31/03/2014

Uitgebreid muziekluik Courtisane Festival met o.a. Julius Eastman, Akio Suzuki & Christina Vantzou

Courtisane Festival De dertiende editie van Courtisane Festival - van woensdag 2 tot en met zondag 6 april in Gent - is een avontuurlijke reis door de wereld van cinema en een cinema van de wereld die vaak onzichtbaar blijft. Het programma biedt een staalkaart van uitdagend cinematografisch werk, wars van conventies, genres, disciplines en formats. In die geest stelt Courtisane Festival zich open als een hub voor prikkelende dialogen en enthousiaste ontmoetingen tussen beeld en verbeelding, zien en inzien, kijken en leren. Films om te ontdekken, verrassende concertavonden en diverse flankerende events vormen de line-up van deze editie.

De centrale gast van deze editie is Ken Jacobs, de Amerikaanse experimentele filmmaker van onder andere 'Blonde Cobra' en 'Star Sprangled to death'. Het festival wordt woensdagavond geopend in Minard met twee films: 'Let me count the ways' van Leslie Thompton en het Portugese 'Redemption' van Miguel Gomes. De avond wordt afgesloten met een concert/performance van het duo Akio Suzuki en Aki Onda. Een andere aanrader is bijvoorbeeld de vertoning op 5 april in Sphinx van de film 'Til Madness Do Us Part', over een geïsoleerde psychiatrische instelling in China. Ook de lezing van Angela Melitopoulos en Bettina Knaup op 3 april in Minard belooft vonken te geven. Hoewel de focus op film blijft liggen, is er ook een behoorlijk uitgebreid muzikaal luik, waarin bijvoorbeeld ook de pianocomposities van de Afro-Amerikaanse componist Julius Eastman een plaats zullen krijgen.

Muziek en performances
Courtisane Festival heeft naast een stevige dosis videowerk ook enkele concerten in samenwering met Vooruit in petto. Op het programma staat onder meer een performance van de legendarische Japanner Akio Suzuki die het podium met Aki Onda deelt. Daarnaast is er muziek voor maar liefst vier piano's van de met pop flirtende minimalist Julius Eastman, evenals een concert vol subtiele drones van Wanda Group en Christina Vantzou die zich op de grenzen van intieme post-klassieke muziek begeeft.

Opening night: Akio Suzuki & Aki Onda - wo 2/04 om 22.30 u in de Minard
De Japanse kunstenaar Akio Suzuki begon zijn artistieke carrière in 1963 met het naar beneden gooien van een met rommel gevulde emmer op de trappen van een station. hij verwachtte dat dit een aangenaam ritme zou veroorzaken. Bijna 50 jaar later staat de wens om te horen en te luisteren in zijn werk nog steeds centraal. Suzuki is een performer, instrumentenbouwer, uitvinder, muzikant en sjamaan gecombineerd in één van de meest intrigerende figuren in onze geluidswereld. Zijn muziek en performances zijn eenvoudig en puur. Deze avond gaat hij muzikaal in dialoog met de Amerikaans / Japanse muzikant, componist en beeldend kunstenaar Aki Onda, vooral bekend voor zijn field recordings en Cassette Memories project.

Frederik Croene, Bob Gilmore, Stéphane Ginsburgh & Reinier van Houdt : Julius Eastman, Crazy nigger & Gay Guerilla - vrij 4/04 om 22.00 u in de Minard
Julius Eastman studeerde met grote namen als George E. Lewis, Morton Feldman en Lukas Foss. Alles wees op een mooie toekomst voor deze componist. Tegen 1980 speelde Eastman muziek in heel Europa en de Verenigde Staten en maakte hij onmiskenbaar deel uit van de bloeiende downtownscene in New York waar hij opnames maakte met o.a. Arthur Russell en Meredith Monk. Maar ondanks dat alles kreeg zijn zelfdestructief gedrag uiteindelijk de bovenhand. De weinige opnames en partituren van zijn muziek waren in het wild verspreid en het is nog niet zo lang geleden dat een selectie van zijn werk eindelijk beschikbaar werd en duidelijk maakte dat deze 'vergeten minimalist' onwaarschijnlijk briljant was. De titels van zijn werken zijn sprekend voor de rebelse houding van Eastman, iemand die elk compromis schuwde en aan de basis lag van een oeuvre dat blijft aanspreken en verbazen.
De composities Crazy Nigger en Gay Guerilla voor 4 piano's worden uitgevoerd door Frederik Croene, Bob Gilmore, Stéphane Ginsburgh, Reinier van Houdt.

Wanda Group / Christina Vantzou - za 5/04 om 22.00 u in de Minard
Als er iemand een prijs voor de meest pakkende en originele albumtitels verdient, dan is het Louis Johnstone, aka Wanda Group. Bruisend van creativiteit, schrikt de bijhorende muziek niet terug van een veelzijdig geluid. Ook dit concert zit boordevol geweven ambient, betoverende vervormingen, gekraak en gesis. De Amerikaanse artistieke duizendpoot Christina Vantzou werkt en woont sinds 2003 in Brussel. Met synthesizers, samples en haar stem zette ze erg nauwkeurige composities neer. Dit concert belooft lieflijke details, melancholische tonen en diep akkoorden. Kortom, een klankwereld die balanceert op de kruising van klassiek en elektronica met een unieke sound als resultaat.

Wanda Group is het project van muzikant, twitterprofeet en allround enigma Louis Johnstone (UK) die paranoia via krakende elektronica omzet in subtiele drones, doorprikt met vertraagde, licht beschadigde beats. Via labels als NNA Tapes, Astro:Dynamics en Opal Tapes bracht Johnstone de voorbije jaren een aantal fenomenale releases uit die hem tot één van de meest in het oog te houden ambient en elektronica producers katapulteerde. De jonge Grieks-Amerikaanse componiste en cinéaste Christina Vantzou woont al een geruime tijd in Brussel. De muziekwereld leerde haar aanvankelijk kennen als videokunstenares, animator & keyboard-speler bij de band The Dead Texan die ze samen met Adam Wiltzie oprichtte. Na haar solodebuut N°1, waarmee ze doorbrak in in de hedendaags klassieke muziekwereld, presenteert ze nu drie jaar later met 3 strijkers, een harpist & video haar langverwachte N°2 tijdens het Courtisane festival.

Ken Jacobs & Aki Onda : Nervous Magic Lantern - zo 6/04 om 20.30 u in de Minard
Als één van de founding fathers van de Amerikaanse experimentele film kan de impact van Ken Jacobs op cinema niet overschat worden. Hij is een ware pionier die als filmmaker na een carrière van meer dan 50 jaar meer dan ooit innovatief en productief is. In zijn recent werk blijft hij de kijker verrassen met projecten die de schijnbaar eindeloze mogelijkheden van het creëren met licht en bewegende beelden aftasten. Jacobs sluit het festival af met een indringende Nervous Magic Lantern audiovisuele performance met live muziek van Aki Onda.
De Nervous Magic Lantern is een manifestatie van Jacobs' 'paracinema'. Deze extatische, langdurige, hallucinante, driedimensionale kijkervaring, beschrijft hij beeldend als 'cinema zonder film of elektronica'. Door de combinatie van aspecten van zijn eerdere Nervous System apparatus met een traditionele toverlantaarn, creëert Jacobs een denkbeeldige droomwereld waar de toeschouwer wordt ondergedompeld in abstracte, roterende visioenen. Met deze performance keert Jacobs terug naar de oorsprong van film en onderstreept hij het belang van de pre-cinema in zijn werk. Vóór de uitvinding van de celluloid filmdrager keken mensen gebiologeerd naar de Fantasmagoria (een lamp, lens en geschilderde dia's); vandaag transformeert Jacobs handgemaakte collages in onmogelijke en onvergetelijke visuele fenomenen. Ken Jacobs en Aki Onda werkten voor het eerst samen in 2007 tijdens een live-projectie in BOZAR in Brussel en hebben sindsdien de performance tijdens verschillende gelegenheden uitgevoerd. Onda (JP, 1967) is een performer van elektronische muziek, componist en beeldend kunstenaar die momenteel in New York woont. Hij is vooral bekend van zijn Cassette Memories project waarvoor hij met fragmenten uit een geluidsdagboek van field-recordings werkt, stuk voor stuk door de kunstenaar verzameld gedurende de laatste twee decennia. 

Praktische info :

Courtisane Festival
Van woensdag 2 tot en met zondag 6 april 2014
Op verschillende locaties in Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.courtisane.be

00:40 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

30/03/2014

Lamentatieweek in de Bijloke in het teken van de oorlog

Soldaat Wat doet een oorlog zoal met een mens van vlees en bloed? Het festival Soldaat in de Bijloke in Gent geeft van 2 tot 6 april aanzetten tot antwoorden. Met Filharmonisch Orkest Wroclaw, B'Rock, ARC Ensemble, Judith Ermert en Daan Vandewalle, Koen Tinel, Joke Van Leeuwen... De Pool Górecki biedt in zijn contemplatieve derde symfonie drie ogenschijnlijk serene klaagzangen als getuigenis van het kwaad van de wereld. Het ARC ensemble grasduint in onbekende kamermuziek van poolse componisten die hun land zijn ontvlucht voor het naziregime. Joke van Leeuwen kruipt in de pen om een muzikale vertelling voor kinderen te creëren. Beeldhouwer-tekenaar Koenraad Tinel herbeleeft zijn ronddwalen met de 'Schijtemmer' als kind door de Duitse bossen. Na al dat 'on'menselijke leed, laat B'rock ons met Bach en Goeyvaerts dromen van een wereld zonder geweld. 

ARC Ensemble : Music in exile - vrij 4/04 om 20.00 u
De komende drie seizoenen nodigt Muziekcentrum de Bijloke het ARC Ensemble uit Toronto - voluit The Artists of the Royal Conservatory - uit tijdens de lamentatieweek. Het ensemble breekt een lans voor een indrukwekkend repertoire uit een tumultueuze tijd dat ten onrechte in de vergeethoek is beland. Componist Mieczysław Weinberg ontvluchtte Polen naar Rusland, maar kreeg ook daar te maken met een anti-Joodse politiek. Weinbergs muziek vertoont op stilistisch vlak veel overeenkomsten met werk van zijn vriend Sjostakovitsj. Laks en Fitelberg zijn nobele onbekenden. Fitelberg omschreef zijn eigen stijl als "de energie en hogevoltagemuziek à la Stravinski, de focus op lineaire en harmonische complexiteit zoals bij Hindemith en kleurrijk zoals de Franse muziek van Milhaud." Muziek was, hoe ironisch ook, de reddingsplank voor Laks die de Holocaust heeft overleefd. Van 1942 tot 1944 was hij dirigent van het mannenorkest in Auschwitz-Birkenau. Laks, de componist met neoklassieke toontaal, is te lang verwaarloosd gebleven. Tijd voor verandering.

Filharmonisch orkest Wroclaw : Verdriet tot op het bot - za 5/04 om 20.00 u
Zaterdag brengt het Filharmonisch orkest Wroclaw 'Funeral Music' van Witold Lutoslawski en de 'Symphony of Sorrowful Songs' van Henryk Gorecki. "Niet huilen, moeder. Koningin van de Hemel, reinste Maagd, bescherm mij altijd." Woorden van de 18-jarige Helena Wanda Blazusiakówna, gekrast in de muur van haar cel in het Palace Hotel in Zakopane, tijdens de Tweede Wereldoorlog het hoofdkwartier van de Gestapo. Dit gegeven verwerkte de Poolse componist Górecki in zijn beroemde Symphony of Sorrowful Songs. Daarnaast gebruikte hij een oude Poolse tekst waarin Maria haar stervende zoon aan het kruis vraagt zijn wonden met haar te delen en een klaagzang waarmee de moeder van een gedode soldaat om haar kind treurt. Een getuigenis van het kwaad in de wereld. De hel op aarde. Door mensen veroorzaakt.

B'Rock & Kristina Hammarström : Geef ons vrede - zo 6/04 om 15.00 u
De lamentatieweek eindigt in utopie en dromen. Een wereld zonder geweld, een egalitaire samenleving waarin ieder een harmonieuze plek vindt: dat was de inspiratie van Karel Goeyvaerts' grote Aquariusproject. Een nieuwe mens en een nieuwe harmonie, wars van dissonanten en beweeglijke spanningen. B’Rock brengt op haar barokke instrumentarium deze toekomstmuziek tot leven, samen met twee van Bachs allermooiste cantates. Eerst het snijdende Ich habe Genug en daarna het wiegende Vergnügte Ruh: geef ons vrede.

Praktische info :

Lamentatieweek : Soldaat
Van woensdag 2 t.e.m. zondag 9 april 2014
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.debijloke.be

23:41 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Recital met absolute hoogtepunten uit de vioolliteratuur in Antwerpen

Augustin Hadelich Intens. Zo kan men in één woord de concerten van Augustin Hadelich (foto) samenvatten. Intense expressie. Intens vibrerende kleuren. En bovenal een intense, hypnotiserend zingende toon. Wat Hadelich uit zijn Stradivarius tovert, laat al je gevoelige snaren meetrillen. Nog geen dertig behoort hij nu al tot de shortlist van jonge topviolisten van vandaag. Zijn scherpe geest en stilistische verfijning zullen zeker blijken in dit recital met absolute hoogtepunten uit de vioolliteratuur.

Zo is de typische breekbaarheid van Beethovens vroegromantische Sonate in D bij Hadelich in goede handen. Alsook de brede lyrische adem in Ysaÿe's Zesde Solonate en de kolkende passie in de Eerste Vioolsonate van Schumann. Om vervolgens de vele emotionele lagen naar boven te halen in de Sonate van Janácek, badend in het coloriet van zijn opera 'Katja Kabanova'. Tenslotte laat Hadelich zich van zijn dansante kant zien in enkele door tango geïnspireerde stukjes die André Previn voor Anne-Sophie Mutter componeerde. De boog moet niet altijd strak gespannen staan.

Programma :

  • Ludwig van Beethoven, Sonate voor piano en viool nr 1 in D, opus 12 nr 1
  • Robert Schumann, Sonate voor viool en piano nr 1 in a, opus 105
  • Eugène Ysaÿe, Sonate voor viool solo nr 6 in E, opus 27 nr 6
  • Leos Janácek, Sonate voor viool en piano
  • André Previn , Tango Song and Dance (1997)

Praktische info :

Augustin Hadelich & Charles Owen : Beethoven, Schumann, Ysaÿe, Janácek, Previn
Woensdag 2 april 2014 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be

Extra :
André Previn op nl.wikipedia.org

22:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Week van de Hedendaagse Muziek focust op Griekse componist Jani Christou

Week van de Hedendaagse Muziek De Week van de Hedendaagse Muziek van het Gentse Conservatorium focust dit jaar op de Griekse componist Jani Christou (Egypte 1926 - Athene 1970). Curator Nikos Ioakeim volgt diens spoor in twee verschillende richtingen. De zoektocht naar het ritueel, het dramatische & het oerinstinct waarmee Christou aanknoopt bij het werk van zijn goede vriend Giacinto Scelsi wordt in de kijker gezet. Daarnaast is zijn gebruik van grafische notatie, proportionele notatie en toeval aanleiding voor een reeks concerten rond the New York School van de jaren vijftig en zestig en hun invloed op het toenmalige Europese muziekleven.

De Griekse boventonen van deze week worden versterkt door het bezoek van 4 jonge kunstenaars - Nikos Ioakeim, Michalis Paraskakis, Costis Zouliatis and Nikos Karydis. Verder zullen ook musicologe Katy Romanou en bariton Spyros Sakkas, een vroege voorvechter van Christou's muziek, speciaal voor de gelegenheid van Athene overvliegen. De Week van de Hedendaagse Muziek bevat de vertoning van een documentaire, lezingen, een panelgesprek, een tentoonstelling en 6 concerten met 2 wereldcreaties, muziektheater van Sir Peter Maxwell Davies en werk van Boulez, Brown, Cage, Feldman, Scelsi, Stockhausen en Christou. Alle activiteiten zijn gratis.

Film : Anaparastasis: Life & Work of Jani Christou - ma 31/03 om 10.30 u
Anaparastasis: Life & Work of Jani Christou is een documentaire die vertelt over het korte, mysterieuze leven en de grote persoonlijkheid van één van de belangrijkste figuren uit de muziek avant-garde van de 20ste eeuw. Gevolgd door een debat met de regisseur.

Concert : The New York School / In Memoriam - ma 31/03 om 20.00 u
Een bloemlezing uit de componisten van de New York School, een voorbeeld van intuïtieve muziek van Stockhausen, de creatie van een verwant stuk van Hans Roels en Pranam I, een eresaluut ter nagedachtenis van de voortijdig overleden Christou door Giacinto Scelsi.

Concert : Recital Alea 1 / Het sacrale Om - di 1/04 om 20.00 u
Pianorecital waarbij componisten van de New York School zij aan zij verschijnen aan hun Europese tegenhangers: onder andere het Klavierstück XI van Stockhausen en een suite van Giacinto Scelsi. Pianist: Andreas Bral.

Concert : Recital Alea 2 / De essentie- wo 2/04 om 12.30 u
Pianorecital waarbij componisten van de New York School zij aan zij verschijnen aan hun Europese tegenhangers. Deze keer met Boulez'’ Troisième Sonate en opnieuw een suite van Giacinto Scelsi. Pianist: Bert De Rycke.

Film : Anaparastasis: Life & Work of Jani Christou - wo 2/04 om 15.00 u

Debat : Christou & Scelsi: panelgesprek - do 3/04 om 18.15 u
Panelgesprek met Nikos Ioakeim, Costis Zouliatis en Sharon Kanach over Scelsi en Christou, gevolgd door een evaluatie van de Christou workshop.

Concert : Vesalius 2014: Gelukkige verjaardag Sir Davies - do 3/04 om 20.00 u
Viering van vijfhonderd jaar Andreas Vesalius en tachtig jaar Sir Peter Maxwell Davies, muziektheater uit de jaren zestig en de creatie van het jongste werk van Nikos Ioakeim. Ensemble: GAME olv Daan Janssens. Dans: Alexis Kotsopoulos.

Concert en lezing : Anaparastasis III The pianist - vrij 4/04 om 12.30 u
Nikos Ioakeim presenteert zijn lezing Christou, the '60s and our suspended animation. Aansluitend brengen studenten muziek en drama samen met Alexis Kotsopoulos Anaparastasis III 'The pianist'  van Jani Christou, het resultaat van een intensieve workshop. In het werk dat gebruik maakt van behoorlijk onconventionele aanwijzingen beoogt de componist een her-beleving, een terugkeer naar de sfeer van een oerritueel, zonder de inhoud ervan te beperken tot iets religieus of heidens.

Film : Anaparastasis: Life & Work of Jani Christou - vrij 4/04 om 15.00 u

Praktische info :

Week van de Hedendaagse Muziek
Van maandag 31 maart t.e.m. vrijdag 4 april 2014
Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : whm.schoolofarts.be

22:28 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Kobe Van Cauwenberge & Mattias Koole met gloednieuw repertoire voor twee gitaren in Logos

Oh Mensch Oh Mensch, dat zijn Kobe Vancauwenberghe en Matthias Koole, twee gitaristen die zich specialiseren in het experimentele, New Complexity-gerichte repertoire. Ze begonnen hun studies in 2002 aan het Antwerpse Conservatorium, maar kwamen in 2005 naar Gent om zich verder te bekwamen bij Tom Pauwels. Bij hun deelname aan de Darmstadt Ferienkurse in 2012 kwamen ze in contact met Brian Ferneyhough en Helmut Lachenmann, wiens werk hen dan ook op het lijf geschreven is. Voor dit jaar staan enkele residenties op het programma en in de aanloop daarvan spelen ze voorstellingen met onder meer creaties van Larry Polansky en Mathias Spahlinger.

Dat Larry Polansky (New York, 1954) een polyvalent artiest is, is een understatement. Naast zijn docentschap aan het Dartmouth College in Hanover (New Hampshire, USA) is hij actief als componist, musicoloog, uitvoerend muzikant en schrijver. Als uitvoerend musicus werkt hij geregeld samen met muzikanten als Christian Wolff, Frederic Rzewski en Nick Didkovsky. Op zijn website, maar ook in tal van muziektijdschriften zoals het toonaangevende Leonardo Music Journal vind je recensies en musicologische teksten van hem terug.

Larry Polansky is medeoprichter van het componistencollectief Frog Peak Music en ontwikkelde samen met Phil Burk en David Rosenboom de wijdverspreide computersoftware HMSL. HMSL is een programmeertaal voor experimentele muziekcompositie en live performance. Zij werd ontwikkeld in het Center For Contemporary Music in Mills College in Californië en was erg populair tussen 1986 en 1996. HMSL bevat tools voor algoritmische compositie, het realtime ontwerpen van nieuwe instrumenten, MIDI controle en muzikaal artificiële intelligentie.

Polansky is mathematicus van opleiding. Hij behaalde in 1976 een BA in wiskunde en muziek aan de universiteit van Santa Cruz in Californië. Nadien in 1978 behaalde Polansky een MA in compositie aan de universiteit van Illinois. Larry Polansky is een gerespecteerd amateur-ornitholoog, verdiepte zich in Joodse mystiek en spreekt naast het Engels verscheidene talen waaronder Jiddisch, Spaans, Engels en gebarentaal. Hij is huisvader, rockmuzikant en letterlijk een man van de wereld. Zo woonde hij op verschillende plaatsen in de VS, in Canada, Chili, Peru, Indonesië, Java, Frankrijk, Engeland…

Als componist treedt Larry Polansky duidelijk in de voetsporen van zijn leraar James Tenney (1934 - 2006). Wat beide conceptualisten in de eerste plaats verbindt, is een diepgaande fascinatie voor structuur en proces. De Europese seriële muziek van onder meer Anton Webern maar ook de typische Amerikaanse Minimal Music hebben hier zeker een aandeel in gehad. In veel van hun werken vinden we een wetenschappelijk of mathematisch element terug. Dit mathematisch denken manifesteert zich op verschillende gebieden. Op gebied van klank hebben beide componisten een voorliefde voor just intonation en verrichtten ze baanbrekend onderzoek naar elektronische muziekcompositie. Op vlak van tijd maken zowel Tenney als Polansky geregeld gebruik van procesmatige systemen zoals in Tenneys 'Septet uit 1981 of in Polanskys 'ivtoo uit 2000. Beide werken voor gitaar en tape zijn het resultaat van een duidelijk proces van steeds complexer wordende ritmische lagen. Dit ritmisch proces wordt in beide werken gekoppeld aan het harmonisch verloop. Niettegenstaande zijn nuchtere en soms wetenschappelijke aanpak behoudt Polansky, net zoals vele andere Amerikaanse componisten (Charles Ives, Conlon Nancarow…) een intuïtieve affiniteit met de Amerikaanse populaire muziek. Zowel die van vroeger (traditionele Amerikaanse folkmuziek) als die van nu (Polansky als rockmuzikant).

De Duitse componist Mathias Spahlinger werd geboren in 1944 en studeerde tussen zijn 20ste en 24ste compositie bij Konrad Lechner, Werner Hoppstock en Erhard Karkoschkane. Goed en wel 34 jaar oud werd hij gastdocent in Berlijn om voor zijn 40ste reeds aan de slag te gaan als docent compositie in Karlsruhe. Sinds 1990 is hij in diezelfde functie verbonden aan de muziekhogeschool van Freiburg, waar hij ook het Institut für Neue Musik leidt. Spahlinger schreef werken voor heel uiteenlopende bezettingen: voor blokfluit, symfonisch orkest, koor en tape of pianoseptet.

Helmut Lachenmann (1935, Stuttgart) is de meest invloedrijke levende Duitse componist van zijn generatie. In zijn geboortestad studeerde hij eerst bij Johann Nepomuk David, voordat hij naar Luigi Nono in Venetië ging. In 1961 vestigde hij zich als zelfstandig pianist en componist in München. Op de grote festivals voor nieuwe muziek deed Lachenmann steeds weer met extreme werken van zich spreken. Zijn invloed op de hedendaagse muziek is dan ook zeer ingrijpend.
Lachenmanns gitaarduet 'Salut für Caudwell' (1977) is een mijlpaal in de muziek voor gitaar en tovert ongehoorde klanken te voorschijn, delicate structuren en een breed spectrum aan muzikale referenties. Het is een hommage aan de Engelse marxistische schrijver en dichter Christopher Caudwell, die als dertigjarige omkwam in Spanje aan de zijde van diegenen die het Francoregime een halt probeerden toe te roepen. Lachenmann gaat in 'Salut für Caudwell' uit van karakteristieke speelwijzen voor gitaar, die hij enerzijds tot hun essentie reduceert en anderzijds omvormt en anders laat evolueren. Uiteindelijk blijft er enkel de dwarsgreep over die wordt genomen met de hand of met de flessenhals. Op het eerste gezicht lijkt dit eerder op een beperking van de mogelijkheden tot klankverscheidenheid, maar het geeft in tegendeel meer vrijheid aan beide handen zodat er meer mogelijkheden ontstaan tot een differentiatie van de aanslagwijzen. De gitaar gaat op deze manier werken als een resonerend lichaam in functie van een elementair klankpotentieel.

Programma :

  • Larry Polansky, Tritune (2014) - wereldcreatie
  • Mathias Spahlinger, Entfernte Ergänzung (2012) - Vlaamse creatie
  • Helmut Lachenmann, Salut Für Caudwell (1977)

Praktische info :

Kobe Van Cauwenberge & Mattias Koole : Polansky, Spahlinger, Lachenmann
Dinsdag 1 april 2014 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.kobevancauwenberghe.com

Extra :
Larry Polansky op www.dartmouth.edu en youtube
Mathias Spahlinger op nl.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube
Helmut Lachenmann op composers21.com en youtube
Thinking About Helmut Lachenmann, Dan Albertson op www.lafolia.com, november 2004
Gegen die Vormacht der Oberflächlichkeit, Interview met Helmut Lachenmann, Claus Spahn in Die Zeit, 29/04/2004

Beluister alvast Helmut Lachenmanns Salut Für Caudwell

19:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

29/03/2014

Au monde : een nieuwe opera van Philippe Boesmans in De Munt

Philippe Boesmans Voor deze wereldpremière vroeg componist Philippe Boesmans - die met Reigen, Wintermärchen, Julie en Yvonne, Princesse de Bourgogne zijn stempel drukte op de operageschiedenis van de laatste dertig jaar - aan auteur en regisseur Joël Pommerat of hij zijn theatervoorstelling Au monde, dit seizoen ook in die vorm te zien in de Munt, tot een libretto voor zijn nieuwste opera wilde omsmeden. Dankzij de uitzonderlijke samenwerking tussen deze twee belangrijke hedendaagse kunstenaars krijgt Philippe Boesmans de kans zich toe te leggen op een literaire beeldtaal die na Schnitzler, Shakespeare, Strindberg en Gombrowicz, nieuw is voor hem. Joël Pommerat krijgt hiermee de gelegenheid om na Thanks to my Eyes (gebaseerd op Grâce à mes yeux), een productie waarvoor hij samenwerkte met de componist Oscar Bianchi, opnieuw betrokken te zijn bij een muzikaal project.

In een besloten ruimte waar een verstikkende sfeer heerst, wordt een familie geconfronteerd met haar demonen. In het licht van de wankele gezondheid van de oude vader, een machtig en rijk industrieel die aan het hoofd staat van talrijke internationale bedrijven, worden de trauma's en angsten, zwakke plekken en twijfels van alle personages blootgelegd. Niet te onderdrukken wanhoop, berusting in onverschilligheid, maar eveneens geniepig opportunisme steken de kop op in een strijd waarvan iedereen weet dat die catastrofaal zal aflopen. Wie tot deze wereld behoort, ondergaat onvermijdelijk de triomf van de nacht.

Philippe Boesmans in de Munt
Philippe Boesmans (°1936), autodidact als componist, had al een imposante werklijst op zijn actief voordat hij zich aan de opera waagde, maar sinds zijn eerste opera uit 1983 is hij uitgegroeid tot een van de belangrijkste operacomponisten van deze tijd. Zijn parcours als operacomponist is heel nauw verbonden met de Munt. Bij zijn aantreden als directeur van de Munt in 1981 stelde Gerard Mortier hem aan als muzikaal raadgeven en later ook als composer in residence, en gaf hem de opdracht voor een eerste opera. Het werd La Passion de Gilles (1983), op een libretto van de Belgische auteur Pierre Mertens. Zijn volgende opdracht was geen originele compositieopdracht maar wel de orkestratie van Claudio Monteverdi's L'Incoronazione di Poppea, een werk dat enkel in de vorm van een zangpartij met basso continuo was overgeleverd, en waarvoor Boesmans een zeer rijke orkestklank met onder meer veel slagwerk en klavieren voorzag."Je moet ook kunnen teruggaan om vooruit te gaan" zei Boesmans ooit zelf, en inderdaad bleek deze confrontatie met de vroege geschiedenis van de opera een schitterende herbronning. Het contact met regisseur Luc Bondy bij deze productie vormde de basis voor een doorgedreven samenwerking nadien: samen met Luc Bondy als librettist en als regisseur zagen achtereenvolgens Reigen (1993, naar het gelijknamige stuk van Schnitzler), Wintermärchen (1999, naar Shakespeares The Winter's Tale), Julie (2005, naar Strindberg) en Yvonne, Princesse de Bourgogne (2010, naar het toneelstuk van Gombrovich) het licht. In al deze werken toonde Boesmans zich een geboren operacomponist met veel aandacht voor een grote lyriek en zingbaarheid, alsook voor een zeer originele en rijke, soms zelfs voluptueuze orkestklank. Voor zijn huidige opera Au monde viel Boesmans' keuze op een bestaand toneelstuk van de Franse theaterauteur Joël Pommerat die, net als Luc Bondy voor hem, zowel librettist als regisseur zal zijn.

Praktische info :

Philippe Boesmans : Au monde
Zondag 30 maart 2014 om 15.00 u
Dinsdag 1, donderdag 3 en vrijdag 4 april 2014, telkens om 20.00 u
Zondag 6 april 2014 om 15.00 u
Dinsdag 8, woendag 9, vrijdag 11 en zaterdag 12 april 2014, telkens om 20.00 u
De Munt - Brussel

Muntplein
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be

Extra:
Philippe Boesmans op brahms.ircam.fr en youtube

Elders op Oorgetuige :
Philippe Boesmans en de prinses van Bourgondië, 6/09/2010

23:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

De Ongelooflijke Veranderingen van Meneer Afzal in Roeselare

De ongelooflijke veranderingen van Meneer Afzal Meneer Afzal is een betrouwbare man. Jarenlang goede bediende in Brussel. Tot de mensen op het plein onder het raam van zijn kantoor verzamelen en zich ergens tegen verzetten. Dan staat meneer Afzal op van zijn stoel. Loopt naar het raam en steekt zijn oor er door. Een onverwachte windstoot smakt het venster dicht: oor vast. Een slapstickverhaal begint, een politiek sprookjesboek bladert open. Pieter De Buysser liet een heerlijke pantoffelheld uit zijn pen stappen. Meneer Afzal vertrouwde een tijd dagelijks zijn avonturen toe aan radiozender Klara. Nu krijgt de mysterieuze stem een gezicht.

LOD muziektheater maakt er intussen een goed gewoonte van om niet alleen het publiek in de zalen uit te nodigen, maar ook uit de zalen te trekken, naar het publiek toe. Na de Droomtijdcontainer ging LOD nu nog een stapje verder. De ongelooflijke veranderingen van Meneer Afzal (over zijn glazen been wordt niet gesproken) was in 2012 nog te horen als radiofeuilleton op Klara, in 2013 sloop het verhaal met succes tot in de Gentse huiskamers. Pieter De Buysser in de rol van hedendaagse bard, en zangeres Lieselot De Wilde (over haar begeleidende banjo wordt niet gesproken) vertellen in kleine kring het verhaal van Meneer Afzal.  Het Ongelooflijke Vertelobject van Patrick Corillon (le CORRIDOR), en de muziek van Thomas Smetryns maken deze productie tot een bijzondere, intieme ervaring die je terugbrengt naar de roots van theater: de magie van een verhaal.  

Praktische info :

LOD : De ongelooflijke veranderingen van Meneer Afzal
Zaterdag 29 maart 2014 om 20.30 u
Cultuurcentrum De Spil - Roeselare

H. Spilleboutdreef 1
8800 Roeselare

Meer info : www.despil.be en www.lod.be

Extra :
Thomas Smetryns : www.myspace.com/thomassmetryns, www.matrix-new-music.be en youtube

00:29 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/03/2014

Theatre of Voices met oude muziek en eigentijdse muziek in de Bijloke

Arvo Pärt Theatre of Voices is een vocaal ensemble dat is opgericht in 1990 en dat zich concentreert op zowel oude muziek als eigentijdse klassieke muziek. Tijdens hun concert in de Bijloke brengen ze werken van Judith Weir, Kevin Volans, Arvo Pärt (foto) en Guillaume De Machaut.

Over Arvo Pärt (1935) bestaan de wildste verhalen: dat hij een heilige zou zijn, een profeet. Zijn contemplatieve muziek weet veel mensen recht in het spirituele hart te raken. Pärt ontwikkelde zijn eigen 'tintinnabuli'-stijl. "Het is voldoende als een enkele noot mooi gespeeld wordt", stelde hij. Alles wat niet essentieel is, wordt geschrapt. Melodie en begeleiding zijn gelijkwaardig en zelfs de stilte krijgt evenveel gewicht als een klank. Pärts 'tintinnabuli'-composities klinken spiritueel en statisch, alsof de muziek oneindig door zou kunnen gaan.

Judith Weir werd geboren in een Schotse familie in 1954, maar groeide op in de buurt van Londen. Aanvankelijk speelde ze hobo als lid van het National Youth Orchestra van Groot-Brittannië. Toen ze nog school liep kreeg ze al lessen van John Tavener. Op Cambridge University was Robin Holloway haar compositieleraar. Ze was enkele jaren actief als community musician in het landelijke Zuid-Engeland. Daarna gaf ze les aan de Glasgow University en de RSAMD. Sinds de jaren '90 woont ze in Zuid-Londen. Ze was artistiek directeur van het Spitalfields Festival (1995-2000) en bleef verder lesgeven, momenteel nog aan de Cardiff University, waar ze gastprofessor is sinds 2006. Ze kreeg de Queen's Medal for Music in 2007 en de ISM's Distinguished Musician Award in 2010. Judith Weir is de componiste en librettiste van een hele reeks opera's die regelmatig in Europa en Amerika werden uitgevoerd : 'King Harald's Saga', 'The Black Spider', 'A Night at the Chinese Opera', 'The Vanishing Bridegroom' en 'Blond Eckbert'. Ze schreef concertante werken voor belangrijke zangers zoals Jane Manning, Dawn Upshaw, Jessye Norman en Alice Coote. Samen met filmregisseur Margaret Williams schreef ze bovendien muziek en libretti voor verschillende filmopera's: 'Scipio's Dream', 'Hello Dolly', 'Blond Eckbert' en 'Armida'. In de jaren 1990 was Weir componiste in residentie bij het City of Birmingham Symphony Orchestra. Ze schreef ook verschillende nieuwe werken voor orkest en koor ('Forest', 'Storm' en 'We are Shadows') die in premiere gingen onder de directie van Simon Rattle. Verschillende belangrijke wereldorkesten speelden haar muziek, en ze kreeg opdrachten van het Boston Symphony Orchestra ('Music Untangled and Natural History'), het Minnesota Orchestra ('The Welcome Arrival of Rain') en de London Sinfonietta ('Tiger under the Table').

Kevin Volans werd geboren in Zuid-Afrika in 1949. Van 1973 tot 1981 leefde hij in Keulen, waar hij eerst studeerde bij Karlheinz Stockhausen, en daarna diens assistent werd. Nu is hij Iers staatsburger en woont hij in Dublin. Op het einde van de jaren 1970, na verschillende opnames in Afrika, begon Volans aan een serie van muziekstukken gebaseerd op Afrikaanse compositietechnieken, wat hem al snel een heel eigen plaats en stem gaf in het Europese circuit van de hedendaagse muziek. Sinds het midden van de jaren 1980 werd zijn werk wereldwijd heel vaak uitgevoerd en uitgezonden. Kevin Volans wordt gerekend tot de post-minimaliste en treedt alsus in het spoor van componisten als John Adams, Steve Reich en Philip Glass.

Praktische info :

Theatre of Voices & Else Torp : Weir, Pärt, De Machaut, Volans
Zaterdag 29 maart 2014 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en theatreofvoices.com

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl
Judith Weir op www.musicsalesclassical.com, nl.wikipedia.org en youtube
Kevin Volans : www.kevinvolans.com en www.musicsalesclassical.com

22:25 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

NOB speelt Silvestrov, Mozart en Sjostakovitsj in Brussel en Hasselt

Valentin Silvestrov Julian Rachlin liet voor het eerst van zich horen als muzikaal wonderkind, maar heeft zich intussen ontwikkeld tot een compleet en veelzijdig musicus. Behalve een begenadigd violist die met de groten der aarde speelt, is hij ook nog altviolist en dirigent. Zijn volle klank komt volop tot uiting in de zoete melodieën van Mozarts Derde vioolconcerto, diens eerste voldragen concerto voor het instrument. Voor en na serveert maestro Boreyko Russische muziek, eigentijdse in het geval van Valentin Silvestrov (foto). Zijn The Messenger is een muzikaal eerbetoon aan zijn overleden vrouw. In zijn monumentale Achtste symfonie bracht Sjostakovitsj dan weer hulde aan de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.

Al lijkt dit op het eerste zicht een volledig Russisch programma, tijdens dit concert kan je ook genieten van een pittig vioolconcerto van het Salzburgergenie Wolfgang Amadeus Mozart. Dat heerlijke Concerto voor viool nr. 3 wordt gebracht door Julian Rachlin (°1974) die in 1978 immigreerde naar Wenen waar hij studeerde bij Boris Kuschnir en Pinchas Zukerman. Julian Rachlin musiceert op de ex-Liebig Stradivarius (1704) die hij in bruikleen heeft van de stichting Angelika Prokopp. Dmitri Sjostakovtsj schreef zijn Symfonie nr. 8 tijdens de zomer van 1943. Ook al behoort ze tot zijn mooiste composities, toch wordt deze symfonie niet zo vaak uitgevoerd. Valentin Silvestrov schreef The messenger voor piano en strijkorkest tijdens de jaarwissel van 1996-1997. Het is een merkwaardig werk dat durft verwijzen naar Mozart en tegelijkertijd ook een vreemde pastiche is. Soms lijkt de muziek weg te glijden naar de achtergrond om dan overwoekerd te worden door andere geluiden uit de muziekwereld. Een ontdekking!

De Oekraïner Valentin Silvestrov heeft pas de laatste jaren in ons land enige bekendheid verworven bij het grote publiek. Zijn nieuwe platenmaatschappij ECM greep zijn 70ste verjaardag in september 2007 dan ook aan voor een feestelijke serie nieuwe releases, waaronder de de recente opname van zijn Zesde symfonie. Valentin Vassiljevitsj Silvestrov werd in 1937 geboren in Kiev en daar woont hij nog steeds. Na een opleiding tot bouwkundig ingenieur ging hij compositie studeren bij Boris Ljatosjinski, die nog leerling was geweest bij Reinhold Glière. Ljatosjinski maakte de jonge Silvestrov vertrouwd met een kwestie die cruciaal zou worden binnen diens componeren: hoe de laatromantische Russische erfenis te verbinden met de middelen van de moderne avant-garde. Dat probleem zou hij pas veel later oplossen. Silvestrov leerde er nog iets: eerlijk te zijn als componist, muziek te schrijven met de hand op het hart.
Silvestrov bewoog zich spoedig in Kievs meest avant-gardistische kringen, en begon ook in het Westen naam te maken. In eigen land botste Silvestrovs modernisme aanvankelijk niet met het beleid van de Sovjetautoriteiten. De jaren onder Chroestjov waren relatief mild, maar begin de jaren 70 keerde het tij en werd hij uit de Componistenbond gezet.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Concerto voor viool nr. 3 in G, KV 216
  • Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975), Symfonie nr. 8 in c, opus 65
  • Valentin Silvestrov (°1937), The messenger

Praktische info :

NOB & Julian Rachlin: Silvestrov, Mozart, Sjostakovitsj
Vrijdag 28 maart 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be
------------------------------------
Zaterdag 29 maart 2014 om 20.00 u
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be en www.nob-onb.be
------------------------------------
Zondag 30 maart 2014 om 15.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be

Extra :
Valentin Silvestrov op www.schott-music.com en youtube
Valentin Silvestrov - Portret van een onaagepaste op tempeldertoonkunst.blogspot.com

20:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

25/03/2014

Pacifica Quartet en Marc-André Hamelin in deSingel

Marc-André Hamelin Het Amerikaanse Pacifica Quartet en Marc-André Hamelin (foto) hebben alvast hun eigenzinnige repertoirekeuze en grenzeloze virtuositeit gemeen. Ze koppelen het populaire Tweede Pianokwintet van Dvorák aan het Pianokwintet van de obscure componist Leo Ornstein. Toen Ornstein in 2002 overleed, verloor de muziekwereld een fascinerende componist en mogelijk de oudste aller tijden (hoewel zijn geboortejaar onzeker is, zou hij 109 geworden zijn!). Zijn biografie leest als een roman: wonderkind op de piano in zijn geboorteland Rusland, vluchteling van antisemitische pogroms onder de tsaren, avant-gardecomponist in de VS en internationaal gevierd pianovirtuoos. Op het hoogtepunt van zijn roem trok hij zich terug, geraakte in de vergetelheid en leefde net lang genoeg om de hernieuwde interesse in zijn muziek mee te maken. Onder meer de opname met pianosolowerken die Hamelin maakte, droeg bij aan zijn eerherstel. In zijn radicaalste werken behandelde Ornstein de piano als percussie-instrument, met beukende wilde ritmes en woeste clusters. Een en al ruwe oerenergie. Zijn Pianokwintet uit 1927 is een meesterwerk: uitbundig, heroïsch en vol energie. Net als de 'Passacaglia' van Hamelin zelf. Een concert dat je van je sokken blaast!

De Frans Canadese pianist-componist Marc-André Hamelin (1961) is voornamelijk bekend om de moeiteloze wijze waarop hij de meest uitdagende pianomuziek interpreteert tijdens zijn optredens. Minder bekend zijn de diverse composities die hij al sinds zijn vijfde schrijft. Het componeren is voor Hamelin een wezenlijk deel van zijn ontwikkeling als muzikant. "Want", zo stelt hij, "het is veel te gemakkelijk om het wonder van het creatieve proces als vanzelfsprekend te nemen." De nood om te componeren heeft hij als pianist altijd gevoeld: "Het componeren kan de muziekwerken die men aan het instuderen is op zoveel manieren belichten: het cultiveren en het verfijnen van het innerlijke gehoor, het bewust worden van stijl en muzikale taal, het appreciëren van hoe muziek is gestructureerd, ... Maar als belangrijkste aspect: het laat toe om zich dichter te voelen bij wat een componist ervoer tijdens het moment van de creatie".

De grote inspiratie voor de 'Passacaglia voor pianokwintet' uit 2002 vormt de muziek van Leopold Godowsky waarvan hij alle 'Studies on Chopin's Etudes' opnam. Aan deze opname werd in 2000 de Gramophone Magazine Instrumental Award toegekend. Twee jaar later nam Hamelin ook de 'Grand Sonata' en de 'Passacaglia' voor piano solo op van deze componist-pianist. De 'Passacaglia' van Godowsky werd geschreven naar aanleiding van de 100ste verjaardag van de dood van Franz Schubert (1797-1828). Typisch voor de muziek van Godowsky kent zijn 'Passacaglia' een hechte contrapuntische en chromatische schrijfwijze. Deze vorm van meerstemmigheid duikt ook op in de 'Passacaglia' voor pianokwintet van Hamelin, hetzelfde jaar als zijn opname van de muziek van Godowsky.

Een passacaglia is een genre dat haar oorsprong kent in de Spaanse 16de eeuwse volksmuziek, maar uiteindelijk in de barok uitgroeide tot een variatievorm gebaseerd op een terugkerende baslijn. Hamelin volgt de karakteristieken van het genre aan de hand van de driedelige maatsoort en de inzet van een baslijn (door de piano) die vervolgens herhaald wordt door de strijkers aan de hand van contrapuntische interacties met de baslijn. Het donkere en mysterieuze begin doet onwillekeurig denken aan het 'Pianokwintet' van Antonín Dvorák dat ook tijdens dit concert aan bod komt: na de opening van de piano is de eerste inzet gereserveerd voor de cello. In Hamelins 'Passacaglia' heeft de piano zonder meer hét belangrijkste aandeel. Het geheel wordt gestuwd door romantische gestes en ritmisch opzwepende passages en de meerstemmige schrijfwijze maakt enkel plaats voor uitgebreide lyrische solo’s in de pianopartij of voor unisono-passages waarin alle instrumenten dezelfde noten spelen. Naar het slot van het werk toe keert de ingetogen beginsfeer terug. Dit doet Hamelin niet door een terugkeer naar het lage register, maar net door een beweging te maken naar het ijle.

Programma :

  • Marc-André Hamelin, Passacaglia for Piano Quintet (2002)
  • Antonín Dvorák, Pianokwintet nr 2 in A, opus 81
  • Leo Ornstein , Piano Quintet (1927)

Praktische info :

Marc-André Hamelin & Pacifica Quartet : Hamelin, Dvorák, Ornstein
Donderdag 27 maart 2014 om 20.00 u
(inleiding door Waldo Geuns om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.pacificaquartet.com

Extra :
Marc-André Hamelin op nl.wikipedia.org en youtube

16:59 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook