19/06/2013

Finland in de schijnwerpers op het festival B-Classic

Niko Kumpuvaara B-Classic, de Limburgse tak van het Festival van Vlaanderen, heeft dit jaar Finland uitgekozen als middelpunt van het programma. Het festival vindt plaats van 21 tot en met 30 juni in de beeldschone en sfeervolle omgeving van Tongeren met zijn middeleeuwse kastelen. Ook dit jaar kan je opnieuw genieten van kamermuziek in prachtig historisch erfgoed met topmuzikanten uit België, Nederland en Finland.

De belangrijkste doelstelling van B-Classic is de Belgische en internationale muzikanten bij elkaar te brengen, hen samen tijd te laten spenderen en muziek met elkaar te creëren. Grondslag van het festival is de combinatie van kamermuziek met het rijk historisch erfgoed van Haspengouw. De uitvoering van de muziek is het resultaat van een proces waarbij musici op een zeer korte tijdspanne een concertprogramma instuderen. Pressure Cooking! Het publiek kan deelgenoot zijn van dat proces. De tijdsdruk stimuleert een extreme vorm van alertheid, focus en creativiteit waardoor ieder concert een unieke belevenis wordt. Op het festivalprogramma staan kamermuziekconcerten en andere kleinschalige muziekopvoeringen op verschillende locaties in de provincie Limburg en de oudste stad van België, Tongeren.

Van 21 juni 2013 tot en met 30 juni zullen 25 musici dagelijks een programma brengen rond het thema 'Finnish connection'. Limburgse musici als hoboïst Karel Schoofs, hoornist Jan Van Duffel, klarinettist Roeland Hendrikx, hoboïste Veerle Huskens, … ontmoeten gerenommeerde Finse musici als mezzo-soptraan Virpi Raïsänen, accordeonist Niko Kumpuvaara (foto), Tempera strijkkwartet, pianisten Juhani Lagerspetz en Henri Sigfridsson, Belgische accordeonist Ludo Mariën, … De Finse componisten zijn naast het klassieke Europese programma prominent aanwezig. Men kan op het festival producties horen van onder andere Kalevi Aho, Perttu Haapanen, Magnus Lindberg, Tauno Marttinen, Veli-Matti Puumala, Einojuhani Rautavaara, Max Savikangas en Jean Sibelius. Schubert's strijkkwintet, Schumann's pianokwintet, Brahms' klaviertrio, Beethoven's septet, Mahler liederen, … worden avontuurlijk gecombineerd met werken van Finse grootmeesters als Sibelius, Rautavaara, Lindberg, …

Programma B-classic 2013

  • Danel Quartet, Henri Sigfridsson - piano, Ludo Mariën en Niko Kumpuvaara - bandoneon, Juhani Lagerspetz - piano
    Vrijdag 21 juni om 20.30 u in Gallo Romeins Museum, Tongeren

    Het openingsconcert van de festivaleditie 2013 werd geheel anders opgevat dan de voorbije jaren.  De Festivaldirectie heeft immers keuzes gemaakt!  Vanaf 2013 profileert het Festival zich als een internationaal "Pressure Cooking" kamermuziekfestival. Niet minder dan 23 musici uit België, Nederland en Finland zullen gedurende de tien festivaldagen elkaar "ontmoeten".  Iedere avond brengen ze een concertprogramma dat ter plaatse werd ingestudeerd.  Het publiek zal niet alleen getuige zijn van het concert, maar kan eveneens kennis maken met het voorbereidend repetitieproces dankzij de publieke repetities. Dankzij de unieke "Pressure Cooking" formule, het instuderen van de werken binnen een zeer korte tijd, worden de concerten gekenmerkt door een extreme en unieke focus, creativiteit en alertheid! 


    Programma :
    - J. Sibelius, liederen voor mezzosopraan en piano
    - J. Tiensuu, 'Fantango' voor accordeon
    - A. Piazzolla, 'Oblivion' voor bandoneon en accordeon
    - R. Schumann, Pianokwintet

  • Danel Quartet Juhani Lagerspetz - piano, Marc Danel - viool, Eva Tebbe - harp, Marije van den Berg - fluit, Vlad Bogdana - alto, Virpi Räisäinen - mezzosopraan, Sigfridsson - piano
    Zaterdag 22 juni om 20.30 u in Kasteel ’s Herenelderen, Tongeren

    Het prachtige kasteel de Renesse in 's Herenelderen is normaal niet toegankelijk voor publiek. De muziek van Pärt, Mahler en Weinberg staat garant voor een beklijvende avond. Bovendien vindt de wereldpremière plaats van een compostie van Walter Wolff, een bekende Finse jazzpianist. "Enigma voor harp, fluit en altviool".

    Programma :
    - A. Pärt, 'Fratres' voor viool en piano
    - W. Wolff, “Enigma” voor fluit, altviool en harp, wereldcreatie
    - “Legacy of Mahler”, selectie liederen van Mahler, Berg, Sjostakovitsj
    - M. Weinberg, Strijkkwartet nr.5

  • Danel Quartet, Niko Kumpuvaara - bandoneon, Ludo Mariën en accordeonklas Mol, Juhani Lagerspetz - piano, Virpi Räisäinen - mezzosopraan
    Zondag 23 juni om 20.30 u in Kasteel Mariagaarde, Hoepertingen
    Muzikale wandeltocht met Finse tango’s

    Programma :
    - A. Pärt, 'Fur Alina' voor pianosolo
    - A. Vivaldi, 'Cessate, omal cessate' voor mezzosopraan en strijkkwartet

  • Danel Quartet, Virpi Räisäinen - mezzosopraan, Frank Peters - piano, Henri Sigfridsson - piano
    Maandag 24 juni om 20.30 u in Romeinse tempel, Tongeren

    Met het trio van Jouni Kaipainen worden Jean-Michel Charlier (klarinet), Guy Danel (cello) en Frank Peters (piano) ondergedompeld in een absoluut Fins meesterwerk. Ongelofelijk intens gedragen melodieën staan in fel contrast met de adembenemende virtuositeit die dit werk vraagt. Il tramonto (de zonsondergang) beschrijft een liefdesgeschiedenis en is gebaseerd op een tekst van Shelley. Niemand kan deze muziek beter toelichten dan de vertolkster zelf. Luister en kijk naar Virpi Räisänen op youtube.
    Waar César Franck bekend staat om de plechtigheid van het orgel te veel te laten meeklinken in al zijn andere werken, is zijn pianokwintet een verrassend persoonlijk en gepassioneerd werk. Het wordt dan ook niet voor niks de orkaan onder de pianokwintetten genoemd. Gezien de zeer eclectische samenstelling van dit concertprogramma, staan de musici vanavond voor een bijzonder grote uitdaging.
    Het trio van Kaipainen drijft de muzikanten tot het uiterste op technisch vlak maar zeker ook voor wat betreft de interpretatie van de muziek en de emotionele beleving ervan. Virpi Räisänen vertolkt één van de bekendste composities van Respighi. Dit meesterwerk kan enkel vertolkt worden door een zangeres van wereldklasse! De ontmoeting van het Danelkwartet met de Finse pianist Henri Sigfridsson kent zijn première tijdens dit concert.

    Programma :
    - J. Kaipainen, trio voor klarinet, cello en piano
    - O. Respighi, 'Il Tramonto' voor mezzosopraan en strijkkwartet
    - C. Frank, pianokwintet

  • Juhani Lagerspetz - piano, Danel Quartet Niko Kumpuvaara - accordeon & bandoneon, Tempera Quartet
    Dinsdag 25 juni om 20.30 u in Kunstgalerij De Mijlpaal, Heusden - Zolder

    Finland haalde de aardappel uit Peru en de Tango uit Argentinië. Beide Zuid-Amerikaanse producten zijn momenteel populairder in Finland dan in de landen van herkomst. De Tango vond een voedingsbodem in Finland die zelfs Elvis Presley en de Beatles overleefde. Ook in de Finse klassieke muziek is de Tango niet weg te denken. Het pianokwintet van Aulis Sallinen is een mooi voorbeeld van hoe deze Zuid-Amerikaanse dansmuziek verfijnd wordt verweven in een klassieke compositie. De FInse accordeonist en bandoneonspeler Niko Kumpuvaara is één van de meest gerenommeerde internationale accordeonvirtuozen van het moment. In dit tangoprogramma speelt hij "5 Tango Sensations" voor bandoneon en strijkkwartet van de absolute grootmeester van de Tango, Astor Piazzolla. De wereldcreatie van Max Savikangas is gecomponeerd voor dezelfde bezetting en is tevens geheel geïnspireerd op 5 Tango Sensations van Piazolla.

    Programma :
    - A. Sallinen, introduction and tango ouverture voor pianokwintet
    - M. Savikangas, 'Opposite Sensations' voor bandoneon en strijkkwartet, wereldcreatie
    - A. Piazzolla, '5 Tango Sensations' voor bandoneon en strijkkwartet

  • Danel Quartet, Virpi Räisänen - mezzosopraan, Ulla Lampela - cello
    Woensdag 26 juni om 20.30 u in Kasteel Borghof, Tongeren

    Programma :
    - A. Vivaldi, 'Cessate, omal cessate' voor mezzosopraan en strijkkwartet
    - F. Schubert, Strijkkwintet

  • Tempera Quartet, Virpi Räisänen - mezzosopraan, Odile Simon - contrabas, Eva Tebbe - harp, Niko Kumpuvaara  - accordeon & bandoneon, Ludo Mariën - accordeon
    Donderdag 27 juni om 20.30 u in Kasteel Betho, Tongeren

    Tijdens dit concert zorgt B-Classic alweer voor een primeur. Voor het eerst zal een publiek concert plaatsvinden op het kasteel van Betho in Tongeren. Dankzij een unieke concertformule zal het publiek de kasteelsfeer van Betho opsnuiven op drie verschillende locaties. Speciaal voor deze uitzonderlijke gelegenheid zal het festivalcollectief concerteren in drie verschillende ensembles. Mezzosopraan Virpi Räisänen brengt in de authentieke kasteelsalon samen met haar Finse collega's van het Tempera Stringquartet de mooste aria's uit Händels opera "Julius Caesar". In de kasteelschuur weerklinkt het onterecht ongekende sextuor voor pianosolo, harp, klarinet, fagot, hoorn en contrabas van de vergeten componist Ferdinand Ries. Op de zolder van het kasteel brengen de accordeonvirtuozen Ludo Mariën en Niko Kumpuvaara transcripties voor 2 accordeons van verschillende grootmeesters.

    Programma :
    - J. SIbelius, 'Andante Festivo' voor strijkkwartet
    - G.F. Händel, Arias uit 'Julius Caesar'
    - F. Ries, Sextet voor piano, harp, klarinet, hoorn, fagot en contrabas
    - K. Aho, Sonate voor 2 accordeons

  • Tempera Quartet, Roeland Hendrikx - klarinet, Bob Permentier - fagot, Frank Peters - piano, Henri Sigfridsson - piano
    Vrijdag 28 juni om 20.30 u in de O.L.V. Basiliek, Tongeren

    Wie een traditiegetrouw groots opgevat concert verwacht wordt met dit concert helemaal verrast. Het trouwe concertpubliek weet immers dat de monumentale basiliek een uitzonderlijke akoestiek heeft die ook kleinschalige concerten geheel tot hun recht laat komen. Met het trio van Beethoven voor klarinet, fagot en piano vullen de musici de basiliek met klassieke, diverterende muziekklanken. Magnus Lindberg realiseerde zijn orkestraal opgevat klarinetkwintet met grote angst om de vergelijking met de monumentale klassiekers van Mozart en Brahms voor deze bezetting niet te overleven! Het resultaat is een magistraal virtuoze compositie. Met het pianokwintet weerklinkt één van de meest gerenomeerde kamermuziekwerken van Sjostakovitsh. Zoals in velen van zijn werken ademt het kwintet een verstilde wanhoop uit die doorheen de bewegingen onverbiddelijk voortschrijdt naar een ongekende emotionele climax.

    Programma :
    - L.v. Beethoven, Trio voor klarinet, fagot en piano
    - M. Lindberg, Klarinetkwintet
    - D. Sjostakovitdj, Pianokwintet

  • Tempera Quartet, Frank Peters - piano, Jan Van Duffel - hoorn, Henri Sigfridsson - piano, Bob Permentier - fagot, Karel Schoofs - hobo en jazzmusici
    Zaterdag 29 juni om 20.30 u in Begijnhofkerk, Tongeren

    Het concertprogramma in de begijnhofkerk blinkt uit door zijn uiterst gevarieerde samenstelling aangaande muziekstijlen. Met het ongehoord krachtige en gebalde pianokwintet van Magnus Lindberg wordt de Finse hedendaagse connectie compositorisch sterk in de verf gezet. Vervolgens geven de Finse pianist Henri Sigfridsson en de blazers van het festivalcollectief hun interpretatie van Mozarts pianokwintet met blazers. Na de pauze ontmoeten het Limburgs jeugdig pianotalent, Maarten Lingier en Fins accordeonist Niko Kumpuvaara elkaar in een gevarieerd programma met lichte muziek, waar Jazz, improvisatie, folkinvloeden, ... aan bod komen. Daarenboven heeft B-Classic het plezier om enkele jonge Tongerse talenten te presenteren. Met name de Tongerse Belfiuslaureaten 2012 zullen te horen zijn op deze Jazznocturne.

    Programma :
    - M. Lindberg, Panokwintet
    - W.A. Mozart, Pianokwintet
    - Jazznocturne

  • Tempera Quartet, Veerle Huskens - hobo, Henri Sigfridsson - piano, Virpi Räisänen - mezzosopraan, Roeland Hendrikx - klarinet, Bob Permentier - fagot, Jan Van Duffel - hoorn, Odile Simon - contrabas
    Zondag 30 juni vanaf 13.30 u , Fietstocht doorheen de Haspengouwse natuur

    Programma :
    - W.A. Mozart: hobokwartet
    - E. Lievonen: 'Buckland Dirt' voor accordeon en piano, 'Legacy of Mahler', selectie liederen van Mahler, Berg, Sjostakovitsj
    - L. Berio: Sequenzia III voor solostem (versie met choreografie)
    - L.v. Beethoven: Septet voor klarinet, hoorn, fagot, viool, altviool, cello en contrabas

Tijd en plaats van het gebeuren :

B-classic 2013
Van vrijdag 21 tot en met zondag 30 juni 2013
Op verschillende locaties in Limburg


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.b-classic.be

14:29 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

11/06/2013

Vlaamse Opera herneemt Bernsteins komische opera Candide

Candide Candide is een jonge, naïeve optimist die erop uit trekt, op zoek naar zijn dood gewaande liefde Cunegonde. Zijn odyssee naar het verloren paradijs loodst hem door een wereld vol verdorvenheid, verwoesting en waanzin. Hij geneest maar langzaam van zijn hardnekkige idee dat de wereld perfect geregeld is... De charismatische componist-dirigent Leonard Bernstein baseerde zijn Candide op Voltaires gelijknamige literair-filosofisch meesterwerk. Na zijn Broadwaysuccessen betekende dit komische operadebuut voor hem een afrekening met domheid en misplaatst optimisme. Regisseur Nigel Lowery herneemt voor de Vlaamse Opera deze "heerlijk tegendraadse" (De Standaard) voorstelling vol bijtende humor en satirische knipogen. "Lowery’s Monty Python approach keeps a smile on our faces throughout" (The Financial Times). Candide en zijn optimistische kijk op het leven sluit het seizoen rond Geloof bij de Vlaamse Opera op spetterende wijze. De cartooneske productie van regisseur Nigel Lowery zit vol heerlijke absurde en zwarte humor die Voltaire's satire en de grandioze muziek van Leonard Bernstein perfect aanvult. Reis mee door een wereld van rijdende toiletten, reusachtige badeenden en zelfs de USS Enterprise.

Nigel Lowery hoeven we inmiddels niet meer voor te stellen: Candide kon al eerder op succes rekenen. Ook zijn Semiramide in de Vlaamse Opera was een hit en schopte het zelfs tot op het Edinburgh International Festival. Een aantal toppers van de vorige keer zijn opnieuw present:  Michael Spyres kruipt weer in de huid van de beminnelijke Candide en ook Graham Valentine  is van de partij met zijn buitengewone vertolking van leraar Pangloss. De 'pure magie' die Yannis Pouspourikas eerder bereikte met het orkest van de Vlaamse Opera belooft een spetterend seizoenseinde. Deze Candide betekent ook de afscheidsproductie van huis- en koordirigent Pouspourikas, die vanaf volgend seizoen Erste Kapellmeister wordt in het Aalto-Theater in Essen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Leonard Bernstein, Candide
Di 18, do 20, za 22, wo 26 en vrij 28 jun 2013, telkens om 20.00 u
Zo 23 en zo 30 jun 2013, telkens om 15.00 u
Vlaamse Opera Antwerpen

Van Ertbornstraat 8
2018 Antwerpen

Meer info : vlaamseopera.be en www.zva.be

Extra :
Leonard Bernstein : www.leonardbernstein.com, en.wikipedia.org en youtube
Candide op en.wikipedia.org

Elders op Oorgetuige :
Bernsteins 'averechtse musical' Candide in Antwerpen en Gent, 16/12/2009

Bekijk alvast deze video voor een voorsmaakje van Candide

15:59 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Experimentele tangospecial in Logos

ExperiMental Tango Summer's here, tango's here! In tegenstelling tot de eerder klassiek geörienteerde Cd-release die ze vorig jaar inaugureerden bij Logos, wordt de editie van 2013 eentje van een geheel ander kaliber. Met ExperiMental Tango gaan ze op stilistisch genre-onderzoek uit. Hoe ver kunnen we de tango pushen vooraleer die ophoudt om als dans herkenbaar te zijn? En hoe springen professionele danskoppels daamee om? Huisorkestrator Sebastian Bradt liet zijn skills en fantasie de vrije loop, en stampte een bont allegaartje van obscure arrangementen bijeen. Het resultaat: volkomen vervreemde tango's van Piazolla, Johnson, Goeyvaerts, Jenkins en vele anderen zoals je ze gegarandeerd nog nooit gehoord hebt.

De jaarlijkse tango-special van Stichting Logos zal bij weinigen nog uitleg behoeven. Zomerzonnewende, professionele danskoppels, een 50-koppig computergestuurd robotorkest en een avondvullende setlist van nieuwe muziekjes en je hebt een recept dat inmiddels al 10 jaar succesvol meegaat. Alleen hebben ze die setlist anno 2013 over een iets andere boeg gegooid : ze doen het dit jaar dan ook met een strikt experimentele benadering. De tango zal als genre uitgekleed, binnenstebuiten gekeerd, geparodieerd en uit zijn oorspronkelijke context vervreemd worden dat het een lieve lust is. 'Hoe ver kan je gaan vooraleer een tango geen tango meer is?' was de hamvraag. Verwacht als antwoord dus geen orkestraties van de welgekende klassiekers, maar een avondvullende show waarin we op zoek gaan naar het punt waar de essentie van tango begint of ophoudt.

De voorstelling opent met een sfeervolle, processie-achtige Ouverture waarvan het materiaal voor 90% computergegenereerd is. Sebastian Bradt : "Dit stuk is het resultaat van enkele eenvoudige beslissingen die ik nam op de X- en Y- curve van een time/pitch-diagram, en dan krijg je dus dit: een statische, monotone bas waarboven we motieven horen klinken die typerend zijn voor tango, maar dus nooit doelbewust een verband houden met elkaar. Vervolgens was het een kwestie van hier en daar de tonaliteit aanpassen en naar logische overgangen zoeken, en de opener was een feit".

Tom Johnson's Tango (1984) komt uit de minimalistisch/permutatieve hoek. Een archetypische bas speelt steeds hetzelfde habanera-achtige motiefje met daarboven een reeks van vijf noten die volgens een strikt rekenkundige regel wordt herhaald, maar nooit in dezelfde volgorde. De reeks doorloopt een permanente permutatie en duikt in steeds andere combinaties van de robots op. Steeds hetzelfde, en toch weer niet. Deze tango was het resultaat van een call for scores die de experimentele pianist Yvar Mikhashoff tussen 1984 en 1991 naar componisten wereldwijd stuurde.

Ook Karel Goeyvaerts ging met zijn Aquarius Tango (1984) in op Mikhashoff's verzoek met een onvoorspelbare, versnipperde tango die uit het semi-spectralistische vaatje tapt. In de orkestratie was het daarom des te leuker om te spelen met al dan niet beklemtoonde tellen en met verrassende kleureffekten in het spinet, vibrafoon en de slagklank van de lage orgelbassen.

Jo Kondo is een Japanner, en die hebben -naast een nogal eigen interpretatie van het begrip tijd- een bijzondere voeling met de natuur. Diens Tango Mnemonic (1984) was oorspronkelijk een piano solostuk dat voor de gelegenheid noot voor noot werd ontrafeld: elke robot krijgt zijn hoogsteigen noot toebedeeld. Alles tesamen klinkt Tango Mnemonic als een trage, sfeervolle impressie van diverse natuurgeluiden die uit alle hoeken van de tetraeder komen.

Het politiek getinte ¿ Y Ahora ? (1984) van de Urugayaan Coriun Aharonian gaat over censuur. Een resoluut tangomotief lijkt van de grond te willen komen maar verzandt ogenblikkelijk in een monotone herhaling van dezelfde noot. Maar niet getreurd: Logos beschikt over meer dan 50 muziekrobots, dus kleurtjes te over om van die ene noot telkens weer iets verrassends te maken.

Noise, onverwachte hooks en een versnipperde zap-attitude krijgen we dan weer met Leroy Jenkins' Tango, Rango, Bango (1984). Eveneens geschreven in het kader van Mikhashoff's verzoek, is dit een jazztango die bulkt van de contrasten, abrupte overgangen en flarden woeste improvisatie. Sebastian Bradt : "Ik besloot om hiervan een ronduit krankzinnige orkestratie te maken, met de nadruk op Bango. Die orkestratie opent weliswaar met subtiele roffels in Psch en de daaropvolgende intrada door Krum, Humanola en Trump kan ook nog 'herkenbaar' worden genoemd, maar daarna breekt -gegarandeerd- de hel los."

Vorig jaar in premiere gebracht, en dit jaar in een lichtjes geupdatede versie terug van de partij: Sebastian Bradts metrische tango nuevo Blaffer.Kop.Tango (2012). Een schaarse lichtshow, een broeierig tremulerend orgeltje, een hypnotische bas en een tangokoppel dat zich in het hart van een misdaadscène waant. Meer is niet nodig om aan deze hoogsteigen GUNHEAD gestalte te geven.

Ook Astor Piazzolla komt even om de hoek kijken met Reminiscencia en S'Il Vous Plait. Het zijn twee nummers die de maestro van de Tango Nuevo in 1974 aan de muziekgeschiedenis toevertrouwde maar door de populariteit van Libertango in de vergetelheid zijn beland. In beide gevallen heb je een uptempo versie voor de blazersrobots tegoed.

Ook studente Lara Van Wynsberghe doet mee met El Huerto del Diablo (2013), dat oorspronkelijk werd geschreven voor klarinet en basklarinet. Het is de muzikale weergave van een verhaal waarin el Diablo een jonge vrouw om zijn tuin leidt. In deze verleidingsdans en zijn machtsspel zit de vrouw in een voortdurend conflict tussen onschuld en nieuwsgierigheid. De titel is tevens een verwijzing naar de videoclip die Phil Mucci maakte voor een single van Opeth's album Heritage.

Tot slot nog een vreemde eend in de bijt: Milongoid is de transformatie van de 100 jaar oude Milonga van de Chileense Juan Del Candricho. Voor de gelegenheid werd dit antieke nummer tot uitsluitend ruisklanken herleid; geen herkenbare toonhoogtes, alleen ritme en noiseklanken. Denk niet aan een 78-toerenplaat die nu écht wel op het punt staat het te begeven, maar aan geluid dat een eigen leven is gaan leiden. Is het nog een milonga? Nee, wel iets dat er sterk op lijkt: een milongoid dus.

Programma :

  • Sebastian Bradt (1979), Ouverture (2013)
  • Tom Johnson (1939), Tango(1984)
  • Karel Goeyvaerts (1923-93), Aquarius Tango (1984)
  • Jo Kondo (1947), Tango Mnemonic (1984)
  • Coriun Aharonian (1940), ¿ Y Ahora ? (1984)
  • Leroy Jenkins (1932-2007), Tango, Rango, Bango (1984)
  • Sebastian Bradt (1979), Blaffer.Kop.Tango (2012)
  • Astor Piazzolla (1921-1992), Reminiscencia (1974)
  • Godfried-Willem Raes (1952), iTango (2013)
  • Astor Piazzolla (1921-1992), S'Il Vous Plait (1974)
  • Lara Van Wynsberghe (1990), El Huerto del Diablo (2013)
  • Juan Del Candricho, Milonga/Milongoid (1913/2013)

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M : ExperiMental Tango
Woensdag 19 juni 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

15:27 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

Filmmuziek van en met Gabriel Yared in Flagey

Gabriel Yared Nadat Gabriel Yared (foto) tijdens het Filmfestival Gent 2004 voor Cold Mountain de 'Best Original Soundtrack of the Year Award' ontving, komt hij terug naar ons land voor een uniek concert in Flagey, waarbij de meest legendarische filmscènes worden geprojecteerd op groot scherm. Gabriel Yared levert niet alleen de muziek voor dit unieke concert, maar zit ook zelf aan de piano. Voor de gelegenheid wordt hij vervoegd door een cast wereldvermaarde solisten: Juanjo Mosalini (bandoneon), Lewis Morison (saxofoon) en Gaëlle Méchaly (sopraan). Dirigent van dienst is Dirk Brossé.

Gabriel Yared schreef voor het eerst filmmuziek in 1975, bij de film Miss O'Gynie et les hommes fleurs van de Belg Samy Pavel. Er volgden nog vele andere soundtracks, waaronder die voor The Talented Mr. Ripley en Cold Mountain. Met zijn compositie voor The English Patient won hij een Oscar, een Golden Globe en een Grammy Award. In 2004 ontving Yared voor Cold Mountain zowel de Soundtrack Composer of the Year Award als de Best Original Soundtrack of the Year Award op de World Soundtrack Awards. 

Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Philharmonic : Filmmuziek Gabriel Yared
Zaterdag 15 juni 2013 om 20.15 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Gabriel Yared : www.gabrielyared.com, en.wikipedia.org, www.imdb.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Filmmuziekstad Gent te gast in Tallinn met uniek concert Brussels Philharmonic, 28/11/2010

13:43 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

09/06/2013

Van schaduw naar kleurenpracht : NOB brengt Messiaen, Prokofiev en Brahms in Bozar

Nemanja Radulović Johannes Brahms stapte met zijn Eerste symfonie resoluut uit de schaduw van Beethoven en deed met zijn werk zelfs het hart van latere generaties sneller slaan. Ook voor Lothar Zagrosek is Brahms een springplank naar de muziek van de 20ste eeuw. Samen met de Frans-Servische violist Nemanja Radulović (foto) neemt hij het Tweede vioolconcerto van Prokofjev opnieuw ter hand. Bovendien laat hij ons genieten van de fascinerende ritmes en klankkleuren in Messiaens Chronochromie.

De jonge Frans-Servische violist Nemanja Radulović, een paar seizoenen terug nog Rising Star, heeft een aura als van duivelskunstenaar Niccolò Paganini. Met zijn rock-'n-rolluiterlijk en energieke aanpak is hij de geknipte man voor het vaak explosieve Tweede vioolconcerto van Sergej Prokofjev. Het kwam tot stand tijdens de vele concertreizen die de componist tijdens zijn nomadische bestaan als vertolker maakte en ging in 1935 in première in Madrid. Het laat een componist zien die, onder druk van de Sovjetautoriteiten met hun strakke voorschriften, zijn vernieuwende muzikale idioom in steeds eenvoudiger muzikale vormen giet. Vooraf laat dirigent Lothar Zagrosek het orkest een waaier van orkestrale kleuren ontvouwen in Chronochromie van Olivier Messiaen. Het werk bestaat uit zeven op zichzelf staande blokken en is een impressionistisch klankschilderij waarin de componist een wereld zonder mensen schetst. Op ingenieuze wijze roept hij het tijdloze karakter van massieve bergen en ononderbroken kwetterende vogels op. Met de Eerste symfonie van Johannes Brahms keren we zowat een eeuw in de tijd terug. Het componeren nam meer dan twintig jaar in beslag, maar het resultaat was een meesterwerk. In een beethoveniaanse structuur smeedde Brahms uit invloeden van Schubert, Schumann, Bach en Haydn een harmonieuze eenheid die als een van de fraaiste voorbeelden van zijn symfonische genie geldt. 

De Franse componist Olivier Messiaen (1908-1992) bleef tijdens zijn lange en vruchtbare carrière trouw aan zijn eerste roeping, die van theoloog in muziek. In al zijn werken toont hij zich de exegeet bij uitstek van de mysteries van de katholieke kerk. Chronochromie is daarbij een van zijn meest perfecte muziekwerken en bevat diverse elementen van zijn specifieke muzikale taal. Uiteraard zijn de vogels van de partij alsook de complexe ritmes en sonore gelaagdheden. En ook al ontbreekt iedere directe verwijzing naar de katholieke kerk in het werk, toch is het duidelijk dat Messiaen voor de Chronochromie zijn inspiratie putte uit het geloof.

Al bij de eerste uitvoering, op 16 oktober 1960 tijdens het Festival van Donaueschingen (het werk was een opdracht van Heinrich Strobel voor dit festival en hij was het die specificeerde dat hij "geen piano, geen Martenot-golven" in het ensemble wenste), diende Chronochromie zich aan als een meesterwerk, een van de topwer- ken van de muziek uit die periode, als een werk dat tevens zowel een volvoering en synthese van Messiaens kunst als een nieuw begin was ( " het resultaat van mijn verrijzenis", zo zei hij indertijd tot Antoine Goléa). Het is ook een van de meest vermetele, meest vooruitstrevende werken van Messiaen, en bijzonder opmerkelijk is het feit dat men er geen enkele verwijzing naar de tonaliteit in aantreft. Het werk staat aan het begin van een bijzonder vruchtbare, creatieve periode, en tegelijk slaat het een brug met het voorafgaandelijke vogeldecennium (periode waarin de muzikale weergave van de vogelroep aan de basis lag van tal van zijn werken), getuige de talrijke gevleugelde gasten die het verloop van deze compositie komen animeren. Het beluisteren van dit werk, zoals van tal van andere werken van dezelfde componist, zorgt voor een merkwaardige, exalterende, bevrijdende vreugde waar vandaag haast alleen Messiaen het geheim van schijnt te kennen.

De titel Chronochromie, afgeleid van het Griekse chronos (de tijd) en chroma (de kleur) betekent dus de kleur van de tijd, want, zo legt Messiaen uit: "de zeer complexe mengelingen van klanken en timbres blijven steeds ondergeschikt aan de tijdsduren die ze al kleurend dienen te benadrukken". Dat geldt in het bijzonder voor de twee strofes met hun complexe symmetrische permutaties van tijdsduren, en het zijn zij, aldus de componist, die doorslaggevend waren voor de titel van het hele werk.

Het temporele en ritmische materiaal, dat voor een keer verzaakt aan de Griekse ritmes, doet inderdaad een beroep op het complexe principe van de symmetrische omzettingen van een chromatische reeks van tweeëndertig tijdsduren, en dat het de meest recente metamorfose is van de "charme der onmogelijkheden" die Messiaen zo dierbaar was. De aldus bekomen permutaties hoor je ofwel losstaand, ofwel fragmentarisch, ofwel drie per drie gesuperposeerd. Uiteraard zou het totale aantal mogelijke permutaties met tweeëndertig tijdsduren (van een tweeëndertigste noot tot een hele noot) astronomisch groot zijn, ware het niet dat Messiaen het principe van de symmetrische permutaties had uitgevonden. Zelfs dan nog gebruikt hij er maar een beperkt aantal die hij selecteert op basis van de grootst mogelijke verscheidenheid. Enkel de twee strofes zijn integraal gebaseerd op deze permutaties die tussenkomen in de slotdelen van elke antistrofe en in de B-delen van de begin- en eindpassages.

Talrijke vogels nemen deel aan deze compositie. In de inleiding en het slot zijn het Zweedse en Japanse, in de antistrofes Franse en Mexicaanse, in de strofes en de epode uitsluitend Franse. Het begin- en einddeel bevat ook een voor Messiaen nieuwe klankbron: het geluid van water, van watervallen en bergrivieren, opgetekend in de Franse Alpen.

Chronochromie telt zeven relatief korte delen die, de exact getimede stiltes niet meegerekend, aan een stuk door gespeeld worden. Deze zeven delen stemmen overeen met die van een Griekse triade versterkt door de verdubbeling van de strofe en de antistrofe en aangevuld met een inleiding en een coda.

Programma :

  • Olivier Messiaen, Chronochromie (1959-60)
  • Sergey Prokofiev, Concerto voor viool en orkest nr. 2, op. 63
  • Johannes Brahms, Symfonie nr. 1, op. 68

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB & Nemanja Radulovic : Messiaen, Prokofiev, Brahms
Vrijdag 14 juni 2013 om 20.00 u
(inleiding door Elise Simoens om 19.30 u)
Bozar - Henry Le Boeufzaal - Brussel
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.onb.be

Bron : Tekst Harry Hallbreich voor De Munt

Extra :
Olivier Messiaen www.oliviermessiaen.org, brahms.ircam.fr en youtube
Olivier Messiaen (1908 - 1992): Exotische volgelkenner, op www.musicalifeiten.nl
Chronochromie, Peter Hill op www.philharmonia.co.uk

Beluister alvast Olivier Messiaens Chronochromie

23:35 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

06/06/2013

Legendarische soundtrack 2001: A Space Odyssey live in Bozar

2001, A Space Odyssey Met de film '2001: A Space Odyssey' bracht Stanley Kubrick het sciencefictiongenre naar ongekende hoogten. De manier waarop hij onderwerpen aanbracht zoals de evolutie van de mensheid, de technologie en artificiële intelligentie, was ongezien, net als de invloed die dit visionaire werk zou hebben. De genialiteit van Kubricks cultfilm schuilt ook in zijn legendarische soundtrack: muziek van Johann en Richard Strauss gaat er samen met werken van Arma Khachaturian en György Ligeti, die op zijn beurt erkenning kreeg dankzij deze film. De legendarische soundtrack wordt maandag live gespeeld door Brussels Philharmonic, terwijl op groot scherm de film van Kubrick getoond wordt. Een unieke kans voor de liefhebbers!

György Ligeti (1923-2006) is een van de weinige avant-gardecomponisten die kan rekenen op ruime publicke belangstelling. Zijn werk zou wellicht minder bekend zijn geweest, ware het niet dat Stanley Kubrick - zonder diens toestemming weliswaar - drie composities van hem gebruikte voor zijn film '2001 : A Space Odyssey' (1968) : Requiem (1963-65), Lux Aeterna (1966) en Atmosphères (1961). Het zorgde alvast voor de internationale doorbraak. Later volgden nog Lontano (in 'The Shining' (1980)) en 'Musica Ricercata' (in Kubricks laatse, 'Eyes Wide Shut' (1999)). Ligeti was geen "filmcomponist", maar de manier waarop Kubrick met zijn muziek werkte, beïnvloedde de evolutie van de filmmuziek grondig en ingrijpend.

De meeste mensen kennen 'Atmosphères' (1961) dan waarschijnlijk ook uit Kubricks '2001: A Space Odyssey'. Met dit orkestwerk had Ligeti niet enkel een tot dan toe letterlijk ongehoorde muziek uitgevonden, hij had ook de techniek ontwikkeld om die muziek gestalte te geven. In de westerse muziek inclusief het serialisme werden toonhoogterelaties uitgecomponeerd. Ligeti stapelde in 'Atmosphères' zoveel tonen op elkaar, dat hun onderlinge relatie niet langer kón waargenomen worden, en dat de aandacht verschoof naar de beweging van compacte klankmassa's in de ruimte (hoog/laag) en in kleur (licht/donker). Hij stuurde deze klankmassa's door middel van een nieuwe techniek, de zogenaamde micropolyfonie. Hierin worden tientallen stemmen dusdanig op elkaar gestapeld, dat ze niet langer discreet waarneembaar zijn, laat staan hun onderlinge (canonische) relatie. De luisteraar hoort slechts zich langzaam verplaatsende, maar uiterst fascinerende klankwolken.

Ligeti's Lux aeterna (1966) is een echte klassieker. De fascinatie voor de complexe canons zoals je die bij bepaalde renaissance-componisten aantreft, trok Ligeti door naar wat hij 'micropolyfonie' noemde. Met een 16-stemmig gemengd koor weeft Ligeti letterlijk een web (het was de metafoor die Ligeti er zelf graag voor gebruikte) van unisono-canons die zo dicht op elkaar gepakt zitten dat ze voor de luisteraar niet langer herkenbaar zijn als canons, maar meer als een gewriemel van snelle noten, een 'wolk' van (dissonante) klank.

Programma :

  • György Ligeti, Atmosphères, Lux aeterna, Requiem
  • Richard Strauss, Also sprach Zarathustra, op. 30
  • Aram Khachaturian, Gayaneh Suite
  • Johann (Jr) Strauss, An der schönen blauen Donau, op.314

Tijd en plaats van het gebeuren :

Filmconcert Brussels Philharmonic & VRK : 2001: A Space Odyssey
Maandag 10 juni 2013 om 20.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.brusselsphilharmonic.be en www.vlaamsradiokoor.be

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
A guide to György Ligeti's music op www.guardian.co.uk

Elders op Oorgetuige :
Brussels Philharmonic maakt muzikale ruimtereis op de soundtrack van 2001: A Space Odyssey, 19/05/2011

18:10 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Snaren versus stembanden: een niet te missen performance in Logos

Gunda Gottschalk & Peter Jacquemyn Onnodig wellicht om je de radikale contrabassist Peter Jacquemyn voor te stellen; de belichaming van pure energie op vier snaren, maar dan van een zelden gehoorde intensiteit en overtuigingskracht. Na samenwerkingen met pianisten, slagwerkers, elektronici, cellisten en stemkunstenaars, verlegt de Bad Boy van het improvisatie-milieu zijn horizon naar de Khoomi, oftewel de Mongoolse keelzangtechniek. Samen met de Duitse avantgarde-violiste Gunda Gottschalk, de Turkse zangeres Saadet Türköz en de Mongoolse keelzangeres Baadma Badamkhorol Samdan-damba gaat hij voor niets minder dan improvisaties op het scherp van de snee. Snaren versus stembanden: een niet te missen performance die je moeiteloos met verstomming zal slaan.

Peter Jacquemyn, geboren in 1963 in Schaarbeek, is in grote lijnen samen te vatten als een allround artiest met een gerechtvaardigde internationale reputatie. We kennen hem vooral als een uitzonderlijk contrabassist, maardaarnaast is hij een veelzijdig kunstenaar die schetst, tekent en sculpteert dat de stukken er -letterlijk- af vliegen. De performances die hij geeft met zijn alom geschaafde en verweerde contrabas zijn ronduit spektakulair. Zoals hij als beeldhouwer boomstronken te lijf gaat met bijl en kettingzaag, zo worstelt hij als contrabassist in golven van ongebreidelde energie met zijn instrument. Een worsteling waarin overigens alle middelen geoorloofd zijn: meerdere strijkstokken, drankblikjes, plastic zakken, kurk, buttons, paperclips, breinaalden, papier, dempers, noem maar op ... Jacquemyn gebruikt alles wat los of vast zit om snaren en klankkast mee te beroeren en hij doet dat steeds in zijn gekende robuust-exuberante stijl.

Jacquemyn weet zich moeiteloos te plaatsen tussen België's meest interessante improvisatoren. Hij begon zijn carrière bij WIM (Werkgroep Improviserende Musici) en stimuleert sedertdien al jaren jonge muzikanten om buiten de lijnen te kleuren. De man werkt geregeld samen met het kruim van de internationale improvisatie-scène: Fred Van Hove, Peter Kowald, Joëlle Léandre of Jan Pillaert (tubist met wie hij enige jaren geleden Humus (LPD 016) opnam). Daarnaast schrikt hij er niet voor terug om de dialoog aan te gaan met een klassiek cellist (Arne Deforce), live electronics (Stefan Prins) of een stemkunstenares (Maja Jantar).

In 2010 nam Peter Jacquemyn samen met de Duitse violiste Gunda Gottschalk deel aan het Roaring Hooves-festival in Mongolië. Roaring Hooves brengt een mix van traditionele Mongoolse en westerse hedendaagse muziek. Ze kregen er gelegenheid om met grootmeesters in de Khoomi (Mongoolse keelzang) te werken en ontvingen gelijk een snelcursus in deze boeiende autentieke stemtechniek. In Khoomi wordt de stem traditioneel ondersteund door de 'Mohrin Khuur' (ofwel paardekopvedel): een archaïsche, fretloze tweesnarige strijker met een eigen strijktechniek en een tessituur ergens tussen de altviool en de cello in.

Op datzelfde festival kwamen Gottschalk en Jacquemyn in contact met Baadma Badamkhorol Samdandamba, een Mongoolse 'Urtiin Du' zangeres. 'Urtiin Du' is een traditionele liedstijl die teruggaat tot de tijd waarin Dzjengis Khan het in een aanzienlijk deel van het continent voor het zeggen had. Elke morgen zingen de Mongolen immers als bevestiging van hun bestaan tegenover de oppermachtige natuur, meerbepaald de schier onbegrensde, diepblauwe hemel boven hun hoofden. Hun eeuwenoude liederen bestaan uit slechts een tiental woorden die steeds herhaald worden. Afhankelijk van de respons van de natuur (het fluiten van de wind, dierengeluiden, de kleuren van de zonsopgang, e.d.) kan zo'n lied 2 minuten dan wel 2 uur duren. Deze merkwaardige interaktie met de natuur maakte een cultuuroverschrijdende, op improvisatie gestoelde samenwerking mogelijk en het duo werd op die manier een trio.

Samdandamba is geboren in Ulaanbaatar. Naast een klassieke (lees: folkloristische) zangopleiding volgde ze etnomuzikologie en management, twee pijlers die haar vandaag de dag tot volbloed ambassadrice maken. Ze gaf optredens over de hele wereld en is initiatiefneemster voor Roaring Hooves, waarmee ze jaarlijks boventoonszangers uit heel Mongolië bijeenbrengt om de banden met westerse hedendaags klassieke muziek aan te halen. Ongeveer 50 interculturele optredens heeft ze op die manier verzilverd, waaronder Schamanentreffen, de eerste internationale conferentie voor boventoonszangers in Mongolië.

Tenslotte ontmoette dat trio Saadet Türköz, een Turkse zangeres van Kazachse origine die momenteel artist in residence is bij ÃRT (Wuppertal). Zo ontstond het buitengewone kwartet dat je tijdens dit concert aan het werk hoort: twee in oeroude nomadentradities gewortelde zangeressen, in dialoog met twee strijkers uit de hedendaagse experimentele muziekscène. Ze zijn niet op zoek naar een samenwerking op het niveau van de grootste gemene deler, of de 'common goods' als basis en begrenzing. Ze zijn uit op het samenbrengen van de meest extreme uitingen van elke traditie, en dat op het scherp van de snee.

Tijd en plaats van het gebeuren :

GOBI Quartet: Peter Jacquemyn, Gunda Gottschalk, Saadet Türköz & Baadma Badamkhorol Samdandamba
Maandag 10 juni 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Peter Jacquemyn : www.peterjacquemyn.com en youtube
Gunda Gottschalk : www.gunda-gottschalk.de en youtube
Saadet Türköz : www.saadet.ch en youtube
Baadma Badamkhorol Samdandamba op www.mongolei-zentrum.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Muziek op het spanningsveld van oeroude culturen en hedendaags experiment, 20/10/2010

Bekijk hier alvast het GOBI Trio (Peter Jacquemyn, Gunda Gottschalk & Baadma Badamkhorol Samdandamba) aan het werk

17:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

01/06/2013

Françoise Vanhecke geeft lecture recital rond nieuwe zangtechniek in Logos

Françoise Vanhecke Naar aanleiding van het ICVT 8 in Brisbane (Australië) is de ons meer dan vertrouwde allround performer Françoise Vanhecke geselecteerd om een speciale Rondetafel-presentatie te verzorgen. Haar onderwerp 'Inhaling singing, an extended technique' (ISFV), is een volstrekt nieuwe zangtechniek waar ze al enige jaren onderzoek naar verricht en nu op doktoreert. Bij Logos geeft ze ons al een voorproefje van die presentatie in de vorm van een lecture-recital betreffende haar onderzoek. Daarbij zal ze niet alleen een onderbouwde analyse van haar onderwerp verzorgen, maar de onderzoeksresultaten ook uitgebreid stofferen met enkele muziekstukken.

Zo brengt Françoise nieuwe, eigen composities onder haar pseudoniem Irma Bilbao, alsook Triticus Arscotiensis, een theatrale aria voor sopraan en robotorkest die Sebastian Bradt componeerde op het gedicht Alla Bandiera Rossa van Pier Paolo Pasolini. Verder krijgen we de wereldpremière van Le Lâcheur (para voz e performance de soprano - oeuvre dédiée à la soprano Françoise Vanhecke) van de Braziliaanse componist Jorge Antunes.

Françoise Vanhecke is een veelzijdige artieste met internationale faam - zangeres, pianiste, actrice, stempedagoge, vocal coach en componist (Irma Bilbao). Het klassieke repertoire laat haar niet onberoerd, maar door haar veelzijdig talent is ze veel gevraagd als zangeres voor de creatie van hedendaags werk, gaande van lied tot opera. Ze behaalde verschillende internationale prijzen en in 2003 behaalde ze een grant van de New York Women Composers, wat een keerpunt betekende voor haar carrière.

Zij treedt op in het binnen- en buitenland met haar soloprogramma's (waarbij ze zichzelf begeleidt aan de piano) die haar veelzijdigheid duidelijk illustreren. Françoise Vanhecke is niet alleen een zangeres en performer, zij heeft ook het talent en het lef om minder begane paden te bewandelen. Ze staat op de affiche van de belangrijkste muziekfestivals en theaterhuizen van de wereld.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Lecture Recital Françoise Vanhecke
Donderdag 6 juni 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.francoisevanhecke.be

Extra :
Françoise Vanhecke op www.muziekcentrum.be en youtube
Sebastian Bradt op www.logosfoundation.org, www.muziekcentrum.be en www.youtube.com
Jorge Antunes op en.wikipedia.org en youtube

01:23 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Verrassende Bijloke-Manufactuur met Kevin Skelton, Thomas Smetryns & Nadar Ensemble

Thomas Smetryns In het laatste Bijloke-Manufactuurtoonmoment van dit seizoen zoekt de Canadese tenor Kevin Skelton uit hoe hedendaagse dans en muziektradities uit de 17de eeuw samengaan. Purcell, Monteverdi en Schütz eigenzinnig benaderd. Componist en luitspeler Thomas Smetryns (foto) laat dan weer zijn grafische partituren creëren door het jonge en dynamische Nadar Ensemble. Thomas heeft een 'violon d’Ingres': hij etst, zeefdrukt en typodrukt en heeft zo de voorbije jaren een bescheiden grafisch oeuvre geschapen. Hij streeft er enerzijds naar om de kijker een 'concert intérieur' te laten beleven en anderzijds de uitvoerders een beknopte maar duidelijke partituur af te leveren.

Verwacht je op 4 juni aan muziek voor versterkte koperplaten, aan een compositie die evolueert bij de gratie van het gebrek aan absoluut gehoor van de muzikanten, en aan stukken waarbij de muzikanten naar believen hun allermooiste klanken en favoriete deuntjes mogen spelen, en nog veel meer… En mocht je je afvragen hoe het er in 'Le Bain Turc' van bovengenoemde schilder klankgewijs aan toe gaat, ga dan zeker langs in de Bijloke !

De manufactuur is een muzikaal laboratorium waarin Muziekcentrum de Bijloke in Gent bevlogen jonge muzikanten de kans willen geven om een (wild/ongewoon/spannend/...) idee uit te testen. Ze kunnen er naar hartenlust experimenteren, de grenzen van hun muzikale universum aftasten, nieuwe vormen verkennen en linken leggen tussen hun eigen uitdrukkingsvorm en andere artistieke disciplines. De resultaten van hun zoektocht krijgen we te zien tijdens een toonmoment. Potten en pinten worden voorzien waartussen de dialoog tussen kijkers en makers kan starten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bijloke-Manufactuur : Kevin Skelton, Thomas Smetryns & Nadar Ensemble
Dinsdag 4 juni 2013 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Thomas Smetryns : www.myspace.com/thomassmetryns, www.matrix-new-music.be en youtube

00:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

31/05/2013

Elle est moi und töte mich : droom-opera geïnspireerd op het leven van de Oostenrijkse actrice Romy Schneider

Joris Blanckaert Een vrouw schrijft een brief. Ze sterft voor ze hem kan afmaken. In de laatste seconden ijlt ze haar leven. Vijftien gasten zitten rond een tafel. Het lijkt een feest te zijn. Het lijkt laat te zijn: het uur waarop de zekerheden van de dag komen te vervallen. Drie vrouwelijke figuren - een rode, een gele en een blauwe - lijken na elkaar te zullen trouwen. De rode heeft iets van een diva-actrice, in constant gevecht met de pers, die ze nodig heeft. De gele probeert een huismus te zijn, maar ontploft al bij haar eerst huwelijkspoging. De blauwe is eigenlijk een ambitieuze dienster, die kreunt onder een tirannieke baas. De rest van het gezelschap wriemelt en verleidt en vecht en streeft om de aandacht van de drie figuren - en probeert hen tegelijkertijd gewelddadig onder de knoet te houden. En wat zit die dode zoon nu nog aan tafel te doen?

Elle est moi und töte mich is een droom-opera van wat de laatste paar seconden van Romy Schneider hadden kunnen zijn, net voor ze stierf op de avond van 29 mei 1981 op haar Parijse appartement. Een opera opgebouwd uit Franse en Duitse flarden filmcitaten en interviews, al dan niet verwrongen tot een vergeefse maar lyrische poging om te weten wie ze nu eigenlijk echt geweest is. Een creatie in samenwerking met Operastudio Vlaanderen.

Tom Hannes liet zich voor het schrijven van het Romy-libretto inspireren door de vele publicaties en interviews die over de Oostenrijkse actrice Romy Schneider te vinden zijn. In zijn tekst tracht hij de verschillende facetten van Romy's leven te belichten: de romantische actrice, de behoudende moeder én de vooruitstrevende carrièrevrouw. In een aaneenschakeling van Franse en Duitse quotes beleven we Romy in een eindeloze opeenvolging van vergeefse pogingen om de verschillende facetten van haar leven in verzoening te brengen.

Deze continue karaktertegenstrijdigheden en conflicten worden ook door componist Joris Blanckaert (foto) in de partituur weerspiegeld door gebruik te maken van de clichés van het lichtzinnige Franse chanson ondersteund door oer-Duitse ostinaatbegeleidingen en vice versa. Zoals Romy telkens opnieuw een nieuw leven begon, met een andere man, een andere taal, een andere film, nam Joris Blanckaert zich als componist voor om elke dag van zijn schrijfproces aan te vangen met een wit blad.

Regisseur Vincent van den Elshout legt dit witte vel op de feesttafel van het leven. In een laatste zucht van haar leven ontmoet Romy haar protagonisten - haar moeder en stiefvader, haar echtgenoten Alain Delon en Harry Mayen, haar zoon David, regisseur Visconti en niet te vergeten de internationale pers. Vanop de drempel van de dood tracht ze in deze irreële ontmoeting een ultieme harmonie in haar conflictueuze situaties te realiseren. Tevergeefs.

Joris Blanckaert (1976) studeerde toegepaste wetenschappen aan de Universiteit Gent, jazz accordeon aan het Gentse conservatorium bij Rony Verbiest, en compositie bij Frank Nuyts. Hij componeert en speelt bij o.a. bal des boiteux en de bOOmfanfare, componeert voor uiteenlopende bezettingen en producties, en is tevens componist en artistiek leider bij het muziektheater collectief Fosfor. Het oeuvre van Joris Blanckaert is in volle ontwikkeling. Waar in het begin voornamelijk een sterke invloed aanwezig is van wereldmuziek uit diverse culturen voor kleine ensembles, verschuift dit de laatste jaren meer in de richting van nieuwe muziek voor diverse bezettingen. Toch blijft hij volkse elementen omarmen, onder andere door het regelmatige gebruik van de accordeon en de sporadische inzet van schalmeien in zijn oeuvre. Deze instrumenten vormen een brug tussen de wieg van de Oosterse en van de Westerse cultuur. Zijn affiniteit met volkse culturen, en zijn kennis van Westerse harmonie, laten hem toe om een interpretatie te geven van het beeld dat de Oosterse muzikale wereld kan hebben (of gehad hebben) van de Westerse kunstmuziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble : Joris Blanckaert, Elle est moi und töte mich
Zaterdag 1, dinsdag 4, woensdag 5 en zondag 9 junu 2013, telkens om 20.00 u
Operastudio Vlaanderen - Gent

Bijlokekaai 6
9000 Gent

Meer info : www.spectraensemble.com en www.operastudio.be

Extra :
Joris Blanckaert : www.jorisblanckaert.be en youtube

23:49 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook