13/11/2013

In memoriam John Tavener (1944-2013)

John Tavener Op dinsdag 12 november overleed de Britse componist Sir John Tavener, één van de bekendste Britse componisten van spirituele muziek. Hij werd 69. John Tavener werd door het grote publiek opgemerkt door de uitvoering van zijn 'Song for Athene' uit 1993 tijdens de rouwdienst voor prinses Diana in september 1997. Zijn stuk 'The Protecting Veil', voor cello en strijkers, stond in 1998 maandenlang boven aan de klassieke top 10. In 1968 verkreeg hij voor het eerst bekendheid door zijn compositie 'The Whale' naar het Bijbelboek Jona, uitgebracht op Apple Records, de platenmaatschappij van The Beatles. Tavener werd in 2000 in de adelstand verheven.

John Tavener werd op 28 januari 1944 geboren in Londen. Hij studeerde muziek aan het Royal College of Music in Londen bij onder meer Lennox Berkeley. Hij brak door met zijn compositie The Whale (de walvis) naar het bijbelboek Jona. Na zijn toetreding tot de Russisch-orthodoxe Kerk in 1977 kreeg zijn muziek steeds meer een spiritueel karakter. Daarmee ging kerkmuziek een groter aandeel in zijn oeuvre innemen. Taveners oeuvre - dat meestal als neo-klassiek wordt beschreven - refereert zowel naar westerse als oosterse muziek. Daarbij was zijn bekering in 1977 tot de Russisch-orthodoxe kerk van groot belang. Later zou hij zich ook sterk interesseren voor de islam en het boeddhisme. Muzikaal leunde hij ook aan bij Olivier Messaen, Arvo Pärt en de minimalistische stroming.

Bekendheid genoot Tavener onder meer van koorwerken als The Lamb, Funeral Ikos en Song for Athene. Dat laatste werk werd bij een breed publiek bekend door de uitvoering tijdens de uitvaartdienst van prinses Diana in Westminster Abbey in 1997. In zijn latere werk The Veil of the Temple wist hij zich beïnvloed door het boeddhisme.

Tavener had al heel lang gezondheidsproblemen. In 2007 kreeg hij een hartaanval, waarna hij 4 maanden in het ziekenhuis lag. Na zijn hartaanval lieten artsen Tavener weten dat hij niet meer als componist aan het werk kon gaan. Hij bleef echter actief in de muziekwereld. Drie van zijn composities gingen afgelopen zomer in première op het Manchester International Festival. Zijn laatste werk, drie Shakespeare Sonnetten, gaat op vrijdag 15 november in Southwark Cathedral in Londen in première.

Extra :
John Tavener op www.chesternovello.com, nl.wikipedia.org en youtube
John Tavener: post-modern en terug naar af?, Friska Frank op www.nopapers.nl
John Tavener: his final interview, Ivan Hewett in The Telegraph, 13/11/2013

21:55 Gepost in Actualiteit, Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook

07/09/2013

In memoriam Dick Raaijmakers (1930 - 2013)

Dick Raaijmakers Op woensdag 4 september overleed de Nederlandse componist, wetenschapper en muziekpionier Dick Raaijmakers. Raaijmakers staat bekend als een van de grondleggers van de elektronische muziek in Nederland. Hij maakte in de jaren vijftig in het Natuurkundig Laboratorium (Natlab) van Philips in Eindhoven experimentele populaire muziek met behulp van elektronische middelen. Een groot deel van zijn leven tot aan zijn pensioen was hij docent aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.

Dick Raaijmakers studeerde piano aan het conservatorium in Den Haag en werkte op de afdeling voor elektro-akoestisch onderzoek van Philips. Tussen 1956 en 1964 was Raaijmakers actief in het natuurkundig laboratorium, ook wel Natlab, van het elektronicaconcern. Hij was de eerste ter wereld die zich bezighield met elektro-akoestiek en wordt derhalve als grondlegger van de elektronische muziek gezien.

Hij experimenteerde samen met Tom Dissevelt onder de naam Electrosoniks met via elektronische middelen gemaakte popmuziek, die van invloed zouden zijn op het werk van Kraftwerk en Giorgio Mororder. Onder het pseudoniem Kid Baltan (anagram van Dick Natlab) bracht de platenfirma van Philips de elektronische werken uit.

In 1966 keerde hij als docent terug naar zijn leerschool in Den Haag. Tot zijn pensioen in 1995 was hij aan het conservatorium docent elektronische en hedendaagse muziek. Vanaf 1991 was hij eveneens theaterdocent, waarna erkenning volgde voor zijn wetenschappelijke en artistieke werken.

Zo won hij diverse oeuvreprijzen en ontving hij een eredoctoraat aan de Universiteit van Leiden. Zijn belangrijkste wetenschappelijke publicatie was het boek 'De Methode' uit 1984, waarin hij de samenhang van beweging, oorzaak, gevolg en de waarneming daarvan beschreef.

Extra :
Dick Raaijmakers op www.muziekencyclopedie.nl, nl.wikipedia.org en youtube

00:50 Gepost in Actualiteit, Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook

24/07/2013

Goeyvaerts Trio gaat Kickstarter!

Goeyvaerts Trio De Kickstartercampagne van het Goeyvaerts Trio in samenwerking met Challenge Classics is gelanceerd. Een spannende crowdfundingcampagne om hun nieuwe album, met daarop het Stabat Mater van Arvo Pärt en een nieuwe (opdracht)compositie van Ivan Moody (beide voor drie strijkers en drie zangers) te financieren.

Kickstarter.com is een belangrijk online platform om verschillende soorten projecten te financieren. Het werkt met name erg succesvol voor musici. Iedereen (van particulier tot bedrijf) kan een project steunen met een zelf gekozen bedrag, maar het blijft niet bij een simpele donatie. Elke financiële bijdrage staat gelijk aan de aankoop van een tegenprestatie, bijvoorbeeld een CD, een exclusieve meet-en-greet sessie, of zelfs een privé-concert.

Het Goeyvaerts trio is het eerste Vlaams ensemble dat met Kickstarter in zee gaat. Het trio is bekend voor hun gedetailleerd perfectionisme en hun zorgvuldige repertoirekeuze. De nieuwe cd combineert de treurnis van het 'Stabat Mater' van Arvo Pärt met het speciaal voor deze plaat gecomponeerde 'Simeron' van Ivan Moody. Het trio kreeg voorheen voortreffelijke recensies.

De lancering van Kickstartercampagne van het Goeyvaertstrio is van start gegaan op 16 juli en loopt tot 20 augustus. Het is de bedoeling tegen die datum zo'n 11.500 euro te verzamelen bij de gulle gevers. Hun beloning gaat van een gesigneerde cd, over een privé-webcamconcert tot een maaltijd 'à la flamande' in een familiebijeenkomst terwijl het trio kookt.

De eerste twee platen van het Goeyvaerts Trio gooiden hoge ogen in de pers. The Strad noemde hun uitvoeringen van Tweede Weense School werken "full of detail, each note, each phrase, honed and polished". Gramophone noemde het een "special disc" met "the finest string trios". Naar aanleiding van hun tweede CD, met werken van onder andere Sophia Gubaidulina en Giya Kancheli, beweerde BBC Music Magazine dat het trio "performing nerves of ice" heeft.
Er wordt inmiddels vol verwachting uitgekeken naar het Goeyvaerts Trio's derde album, dat tot stand komt in samenwerking met drie zangers van het hoog aangeschreven Vox Luminis. Samen met deze zangers probeert het trio pijn en lijden te vertalen in de hoop op een nieuw begin, en dat alles met een delicaatheid die alleen dit trio kan waarborgen.

Als ondersteuning van hun Kickstartercampagne streeft het trio naar een mooie concertlijst in zalen door de hele Benelux en daarbuiten. Hun voorlopige concertagenda voor is als volgt:

21 sept '13 - Averbode/Mechelen (Stabat Mater)
24 okt '13 - Sint Niklaas
31 jan '14 - Roeselare
09 feb '14 - Sint Niklaas ("minifestival", met o.a. Stabat Mater)
20 feb '14 - Bornem
19 mrt '14 - De Adelberg, Lommel (Stabat Mater)
20 mrt '14 - Willebroek RELEASECONCERT STABAT MATER CD!
21 mrt '14 - Hasselt (Stabat Mater)
22 mrt '14 - Amuz, Antwerpen
23 mrt '14 - Muziekgebouw aan 't IJ, Amsterdam
27 mrt '14 - Leuven (Stabat Mater)
14 apr '14 - O.L.V. Kathedraal, Antwerpen (Stabat Mater)
15 apr '14 - Kasteel Heeswijk (Stabat Mater)
24 apr '14 - Festival van Vlaanderen, Kortrijk
25 sept '14 - Novecento Festival, Leuven
28 feb '15 - Paleisconcerten, Apeldoorn

Meer info : www.stringtrio.net en www.kickstarter.com

Elders op Oorgetuige :
Goeyvaerts Trio & Vox Luminis brengen spirituele muziek van Pärt en Moody in Gent, 29/04/2013

10:28 Gepost in CD, Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook

08/05/2013

George De Decker wint Music for Car Parks

George De Decker Componist en beeldend kunstenaar George De Decker (foto) wint met zijn soundscape 'Avec le bruit d’un vol d’oiseaux de nuit qui passe' de compositiewedstrijd Music for Car Parks. Deze soundscape is vanaf 8 mei te horen in honderden Interparkings. De 2de prijs ging naar het duo Mark IJzerman & Roald van Dillewijn (NL), 3de laureaat werd Jarno van Es (NL).

Verrassend en intrigerend
Iedereen met muzikaal talent kon deelnemen aan deze internationale compositiewedstrijd. Maar liefst 194 componisten componeerden hun unieke Music for Car Parks soundscape van minimum 15 minuten lang. Een vijfde van deze deelnemers was afkomstig uit het buitenland, waarvan meer dan de helft uit Nederland. De soundscapes werden blind beoordeeld aan de hand van enkele criteria. Zowel de originaliteit, het muzikale en conceptuele vakmanschap als de functionaliteit en de artistieke waarde werden in ogenschouw genomen. Er werd niet gezocht naar de beste compositie an sich maar naar de interessantste soundscape voor de context van een parkeergarage.

Winnaar: George De Decker
Een professionele jury koos met overtuiging voor de soundscape van George De Decker. De jury was verrast en geïntrigeerd door zijn intimistisch klanklandschap: "Deze Music for Car Parks is een spannende opeenvolging van prikkelende geluiden die blijven hangen. De fantasierijke soundscape vermijdt clichés en speelt gepast in op het gevoel van een parking als de ruimte tussen binnen en buiten. Deze uitgebreide soundscape van 55 minuten heft de kracht om de luisteraar vast te houden, maar geeft tegelijk ook inspirerende impulsen aan vluchtige voorbijgangers."
Georges De Decker ontvangt 2500 euro. Zijn soundscape is vanaf nu in honderden Interparkings in Europa te horen. En... hij mag een jaar lang gratis parkeren. 

Verzamelaar van klanken
Inspiratie vond De Decker niet in een parkeergarage, maar gewoon in zijn eigen klankenbestand. Hij verzamelt allerlei soorten geluid, gaande van spontane klanken die zich voordoen op straat, tot uitgelokte klanken waar hij graag en nieuwsgierig mee experimenteert in de keuken of op zijn harmonium in zijn atelier. Zijn klankenbestand bevat ook veel opnames met muzikanten. In plaats van een studio in te trekken, kiest hij er echter voor om de muzikanten naar een bos, park, tuin of op het water te brengen. Dit resulteert in verrassende, boeiende en unieke klankopnames. Volgens De Decker inspireert deze aanpak ook de muzikanten: "Als je een klarinettist hoort spelen in het bos en je loopt rond, dan hoor je ook je eigen voetstappen door het gras of het geluid van de bladeren of de regen die op de bladeren valt. Plots opent er zich een hele wereld voor je uit en dat zijn dingen die ik allemaal opneem. Om zo’n soundtrack te maken begin je die dingen te combineren. Je maakt eigenlijk een verhaal waarin je van alles probeert te vertellen met een klankwereld waardoor je wandelt."

Een soundscape die ademt
Met deze uitgebreide collectie aan klanken is hij beginnen puzzelen. George De Decker : "Die soundscape is iets dat uit materiaal bestaat dat ik al jaren verzamel. Als ik op reis ga of wanneer ik op stap ben, neem ik altijd mijn opnametoestelletje mee. Alles wat zich voordoet of een boeiende klank is, neem ik op". In dit geval opteerde De Decker voor echte klanken: "Van muzikanten, stemmen, ambiances van buiten, mijn harmonium, mijn piano, mijn melodica, mijn stappen . Alles zit daar gewoon in." In zijn soundscape is bewust geen synthesizer te horen omdat volgens hem daarin het menselijke ontbreekt. "Het probleem met synthesizers is dat het zeer afstandelijk klinkt. Het mist voor mij iets menselijks. De adem ontbreekt. In mijn soundscape zitten heel veel stemmen. Ik vind de aanwezigheid van mensen heel belangrijk omdat de adem dan aanwezig is."

'Avec le bruit d’un vol d’oiseaux de nuit qui passe'
Voor zijn soundscape bedacht De Decker de titel 'Avec le bruit d’un vol d'oiseaux de nuit qui passe'. Het is een regel uit een gedicht van Paul Verlaine: "Het gedicht gaat over Pierrot, de clowneske man met zijn grote mouwen die fladderen als vogels die ‘s nachts vliegen. De titel omvat zowel klank, beweging en iets wat je je imaginair moet voorstellen. Ik vond dat zo’n schone titel… dat is meer dan gewoon een titel geven." Elke keer opnieuw genieten De soundscape duurt 55 minuten. Het is geen klankband met een steeds terugkerend fragment van 10 minuten, maar een lang auditief verhaal. "De kans dat je het volledig hoort is irreëel maar het geeft het voordeel dat elke keer dat je in de parking komt je een ander deel van de soundscape zult horen."

Voor De Decker kan zijn jaar alvast niet meer stuk. Hij geniet van het idee dat zijn soundscape in honderden Europese parkings te horen zal zijn:"Niet dat de mensen gaan weten van wie de muziek is. Maar ik vind het wel leuk dat ik mijn eigen klanken zal horen elke keer dat ik in een garageparking binnen rijd."

Gefascineerd door parkeergarages
George De Decker is docent sounddesign aan de Koninklijke Academie Schone Kunsten in Antwerpen. Hij componeerde voor film, televisie, theater en dans. De herkenbare deuntjes van Panorama, het Journaal, Terzake, of van Recht op Recht zijn van zijn hand. George De Decker is niet alleen componist maar ook beeldend kunstenaar. Hij stimuleerde zijn leerlingen om mee te doen aan de compositiewedstrijd Music for Car Parks en deed ineens ook stiekem zelf mee. Niet om te wedijveren met zijn leerlingen, maar om zichzelf uit te dagen. Bovendien is hij gefascineerd door grote, ondergrondse parkings: "Als ik in een parking ben, vind ik het geluid of de klank van een parkeergarage altijd heel interessant om naar te luisteren. Ik heb altijd gehoopt om een klankinstallatie te maken in een grote parkeergarage omdat het daar heel raar klinkt en dit was een perfecte gelegenheid om het te doen. En dat ik dan nog win, vind ik fantastisch natuurlijk."

Bron : www.cobra.be

Elders op Oorgetuige :
Creëer een originele soundscape voor honderden autoparkings in Europa, 1/02/2013

12:48 Gepost in Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook

01/02/2013

Creëer een originele soundscape voor honderden autoparkings in Europa

Music For Car Parks Het Concertgebouw van Brugge heeft het fantastisch idee om van onze parkeerbeurt een artistieke ervaring te maken. Het Concertgebouw en Interparking schrijven namelijk een compositieopdracht uit voor een soundscape voor parkings. Iedereen met muzikaal talent die zich aangesproken voelt een eigen soundscape voor dit project te componeren, kan van 1 februari 2013 tot 15 april 2013 deelnemen aan de wedstrijd. De enige voorwaarde is dat de muziek de bezoeker op een subtiele manier aanspreekt en een meerwaarde biedt ten opzichte van de clichématige muzak. Kruip in de studio, ga aan je draaitafel staan en creëer je eigen Music For Car Parks. En misschien klinkt straks jouw soundscape in honderden Interparkings in heel Europa!

Wie ooit in het Concertgebouw Brugge was, weet dat het gebouw vlak bij een parking ligt. Waarschijnlijk het meest dichtbij van alle cultuurgebouwen van Vlaanderen. Cultuur en parking associëren zich op die manier een beetje. Die associatie krijg nu een artistiek staartje.

In het kader van de jaarprogrammering van het Concertgebouw is het 'Bang on a can all stars' collectief op 7 mei te gast in het concertgebouw. Dit collectief werd in 1987 opgericht door de Amerikaanse componisten Michael Gordon, David Lang en Julia Wolfe met als doel innovatieve muziek te maken, te spelen en te verspreiden. Het ensemble wil niet kiezen tussen avant-garde of rock, tussen ruw en complex of zacht en dissonant, tussen brutaal of melodieus. Een heel eigentijds en eigenzinnig ensemble dus.

Tijdens hun komst naar Brugge zullen ze de ondertussen al roemruchte 'Music for Airports' van Brian Eno uitvoeren. Verder bouwend op dit idee, en op het jaarthema van 'do it yourself' dacht Concertgebouw om een wedstrijd uit te schrijven voor 'Music for car parks'. Die zal te horen zijn in autoparkings over heel Europas. Het concertgebouw wil de gebruikers zelf die muziek te laten componeren waarvan ze later zelf kunnen genieten. Concertgebouw verwacht van iedereen die wil componeren dat hij een geluidsbestand van minstens een kwartier en maximum een uur, elektronisch aangelevert. Het gaat om gebruiksmuziek. De muziek wordt anoniem beluisterd en zowel professionelen als amateurs mogen inzenden.

De details van het reglement en het inschrijvingsformulier vind je op www.musicforcarparks.com.

13:55 Gepost in Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook

06/12/2012

In memoriam Jonathan Harvey (3/05/1939 - 5/12/2012)

Jonathan Harvey Op 5 december overleed de Britse componist Jonathan Harvey. Harvey was in de jaren '60 een leerling vna Karlheinz Stockhausen, maar hij vond vanaf de jaren '70 een eigen stijl, waarin zijn belangstelling voor oosterse filosofie en religie in toenemende mate een rol speelde. Tegelijk was hij enthousiast gebruiker van de nieuwste digitale technologie in zijn werk, zoals ontwikkeld in het Ircam in Parijs.

De Brit Jonathan Harvey behoort ongetwijfeld tot de meest invloedrijke componisten van zijn generatie. Hij zocht in de jaren 1960 aansluiting bij de radicale internationale avant-garde. Vertegenwoordigers van die stroming, zoals Milton Babbitt en Karlheinz Stockhausen, hadden een duidelijke invloed op zijn werk. Zo toonde Harvey zich sterk geïnteresseerd in elektronisch gegenereerde muziek en wiskundige benaderingen van klanken en structuren. Hij werkte aan het begin van de jaren 1980 zelfs een tijdje aan het IRCAM, het Parijse instituut dat Pierre Boulez had opgericht om met interdisciplinaire teams de interactie tussen muziek en technologie te onderzoeken. Nu wil dat geenszins zeggen dat Jonathan Harvey daarom streefde naar abstracte, onzinnelijke muziek. Integendeel, zijn werk is vaak zeer emotioneel geladen, hoogst expressief en zeer communicatief te noemen. Met Stockhausen deelt hij verder een uitgesproken gevoeligheid voor de religieuze relatie tussen kunst en het ongrijpbare, het kosmische. Dat leidt ook bij Harvey vanuit christelijke en boeddhistische ervaringen tot een ethische, spirituele en zelfs rituele benadering van compositie en uitvoering.

Jonathan Harvey werd geboren in Warwickshire in 1939, studeerde zang aan het St Michael's College in Tenbury en later muziek aan het St John's College in Cambridge. Hij behaalde doctoraatsdiplorna's aan de universiteiten van Glasgow en Cambridge, en ging vervolgens - op advies van Benjamin Britten - bij Erwin Stem en Hans Keller studeren. In 1969-70 was hij als Harkness Fellowverbonden aan Princeton University.

De uitnodiging van Pierre Boulez in de vroege jaren tachtig om aan het Franse IRCAMinstituut te gaan werken, mondde uit in acht creaties, onder andere voor het Ensemble InterContemporain, waaronder het werk voor tape 'Mortuos Plango Vivos Voco', 'Ritual Melodies' voor computergemanipuleerde klanken en 'Advaya' voor cello en live-opgenomen geluid.

Harvey componeerde ook voor de meeste andere bezettingen: orkest (waaronder 'Madonna of Winter and Spring', 'Tranquil Abiding' en 'White as Jasmine'), kamermuziek (waaronder vier strijkkwartetten en onder andere 'Soleil Noir/ Chitra' en 'Death of Light, Light of Death') evenals werken voor soloinstrunienten. Hij schreef zeer veel koormuziek, zoals de grootse cantate met electronics 'Mothers shall not Cry' uit 2000. Zijn kerkopera 'Passion and Resurrection' uit 1981 resulteerde in een verfilming door de BBC en werd nog twaalf keer opnieuw uitgevoerd. 'lnquest of Love', zijn opera in opdracht van de English National Opera, ging in première in 1993 en werd een jaar later hernomen in de Brusselse Muntschouwburg.

Jonathan Harvey ontvaing geregeld cornpositieopdrachten van een heleboel internationale organisaties. Zijn muziek werd uitvoerig gespeeld door onder andere het Ensemble Modern, het Ensemble InterContemporain en het Ictus Ensemble, en is te beluisteren op een vijftigtal cd's. Hij was vaak te gast op de belangrijkste internationale festivals voor hedendaagse muziek en wordt beschouwd als een van de meest begaafde en fantasierijke componisten op het vlak van de elektronische muziek. Naast eredoctoraten van de universiteiten van Southampton en Bristol, en lidmaatschap van de Academia Europaea, ontving Harvey in 1993 de prestigieuze Britten Award voor compositie. Hij publiceerde twee boeken in 1999, respectievelijk gewijd aan inspiratie en spiritualiteit. Hetzelfde jaar verscheen, bij Faber & Faber, Arnold Whittalls studie over de muziek van Harvey. Twee jaar later publiceerde John Palmer een omvangrijk boek over 'Jonathan Harvey's Bhakti' bij Edwin Mellen Press. Verder was Jonathan Harvey gastprofessor aan het Imperial College in Londen en hij ere-professor aan de Sussex University. Sinds 2005 was hij composer-in-residence van het BBC Scottish Symphony Orchestra.

Jonathan Harvey : www.vivosvoco.com, www.chesternovello.com en youtube

11:20 Gepost in Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook

06/11/2012

In memoriam Elliott Carter (11/12/1908 - 5/11/2012)

Elliott Carter Op 5 november overleed de Amerikaanse avant-gardecomponist Elliott Carter. De man is 103 geworden. Carter componeerde muziek die hij zelf omschreef als "'muziek die erom vraagt om geconcentreerd beluisterd te worden". Carter wekte zelfs op latere leeftijd nog ontzag door zijn productiviteit. Hij bleef, ook toen hij in december 2008 zijn 100ste verjaardag vierde, nieuwe opdrachten aannemen.

Zijn eerste Pulitzerprijs won Carter in1960 voor zijn Second String Quartet. Dertien jaar later volgde zijn tweede Pulitzerprijs voor Third String Quartet. Toen in 1985 voor het eerst de National Medals of Arts werden toegekend was Carter een van de tien mensen die op deze wijze werden geëerd. Zijn gebrek aan populariteit bij het grote publiek kon hem niet deren. "Ik denk niet dat het iets betekent om populair te zijn", zei hij. "Als je ziet hoe publieke smaak en publieke opinie constant op allerhande manieren worden gemanipuleerd, lijkt het mij dat populariteit een futiele zaak is."

Elliott Carter was 103 en dus stonden zijn activiteiten op een iets lager pitje dan pakweg 40 jaar geleden, maar hij was nog altijd productief. En ook in zijn recentere composities slaagde hij er nog steeds in om te doen wat hij al zestig jaar deed: toonaangevende en vernieuwende bijdragen afleveren aan de hedendaagse muziek. Carter was misschien wel een van de belangrijkste vernieuwers van de twintigste-eeuwse muziek in de Verenigde Staten. Neo-klassiek in de jaren 40, compromisloos in de jaren 50, ongenadig voor het minimalisme van de jaren 60 en 70, en in elk geval veeleisend voor de uitvoerders van zijn werk. Zo catalogeert The New York Times zijn composities voor strijkkwartetten onder "de moeilijkste muziek die ooit is gemaakt".

Elliott Carter, die zijn hele leven in New York heeft gewoond, staat voor bijna een eeuw muziekgeschiedenis. Hij wordt in de hele wereld beschouwd als een van de belangrijkste nog levende componisten, stevig verankerd in de Europese traditie. Voor hem is de botsing tussen de Europese traditie en de Amerikaanse vernieuwing geen obstakel, maar een bron van inspiratie. De creatieve periode van zijn leven overspant meer dan tachtig jaar. Het respect dat hem wordt betuigt in de hele wereld heeft niet alleen betrekking op zijn werk, maar ook op zijn enorm toegewijde houding tegenover de muziekcultuur. In december 2008 werd Elliott Carter 100 jaar. Ondanks zijn gevorderde leeftijd componeert deze meester van de moderne muziek nog altijd.

Elliott Carter mag dan zijn uitgegroeid tot het boegbeeld van de Amerikaanse nieuwe muziek - de man die zowat eigenhandig de brug heeft geslagen tussen de vernieuwingen van de generatie van Charles Ives, Henry Cowell en Ruth Crawford Seeger en vandaag - hij begon zijn carrière aanvankelijk in een meer conservatieve richting. Na zijn studies aan Harvard bij Walter Piston, trok Carter zoals zoveel Amerikaanse componisten naar Parijs om er te studeren bij Nadia Boulanger, die haar studenten vooral een groot respect voor de klassieke harmonie bijbracht en een neoklassieke stijl in het verlengde van het werk van Igor Stravinsky propageerde.

Carter ruilde zijn neoklassieke periode echter al gauw voor een heel andere toonspraak die op harmonisch en melodisch vlak de verworvenheden van de Tweede Weense School (Schönberg, Berg, Webern) op de voorgrond plaatste, maar waarin bij uitstek twee volgende elementen op de voorgrond komen : de tendens om muziek veelgelaagd te maken en de zijn uiterst nauwkeurige manipulatie van ritme, metrum en tempo. Het bekendst is zijn techniek van 'metrische modulatie', waarbij binnen dezelfde compositie verscheidene tempi worden gehanteerd die allemaal in een bepaalde proportionele relatie tot elkaar staan. In zijn recentste werken bouwt Carter duidelijk voort op de taal en verworvenheden van zijn stijl, maar past hij die op een minder strikte wijze toe en laat zo meer ruimte voor een soort van spontane vindingrijkheid, vaak gecombineerd met een mild maar spitsvondig gevoel voor humor.

Extra :
Elliott Carter, Composer Who Decisively Snapped Tradition, Dies at 103, Allan Kozinn in The New York Times, 5/11/2012
Elliott Carter : www.schirmer.com, www.boosey.com, www.carter100.com, en.wikipedia.org en youtube
Eliott Carter : conservatieve erudiet, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Composer Elliott Carter is much admired but not easy to love, Karl Gehrke op Minnesota Public Radio, 8/03/2006
American Composers: Elliott Carter. He Put Motion Into His Movements, Tim Page in The Washington Post, 9/08/1998
Carter the Empiricist, David Harvey op www.davethehat.com, 1997
Carter en de polyfonie (pdf), Leo Samama op www.bloomline.net ,1993

13:40 Gepost in Actualiteit, Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook

27/10/2012

In memoriam Hans Werner Henze (1/07/1926 - 27/10/2012)

Hans Werner Henze Op 27 oktober 2012 overleed de Duitse componist Hans Werner Henze. Hij was een van de grootste hedendaagse componisten. Henze schreef klassieke muziek, maar werkte ook voor theater en film. Hij is 86 jaar geworden.

Henze was naast componist ook een bekend muziekpedagoog. Hij woonde lange tijd in Italië. Hij schreef onder meer symfonieën, opera's en concerten voor orkest en solo-instrumenten. Volgens zijn uitgever hebben Henze's ervaringen als krijgsgevangene in het fascistische Duitsland hun stempel gedrukt op de componist en zijn muziek. Zijn werk Sinfonia N.9, dat gebaseerd was op een roman van Anna Seghers, was een gedenkteken om te protesteren tegen het fascisme en oorlog.

Hans Werner Henze, geboren op 01-07-1926 in Gütersloh, Westfalen (Duitsland) werd de afgelopen decennia in het academisch getinte Duitse muziekklimaat vaak gezien als een buitenstaander. De eerste 20 jaar van zijn leven bracht hij door in Duitsland, met toen nog een fascistisch dictatoriaal regime. Hij was in dienst bij het Duitse leger tijdens de jaren 1940 - 1945.

Na de oorlog nam hij zijn muziekstudie weer op. Hij werkte in Heidelberg en Darmstadt. Na zijn opleiding bij Wolfgang Forter en René Leibowitz werkte hij in 1948 en 1949 als muzikaal leider aan het het Duitse theater van Heinz Hilpert in Konstanz, en in Wiesbaden. Zijn eerste compositie, een kamerconcert kwam uit in 1946.

In de jaren vijftig nam hij afstand van het opkomende serialisme rond  'Darmstadt'. In 1953 vestigde Henze zich in Italië en bleef er 9 jaar, eerst op het eiland Ischia en daarna in Napels. Daar schreef hij zijn 2 opera`s 'König Hirsch' en 'Der Prinz von Homburg', plus het ballet 'Undine'.

In 1963 verhuisde hij naar Rome en Castel Gandolfo. Drie jaar later ging hij omdat hij tevens wijnboer was in Marino wonen, een stadje ten zuiden van Rome. Naast de bezigheden die hij daarmee had schreef hij 'Elegy for Young Lovers' en 'The Bassarids', beiden in samenwerking met W.H. Auden, en de komische opera 'Der Junge Lord' naar het libretto van Ingeborg Bachmann. 'We come to the River' en 'The English Cat' maaktte hij allebei met Edward Bond. Hij schreef 'Orpheus', een volledig ballet, en een vrije versie van Monteverdi's 'Ritorno d'Ulisse'.

Ten slotte maakte hij 'Das Verratene Meer' en 'Venus und Adonis' beiden naar librettos van Hans-Ulrich Treichel. Voor het Salzburg Festival van 2003 werkte Hans Werner Henze aan een opera, 'L'Upupa oder Der Triumph der Sohnesliebe' naar zijn zelf geschreven libretto. De 4 symfonieën, nr. 7-10, geschreven na 1993 vallen onder het genre van de traditionele Duitse symfonieën van de 19de en 20ste eeuw. Zij kregen internationale erkenning.

De 10de werd voor de eerste keer opgevoerd op het Lucern Festival door het Birmingham Symphony Orchestra o.l.v. Sir Simon Rattle. Henze, beschikt inmiddels over een omvangrijk oeuvre, 10 symfonieën, een fors aantal orkestwerken met solist, een grote diversiteit aan kamermuziek en talrijke opera's. In het festival zijn composities uit alle fasen van zijn carrière te beluisteren, waarbij in het bijzonder de werken uit de laatste tien jaar een opmerkelijke schoonheid en vitaliteit laten horen.

Henze laat in zijn muziek duidelijk merken niet te willen vernieuwen om de vernieuwing. Hij bleef herkenbare menselijke gevoelens in zijn muziek centraal stellen, met een sterk maatschappelijke verbintenis. Dat hij niet heeft gekozen voor de intellectueel getinte vernieuwingsdrang heeft het succes van zijn werk nooit in de weg gestaan (veel hedendaagse componisten maakten die keuze wel). De neoromantische elementen van Henze's muziek en de grote lyrische kwaliteiten zijn geliefd bij de grote instituten in de muziekwereld. Symfonie orkesten, topdirigenten en operahuizen spelen graag zijn werk. Door de decennia heen werd zijn zinnelijke expressiviteit door het publiek steeds met enthousiasme ontvangen.

Hans Werner Henze op www.schott-musik.de, www.chesternovello.com, www.naxos.com en youtube

Extra :
"Die Musik selber muss sagen, wie es weitergeht" Ein Gespräch mit Hans Werner Henze über das Komponieren als lebensrettende Maßnahme, schöne Hemden und seine neue Oper "Gisela", Claus Spahn in Zeit, 24/09/2010
Hans Werner Henze interview, Ivan Hewett in The Telegraph, 7/01/2010
Hans Werner Henze: A matter of life and death, Tom Service in The Guardian, 14/12/2009

16:23 Gepost in Actualiteit, Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook

28/09/2012

Cursus muziekgeschiedenis van Mahler tot Pärt in Amuz

Cursus muziekgeschiedenis van Mahler tot Pärt Dit najaar organiseert Universiteit Vrije Tijd Davidsfonds in samenwerking met Amuz de derde jaargang van de vierjarige cursus muziekgeschiedenis. Yves Senden begeleidt je door het laatste kwartaal van de 19de eeuw en de veelheid aan stijlen en stromingen in de 20ste eeuw. Een greep uit het aanbod : Laatromantiek met Mahler en Strauss, de Nationale Scholen uit Noorwegen, Tsjecho-Slowakije en Rusland en hermetische en toegankelijke muziek uit de 20ste eeuw. De opgedane kennis bereidt je meteen voor op enkele concerten uit het programma van Amuz. Het is niet noodzakelijk de voorgaande jaargangen gevolgd te hebben. De lezingenreeks is zodanig opgevat dat nieuwe cursisten probleemloos kunnen instappen.

De cursus muziekgeschiedenis 'Van Mahler tot Pärt' focust op de laatste decennia van de 19de eeuw en de volledige 20ste eeuw. Na een blik op de Nationale Scholen (Grieg, Tsjaikovski, Moessorgski, Dvorák) en de laatromantiek (Gustav Mahler, Richard Strauss) wordt een beeld geschetst van de ontwikkelingen in de 20ste eeuw. Doorgaans wordt die 20ste eeuw geassocieerd met 'moeilijke' muziek. Het is de bedoeling van deze lessen om de context te schetsen waarbinnen componisten deze soms hermetische muziek schreven. Tegelijk zal de cursus aantonen dat de 20ste eeuw ook tal van werken bevat die (zeer) toegankelijk zijn en vaak onvoorstelbaar mooi. Deze cursus staat open voor iedereen die houdt van of nieuwsgierig is naar klassieke muziek.

De cursus loopt op woensdagen van 14.00 u tot 16.30 u in Amuz (Kammenstraat 81 - 2000 Antwerpen). De lesmomenten zijn gepland op 03/10/12, 10/10/12, 17/10/12, 24/10/12, 07/11/12, 14/11/12, 21/11/12, 28/11/12, 12/12/12, 19/12/12, 23/01/13, 30/01/13, 06/02/13, 20/02/13, 27/02/13 en 13/03/13. Docent : Yves Senden.

De cursusprijs omvat zestien lesmomenten, koffie, syllabus en toegang tot de volgende drie AMUZ-concerten :
Zo 24/02/13 : HERMESensemble
Vr 08/03/13 : Quatuor Danel
Zo 17/03/13 : Claire Chevallier

Facultatief concert
Za 23/02/13 : Ests Filharmonisch Kamerkoor
€ 16 bovenop de cursusprijs

Meer info, compleet programma & inschrijvingen: +32 (0)16 31 06 70 of www.davidsfonds.be/uvt

15:42 Gepost in Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook

16/08/2012

John Cage - Muziek buiten conventies. Cursus Amarant in Antwerpen, Brussel en Gent

John Cage John Cage (Los Angeles 1912-1992) zou dit jaar 100 zijn geworden. Van die gelegenheid maakt Amarant gebruik om in samenwerking met het Klarafestival en Gent Festival van Vlaanderen een volledige dagcursus te wijden aan het werk van deze baanbrekende Amerikaanse componist. Cage schreef geen muziek, maar 'rangschikte' geluiden en stilte. Met een radicale aanpak en uitspraken als "everything we do is music" zette hij de traditionele muzikale hiërarchie en eeuwenoude compositorische gebruiken aan de kant. Bovendien beïnvloedde de vriendschap die hij met o.a. Marcel Duchamp, Robert Rauschenberg of Merce Cunningham onderhield de manier waarop hij bruggen tussen muziek, dans en beeldende kunst zou slaan. Het mag dan ook niet verbazen dat de conceptuele mogelijkheden die John Cage in zijn werken onthulde een stempel drukten op de artistieke praktijk vanaf de tweede helft van de 20ste eeuw. Om zijn muziek te begrijpen, worden enkele achterliggende concepten omtrent veranderingsprincipes, het bevrijden van klank en toeval besproken. Deze cursus brengt je daarom langs voorbehandelde piano's, dobbelstenen, zenboeddhisme, grafische partituren en zelfs paddenstoelen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

John Cage. Muziek buiten conventies
Amarant cursus - docent : Eveline Heylen
Vrijdag 24 augustus 2012 van 10.00 u tot 12.30 u en van 14.00 u tot 16.30 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen
--------------------------
Vrijdag 31 augustus 2012 van 10.00 u tot 12.30 u en van 14.00 u tot 16.30 u
Gemeenschapscentrum De Markten - Brussel

Oude Graanmarkt 5
1000 Brussel
--------------------------
Vrijdag 21 september 2012 van 10.00 u tot 12.30 u en van 14.00 u tot 16.30 u
De Cirk - Gent

Zebrastraat 34
9000 Gent

Meer info : www.amarant.be

Extra :
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
John Cage bij Aeon : "Asking questions and making room for whatever sound comes along", 22/06/2012
Oscarwinnaar Brussels Philharmonic brengt spannend programma met Berlioz, Górecki en Cage in Kortrijk, 27/04/2012
Haagse festival voor Nieuwe Muziek Dag in de Branding viert honderdste verjaardag van John Cage, 2/03/2012

11:33 Gepost in Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook