, steile trappenhuizen die nergens naartoe leiden, ronddwalende spoken en opgeroepen fantomen... . Betreed deze vergeten stad in klank en beeld, verlaat ze zonder sporen.

za 21 okt 14u Nordic Affect



Robert Zuidam5 Robert Zuidam: Serres Impies
De ‘décadence’ in À Rebours van Huysman zet de toon in de ‘goddeloze serres’ van Zuidam. Serres Impies beschrijft de schoonheid, verwelking, ziekelijkheid en verval van de floralia en ook het kunstmatige paradijs van het hoofdpersonage.

za 21 okt 17.30u Het Collectief




Jasper Vanpaemel6 Jasper Vanpaemel: The Wire

Met klassieke finesse, een onbegrensd percussief klankenpalet, nieuwe technieken op keyboards en elektronisch gemodelleerde klanken bouwt Jasper Vanpaemel uitdagend werk dat akoestisch met elektronisch verbindt.

za 21 okt 20.30u Yarn/Wire




Jennifer Walshe 7 Jennifer Walshe: History of the voice
Een carte blanche voor de energieke Walshe, met als onderwerp de ‘geschiedenies van de stem’ wordt geen rustige wandeling doorheen de evolutie. Verwacht je aan een ongecontroleerd zappen doorheen de verschillende flashbacks en -forwards met een sterk performatief kantje.

zo 22 okt 14u HYOID



Sarah Nemtsov 8 Sarah Nemtsov: Haus

Haus vormt het sluitstuk van Sarah Nemtsovs Zimmer-cyclus. Het integrale kwartet, maar ook elke muzikant op zich, bouwt een grootse maar intieme ruimte. Het publiek mag binnentreden, wonen en ademen in dit donkere luchtkasteel van klank...

zo 22 okt 17.30u Ensemble Adapter




Matthew Shlomowitz 9 Matthew Shlomowitz: About Sad Music & Happy Dance
Shila Anaraki (dans) en Aisha Orazbayeva (viool) bieden fysiek weerwoord en interpretatie aan Shlomowitz’ compositie. De emotionele uitdrukkingskracht van beide woordeloze kunstvormen, dans en muziek, wordt ontsluierd, in vraag en op de proef gesteld.

za 21 okt 11.30u Lecture about Sad Music & Happy Dance




Elders op Oorgetuige :
Transit 2017: beleef the sound of tomorrow, 15/10/2017

00:10 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

15/10/2017

Transit 2017: beleef the sound of tomorrow

Transit 2017 De jongere generatie presenteert muziek als totaalervaring.  Klanken in combinatie met performance, verweven in theatrale exploraties en multimedia, en geprojecteerd in de ruimtelijke context. Transit 2017: beleef nu 'the sound of tomorrow'.

Transit waagt jaarlijks een sprong in de semi-onbekende wereld van de muziek van vandaag, maar heeft weliswaar boordevol vertrouwen in de creativiteit van de componisten, de roekeloze verkenning van nieuwe media, vormen en concertformules, en de inspirerende ontmoeting tussen vertolkers, componisten en publiek. Transit toont waarom een TL-lamp een muziekinstrument is, hoe een experimenteel filmscript een compositie kan worden, hoe de stem zowel vertrouwd als totaal 'weird' kan zijn... En als het allemaal wat veel wordt is er nog een mogelijkheid om uit te hijgen tijdens de Pornopera van het 'Late Night Concert'.

Maarten Beirens (algemeen directeur van Festival 20/21 en artistiek leider van Transit) over Transit
"Denken we nog steeds dat muziek in essentie uit noten bestaat? Zwarte (of witte) bolletjes op notenbalken waartussen allerlei abstracte relaties bestaan - akkoorden, melodieën, ritmes. In onze verbeelding is componeren dan ook vooral dat: het uitdenken en vastleggen van harmonische, melodische en ritmische verbanden die dan vervolgens door de uitvoerders tot klinken worden gebracht.
Hoewel deze editie van Transit allerminst een gebrek aan harmonische, melodische en ritmische elementen zal tonen en al helemaal het gebruik van noten niet schuwt, toont het dat voor componisten van vandaag dit vaak slechts een eerste vertrekpunt is. Voor die jongere generatie is muziek een totaalervaring. Klank vermengt zich met performance, op een volledig fysieke manier (Jennifer Walshe, Shlomowitz/Anaraki/Orazbayeva), in de theatrale exploratie van ongewone klankbronnen (Simon Løffler, Thomas Meadowcroft, Ann Cleare, Jasper Vanpaemel), in het exploreren van multimedia (Aaron Einbond, Heleen Van Haegenborgh, Nicole Lizée), in het scènisch invullen van de volledige ruimte (het concert van Zwerm). Zelfs van klassiekere concertwerken (Francesco Fillidei, Rob Zuidam) valt in deze context het theatrale kantje des te meer op.

Transit kiest dit jaar dus resoluut voor een jonge generatie die op een integrale manier nadenkt over wat hun muziek kan omvatten en betekenen en wat ons niet enkel via onze oren kan verrassen, begeesteren en in vervoering brengen."

Vrijdag 20 okt - Transitstart in groot ornaat

HERMESensemble - 20.30u
Bereid je voor op een kleurrijk Italiaans-Vlaams avondje. HERMESensemble komt in grote bezetting o.l.v. Ed Spanjaard naar Leuven. Inclusief de wereldcreatie van Pour que la nuit finisse van Bart Vanhecke. Het concert bespeelt het hele spectrum van de schalkse spitsvondigheden van het trompetconcerto Ballata no. 5 (2015) van Francesco Filidei tot de donkere maar transcendente kleur van Eppur si muove (2014) het laatste werk dat Luc Brewaeys in opdracht van het festival schreef. Even donker - althans afgaand op de titel Pour que la nuit finisse en op de keuze voor instrumenten in het lage register - belooft het gloednieuwe werk van Bart Vanhecke te worden, dat hier de première beleeft.

Zaterdag 21 okt : Performance / Nordic Affect / Het Collectief / Yarn/Wire /Pornopera

Shila Anaraki / Matthew Shlomowitz - 11.30u
In plaats van een lecture krijg je dit jaar een performance die zich als lecture vermomt. In Lecture about Sad Music onderzoeken componist Matthew Shlomowitz, danseres Shila Anaraki en violiste Aisha Orazbayeva de relatie tussen muziek en emotie.

Bestaat er droeve muziek? En blije bewegingen? Of beelden we onszelf maar emoties in als we naar muziek en dans kijken? Zoals we van hen gewoon zijn, gaan Shlomowitz en Anaraki speels en met een knipoog om met zulke diepzinnige en pertinente vragen.

Nordic Affect - 14.00 u
Dit IJslands ensemble op barokinstrumenten, massa's elektronica en flink wat video belooft een concert voor oren én ogen. Met wereldcreaties van Heleen Van Haegenborgh, Nicole Lizée en Liisa Hirsch.

Een Ijslands ensemble op barokinstrumenten, massa’s electronica en flink wat video: dit belooft geen doordeweeks concert te worden, maar een voorstelling die alle moderne mogelijkheden aftast. Van subtiel en akoestisch bij Liisa Hirsch over de muzikale verbeelding van een nooit gerealiseerd filmscript bij Heleen Van Haegenborgh, de vindingrijke dialoog met media en technologie van Nicole Lizée tot de multimedia van componiste Maria Huld Markan en video-artieste Dodda Maggý. Een concert voor oren én ogen.

Het Collectief - 17.30u
Na hun indrukwekkende passage in 2015 is Het Collectief dit jaar opnieuw te gast op Transit. Ze brengen een gloednieuw werk van de Nederlandse componist Robert Zuidam mee, waarvoor sopraan Katrien Baerts haar opwachting maakt. Kamermuziek met een dramatische vocale twist, aangevuld met al even intense werken van Bram van Camp en Beat Furrer uit het repertoire van Het Collectief.

Yarn/Wire - 20.30u
Piano-percussiekwartet Yarn/Wire is één van de spannendste ensembles uit de New Yorkse scène. Ze brengen ook platendraaiers, bloempotten en slazwierders mee... Met een wereldcreatie van Jasper Vanpaemel.

In de Verenigde Staten geldt Yarn/Wire als één van de spannendste ensembles uit de New Yorkse scène. Hoog tijd dus om het Transit-publiek kennis te laten maken met dit piano-percussiekwartet. Ze brengen uitsluitend werken die speciaal voor hen geschreven zijn, waaronder werken van Thomas Meadowcroft en Ann Cleare. Aaron Einbond maakt met het ensemble een virtuele wandeling door New York en met Jasper Vanpaemel staat daar een componist van Leuvense bodem tegenover. Aan de lijst met percussie-instrumenten te zien (waaronder een oude platendraaier, twee bloempotten en twee slazwierders), wordt het een concert vol ongebreidelde klankfantasie.

Pornopera - 22.30u
De Nederlandse Huba de Graaff maakt furore met opera’s die zich op allerlei manieren op het dagelijkse leven oriënteren. Zo ook de prikkelende Pornopera uit 2015, voor extatische actrice en twee liefelijke harpen. Opwindende muziek, in de best mogelijke betekenis. Gebaseerd op Ovidius trouwens, voor wie twijfelt of het cultureel verantwoord is. Ideaal om je mee te laten voeren tijdens het ‘Late Night Concert’. Be there !

Zondag 22 okt : MATRIX / HYOID / Ensemble Adapter / ZWERM

MATRIX-project - 11.30u
De jongste generatie neemt met celli en contrabassen zonder schroom Minus 2 van Michael Maierhof onder handen. Met ook een staalkaart van de muzikale vruchten van de Nadar Summer Academy de voorbije zomer.

HYOID - 14.00 u
A History of the Voice wordt geen geschiedenisles. Jennifer Walshe krijgt carte blanche om met haar onnavolgbare associatievermogen voor de vier zangeressen en zangers van het jonge HYOID alle vocale mogelijkheden af te tasten. Dat belooft!

Laat je niet misleiden door de encyclopedische titel van de nieuwe creatie van Walshe. Wie zich het werk dat Jennifer Walshe in 2015 met het Nadar Ensemble bracht nog herinnert, beseft dat A History of the Voice - Self Care II allerminst geschiedkundig wordt.

De componiste krijgt carte blanche om met haar onnavolgbare associatievermogen voor de vier zangeressen en zangers van het jonge HYOID alle vocale mogelijkheden af te tasten. In een eerste toelichting over haar plannen voor dit werk vermeldde Walshe in één adem Billy Joel en 'chanting' bij bizarre sekten en ergens duikt de vraag op wat het betekent voor een mens om een dolfijn te leren tellen met een accent uit New Jersey…

Ensemble Adapter - 17.30u
Achter de 'no nonsense’ titels - de werken in dit concert heten a, b en d - van de Deense componist Simon Løffler gaan bijzonder radicale en fantasierijke ideeën schuil. Zo zijn de belangrijkste muziekinstrumenten in b drie TL-lampen (!).

Het Berlijnse Ensemble Adapter combineert deze baanbrekende werken met een creatie van Sarah Nemtsov waarvoor ze - zo vermoeden we - wél hun vertrouwde instrumenten mogen bespelen. Met ondersteuning van SNYK national centre for contemporary, experimental music and sound art in Denemarken.

ZWERM - 20.30u
Vlaanderens meest elektrische kwartet ZWERM sluit af met een gitaarfeestje: Our Ears Felt Like Canyons. Joanna Bailie, Christopher Trapani en Alexander Schubert in 360° surround-ervaring. Dat zal (en mag) knallen.

Praktische info :

Transit - Festival voor nieuwe muziek
Vrijdag 20, zaterdag 21 en zondag 22 oktober 2017
STUK - Leuven


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festival2021.be

Elders op Oorgetuige :
Zwerm start nieuw seizoen met première op Ruhrtriennale Essen, 11/08/2017

23:18 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Ervín Schulhoff : een grote onbekende op Novecento

Ervín Schulhoff Met nog twee concerten te gaan zit het festival Novecento er bijna op. Deze week treedt nog een grote onbekende naar voren en volgende week mag de componiste met de hamer het festival afronden. 

- Een grote onbekende : Ervín Schulhoff
Uitvoerders: Daan Vandewalle piano, Johan Van Cauwenberge stem, Pieter Bergé tekst , Klaas Coulembier montage

Ervín Schullhoff? Nooit van gehoord? Dat zou kunnen, maar het is doodjammer. Schulhoff is één van de meest flamboyante persoonlijkheden uit de jaren 1920. Hij beheerste zowat alle muzikale stijlen van zijn tijd, ongeacht of ze nu Frans, Duits, Tsjechisch of Amerikaans waren, en hield er bovendien heel uitgesproken meningen op na:

• hij klopte aan bij Debussy waar hij na één les buiten vloog;
• hij flirtte met Georges Grosz en het Duitse dadaïsme;
• hij dompelde zich onder in de nieuwe wereld van de jazz…

Hij was van alle markten thuis, en zo origineel en vastberaden dat hij op alles wat hij deed zijn eigen stempel drukte: soms brutaal en grootsprakerig, soms verfijnd en intiem, maar altijd aangedreven door het heilige vuur van de artistieke vernieuwing.

Je krijgt hier drie verrassende dubbelportretten telkens met muziek én tekst én beeld! Ervin Schulhoff versus Alban Berg - Igor Stravinski - Arnold Schönberg

Daan Vandewalle
Daan Vandewalle is al jarenlang een gepassioneerde pleitbezorger van Ervín Schulhoffs weinig gespeelde muziek. Hij valt voor de veelzijdigheid ervan, voor de fascinerende vermenging van humor en diepgang, voor de pianistieke perfectie, en voor het culturele bewustzijn dat eruit spreekt. Die culturele achtergrond wordt in het concert geïntegreerd met een beeld- en tekstcollage.

Johan Van Cauwenberge
Kunstenaar en dichter Johan Van Cauwenberge doceerde kunstkritiek aan het Instituut voor Journalistiek in Brussel, gaf lezingen, schreef essays en werkte voor Klara. Tijdens de festivaleditie 2017 leent hij tweemaal zijn warme stem: tijdens À quatre, à cinq, à sept op de Ravel & co, en ter begeleiding van het concert Een grote onbekende: Ervín Schulhoff.

Praktische info :

Een grote onbekende : Ervín Schulhoff
Woensdag 18 oktober 2017 om 20.30 u
STUK - Leuven


Meer info : www.festival2021.be

Elders op Oorgetuige :
Novecento neemt een frisse duik in het rijke repertorie van de 20ste eeuw, 25/09/2017

00:06 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

14/10/2017

Ars Musica Hedendinsdagen : De mythologie bij Lewis Carroll

Jean-Marc Fessard Dit najaar stelt Ars Musica een concertreeks voor rond de thema’s geschiedenis, filosofie, sociologie, wetenschap, circus en architectuur. De Hedendinsdagen zijn vijf avonden waarin de muzikale creatie een actieve rol op zich neemt en de debatten vanuit een verrassende hoek in vraag stelt.

De mythologie bij Lewis Carroll
Hoewel de door Lewis Carroll bedachte wereld vaak met de kindertijd wordt geassocieerd, is hij uitgegroeid tot een referentie in de volwassen culturele literatuur. Met de creatie van een “surrealistische mythologie”, een referentie voor André Breton en Louis Aragon, beide vurige voorstanders van het werk van Lewis Carroll, leverde de diabolische Britse auteur een werk af dat speelt met dubbele bodems en een veelheid van mogelijke interpretaties. Marie-Hélène Inglin-Routisseau, auteur van het boek “Lewis Carroll in de verbeelding van de Fransen”, verschenen bij L’Harmattan, bestudeerde de invloed van Lewis Carroll bij Jean Cocteau, Paul Eluard en Raymond Queneau. Allen verwijzen naar Alice als het oudere zusje van Lolita en Zazie.

Van György Ligeti tot Ivo Malec, van Arne Nordheim tot Ake Parmerud, zonder Harry Partch en Unsuk Chin te vergeten: talrijk zijn de componisten die inspiratie zochten in het werk van Lewis Carroll. Klarinettist Jean-Marc Fessard (foto) en de leerlingen klarinet van het Koninklijk Conservatorium Brussel zullen een aantal van deze werken uitvoeren in een zoektocht naar die toch wel bijzondere literaire wereld van de Britse onruststoker.

Programma :

  • Unsuk Chin ( 1961 ), Alice in Wonderland Advice from a caterpillar voor basklarinet (2017)
  • Terry Riley ( 1961 ), Mythic Birds waltz voor strijkkwartet (1983)
  • Jean-Marc Fessard ( 1969 ), Alice, Compositieopdracht Ars Musica, wereldcreatie ( 2017 )

Praktische info :

Ars Musica Hedendinsdagen : De mythologie bij Lewis Carroll
Dinsdag 17 oktober 2017 om 20.30 u
Théâtre Poème - Brussel


Meer info : www.arsmusica.be

23:13 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

13/10/2017

Festival Dag in de Branding in het teken van de piano

Saskia Lankhoorn Deze editie van Festival Dag in de Branding draait om de piano. Dit is trouwens de eerste editie van Festival Dag in de Branding onder curator Saskia Lankhoorn (foto). Kate Moore gebruikt er maar liefst acht voor haar werk Sensitive Spot. Cello8ctet Amsterdam viert de 80ste verjaardag van Philip Glass met een programma met nieuwe bewerkingen, ditmaal van zijn filmmuziek voor Dracula en The Hours.

Op uitnodiging van het festival komt de Amerikaanse componist en pianist Michael Hersch naar Nederland voor een uniek, eenmalig optreden. Hij vertolkt zijn eigen The Vanishing Pavilions, een aangrijpende cyclus voor solo piano.

Ensemble Klang werpt een eigenwijs licht op de piano en Roi Nachshon pakt uit met de ‘Percano’ (percussie en piano in één) en een rijdende vleugel.

Ten slotte brengt het Residentie Orkest in het Koninklijk Conservatorium een bijzondere première van het pianoconcert van Ton de Leeuw. De partituur werd onlangs herontdekt en aan de bekende pianist Ralph van Raat voorgelegd. Die was er zo enthousiast over, dat Festival Dag in de Branding niet anders kon dan dit ongehoorde werk zijn wereldpremière te laten beleven.

Saskia Lankhoorn nieuwe curator Festival Dag in de Branding
"De muziek van de 21ste eeuw!" Daar draait het de komende twee jaar in Festival Dag in de Branding om, aldus pianiste Saskia Lankhoorn. Als nieuwe curator van het Haagse festival voor nieuwe muziek mag zij haar stempel drukken op de programmering. Tijdens de eerstvolgende editie op zaterdag 14 oktober is haar invloed al goed merkbaar.

De veelzijdige en eigenzinnige pianiste Saskia Lankhoorn (1979) is actief op het gebied van solo en kamermuziek in de hedendaagse muziek scene. Ze trad op met ensembles als Asko|Schönberg, ELECTRA en Slagwerk Den Haag en is als medeoprichter vast verbonden aan ensemble Klang. Ook vormt Saskia het pianoduo X88 met de Canadese pianiste Vicky Chow, bekend van de Bang on a Can All Stars. Afgestudeerd aan het Koninklijk Conservatorium heeft Lankhoorn stevige banden met Den Haag.

De eerste editie van Festival Dag in de Branding in 2017-2018 op zaterdag 14 oktober is een ode aan de pianist. Saskia Lankhoorn treedt zelf op, maar wil vooral ruimte maken voor collega-pianisten, zoals Michael Hersch en de befaamde Michael Riesman, sinds jaar en dag de rechterhand van Philip Glass. Hij is muzikaal leider van het Philip Glass Ensemble en hij dirigeerde al diens filmscores.

De muziek van Glass weerspiegelt volgens Lankhoorn een belangrijke trend van dit moment: het zoeken naar lengte en ruimte in muziek. ‘Het minimalisme in nieuwe vorm is weer terug’, stelt ze. ‘Kijk maar naar alle minimal musicfestivals. Luisteraars verlangen naar een soort uitgestrektheid, langere stukken die gaan over tijdsbesef en tijdservaring. Het is een behoefte aan een andere wereld – zoals je ook met de smartphone allerlei werelden onder handbereik hebt. In het universum dat je met minimal music oproept kun je met een vergrootglas naar muzikale patronen kijken, bestaande muzikale effecten als nieuw ervaren en de fascinerende opbouw ervan zien. Het is haast een wetenschappelijke benadering, maar met die andere tijdsbeleving als doel.’

Festival Dag in de Branding vindt dit seizoen plaats op za 14 oktober 2017, za 2 december 2017, za 10 maart 2018 en za 26 mei 2018. De editie van maart is de eerste die volledig uit de koker van Lankhoorn komt. In de komende twee seizoenen van Festival Dag in de Branding wil ze de nieuwe ontwikkelingen in de muziek van de 21ste eeuw laten zien. De trefwoorden daarbij zijn: lengte en ruimte in muziek, interdisciplinariteit, contrasten, flexibele opstellingen (van zowel musici als luisteraars) en intimiteit.

Praktische info :

Dag in de Branding # 45 : 8 x 88 toetsen
Zaterdag 14 oktober 2017 vanaf 13.00 u
Op verschillende locaties in Den Haag


Meer info : www.dagindebranding.nl

21:49 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

10/10/2017

Derde editie interdisciplinair Festival ARTONOV in Brussel

Festival ARTONOV Van 13 tot 15 oktober 2017 vindt de derde editie van het ARTONOV festival plaats in verschillende Brusselse Jugendstil- en Art Décogebouwen: architectuur als een essentieel element van het artistieke performance-ritueel.

Voor het eerst strijkt ARTONOV dit jaar ook neer in gebouwen uit andere stijlperioden: het Fin-de-Siècle museum en de Rubenszaal van het Oldmasters Museum (Koninklijke Musea voor Schone Kunsten). Ook in deze nieuwe festivallocaties staan zintuiglijke ervaring en artistiek gebaar centraal.  

Jugendstil en Art Déco blijven wel de hoofdmoot uitmaken met het Max Hallet hotel, het Horta museum, het hotel Winssinger of nog een pareltje van de hand van architect Ernest Blerot.

De programmatie van deze derde editie is opgebouwd rond de dialoog die artistieke performance,  en kunst in het algemeen, kan aangaan met de ruimte. De uitgenodigde kunstenaars zetten allen de interactie tussen kunstpraktijk en  architectuur in de verf. Hun werk versterkt de « geest van het gebouw », de « Genius loci ».

Voor het eerst is de kookkunst vertegenwoordigd, dankzij de samenwerking van het ensemble Dialoghi met de Belgische sorbet-grootmeester Samuel Droeshout voor de muziektheatervoorstelling « Aria di sorbetto ». Dialoghi, dat bestaat uit leden van het Freiburger Barockorchester, tovert een dialoog van culinaire finesse, toneel en muziek om tot een kleurrijk zintuiglijk feest, in het Max Hallet Hotel.

In Ernest Blerot’s Maison Flagey aan de vijvers van Elsene hangt designer Elise Peroi drie textielstructuren op. De installatie is in trapezevorm en refereert naar de metronoom. De expressiviteit wordt gevoed door tal van dimensies: het weven, het gebaar, de ruimte, QiGong, het innerlijke landschap. Alle elementen worden innig met elkaar verbonden door het cellospel van Roel Dieltiens.
In het Fin-de-Siècle Museum brengt celliste Valérie Aimard een niet te missen rondtrekkende mime-voorstelling rond James Ensor, terwijl de Rubenszaal van het OldMasters Museum wordt ingepalmd door schilder Benoît Van Innis en pianiste Claire Chevallier. Zij brengen een performance waar het muzikale gebaar van Moessorgski’s Beelden uit een Schilderijententoonstelling in rechtstreekse dialoog treedt met het visuele gebaar van de schilderkunst.

Eveneens op de affiche staat fagotist/journalist Antoine Pecqueur in een samenwerking met accordeoniste Marie-Andrée Joerger, of nog klarinettist Vincenzo Casale die, samen met studenten uit La Cambre, het artistieke gebaar uit de Jugendstil doet herleven. Zij brengen hedendaagse, transdisciplinaire performances rond de figuur van Henry Van de Velde in het Horta Museum, dit naar aanleiding van de tentoonstelling die er aan hem wordt gewijd.

In het Hotel Winssinger, tenmidden van de tentoonstelling gewijd aan Jean-Michel Meurice, brengt choreograaf-danser Gabriel Schenker « Pulse Constellation », een voorstelling waarbij een kaleidoscoop aan ritmes en coördinaties het lichaam van de danser doorkruisen in overlappende tempo’s.

Tot slot staan ook twee familievoorstellingen op het programma, beide voorafgegaan door artistieke workshops voor kinderen. In de Catteau-Hortaschool en de gemeenteschool n°1 in Schaarbeek staan het duo Laterna Magica en het ensemble Clarnival garant voor plezier en vermaak van jong en minder jong.

Praktische info :

Festival ARTONOV
Van vrij 13 t.e.m. zo 15 oktober 2017
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op festival-artonov.eu

21:49 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Film Fest Gent & Vooruit : een kruisbestuiving tussen beeld en muziek

Film Fest Gent Film Fest Gent en kunstencentrum Vooruit hebben een lange geschiedenis. Sinds jaar en dag wordt er tijdens het filmfestival samengewerkt aan een uitdagend programma dat de randen van cinema verkent in performances, theaterstukken, optredens en lezingen. Met ingang van 2017 worden deze banden steviger aangehaald om elf dagen lang dé plek te zijn voor een boeiende kruisbestuiving tussen beeld en muziek. De Belgische band STUFF. geeft op 11 oktober de aftrap met een live bewerking van muziek van filmcomponist Howard Shore

Voor deze 44ste editie van Film Fest Gent slaan Vooruit en Film Fest Gent opnieuw de handen in elkaar. In oktober 2017 gaat een select kransje muzikanten aan de slag met zelfgekozen filmmateriaal. Zo vertimmert het avontuurlijke, Gentse combo STUFF. enkele iconische filmscores van Howard Shore. Ook het legendarische Goblin en de ambient supergroep Gaussian Curve passeren in Vooruit met een unieke live show.

Film Fest Gent - dit jaar toe aan haar 44ste editie - en Vooruit hebben samen ondertussen een mooie traditie opgebouwd, waarbij de combi muziek en film centraal staat. Dat leverde de voorbije jaren een paar memorabele momenten op. Denk maar aan de uitverkochte show van het instrumentale doom-ensemble Earth bij de Japanse cultfilm 'Belladonna of Sadness', de Zuid-Afrikaanse Shangaan electro van Nozinja met 3D visuals of de passage van de minimalistische componist Terry Riley en zoon Gyan.

Dat smaakt naar meer. Elf dagen lang nodigen Film Fest Gent de spannendste muzikanten van het moment uit, die op hun beurt aan de slag gaan met het filmmateriaal van hun keuze. Een eigenzinnige mix van beeld en film met elektronica, jazz, avant-rock, ambient of sound art: alles is mogelijk. Verwacht je aan eenmalige projecten, onverwachte combo's, nieuwe perspectieven op vergeten filmpareltjes, 3D animatie, geflipte videoclips en excentrieke cultcinema.

STUFF., deze zomer nog te zien op Gent Jazz, neemt op 11 oktober de openingsact voor zijn rekening. Tijdens ‘STUFF. plays Howard Shore' improviseert het vijftal live gebaseerd op de muziek van componist Howard Shore bij de cultfilms van David Cronenberg. Ze spelen in een video-installatie die Frederik Jassogne en Bart Moens speciaal voor de gelegenheid maken.

Ook de muziekresidenten van Vooruit laten zich niet onbetuigd: Mary Ocher (wo 18.10) en Roman Hiele (do 19.10) trakteren bezoekers elk op een unieke filmscore. Hiele zal muziek maken bij een animatiefilm van kunstenares Gabriela González. Het internationale collectief Gaussian Curve (do 12.10) geeft een exclusieve Belgische show, videokunstenares Heleen Blanken zorgt dan voor de live visuals. Verder brengt de Hamburgse synthpop-kunstenaar Felix Kubin de Belgische première van 'Takt Der Arbeit' (do 19.10). Goblin speelt hun muziek voor de cult horror-klassieker 'Dawn Of The Dead' van Romero (vr 20.10), en Heleen Van Haegenborgh & Frederik Leroux (zo 15.10) zorgen voor een soundtrack bij een film... die niet bestaat.

Praktische info :

Vooruit & Film Fest Gent
Van wo 11 t.e.m. za 21 oktober 2017
Vooruit - Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.filmfestival.be en vooruit.be

21:34 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

08/10/2017

Novecento richt schijnwerpers op Grisey's Vortex Temporum

Gérard Grisey Het sextet Vortex Temporum van de Franse spectralist Gérard Grisey (foto) geldt meer en meer als een van dé grote kamermuziekwerken uit de late 20ste eeuw. Ondanks het grote succes dat Anne Teresa De Keersmaeker er enkele jaren geleden (en recent nog in het MOMA) mee haalde, blijft het werk vooralsnog onderbelicht. Daarom richt Novecento er volop de schijnwerpers op, en laat het dit werk niet één, maar twee maal horen. Dat geeft je alvast de gelegenheid om helemaal door te dringen in de wonderbaarlijke tijdsdimensies die Grisey in Vortex Temporum uittekent. Daarbij komt niet alleen het menselijke perspectief aan bod, maar ook dat van walvissen, vogels en insecten. Tussen de twee uitvoeringen is er een kort intermezzo, waarin de musici hun fascinatie voor dit werk zelf zullen toelichten.

Voor het New European Ensemble is Vortex Temporum een absolute ‘klassieker’. Het werk vormde zelfs mee de aanleiding tot hun oprichting in 2008. Sindsdien voeren ze het met onverminderde passie uit. Intussen hebben ze een stevige reputatie uitgebouwd, niet alleen als superieure musici, maar vooral ook als onvermoeibare ambassadeurs van nieuwe muziek, vaak in combinatie met ander kunstvormen.

Gérard Grisey - Vortex Temporum
Gérard Grisey
geldt als één van de eerste en belangrijkste componisten van het spectralisme, waarin de klank evenzeer centraal staat. Elke muzikale toon bestaat uit een grondtoon - de toon die we horen - en een aantal boventonen die een geordende reeks met specifieke verhoudingen vormen. Deze boventonen horen we meestal niet als dusdanig, maar ze bepalen wel de kleur van de klank, het specifieke timbre. Dit akoestisch fenomeen wordt vertaald naar een abstracte verzameling toonhoogtes waarmee de componisten aan de slag gaan.

In feite ligt de oorsprong ook hier in de elektronische muziek. Zuiver elektronische klanken worden gemaakt door de samenstelling (synthese) van eenvoudige tonen tot een complexe klank. Op die manier kan een synthesizer klanken produceren die klinken zoals een piano of een trompet. Gérard Grisey nam dan ook het begrip 'synthèse instrumentale' in de mond. De afzonderlijke componenten van een klank worden verspreid over een instrumentaal ensemble of een orkest, en op die manier wordt een nieuwe klank samengesteld. Door die focus op klankkleur - het spectralisme heeft nauwe banden met het eveneens Franse impressionisme - wordt spectrale muziek vaak geassocieerd met langzaam ontwikkelende akkoorden en een weinig beweeglijke textuur. Nochtans zijn heel wat componisten (onder andere Luc Brewaeys) precies bezig geweest met het creëren van een zekere dynamiek en het (her)introduceren van snelheid. Deze aandacht voor de muzikale tijd is cruciaal in Vortex Temporum (1994-1996).

Vortex Temporum is een eerder atypisch werk binnen het oeuvre van Grisey. Jean-Luc Hervé, een medewerker van Grisey die nauw betrokken was bij het kopiëren van de originele partituur noteerde volgende getuigenis: "Mijn eerste contact met Vortex Temporum kwam er via de omweg van het schrift, aangezien Gérard Grisey me - toen ik nog student was aan het conservatorium - gevraagd had hem te helpen bij het kopiëren van zijn recentste werk. Ik was verbaasd over het aantal noten, de snelheid van het discours en het repetitieve aspect die geen karakteristieken waren van de spectrale muziek. Maar ondanks mijn onvermogen om er een helder beeld van te krijgen was ik meteen overtuigd dat het hier ging om een bijzonder origineel werk. "

Inderdaad, wie spectrale muziek associeert met langzaam opgebouwde akkoorden, subtiele har- monische verschuivingen en kleurrijke samenklanken schrikt wel even bij de eerste aanblik van de partituur, of bij het horen van de eerste maten van het werk. Grisey katapulteert ons meteen naar het midden van de vortex of draaikolk (een veel gebruikte vertaling is de maalstroom van de tijd ) uit de titel. Het hele ensemble speelt een wervelende figuur gebaseerd op één akkoord, en meteen is duidelijk wat Hervé bedoelt met het repetitieve aspect van deze muziek. De contouren van deze wervelende figuren volgen trouwens de vorm van de geluidsgolven die gebruikt worden in de elektronische muziek, zoals de sinus- en de zaagtandgolf.

In de drie delen van het werk speelt Grisey eigenlijk met drie verschillende soorten tijd: de menselijke tijd, (de tijd van de taal en de ademhaling), de uitgerekte tijd van de walvissen en de gecomprimeerde tijd van de vogels en insecten. Hetzelfde basismateriaal wordt op telkens andere manieren in de tijd geprojecteerd.

Het is boeiend te zien hoe twee verschillende ontwikkelingen in de elektronische muziek gedeeltelijk leidden tot twee verschillende componeerstijlen en tradities. Helemaal opmerkelijk is dat de Duitse Helmut Lachenmann zijn compositietechniek verbindt aan de Franse musique concrète , terwijl de Franse Gérard Grisey een instrumentaal equivalent creëert voor de Duitse klanksynthese. In beide gevallen is de muziek op zich erg bijzonder, en bewijst ze dat avontuurlijke klankexploraties ook zonder elektronische hulpmiddelen mogelijk zijn.

Praktische info :

New European Ensemble : Gérard Grisey, Vortex Temporum
Maandag 9 oktober 2017 om 20.30 u
Iers College - Leuven


Meer info : www.festival2021.be en neweuropeanensemble.com

Bron : tekst Klaas Coulembier voor programmaboekje Novecento 2013

Extra :
Gérard Grisey op brahms.ircam.fr en youtube
Interview met Gerard Grisey, David Bündler in 20th-Century Music, 1996 op www.angelfire.com

Elders op Oorgetuige :
Novecento neemt een frisse duik in het rijke repertorie van de 20ste eeuw, 25/09/2017
Vortex Temporum van Anne Teresa De Keersmaeker, Rosas & Ictus in Turnhout en Gent, 15/10/2014

21:53 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Van de gamelan tot de street sound : Indonesische muziek uit verleden en heden op Europalia Indonesia

Europalia Indonesia Europalia zoomt van 10 oktober 2017 tot 21 januari 2018 in op de traditionele en hedendaagse cultuur van Indonesië. Het tweejaarlijkse festival biedt een nieuwe kijk op het gastland, met talrijke artistieke uitwisselingen en creaties op het vlak van tentoonstellingen, dans en muziek - met de gamelan in de hoofdrol -, literatuur en film.

De muzikale programmering van Europalia Indonesia geeft ruim aandacht aan de gamelan met vier legendarische bespelers van dat emblematische Indonesische instrument die de diversiteit ervan komen laten horen. Ook op de affiche staan street sound (hiphop, jazz, metal, elektronische muziek) en de beroemde Indonesische rock & roll uit de jaren '60 en '70. En drie Europese musici gingen in Indonesië op residentie en presenteren het resultaat van hun ontmoetingen met lokale artiesten.

De term gamelan verwijst zowel naar het muziekgenre als naar het orkest (meestal samengesteld uit gongs, metallofoons, drums en andere percussie-instrumenten). De typische ritmes en klanken ervan oefenden op de westerse en internationale musici een sterke invloed uit. Zo inspireerde het composities van zulke uiteenlopende artiesten als Debussy, Satie, Britten, Glass en zelfs Sonic Youth. Om de grote diversiteit van die traditie te illustreren gaan niet minder dan vier hedendaagse gamelanlegendes in op de uitnodiging van Europalia Indonesia: A. L. Suwardi, I Wayan Gde Yudane, Rahayu Supanggah en Iwan Gunawan. Die laatste speelt met zijn orkest arrangementen van de muziek van de Amerikaanse 'straatcomponist' Moondog op een gamelan die speciaal voor de gelegenheid is gebouwd. Stefan Lakatos verleende zijn medewerking aan dit uniek initiatief van het festival.

Een terugkerend onderdeel van Europalia Indonesia is de uitwisseling met artiesten uit het gastland. Drie Europese musici zijn voor een residentie naar Indonesië vertrokken, om er muziek te creëren met collega-muzikanten aldaar. In Java ontdekte de Belg Dijf Sanders instrumenten en tradities die hij in zijn volgende album en in zijn komende concerten integreert. De in Duitsland wonende Libanese dj en producent Rabih Beaini presenteert zijn werk met een Indonesisch duo dat gespecialiseerd is in de heilige en minimalistische 'tarawangsa'-muziek. En het Duitse multi-talent Wolf Müller (aka Jan Schulte/Bufiman) komt met een mix van disco en tribal music, nadat hij in de jungle van Borneo nader kennis maakte met een aantal lokale instrumenten en ritmes.

Het project Indonesian Street Sound biedt de gelegenheid om de rijke - maar in Europa amper gekende - Indonesische scene van hiphop-, jazz-, metal- en elektronische muziek te ontdekken. Europalia Indonesia programmeert muzikanten die in eigen land enorm populair zijn en die op hun eigen manier westerse muzikale stijlen overnamen en combineerden met traditioneel Indonesische ingrediënten om er een originele en fascinerende nieuwe identiteit aan te geven.

Voor het openingsfeest in Les Brigitinnes roept Europalia, in samenwerking met Les Ateliers Claus, de sfeer van de Indonesische rock & roll attitude uit de jaren 60 en 70 op met een tributeband van de legendarische The Flower Girls (Dara Puspita) en DJ David Tarigan. Bij wijze van contrast komen zangers en musici speciaal uit Papoea hierheen om het publiek te laten kennismaken met hun indrukwekkende singsing, een van de oudste nog bestaande muziekvormen die maar zelden in het buitenland is te horen.

Praktische info :

Europalia Indonesia
Van dinsdag 10 oktober 2017 tot zondag 21 januari 2018


• Gamelanconcerten: in Brussel (BOZAR) en in verschillende Belgische en Europese steden
• 'Moondog for Gamelan': in Brussel (AB), Londen, Berlijn en Krakau
• Dijf Sanders: Brugge, Gent, Brussel (Beursschouwburg)
• Rabih Beaini: Eupen, Gent, Berlijn en Den Haag
• Jan Schulte/Wolf Müller: Brussel (BOZAR), Eupen en Gent

Uiteraard valt er nog veel meer te beleven in België (Antwerpen, Brussel, Bierbeek, Gent, Luik, Eupen, Leuven, Evergem, Lokeren, Turnhout, Charleroi, Strombeek, Brugge, Mons, Tournai, Binche, Sankt Vith, Mechelen, Mariemont), Nederland (Den Haag, Rotterdam, Deventer, Amsterdam, Leiden, Arnhem, Olst), Frankrijk (Bordeaux, Valenciennes, Amiens, Châlons-en-Champagne), Duitsland (Berlijn, Münster), Polen (Krakow) en Groot-Brittannië (Londen).

Het volledige programma en alle verdere info vind je op europalia.eu

06/10/2017

19de editie Images Sonores met hommages en creaties van gemengde muziek

Images Sonores Van 7 oktober tot 17 december 2017 presenteert het Centre Henri Pousseur de 19de editie van het festival Images Sonores. Zes programma's in Luik en Brussel laten fans van gemengde muziek en nieuwsgierigen die klankwereld verkennen waarin akoestische en elektronische instrumenten de dialoog met elkaar aangaan. Op het programma staan werken van o.a. Stockhausen, Bartholomée, Couvreur, Ferrari, Lenfant, alsook diverse internationale creaties.

Tijdens het openingsweekend, op 7 en 8 oktober in het Théâtre de Liège, brengt het festival hulde aan de Duitse componist Karlheinz Stockhausen, die 10 jaar geleden overleed. Die pionier van de elektroakoestische en gemengde muziek was een van de meest vernieuwende en bijzondere naoorlogse muzikanten. Het Ictus ensemble vertolkt enkele van zijn bekendste composities uit de jaren zestig, alsook recenter werk. Zaterdagavond staat Kontakte voor piano, slagwerk en elektronica (1960) op het programma. Op zondagnamiddag vertolkt het ensemble Mikrophonie I voor tamtam en 6 vertolkers (1964), alsook het indrukwekkende Signale zur Invasion voor trombone en elektronica (1992), uit Stockhausens innovatieve operacyclus Licht.

Op 7 oktober speelt het jonge, talentvolle Ensemble Hopper eerst nog Al Fine voor ensemble (2015) van François Couvreur, die dit jaar de Ça Balance Classique-wedstrijd won, gevolgd door de wereldcreatie van Collegamenti, van jurylid Marcel Cominotto.

Op 9 en 10 november, in het Musée de la Boverie, besteedt het tweede festivalluik aandacht aan de delicate opgave van de collectieve improvisatie en van de open compositievorm in combinatie met tape. Op donderdag 9 spelen studenten van het Luiks conservatorium werken van Luc Ferrari en Thomas Kessler. Op vrijdag 10 improviseert het Ensemble Hopper op Henri Pousseurs Etudes Paraboliques (1972) en brengt het een drietal creaties van studenten uit Michel Fourgons compositieklas. Daarna voert Brigitte Foccroulle Duocto II voor piano en elektronica (2012) van Patrick Lenfant uit. Tijdens beide concerten verzorgt het Centre Henri Pousseur de live elektronische begeleiding. Op het programma staat ook Passacaille voor marimba en elektronica van Pierre Bartholomée, medeoprichter van het Centre Henri Pousseur, die dit jaar 80 wordt (dit werk wordt herhaald op 9 december).

Op zaterdag 9 december staat de Frans-Argentijnse componist Martin Matalon centraal in de Monos Art Gallery te Luik, met de vertolking van Traces VIII en Traces X, respectievelijk voor viool en voor accordeon en elektronica. In die werken plaatst hij het rijke spelpalet van de solist tegenover de elektronica en haar onbegrensde mogelijkheden op het vlak van geluid, timbre, ruimtelijkheid en temporaliteit. Die avond wordt ook Pierre Bartholomées Passacaille hernomen, die al op 10 november te horen was.

Op zondag 17 december vindt het slotconcert, met een programma dat een brug slaat tussen muziek en technologie, opnieuw in Flagey plaats. In het kader van het 15-jarig bestaan van het samenwerkingsakkoord tussen Litouwen en de Franse Gemeenschap van België, presenteren Vykintas Baltakas en het Lithuanian Ensemble Network onder meer Light Music van Thierry De Mey, Music of Falling Sounds van Vykintas Baltakas en een creatie van Stéphane Orlando (de laatste twee werken zijn ontworpen in de studio's van het Centre Henri Pousseur).

Het in 1970 opgerichte Centre Henri Pousseur speelde een baanbrekende rol in de uitvoering en de verspreiding van elektronische muziek en, in het bijzonder, van gemengde muziek. Het staat open voor de kunstenaars uit de Wallonië en Brussel, uit de andere landsgewesten en uit het buitenland.

Praktische info :

Images Sonores
Van zaterdag 7 oktober t.e.m. zondag 17 december 2017

Op verschillende locaties in Luik en Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.images-sonores.be en www.centrehenripousseur.be

19:32 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende