28/03/2014

NOB speelt Silvestrov, Mozart en Sjostakovitsj in Brussel en Hasselt

Valentin Silvestrov Julian Rachlin liet voor het eerst van zich horen als muzikaal wonderkind, maar heeft zich intussen ontwikkeld tot een compleet en veelzijdig musicus. Behalve een begenadigd violist die met de groten der aarde speelt, is hij ook nog altviolist en dirigent. Zijn volle klank komt volop tot uiting in de zoete melodieën van Mozarts Derde vioolconcerto, diens eerste voldragen concerto voor het instrument. Voor en na serveert maestro Boreyko Russische muziek, eigentijdse in het geval van Valentin Silvestrov (foto). Zijn The Messenger is een muzikaal eerbetoon aan zijn overleden vrouw. In zijn monumentale Achtste symfonie bracht Sjostakovitsj dan weer hulde aan de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.

Al lijkt dit op het eerste zicht een volledig Russisch programma, tijdens dit concert kan je ook genieten van een pittig vioolconcerto van het Salzburgergenie Wolfgang Amadeus Mozart. Dat heerlijke Concerto voor viool nr. 3 wordt gebracht door Julian Rachlin (°1974) die in 1978 immigreerde naar Wenen waar hij studeerde bij Boris Kuschnir en Pinchas Zukerman. Julian Rachlin musiceert op de ex-Liebig Stradivarius (1704) die hij in bruikleen heeft van de stichting Angelika Prokopp. Dmitri Sjostakovtsj schreef zijn Symfonie nr. 8 tijdens de zomer van 1943. Ook al behoort ze tot zijn mooiste composities, toch wordt deze symfonie niet zo vaak uitgevoerd. Valentin Silvestrov schreef The messenger voor piano en strijkorkest tijdens de jaarwissel van 1996-1997. Het is een merkwaardig werk dat durft verwijzen naar Mozart en tegelijkertijd ook een vreemde pastiche is. Soms lijkt de muziek weg te glijden naar de achtergrond om dan overwoekerd te worden door andere geluiden uit de muziekwereld. Een ontdekking!

De Oekraïner Valentin Silvestrov heeft pas de laatste jaren in ons land enige bekendheid verworven bij het grote publiek. Zijn nieuwe platenmaatschappij ECM greep zijn 70ste verjaardag in september 2007 dan ook aan voor een feestelijke serie nieuwe releases, waaronder de de recente opname van zijn Zesde symfonie. Valentin Vassiljevitsj Silvestrov werd in 1937 geboren in Kiev en daar woont hij nog steeds. Na een opleiding tot bouwkundig ingenieur ging hij compositie studeren bij Boris Ljatosjinski, die nog leerling was geweest bij Reinhold Glière. Ljatosjinski maakte de jonge Silvestrov vertrouwd met een kwestie die cruciaal zou worden binnen diens componeren: hoe de laatromantische Russische erfenis te verbinden met de middelen van de moderne avant-garde. Dat probleem zou hij pas veel later oplossen. Silvestrov leerde er nog iets: eerlijk te zijn als componist, muziek te schrijven met de hand op het hart.
Silvestrov bewoog zich spoedig in Kievs meest avant-gardistische kringen, en begon ook in het Westen naam te maken. In eigen land botste Silvestrovs modernisme aanvankelijk niet met het beleid van de Sovjetautoriteiten. De jaren onder Chroestjov waren relatief mild, maar begin de jaren 70 keerde het tij en werd hij uit de Componistenbond gezet.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Concerto voor viool nr. 3 in G, KV 216
  • Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975), Symfonie nr. 8 in c, opus 65
  • Valentin Silvestrov (°1937), The messenger

Praktische info :

NOB & Julian Rachlin: Silvestrov, Mozart, Sjostakovitsj
Vrijdag 28 maart 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be
------------------------------------
Zaterdag 29 maart 2014 om 20.00 u
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be en www.nob-onb.be
------------------------------------
Zondag 30 maart 2014 om 15.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be

Extra :
Valentin Silvestrov op www.schott-music.com en youtube
Valentin Silvestrov - Portret van een onaagepaste op tempeldertoonkunst.blogspot.com

20:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

25/03/2014

Pacifica Quartet en Marc-André Hamelin in deSingel

Marc-André Hamelin Het Amerikaanse Pacifica Quartet en Marc-André Hamelin (foto) hebben alvast hun eigenzinnige repertoirekeuze en grenzeloze virtuositeit gemeen. Ze koppelen het populaire Tweede Pianokwintet van Dvorák aan het Pianokwintet van de obscure componist Leo Ornstein. Toen Ornstein in 2002 overleed, verloor de muziekwereld een fascinerende componist en mogelijk de oudste aller tijden (hoewel zijn geboortejaar onzeker is, zou hij 109 geworden zijn!). Zijn biografie leest als een roman: wonderkind op de piano in zijn geboorteland Rusland, vluchteling van antisemitische pogroms onder de tsaren, avant-gardecomponist in de VS en internationaal gevierd pianovirtuoos. Op het hoogtepunt van zijn roem trok hij zich terug, geraakte in de vergetelheid en leefde net lang genoeg om de hernieuwde interesse in zijn muziek mee te maken. Onder meer de opname met pianosolowerken die Hamelin maakte, droeg bij aan zijn eerherstel. In zijn radicaalste werken behandelde Ornstein de piano als percussie-instrument, met beukende wilde ritmes en woeste clusters. Een en al ruwe oerenergie. Zijn Pianokwintet uit 1927 is een meesterwerk: uitbundig, heroïsch en vol energie. Net als de 'Passacaglia' van Hamelin zelf. Een concert dat je van je sokken blaast!

De Frans Canadese pianist-componist Marc-André Hamelin (1961) is voornamelijk bekend om de moeiteloze wijze waarop hij de meest uitdagende pianomuziek interpreteert tijdens zijn optredens. Minder bekend zijn de diverse composities die hij al sinds zijn vijfde schrijft. Het componeren is voor Hamelin een wezenlijk deel van zijn ontwikkeling als muzikant. "Want", zo stelt hij, "het is veel te gemakkelijk om het wonder van het creatieve proces als vanzelfsprekend te nemen." De nood om te componeren heeft hij als pianist altijd gevoeld: "Het componeren kan de muziekwerken die men aan het instuderen is op zoveel manieren belichten: het cultiveren en het verfijnen van het innerlijke gehoor, het bewust worden van stijl en muzikale taal, het appreciëren van hoe muziek is gestructureerd, ... Maar als belangrijkste aspect: het laat toe om zich dichter te voelen bij wat een componist ervoer tijdens het moment van de creatie".

De grote inspiratie voor de 'Passacaglia voor pianokwintet' uit 2002 vormt de muziek van Leopold Godowsky waarvan hij alle 'Studies on Chopin's Etudes' opnam. Aan deze opname werd in 2000 de Gramophone Magazine Instrumental Award toegekend. Twee jaar later nam Hamelin ook de 'Grand Sonata' en de 'Passacaglia' voor piano solo op van deze componist-pianist. De 'Passacaglia' van Godowsky werd geschreven naar aanleiding van de 100ste verjaardag van de dood van Franz Schubert (1797-1828). Typisch voor de muziek van Godowsky kent zijn 'Passacaglia' een hechte contrapuntische en chromatische schrijfwijze. Deze vorm van meerstemmigheid duikt ook op in de 'Passacaglia' voor pianokwintet van Hamelin, hetzelfde jaar als zijn opname van de muziek van Godowsky.

Een passacaglia is een genre dat haar oorsprong kent in de Spaanse 16de eeuwse volksmuziek, maar uiteindelijk in de barok uitgroeide tot een variatievorm gebaseerd op een terugkerende baslijn. Hamelin volgt de karakteristieken van het genre aan de hand van de driedelige maatsoort en de inzet van een baslijn (door de piano) die vervolgens herhaald wordt door de strijkers aan de hand van contrapuntische interacties met de baslijn. Het donkere en mysterieuze begin doet onwillekeurig denken aan het 'Pianokwintet' van Antonín Dvorák dat ook tijdens dit concert aan bod komt: na de opening van de piano is de eerste inzet gereserveerd voor de cello. In Hamelins 'Passacaglia' heeft de piano zonder meer hét belangrijkste aandeel. Het geheel wordt gestuwd door romantische gestes en ritmisch opzwepende passages en de meerstemmige schrijfwijze maakt enkel plaats voor uitgebreide lyrische solo’s in de pianopartij of voor unisono-passages waarin alle instrumenten dezelfde noten spelen. Naar het slot van het werk toe keert de ingetogen beginsfeer terug. Dit doet Hamelin niet door een terugkeer naar het lage register, maar net door een beweging te maken naar het ijle.

Programma :

  • Marc-André Hamelin, Passacaglia for Piano Quintet (2002)
  • Antonín Dvorák, Pianokwintet nr 2 in A, opus 81
  • Leo Ornstein , Piano Quintet (1927)

Praktische info :

Marc-André Hamelin & Pacifica Quartet : Hamelin, Dvorák, Ornstein
Donderdag 27 maart 2014 om 20.00 u
(inleiding door Waldo Geuns om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.pacificaquartet.com

Extra :
Marc-André Hamelin op nl.wikipedia.org en youtube

16:59 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

24/03/2014

Belgische trompetmuziek met Benny Wiame & Geert Callaert

Benny Wiame Benny Wiame kreeg zijn eerste muzieklessen aan de academie van Sint-Truidenen studeerde nadien aan het Lemmensinstituut te Leuven bij Léon Petré en aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel. Hij was solotrompettist bij het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen en het Rotterdams Philharmonisch Orkest en is docent trompet aan het Koninklijk Conservatorium in Gent, het Conservatorium in Maastricht en het Lemmensinstituut in Leuven. Hij staat bekend om zijn veelzijdigheid als instrumentalist. Samen met pianisten Geert Callaert en Paul Hermsen werkt hij momenteel in de Academiezaal in Sint-Truiden aan met een reeks opnames van Belgische muziek voor trompet en piano,voornamelijk uit de vorige eeuw. Slechts enkele werken zijn bekend in het buitenland en staan daar regelmatig op het programma van de conservatoria of collegae trompettisten. Omdat er uit deze periode nog vele andere mooie werken geschreven zijn, vindt hij een uitdaging om ervoor te zorgen dat deze composities bekend blijven bij de huidige en volgende generaties trompettisten in binnen- en buitenland. Op het programma van de cd en het concert staan werken van o.a. Flor Peeters (sonate voor trompet en piano), Peter Cabus, Joseph Jongen, Marcel Poot, August Deboeck, Frederik Devreese en Arthur Meulemans.

Praktische info :

Concert Benny Wiame & Geert Callaert
Vrijdag 28 maart 2014 om 20.15 u
Academiezaal Sint-Truiden

Plankstraat 8
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.debogaard.be en www.bennywiame.be

21:56 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Mahler Chamber Orchestra brengt werk van jonge Servische componist Marko Nikodijevi en Mahler in Bozar

Marko Nikodijevic De residentie van het Mahler Chamber Orchestra in Bozar eindigt met een aangrijpend werk van de jonge Servische componist Marko Nikodijevic: Cvetic, kucica… (Bloempje, huisje...). Het is de verklanking van het lot van een 5-jarig Kosovaars meisje, wier lichaam in 1999 in de Donau teruggevonden werd. Het muziekmateriaal gaat terug op La lugubre gondola van Liszt. In de prachtige Kindertotenlieder en de Symfonie nr. 4 van Mahler, met op het einde een lied op het hemelse leven, wordt hetzelfde thema ontwikkeld. Aan Vladimir Jurowski, Sophie Karthäuser en Gerald Finley om de innerlijke schoonheid van deze werken op te roepen.

Marko Nikodijević (foto) studeerde van 1997 tot 2003 compositie aan de Universiteit van de Kunsten in Belgrado bij Srdjan Hofman en Zoran Erić en van 2003 tot 2005 aan de Musikhochschule in Stuttgart bij Marco Stroppa. Sindsdien woont hij in Duitsland.
Zijn bijdrage aan het Unesco International Rostrum of Composers 2009 was een aanbevolen werk in zowel de algemene categorie als de categorie voor componisten jonger dan 30 jaar. Zijn muziek is onder andere uitgevoerd door het ensemble recherche, Ensemble Modern, het Ives Ensemble, het Nieuw Ensemble, Nouvel Ensemble Moderne (NEM), kammarensembleN Stockholm, orkest de ereprijs, de Brandenburger Symphoniker en het Radio Sinfonieorchester Stuttgart. Hij is zeer geïnteresseerd in het gebruik van digitale technieken in de muziek: chaostheorie, fractals, algoritmische compositie, instrumentale en digitale klanksynthese, techno, DJ-ing en techno-esthetiek.

Programma :

  • Marko Nikodijevic, Cvectic, kucica... la lugubra gondola (after Liszt)
  • Gustav Mahler, Der Schildwache Nachtlied (Des Knaben Wunderhorn), Des Antonius van Padua Fischpredigt (Des Knaben Wunderhorn), Wo die schönen Trompeten blasen (Des Knaben Wunderhorn), Lob des hohen Verstandes (Des Knaben Wunderhorn), Das irdische Leben (Des Knaben Wunderhorn), Das himmlische Leben (Des Knaben Wunderhorn), Symfonie nr. 4

Praktische info :

Mahler Chamber Orchestra, Sophie Karthäuser & Gerald Finley : Marko Nikodijevic, Mahler
Dinsdag 25 maart 2014 om 20.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be

Extra:
Marko Nikodijevic op www.sikorski.de

21:12 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Muzikale brieven van Kris Defoort & Jan Michiels in de Beursschouwburg

Kris Defoort & Jan Michiels In 'Musical Letters ' brengen Kris Defoort en Jan Michiels pianomuziek van Claude Debussy (Preludes), Philippe Boesmans (Tunes voor piano solo) en Kris Defoort (Dedicatio). Aan het slot van zijn residentie bij het KlaraFestival laat Kris Defoort in hart en ziel blikken: 10 muzikale brieven aan vrienden en geestesverwanten - samen de pianocyclus Dedicatio (2005-2006) - onthullen één en ander over hun bestemmelingen, maar vooral over de man zelf. Defoort componeerde het werk op vraag van collega (pianist - docent) Jan Michiels, die meteen ook zijn vaste kompaan voor uitvoeringen van Dedicatio werd. De creatie van de compositie verliep in een dynamiek van woord-wederwoord: twee jaar schreef Defoort aan Dedicatio, de diverse delen één na één voorleggend aan testpiloot Jan Michiels. Een gestadig en dynamisch ontstaansproces werd het, gestoeld op wisselwerking, trial and error.

Praktische info :

Kris Defoort & Jan Michiels : Defoort, Boesmans, Debussy
Maandag 24 maart 2014 om 20.00 u
Beursschouwburg - Brussel

A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Mer info : www.klarafestival.be en www.beursschouwburg.be

Extra :
Kris Defoort op www.muziekcentrum.be, www.matrix-new-music.be en www.lod.be
Philippe Boesmans op brahms.ircam.fr en youtube

Elders op Oorgetuige :
Verjaardagseditie KlaraFestival brengt hommage aan de Belgische muziekwereld, 13/03/2014
Interview : Kris Defoort over 'Dedicatio', 18/12/2006

00:08 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

20/03/2014

Winterreise : muziek en kunst ontmoeten elkaar op de tonen van Schubert en Mark Andre

Winterreise Muziek en kunst ontmoeten elkaar op de tonen van Schubert in deze nieuwe, grensverleggende productie. Drie internationaal bekende kunstenaars bundelen hun krachten: beeldend kunstenaar Michaël Borremans, regisseur Johan Simons en componist Mark Andre. Centraal staat de romantische liedcyclus Winterreise van Schubert. Vierentwintig liederen lang nemen bariton Georg Nigl en pianist Andreas Staier hun publiek op sleeptouw. Een jongeman dwaalt door het winterlandschap, ontgoocheld in de liefde en het leven. De herinnering aan zijn verloren liefde valt hem even zwaar als het verlangen naar de dood die hem nog lang niet is gegund. Uiteindelijk herkent de eenzame reiziger zichzelf in een draailierspeler wiens repetitieve deuntjes tevergeefs weerklinken en oplossen in de winterlucht. Zonder twijfel is Winterreise één van de meest indringende en knapste liedcycli ooit gecomponeerd. Het decor werd ontworpen door de Belgische schilder Michaël Borremans. De sinistere toon in zijn werk resoneert wonderwel met Schuberts melancholie. Op vraag van het Ensemble Intercontemporain componeert de Fransman Mark Andre korte muzikale commentaren die als een eigentijdse winterwind door de kieren en gaten van Schuberts relaas raast.

Praktische info :

Ensemble Intercontemporain, Georg Nigl & Andreas Staier : Winterreise
Zaterdag 22 maart 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.bozar.be, www.ensembleinter.com en www.transparant.be

Elders op Oorgetuige :
Verjaardagseditie KlaraFestival brengt hommage aan de Belgische muziekwereld, 13/03/2014

Extra :
Mark Andre op www.composers21.com, brahms.ircam.fr en youtube

01:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Duoconcert Goeyvaerts Strijktrio & Cappella Pratensis in AMUZ

Nikolay Korndorf Het Belgische Goeyvaerts Strijktrio vond het Nederlandse vocale collectief Cappella Pratensis bereid tot een gewaagde muzikale tandem: de combinatie van het Requiem van de 15de-eeuwse polyfonist Johannes Ockeghem met In Memoriam Alfred Schnittke, een hedendaags muzikaal vaarwel van de Russische Canadees Nikolay Korndorf (foto).

Stemmen en strijkers haalden zich een behoorlijke uitdaging op de hals: beide werken vragen het uiterste van de uitvoerders! Maar ook de toehoorder dient een duit in het zakje te doen: de oren moeten worden gespitst in dit vreemde universum, waarin twee ver uit elkaar liggende klankwerelden elkaar raken. Maar de beloning is dubbel: na de verfijning van het polyfone Requiem wordt het contrapuntische weefsel van Korndorfs meesterwerk doorzichtiger, terwijl de extreme concentratie van de hedendaagse compositie de rijke texturen van Ockeghems dodenmis onderstreept.

Een samenwerking tussen twee ensembles in een cross-over. De twee ensembles blijken meer gemeen te hebben dan de op het eerste zicht grote verschillen (vocaal-instrumentaal, oud-nieuw). Het Requiem van Johannes Ockeghem wordt gezongen door Cappella Pratensis, specialisten in het uitvoeren van 15de en 16de eeuwse muziek. Zij gaan in confrontatie met het Goevyaerts Trio, een strijktrio dat gespecialiseerd is in de muziek van vandaag. Hun antwoord: het strijktrio van Nikolaj Korndorf. Dit extreme werk dwingt de uitvoerders tot de grenzen van hun fysieke mogelijkheden. Een ervaring die je niet koud laat.

Van een hele generatie Russische componisten (Sofia Gubaidulina, Giya Kancheli, Arvo Pärt, Alfred Schnittke,…) heeft Nikolai Korndorf (1947-2001) nooit echt de weg naar onze Europese concertpodia gevonden. Aan zijn muziek ligt het alvast niet. Misschien ontbrak het hem aan zogenaamde 'ster'- uitvoerders type Gidon Kremer of Mstislav Rostropovich? Of was het zijn moeilijk karakter? We hebben er het raden naar. De leerlingen op het conservatorium van Moskou waar hij compositie doceerde, noemden hem 'onze Rimsky-Korsakov'. Hij was een geliefde leraar en een begaafd orkestrator.

Het strijktrio 'In Honour of Alfred Schnittke' (AGSCH) dateert uit 1986, één jaar na de eerste hartaanval (de vierde zou hem in 1998 fataal worden) van misschien wel de bekendste Russische componist uit de tweede helft van de twintigste eeuw. Dit driedelige werk begeeft zich op de grens van het onmogelijke. Van live uitvoeringen is daarom nauwelijks sprake. Het is een fysieke krachttoer met drie uiterst virtuoze stemmen. Het verstemmen van de snaren bij altviool en cello(scordatura) bemoeilijkt verder het ontcijferen van de partituur.

Maar het is het waard, dit strijktrio is ongehoord. Een uiterst langzaam Choral wordt plots onderbroken door de altviool. De viool en cello sluiten in canon aan bij het Toccata gedeelte. Dit heftig en opzwepende deel mondt uit in Aria die met een sobere Bach-achtige melodie start, waarna de andere stemmen in een ingewikkelde contrapuntische constructie gaan die verglijdt naar hysterie en chaos. De rust keert terug in een coda waarbij de cello met pizzicato's het thema herneemt.

Praktische info :

Goeyvaerts Strijktrio & Cappella Pratensis : Ockeghem, Korndorf
Zaterdag 22 maart 2014 om 21.00 u
(Inleiding door Klaas Coulembier om 20.15 u )
AMUZ - Antwerpen
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be, www.stringtrio.net en www.cappellapratensis.nl

Extra :
Nikolai Korndorf : www.korndorf.ca, en.wikipedia.org, www.musiccentre.ca en youtube

00:39 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/03/2014

Amerikaanse Brentano Quartet brengt Mozart, Sjostakovitsj en Beethoven in Gent

Dmitri Sjostakovitsj Wie de onlangs uitgebrachte film 'A Late Quartet' van regisseur Yaron Zilberman heeft gezien, heeft ongetwijfeld zonder het te weten genoten van het Brentano Quartet. Het Amerikaanse kwartet speelt achter de schermen Beethovens strijkkwartet opus 131 dat de 'hoofdrol' in de film speelt. Met 'betoverende glinsterende helderheid' (The Strad) zal het kwartet ook Beethovens Achtste strijkkwartet en de kwartetten van Mozart en Sjostakovitsj (foto) een bijzondere vertolking geven in de Miryzaal in Gent. New York Times roemt het kwartet over zijn weelderige warme geluid en begeerlijke lyricisme. The Guardian schreef over het Brentano String Quartet: 'Make no mistake: the Brentanos are a magnificent quartet.'

Mozart schreef in 1789 een 'Pruisisch' strijkkwartet om koning Frederik Willem II van Pruisen, een enthousiaste cellist, te plezieren. Misschien dat daarom de cello regelmatig de eerste viool lijkt te spelen. Beethoven was in zijn strijkkwartet druk in de weer om de Russische ambassadeur in Wenen gunstig te stemmen, vandaar een 'Thème Russe', een hommage aan zijn Russische opdrachtgever. Het laatste strijkkwartet is misschien het meest persoonlijk van karakter. In amper een kwartier schetst Sjostakovitsj zeven totaal verschillende gemoedsstemmingen. Sjostakovitsj toont in zijn 11de strijkkwartet een wat abstracte, koele afstandelijkheid, gevat door een meesterlijke instrumentatie, bizarre contrasten en stekelige dissonanten. Hij eerde daarmee zijn overleden vriend Vassili Sjirinski, tweede violist van het Beethoven Strijkkwartet, die bekend stond om zijn wispelturige karakter.

In 1965 overleed een van de beste en oudste vrienden van Sjostakovitsj, de violist en componist Vasili Sjirinski. Hij was een van de oprichters van het befaamde Beethoven Kwartet in 1923, en was als tweede violist van dit kwartet betrokken bij de uitvoering van alle toen bestaande strijkkwartetten van Sjostakovitsj. In de tijden van grote terreur door de Sovjet-autoriteiten betekende een dergelijke verbintenis en vriendschap zeer veel voor de bedreigde componist. Met zijn elfde strijkkwartet opus 122 schreef Sjostakovitsj in 1966 een hommage aan Sjirinski. Het werd geen klaaglijke treurmuziek na de dood van eenvriend, maar een weerspiegeling van de veelzijdigheid van Sjirinski. Dat deed Sjostakovitsj door zeven korte contrasterende aforismen die zonder onderbreking in elkaar overgaan. Elk deel heeft zijn eigen specifieke titel, ook al dekt die titel de lading hier en daar bewust niet. Want in het deel dat nota bene Humoresque heet, klinken de meest pijnlijke klanken door, en niet toevallig heeft de tweede viool daar het laatste woord, alvorens de aansluitende droeve elegie inzet. Zo heeft Sjostakovitsj lach en traan op ironische wijze door elkaar gemengd, als een afspiegeling vna het leven zelf.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Strijkkwartet nr. 21 in D, KV 575
  • Dmitri Sjostakovitsj, Strijkkwartet nr. 11 in f, opus 122
  • Ludwig van Beethoven, Strijkkwartet in e, opus 59 nr. 2

Praktische info :

Brentano Quartet : Mozart, Sjostakovitsj, Beethoven
Zaterdag 22 maart 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en brentanoquartet.com

Extra :
Dmitri Sjostakovitsj op nl.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Dmitri Sjostakovitsj (1906 - 1975): Traditionele modernist, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Shostakovich: the string quartets op www.quartets.de
Danel Quartet, Shostakovich Complete String Quartets op outhere-music.com

Beluister alvast Sjostakovitsj' Strijkkwartet nr. 11

23:50 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Vlaams Radio Koor en Brussels Philharmonic in uniek concert tijdens Zappa weekend in deSingel

Frank Zappa Frank Zappa zei ooit: "Jazz isn't dead, it just smells funny". Nochtans componeerde hij heel wat werken waarop men het jazzetiket kan kleven. Het Luikse kwintet The Wrong Object verwierf een stevige internationale reputatie met dit repertoire. Hun platenfirma is het gerenommeerde Moonjune Records uit New York. Verwacht je op 'Arf! Arf! Arf!' aan heel eigen(zinnige) bewerkingen van Zappacomposities!

Brussels Philharmonic heeft al enige ervaring met Zappa's werk: in 1995 speelde het 'The Purple Cucumber' in deSingel en in 2000 was er een Zappaconcert in De Bijloke. Op 'Arf! Arf! Arf!' gaan ze van start met 'Octandre' van Edgard Varèse. Die had een immense invloed op Zappa's oeuvre. Hij noemde hem "The Idol of My Youth". Daarna volgt '200 Motels', een symfonisch album dat de soundtrack vormt bij de gelijknamige film uit 1971 van Tony Palmer. Zappa en zijn groep, The Mothers of Invention, spelen er de hoofdrol in. Het thema is desoriëntatie tijdens de tournee van een popgroep, als ieder motel in elke stad in een grote draaikolk van beelden verandert. Zappa raakt er op zijn manier ook het 'orkestenvraagstuk' in aan: wat doe je met een doodgebloede violist op de derde rij van de tweede violen? Bobby Martin is master of ceremony van de avond en begeleidt je in de wondere wereld van 'Zappa Symfonisch'. De musici van The Wrong Object, acteurs en het Vlaams Radio Koor maken het feest compleet.

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Vlaams Radio Koor: Varèse, Zappa
Zaterdag 22 maart 2014 om 20.00 u
(inleiding door Pauline Driesen en Michel Delville om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.brusselsphilharmonic.be en www.vlaamsradiokoor.be

Elders op Oorgetuige :
Terms of Embarrassment : Flat Earth Society brengen hommage aan Frank Zappa, 19/03/2014

22:04 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Terms of Embarrassment : Flat Earth Society brengen hommage aan Frank Zappa

Frank Zappa De muziek van Flat Earth Society omschrijven, is onbegonnen (en nutteloos) werk. Maar het is duidelijk dat de oude Frank Zappa indruk heeft gemaakt op de jonge Peter Vermeersch. Onder de noemer 'Terms of Embarrassment' brengt Flat Earth Society, featuring de heidense gitaargoden Pierre Vervloesem en Mauro Pawlowski, hommage aan de heer Zappa. Verwacht geen covers maar een concert waarbij de vertrouwde snor in het graf nog eens kan gaan glimmen. Een avond met voornamelijk vers materiaal, lekker gênante momenten, nieuwe stukken als 'Hail Gail!', 'Me Standard, You Poor' en 'Who's wrong, who's right and who's left behind', te lange gitaarsolo's en strakke opzwepende collectieve passages. En voor wie, gezien de context, hiermee in de problemen zou komen: don't worry, Frank is dead anyway.

Capt. CHEESE-BEARD & The 7 Sisters of Prevention is het best bewaarde Zappageheim van ons land. Deze tienkoppige band uit Brussel bestaat grotendeels uit klassiek geschoolde muzikanten. De groep werd in 2006 opgericht en speelde al op de Zappanale. Ze brengen een selectie van de beste rocksongs uit het Zapparepertoire, inclusief Pygmy Ponyhumor! Voor 'Arf! Arf! Arf!' krijgen ze de steun van Robert ('Bobby') Martin, ex-zanger, saxofonist en keyboardspeler van Frank Zappa.

Praktische info :

FES : Terms of Embarrassment
Vrijdag 21 maart 2014 om 20.00 u
(inleiding door Roel Craen om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en fes.be

21:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook