19/03/2014

Amerikaanse Brentano Quartet brengt Mozart, Sjostakovitsj en Beethoven in Gent

Dmitri Sjostakovitsj Wie de onlangs uitgebrachte film 'A Late Quartet' van regisseur Yaron Zilberman heeft gezien, heeft ongetwijfeld zonder het te weten genoten van het Brentano Quartet. Het Amerikaanse kwartet speelt achter de schermen Beethovens strijkkwartet opus 131 dat de 'hoofdrol' in de film speelt. Met 'betoverende glinsterende helderheid' (The Strad) zal het kwartet ook Beethovens Achtste strijkkwartet en de kwartetten van Mozart en Sjostakovitsj (foto) een bijzondere vertolking geven in de Miryzaal in Gent. New York Times roemt het kwartet over zijn weelderige warme geluid en begeerlijke lyricisme. The Guardian schreef over het Brentano String Quartet: 'Make no mistake: the Brentanos are a magnificent quartet.'

Mozart schreef in 1789 een 'Pruisisch' strijkkwartet om koning Frederik Willem II van Pruisen, een enthousiaste cellist, te plezieren. Misschien dat daarom de cello regelmatig de eerste viool lijkt te spelen. Beethoven was in zijn strijkkwartet druk in de weer om de Russische ambassadeur in Wenen gunstig te stemmen, vandaar een 'Thème Russe', een hommage aan zijn Russische opdrachtgever. Het laatste strijkkwartet is misschien het meest persoonlijk van karakter. In amper een kwartier schetst Sjostakovitsj zeven totaal verschillende gemoedsstemmingen. Sjostakovitsj toont in zijn 11de strijkkwartet een wat abstracte, koele afstandelijkheid, gevat door een meesterlijke instrumentatie, bizarre contrasten en stekelige dissonanten. Hij eerde daarmee zijn overleden vriend Vassili Sjirinski, tweede violist van het Beethoven Strijkkwartet, die bekend stond om zijn wispelturige karakter.

In 1965 overleed een van de beste en oudste vrienden van Sjostakovitsj, de violist en componist Vasili Sjirinski. Hij was een van de oprichters van het befaamde Beethoven Kwartet in 1923, en was als tweede violist van dit kwartet betrokken bij de uitvoering van alle toen bestaande strijkkwartetten van Sjostakovitsj. In de tijden van grote terreur door de Sovjet-autoriteiten betekende een dergelijke verbintenis en vriendschap zeer veel voor de bedreigde componist. Met zijn elfde strijkkwartet opus 122 schreef Sjostakovitsj in 1966 een hommage aan Sjirinski. Het werd geen klaaglijke treurmuziek na de dood van eenvriend, maar een weerspiegeling van de veelzijdigheid van Sjirinski. Dat deed Sjostakovitsj door zeven korte contrasterende aforismen die zonder onderbreking in elkaar overgaan. Elk deel heeft zijn eigen specifieke titel, ook al dekt die titel de lading hier en daar bewust niet. Want in het deel dat nota bene Humoresque heet, klinken de meest pijnlijke klanken door, en niet toevallig heeft de tweede viool daar het laatste woord, alvorens de aansluitende droeve elegie inzet. Zo heeft Sjostakovitsj lach en traan op ironische wijze door elkaar gemengd, als een afspiegeling vna het leven zelf.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Strijkkwartet nr. 21 in D, KV 575
  • Dmitri Sjostakovitsj, Strijkkwartet nr. 11 in f, opus 122
  • Ludwig van Beethoven, Strijkkwartet in e, opus 59 nr. 2

Praktische info :

Brentano Quartet : Mozart, Sjostakovitsj, Beethoven
Zaterdag 22 maart 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en brentanoquartet.com

Extra :
Dmitri Sjostakovitsj op nl.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Dmitri Sjostakovitsj (1906 - 1975): Traditionele modernist, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Shostakovich: the string quartets op www.quartets.de
Danel Quartet, Shostakovich Complete String Quartets op outhere-music.com

Beluister alvast Sjostakovitsj' Strijkkwartet nr. 11

23:50 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Vlaams Radio Koor en Brussels Philharmonic in uniek concert tijdens Zappa weekend in deSingel

Frank Zappa Frank Zappa zei ooit: "Jazz isn't dead, it just smells funny". Nochtans componeerde hij heel wat werken waarop men het jazzetiket kan kleven. Het Luikse kwintet The Wrong Object verwierf een stevige internationale reputatie met dit repertoire. Hun platenfirma is het gerenommeerde Moonjune Records uit New York. Verwacht je op 'Arf! Arf! Arf!' aan heel eigen(zinnige) bewerkingen van Zappacomposities!

Brussels Philharmonic heeft al enige ervaring met Zappa's werk: in 1995 speelde het 'The Purple Cucumber' in deSingel en in 2000 was er een Zappaconcert in De Bijloke. Op 'Arf! Arf! Arf!' gaan ze van start met 'Octandre' van Edgard Varèse. Die had een immense invloed op Zappa's oeuvre. Hij noemde hem "The Idol of My Youth". Daarna volgt '200 Motels', een symfonisch album dat de soundtrack vormt bij de gelijknamige film uit 1971 van Tony Palmer. Zappa en zijn groep, The Mothers of Invention, spelen er de hoofdrol in. Het thema is desoriëntatie tijdens de tournee van een popgroep, als ieder motel in elke stad in een grote draaikolk van beelden verandert. Zappa raakt er op zijn manier ook het 'orkestenvraagstuk' in aan: wat doe je met een doodgebloede violist op de derde rij van de tweede violen? Bobby Martin is master of ceremony van de avond en begeleidt je in de wondere wereld van 'Zappa Symfonisch'. De musici van The Wrong Object, acteurs en het Vlaams Radio Koor maken het feest compleet.

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Vlaams Radio Koor: Varèse, Zappa
Zaterdag 22 maart 2014 om 20.00 u
(inleiding door Pauline Driesen en Michel Delville om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.brusselsphilharmonic.be en www.vlaamsradiokoor.be

Elders op Oorgetuige :
Terms of Embarrassment : Flat Earth Society brengen hommage aan Frank Zappa, 19/03/2014

22:04 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Terms of Embarrassment : Flat Earth Society brengen hommage aan Frank Zappa

Frank Zappa De muziek van Flat Earth Society omschrijven, is onbegonnen (en nutteloos) werk. Maar het is duidelijk dat de oude Frank Zappa indruk heeft gemaakt op de jonge Peter Vermeersch. Onder de noemer 'Terms of Embarrassment' brengt Flat Earth Society, featuring de heidense gitaargoden Pierre Vervloesem en Mauro Pawlowski, hommage aan de heer Zappa. Verwacht geen covers maar een concert waarbij de vertrouwde snor in het graf nog eens kan gaan glimmen. Een avond met voornamelijk vers materiaal, lekker gênante momenten, nieuwe stukken als 'Hail Gail!', 'Me Standard, You Poor' en 'Who's wrong, who's right and who's left behind', te lange gitaarsolo's en strakke opzwepende collectieve passages. En voor wie, gezien de context, hiermee in de problemen zou komen: don't worry, Frank is dead anyway.

Capt. CHEESE-BEARD & The 7 Sisters of Prevention is het best bewaarde Zappageheim van ons land. Deze tienkoppige band uit Brussel bestaat grotendeels uit klassiek geschoolde muzikanten. De groep werd in 2006 opgericht en speelde al op de Zappanale. Ze brengen een selectie van de beste rocksongs uit het Zapparepertoire, inclusief Pygmy Ponyhumor! Voor 'Arf! Arf! Arf!' krijgen ze de steun van Robert ('Bobby') Martin, ex-zanger, saxofonist en keyboardspeler van Frank Zappa.

Praktische info :

FES : Terms of Embarrassment
Vrijdag 21 maart 2014 om 20.00 u
(inleiding door Roel Craen om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en fes.be

21:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Nederlandse première Nachspiel van Pim Moorer in Amsterdam

Pim Moorer De bekende blokfluitist en winnaar van de Nederlandse Muziekprijs Erik Bosgraaf schittert samen met Sinfonia Rotterdam in een programma met muziek uit de Barok tot nu. In het Concert in E, dat nagenoeg geheel bestaat uit bewerkingen van cantatedelen, parodieerde en transcribeerde Bach zijn eigen werk zonder scrupules. Nadien volgden velen zijn voorbeeld. Op de blokfluit van Erik Bosgraaf swingt het concert, dat oorspronkelijk werd geschreven voor viool, de pan uit. De hedendaagse componist Pim Moorer (foto) laat daarentegen juist een heel verstilde baroksfeer horen in zijn adembenemende Nachspiel voor blokfluit, luit en barokorkest.

Van Bach tot nu
Van Johann Sebastian Bachs zes Brandenburgse concerten wordt het Derde het meest gespeeld. Bach steekt het frivole Italiaanse concerto grosso in een oerdegelijk Duits jasje. De Italiaanse componist Ottorino Respighi stelde drie suites samen, gebaseerd op muziek uit de Renaissance en de Barok. De Eerste suite uit 1917 was van meet af aan een kassucces. Vandaar dat Respighi herhaaldelijk door zijn uitgever werd gesmeekt om meer van zulke nummers uit de oude doos in een modern jasje te steken. Zo ontstond in 1923 een Tweede, en in 1931 een lichtvoetige Derde suite.

Pim Moorer - Nachspiel voor blokfluit, klavecimbel en kamerorkest (Nederlandse première)
De in Amsterdam geboren toondichter Pim Moorer, leerling van Robert Heppener en Ton de Leeuw, kreeg in 2010 de opdracht van Muziekcentrum De Bijloke te Gent om een werk te componeren voor chalumeau, luit en barokorkest in het kader van het project 250 jaar Christoph Graupner. Deze Duitse barokcomponist, tijdgenoot van Johann Sebastian Bach, schreef als eerste concertstukken voor de chalumeau, voorloper van de huidige klarinet. Het instrument beschikt over een mild timbre en een intiem karakter - zeer geschikt om naast solistische momenten te worden verweven in het klankpatroon van het strijkersensemble.

Deze opdracht gaf Moorer de gelegenheid om zijn ideeën over de werelden van de Oude en de Nieuwe (kunst-) muziek in praktijk te brengen. Moorer - anders dan veel van zijn tijdgenoten - is er namelijk van overtuigd dat binnen de klassieke tonaliteit er, met de oren van nu, een nieuw muzikaal potentieel ligt. De term Altermodernisme (van de Franse kunsttheoreticus Nicolas Bourriaud) verwoordt naar zijn mening precies dit streven om verleden en heden te verbinden in plaats van die te scheiden. Want ‘zonder geschiedenis, geen toekomst’.

Het nagelaten geluid van de barokke wereld komt nu in Nachspiel opnieuw tot leven in de versie voor blokfluit, klavecimbel en kamerorkest - mede door de bezielde inzet van blokfluitist Erik Bosgraaf, klavecinist David Jansen en dirigent van Sinfonia Rotterdam Conrad van Alphen.
Luistert u naar de Nederlandse première van dit adembenemende werk.

Praktische info :

Sinfonia Rotterdam & Erik Bosgraaf : Bach, Moorer, Respighi
Donderdag 20 maart 2014 om 20.15 u
Concertgebouw Amsterdam
(NL)

Meer info : www.concertgebouw.nl

Extra :
Pim Moorer op www.muziekencyclopedie.nl, www.muziekcentrum.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ode aan C. Graupner : nieuwe creatie Pim Moorer in première in de Bijloke, 29/04/2010

19:05 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Parels uit 5 eeuwen koormuziek in het Conservatoirum Gent

Johan Duijck Het koor en de muzikanten van het Gentse Conservatorium o.l.v. Johan Duijck (foto) brengen donderdag werken uit 16de eeuws Engeland (Tallis en Byrd), 17de eeuws Italië (Monteverdi en Gesualdo), 18de eeuws Frankrijk (Charpentier en Rameau), 19de eeuws Duitsland (Schumann en Brahms), en 20ste en 21ste eeuws Vlaanderen (Vic Nees en Johan Duijck). Solisten zijn Tatiana Irizarry (sopraan), Christophe Deckers (bariton) en Myriam Graulus (dwarsfluit).

Vic Nees (1936 - 2013) was zoon van de internationaal bekende beiaardier Staf Nees. Hij genoot in internationale muziekopleiding en specialiseerde zich als componist in koormuziek. Als musicus kapte hij met aloude Vlaamse romantisme, de erfenis van Peter Benoit. Hij zocht aansluiting bij wat er op dat ogenblik in de internationale muziekscene aan de orde was. Vooral de Duitse koorbeweging met de muziek van Hugo Distler maakte diepe indruk op hem. Ook de oude Vlaamse polyfonie met zijn lineair denken inspireerde hem. Hij kwam uit Mechelen, de plek waar deze muziek voor het eerst opnieuw onder de aandacht kwam.

Vic Nees was erg verbonden met het koorleven in Vlaanderen en schreef veel voor de amateurkoren. Hoofdzakelijk op Nederlandstalige teksten omdat de verstaanbaarheid voor hem zeer belangrijk was. Het verband tussen tekst en muziek is essentieel. Waarbij hij vooral lette op de relevantie van die teksten. Zijn teksten zijn dikwijls religieus geïnspireerd, met een zeer sterk sociaal engagement.  Het volkslied was ook een grote inspiratiebron.

In zijn muziek ontwijkt hij het experiment niet. Moderne zangtechnieken als clusters, glissandi, of zingen op medeklinkers drongen zijn partituren binnen. Aan seriële schrijfwijzen deed Nees niet mee. De wereld van Nees was hoofdzakelijk tonaal met enkele lichte afwijkingen.

Vic Nees was een man van koor. Hij leidde verschillende koren. Maar hij zal de geschiedenis ingaan als de man die het Radiokoor (nu VRK) tot hoog niveau wist te brengen. Van de jaren zestig tot aan zijn pensioen in 1996 stond hij aan het hoofd van dit ensemble, eerst als producer, later als dirigent. Hij dirigeerde er zowel eigen werk, het Vlaams repertoire als het internationale repertoire. Met uitstapjes naar soms het lichte genre, volksmuziek, operette als close harmony. Het koor was uitermate soepel. Het kon met respect voor de stijleigenheden de strenge polyfonie, het romantisch genre als de experimentele avant-garde aan.

Na zijn pensioen bleef hij een referentiepunt in de koorwereld. Vic Nees was een bijzonder vriendelijk en joviaal mens. Een plezier om hem te ontmoeten. Hij werd overladen met internationale prijzen.

Johan Duijck (1954) is een veelzijdig musicus: koordirigent, componist, pianist en leraar. Als dirigent van het Vlaams Radio Koor, het Academy of Saint Martin in the Fields Chorus (Londen), het Europees Jeugdkoor en het Gents Madrigaalkoor verwierf hij internationale erkenning. Hij wordt regelmatig uitgenodigd als gastdirigent bij vooraanstaande kamer- en radiokoren doorheen Europa en Latijns-Amerika. Hij is een gewaardeerd docent en jurylid op talloze internationale dirigentencursussen en koorfestivals.

Als componist legt Johan Duijck zich bij voorkeur toe op piano- en koormuziek. Zijn belangrijkste composities zijn de cantates el Camino del Alma en A mirror to St. Nicolas, het Concierto del Alma voor piano en koor, de koorwerken Cantiones Sacrae in honorem Thomas Tallis en Apostel na de Twaalf - Paulus, en de pianowerken The well-tempered pianist en Le Tombeau de Ravel. Johan Duijck is Composer in residence van het Vlaams Radio Koor. Bij het label Phaedra (In Flanders' Fields - www.phaedracd.com) verschenen vier cd's volledig gewijd aan zijn composities.

Programma :

I. Engeland, 16de eeuw

- Thomas Tallis (ca. 1505-1585), Salvator mundi
- William Byrd (1542/3-1623), Memento salutis auctor

II. Italië, 17de eeuw

- Claudio Monteverdi (1567-1643), Canzonette a tre voci - Il mio martir - Son questi i crespi crini
- Gesualdo da Venosa (1560-1613), In va dunque, o crudele

III. Frankrijk, 18de eeuw

- Marc-Antoine Charpentier (1645-1704), Te Deum laudamus (openingskoor)
- Jean-Philippe Rameau (1683-1764), Vénus, c’est à toi d’enchaîner (openingskoor uit 'Castor et Pollux')

IV. Duitsland, 19de eeuw

- Robert Schumann (1810-1858), Zigeunerleben, opus 29 nr. 3
- Johannes Brahms (1833-1897), Gesänge für Frauenchor, 2 Hörnern und Harfe, opus 17 - Es tönt ein voller Harfenklang - Lied von Shakespeare - Der Gärtner - Gesang aus Fingal

V. Vlaanderen, 20-21ste eeuw

- Vic Nees (1936-2013), Nausikaä (Cantate voor jeugdkoor, sopraan, bariton, dwarsfluit en piano; op tekst van Mieke Martens) (1986)
- Johan Duijck (°1954), uit: Cantiones Sacrae in honorem Thomas Tallis, opus 26, boek I (2006) - O sacrum convivium - Ubi caritas - Laudate nomen Domini

Praktische info :

Concert koor van het Conservatorium Gent
Donderdag 20 maart 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : schoolofartsgent.be

Extra :
Vic Nees op www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Johan Duijck op www.gmk.be en www.matrix-new-music.be

18:33 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/03/2014

Meg Stuarts dansproductie Built to Last nu te zien in Brugge

Built to Last In 'Built to Last' werkt Meg Stuart voor het eerst met bestaande, klassieke muziek. De geluidsopname, een historische metacompositie van muziekdramaturg Alain Franco, fungeert als een tijdsmachine. Elk van de muziekstukken, van Karlheinz Stockhausen, Iannis Xenakis, Ludwig van Beethoven, György Ligeti, Sergei Rachmaninov, Antonín Dvorák, Arnold Schönberg, Meredith Monk, Anton Bruckner, Gérard Grisey, Antoine Brumel & Perotinus, getuigt van een monumentaal karakter. Vijf performers reizen doorheen de geschiedenis van de dans - en mogelijk ook haar toekomst. Keer op keer kondigt een indrukwekkende, nieuwe wereld zich aan, waarin zij met de hulp van subtiele variaties in beweging een nieuw bewustzijn ontdekken: van de ruimte, de situatie, zichzelf en elkaar. Die voortdurende poging om overeind te blijven toont de mens in al zijn kwetsbaarheid. De titel 'Built to Last' lokt argwaan uit. Hoe kan je vandaag geloven in eeuwige waarden en universaliteit? Dingen worden gemaakt om weer stuk te gaan, net zoals wij verlangen naar het almaar herontdekken van onszelf.

Praktische info :

Meg Stuart / Damaged Goods & Münchner Kammerspiele : Built to Last
Donderdag 20 maart 2014 om 20.00 u
(Inleiding door Gloria Carlier om 19.15 u )
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

01:10 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

Julian Prégardien brengt nieuwe liederen van Frank Agsteribbe in AMUZ

Frank Agsteribbe Uit het grootste lijden ontstaan vaak de mooiste kunstwerken. Een stelling die zeker van toepassing is op het repertoire voor de Goede Week. Van polyfone lamentaties tot barokke tenebrae: ontelbare ontroerend mooie composities doorbreken de duisternis met muzikale schittering. Zo ook Joseph Haydns Musica instrumentale sopra le sette ultime parole en de acht nieuwe liederen die Frank Agsteribbe (foto) door dit werk liet beademen.

Haydn componeerde zijn Sieben Letzte Worte aanvankelijk voor orkest. Algauw ontstonden versies voor kleinere instrumentale bezettingen, maar ook als oratorium gooide de compositie hoge ogen. De religieuze onderlaag en ze bijzondere uitvoeringscontext van Haydns zetting inspireerden Frank Agsteribbe tot een eigen creatie: Ernste Gesänge. Julian Prégardien - al even getalenteerd als zijn vader - is de ceremoniemeester van dienst in deze hoogst individuele meditatie, met zeven liederen die Haydns origineel reflecteren, becommentariëren en interpreteren.

Frank Agsteribbe (1968) is een veelzijdig musicus die zich profileert als dirigent, klavierspeler en componist. Binnen al zijn activiteiten zoekt hij naar een directe expressie, plasticiteit en levendige kleurrijkheid, dit zowel in opera - als dirigent en continuo - als in barok- of hedendaagse muziek. Vooral de raakvlakken tussen muziek uit de 17de of 18de eeuw met de muziek van vandaag genieten zijn bijzondere interesse.

Agsteribbe studeerde orgel bij Stanislas Deriemaeker en Joris Verdin, en klavecimbel bij Jos Van Immerseel aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen. Daarnaast vervolmaakte hij zich bij Gustav Leonhardt, Davitt Moroney en Luigi Ferdinando Tagliavini. Naast zijn intense activiteit binnen de oude muziek als continuospeler interesseert hij zich ook voor hedendaagse muziekliteratuur: hij studeerde bij Herman Sabbe (musicologie, Gent) en aan het Conservatorium van Antwerpen volgde hij bij Boudewijn Buckinx de lessen muziekgeschiedenis over de negentiende en twintigste eeuw, die niet enkel op een historische, maar ook op een sociologische en filosofische wijze benaderd werden. Op aanraden van Buckinx volgt hij tussen 1990 en 1994 compositielessen bij de Amerikaan Frederic Rzewski in Luik. Het is in deze periode dat Agsteribbe resoluut kiest voor een postmoderne schrijfwijze. Anderzijds komt ook zijn belangstelling voor oude muziek regelmatig terug in zijn composities.

Frank Agsteribbe heeft inmiddels meer dan 80 composities op zijn naam staan, waarvan het grootste gedeelte geschreven werd in opdracht, ondermeer van Radio 3/Klara, Transparant, Vlaams Radio Orkest, Concertgebouw Brugge, Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen, November Music, Il Gardellino ... Meer dan 40 van zijn composities werden opgenomen op CD of radio, en werden over de hele wereld uitgezonden. Belangrijke creaties vonden plaats in Brazilië, Berlijn (Konzerthaus en Deutsche Oper) en het Gaudeamus Festival in Amsterdam.

Praktische info :

Julian Prégardien & Frank Agsteribbe : Haydn, Agsteribbe
Donderdag 20 maart 2014 om 21.00 u
(inleiding door Christine Dysers om 20.15 u )
AMUZ - Antwerpen
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be

Dit concert werd geannuleerd wegens ziekte van Julian Prégardien. De uitvoering wordt verplaatst naar donderdag 26 februari 2015

Extra :
Frank Agsteribbe : www.frankagsteribbe.be en www.matrix-new-music.be

00:44 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Goeyvaerts Trio & Vox Luminis brengen spirituele muziek van Pärt en Moody in Lommel, Willebroek, Hasselt en Leuven

Arvo Pärt Componisten van religieuze of liturgische muziek zijn vaak zelf erg gelovig. Tijdens een periode van artistieke bezinning bekeerde de Estse componist Arvo Pärt zich in de jaren '70 tot het Russisch-orthodoxe geloof. Een intense periode van studie, waarbij hij zijn artistieke aandacht op het gregoriaans en de vroege polyfonie richtte, veranderde zijn persoonlijkheid als componist volledig. Hij bereikte in 1985 met zijn Stabat mater een ware cultstatus. De puurheid en het respect voor stilte maken het werk zo aangrijpend. Als een tegenhanger voor Arvo Pärts Stabat mater componeerde de Britse componist Ivan Moody op vraag van het Goeyvaerts Strijktrio Simeron. Moody gebruikt Griekse teksten uit de Byzantijnse ritus die handelen over Jezus’ begrafenis en opstanding. Een wondermooi concert over dood en verrijzenis, gebracht door één van de beste Belgische strijktrio's Goeyvaerts String Trio en drie internationaal gelauwerde zangers van Vox Luminis. Alle ingrediënten voor een ingrijpende concertbelevenis zijn daarmee aanwezig.

De Estse componist Arvo Pärt bereikte in 1985 met zijn Stabat Mater een ware cultstatus, mogelijk in samenhang met de opkomst van new age en de algemene hang naar spiritualiteit. Het zijn de puurheid en het respect voor stilte die het werk zo aangrijpend maken. Pärt knielt voor de lijdende Maria aan de voet van het kruis. Hij creëerde hiermee een werk van tijdloze schoonheid: één van de muzikale topmomenten uit de twintigste eeuw. Veel componisten schreven ‘hun’ Stabat Mater, Arvo Pärts versie is zonder meer adembenemend!

Als een tegenhanger voor Pärts Stabat Mater componeerde de Brit Ivan Moody in opdracht van het Goeyvaerts String Trio het werk Simeron (wat 'vandaag' betekent). Moody gebruikt Griekse teksten uit de Byzantijnse ritus die handelen over Jezus’ begrafenis en opstanding. De afschrikwekkende desolaatheid van de dood staat hierbij in fel contrast met het licht van de verrijzenis. Net zoals Pärt laat Moody zich vaak inspireren door gregoriaanse gezangen en polyfonie. Zijn werk kent dan ook een uitgesproken voorkeur voor de menselijke stem, gekleurd door zoete dissonantie en met een groot gevoel voor evenwichtigheid en heldere structuren.

Programma :

  • Ivan Moody, Simeron (2012)
  • Arvo Pärt, Stabat Mater (1985)

Praktische info :

Goeyvaerts Trio & Vox Luminis: Pärt, Moody
Woensdag 19 maart 2014 om 20.15 u
Sint-Pietersbandenkerk Lommel

Kerkplein z/n
3920 Lommel

Meer info : www.ccdeadelberg.be, www.stringtrio.net en www.voxluminis.com
-----------------------------------
Donderdag 20 maart 2014 om 20.00 u
Sint-Niklaaskerk Willebroek  

Kerkstraat 1
2830 Willebroek

Meer info : ccdester.willebroek.be, www.stringtrio.net en www.voxluminis.com
-----------------------------------
Vrijdag 21 maart 2014 om 20.00 u
Sint-Quintinuskathedraal Hasselt

Vismarkt 3500
Hasselt

Meer info : www.ccha.be, www.stringtrio.net en www.voxluminis.com
-----------------------------------
Donderdag 27 maart 2014 om 20.00 u
Abdijkerk Vlierbeek - Leuven

Vlierbeekstraat
3010 Leuven

Meer info : www.30cc.be, www.stringtrio.net en www.voxluminis.com

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl
Ivan Moody : www.ivanmoody.co.uk en en.wikipedia.org

Elders op Oorgetuige :
Goeyvaerts Trio & Vox Luminis brengen Stabat Mater van Pärt, Josquin dez Prez en Scarlatti in Averbode, 17/09/2013
Goeyvaerts Trio & Vox Luminis brengen spirituele muziek van Pärt en Moody in Gent, 29/04/2013

00:18 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/03/2014

Symfonieorkest Vlaanderen brengt nieuw werk van Frederik Neyrinck in combinatie met Lindberg en Mozart

Magnus Lindberg De prelude op dit concert door het Symfonieorkest Vlaanderen werd speciaal gecomponeerd door Frederik Neyrinck. Deze jonge Vlaamse componist heeft reeds bewezen dat zijn werken zonder meer een betoverend effect hebben. Hetzelfde kan gezegd worden van Magnus Lindbergs Vioolconcerto uit 2006, één van de belangrijkste werken uit zijn omvangrijke oeuvre. In een complex verhaal vol intriges verdedigt de dappere viool zich tegen de veroveringsdrang van het orkest. Zonder aan lyrische expressiviteit in te boeten, moet de solist op het einde de overweldigende orkestklank toch naast zich dulden. Violist Matthew Trusler gaat alvast deze muzikale uitdaging aan. Een monument binnen het klassieke repertoire, Mozarts 41ste symfonie, sluit dit fantasierijke concert af. Groots in tijdsduur maar ook buitenmaats expressief. De overweldigende, beroemde finale van deze Jupiter Symfonie waarmee hij uiteindelijk afscheid nam van het genre, vormt in ieder geval een schitterende conclusie van zijn symfonische oeuvre. Zet je schrap voor het dynamisme van de piepjonge Franse dirigent Alexandre Bloch wiens voortreffelijke techniek nu reeds wereldwijd geprezen wordt.

De Finse componist Magnus Lindberg (foto) werd geboren in 1958. De jaren 1950 waren een periode van zeer extreme, vaak politiek getinte vernieuwing in de muziek. Heel wat componisten experimenteerden volop met elektronische klanken en grafische partituren. Het nieuwe denken was haast een noodzaak, artistieke vrijheid het hoogste goed. We lezen vaak in de muziekgeschiedenis dat de Tweede Wereldoorlog daar een belangrijke rol in gespeeld heeft: de jongste generatie wilde iets nieuws, een andere wereld, een ander denken, vrijheid, ook in de muziek. Hoezeer hun taal ook verschilde van het romantische idioom, toch waren deze jonge componisten qua 'modernistische' ingesteldheid wel degelijk erfgenamen van Beethoven, Wagner en Schönberg. Lindbergs muzikale denken is geworteld in die periode. Zo begon hij al vroeg te experimenteren met het elektronisch opwekken en manipuleren van klanken en componeerde hij zelfs serieel. Lindberg kwam - net zoals zijn beroemde landgenote Kaija Saariaho - terecht in het Parijse IRCAM, een instituut opgericht door Pierre Boulez, één van de protagonisten van de naoorlogse avant-garde. Dat IRCAM werd in de jaren 1980 the place to be voor jonge musici, ingenieurs, informatici en wiskundigen die gefascineerd waren door klankstructuren. Er werd onder andere gecomponeerd met de laatste technologische hoogstandjes, een waarlijk interdisciplinair 'onderzoek in de kunsten'.

Lindberg hield zich op in de aldaar florerende kringen van de zogenaamde 'spectrale muziek' en werd onderwezen door Gérard Grisey. Zeer eenvoudig gesteld, was dit muziek waarvan de grotere (harmonische) structuren (bvb. de akkoorden die de muzikanten in een orkest spelen) afgeleid werden uit de boventoonstructuren ('trillingsstructuren' dus) van klanken. Melodie stond niet meer echt centraal in deze muziek waarin vooral gefocust werd op klankkleurschakeringen. Het hoeft dus niet te verbazen dat dit spectrale denken ontstond in de kringen van de elektronische muziek.

In de jaren 1990 echter, en zeker vanaf de vroege 21ste eeuw, maakt Lindberg een stevige stilistische ommekeer. Hij gaat een stuk traditioneler schrijven, neoromantiek wordt dat wel eens genoemd, maar misschien is 'eclectisch' een betere omschrijving. De muziek van Lindberg vertoont immers romantische kenmerken maar ook Igor Stravinski, de minimalisten, Boulez en de spectralisten komen om de hoek piepen. Neem nu het eerste deel van zijn Vioolconcerto uit 2006, geschreven voor een 'Mozart-orkestbezetting'. Het valt niet te ontkennen dat de Fin Jean Sibelius, componist van één van de bekendste vioolconcerto's, een invloed uitoefende op Lindberg. (Enkele decennia eerder had de jonge componist wellicht nog alles gedaan om geen enkele verwijzingen naar zijn wereldberoemde landgenoot neer te pennen!) Maar zijn periode aan het IRCAM heeft duidelijk ook sporen nagelaten. De muziek doet op sommige momenten qua kleurwerking, samenspel, dialoog en gestiek zelfs denken aan Boulez' fantastische Anthèmes 2 (1997) voor viool en live-electronics. Soms klinkt het orkest bijna als een elektronische manipulatie van de vioolpartij, iele echo's en klankvelden die we misschien zelfs niet meteen zouden associëren met een strijkorkest.

Wellicht heeft zijn esthetische koerswijziging Lindberg ook geen windeieren gelegd. Mozart moest de keizer-koster behagen, een hedendaagse componist ensembles, concertorganisatoren en uit - eindelijk natuurlijk een publiek. En ook in de kunstwereld speelt, ondanks 'corrigerende mechanismen', de alomtegenwoordige marktidee mee. Maatschappelijke relevantie wordt uiteindelijk toch voor een aanzienlijk deel afgemeten aan publiekscijfers, halfvolle zalen zijn nefast.

De Vlaming Frederik Neyrinck (1985) behoort ongetwijfeld tot de meest opmerkelijke componisten van zijn generatie in ons land. Zijn werk werd in Vlaanderen uitgevoerd door ensembles zoals Bl!ndman, Goeyvaerts Strijktrio, Nadar Ensemble en Revue Blanche. In het buitenland werkte hij onder andere samen met de Neue Vokalsolisten Stuttgart en het Jack Quartett. Wat Gestalt IX betreft, werd het meteen duidelijk dat de componist iets nieuw wil doen met het traditionele medium symfonisch orkest. Dat begint met een ietwat vreemde, symmetrische opstelling: op die manier ontstaan er ongewone ruimtelijke relaties tussen (groepen van) instrumenten, waarmee de componist kan experimenteren. Zo kan hij bijvoorbeeld dialogen uitbouwen tussen de orkesthelften, tussen instrumentale lichamen of zelfs 'klankbewegingen' simuleren. Zijn doel is door het onderzoeken van verschillende mogelijke combinaties, nieuwe, ongewone verhoudingen te creëren ...

Programma :

  • Frederik Neyrinck, Gestalt IX (creatie)
  • Magnus Lindberg, Vioolconcerto
  • W.A. Mozart, Symfonie nr. 41 in do groot 'Jupiter', K. 551

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen & Matthew Trusler : Jupiter
Dinsdag 18 maart 2014 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Vrijdag 21 maart 2014 om 20.00 u (inleiding om 19.15 u)
Muziekcentrum de Bijloke - Gent

J. Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Zondag 23 maart 2014 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be

Extra :
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.musicsalesclassical.com en youtube

23:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Stravinsky's Les Noces door het Logos robotorkest

Darkness and Light Het Logos robotorkest in Les Noces van Igor Stravinsky. Een produktie die nauw aanleunt bij het originele concept voor deze compositie waarin Stravinky uitsluitend automaten wilde gebruiken, maar wat in de tijd waarin hij het bedacht en uitprobeerde, nog onmogelijk bleek. Met choreografie en zang: Jean Vinclair, Daniele Luca, Francoise Vanhecke, Xavier Verhelst en Kristof Lauwers. Produktieleiding: Godfried-Willem Raes. Reservatie sterk aanbevolen!

Igor Stravinsky's Les Noces (1917) is een danscantate die handelt over een traditionele uithuwelijking in de Russische boerencultuur. Hoewel de muziek energiek en vitalistisch is, wordt Noces meestal in een sombere setting gebracht waarin de jonge bruid haar vrijheid opgeeft in ruil voor zekerheid en bescherming.

Oorspronkelijk bedacht voor acht pianola's - wat in die tijd onmogelijk te realiseren bleek - ging Noces doorheen tal van verschillende instrumentaties. Het oorspronkelijke idee om automatische instrumenten in te zetten heeft Stravinsky nooit verlaten. Het was voor Logos dan ook de ideale gelegenheid om nu voor het eerst in de geschiedenis een première te brengen met het Logos robotorkest bestaande uit welhaast 60 muziklae robots. Geen rokestratie kan zo goed het strakke ritmische geraamte belichamen waar deze muziek op drijft.

Praktische info :

M&M Noces
Dinsdag 18 maart 2014 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

21:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook