04/02/2014

Drums 'n Friends Again: Aster, Will Guthrie, Erik Heestermans, Eli Keszler, Ashley Paul & Julian Sartorius in Netwerk Aalst

Drums Een drumsolo is meer dan louter uitpakken met spectaculaire hoogstandjes. Het gaat vooral om het blootleggen van de ziel van het instrument, een solo voor de Drum met grote D. Zes jaar na het geslaagde Drums 'n Friends in Netwerk Aalst, werd het tijd voor Drums 'n Friends Again, met veel eigenzinnige drummers en de multi-instrumentaliste Ashley Paul als rustpunt.

Eli Keszler is een multi-instrumentalist uit New York, die vooral werkt met percussie, antieke cymbalen, gitaar en grote mechanische strijkinstallaties met verlengde snaren. Hij werkte eerder samen met artiesten als Jandek, Phill Niblock, Roscoe Mitchell, Joe McPhee, Tony Conrad, Keith Fullerton Whitman en Ashley Paul.

Ashley Paul is een performer/componiste uit New York. Ze creëert haar eigen universum met behulp van saxofoon, klarinet, stem, gitaar, klokkenspel en percussie. Het resultaat is intuïtieve, introverte muziek met een donker kantje. Haar recentste wondermooie plaat Line the Clouds kreeg dan ook internationaal zeer veel bijval. Ze werkte reeds samen met Phill Niblock, Rashad Becker, Aki Onda, C. Spencer Yeh, Geoff Mullen, Joe Morris, Anthony Coleman en Eli Keszler. Ashley Paul werd onlangs opgenomen in The Wire: top 50 Realeases of the year 2013. Hier lees je een interview met haar in The Wire van April 2013.

Aster is de fijne muzikale samenwerking van het koppel Ashley Paul en Eli Keszler. Hun laatste plaat Things That Just Happen balanceert tussen subtiele geluidskunst, fragiele folk psych, verhakkelde pop en vrije geïmproviseerde drones.

De Australische drummer Will Guthrie is bekend voor zijn jazzy improvs met drum, zelfgemaakte percussie en elektronica. Hij speelde met o.a. Oren Ambarchi, Martin Küchen, Anthony Pateras, Keith Rowe en Jim Denley. Elke performance van Guthrie is steevast een verrassing en voor velen een revelatie.

De Zwitserse drummer Julian Sartorius werkte in het verleden samen met o.a. Nils Petter Molvaer, Rhys Chatham en Dimlite. In 2011 startte hij het project Beat Diary, waarbij hij de uitdaging aan ging om een klankdagboek bij te houden. Gedurende een jaar creëerde hij elke dag op een unieke locatie een ritme en legde dit vast op beeld en geluid. Nu komt hij zijn waanzinnig project voorstellen in Netwerk, steeds zoekend naar nieuwe invalshoeken qua akoestiek en klank.

Erik Heestermans is de drummer van het fantastische Sheldon Siegel en is één van de Stervende Honden bij Ignatz.  Hij drumde al vaker in duo, met o.a. Jakob Warmenbol, Martin Küchen, Milan Warmoeskerken… maar nu dus voor het eerst solo!

Praktische info :

Drums 'n Friends Again : Aster x Will Guthrie x Erik Heestermans x Eli Keszler x Ashley Paul x Julian Sartorius
Zaterdag 8 februari om 20.00 u
Netwerk / Centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be

Elders op Oorgetuige :
Jason Van Gulick, Lê Quan Ninh & Eli Keszler in Les Ateliers Claus, 31/01/2014

17:14 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Altra Voce : Revue Blanche en de andere stemmen van Berio

Luciano Berio De Italiaanse componist Luciano Berio (foto) was ooit getrouwd met de Amerikaanse mezzosopraan Cathy Berberian. Die wonderlijke zangeres stond symbool voor een nieuw, virtuoos en op en top 20ste-eeuws stemgebruik, een altra voce, andere stem. Voor haar schreef Berio een van zijn bekendste werken, Sequenza III voor vrouwenstem, een magistraal stuk muziek. Vandaag nog steeds uitdagend, fris, energetisch, virtuoos en hoogst expressief; zoals zoveel van zijn muziek. In dit programma van Revue Blanche staat Berio's fascinatie voor de veelvoudigheid van de stem en gezang centraal en blijkt zijn liefde voor volksgezangen in de Folk Songs en het aangrijpend mooie Naturale.

Luciano Berio (1925-2003) was één van die beruchte, radicale modernisten uit de jaren '50. Zo wordt hij doorgaans in één adem genoemd met Pierre Boulez, Karl­ heinz Stockhausen en Henri Pousseur. Zijn muziek getuigt van een fantastisch intellect: ze is doorwrocht en complex, hoogst origineel én vernieuwend. Discus sies over de betekenis ervan voerde hij met zijn vriend, de semioticus literator Umberto Eco.

Maar wie Berio's muziek niet kent en zich na bovenstaande alinea zou verwachten aan droge laboratoriummuziek, weinig toegankelijk experimentalisme of modernistisch materiaalfetisjisme, is eraan voor de moeite. Berio was eigenlijk zelfs een lyricus - een eigenschap die hij deelt met tal van andere Italiaanse componisten van de renaissance tot vandaag. Het grootste deel van zijn muziek steunt zonder twijfel op een complexe artistieke constructie, in de goeie oude westerse traditie van Bach, Mozart en Beethoven. Bij een geïnspireerde uitvoering klinkt ze intuïtief, ze grijpt aan en verbrijzelt in haar eentje het aura van ontoegankelijkheid en emotionele droogte dat al te vaak verbonden wordt met Berio's generatie. En toch plooit ze zich nooit terug op de loutere herhaling van bekende en aanvaarde technieken - denk maar aan sommige exponenten van de zogeheten neostijlen. Berio's muziek jaagt niet op emoties middels een ingeburgerde, hapklare muzikale taal. De componist bleef onverstoord en met volle overgave het nieuwe denken verklanken, zoekend naar de ervaring van 'het andere', naar muzikale emoties die niet in afge ronde verhalen konden gevat worden.

Eén van Berio's favoriete terreinen was de menselijke stem. Hij was zelfs een tijd getrouwd met de bekende zangeres Cathy Berberian. Voor haar schreef hij in 1965 zijn Sequenza III , een stuk voor solostem dat alleen kon ontstaan vanuit een zeer nauwe samenwerking tussen componist en vocalist. Berio benadert er de stem vanuit een hele resem associaties die ze - anders dan andere instrumenten - oproept. De stem is immers vlees, bloed en (kraak )been dat lucht laat trillen. Ze doet dat onder zovele omstandigheden, met ontelbaar vele nuances die refereren naar evenveel emoties, toestanden waarin het lijf verkeert en van waaruit het communiceert: onrust, nieuwsgierigheid, kwetsbaarheid, opwinding, spanning, paniek, breekbaarheid, hoop ... De relatie tussen het lichaam van de musicus en de voortgebrachte muzikale klank is direct, zonder bemiddeling van een extern instrument. Negentiende eeuwse Italiaanse componisten kenden de emotionele kracht van dat gedeelde vleselijke instrument en dreven het naar ongeziene expressieve toppen. Maar Berio zet toch een stap verder. Sequenza III graaft naar expressies die dieper liggen, die intiemer zijn dan de 'gestileerde lyriek' van Verdi en Puccini. Ze zijn soms meer dierlijk dan cultuurlijk, en refereren aan een muzikaliteit die voorafgaat aan de afbakenende partituren, tekensystemen en grammatica's. Door die expressiviteit (opnieuw) binnen te brengen in de gecomponeerde muziek, maakt Berio de cirkel op paradoxale wijze rond. Die emotionele vocale gestes vermengt hij met lyrische momenten, zuivere intonaties en verstaanbaar wordende tekst fragmenten. De vocaliste moet zich aan een hoog tempo tussen erg verschillende toestanden bewegen en kan niet anders dan zich blootgeven in geluiden die op het eerste gezicht intiemer lijken dan wat het podium doorgaans toelaat. Een arsenaal dat veeleer verbonden is met het mensdier zijn dan met het vergeestelijkte (westerse) muzikantschap.

En dan is er ook nog Berio's uitgesproken liefde voor volksmuziek waarin de stem alweer centraal staat. Zelf weet hij die fascinatie vooral aan de opwinding die gepaard gaat met het ontdekken van het onbekende. We kunnen hier misschien zelfs gewag maken van een zoeken naar 'oerzang'. Volksmuziek draagt inderdaad vaak een ruwheid in zich die een stuk minder aanwezig is in de westerse kunstmuziek cultuur. De eerste Folksongs componeerde hij toen hij nog aan het conservatorium van Milaan studeerde, in 1947. De legende vertelt dat hij die eerste twee liederen voor Cathy Berberian schreef. Romantisch, dat wel, maar ze leerden elkaar eigenlijk pas in 1949 kennen. In 1964 werd de hele bundel gecreëerd onder leiding van Berio met Berberian als soliste - hun huwelijk was toen evenwel bijna voorbij. In de Folksongs verkent hij verschillende volkszangen van de Verenigde Staten over Frankrijk en Armenië naar Italië, met de grootste focus op de volksculturen in zijn moederland (o.a. Sicilië en Sardinië). Kenmerkend voor deze bundel is dat Berio de gevonden muziek 'infecteert' met zijn eigen idioom - of is het omgekeerd? Enkele jaren later zou die zin voor de combinatie van muzikale werelden hem leiden naar werken zoals Sinfonia (1968) en Recital I (for Cathy) (1971). Daarin beoefent hij een ware muzikale 'collagetechniek' door voortdurend uit andere werken en verschillende tijdsperiodes (en culturen) te citeren. Net zoals in Sequenza III wordt de luisteraar meegesleurd tussen sonore en emotionele werelden.

In 1985 maakte Berio Naturale, Italiaans voor 'natuurlijk'. Het laat vermoeden dat de componist zocht naar een muzikale 'natuur', misschien naar iets dat 'niet artificieel' was, geen uitgekiende constructie. Dit keer vormde Siciliaanse volkszang de basis voor het muzikale materiaal. Er staat echter geen vocalist op het podium, enkel een altviolist en een slagwerker. De zang weerklinkt door de luidsprekers. Het zijn opnames die Berio ergens in Palermo zelf gemaakt heeft van een Siciliaanse zanger, de laatste plaatselijke verteller. Celano's 'spookstem' klinkt rauw en staat ver van de westerse muziektraditie, ondanks haar geografische nabijheid. Ze vertegenwoordigt een steeds zeldzamer fenomeen in een wereld die almaar meer ingepalmd werd door westerse muzikale 'normen en waarden' (die we exporteerden als waren ze het beschavende kapitalisme zelf). Het ongepolijste, lijfelijke vreemde contrasteert met de instrumenten die sterke referenties oproepen aan de westerse muziekcultuur. Berio wilde dit keer een ware verbinding tussen de werelden creëren, een soort 'fusietaal'. Dat was een tot mislukken gedoemde utopie, zo gaf hij zelf toe. De muziek die eruit voorkwam, haalt haar zinnelijke kracht net uit die frictie, uit een niet opgeloste spanning, uit zoeken meer dan uit vinden.

Programma :

- Luciano Berio : Sequenza III, Let mots sont allés, Naturale, Altra Voce, Sequenza II, Folk Songs

Praktische info :

Revue Blanche : Altra Voce
Vrijdag 7 februari 2014 om 20.00 u
(inleiding om 19.15 u )
Muziekcentrum de Bijloke Gent
Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.revueblanche.be

Bron : Tekst programmaboekje van de Bijloke

Extra :
Luciano Berio : www.compositiontoday.com, www.themodernword.com, brahms.ircam.fr en youtube
Luciano Berio (1925 - 2003): Duivelskunstenaar, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

16:46 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

31/01/2014

Jason Van Gulick, Lê Quan Ninh & Eli Keszler in Les Ateliers Claus

Jason Van Gulick Nog niet zo heel lang geleden was het de drummers enige taak de maat en het ritme strak houden in een ensemble. Op donderdag 6 februari geeft Les Ateliers Claus in Brussel een podium aan drie individuen die met hun werk aantonen dat de wereld van drums en percussie nog heel wat meer is dan timekeeping.

Eigenlijk is het al meer dan een halve eeuw achterhaald, maar het stereotype van de drummer als iemand die alleen maar tot 4 moet tellen en zijn medemusici ritmisch in het gelid moet houden, blijft hardnekkig kleven. De freejazzmusici gaven met hun vrije ritmes al lang geleden aan hoe ze daarover dachten en de anti-ritmes in bepaalde takken van geïmproviseerde muziek gingen zelfs nog een stapje verder doordat elke vorm van ritmische samenhang of structuur ontbrak. Sindsdien ontstonden nog heel andere manieren van omgaan met drums of percussie, maar dat alles is vooralsnog gedoemd om in de marge te blijven hangen.

Het is dan ook een eigenaardige en weinig op conventies gebaseerde taal die musici als Jason Van Gulick (foto) via hun instrumenten communiceren. Zo legt deze Brusselaar in zijn soloprojecten een klemtoon op geluidsmanipulaties in real time. Via elektronische hulpmiddelen wijzigt, verrijkt en accentueert hij de klanken die met zijn drum- of paukenset opwekt, wat van het drummen an sich slechts een eerste stap maakt in de totstandkoming van de muziek. Dat zogenaamde processing resulteert niet altijd in de typische geluiden die men met drums en bekkens associeert. Het zijn eerder schimmige klanken en dynamische structuren of soundscapes op maat van de ruimte waarin ze worden gecreëerd.

Met 'Entelechy' presenteerde Van Gulick eind 2013 zijn eerste soloplaat, nadat hij de voorbije jaren al samenwerkingen aanging met diverse musici als Chris Corsano, Sunn O))) opperhoofd Stephen O'Malley en Carla Bozulich. Eerder in 2013 zette hij een project op poten met de Franse componist Maxime Denuc en Lê Quan Ninh, een klassiek geschoold percussionist die zich sinds de jaren tachtig heeft laten gelden als vrij improvisator aan de zijde van onder meer Daunik Lazro, Peter Kowald en Lawrence "Butch" Morris.  Zonder enige versterking en met een klassieke drumkit gaat Van Gulick in dit project in dialoog met ruimtes die een sterk architecturaal karakter bezitten, dit om de specifieke akoestische eigenschappen ervan bloot te leggen.

Ninh heeft in deze samenwerking vooral een adviserende rol, gezien zijn jarenlange ervaring in talloze hedendaagse muziekensembles en experimentele of multidisciplinaire projecten met dans- of theatergezelschappen. In Les Ateliers Claus zal hij echter in duo optreden met Van Gulick. In de aanloop naar hun performance op 6 februari, zullen de twee daarom een week lang resideren in het Brusselse concerthuis, een praktijk die de organisatie wel vaker toepast.

De affiche wordt vervolledigd door een Amerikaanse componist, percussionist en beeldend kunstenaar, die New York als uitvalsbasis heeft. Eli Keszler is een opmerkelijk figuur in de hedendaagse experimentele muziek wiens werk men moeilijk onder een vaste noemer kan plaatsen. Met enkele indrukwekkende installaties zoals het recente 'Archway' (een filmpje daarvan is te bekijken op zijn website) bevindt hij zich op het terrein van de geluidskunst terwijl hij als drummer en percussionist voor energetische improvisatie kiest.

Keszler is daarnaast ook componist, maar zijn werken blijken al even moeilijk te catalogeren als de rest van zijn activiteiten. Composities zoals te horen op het indrukwekkende 'Oxtirn' (in 2010 verschenen op het legendarische freejazzlabel ESP-Disk') lijken vooral chaotische improvisaties met willekeurig materiaal en eigenaardige instrumenten. Het gaat hier echter om uitvoeringen gebaseerd op grafische partituren met instrumenten en tuigen die meticuleus  werden geprepareerd. Zo werkt Keszler met motoren, contactmicrofoons en allerhande omgebouwde instrumenten, die hij weliswaar combineert met een traditioneel instrumentarium zoals klarinet, trompet, hoorn of tuba. Het resultaat is steevast desoriënterend en een heuse eye opener, zelfs voor diegenen die denken dat ze alles al hebben gezien. 

Praktische info :

Jason Van Gulick, Lê Quan Ninh & Eli Keszler
Donderdag 6 februari 2014 om 20.00 u
Les Ateliers Claus - Brussel

Crickxstraat 15
1060 Brussel

Meer info : www.lesateliersclaus.com

Bron : Artikel overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Jason Van Gulick & Lê Quan Ninh, Eli Keszler. De blinde hoek van het drummen, Joachim Ceulemans op Kwadratuur.be, 20/01/2014
Jason Van Gulick : jason-vangulick-drummer.blogspot.be en youtube
Review : Jason van Gulick | Entelechy. Percussie die vervoert en beroert. CD, Idiosyncratics/Dense, Sven Schlijper op Kindamuzik, 10/10/2013
Lê Quan Ninh : www.lequanninh.net en youtube
Eli Keszler : elikeszler.com en youtube

17:20 Gepost in CD, Muziek | Permalink |  Facebook

Brussels Philharmonic & Ray Chen spelen Fedele, Mendelssohn en Brahms in Hasselt en Brussel

Ray Chen Een avond vol sterren, met glansrijke componisten én uitvoerders. Dirigent Michel Tabachnik plaatst Brahms' Eerste symfonie, een ware mijlpaal in de muziekgeschiedenis, tegenover Mendelssohns laatste grote orkestwerk: zijn fabuleuze Vioolconcerto, meteen ook zijn ticket tot eeuwige roem. Al bij de première reageerde het publiek extatisch. Een sterk staaltje vioolkunst dat ongetwijfeld wordt overgedaan door Ray Chen (foto). Ook op het programma : Ivan Fedele's Syntax 0.1.

Johannes Brahms' Symfonie nr.1 vormt een ware mijlpaal in de muziekgeschiedenis. Ze is de eerste van een reeks van vier die, samen met vier concerti, Brahms tot één van de belangrijkste symfonische componisten maakte van zijn tijd. In tegenstelling tot Brahms' eerste symfonie was Felix Mendelssohns Vioolconcerto in e zijn laatste grote werk voor orkest. Het bleek meteen ook zijn toegangskaartje tot de eeuwige roem. Bij de première in 1845 reageerde het publiek dolenthousiast. Het concerto behoort inmiddels tot de meest gespeelde werken en staat op het repertoire van elke zichzelf respecterende solist. Voor deze uitvoering staat Ray Chen voor het Brussels Philharmonic. Velen zullen zich zijn overwinning tijdens de Koningin Elisabethwedstrijd 2009 nog levendig herinneren. Hij toonde zich niet alleen een uitzonderlijk virtuoos, maar liet ook eigenzinnigheid en durf zien. Zijn uitstraling maakte zo'n indruk op de toeschouwers dat hij ook nog de Publieksprijs kreeg.

Ivan Fedele (1953) studeerde piano, harmonie, contrapunt en compositie aan het Milanese Giuseppe Verdi-conservatorium. Daarna vervolmaakte hij zich in de compositie bij Franco Donatoni aan de Accademia di Santa Cecilia in Rome, en tezelfdertijd studeerde hij filosofie aan de Milanese universiteit. Hij won de Gaudeamusprijs in Amserdam in 1981 met 'Primo Quartetto' en 'Chiari', wat hem tot een internationaal niveau verhief. In 1989 behaalde hij de Eerste Prijs van de jury van de Wedstrijd Goffredo Petrassi in Parma voor het orkestwerk 'Epos'. In de negentiger jaren werd zijn naam in Parijs bevestigd: Ivan Fedele schreef 'Duo en résonance' voor Ensemble Intercontemporain, 'Concerto for piano and orchestra' voor Radio France en 'Richiamo' voor IRCAM. Vele monografische concerten waren aan hem gewijd en hij werkte met heel wat internationaal gerenommeerde dirigenten.

Ivan Fedele blijft ook op didactisch vlak actief. Hij doceerde comositie aan de conservatoria van Milaan, Bologna, Turijn, Côme, en momenteel in Straatsburg.
Ivan Fedele schreef ongeveer 60 werken, die verschenen bij Suvini Zerboni. Hij componeerde voor zowat alle genres, zoals orkestwerken, concertantes, electro-acoustisch werk en kamermuziek. Ivan Fedele's muziek vindt haar timbre en beweging door een spel van contrasten tussen ontwikkelende textuur en een statische atmosfeer. De evolutie van deze stijl gebeurt telescopisch, en creëert bruggen met opeenvolgende werken. Het materiaal ontwikkelt en vindt verschillende betekenissen in veranderende contexten.

Programma :

  • Ivan Fedele, Syntax 0.1
  • Felix Mendelssohn-Bartholdy, Concerto voor viool en orkest nr. 2, op. 64
  • Johannes Brahms, Symfonie nr. 1, op. 68

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Ray Chen : Fedele, Mendelssohn, Brahms
Donderdag 6 februari 2014 om 20.00 u
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be en www.brusselsphilharmonic.be
--------------------------
Vrijdag 7 februari 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Ivan Fedele op brahms.ircam.fr en youtube

16:55 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Portretconcert Phill Niblock in Logos

Phill Niblock De New Yorkse componist-videast Phill Niblock (foto) heeft een onortodoxe benadering van klank en concept. Zijn muziek kenmerkt zich door drones: statische, lang aangehouden klankmassa's die zijn opgebouwd uit opeengestapelde tonen. Op het eerste gehoor zijn het luide, monolitische werken die de luisteraar onderdompelen in een dicht, maar gedetailleerd geluidennetwerk. Binnen dat netwerk speelt Niblock met zwevingen, onvoorspelbare 'beats', complexe boventoonspatronen en andere psychoakoestische effekten. Dat hoor je onder meer in 'One Blue Rose', een werk dat hij voor het robotorkest van Logos componeerde. Een portretconcert van een veteraan die is doorgedrongen tot de diepere natuur van klank.

Phill Niblock ziet op 2 oktober 1933 het levenslicht in Anderson (Indiana). Hij volgt aanvankelijk een opleiding economie aan Indiana University (1956), maar verkast twee jaar later naar New York, waar hij aan de kost komt als fotograaf en filmmaker, meer bepaald als vastlegger van jazzoptredens. In die periode maakt hij een reeks films onder de groepstitel 'The Movement of People Working', gefilmd in vnl. landelijke settings in China, Brazilië, Portugal, Lesotho, Puerto Rico, Hong Kong, Mexico, Hongarije en Peru. De films leggen mensenarbeid op het platteland vast in al zijn abstraktie, zonder expliciete antropologisch-sociologische duiding. Ze zijn opmerkelijk door hun realistische eenvoud, de afwezigheid van kunstgrepen of andere verbloemende edits, het gebruik van long shots in hoge resolutie en de kontrastrijke, levendige kleurwerking. De muziek die Niblock erbij plaatst, is relatief traag - dit in contrast tot de aktieve, ritmische cadans die uit het beeldmateriaal spreekt.

Gevraagd naar zijn allereerste stimulansen om te componeren, verwijst Niblock naar de muziekscene in New York in de jaren '60. Onder meer het bijwonen van de première van Morton Feldman's Durations maakt een onuitwisbare indruk op hem. Zijn eigen eerste composities dateren van 1968: aanvankelijk zijn het tapecomposities waarbij hij van meet af aan het vervreemdende effekt nastreeft van herhaalde overdubbing (meerdere sporen die op elkaar worden gelegd). Deze stukken zijn eerder intuitief dan systematisch uitgewerkt, want Niblock interesseert zich in een heel ander soort materiaalontwikkeling dan diegene die wij uit de klassieke Westerse muziektraditie kennen. Zijn werkwijze delft diep in de natuur van één enkele, aangehouden klank. We spreken in dat verband over 'drones': precies gestemde, monofone, in- en uitfadende tonen die langzaam veranderen in de loop van het stuk. Dikwijls zijn die tonen gerangschikt in stapels van 4, 8 of 16 sporen, maar in de loop der jaren worden zijn teksturen dichter en stapelt hij soms tot meer dan 40 sporen op elkaar.

Belangrijk daarin is de eigenschap 'precies gestemd': als er meerdere sporen -die onderling een paar komma's van elkaar verschillen- gesuperponeerd worden, krijg je een defasering van trillingsperiodes, en ontstaan vroeg of laat zwevingen met onvoorspelbare 'beats'. Die aanpak geeft daarbij ook tal van complexe boventoonspatronen en andere psychoakoestische effekten. Phills output valt te verdelen in twee klassen: audioinstallaties die aan het werk gaan voor ettelijke uren, of live performances waarin de ene compositie gestaag overgaat in de andere terwijl zijn 16mm-films in real time worden vertoond en zelfs worden gesuperponeerd. Bij live performances is de impakt op het publiek van groot belang: zowel de uitvoerders als de toehoorders mogen rondwandelen in de zaal om de interferentie van het geluid met de omgeving op zich in te laten werken. Niblock laat zijn muziek gewoonlijk begeleiden door beelden, zoals materiaal uit de eerder genoemde The Movement of People-reeks) of komputergegenereerde, zuiver abstrakte zwartwit-beelden.

Niblock werkte samen met David Gibson (het vroege cellowerk van de 70ies), dirigent Petr Kotik, fluitist Eberhard Blum (Four Full Flutes), gitaristen David First, Lee Ranaldo en Thurston Moore van Sonic Youth, Ulrich Krieger, Kaspar T. Toeplitz en vele anderen. In het voorbije decennium produceerde hij tevens enkele orkestwerken zoals 'Disseminate', 'Tow for Tom' (voor 2 orkesten), 'Three Orchids' (drie orkesten) en '4 Chorch +1', een opdracht voor de Ostrava Music Days 2007 voor koor, orkest en baritonsolo (Thomas Buckner).

Sedert 1985 is Niblock voorzitter van Experimental Intermedia Foundation in New York, waarbinnen hij aktief is sedert 1968 (yep, er zijn nog meer connekties met Logos) en sedert 1973 meer dan 1000 concerten en performances heeft georganiseerd. In 1993 opende hij, ism. Maria Blondeel, Zjuul Devens, Lieve D'hondt en Ludo Engels een parallelle werkplaats aan de Sassekaai 45 in Gent. Phills muziek verscheen op volgende labels: XI, Moikai, Mode Records en Touch. Een tweedelige DVD van zijn films en muziek (duurtijd: ca. 4u) verscheen bij Extreme.

Programma :

  • One Blue Rose (M&M robots)
  • Vlada (Elisabeth Smalt, viola d'amore)
  • China86 (newly transferred film (16mm film negative to HD video))

Praktische info :

Portretconcert Phill Niblock
Woensdag 5 februari 2014 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Phill Niblock : www.phillniblock.com www.schott-music.com en youtube

14:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Tussen de lijnen : Tip Toe Company en Tim Mariën verkennen vreemde stemmingen

Tim Mariën Dat Tim Mariën (foto) als pianostemmer iets met stemming heeft, mag geen wonder heten. Een figuur als Harry Partch en de studie van diens just intonation stemde Mariën tot nadenken. Uiteindelijk kwam hij met het eigen 'A New Basement of Strings' op de proppen, een open werk waarin de muzikanten worden uitgedaagd om hun eigen instrumenten opnieuw te leren kennen. Met behulp van microtonale piano's, harpen en herstemde mandolines evoceert Tip Toe Company de bevreemdende klankwereld die tussen notenbalken zweeft. Valsspelers die een loopje nemen met snaren… 

'A New Basement of Strings' is een 'open compositie', een 'work in progress'. Snaarinstrumenten allerhande worden herstemd, omgebouwd, heruitgevonden. Via improvisatie op microtonale piano's en harpen, fretless (bas-)gitaren, cello en contrabas 'herontdekken' de muzikanten van Tiptoe Company hun instrumenten en maken zich de nieuwe klankentaal eigen. Er wordt geëxperimenteerd met open en vaste structuren en met de sociale aspecten binnen de musicerende groep.

Tiptoe Company brengt actuele kamermuziek voor verrassende instrumentencombinaties. Instrumenten die doorgaans in de schaduw staan, zoals akoestische gitaar, contrabas, blokfluit, harp of cello, vormen de kern. Op de 'toppen van de tenen' worden grenzen verkend. Soms heel delicaat en nauwelijks hoorbaar, maar bij momenten ook hevig en intens. Tiptoe Company is ontstaan als 'ensemble van 'delicate' intrumenten' en werd gecoached door het Ictus en Spectra Ensemble in het kader van de 'Master na Master hedendaagse muziek' aan het Conservatorium van Gent. Meestal worden recente creaties gecombineerd met repertoire dat op de één of andere manier speelt met 'verstilling' of met het beperkte volume van de instrumenten. Eveneens is de relatie tussen instrumentale actie en de voortgebrachte klank een vertrekpunt voor wat 'muziektheater op microniveau' zou kunnen genoemd worden; eigenlijk iets wat inherent is aan elke vorm van 'live'-muziek.

Praktische info :

Tip Toe Company & Tim Mariën : A New Basement of Strings
Dinsdag 4 fabruari 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : schoolofartsgent.be en www.tiptoecompany.com

Extra :
Tim Mariën op www.matrix-new-music.be en www.muziekcentrum.be

Elders op Oorgetuige :
Eerste Bijloke-Manufactuur van dit seizoen met How Town, Tiptoe Company en les ballets C de la B, 15/11/2013

13:31 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

ChampdAction, Ensemble Mosaik & Ensemble Orchestral Contemporain creëren 6 nieuwe werken van jonge componisten

Hikari Kiyama Liefst zes nieuwe opdrachtwerken van evenveel geselecteerde jonge en tegelijk succesvolle componisten! Dat is het resultaat van een project geïnspireerd op een citaat uit 'Multitude' van de socioloog Antonio Negri waarvoor meer dan honderdzestig kandidaten een voorstel indienden. Op maat van een van de drie deelnemende muziekensembles formuleerden ze een concept dat tijdens een residentie met het gekozen ensemble een verdere uitwerking kreeg.

Zo brengt ChampdAction nieuw werk van Hikari Kiyama (foto, JPN) en Johannes Kreidler (D), vertolkt Ensemble Mosaik een compositie van Aurelio Edler-Copes (BRA/IT) en Eduardo Moguillansky (ARG/D) en neemt Ensemble Orchestral Contemporain een creatie van Aurélien Dumont (F) en Christopher Trapani (USA) voor zijn rekening. Achter de uitwisseling schuilt het idee dat musici, componisten en specialisten uit kunstvormen als elektronica of video elkaar oeverloos kunnen inspireren. Het resultaat is minstens grensverleggend en belooft verrassend vindingrijke verbindingen.

Hikari Kiyama (1983) studeerde in 2002 af aan het Tokyo College of Music. Vervolgens volgde hij een sonologiecursus aan het Conservatorium van Den Haag en besloot ten slotte tot een verdere opleiding compositie aan het Conservatorium van Bergen. Onder zijn leraars tellen we Minoru Miki, Louis Andriessen, Daniel Capelletti, Carlo Forlivesi en Claude Ledoux. Kiyama won de eerste prijs van de Associazione Musici Moianesi, evenals de eerste prijs tijdens The 13th Young Composers Meeting in 2007. Hij werd drie maal genomineerd voor de internationale Gaudeamus Week, in 2006, 2007 en 2008 en was finalist van The Fifth International Jurgenson Competition for Young Composers in Moskou. Kiyama ontving de tweede prijs en de publieksprijs tijdens de International Ensemblia Composition Competition in Mönchengladbach in 2009, en het jaar nadien werd hij genomineerd voor The international composition competition 'Forme uniche della continuità nello spazio'. In 2011 werd Kiyama de Prix de la ville de Boulogne-Billancourt toegekend op het Concours de Composition d'œuvres pedagogiques.

De Duitse componist Johannes Kreidler (1980) studeerde van 2000 tot 2006 aan de Musikhochschule Freiburg. Hij kreeg daar compositie van Mathias Spahlinger, muziektheorie van Eckehard Kiem, orgel van Helmut Deutsch, piano van Felix Gottlieb en elektronische muziek van Messias Maiguashca en Orm Finnendahl. Daarnaast studeerde hij ook filosofie en kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Freiburg. Via een beurs van de Europese Gemeenschap kon hij van 2004 tot 2005 aan het Instituut voor Sonologie in Den Haag studeren. Sinds 2006 doceert hij solfège en elektronische muziek aan de Hochschule für Musik und Theater in Rostock en aan het Hochbegabtenzentrum van de Musikhochschule in Detmold. Over het algemeen worden zijn composities als elektroakoestische beschouwd. Sommige werken werden op verschillende internationale tv-zenders uitgezonden.

Aurélien Dumont werd geboren in 1980, in Marcq-en-Baroeul in het noorden van Frankrijk en studeerde eerst kunsttherapie - universitair diploma aan de faculteit geneeskunde in Tours, en musicologie aan de Universiteit van Lille - master in esthetica en kunstenpraktijk. Tegelijkertijd, studeerde hij elektronische muziek aan de Musikhochschule van Keulen, vervolgens compositie aan het CNSM in Parijs in de klas van Gérard Pesson, waar hij onder meer de cursus analyse volgt bij Claude Ledoux. In april 2011 sloot hij de Cursus 1 van muzikale informatica aan het Ircam af. Hij nam ook deel aan de sessie 'Voix nouvelle de Royaumont', in het centrum Acanthes en aan de wedstrijd San Fedele in Milaan. Aurélien Dumont is laureaat van de 'Innovatoires' met het muziektheaterproject Grands défilés, gecreëerd aan de Opéra van Lille in oktober 2011. Sinds 2010 krijgt hij meerdere opdrachten - opdracht van de Franse staat, van Radio France, van de Péniche Opéra, van de Sacem, van het Symphonisch Orkest van Mulhouse, van het Festival de Violoncelle in Beauvais, etc... Aangezien hij gepassioneerd is door de Japanse cultuur, was hij genodigd componist in 2012 voor het festival van Takefu en kreeg een opdracht van het ensemble Muromachi in Tokyo - december 2012. Aurélien Dumont wordt ondersteund door de Meyerstichting, de Lacourstichting voor muziek en dans en ook door het Huis van de kortfilm te Parijs. Zijn werk concentreert zich vooral op het onderzoek van een bijzondere relatie tussen het timbre en de vorm, vaak geïnspireerd door het literaire universum - Dickinson, Borgès, Luca of Volodine. Zijn benaderingswijze leidde tot een nauwe samenwerking met de dichter Dominique Quélen voor stukken voor barokke ensembles, opera's en cantates…

Praktische info :

ChampdAction, Ensemble Mosaik & Ensemble Orchestral Contemporain : New Forum
Dinsdag 4 fabruari 2014 om 20.00 u
(inleiding door Eveline Heylen om 19.15 u)
Theaterstudio deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.champdaction.be

Extra :
Hikari Kiyama op en.wikipedia.org, www.newforum-jeunecreation.eu en youtube
Johannes Kreidler : www.kreidler-net.de, www.newforum-jeunecreation.eu en youtube
Aurelio Edler-Copes : www.edler-copes.com, www.newforum-jeunecreation.eu en youtube
Eduardo Moguillansky : www.moguillansky.info, www.newforum-jeunecreation.eu, soundcloud.com en youtube
Aurélien Dumont : www.aurelien-dumont.com, www.newforum-jeunecreation.eu en youtube
Christopher Trapani : www.christophertrapani.com, www.newforum-jeunecreation.eu en youtube

Elders op Oorgetuige :
Japanse componist Hikari Kiyama neemt je mee naar de wereld van 'Kojiki', 12/12/2013
Duitse componist Johannes Kreidler laat in zijn compositiekeuken kijken, 30/10/2013

13:13 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Andy Warhol's night @ Flagey met Musiques Nouvelles & Angélique Wilkie

Andy Warhol's night Ontdek Musiques Nouvelles in het kader van een multimedia-performance waarbij live muziek, projecties, archiefmateriaal en poëzie met elkaar vermengd worden, dit alles in de sfeer van een New-Yorkse loft. Pop for ever!

Andy Warhol heeft de popcultuur als geen ander gekenmerkt, aan de zijde van iconen en supersterren. In 1963 richt hij in Manhattan de Factory op, een fabriek waar creatie centraal staat en een plek die jonge talenten aantrekt, dichters, muzikanten (van The Velvet Underground tot Bob Dylan) en andere illustere bezoekers van over heel de wereld. Vertrekkende vanuit dit belangrijke erfgoed voor de hedendaagse kunsten en naar aanleiding van de expo Life, Death and Beauty in het BAM, stellen Musiques Nouvelles en Angélique Wilkie een multi-performance voor waarbij live muziek (creaties en hernemingen van Lou Reed en John Cale), projecties, archiefmateriaal en poëzie met elkaar vermengd worden, dit alles in de sfeer van een New-Yorkse loft.

Praktische info :

Musiques Nouvelles & Angélique Wilkie : Andy Warhol's night
Zaterdag 1 februari 2014 om 20.15 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be en www.musiquesnouvelles.com

Deze happening is ook nog te zien op zaterdag 8 en zondag 9 februari 2014 in BAM - Beaux-Arts de Mons

11:49 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Houtblaaskwintet van deFilharmonie speelt Tomasi, Barber, Henze en Börtz in Antwerpen en Hingene

Hans Werner Henze Het kan als een schok overkomen, maar niet alleen Antonio Vivaldi kon de vier seizoenen opnoemen. Ook andere componisten hoorden muziek in het vallen der bladeren, het knisperen van sneeuw of het openbarsten van bloesemknoppen. De blazers van deFilharmonie verzamelden vier klankfantasten die elk een seizoen in hun bol hebben. Op het programma : werk van Henri Tomasi, Samuel Barber, Hans Werner Henze (foto) en Daniel Börtz.




Programma :

  • Henri Tomasi, Printemps (voor altsaxofoon en blaaskwintet)
  • Samuel Barber, Summer music, opus 31
  • Hans Werner Henze, Kwintet
  • Hans Werner Henze, L'autunno
  • Daniel Börtz, Winter pieces 2

Praktische info :

Houtblaaskwintet deFilharmonie : Tomasi, Barber, Henze, Börtz
Zondag 2 februari 2014 om 11.00 u
AMUZ - Antwerpen

Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.defilharmonie.be
-----------------------------
Zondag 9 maart 2014 om 11.00 u
Kasteel d'Ursel - Hingene

Wolfgang d'Urselstraat 9
2880 Bornem-Hingene

Meer info : www.defilharmonie.be

Extra :
Henri Tomasi : www.henri-tomasi.fr, nl.wikipedia.org en youtube
Samuel Barber op www.schirmer.com en youtube
Hans Werner Henze op www.musicsalesclassical.com, www.schott-musik.de en youtube
Hans Werner Henze (1926-): Eigentijdse veelzijdigheid, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Daniel Börtz op www.musicianguide.com, nl.wikipedia.org en www.gehrmans.se

Elders op Oorgetuige :
In memoriam Hans Werner Henze (1/07/1926 - 27/10/2012), 27/10/2012

10:35 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

30/01/2014

Beleef het Klankenbos anders met Klankenbos Extra, elke eerste zondag van de maand

Klankenbos extra Op zondag 2 februari kan je in het Neerpeltse Klankenbos naar de eerste editie van Klankenbos Extra. Elke eerste zondag van de maand is er extra activiteit in Klankenbos. Met een gehuurde tablet kunnen bezoekers het nieuwste kunstwerk van Klankenbos ontdekken: de app 'Curvices' van de Nederlandse kunstenares Rozalie Hirs. Er zijn ook gidsen die geïnteresseerden meenemen op een rondleiding en hen de collectie op een optimale manier laten ervaren. Bezoekers kunnen op deze manier Klankenbos op een heel andere manier leren kennen.


Klankenbos Extra
Vanaf februari is er elke eerste zondag van de maand een 'Klankenbos Extra'. Tussen 13.00 en 16.00 uur kan je voor 3 euro tablets huren in de kantoren van Musica (inleveren voor 17.00u). Daarmee kan je op stap in het bos en Curvices ontdekken, een app die poëzie, muziek en animatie combineert. Op diezelfde dagen vertrekt om 13.30 en 15.30 uur aan de Musica-kantoren een gids voor een rondleiding langs de klankinstallaties (3 euro). De gids laat je de collectie op een optimale manier ervaren. Hij biedt geïnteresseerde bezoekers inzicht in de artistieke ideeën achter de werken en de technische hoogstandjes die sommige installaties herbergen.

Curvices
Klankenbos voegde onlangs een nieuw werk toe aan de collectie. Curvices is een mobiele applicatie waarin muziek, poëzie en animaties samengaan. Je wandeling door het bos bepaalt wat je hoort en ziet. Tijdens Klankenbos Extra krijg je de kans om Curvices van Rozalie Hirs te ontdekken. Het Antwerpse ontwerpersduo Cox & Grusenmeyer zorgde voor de animaties en Yvan vander Sanden voor de technische realisatie en artistieke ondersteuning. Voor 3 euro kan je een tablet huren en op stap gaan. Wie een tablet of smartphone heeft kan de app ook zelf downloaden (voorlopig enkel voor Android, iOS volgt in de loop van februari).

Praktische info :

Klankenbos extra
Elke eerste zondag van de maand. Eerste editie op 2 februari 2014
Klankenbos - Dommelhof Neerpelt

Toekomstlaan 5b
3910 Neerpelt

uitleen tablets: 13.00 -16.00 u  (inleveren tot 17.00 u)
start rondleidingen om 13.30 en 15.30 u (duur: +/- 90 min.)
Prijs:  €3 voor deelname rondleiding, €3 voor huur tablet

Meer info : www.musica.be

20:49 Gepost in Muziek | Permalink |  Facebook