04/05/2013

Duitse grootmeester van het muziektheater Heiner Goebbels op Kunstenfestivaldesarts

Field of Wildflowers De Duitse grootmeester van het muziektheater Heiner Goebbels keert terug naar het Kunstenfestivaldesarts. When the mountain changed its clothing plaatst een vijfendertigkoppig Sloveens meisjeskoor, rijk aan vocale texturen, op de voorgrond. Centraal staat het thema van de verandering: de 'coming of age' van de jonge meisjes (allen tussen 11 en 20 jaar) wordt een zinnebeeld voor de politieke en sociale veranderingen in hun geboortestreek. Flarden tekst van Rousseau, Gertrude Stein en Marina Abramović dwarrelen tussen muziekfragmenten van Schönberg, Brahms, folkloristische liederen en hedendaagse popmuziek. Kinderlijke onschuld of gevaarlijke onvoorspelbaarheid: naar welke kant slaat de slinger uiteindelijk door? Als een Bildungsroman schrijft deze voorstelling het verhaal van de politieke en sociale transformaties in de Balkan. De virtuoos Heiner Goebbels weet de blik van de toeschouwer om te keren en hem bewust te maken van zijn eigen perspectief. Een indrukwekkende compositie van stemmen met de kracht van literaire teksten. Pure schoonheid.

Heiner Goebbels (1952) woont sinds 1972 in Frankfurt en heeft sociologie en muziek gestudeerd. Aanvankelijk maakte hij composities voor film en theater. In de jaren 1980 heeft hij ook een aantal stukken voor radio gemaakt, vooral naar teksten van Heiner Müller, waarmee hij verscheidene malen in de prijzen viel. Jarenlang heeft hij concerten en opnames verzorgd met de 'Sogenanntes Linksradikales Blasorchester' en het art-rock-trio 'Cassiber'. In diezelfde periode componeert hij ook voor het Ballet van Frankfurt. Hij creërde ook verscheidene werken die gepresenteerd werden in een bredere context binnen de hedendaagse kunst. Zo participeerde hij onder meer aan Documenta X in Kassel met een muzikale theatersketch 'Landscape with man being killed by a snake' (1997), en maakte hij geluidsinstallaties zoals 'Timeios' en 'Fin de Soleil' voor Centre Pompidou in Parijs (2000), en een performatieve installatie, 'Stifters Dinge', hetgeen zijn eerste theaterstuk was zonder performers of muzikanten (2007). Sinds 1998 produceert hij de meeste van zijn stukken in het Théatre Vidy in Lausanne, Zwitserland. Een groot deel van zijn werk maakt deel uit van het repertoire van verschillende theaterhuizen en ensembles en werd wereldwijd uitgenodigd op verschillende theater- en muziekfestivals. Heiner Goebbels werkt sinds 1999 als professor en bestuurder aan het 'Institut für Angewandte Theaterwissenschaft' van de Justus-Liebig-Universitüt in Giessen, en is sinds 2006 voorzitter van de Hessische Theaterakademie.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Heiner Goebbels & Vocal Theatre Carmina Slovenica : When the mountain changed its clothing
Zaterdag 4 en maandag 6 mei 2013, telkens om 20.30 u
Zondag 5 mei 2013 om 18.00 u
Hallen van Schaarbeek

Koninklijke Ste-Mariastraat 22A
1030 Brussel

Meer info : www.kfda.be

Extra :
Heiner Goebbels : www.heinergoebbels.com, www.boosey.com, en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Achttiende editie van het Kunstenfestivaldesarts in Brussel, 3/05/2013
Songs of Wars I Have Seen : Heiner Goebbels en het leven van vrouwen in oorlogstijden, 10/05/2011
I went to the house but did not enter : geënsceneerd concert in drie tableaus, 26/01/2010
Stifters Dinge : muzikale theatermachine van Heiner Goebbels, 6/05/2008

17:26 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

03/05/2013

Aangrijpend filmconcert The Miner's Hymns in Kortrijk

he Miners’ Hymns The Miners’ Hymns is een samenwerking tussen de Amerikaanse cineast Bill Morrison en de IJslandse componist Jóhann Jóhannsson. Aan de hand van archiefbeelden portretteert Morrison de uitstervende mijnindustrie, de noodlottige mijnwerkersgemeenschap en de sterke Brass Band-traditie in Noordoost-Engeland. Jóhannsson voorziet de documentaire van een pakkende soundtrack voor achttienkoppige brassband, percussie en orgel. In een mooi huwelijk tussen moderne, elektronische en klassieke muziek zet hij de juiste sfeer neer. Een aangrijpend filmconcert dat elk haartje op de arm doet rechtveren! The Miner's Hymns werd in 2012 verkozen tot soundtrack van het jaar door Alex Ross, muziekcriticus bij The New Yorker. Hij omschreef het werk als "Voiceless, almost textless... a beautiful and devastating work."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jóhann Jóhannsson / Bill Morrisson / Belgian Brassband : The Miners' Hymns
Zaterdag 4 mei 2013 om 20.15 u
(Inleiding : Klaas Coulembier spreekt met Jóhann Jóhannsson om 19.30 u)
Sint-Maartenskerk Kortrijk
Sint-Maarktenskerkstraat z/n
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be

Elders op Oorgetuige :
Festival van Vlaanderen Kortrijk laat klassiek en hedendaags samensmelten met de wondere wereld van de geluidskunst, 11/04/2013

Bekijk hier de trailer van The Miners' Hymns

23:28 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Achttiende editie van het Kunstenfestivaldesarts in Brussel

Kunstenfestivaldesarts Vrijdag ging de achttiende editie van het Kunstenfestivaldesarts van start met de werelpremière van Partita 2 van Anne Teresa De Keersmaeker. Verder kleurt de affiche van deze editie opvallend zwart met terugkerende thema's als crisis, populisme en censuur. Gelukkig is een festival als dit ook een vrijplaats waar makers en publiek kunnen dromen, experimenteren en ideeën uitwisselen. De 18de editie van het kunstenfestival loopt van 3 tot 25 mei. Het programma zit zoals steeds goed vol, met 33 artistieke projecten en de deelname van 300 kunstenaars uit 18 landen, 160 voorstellingen en twee tentoonstellingen.

Partita 2
Toen choreografe Anne Teresa De Keersmaeker in 2010 in Avignon spontaan aan het improviseren ging met collega Boris Charmatz ontstond het idee om samen iets te doen. Het werd iets op de Partita 2 van Bach. De Keersmaeker en Charmatz vroegen er ook de violiste Amandine Beyer bij. Zij zette twee jaar geleden dezelfde partita op een sublieme manier op plaat. De voorstelling werd zo een driemanschap op het podium.

Ongewone plekken en presentatievormen
Het Kunstenfestivadesarts heeft maar liefst 20 locaties bijeengezocht om haar goedgevulde programma in kwijt te kunnen. Opvallende nieuwelingen dit jaar zijn het Museum voor Natuurwetenschappen in Elsene waar Jozef Wouters een hele vleugel bijbouwt, het Amerikaans Theater en de Koninklijke Bibliotheek van België. In die laatste kan je levende boeken ontlenen. Mette Evardsen en haar performers leerden ieder een zelfgekozen boek uit het hoofd, van Oscar Wilde tot T.S. Eliot en dragen het op een intieme plek voor aan de ontlener. Zo willen ze een grotere band tot stand brengen tussen lezer en boek.

Sarah Vanhee trekt zich helemaal niets aan van vastgelegde plekken. Zij laat zich leiden door de agenda van anderen. Op onverwachte momenten zal ze vergaderingen, bedrijfstops, gemeenteraden ea. kapen om er haar boodschap te verkondigen. Lukt het haar om in onze versplinterde maatschappij burgers collectief aan te spreken?

Instituten, encyclopedieën en uitgestorven diersoorten
Jozef Wouters richtte al in 2011 het 'Zoological Institute for Recently Extinct Species' op. Daarmee onderzoekt hij, samen met wetenschappers, activisten en sympathisanten, de verhalen van uitgestorven dieren en kritieke momenten uit onze natuurgeschiedenis. Nu voegt het instituut een noordelijke vleugel toe aan het Museum voor Natuurwetenschappen. Overdag kunnen bezoekers er zien hoe het instituut kijkt naar onze omgang met ons habitat. Na sluitingstijd zijn er performances die het verhaal achter de nieuwe vleugel uit de doeken doen.

Ook Renzo Martens, in 2009 al te gast op het festival met de straffe film 'Enjoy Poverty', heeft een instituut opgericht : het 'Institute for Human Activities'. Doel van het insituut is de gentrificatie van een stuk regenwoud. Gentrificatie is de term die wordt gebruikt om de opwaardering van een buurt aan te duiden die gepaard gaat met stijgende vastgoedprijzen. Martens zal een lezing geven over de (on)mogelijkheid van dit project.

De Berlijnse Antonia Baehr maakt een abecedarium of een ABC van uitgestorven diersoorten. Zo onderzoekt ze onze omgang met dieren.

Sinds 2007 ontsluit Fransman Joris Lacoste opnames van gesproken teksten uit de entertainment en politieke wereld in een 'Encyclopédie de la Parole'. Op vraag van het festival maakt hij nu een eerste voorstelling met dit materiaal , 'Suite N°1'. Een meertalig koor zal flarden van nieuwsberichten, interviews en toespraken brengen.

Meisjeskoren
Ook de Duitse grootmeester van het muziektheater Heiner Goebbels brengt een koor mee, een vijfendertig koppig meisjeskoor uit Sovenië. In 'When the mountain changed its clothing' gebruikt hij de 'coming of age' van de meisjes als metafoor voor de politieke en sociale veranderingen in hun geboorteland.

'H, an incident' van Kris Verdonck is een waanzinnige opera met robotachtige muzikesintrummenten, een Ijslands meisjeskoor en een cartooneske versie van Russisch schrijver Daniil Harms.

De waarde van woorden en beelden
Markus Öhrn maakt een chronologische montage van alle filmfragmenten die de Zweedse censuurcommissie tussen 1934 en 2002 schrapte. 68 jaar losse eindjes cinema tonen een steeds veranderende tijdsgeest. Öhrn vertelt iets over de samenleving door te tonen wat niet getoond mag worden.

Tiago Rodrigues dook voor 'Três dedos abaixo do joelho' dan weer in de archieven van de Portugese censuurcommissie van het Salazarregime. Twee acteurs brengen een resem theaterteksten die tijdens het regime geschrapt werden. Ook Rodrigues is vooral geïnteresseerd in wat niet gehoord mocht worden.

Sarah Vanagt stelt zich vragen bij de waarde van beelden. Kunnen we beelden vertrouwen? Kunnen zij worden gebruikt als bewijs? Vanagt vertrekt vanuit een van de meest pijnlijke hoofstukken uit de recente Europese geschiedenis: de oorlog in het voormalige Joegoslavië.

Noord-Afrika en Brazilië
De Tunesische broer en zus Selma en Sofiane Ouisse maakten een choreografie gebaseerd op de repetitieve bewegingen van vrouwen werkzaam in een landelijke, Tunesische pottenbakkerij. Te ontdekken, dit duo.

Bouchra Ouizguen is een Marokkaanse hedendaagse danseres die opgeleid werd in Frankrijk. Enkele jaren geleden keerde ze terug naar Marrakech waar ze een lokale dansscene probeert op te starten. Ze was in 2011 al te gast op het festival met drie Aïtas, danseressen die in hun thuisland worden opgehemeld én uitgespuwd. Deze vrouwen vormen ondertussen het vaste gezelschap van Bouchra.

Ook te ontdekken is Christiane Jatahy , een theatermaakster uit Rio de Janeiro. Ze brengt 'Julia' van August Strindberg vertaald naar het Brazilië van vandaag dat opvalt door zijn sterke mix maar tegelijkertijd ook grote sociale en economische verschillen in zich draagt.

Na vijf jaar wachten is het eindelijk zover, de Braziliaanse Bruno Baltrao gaat terug op internationale tournee en heeft als eerste stop het Kunstenfestivaldesarts. Hij vroeg zijn dansers om onbevangen naar choreografisch materiaal te zoeken op het het internet. Dat materiaal diende als basis voor een voorstelling die zweeft tussen avantgarde en popcultuur.

Verder niet te missen
Het Duitse, vrouwelijke collectief She She Pop is een hit in eigen land en ook bij ons kreeg het na een passage in Bozar onlangs vijf sterren toebedeeld. In 'Schubladen' hebben ze het over de verdeling van het naoorlogse Duitsland. Drie van hen groeiden op in West-Duitsland, drie in Oost-Duitsland. Uit schuifladen halen ze  persoonlijke herinneringen aan hun jeugd.

Toshiki Okada is de afgelopen jaren een van de publiekslievelingen van het festival geworden. Zijn theater van de vervreemding kan op heel wat bijval rekenen. Hij is een stem van zijn generatie die door de economische crisis en de kernramp in Fukushima in aparthie is weggezonken.

Halory Goerger en Antoine Defoort baden zich al jaren een weg door verschillende genres en media. DIY, wetenschap en humor zijn sleutelwoorden. 'Germinal' is een boeiend stuk over theatermaken als metafoor voor de vorming van mens en wereld. Cobra.be sprak in 2011 al eens met Defoort en kijkt nu al uit naar een nieuwe ontmoeting.

De revelatie van het Kunstenfestivaldesarts 2011 was Lagartijas tiradas al sol. Nu zijn ze er opnieuw met een stuk over de woelige politieke en sociale geschiedenis van hun thuisland Mexico. 

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kunstenfestivaldesarts
Van vrijdag 3 t.e.m. zaterdag 25 mei 2013
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kfda.be

Bron : www.cobra.be

23:12 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Novecanto zingt Poor Cock Robin in Gent

Poor Cock Robin In een tijd waarin we allemaal worden aangemaand om aan het milieu te denken, door bijvoorbeeld onze huizen beter te isoleren, minder met de auto te rijden, 'Dagen zonder Vlees' te plannen, gerecycleerd papier te gebruiken en ons tuinafval netjes naar het containerpark te brengen in plaats van het op te stoken, kan een koor als Novecanto niet achterblijven. Geïnspireerd door natuur en ecologie gingen ze op zoek naar muziek over dieren en planten. Ze vonden twee prachtige stukken uit de jaren 1980 , toen we overspoeld werden door de eerste ecologische golf en we neen zeiden tegen pesticiden en zure regen: 'Summer Sunday' van Joseph Horowitz en 'Who Killed Cock Robin' van Martin Wesley-Smith vormen de twee pijlers van dit concert.

Het programma wordt aangevuld met tien variaties op 'Die Forelle' van Schubert, een bewerking van de Oostenrijkse componist Franz Schöggl en met 'Een Gracie', een tekst die in 1473 werd opgenomen in het eerste gedrukte boek van de Lage Landen en waarin mens en dier, bloem en boom, ziekte en gezondheid... stuk voor stuk als bewijs worden beschouwd voor het bestaan en de almacht van de Grote Beweger. Het gaat hier dus om ecologie avant la lettre: alles hoort samen, alles heeft zijn nut, daar heeft de Goede God voor gezorgd. Met op het einde een majestueus Deo Gratias! Het stuk werd exact 40 jaar geleden op muziek gezet door Kristiaan Van Ingelgem, voor Novecanto is dat reden genoeg om het weer onder de aandacht te brengen.

Heb je een hart voor de natuur of ben je gewoon benieuwd naar de muziek waarmee Novecanto je ditmaal wil verrassen, kom dan zeker luisteren op zaterdag 4 mei. Ze zingen twee keer: om 17 uur voor de vroege vogels en om 20 uur voor de nachtuilen.

Joseph Horovitz (1926) studeerde muziek en moderne talen aan het New College te Oxford. Na het behalen van zijn graad in de muziek in 1947 studeerde hij compositie bij Gordon Jacob aan het Royal College of Music in Londen en later bij Nadia Boulanger te Parijs. Hij begon zijn muzikale loopbaan als muzikaal directeur bij het 'Old Vic' theatergezelschap in Bristol en werkte vervolgens als ballet- en operadirigent bij verscheidene internationale gezelschappen, waarmee hij tournees maakte door Europa en de U.S.A. Naast enkele brassband-werken omvat zijn oeuvre 15 balletten, twee opera's van één akte, solo concerten, kamermuziek en vocale muziek. De laatste jaren verwierf hij internationale bekendheid met zijn muziek voor televisieseries en films. Hij verkreeg de Commonwealth Medal voor compositie en twee 'Ivor Novello Awards'. Horovitz is Fellow of the Royal College of Music in Londen.

Kristiaan Van Ingelgem (1944) genoot zijn muzikale opleiding aan het Lemmensinstituut in Mechelen en Leuven met als orgelleraar Kamiel D'Hooghe. Sinds 1972 is hij organist aan de Sint-Maartenskerk te Aalst, waar hij ook orgelleraar is. Hij doceert praktische harmonie aan het conservatorium te Antwerpen. Hij maakte verscheidene CD- en plaatopnames. Van Ingelgem is ook stadbeiaardier in Aalst. In de zomer van 2004 behaalde hij trouwens met onderscheiding zijn diploma van beiaardier aan de Koninklijke Beiaardschool Jef Denyn te Mechelen, waar hij leraar was van 1969 tot 1975.
Op compositorisch vlak behaalde hij verschillende onderscheidingen. Zo schreef hij het plichtwerk voor de vierde internationale Beiaardwedstrijd Koningin Fabiola 1998 te Mechelen. Zijn "Te Deum" voor koor, soli en symfonisch okrest uit 1989 kreeg veel lof bij pers en publiek en werd reeds een tiental keer uitgevoerd.

Dat het werk van Van Ingelgem zelden de vrucht van een abstract muzikaal idee is, bewijzen zijn koorcomposities. Vrijwel steeds zijn zij gelinkt aan een opdracht, uitnodiging of gelegenheid, van het Jeugdfestival van Neerpelt tot de IJzerbedevaart. De tekstbehandeling vertoont dezelfde hang naar polymetriek en -ritmiek, imitatieve dialoog en homofone declamatie als bij zijn collega's. Op de lijn Van Nuffel - Nees - Schroyens - Bikkembergs neemt hij een vrij behoudsgezinde plaats in.
Kristiaan Van Ingelgem toont zich telkens weer een 'denkend' en 'bedachtzaam' componist. 'Denkend' in zijn zoeken naar een betekenisvolle interactie tussen werk en context, 'bedachtzaam' in zijn gevecht tegen oppervlakkigheid en exposure. Toch weerklinkt hierin en zelfs in het updaten van zijn muziektaal steevast de weigering om de graag vergeten traditie van de Vlaamse koor-, orgel- en beiaardmuziek te verloochenen, alsook de betrachting deze door te denken binnen een sterk geëvolueerde klankwereld.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Novecanto : Poor Cock Robin
Zaterdag 4 mei 2013 om 17.00 u en om 20.00 u
Zaal Parnassus - Gent

Oude houtlei 122
9000 Gent

Meer info : www.novecanto.be

Extra :
Joseph Horovitz op www.chesternovello.com en youtube
Martin Wesley-Smith op en.wikipedia.org, www.australianmusiccentre.com.au en youtube
Kristiaan Van Ingelgem op www.muziekcentrum.be en www.matrix-new-music.be

13:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Gratis concert Headliner tijdens Springsounds in het Conservatorium Gent

Headliner De jongens van Headliner (Jonathan Bonny, Mirek Coutigny en Koen Quintyn) verzorgen op vrijdag 3 mei een kort (en gratis) avondconcert tijdens Springsounds, oftewel de examens klein ensemble aan het Conservatorium van Gent. Hun optreden wordt voorafgegaan door een kort examen van de slagwerkklas.

De jongens van Headliner schrijven we muziek, voeren er uit, en het liefst van en voor elkaar. Niettemin nodigen ze ook graag externe componisten uit om stukken voor hen te schrijven, waarvan je er twee te horen krijgt op het concert van vrijdag. ('Your blood inside me' van Valerie Van Roey & 'Meat Chops for Me' van Lucas Schreel). Daarnaast spelen ze 3 stukken (we are headliner, The House of Sleep, Play.) die ze samen geschreven hebben (in een doorgeefsysteem, waarbij ze elkaars materiaal bewerken, verwijderen, dingen toevoegen, veranderen, ...). Play. is tevens het recentste werk van Headliner dat vrijdag in première gaat. Daarbij komt nog het stuk 'Dark Matters' dat Koen Quintyn schreef voor de slagwerk bachelorproef van Jonathan Bonny maar dat ook nu vrijdag al in première gaat. (het stuk heeft een slagwerk set-up in de hoofdrol maar wordt ondersteund door Mirek en Koen zelf). Als concertopener komt de slagwerkklas van het Conservatorium Gent met het werk 'Fields (for power supplies)' van Hugo Morales.

Programma :

- Slagwerkklas (Jelle Proost, Louis Snauwaert, Axel Dewulf, Ward Van Hertum, Jose Vindel, Jonathan Bonny)

  • Hugo Morales, Fields (for power supplies)

- Headliner (Jonathan Bonny, Mirek Coutigny, Koen Quintyn)

  • Headliner, we are headliner (2012)
  • Valerie Van Roey, Your Blood Inside Me (2012)
  • Lucas Schreel, Meat Chops For Me (2012)
  • Headliner, The House of Sleep (2012)
  • Koen Quintyn, Dark Matters (2012, creatie)
  • Headliner , Play. (2013, creatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Headliner @ Springsounds
Vrijdag 3 mei 2013 om 20.00 u
Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent
Gratis toegang

12:02 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/05/2013

Tweemaal NOB & Jonathan Biss in Bozar

Giya Kancheli Het is geen geheim dat maestro Andrey Boreyko, muziekdirecteur van het Nationaal Orkest van België, een groot pleitbezorger is van het hedendaagse repertoire uit Rusland en zijn voormalige satellietstaten. Om dit concert te openen koos hij voor 'Morning Prayers' van de in ons land verblijvende Georgische componist Gia Kantsjeli (foto). Het werk, het eerste deel van de vierdelige cyclus 'A Life without Christmas' (1990-1995), werd geschreven voor kamerorkest en tape, en roept een vreedzame sfeer waarin sporadisch donkere accenten doorschemeren. Het was ook te horen in de succesvolle film Tree of Life uit 2011. Het Pianoconcerto, op. 54 van Robert Schumann, een van de populairste werken op het repertoire, behoeft nauwelijks introductie. Het is het eerste en enige pianoconcerto dat Schumann afwerkte en geldt als het prototype van het bevlogen romantische orkestwerk voor het instrument. Solist is Jonathan Biss, die ondanks zijn jonge leeftijd al tot de pianogroten wordt gerekend. Ook de Achtste symfonie van Franz Schubert blijft tot op vandaag razend populair, misschien wel net omdat ze onafgewerkt blijft. Theorieën over waarom precies Schubert de compositie nooit beëindigde, zijn legio. Feit is dat een reeks musicologen en componisten in de loop van de muziekgeschiedenis een poging hebben gedaan om ze af te werken. Van alle versies is die van de Russische componist Anton Safronov een van de meest recente; ze dateert van 2007. In de nieuwe finale maakt hij gebruik van thematisch materiaal uit enkele van Schuberts pianowerken.

De Georgische componist Giya Kancheli (1935) is één van de leidende figuren binnen de wereld van de hedendaagse muziek. Kancheli's werken zijn ingebed in de verbondenheid met de natuur en worden gevormd door een kleurrijke beeldspraak en sterke contrasten en climaxen. Kancheli haalt zijn inspiratie uit de Georgische folklore en vult dit aan met zijn persoonlijke, verfijnde gevoeligheid. Hoewel Kancheli tal van invloeden uit de twintigste-eeuwse kunstmuziek absorbeerde, profileerde hij zich nooit als een typisch avant-gardist: het tonale systeem is attijd prominent aanwezig in zijn oeuvre en hij ambieert nooit vernieuwing omwille van de vernieuwing zelf. Zijn stijl wordt gekenmerkt door een ingetoomde, ietwat fragmentarische lyriek. In korte melodische groepjes laat Kancheli een meditatief koloriet contrasteren met een meer fysieke en zelfs agressieve toonspraak.
Kancheli studeerde compositie aan het conservatorium van Tbilisi, waar hij van 1971 tot 1978 ook zelf lesgaf. Hij werkte als muziekdirecteur voor het Rustaveli Theater in de Georgische hoofdstad en werd in 1995 door deFilharmonie, toen nog het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, uitgenodigd als componist in residentie. Sindsdien woont en werkt hij in Belgie.

"Like Barber's Adagio for Strings and Górecki's Symphony No. 3, "Morning Prayers" (from 1990) hovers somewhere on the emotional scale between quietly aching and crushingly sad. It references ancient sources - hymnlike material, a burst of baroque strings, a traditional piano tune. Like Thomas Adès, the Tbilisi-born Kancheli sifts through the ruins of Western music, rearranging broken shards to suit his purpose. Yet it's strikingly not of this earth - the sort of spiritual experience you might want to relive in a more pastoral setting, earbuds in." Peter Dobrin in Philadelphia Inquirer, 13/02/2010 (*)

Programma :

  • Giya Kancheli, Morning Prayers
  • Robert Schumann, Concerto voor piano en orkest, op. 54
  • Franz Schubert, Symfonie nr. 8, "onvoltooide", D 759 (voltooid door Anton Safronov)

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB & Jonathan Biss : Kancheli, Schumann, Schubert
Vrijdag 3 mei 2013 om 20.00 u
(inleiding door Serge Algoet om 19.30 u )
Zondag 5 mei 2013 om 15.00 u (inleiding door Serge Algoet om 14.30 u )
Bozar - Brussel
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.onb.be

Extra :
Giya Kancheli op www.schirmer.com (*), nl.wikipedia.org en youtube

23:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

29/04/2013

Caroline Melzer & Nurit Stark brengen Kurtágs Kafka-Fragmente in deSingel

György Kurtág Liederen voor zang en viool solo? Klinkt nogal pover, maar niets is minder waar. Met zijn liedcyclus 'Kafka-Fragmente' schreef György Kurtág (foto) een van de spannendste meesterwerken van de twintigste eeuw. Losse stukjes tekst, vaak maar één zin, uit de brieven en dagboeken van Franz Kafka vormen het vertrekpunt. In veertig uiterst gebalde liederen voert Kurtág je doorheen het labyrint van Kafka's gedachten en emoties. Korte maar diepgaande existentiële vragen verklankt Kurtág in aforistische miniaturen met een enorme expressieve kracht.

Centraal thema van dit concert is 'de weg'. De jonge Berlijnse vormgevers Isabel Robson en Susanne Vincenz gebruiken het reismotief als leidraad voor hun scenische uitwerking en video-installatie van de 'Kafka-Fragmente'. De architectuur van een verlaten, ronde hangar voor locomotieven staat centraal. Caroline Melzers kleurrijke sopraanstem fluistert als satijn of steekt als een mes waar Kurtágs snel veranderende partituur het vraagt. Nurit Starks viool is meer dan ondersteuning, volgt de stem als een mysterieuze schaduw of verstoort met brute uithalen.

György Kurtág schreef 'Kafka-Fragmente' in 1985-'86 in nauwe samenwerking met de violist András Keller, een Kurtágpromotor pur sang, die hem in de technisch instrumentele kwesties adviseerde. In 1987 verzorgde Keller samen met Adrienne Csengery de première tijdens het 'Festival van de moderne muziek' in Witten. Kurtág baseerde zijn stuk op flarden uit Kafka's dagboeken en brieven die hij aaneen smeedde tot een geheel. Die fragmenten, veertig in totaal, zijn ondergebracht in vier delen die samen een uur duren en hun volgorde is volstrekt muzikaal bepaald. De teksten zijn ondergeschikt aan de muziek. Kurtág voelde zich altijd al sterk tot Kafka aangetrokken. Vanaf zijn jeugd verzamelde hij fragmenten uit diens teksten waarin hij compositorische mogelijkheden zag. Er is ook een zekere overeenkomst tussen beiden: hun Centraal-Europese Joodse wortels, hun hoge mate van zelfkritiek en hun lange periodes van inactiviteit. De korte fragmenten zijn zeer verschillend van sfeer en de tekst en muziek zijn symbiotisch met elkaar verbonden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Caroline Melzer & Nurit Stark : Kurtág, Kafka-Fragmente
Donderdag 2 mei 2013 om 20.00 u
(inleiding door Piet De Volder om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be

Extra :
György Kurtág op www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000

Elders op Oorgetuige :
Peter Sellars ensceneert Kafka-Fragmenten van Kurtag in de KVS, 8/11/2010

Bekijk alvast dit fragment uit Kurtágs Kafka-Fragmente

14:42 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Odysseia Ensemble confronteert Weense kamermuziek met jonge hedendaagse Belgische componisten

Frederik Neyrinck Frederik Neyrinck (foto) is huiscomponist en drijvende kracht van het Odysseia Ensemble. In W.A.Mischung confronteert dit dynamische collectief van blazers, strijkers en stemmen Weense kamermuziek met jonge, hedendaagse Belgische componisten. Bij Mozart en Schubert ligt de focus op gracieuze melodie. Terwijl Daan Janssens en Frederik Neyrinck zich onderdompelen in de wereld van subtiele klankkleuren. Toch ligt het klassieke Wenen niet zo heel ver van wat er momenteel op het vlak van hedendaagse muziek gebeurt. Mozart en Schubert waren ook in hun tijd vooruitstrevend. Hun zoektocht naar melodie en vorm valt te vergelijken met wat deze jonge Belgische componisten ondernemen op het vlak van timbre en kleur. W.A.Mischung is een gedurfde dialoog waarbij bekende meesterwerken van Mozart en Schubert vlekkeloos afgewisseld worden met nieuwe composities.

Programma :

  • W.A.Mozart, Hobokwartet in F, KV 370 (hobo, viool, altviool, cello)
  • Daan Janssens, ...Hommage...- (en sourdine) (viool, altviool, cello)
  • Franz Schubert, Strijktrio in Bes, D. 471 (viool, altviool, cello)
  • Frederik Neyrinck, Schubert Echo VI (klarinet solo)
  • Frederik Neyrinck, Mischung (2 violen, altviool, cello)
  • Daan Janssens, Gegeven/...(Beweging)... (viool, altviool, cello)
  • W.A.Mozart, Klarinetkwintet in A, KV 581 (klarinet, 2 violen, altviool, cello)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Club Klassiek - Odysseia Ensemble : W.A.Mischung
Donderdag 2 mei 2013 om 20.15 u
(inleiding om 19.30 u : Adeline Boeckaert spreekt met Frederik Neyrinck)
Club Klassiek - Auditorium BNP Paribas Fortis Kortrijk
Graanmarkt 7
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be en www.odysseiaensemble.be
------------------------------------
Odysseia Ensemble : W.A.Mischung
Zondag 5 mei 2013 om 11.30 u
CC Merksem

Nieuwdreef 135
2170 Merksem

Meer info : www.ccmerksem.be en www.odysseiaensemble.be

Extra :
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en www.goldenrivermusic.be
Daan Janssens : www.daanjanssens.be en youtube

14:01 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Goeyvaerts Trio & Vox Luminis brengen spirituele muziek van Pärt en Moody in Gent

Arvo Pärt Arvo Pärt (foto) bereikte in 1985 met het 'Stabat Mater' een ware cultstatus, mogelijk in samenhang met de opkomst van new age en de algemene hang naar spiritualiteit. Het zijn de puurheid en het respect voor stilte die het werk zo aangrijpend maken. Pärt knielt voor de lijdende Maria aan de voet van het kruis. Als een tegenhanger voor Pärts Stabat Mater componeerde Ivan Moody in opdracht van het Goeyvaerts Strijktrio 'Simeron' - wat 'Vandaag' betekent. Moody gebruikt Griekse teksten uit de Byzantijnse ritus die handelen over Jezus' begrafenis en opstanding. Het afschrikwekkende van de dood staat in fel contrast met het licht van de Verrijzenis. Het Goeyvaerts Strijktrio werkt voor deze productie samen met zangers van het ensemble Vox Luminis, dat gespecialiseerd is in Oude Muziek.

De Estse componist Arvo Pärt (1935) experimenteerde in de jaren 1960 met de seriële technieken die in de jaren 1950 door de radicale avant-garde (met o.a. Messiaen en Stockhausen) gebruikt werden. Daarop reageerde de Sovjetoverheid allerminst positief. Het is algemeen bekend dat dictatoriale communistische regimes, net zoals de Nazi's trouwens, gruwelden van 'niet- volkse', experimentele kunst. Ondanks de officiële afwijzing van zijn werk, ging Pärt door in zijn stuurse stijl. Maar tegelijk is hij enorm geïnteresseerd in de muziek van Johann Sebastian Bach. De 'meester van de fuga' krijgt steeds meer impact op het vroege werk van Pärt dat barokke kenmerken begint te vertonen, contrapuntisch en tonaal wordt. Dan maakt de componist een periode van heftige artistieke twijfel door. Hij stopt quasi met componeren (tussen '68 en '76 schrijft hij amper twee stukken), bestudeert gregoriaanse muziek en bekeert zich zelfs tot de Orthodoxe Kerk. Na deze crisis begint de haast herboren Pärt opnieuw te componeren. Het complexe serialisme, de hele avant-gardistische context laat hij achter om het klassieke drieklank-akkoord als hervonden uitgangspunt te omarmen. Zijn eigen, hoogst persoonlijke aanwending ervan noemde hij 'Tintinnabuli', daarbij verwijzend naar het Latijnse tintinnabulum dat zoveel als 'bel' of 'klokje' betekent, hij verbond de klank hiervan immers met de sonoriteit van een tonale drieklank. Hij wil vanaf dat ogenblik religieuze, meditatieve muziek schrijven en vult dat concreet in door tonale technieken te combineren met stapsgewijze melodieën, zachte dissonanties, traagheid en momenten van stilte-muziek die goed in het oor ligt, zo zou je het ook kunnen stellen, en rustgevend werkt. 'Spiegel im Spiegel' uit 1978 is daarvan een schitterend voorbeeld én een vaste waarde op de playlist van sauna- en welnesscentra.

Tijdens dit concert staat het 'Stabat Mater' (1985) van Arvo Pärt op het programma. 'Stabat mater dolorosa, iuxta crucem lacrimosa': de moeder staat wenend naast haar Zoon aan het kruis. De middeleeuwse hymne werd ontzettend vaak verklankt. Tekstueel geeft ze aanleiding tot hartverscheurende muziek - vraag dat maar aan Pergolesi of Vivaldi. Pärt is een late beoefenaar van het genre maar blijft niettemin nogal trouw aan de originele hymne. Die staat in een trocheïsche versvoet, oftewel de afwisseling van beklemtoonde en niet-beklemtoonde (of lange en korte) lettergrepen :

Stabat mater dolorosa
Iuxta crucem lacrimosa,
Dum pendebat filius.
Cuius animam gementem
Contristatam et dolentem
Pertransivit gladius.

Pärt trekt het versmetrum van Stabat Mater heel duidelijk door in de ritmische structuur van zijn muziek. Dat is goed hoorbaar in de veelvuldige afwisseling van lange en korte klanken.

Net zoals Arvo Pärt laat de Brit Ivan Moody (1964) zich inspireren door gregoriaanse en vroege polyfone muziek. Bovendien speelt de connectie tussen religie en muziek een cruciale rol in zijn werk. Meer nog: hij is zelf een orthodox priester en geeft de publicatie Contemporary Music and Religion uit. Zijn compositie 'Simeron' ('vandaag' in het Grieks) geeft daar duidelijk blijk van. De tekstkeuze vult die van het Stabat Mater perfect aan. Zo zet Moody woorden uit de Byzantijnse paasritus op muziek en gebuikt hij stukken uit een homilie van bisschop Melito van Sardes uit de tweede eeuw. Muzikaal sluit hij aan bij Pärt: spirituele, welluidende muziek, een idioom dat ongetwijfeld ook op bijzonder veel succes kan rekenen in het Groot-Brittannië der koren.

Programma :

  • Arvo Pärt, Stabat Mater Dolorosa (1985)
  • Ivan Moody, Simeron (2012)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Goeyvaerts Trio & Vox Luminis: Pärt, Moody
Donderdag 2 mei 2013 om 20.00 u
Miryzaal - Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be, www.stringtrio.net en www.voxluminis.com

Dit concert wordt opgenomen door Klara en uitgezonden op dinsdag 11 juni 2013 in het programma 'In de loge' (19.00 u -22.00 u)

Bron : Tekst programmaboekje De Bijloke

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl
Ivan Moody : www.ivanmoody.co.uk en en.wikipedia.org

Elders op Oorgetuige :
Goeyvaerts Trio & Vox Luminis brengen wereldpremière Ivan Moody en Arvo Pärt in Rotterdam en Sint-Niklaas, 14/09/2012
Ensemble 21 brengt twee werken van Arvo Pärt tijdens Midis-Minimes, 23/07/2012
Stabat Mater : muziek als gebed, 31/07/2006

13:39 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

26/04/2013

Requiem for a Pink Moon : een Elizabethaantse ode aan Nick Drake

Ensemble Phoenix Nick Drake (1948-1974) geldt nog steeds als een referentie bij 'singer-songwriters'. In zijn korte leven produceerde hij slechts drie albums waarvan Pink Moon legendarisch is. Bas en luitspeler Joel Frederiksen (Huelgas Ensemble) is een groot bewonderaar. Samen met zijn Ensemble Phoenix herwerkte hij de songs van Drake voor Renaissance-instrumenten. In Requiem for a Pink Moon vloeien de songs van Drake samen met die van Renaissancemeesters als John Dowland en Thomas Champion. De sobere instrumentatie en schitterende basstem van Frederiksen resulteren in een hartveroverend programma waarin de muziek van Drake en oude muziek tijdloos naast elkaar staan. Om bij weg te dromen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Phoenix Munich / Joel Frederiksen: Requiem for a Pink Moon
Dinsdag 30 april 2013 om 20.15 u
Kerk Hospitaal - Kortrijk

Budastraat 37
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be, www.ensemble-phoenix.com en www.joelfrederiksen.com

Elders op Oorgetuige :
De tijdloze dimensie van het Urban Rituals Festival, 25/04/2013
Festival van Vlaanderen Kortrijk laat klassiek en hedendaags samensmelten met de wondere wereld van de geluidskunst, 11/04/2013

21:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook