19/09/2014

Francoise Vanhecke & Dominica Eyckmans bundelen hun krachten voor gezamenlijke concert in Logos

Francoise Vanhecke & Dominica Eyckmans Sopraan Francoise Vanhecke en altvioliste Dominica Eyckmans ontmoetten elkaar bij Stichting Logos. Woensdag bundelen ze hun krachten voor dit allereerste gezamenlijke concert. Op het programma staan onder meer Poem - een compositie gebaseerd op een tekst van Selma Meerbaum-Eisinger, een Holocaust slachtoffer - van Klaus Burger, Was ist die Welt - een stuk voor altviool en stem op tekst van Hugo von Hofmannsthal - van Jean-Pierre Waelbroeck en Monomane van Ondrey Adamek. Wereldcreaties van SPIRTO 3 - een compositie voor stem, altviool, piano, percussie en zaklamp - en SMILE - een compositie voor inhaling singing en altviool -, beide werken van Irma Bilbao, pseudoniem van Francoise Vanhecke, vervolledigen het programma.

Ter gelegenheid van dit concert geeft Oorgetuige 2 gratis tickets of 1 duoticket weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Praktische info :

Francoise Vanhecke & Dominica Eyckmans
Woensdag 24 september 2014 om 20.00 u

Logos Tetraëder - Gent
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.francoisevanhecke.be

22:36 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Videoconcert met Pieter Wispelwey en Peter Missotten verenigt twee iconen van de Britse muziek

Peter Maxwell Davies Voor het openingsconcert kijkt de organisatie van Novecento om het hoekje richting multimediaconcerten. Peter Missotten, die als videokunstenaar eerder al in zee ging met het Toneelhuis, zal immers voor visuele input zorgen bij de 'Vesalli Icones' van Peter Maxwell Davis (foto). Voor die partituur vertrok de componist uit veertien platen van Andreas Vesalius, die hij een Bijbelse connotatie gaf door er staties uit de kruisweg aan te koppelen. Een vrolijker tegengewicht krijgt dit concert overigens niet, want met Benjamin Brittens derde suite voor cello solo zit het publiek van meet af aan in een behoorlijk melancholische sfeer. Als Pieter Wispelwey de rechtstreekse impact van zijn opname van dit werk live kan waarmaken, dan wordt het een adembenemende opening. Anders dan bij Wispelwey het geval is, worden opnames van het Amsterdamse Nieuw Ensemble dan weer niet altijd door vaktijdschriften opgepikt, maar het engagement van een dirigent als Ed Spanjaard, die al jaren met het collectief werkt, zegt genoeg.

Benjamin Britten werd voor zijn Suite voor cello nr. 3 (1971/1974) geïnspireerd door het verfijnde spel van de beroemde Russische cellist Mstislav Rostropovich en vooral door diens uitvoering van de cellosuites van Johann Sebastian Bach. Britten verwerkte ook een aantal melodieën van Russische liederen. Wie het oeuvre van Benjamin Britten overschouwt, stelt vast dat hij vanaf de jaren 1950 amper nog instrumentale muziek componeerde. Na het onmiddellijke succes van de opera Peter Grimes in 1945 stortte Britten zich volledig op de vocale muziek en opera, deels gestimuleerd door zijn (zowel muzikale als persoonlijke) band met tenor Peter Pears. De ontmoeting met Rostropovich wakkerde zijn interesse voor de instrumentale muziek weer aan, en in 1964 componeerde Britten de eerste van drie cellosuites die allemaal aan de Russische virtuoos opgedragen zijn.

De derde suite bestaat uit negen delen met uiteenlopende titels. Enkele terugkomende motieven verlenen het werk desondanks een grote muzikale eenheid. Deze motieven zijn afkomstig uit vier Russische melodieën: drie door Tsjaikovski bewerkte volksliederen en een Orthodoxe dodenhymne. De keuze voor Russische muziek is vanzelfsprekend verbonden met de charismatische figuur van Rostropovich; de manier waarop de melodieën verwerkt zijn ligt veel minder voor de hand. De thema’s worden niet eenduidig voorgesteld aan het begin van het werk, maar steken hier en daar gefragmenteerd de kop op. Zelfs voor wie de originele thema's kent blijft de verwijzing erg subtiel. Pas op het einde van het laatste deel worden de verschillende thema's in volle glorie voorgesteld. De finale van het werk is de ultieme voltooiing van de eerder opgebouwde verwachtingen. De laatste tonen van de dodenhymne sterven weg in het diepste register van de cello en geven het werk een nederig en bezinnend slot.

De verwantschap met de muziek van Bach vertaalt zich in het gebruik van vormen zoals de fuga en de passacaglia, maar nog meer in de zogenaamde schijnpolyfonie, een schrijfwijze die de indruk wekt dat er meerdere instrumenten tegelijk aan het spelen zijn. De openingsmaten van de eerste beweging zijn een schitterend voorbeeld van deze strategie. Britten wisselt pizzicato's op de lage do-snaar af met een melodie in het middenregister die zich (schijnbaar) onafhankelijk van die bastonen ontwikkelt. Subtieler, maar even effectief, is een passage waar de cellist op twee verschillende snaren tegelijk dezelfde toonhoogtes speelt, alsof er twee cello’s dezelfde melodie zouden spelen.

Binnen de rijke iconografie rond het levenseinde van Jezus Christus is de kruisweg ongetwijfeld één van de meest alomtegenwoordige beeldensequenties in Westerse kerken en zelfs daarbuiten. In elke kerk vind je dit stripverhaal avant la lettre terug: veertien taferelen of staties, van de veroordeling van Jezus tot de graflegging. Vesalii Icones bestaat uit veertien dansen in overeenstemming met deze staties van de kruisweg. Peter Maxwell Davies wijkt af van de traditionele kruisweg, waarvan een aantal scènes niet in de bijbel voorkomen, maar baseert zich op een variant die in overeenstemming is met de Heilige Schrift. Hij laat bovendien één scène weg en voegt in de plaats de verrijzenis aan het verhaal toe. Het tweede luik van de dubbele thematiek van deze compositie is het levenswerk van de Brabantse anatoom Andries van Wesel (1514-1564), beter bekend als Andreas Vesalius. Tijdens zijn klassieke opleiding in Leuven geraakte Vesalius geboeid door de anatomie van het menselijk lichaam. De toenmalige kennis over de anatomie was nog gebaseerd op het werk van Galenus, een arts die leefde in de tweede eeuw na Christus. Volledig in de geest van het humanisme realiseerde Vesalius zich dat zijn eigen observaties niet strookten met de theorieën van Galenus. Een groot deel van zijn werk bestond dan ook uit kritiek op de leer van Galenus en de ontwikkeling van alternatieve modellen. Aanvankelijk was het niet evident om tegen zulke gevestigde doctrines in te gaan. Vesalius moest zich vaak verdedigen, zoals blijkt uit het volgende citaat: "Iedereen is zo verstrikt in geloof en gezag en onze tijd telt zo weinig vrienden der waarheid - die zich bovendien nog slechts door middel van leerboeken op de studie toeleggen - dat velen mij vijandig gezind zijn omdat ik, naar hun mening, in mijn geschriften het gezag van Galenus, de vorst der geneesheren en onze gemeenschappelijke leraar, heb aangetast en niet geheel en al in zijn leer heb berust, ja zelfs beweerd heb, dat er hier en daar in zijn geschriften fouten te vinden zijn."

Daarnaast weten we dat Vesalius in de beginjaren van zijn onderzoek de grootste moeite had om aan studiemateriaal te geraken. Hij trok 's nachts naar de Galgenberg in Brussel - waar executies werden uitgevoerd en waar vandaag nog steeds het justitiepaleis staat - om er lichamen te halen voor zijn dissecties. Sporen van deze illegale activiteiten zijn terug te vinden in de manier waarop hij de lichamen liet afbeelden in zijn hoofdwerk De Humani Corporis Fabrica, Libri Septem. Ontdaan van huid of spieren, staan deze mannen rechtop in realistische poses, geïnspireerd op de Griekse beeldhouwkunst. Eén figuur hangt letterlijk aan de galg, en alle levendige lijken worden voorgesteld tegen een weids landschap. Hoewel deze picturale voorstelling op het eerste zicht wat vreemd overkomt, toont Vesalius zo wel aan dat anatomie vooral te maken heeft met beweging. Knoken, pezen en spieren worden pas functioneel wanneer een lichaam in beweging komt.

Voor Peter Maxwell Davies was het moment waarop hij een kopie van Vesalius' werk in handen kreeg doorslaggevend voor de definitieve vorm van Vesalii Icones . Hij besliste om de veertien taferelen van de kruisweg te koppelen aan veertien afbeeldingen uit De Humani Corporis Fabrica. In de originele versie van het werk neemt een danser in het begin van elk deel de pose van de respectievelijke afbeelding aan. Geleidelijk aan transformeert die pose in een interpretatie van de overeenkomstige kruiswegstatie. De danser moet deze twee visuele inspiratiebronnen benaderen vanuit zijn eigen lichamelijkheid en zo de loutere imitatie overstijgen. In deze uitvoering wordt de danser vervangen door een video- installatie, wat nieuwe en andere mogelijkheden met zich meebrengt.

De cellist speelt een mediërende rol tussen de lichamelijkheid en het instrumentaal ensemble. Nu eens vertegenwoordigt hij Bijbelse figuren zoals Pilatus, dan weer is hij de anatoom die de geheime n van het menselijk lichaam blootlegt.

De rijkdom aan buitenmuzikale invloeden wordt zo mogelijk nog overtroffen door het muzikale eclecticisme waarvoor Peter Maxwell Davies gekend is. In relatie met dit werk vernoemt hij zelf de aanwezigheid van gregoriaanse melodieën, populaire muziek, en zijn eigen persoonlijke stijl die vaak een combinatie van de eerste twee is. Het ensemble vormt een hechte eenheid, alsof het één lichaam zou zijn, waarbinnen subtiel met klank en sfeer gespeeld wordt. Deze coherentie maakt de passages waar verschillende stijlen met elkaar in conflict treden des te cassanter. Zo neemt de zesde beweging, The mocking of Chris , een wel heel verdraaide wending als uit een honky-tonk piano plots een protserige hymne weerklinkt. Christus wordt muzikaal bespot. Net wanneer je als luisteraar denkt dat deze vreemde onderbreking voorbij is, maakt Davies de stilistische spreidstand nog groter door op diezelfde honky-tonk piano een foxtrot te laten rammen. Doorheen de veertien bewegingen hanteert Davies deze strategie op betekenisvolle momenten, niet in het minst op het einde, waar de sombere en ingetogen graflegging van Christus nog gevolgd wordt door een laatste muzikale stuiptrekking, tegelijk een evocatie van de verrijzenis en de antichrist.

Programma :

  • Peter Maxwell Davies, Vesalii Icones
  • Benjamin Britten, Suite voor cello solo nr. 3 op. 87

Praktische info :

Nieuw Ensemble & Pieter Wispelwey : Peter Maxwell Davies, Britten
Maandag 22 september 2014 om 20.30 u
(inleiding door Klaas Coulembier om 19.45 u)
Aula Pieter De Somer - Leuven


Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.nieuw-ensemble.nl
----------------------------------------
Vrijdag 3 oktober 2014 om 21.00 u (inleiding door Klaas Coulembier om 20.15 u)
AMUZ - Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.nieuw-ensemble.nl

Bron : tekst Klaas Coulembier voor Novecento, september 2014

Elders op Oorgetuige :
Twintigste editie Novecento met 7 concerten met muziek van de 20ste eeuw, 19/09/2014

Extra :
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube
Peter Maxwell Davies : www.maxopus.com, nl.wikipedia.org, www.naxos.com en youtube
A guide to Peter Maxwell Davies's music, Tom Service op www.theguardian.com, 20/08/2012

22:17 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Twintigste editie Novecento met 7 concerten met muziek van de 20ste eeuw

Novecento Novecento is een jaarlijks terugkerende cyclus van zeven concerten met uitsluitend muziek uit de voorbije eeuw. De keuze voor een geschakeerde mengeling van bekend met minder bekend repertoire uit de voorbije eeuw, was meteen een schot in de roos. Het Novecentorecept bestaat uit een mix van het repertoire, onbekende muzikale pareltjes en mijlpalen die richting gaven aan de muziekgeschiedenis, een bijzondere bezetting, 'nooit live gehoord', topmusici, hun bijzondere affiniteit met de muziek en last but not least: altijd steengoede muziek. Ook dit jaar presenteert Novecento een verrassende editie met enkele concerten waarin composities uit de 20ste eeuw zij aan zij staan met ouder werk. Dat belooft naast flinke afwisseling ook boeiende confrontaties.

De feestelijke opener met Vesalii Icones van Peter Maxwell Davies is ook de muzikale opmaat voor het Vesaliusjaar in Leuven. Van Olivier Messiaen staat de pianomarathon Vingt regards sur l’enfant-Jésus op het programma met de Britse virtuoos Steven Osborne. Quartet-lab brengt twee oude bekenden, Patricia Kopatchinskaja en Pieter Wispelwey, samen met Pekka Kuusisto en Lilli Maijala in een nieuw strijkkwartet. Voor de meer intiemere concerten staan topmusici van hier klaar: Goeyvaerts String Trio met Jan Michiels en Quatuor Danel met Roeland Hendrikx. En Stella Doufexis en Daniel Heide brengen Chansons en Lieder van Debussy, Berg en Mahler. DeFilharmonie zet het feest verder met de Boléro van Ravel en het symfonisch genie van Sjostakovitsj.

Nieuw Ensemble : Videoconcert met Pieter Wispelwey en Peter Missotten - ma 22/09 in de Aula Pieter De Somer
Vesalli Icones van Peter Maxwell Davis geeft in een videoregie van Peter Missotten, het muzikale startschot voor het Vesaliusjaar in Leuven. Peter Maxwell Davies koos veertien platen uit De humani corporis fabrica libri septem van Vesalius en linkte ze aan de staties van de Kruisweg. In de compositie voor cello solo en ensemble smelten de invloeden samen van het gregoriaans, de barok, de boogiewoogie en de volksmuziek. Maar eerst hoort u de prachtige Suite voor cello solo nr. 3 van Benjamin Britten.
Nieuw Ensemble (Amsterdam) focust op een spannende mix van 20e-eeuwse kamermuziek en muziek van nu. Pieter Wispelwey is internationale top als solist, in kamermuziekformaties of met orkest. Peter Missotten (Filmfabriek Bierbeek) verdiende zijn sporen met spraakmakende projecten voor Toneelhuis Antwerpen, Holland Festival en Nationaltheater Mannheim.

Goeyvaerts String Trio & Jan Michiels : Muzikale curiosa uit de 20ste eeuw voor strijktrio en pianokwartet - ma 29/09 in het STUK
Hoogromantische expressie, dodecafonie, waanzinnige energie en muzikaal experiment uit de vorige eeuw. Goeyvaert trio en Jan Michiels zijn er wild van. Arnold Schönberg schrijft zijn expressief Strijktrio op. 45 nadat hij nipt aan de dood ontsnapte. Zijn leerlingen Nikos Skalkottas en Norbert Rosseau lopen in zijn voetspoor met dodecafonie en hoogromantische expressie. De jongere generatie kiest andere paden. Xenakis laat de strijkinstrumenten een waanzinnige energie produceren. Goeyvaerts experimenteert: hij geeft opdracht om op de dag van het concert een opname te maken van nieuwsberichten in verschillende talen. De musici moeten hier op ' inspelen' (toch houdt meestercomponist Karel Goeyvaerts de muzikale kwaliteit stevig in de hand).
Het talent van Jan Michiels is alom bekend. En over het Goeyvaertstrio schreef The Strad: "Hun spel zit boordevol details, elke noot, elke zin is geslepen, gepolijst en geeft blijk van een waarlijk retorische zorg voor de muziek". Laat je op sleeptouw nemen door hun passie voor de muziek van de 20ste eeuw.

Steven Osborne : Twintig contemplaties in een magistrale pianocyclus - wo 1/10 in de Grote Aula Maria Theresia
Vingt regards sur l'enfant-Jésus uit 1944 is een meesterwerk uit de pianoliteratuur. Steven Osborne brak internationaal door met zijn cd opname ervan. Olivier Messiaen is een van de belangrijkste componisten uit de vorige eeuw. Het katholicisme staat centraal in zijn oeuvre. Elk van de twintig contemplaties op de figuur van Jezus Christus is gebaseerd op een vers uit de bijbel of op een thema uit het katholicisme. Steve Osborne speelt deze musico-theologische pianocyclus (duur: 2u10min!) zonder pauze om de intensiteit ervan volledig tot zijn recht te laten komen. De vele contrasten en de afwisseling tussen virtuositeit en poëzie houden de spanning er goed in. Je krijgt hier inderdaad een overweldigende ervaring, van het soort dat een mensenleven verandert.

Quatuor Danel & Roeland Hendrikx : Van onbekend naar bemind - wo 8/10 in het Iers College
Danel Kwartet verrast met twee onbekende parels van strijkkwartetten uit de 20ste eeuw en een pittig klarinetkwintet van Paul Hindemith. Nikolai Roslavets werkte een nieuwe componeertechniek uit in de schaduw van de grote Russische componisten. Een staaltje daarvan is zijn derde strijkkwartet, boordevol directe muzikale expressie. Ook de Roemeen George Enescu had dat gevoel voor melodie en een verfijnde techniek en voegde nog een vleugje Oost-Europese weemoed toe. Roeland Hendrikx vervoegt het Quatuor Danel voor het energiek en pittig klarinetkwintet (1ste versie uit 1923) van Paul Hindemith. Zoals Mozart en Brahms boetseerde Hindemith de sonoriteit van klarinet en strijkkwartet en schreef hij er prachtige melodieën voor.
Het Frans-Belgische Danel Kwartet is niet alleen top in België, het behoort tot het kruim van de Europese strijkkwartetten. Roeland Hendrikx vormt met Danel een gedroomd klarinetkwintet.

Stella Doufexis en Daniel Heide : Chansons en Lieder van Alban Berg, Claude Debussy en Gustav Mahler - di 14/10 in het Iers College
Het alom bewierookte duo Stella Doufexis en Daniel Heide voert u van de kabbelende beekjes van Debussy naar de druisende rivieren van Berg en Mahler. Debussy boetseert de originele Franse poëzie van Verlaine en Mallarmé tot evenwichtige melodieën in korte liederen vol dromerige sfeer.  De Vier Liederen op. 2 van Alban Berg hebben alle kenmerken van een laatromantisch meesterwerk: diepzinnige teksten, subtiele melodie en harmonie. Gustav Mahler bezingt in zijn Kindertotenlieder het grootste verdriet. De muziek van Mahler doet datgene waar romantische muziek voor staat: de essentie uitdrukken in een taal die ons verstand niet begrijpt.
Stella Doufexis en Daniel Heide vormen een schitterend liedduo. Toen begin 2013 hun CD met Debussy-liederen verscheen, hadden critici woorden te kort om de buitengewone kwaliteit te beschrijven: "Every word of the text is felt and savored, but never at the expense of that opaque, exquisitely colored mezzo" (Fanfare, oktober 2013).

quartet-lab : Vier ongelooflijk straffe muzikanten in werk van Beethoven tot Crumb - do 16/10 in de Campus Gasthuisberg (Centraal Auditorium)
Patricia Kopatchinskaja en Pieter Wispelwey kwamen eerst als solist naar Leuven, vervolgens als duo en nu met een bedwelmend nieuw strijkkwartet.
Quartet-lab maakt een luisterrijke muzikale reis van Beethoven tot Crumb en houdt halt bij twee opmerkelijk duo’s. De musici kruisen de degens in pittige dialogen in Three Madrigals van Bohuslav Martinu en in de onvolprezen Sonate voor viool en cello van Maurice Ravel.
George Crumbs Black Angels klinkt zo ongewoon als de strijkkwartetten van Beethoven toentertijd. Crumb hekelde de Vietnamoorlog in 1970, getuige de ondertitel: "Thirteen Images from the Dark Land: a parable on our troubled contemporary world". Hij gooit werkelijk alles in de strijd: gongs, kristallen wijn-glazen, elektronische versterking en muzikale citaten uit het Dies Irae, Tartini's Duivelstriller en de Danse Macabre.

deFilharmonie o.l.v. Mark Wigglesworth : Wervelend feestconcert twintig jaar festival - do 23/10 in het Lemmensinstituut
DeFilharmonie komt voor het feestconcert in een imposante bezetting naar Leuven. Maurice Ravel zingt zijn fascinatie voor de Weense wals uit in La Valse. Nu eens vrolijk-onbezorgd draaiend, dan weer als in een delirium zwijmelend door bizarre harmonische wendingen en ontwrichte ritmes. Zijn Boléro is tegelijk een studie in orkestratie én een opzwepende dans die in een ongehoorde climax eindigt. Zo verfijnd als de Weense wals is, zo zwoel en sensueel is de Spaanse Boléro. Hoe bekend en berucht dit werk ook is, een live uitvoering blijft altijd lang nazinderen. De Vijfde symfonie is niet toevallig de meest gespeelde van Dmitri Sjostakovitsj: aangrijpend, humoristisch en boordevol 'grandeur'. Neem deel aan het wervelend feest met deFilharmonie voor twintig jaar Festival van Vlaanderen in Leuven.

Praktische info :

Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant : Novecento
Van maandag 22 september t.e.m. donderdag 23 oktober 2014
Op verschillende locaties in Leuven


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalvlaamsbrabant.be

Extra :
Novecento 2014. De vorige eeuw in zeven gedaanten, Hildegart Maertens op Kwadratuur.be, 10/09/2014

00:37 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

18/09/2014

WaanVlucht! brengt eerherstel voor de deserteur

WaanVlucht! WaanVlucht!/FuirLaFolie! brengt een eerherstel voor de deserteur: een muziek-theaterstuk met 160 koorzangers, vier solisten, zes acteurs en drie percussionisten. De ko​ren nemen het publiek zingend mee naar locaties die herinneren aan de oorlogswaanzin. Acteurs brengen er verhalen en reflecties van en over deserteurs. Het pièce de résistance, de 'Ode aan de deserteur', sluit de voorstelling af. Frederic Rzewski componeerde dit stuk voor groot koor in verschillende talen en op historische en hedendaagse teksten. Deze voorstelling is te zien in Brussel, Gent en Luik, en eventueel in Leuven, Ieper, .. telkens aangepast aan de locatie. Ook elders in Europa zal de compositie 'Ode aan de deserteur' van Frederic Rzewski door koren worden gebracht.

In het weekend van de Internationale dag van de Vrede - 21 september - gaat WaanVlucht! in première. In het kader van de WOI-herdenkingen nodigde het Brusselse Brecht-Eislerkoor zes andere Belgische koren en regisseur Ruud Gielens uit om samen te werken aan een groot project rond de vrede. WaanVlucht! is het eerste deel in een tweejarig verhaal over die slachtoffers die ook in actuele oorlogen vaak buiten beeld blijven: de deserteurs of oorlogsweigeraars. Dit muziektheaterproject is een oproep om de deserteur in eer te herstellen als diegene die de zin van oorlog daadwerkelijk in vraag durft te stellen.

De voorstelling speelt in de straten in de buurt van het Kaaitheater, waarvan de namen alle refereren aan de Eerste Wereldoorlog: IJzerplein, Ieperlaan, Diksmuidelaan, Negende Linielaan, Pantsertroepenplein,… Ze eindigt in het Kaaitheater met de creatie van Ode aan de deserteur van de Brussels-Amerikaanse componist Frederic Rzewski. Tekstmateriaal: gedichten van Joyce, Tucholsky, Van Ostaijen, de la Boétie, Sophocles…en getuigenissen van deserteurs uit oorlogen van vroeger en nu.

Praktische info :

WaanVlucht!
Zaterdag 20 september 2014 om 20.00 u
Zondag 21 eptember 2014 om 14.00 u en om 18.00 u
Kaaitheater - Brussel


Meer info : www.kaaitheater.be en www.desertie.be
-----------------------------
Zondag 12 oktober 2014 om 14.30 u en om 18.00 u
Minardschouwburg - Gent


Meer info : www.minard.be, www.novecanto.be en www.desertie.be

Extra :
Frederic Rzewski op www.composers21.com en youtube
Perfect Sound Forever: Interview with Frederic Rzweski , Daniel Varela op www.furious.com, maart 2003
Composer/Pianist Frederic Rzewski. A Conversation with Bruce Duffie op www.kcstudio.com, januari 1995

23:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/09/2014

Muzikale fietstocht O'Velo in de Vlaamse Ardennen

O'Velo Pomp je banden op en smeer je kuiten in want... zondag springen we weer op de fiets! Voor de zevende keer op rij al zet het Gent Festival van Vlaanderen de trappers in beweging tijdens een unieke muzikale fietstocht. Dit jaar verken je verborgen parels in de idyllische regio Wortegem-Petegem / Oudenaarde. Kies je muziekgenre, volg het parcours en het avontuur kan beginnen! Net zoals OdeGand, maar dan vanop de fiets.

De 25 km lange muzikale fietstocht 'O'velo' bevat maar liefst veertien concertlocaties waar heerlijk opzwepende, maar even goed intieme muziek weerklinkt. Aantrekkelijke locaties, daar gaan we voor! Van een authentieke cichoreifabriek over rustieke boerderijen, kerkjes en een archeologische site tot een cisterciënzerabdij. De concerten duren ca. 30 minuten en worden telkens driemaal herhaald, zodat je op eigen tempo kunt fietsen. 'O'velo' staat garant voor een dag gezelligheid voor de hele familie.

Parels van locaties
Dit jaar betovert 'O'velo' je in de pittoreske streek rond Oudenaarde en Wortegem-Petegem. Fiets langs groene en spectaculaire sites, laat je meeslepen door heerlijke muziek op verbluffende domeinen, en picknick tussen verborgen natuurparels, zoals het Park Liedts: een prachtige, rustige oase, geïnspireerd op de Engelse tuinkunst met haar wandelpaden en waterpartijen. De route start aan The Outsider in Oudenaarde en neemt je mee door Ename, Moregem en Petegem-aan-de-Schelde. Je waant je ongetwijfeld in de Provence, tussen de uitgestrekte, geurende velden ...

Een feest voor alle oren
Op 'O'velo' vindt iedereen ongetwijfeld zijn muziekgading. Laat je betoveren door een handvol jonge zangers en musici recht uit het hart van Haïti: Haïti, un autre regardMet hun fris en gedreven dynamisme laten de spelers van Amaranthus je meegenieten van vocale en instrumentale parels uit de barok. Dit veelbelovende, multiculturele ensemble vertelt de verhalen achter het werk van de componist. Het Modern Raags Ensemble neemt je met de tabla, een paar handdrums, en de sarod (een Indiaas snaarinstrument), mee naar verre oorden. The Recycled Orchestra zal je werkelijk versteld doen staan! Dit gepassioneerde jeugdorkest speelt op cello's gemaakt van oude olievaten of een saxofoon met flessendoppen, en ander materiaal dat ze vonden op de vuilnisbelt van Cateura. Een onvergetelijk concert vol energie en hoop voor de toekomst!

Hans Van Koolwijk zal zeker in de smaak vallen bij meer experimentele oren: deze geluidskunstenaar streeft ernaar speciale geluiden vorm te geven in een beeld, zodat we als het ware de klank kunnen zien. Bij Saxophone Man zullen kinderen hun hartje kunnen ophalen: een opmerkelijke verschijning die al wandelend muzikale en subtiel humoristische sketches brengt. Dorst? Drink een cocktail die gemixt werd op de 'cocktailpiano'. Nicolas Achten (bariton, luit, theorbe) treedt op aan de zijde van Magid El-Bushra, een bijzonder getalenteerde contratenor uit Sudan. Samen brengen ze werk van C. Monteverdi, S. Landi en G.F. Sances.

De atypische Brussels brassband Les Fanfoireux brengt een combinatie van ska, techno op fluit met Afrikaanse ritmes, een onwaarschijnlijke maracatu en zelfs de samba van de Balkan! Met het Uruguayaans-Amerikaanse Trio Tambora ontdek je de vernieuwende combinatie van populaire volksmuziek en traditionele klanken: bedwelmende muziek tussen de muren van de abdij van Maagdendale. De Poolse Sławomir Zubrzycki beroert de viola organista of het vioolorgel, een bijzonder instrument dat getekend werd door niemand minder dan Leonardo da Vinci. Ongehoorde klanken in het witte kerkje Sint-Pietersstoel...

Lubomyr Melnyk tast tijdens zijn spel de mogelijkheden van de piano af, voor het eerst in een authentieke boerderijschuur. Via verbluffend snelle patronen creëert hij een waterval aan tonen, typerend voor zijn stijl van continue muziek.Deze Oekraïense pianist en componist nodigt het publiek uit om van heel dichtbij zijn muziek te beleven. En er is nog veel meer...

Praktische info :

O'Velo
Zondag 21 september 2014 vanaf 11.00 u
Start The Outsider, Donkvijvers Oudenaarde


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.o-velo.be

Elders op Oorgetuige :
Gent Festival van Vlaanderen verrast opnieuw met uitzonderlijk gevarieerd programma en tal van internationale topnamen, 9/09/2014

23:58 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Van Mozarts Klarinetconcerto tot Pärts spirituele melodieën met Casco Phil

Arvo Pärt Heel wat muziekliefhebbers hebben een zwak voor het werk van Arvo Pärt. Zijn contemplatieve muziek vol lumineuze schoonheid lijkt wel boven de tijd te staan. In zijn composities zoekt hij naar een nieuwe eenvoud, die liever mooi dan 'relevant' is. Pärt is niet bang van enige schatplichtigheid aan het verleden, maar evenmin blind voor de verworvenheden van de 20ste eeuw. Met zijn precieze en directe muzikale taal weet hij zijn publiek steeds weer te bekoren. Zo ook de geniale Mozart. En niet in het minst in zijn overbekende Klarinetconcerto, dat hij enkele maanden voor zijn dood schreef. De soepele toon en het veelzijdige timbre van het instrument inspireerden Mozart tot enkele van zijn meest lyrische melodieën. Niet minder populair is zijn Jupiter-symfonie, een van de beste symfonische werken van het grote genie. Hoog tijd om de ogen te sluiten en te genieten.

Programma :

  • Arvo Pärt (1935), Cantus in memoriam Benjamin Britten - Festina lente - Fratres
  • Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Symfonie nr. 41 in C, KV551 'Jupiter' - Klarinetconcerto in A, KV622

Praktische info :

Casco Phil & Annelien Van Wauwe : Pärt, Mozart
Zaterdag 20 september 2014 om 20.00 u
Concertgebouw Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en cascophil.be

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl

23:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Love Song : geluidsinstallatie met 3.000 liefdesliedjes in het M HKA

Love Song De 11de editie van TIME CANVAS is verliefd! Dit unieke festival onder artistieke leiding van ChampdAction en in samenwerking met deBuren, M HKA en Objectif Exhibitions, laat op zaterdag 20 en zondag 21 september van 13.00 u tot 17.00 u een geluidsinstallatie met 3.000 liefdesliedjes horen.

Love Song is een grote optelling. Vier Belgische organisaties selecteren elk een 300-tal kunstenaars, componisten, muzikanten en schrijvers uit de hele wereld, en sturen elk van hen per post een compact opnameapparaatje. Zij maken daarop een opname van hun 'love song', en sturen het apparaatje terug. Elk krijgen ze ook een paar bijkomende toestelletjes, die ze op hun beurt aan anderen kunnen toesturen. Van 20 tot 21 september zijn de 3.000 apparaatjes dan terug in M HKA, als de 11de editie van TIME CANVAS.

Als het universele van de love song de sleutel is tot zijn populariteit, en die populariteit leidt tot zijn enorme verspreiding, blijft er dan nog iets over van zijn betekenis en impact? Wat is een love song? Tot wie richt hij zich, en voor wie is hij bedoeld? Waarin is zijn affect gelegen?

Voor het beantwoorden, of tenminste het ervaren van die vragen, biedt de uniformiteit van ons toestelletje een egalitair productieapparaat dat een collectieve verscheidenheid aan interpretaties toelaat, een lakmoesproef, een temperatuur. De diversiteit vergroot nog door de gedecentraliseerde en rizomatische selectieprocedure die disparate netwerken verbindt en exponentieel vergroot. En dit alles binnen een opmerkelijke economie: de goedkope apparaatjes functioneren dubbel, zowel opname als weergave. Plaats en tijd zijn geen obstakel, vermits we enkel werken via posttrajecten en adresboeken.

Ook al bevatten ze slechts een opname, de compacte apparaatjes worden vastgenomen en tegen het oor gehouden, een intieme nabijheid. Het indrukken van de ‘play’ knop biedt de luisteraar een evocatie van de performance van de auteur. Eén op één, individueel gepikt uit het rumoer van vele. Uit de 3000 opnames op 3000 dragers laat elke boodschap laat zich apart uitfilteren. Hoe dicht blijft ze bij-, of hoe ver drijft ze weg van het idee Love Song, geïnterpreteerd vanuit 3.000 unieke perspectieven?

Praktische info :

TIME CANVAS : Love Song
Zaterdag 20 en zondag 21 september 2014 van 13.00 u tot 17.00 u
M HKA - Antwerpen


Meer info : www.muhka.be en www.champdaction.be

23:22 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Studenten Conservatorium Gent spelen Rzewski's Les Moutons de Panurge

Frederic Rzewski De nieuwe studenten klassieke muziek van het Conservatorium van Gent maakten tijdens de onthaalweek kennis met hun meer ervaren collega's tijdens een musiceerproject. Het resultaat van het project is te horen tijdens een concert in Miry Concertzaal op donderdag 18 september.  Op het programma staat het werk 'Les Moutons de Panurge' van Frederic Rzewski (foto). Rzewski (1938) is pianist, pedagoog en een belangrijk Amerikaanse avant-garde componist. 'Les Moutons de Panurge' werd geschreven voor "any number of performers playing anything" en werd opgedragen aan de recent overleden Nederlandse fluitist, pleitbezorger van oude en nieuwe muziek, Frans Brüggen. De componist schrijft zelf voor: "Stay together as long as you can, but if you get lost, stay lost". Het project staat onder leiding van Filip Rathé. Hij werd door KLARA als musicus van het jaar bekroond en is aan Conservatorium / School of Arts Gent docent kamermuziek en vakgroepvoorzitter van de vakgroep muziekcreatie. Daarnaast is hij eveneens dirigent en artistiek leider van het gerenommeerde Spectra Ensemble.

De docenten jazz en pop van het Conservatorium nodigen je daarna uit om mee te jammen of te genieten van de nieuwe geluiden van de eerste jamsessie van het academiejaar. Jazz is vanaf 21.00 u te horen in het café, terwijl de popfans in de vernieuwde concertzaal van Trefpunt terecht kunnen.

Les Moutons des Panurge (1969)
In 1964 hat Terry Riley met 'In C' het werk afgeleverd dat de grote doorbraak van het minimalisme zou worden. Het principe dat Riley gebruikte was even eenvoudig als vernuftig : alle muzikanten moeten dezelfde muzikale motieven spelen, maar hebben de vrijheid om ieder motief naar believen te herhalen. hHet resultaat is dat hetzelfde materiaal steeds in compacte canons en overlappingen verschijnt. 'Les Moutons des Panurge' is één van de vele werken die in de daaropvolgende jaren dat principe verder doortrokken. 'Les Moutons des Panurge' heeft zelfs een subversief kantje, want de bedoeling is dat de muzikanten falen in het uitvoeren van de gegeven instructies. In het werk spelen alle muzikanten dezelfde melodie, maar bouwen die noot per noot op. Als de volledige melodie van 65 noten in totaal is opgebouwd, moeten de muzikanten ze weer noot per noot afbouwen. Dat gebeurt aan een razend tempo, dat in de loop van het stuk nog versnelt, zodat de muzikanten wel fouten moeten beginnen maken. Wat begon als een groot unisone, ontspoort dan geheid tot een kluwen van 'verdwaalde' muzikanten en Rzewski instrueert in zijn partituur dat de 'schapen' die verdwaald zijn niet moeten proberen terug bij de kudde te komen : 'Once you're lost, stay lost'.
De partituur van 'Les Moutons des Panurge' kan je hier downloaden : icking-music-archive.org (pdf)

Praktische info :

Studenten Conservatorium Gent : Frederic Rzewski, Les Moutons de Panurge
Donderdag 18 september 2014 om 18.30 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Gratis toegang

Meer info : schoolofartsgent.be

Extra :
Frederic Rzewski op www.composers21.com en youtube
Perfect Sound Forever: Interview with Frederic Rzweski , Daniel Varela op www.furious.com, maart 2003
Composer/Pianist Frederic Rzewski. A Conversation with Bruce Duffie op www.kcstudio.com, januari 1995

23:03 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/09/2014

4 pianisten brengen Simeon ten Holts Canto ostinato in Aalst

Canto ostinato Naar aanleiding van de expo '50 Years of Minimalism' in Atelier-galerie QuARTier A in Aalst brengen 4 pianisten vrijdag een compositie van Simeon ten Holt. Maarten Van Ingelgem, Griet Grypdonck, Tom Deneckere en Eva Caudron zullen de Sint-Jozefkerk vullen met het meeslepend ritme van 'Canto Ostinato'. Simeon ten Holts Canto ostinato is waarschijnlijk het bekendste Nederlandse klassieke stuk. Geschreven in de jaren zeventig wint het nog steeds nieuw publiek. Of volgelingen? Canto ostinato is een magische ervaring, vinden velen. Een ritueel haast. Een werk in uitvoering ook: niets ligt precies vast. De uitvoerders leiden elkaar, met continu oog- en oorcontact, door het werk heen. Minimal music met een maximale uitwerking.

Simeon Ten Holt (1923-2012) was een buitenstaander in de Nederlandse muziekwereld. In de jaren zestig ging hij nog mee in de toen heersende trend van het componeren van moeilijk toegankelijke seriële muziek, waarbij elk onderdeel van een compositie (de hoeveelheid noten, de toonhoogtes, enzovoort) van tevoren werd berekend. Maar aan het eind van de jaren zeventig gooide hij het roer radicaal om. Vanaf dat moment componeerde Ten Holt werken voor meestal twee of meer piano's met lyrische, voortkabbelende melodieën en harmonieën. De belangrijkste kenmerken van die stukken zijn de herhaling en de eigen inbreng van de uitvoerders. De composities bestaan veelal uit een ketting van kleinere muziekstukjes. De uitvoerders mogen zelf bepalen welke schakels van de ketting gespeeld gaan worden, en hoe vaak. Er zijn geen climaxen, er worden geen thema's uitgewerkt, er is geen duidelijk einde en begin. Ook de duur van de werken staat niet vast. De muziek ontvouwt zich als een eindeloos golvend zeepanorama met af en toe plotseling opdoemende draaikolken en kleurverschuivingen, die ontstaan wanneer zo’n herhaald fragment zich even losmaakt uit het geheel, door een kleine afwijking in accent, melodie, ritme of dynamiek.

Canto ostinato, het eerste werk dat in deze nieuwe stijl was gecomponeerd, maakte meteen diepe indruk. Het was zo totaal anders dan wat tot nu toe in de concertzalen te horen was geweest dat het niemand onberoerd liet. Tegelijkertijd was de muziek zo aansprekend dat het door een divers en breed publiek werd omarmd. Meer dan Ten Holts latere werken in hetzelfde stramien, zoals Meandres, Lemniscaat en Horizon , heeft Canto ostinato een trance-achtige werking. De eerste uitvoering van het werk in 1984 in Muziekcentrum Vredenburg duurde ruim vier uur en hield al die tijd veel mensen vastgenageld aan hun stoel, in de ban van de muziek. "De muziek kruipt in je hoofd, in de structuren van je denken", schreef een krant na de première. Sindsdien is Canto ostinato nooit meer van het podium verdwenen. Het werk wordt uitgevoerd in de openlucht en in concertzalen, op vleugels, harpen, saxofoons of carillons. De opnames ervan worden gedraaid tijdens begrafenissen en geboortes. In inrichtingen schijnt het stuk zelfs te werken bij het tot rust brengen van verwarde, zichzelf verwondende patiënten. Twee jaar geleden verscheen een documentaire over Canto ostinato, waarin verschillende mensen vertellen hoe dit stuk hun leven veranderde. In een interview omschreef Simeon ten Holt zelf zijn Canto ostinato als: "Melancholieke, nostalgische muziek. Het is de nostalgie van het vreemdelingschap. Heimwee naar een utopie misschien. Naar het land van de beminden. Naar de wereld waar de mensen geen roofdieren voor elkaar zijn."

Praktische info :

Maarten Van Ingelgem, Griet Grypdonck, Tom Deneckere & Eva Coudron : Simeon ten Holt, Canto ostinato
Vrijdag 19 september 2014 om 20.00 u
Sint-Jozefkerk Aalst


Meer info : www.quartiera.com

Extra :
Simeon Ten Holt : nl.wikipedia.org, www.simeontenholt.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Simeon Ten Holts Canto ostinato : muzikale trance op het Brugse Belfort, 11/09/2014

10:36 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/09/2014

Geluidsexpo Atelier De Stad Hasselt-Genk in C-Mine Cultuurcentrum

Atelier De Stad Hasselt-Genk Op zaterdag 20 september wordt de geluidsexpo Atelier De Stad Hasselt-Genk in C-Mine Cultuurcentrum officieel geopend. Elektrisch gitarist Tim Finoulst staat in voor korte toelichting en een performance. Met creaties van Marieke van de Ven, Joris Gielen, Caroline Claus, Simon Halsberghe, Tim Finoulst en Koenraad Vandersyppe.

Het voorbije half jaar gingen zes jonge geluidskunstenaars, in opdracht van Musica, C-mine cultuurcentrum en Z33, op zoek naar de akoestische identiteit van de steden Hasselt en Genk. Zij stellen hun artistieke resultaten voor tijdens deze geluidsexpo, die loopt van 20 september t.e.m. zondag 5 oktober in C-mine cultuurcentrum.  Gratis tablets met mobiele app voor de geluidswandeling van Marieke van de Ven zijn gedurende deze periode uitleenbaar aan de balie. Parallel zal de geluidsinstallatie van Koenraad Vandersyppe te horen zijn onder de Tuikabelbrug over het Albertkanaal halfweg tussen Hasselt en Genk.

Expo Atelier de Stad - Het Geluid van Hasselt - Genk
Op 15 oktober 2013 deden Musica, Impulscentrum voor Muziek (Neerpelt), Z33 - huis voor actuele kunst (Hasselt) en C-mine cultuurcentrum (Genk), met de steun van Canvas, een publieke oproep aan jonge geluidskunstenaars om aan de slag te gaan met 'het geluid' van Hasselt en Genk. Uit de meer dan 40 inzendingen uit binnen- en buitenland kozen de juryleden zes projectvoorstellen. Canvas volgde de artistieke trajecten op de voet en bouwde er een documentaire rond die in november zal uitgezonden worden.

Hasselt en Genk zijn de twee grootste steden in Limburg en liggen slechts op een boogscheut van elkaar. Ze hebben echter elk een eigen karakter: Hasselt, de pittoreske shoppingstad met haar jenever, Sint-Quintinuskathedraal en een toenemende studentenpopulatie, tegenover de multiculturele industriestad Genk, die het recente mijnverleden nog vers in het geheugen heeft. De laatste decennia groeien Hasselt en Genk hoe langer hoe meer naar elkaar toe, zowel geografisch als socio-cultureel. Hoe langer hoe meer profileren ze zich als een gemeenschappelijk handelscentrum en een eengemaakte cultuurmetropool. Om die reden wil Atelier de Stad Hasselt-Genk ook op zoek naar elementen die de steden verbinden om zo een akoestische brug te slaan.

De verschillen en gelijkenissen tussen beide steden kan je niet enkel zien, maar ook horen. Elke stad heeft een eigen, unieke urban soundscape. Voor Atelier de Stad Hasselt-Genk gaan de zes geselecteerde (geluids)kunstenaars op zoek naar deze 'akoestische identiteit'. Samen of individueel pluizen ze de steden uit en maken ze hun structuur hoorbaar. Welke geluiden typeren Hasselt en haar inwoners? Welke klanken gaan er schuil in de Genkse ondergrond?

Atelier de Stad Hasselt-Genk brengt artistieke creatie en urbanistiek onderzoek samen. In een eerste fase trokken de zes kunstenaars er op uit om veldonderzoek te voeren: ze maakten field recordings op openbare plaatsen, maakten kennis met lokale groepen en gemeenschappen, werkten socio-muzikale projecten uit, bestudeerden de dialecten of brachten de ruimtelijke structuur in kaart. In een tweede fase brengen ze hun bevindingen tot een artistieke synthese. Dit resulteert in 'geluidswandelingen', composities, klankinstallaties, sound maps, improvisatiesessies of video's.

Atelier de Stad is een crossmediaal project van diverse kunstenorganisaties i.s.m. Canvas op radio, televisie, internet en op locatie in zes steden, waaronder Hasselt en Genk. De zoektocht van zes jonge kunstenaars naar de identiteit van Hasselt en Genk mondt uit in zes bijzondere projecten die je van 20 september tot 5 oktober in C - mine cultuurcentrum en in de open ruimte kan ontdekken.

Wat kan je verwachten?
Marieke van de Ven ontwikkelt een geluidswandeling voor mobiele app waarin het verhaal van het Genkse landschap verscholen ligt. Simon Halsberghe maakt een reeks evocatieve 'geluidsfilms' en Joris Gielen creëert field recordings en soundscapes waarbij hij specifieke geluiden van bepaalde locaties uitlicht. Koenraad Vandersyppe laat zich dan weer inspireren door de typisch zangerige klanken die eigen zijn aan het Hasseltse en Genkse dialect voor een installatie aan de Tuikabelbrug over het Albertkanaal en Caroline Claus onderzoekt vanuit sociologisch en stedenbouwkundig standpunt hoe mensen zich een plek toe-eigenen in de stad en welke rol alledaagse geluiden daarin kunnen spelen. Gitarist Tim Finoulst brengt spontane improvisaties op diverse locaties en test hoe objecten en materialen als klankkasten kunnen gebruikt worden.

Deelnemende kunstenaars
Caroline Claus (1980) behaalde een master in de sociologie aan de UGent, en stedenbouw en ruimtelijke planning aan Erasmus Hogeschool en VUB. Ze benadert het project dan ook vanuit een geografische en cultuurhistorische invalshoek. In het bijzonder stelt zij zich de vraag welke rol geluid speelt bij stadsontwikkeling. Voor Atelier De Stad Hasselt-Genk voert Caroline Claus een diepgaand onderzoek naar de geografische structuur van beide steden. Met deze input creëert ze participatieve wandelingen en geo-akoestische kaarten.

Tim Finoulst (1986) studeerde elektrische gitaar aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen en is actief in jazz, pop en vrije improvisatie. Tim Finoulst wil improviseren op openbare locaties in Hasselt en Genk en daarbij zijn gitaar letterlijk inpluggen in de stad. Met behulp van transducers gebruikt hij concrete objecten en materialen als ‘versterker’ voor zijn gitaarspel, zoals bushokjes, vuilbakken en industriële machines. Als 'mobiel' element kan hij op alle mogelijke plaatsen ingeschakeld worden tijdens De Unie Hasselt-Genk.

Marieke van de Ven (1985) studeerde compositie en sound design op de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Haar interesse voor lokale cultuur en landschap giet ze in een poëtische geluidswandeling op en rond C-Mine in Genk. Het wordt geen informatieve audiotour, maar een poëtische vertelling waarin de luisteraar geprikkeld wordt om anders te kijken en te mijmeren over het landschap in verhouding tot mens en stad.

Koenraad Vandersyppe (1989) is master in de mediakunsten aan het KASK in Gent. Met het oog op een akoestische verbinding tussen Hasselt en Genk wil hij een gemeenschappelijke, artificiële taal ontwerpen, waarin klanken van zowel het Genkse als het Hasseltse dialect vervat zitten. Deze nieuwe klankentaal zal te horen zijn in een geluidsinstallatie aan de Tuikabelbrug, halfweg tussen beide steden.

Simon Halsberghe (1983) is master in de mediakunsten aan het KASK in Gent. Voor Atelier de Stad Hasselt-Genk meet hij zich de rol van 'eyeopener' aan: hij wil mensen de pure materialiteit van de stad laten zien en horen, zonder daaraan een functie of betekenis te geven. Onopvallende, verwaarloosde en schijnbaar onbelangrijke plaatsen en objecten worden op beeld en geluid vastgelegd en getoond in verstilde, poëtische videocreaties.

Joris Gielen (1984) studeerde sound design aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Met zijn opnameapparatuur trekt hij Hasselt en Genk in om karakteristieke en verborgen geluiden op te nemen. Hij gaat op zoek naar de typische akoestische kenmerken van de steden met als centrale vraagstuk: wat zijn de verschillen, waar liggen de raakvlakken? Met dit materiaal creëert hij muzikale composities voor een online sound map (www.klankatlas.eu).

Praktische info :

Geluidsexpo Atelier de Stad Hasselt-Genk
Opening op zaterdag 20 september 2014 om 16.00 u
De expo loopt van 20 september t.e.m. zondag 5 oktober 2014 in C-mine cultuurcentrum Genk


Meer info : www.musica.be

14:04 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook