15/10/2014

Vortex Temporum van Anne Teresa De Keersmaeker, Rosas & Ictus in Turnhout en Gent

Vortex Temporum Anne Teresa De Keersmaeker is een van de weinige choreografen die zich stellig in de complexiteit en subtiliteit van de hedendaagse muziek verdiept. Dat bewijst ze opnieuw met 'Vortex Temporum', gebaseerd op het gelijknamige muziekstuk van de Franse componist Gérard Grisey (1946-1998). De Keersmaeker bundelt de krachten van het ensemble Ictus met die van haar eigen gezelschap Rosas. Met basale, exacte bewegingen geven de zeven dansers vorm aan de pure, akoestische klanken en cirkelvormige patronen van de compositie. Samen nemen musici en dansers ons mee op een zoektocht naar verschillende vormen van tijdsbeleving, van extreem samengeperst tot eindeloos uitdijend. Een onderneming die leidt tot een werk van grote schoonheid en verfijning.

Voor Anne Teresa De Keersmaeker, die als een van de weinige vooraanstaande choreografen wordt geboeid door de complexiteit van de hedendaagse muziek, is Vortex Temporum het stuk waarop ze het afgelopen decennium haar aandacht heeft toegespitst.   Dit late werk van de Franse componist Gérard Grisey is een strakke compositie met een verfijnd timbre. Het vertoont enerzijds een spectrale harmonie die gebaseerd is op natuurlijke akoestische klankkwaliteiten, en getuigt anderzijds van een groot gevoel voor cirkel- en spiraalvormige beweeglijkheid - patronen die in de voorstellingen van Rosas alomtegenwoordig zijn. Rosas-dansers en Ictus-muzikanten bundelen hun krachten in een gezamenlijke zoektocht naar diverse vormen van tijdsbeleving. De Keersmaeker onderzoekt hoe tijd samentrekt en uitzet, wervelt en zich splitst, in een choreografisch contrapunt van klanken, gebaren van muzikanten, bewegingen van dansers en ruimtelijke dynamiek.

Vortex Temporum (1994-6) voor piano en 5 instrumenten (fluit, klarinet, viool, altviool en cello) van Gérard Grisey bestaat uit drie afzonderlijke delen, onderling verbonden door een kort interludium. Grisey is een 'spectralist': hij bouwt vanuit verschillende toonspectra zijn compositie op. Deze spectra bewerkt hij dan op een originele manier. Het veelvuldige gebruik van kwarttonen in alle instrumenten is daar een allereerste gevolg van. Ook in de piano worden vier noten anders gestemd. De compositie staat verder ook bol van verschillende speeltechnieken en speelwijzen bij blazers en strijkers. Het blazen met meer of minder lucht en toon in allerhande combinaties, en het voortdurend en snel veranderde gebruik van extreem sul ponticello naar extreem sul tasto bij de strijkers kleuren het geheel verder op bijzondere wijze.

Het eerste gedeelte van deel 1 is gebaseerd op de vorm van een sinustoon. Uit een motief afgeleid van de piccolopartij van "Daphnis en hloé" (Ravel) leidt Grisey een idee af, een 'Gestalt', die de vorm heeft van een sinustoon. Die 'Gestalt' wordt eerst aangebracht door de fluit, klarinet en piano, terwijl de strijkers zich in eerste instantie beperken tot het spelen van lange noten. Langzamerhand wisselen beide partijen motivisch materiaal uit.
"Vortex temporum" betekent "maalstroom van de tijd" en verwijst naar verschillende manieren om de tijd te gebruiken. De ritmische figuren die de blazers en de piano spelen, worden dan ook aan een maalstroom van veranderingen onderworpen. Het gebruik van steeds meer en complexere maatsoorten en spectrumveranderingen is hiervan de oorzaak. Je wordt hierdoor als het ware in de tijd gezogen, tot er een wervelende snelheid bereikt is en het niet meer verder kan.

Het tweede gedeelte is gebaseerd op de blokvorm (i.p.v. op de sinustoonvorm). De sfeer is rustiger. De strijkers spelen nu ritmisch en de andere instrumenten spelen lange noten die ze kleuren met speciale speeltechnieken. Ook hier veranderen de spectra, de boogvoering en de kleuren op exponentiële wijze. Dit gedeelte mondt uit in een moeilijke cadens voor de piano, het derde gedeelte. Grisey gebruikt nu een derde vorm voor de toon : een zaagtandvorm, en vermengt die ook met de andere twee vormen.

In het eerste interludium mogen de spelers (bij)geluiden maken. Het geluid van het omslaan van de bladen van de partituur bv. wordt ook m de compositie geïncorporeerd.

Deel II is traag en statischer in vergelijking met deel 1. In sommige passages verandert het tempo, soms geleidelijk, soms schokkend. De piano speelt van begin tot eind complexe akkoorden. Maar in die klankcomplexen zitten verschillende melodische lijnen verborgen, die een dilatatie of een uitbreiding zijn van Ravels motiefje. En ook qua klanksterkte is er beweging. De andere instrumenten spelen lange tonen, soms met glissandi. En opnieuw veranderen de spectra, en daardoor ook de kleuren.

Na het tweede interludium volgt deel III, als recapitulatie van deel 1. De vorm van de sinustoon keert terug in de fluit, de klarinet, de piano, maar nu veranderen de ritmes. De elementen uit het eerste deel worden nu ontwikkeld. Daarop volgt nog een interludium, i.p.v. een postludium, doordat Grisey oorspronkelijk nog een vierde deel gepland had.

Praktische info :

Rosas & Ictus : Vortex Temporum
Donderdag 16 oktober 2014 om 20.15 u
de Warande - Turnhout


Meer info : www.warande.be, www.ictus.be en www.rosas.be
-------------------------------------
Donderdag 11 en vrijdag 12 december 2014 om 20.00 u
Vlaamse Opera - Gent


Meer info : vooruit.be, www.ictus.be en www.rosas.be

Extra :
Gérard Grisey op brahms.ircam.fr en youtube
Interview met Gerard Grisey, David Bündler in 20th-Century Music, 1996 op www.angelfire.com

Elders op Oorgetuige :
Vortex Temporum van Anne Teresa De Keersmaeker, Rosas & Ictus op tournee door Vlaanderen, 5/11/2013
Kleurrijke afsluiter van Novecento met ensemble recherche, 25/10/2013

Bekijk hier de uitgebreide trailer van Vortex Temporum

20:41 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

Quartet-lab : vier ongelooflijk straffe muzikanten met werk van Beethoven tot Crumb in Leuven

quartet-lab Patricia Kopatchinskaja en Pieter Wispelwey kwamen eerst als solist naar Leuven, vervolgens als duo en nu met een bedwelmend nieuw strijkkwartet. Quartet-lab maakt een luisterrijke muzikale reis van Beethoven tot Crumb en houdt halt bij twee opmerkelijk duo's. De musici kruisen de degens in pittige dialogen in Three Madrigals van Bohuslav Martinu en in de onvolprezen Sonate voor viool en cello van Maurice Ravel. George Crumbs Black Angels klinkt zo ongewoon als de strijkkwartetten van Beethoven toentertijd. Crumb hekelde de Vietnamoorlog in 1970, getuige de ondertitel: "Thirteen Images from the Dark Land: a parable on our troubled contemporary world". Hij gooit werkelijk alles in de strijd: gongs, kristallen wijnglazen, elektronische versterking en muzikale citaten uit het Dies Irae, Tartini's Duivelstriller en de Danse Macabre.

Het 'elektrisch strijkkwartet' Black Angels is een 'gecomprimeerd' voorbeeld van George Crumbs disparate muzikale inspiratie. Die begint al met bijgeloof: het stuk is gedateerd op "vrijdag 13 maart 1970 (in tempore belli)". Bijgeloof wordt gecombineerd met fetisjgetallen: er zijn dertien onderdelen waarin de getallen 13 en 7 op verschillende manieren gecombineerd worden, zoals 13 maal 7, 7 in 13, 13 over 7, enzovoort. Bijgeloof ook in de 'zwarte engelen': gevallen engelen verbannen uit de hemel, duivels dus. De viool is de stem van de duivel, de cello mag God zijn.

Crumb refereert ook altijd aan het muzikale verleden: de dertien onderdelen worden gegroepeerd in drie hoofddelen, 'Departure', 'Absence', 'Return', een verwijzing naar Beethovens pianosonate nr. 26, Les Adieux . Voor Crumb wijst het eerste deel op de dood, die hij als thema in het begin van het stuk laat horen; het tweede is de afwezigheid van God met het thema van de gevallen engelen, het derde is de terugkeer van God die het kwade overwint. Verdere muzikale verwijzingen zijn de Trillo del diavolo of Duivelstrillersonate van de Italiaanse vioolvirtuoos Giuseppe Tartini, de diabolus in musica of duivelskwart en het gregoriaanse Dies irae. In het nummer 6, getiteld Pavana Lachrymae, citeert Crumb uit Schuberts strijkkwartet, gebaseerd op Der Tod und das Mädchen, waarmee de dood met de dans verbonden wordt. Dat is ook het geval in de Danse macabre en de Sarabanda de la Muerte Oscura met renaissanceverwijzingen. In het zesde nummer zijn trouwens ook sarabande-elementen aanwezig. Crumb noemt de Sarabanda de la Muerte Oscura zelf een pastiche-sarabande en laat echo's ervan weerklinken in het laatste nummer van het werk, de Threnody III. De referenties aan het verleden dringen door tot in de notatiewijze. Sommige onderdelen van partituren lijken bijvoorbeeld op middeleeuwse cirkelcanons.

De datering 'in tempore belli' (in oorlogstijd) zou kunnen refereren aan het ogenblik waarop de Vietnamoorlog volop woedde, maar Crumb heeft dat nooit bevestigd. Het is het huiveringwekkende in de expressie waardoor velen Black Angels geïdentificeerd hebben met oorlog, als een anti-oorlogsstuk. Voor anderen is het een transcenderende religieuze belevenis. Zeker is het 'elektriserend' door de gewelddadig uitvergrote klankmogelijkheden van het strijkkwartet.

Programma :

  • Ludwig Van Beethoven, Strijkkwartet op. 18 nr. 4
  • Bohuslav Martinu, Three Madrigals
  • Maurice Ravel, Sonate voor viool en cello
  • George Crumb, Black Angels

Praktische info :

quartet-lab : Beethoven, Martinu, Ravel, Crumb
Donderdag 16 oktober 2014 om 20.30 u
(inleiding door Yves Knockaert om 19.45 u)
Campus Gasthuisberg (Centraal Auditorium) - Leuven


Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be

Bron : tekst Yves Knockaert voor Novecento, oktober 2014

Extra :
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com, en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Twintigste editie Novecento met 7 concerten met muziek van de 20ste eeuw, 19/09/2014

20:13 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Amerikaanse pianiste Jenny Chai combineert de piano met externe media in Logos

Jenny Chai Jenny Chai combineert de piano met externe media. Dit concertprogramma verenigt ronkende namen als John Cage, Claude Debussy, Frederic Rzewski en György Ligeti met nieuw 21ste eeuws talent zoals Marco Stroppa, Cole Ingraham, Theodore Wiprud, Victoria Jordanova en Jaroslaw Kapuscinski. Op het programma staat ook de Vlaamse première van Juicy, nieuw werk voor piano en elektronika van Richard Sussman. Deze Amerikaanse pianiste stond reeds verschillende malen in Logos op de planken. Haar virtuositeit en uitgekiende repertoirekeuze werden in 2008 bekroond met de Logos award. Een niet te missen concert!

De Amerikaanse pianiste Jenny Q Chai studeerde aan het Curtis Institute of Music (bachelor bij Seymour Lipkin) en aan de Manhattan School of Music in New York (master bij Solomon Mikowsky). Ze specialiseert zich al geruime tijd in hedendaagse uitvoeringspraktijk bij onder meer Anthony de Mare (ook een pianist die de voorbije 25 jaar vaak in Logos optrad) en met haar ruime visie doorbreekt ze graag de stereotype pianotraditie door tal van media, loose of fixed, bij haar recitals te betrekken. Om het met haar eigen woorden te zeggen: "piano is voor mij geen artefakt uit de vroegromantiek, maar een medium dat constant in evolutie is en gelinkt kan worden aan tal van media van onze tijd".

Ter gelegenheid van dit concert geeft Oorgetuige 2 gratis tickets of 1 duoticket weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Praktische info :

Pianorecital Jenny Chai
Donderdag 16 oktober 2014 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.jennychai.com

19:33 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

SPECTRA spatiaal met Hans Roels, Stockhausen en Cage

Hans Roels Studenten uit de Master na Master Hedendaagse Muziek brengen samen met het SPECTRA ensemble 'muziek uit de ruimte' van Cage en Stockhausen opnieuw in de ruimte. Het ensemble speelt niet gewoon op het podium maar bestookt het publiek uit alle hoeken van de concertzaal. Eenzelfde ruimtelijk uitgangspunt ligt aan de basis van het stuk fl(ASH), een hedendaagse compositie van Hans Roels (foto), een onderdeel van zijn doctoraatsonderzoek naar ontstaansprocessen in hedendaagse polyfone muziek.

Al sinds mensenheugenis hebben kunstenaars zich aan de sterren vergaapt. Het woelwater Karlheinz Stockhausen, zelf afkomstig van de ster Sirius, greep voor Tierkreis, Duits voor dierenriem, terug naar haast naïef melodisch materiaal. Zijn Amerikaanse generatiegenoot John Cage maakte gebruik van astronomische kaarten om zijn Atlas Eclipticalis te componeren. SPECTRA plaatst deze muziek uit de ruimte opnieuw in de ruimte. Het ensemble speelt niet gewoon op het podium maar bestookt het publiek uit alle hoeken van de concertzaal.

Eenzelfde ruimtelijk uitgangspunt ligt aan de basis van het stuk fl(ASH) van Hans Roels. Flarden van bekende en minder bekende muziek zijn de broze bouwstenen van deze sculpture musicale. Samen met Centra vormt dit werk van Roels een onderdeel van zijn doctoraatsonderzoek naar ontstaanprocessen in hedendaagse, polyfone muziek. De twee werken lijken heel verschillend qua karakter en uitwerking maar hun ontstaansprocessen zijn nauw met elkaar verbonden. Voor zijn proefschrift deed Hans Roels o.a. een zelfstudie over het creatief proces in muziek compositie.

Programma :

  • Hans Roels, 'fl(ASH)' voor kleine ensembles (2014) - 'Centra' voor ensemble (2013)
  • Karlheinz Stockhausen, 'Tierkreis' voor meerdere instrumenten (1975)
  • John Cage, 'Atlas Eclipticalis' voor meerdere instrumenten (1961) - 'Cartridge Music' (1960) - 'Winter Music' (1957)

Praktische info :

SPECTRA & G.A.M.E.: Times & Spaces
Woensdag 15 oktober 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent


Meer info : schoolofartsgent.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Hans Roels : www.hansroels.be en www.muziekcentrum.be

19:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/10/2014

Elektrisch pianoduo Lionel Malric & Pak Yan Lau in Sint-Niklaas

Lionel Malric & Pak Yan Lau De pianisten Lionel Malric (Fr.) en Pak Yan Lau (Be, Hong Kong) hebben een piano duo. Een prepared, vleugelpiano duo wel te verstaan. Helaas hebben ze snel ontdekt dat reizen en optredens spelen op 2 vleugelpiano's niet ideaal is, (wel hebben ze opgenomen, en verwachten ze in 2015 een release van deze avonturen). In tussentijd hebben ze dan maar besloten om de elektrische tour op te gaan. Lionel bespeelt het oude en wondermooie klavechord op een iets nieuwere manier. Denk prepared, denk versterkt, denk noise, denk klank… Samen in duo met Pak Yan Lau, die de hohner pianet, electronica en allerlei objecten voor haar neemt (waaronder een muzikale typemachine en een histerische koffiepot), brengen ze een avondje sfeermuziek voor onvolledige films en gebroken beelden.

Praktische info :

Lionel Malric & Pak Yan Lau
Vrijdag 10 oktober 2014 om 20.30 u
Bleek - Sint-Niklaas


Meer info : www.bleek.eu, pakyanlau.com en lionel.malric.free.fr

15:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Imago Mundi op tournee met Divine Madness (Souls in Exile)

Imago Mundi In 'Divine Madness' reiken Engelse luitsongs en Arabische melodieën elkaar de hand. De ingrediënten zijn eenvoudig. Twee luiten: eentje uit de renaissance en eentje uit de Arabische wereld. Twee stemmen: teksten uit de Engelse  renaissance en teksten uit de Arabische mystiek. En één gemeenschappelijke inspiratiebron: de melancholie. Een hemels klinkend recept. Op het programma staat werk van John Dowland, Alfonso Ferrabosco, Moneim Adwan en Thomas Smetryns.

Imago Mundi is het nieuwste geesteskind van luitiste Sofie Van den Eynde. In de herfst van 2011 kreeg ze van de provincie Limburg een ontwikkelingsbeurs toegewezen in het kader van STROOM (de cultuursubsidie voor beloftevol talent van de provincie Limburg). Met die beurs werkte zij een project uit rond het thema melancholie, waarin zij op zoek ging naar parallellen tussen de behandeling van dit thema in de 17de eeuwse Engelse lute-songs en de Arabische Sufi-literatuur. Het resultaat ervan is de voorstelling 'Divine Madness (Souls in Exile)' met de Britse mezzosopraan Clare Wilkinson, de Palestijnse Moneim Adwan en Sofie zelf. De jonge Vlaamse componist Thomas Smetryns componeerde speciaal voor de gelegenheid een hedendaagse lute-song.

Voor de renaissance-kunstenaar - in zijn eeuwige zoektocht naar evenwicht - was de melancholie een inspiratiebron. Vanuit de donkere kronkels van zijn gemoed blies hij zijn geest de hoogte in. Ook de soefist zoekt zich via poëzie en muziek een weg naar de hemel. Onbehagen als bron van schoonheid. In dit programma reiken Engelse lute-songs en Arabische melodieën elkaar de hand. De muziek als een universele kracht die vooral wil ontroeren.

Dit programma ontstond vanuit een heel eenvoudige vraag: is de kracht van muziek universeel? Bezit zij in alle culturen en alle tijden een identiek vermogen om de ziel in beweging te brengen? 'Divine Madness' zoekt gemeenschappelijke grond tussen de muzikale taal van de renaissance en die van het Arabische soefisme. Maar dan zonder de eigenheid van beide talen teniet te willen doen. Een cross-over die niet kruist, een melting pot die niet versmelt. En toch…

De ingrediënten zijn eenvoudig. Twee luiten: eentje uit de renaissance, eentje uit de Arabische wereld. Twee stemmen. Muziek. Teksten uit de Engelse renaissance en teksten uit het Arabische soefisme. Eén gemeenschappelijke grond: de melancholie. En daartussendoor een gloednieuw hedendaags geluid. Het resultaat is een caleidoscoop van klanken en stemmen, een nieuwe wereld van kruisende metaforen die ons allen terugvoeren naar éénzelfde vraag. Een vraag die ons telkens ontsnapt, behalve in de muziek misschien.

'Divine Madness' ontstond in de buik van de luit: een instrument dat zowel in de westerse als in de Arabische cultuur uiterst geschikt werd geacht om de grote wereld buiten het ik en de kleine wereld binnen het ik op elkaar af te stemmen. De snaren van de luit zijn het raster waarlangs micro- en macrokosmos elkaar kunnen raken. De klank van de luit is een dokter voor de ziel in zijn zoektocht naar harmonie.

Het programma maakt een reis doorheen een aantal thema's waarin het wereldbeeld van het Elizabethaanse Engeland en die van het klassiek Arabische soefisme elkaar lijken te raken. Die reis begint bij de oorsprong. Alfonso Ferrabosco (1575-1628), een Engelse componist van Italiaanse afkomst, beschrijft de schepping als een scheiding: water werd gescheiden van land en de lucht werd van het vuur gescheiden. En uiteindelijk ook de mens van god. Ook Jalalu'ddin Rumi's bekende tekst over de rietfluit verhaalt van een schepping: de rietfluit kon allen maar worden door gescheiden te worden van het riet. Een fundamenteel moment van scheiding staat aan het begin van alles. Elk begin is een vertrek, een verbanning uit een oorspronkelijke eenheid. Daaruit volgt dat het bestaan niets meer is dan een melancholisch terugverlangen naar wat toen was. Ziehier de premisse van zowel het soefisme als van de 'inspired melancholy' die in de mode was tijdens de regeerperiode van Elizabeth I: het leven is van heimwee doordrenkt.

Geen enkele componist verklankte beter het zoete onbehagen dat met de melancholie gepaard gaat dan John Dowland ( 1563-1626). Het emotionele universum dat Dowland doorheen zijn muziek en de teksten van zijn liederen evoceert, is doordesemd van een filosofisch geïnspireerd, neoplatoons verlangen naar een werkelijkheid voorbij de schaduwen van het schijnbestaan. Men noemde dit destijds 'inspired melancholy', een idee die voor het eerst geformuleerd werd door de Florentijnse neoplatoonse denker Marsilio Ficino (1433-1499) en met wiens geschriften Dowland hoogst waarschijnlijk vertrouwd was. Melancholie is in die zin de vertaling van het verlangen van de mens naar zijn goddelijke oorsprong, naar een wereld van zuivere vormen, daar waar de menselijke ziel verbleef voor hij in de wereld van de schimmen werd geworpen. De herinnering aan die goddelijke oorsprong leeft voort als het vage onderwerp van een onbestemd heimwee: melancholie. Daar waar de herinnering de volmaakte eenheid evoceert is zij zoet, daar waar zij de melancholicus met de scheiding en de onvolkomenheid van de wereldse passie confronteert, is zij bitter en zwartgallig. Flow my tears… - de traan is het symbool bij uitstek van dit dubbele verlangen.

In het aardse bestaan vindt de 'spirituele' melancholie haar parallel in de onmogelijkheid van een volkomen liefde. Hero en Leander wonen elk aan een kant van de Hellespont: het water tussen hen beiden is letterlijk te diep. Zij zullen elkaar nooit bereiken. Dit universele verhaal werd in 1628 door Lanier (1588 - 1666) op muziek gezet. In 'Il nous manquait un présent', een tekst van de hedendaagse Palestijnse dichter Mahmood Darwish (1941 - 2008), is het water eveneens te diep: de afstand tussen twee culturen en de onmogelijkheid om elkaar over die grenzen heen helemaal te verstaan.

Naast de traan is de nacht een ander belangrijk symbool van de geïnspireerde melancholie. Waar het licht van de dag alles een helder omlijnd aanzien geeft is de wereld van de nacht vaag en duister. De dag staat in veel teksten symbool voor de ijdele, materiële geneugten van een vergankelijke wereld. De nacht voor het spirituele. Wie zich wil verheffen, kiest voor de nacht.

Tussen al deze thema's door laveert de muziek van Thomas Smetryns (1977). "3 songs of Sighs and Tears" componeerde hij speciaal voor dit programma. Liederen die bijna geïmproviseerd klinken. Ze zijn een fantasie in een fantasie: twee vrouwelijke muzikanten die in het midden van de 19de eeuw als in een Prerafaëlitsch tafereel hun favoriete teksten gebruiken voor een kleine renaissance 're-enactment'.

Praktische info :

Imago Mundi : Divine Madness (Souls in Exile)
Vrijdag 10 oktober 2014 om 20.00 u
Sint-Jozefkerk Tereken - Sint-Niklaas


Meer info : www.ccsint-niklaas.be en www.imagomundi.be

Dit concert is ook nog te horen op do 29/01/2015 in CC Ter Dilft in Bornem, op vrij 30/01/2015 in 't Schaliken in Herentals en op zo 1/02/2015 in C-Mine in Genk.

Extra :
Thomas Smetryns : www.myspace.com/thomassmetryns, www.matrix-new-music.be en youtube

14:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

BRAUBLFF 2 met Chris Newman, Daan Vandewalle, Dieter Schnebel en Ariane Jesulat

Braublff BRAUBLFF (materie und Laut) is een concertreeks van KRAAK in samenwerking met De Player (Rotterdam) en KASK / School of Arts Gent. Ze stelt de volgende vraag: waar en hoe loopt taal over in muziek? Een mogelijk antwoord: het punt waar taal haar betekenis verliest en overgaat in pure materie - door herhalingen, mutaties en deconstructie, al dan niet geholpen door technologie, cut-ups en tapemanipulatie. Chris Newman brengt samen met docent en pianist Daan Vandewalle de liedcyclus I got to write this down en het lied London. De postmoderne componist Dieter Schnebel en pianiste Ariane Jesulat presenteren drie stukken: VISIBLE MUSIC für einen Dirigenten und einen Komponisten, NUMBERS für Stimme mit Gesten and LIEBE-LEID für Stimme und Klavier.

De reeks ontstond uit een gedeelde obsessie voor het werk van vocale poëten als Henri Chopin, Byron Gysin, Lars-Gunnar Bodin en de Revue OU-cataloog. In drie edities stelt ze een stand van zaken voor van de kwestie taal-materie-muziek, door hedendaagse vocale poeten en text-sound composers samen te brengen met het baanbrekende werk van de avant-garde sinds de jaren 50.

Elke editie vindt plaats in Belgie & Nederland. Deze editie vind op 9 oktober plaats in DE PLAYER (Rotterdam) en op 10 oktober in KASK/School of Arts (Gent).

Dieter Schnebel (1930, Lahr/Baden) is een invloedrijke postmoderne componist. Hij ontwikkelde nieuwe methodes voor conceptuele compositie. Hij breidde daarvoor muzikale taal uit met lichaamsbeweging, open geluidsprocessen tussen tonen en noise, en stille fysieke gebaren. Op deze editie Schebel presenteert samen met Arianne Jessulat drie stukken: VISIBLE MUSIC für einen Dirigenten und einen Komponisten, NUMBERS für Stimme mit Gesten and LIEBE-LEID für Stimme und Klavier.

Chris Newman (1958, Londen) is een Britse, in Berlijn residerende interdisciplinaire kunstenaar. Hij begon als een vertaler van Russische poëzie, maar verlegde snel zijn terrein naar muziek als student van Mauricio Kagel. Zijn oeuvre strekt zich uit van poëzie naar muziek, van performance over beeldende kunst, naar schilder- en videokunst. Belangrijk is het proces van vertaling, waarin het ene medium in het andere transformeert. Poëzie wordt beeldende kunst, beeld wordt muziek, leven wordt kunst. Materie is het bindende element, een uitweg naar individuele vrijheid en identiteit, een middel om betekenis te overstijgen. Hij presenteert samen met Daan Vandewalle de liedcyclus I got to write this down en het lied London.

Daan Vandewalle is Belgiës meest gerenommeerde pianist binnen het canon van de Amerikaanse Avant-Garde. Hij studeerde onder Alvin Curran aan Mills College en nam o.a. Gordon Mumma's Music for Solo Piano (1960-2001) op voor New World Records. Hij is docent aan School of Arts (Gent) en werkte o.m. samen met David Moss, Fred Frith, Han Bennick, Chris Cutler en Tom Cora.

Ariane Jessulat (1968) is een in Berlijn residerende pianisten en zangeres. Ze studeerde aan universiteit van Berlijn en haalde haar master in muziektheorie. In 1999 haalde ze haar doctoraatstitel aan Elmar Budde. In 2004 werd ze aangesteld als professor in muziektheorie aan de universiteit van Würzburg. Haar onderzoeksveld is het analytische onderzoek naar het karakter van muzikale taal. In het begin van haar studies ontmoette ze Dieter Schnebel en werd ze deel van de Maulwerker muziek-theatergroep.

Praktische info :

Braublff (Materie und Laut) 2: Dieter Schnebel, Chris Newman, Arianne Jessulat, Daan Vandewalle
Vrijdag 10 oktober 2014 om 20.00 u
Cirque - Gent


Meer info : schoolofartsgent.be en www.kraak.net

Extra :
Dieter Schnebel : en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr, www.schott-international.com en youtube

14:14 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Argentijnse gitarist Carlos Moscardini brengt parels uit de pampas in Gent

Carlos Moscardini Geboren in Temperley, in de provincie Buenos Aires, verkent gitarist Carlos Moscardini (foto) de jazz, de klassieke muziek en de Argentijnse folklore. Na zijn studies aan het Conservatorio Julian Aguirre werkt hij gedurende vele jaren met de belangrijkste artiesten van de Argentijnse populaire muziek. Met eigen composities en een aantal CD-opnamen verovert hij een plaats tussen de groten van de Argentijnse gitaarmuziek. Het Conservatorium / School of Arts Gent nodigt Carlos Moscardini tijdens zijn tournee doorheen Europa uit voor een masterclass gitaar. Om de tweedaagse masterclass (9-10 oktober) af te sluiten geeft hij een concert in de Miry Concertzaal met eigen composities en arrangementen van Argentijnse volksmuziek en tango.

Praktische info :

Carlos Moscardini: Parels uit de pampas
Vrijdag 10 oktober 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent


Meer info : schoolofartsgent.be

Extra :
Carlos Moscardini op en.wikipedia.org en youtube

13:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Parels van de kamermuziek op vrijdagmiddag in De Munt

Concertini De Munt In de sfeervolle Grote Foyer van de Munt brengen de Concertini elke vrijdag van begin oktober tot einde mei op het middaguur vijfenveertig minuten kamermuziek die van ver of van nabij verband houdt met de hoofdlijnen van de opera-, concert- en recitalprogrammering. Musici van het huis brengen er met de diverse vaste ensembles en in wisselende formaties de bekende parels van de kamermuziek, maar ze gaan ook op zoek naar nieuwe paden, nieuw repertoire, nieuwe ontdekkingen... Je hoeft geen doorgewinterd kenner van kamermuziek te zijn om te komen meegenieten van deze exquise concertjes of om na te praten met de musici of met gelijkgestemde muziekliefhebbers. Deze middagconcerten worden elke vrijdag live uitgezonden op het Muntplein.

Een greep uit het programma :

Vrijdag 10.10.2014
Blaaskwintet van de Munt : Hongaars programma
- György Ligeti, 6 Bagatelles (1953)
- Ferenc Farkas, Antiche danze ungheresi del 17.secolo (1959)
- György Kurtág, Wind Quintet, op.2 (1959)
- Sándor Veress, Diptychon (1968)

Vrijdag 17.10.2014
Vier op een rij : de trombones
Jan Smets, Bram Fournier, Koen Severens, Geert De Vos
Belgische werken voor vier trombones van Flor Peeters, Jef Maes, Jan Van der Roost, Hans De Jong & Koen Severens


Vrijdag 24.10.2014
Saténik Khourdoian (viool), Jean-Noël Melleret (hoorn), Mara Dobresco (piano)
- Johannes Brahms, Trio Es-Dur für Horn, Violine und Klavier, op.40 (1865)
- György Ligeti, Trio for Horn, Violin and Piano (1982)

Vrijdag 31.10.2014
Blazersensemble van de Munt
- Richard Strauss, Sonatine Nr.2 Es-Dur für 16 Bläser 'Fröhliche Werkstatt' (1944-1945)
- Wim Henderickx, Mysterium voor 10 houtblazers (1989)

Vrijdag 16.01.2015
Kamermuziekensemble van de Munt
- Arvo Pärt, Fratres (1977) e.a.

Vrijdag 30.01.2015
Kamermuziekensemble van de Munt & Bruno Coppens (verteller)
- Robert Groslot, Le Marquis de Carabas (2010)

Vrijdag 20.02.2015
Raymond Dils, Femke Sonnen, Yuri Higashida, NN, Thomas Kanter
- Johann Nepomuk Hummel, Quartett Es-Dur für Klarinette und Streichtrio, S.78(1808)
- Robert Groslot, Painted Curves (2013)

Vrijdag 27.02.2015
Kamermuziekensemble van de Munt
- Kamermuziek van Wolfgang Rihm: Sine Nomine, für 5 Blechbläser (1985) - Fremde Szene III, für Violine, Violoncello und Klavier (1983-1984) - Über die Linie VI, für Altflöte, Violine und Violoncello (2004)

Vrijdag 13.03.2015
Vier op een rij: de hoorns
Jean-Noël Melleret, Bert Vanderhoeft, Rogier Steel, Mario Maes
- Franse muziek: werken van Jean Françaix, Eugène Bozza, Henri Tomasi e.a.

Vrijdag 20.03.2015
Els Van Zundert (fluit)
- Franse muziek

Vrijdag 27.03.2015
Kamermuziekensemble van de Munt
- Kamermuziek van Pascal Dusapin: Musique fugitive, pour trio à cordes (1980) - Laps, pour clarinette et contrebasse (1987) - Stanze, Dyade pour quintette de cuivres (1991) - Attacca, pour deux trompettes en ut et un timbalier (1991)

Praktische info :

Concertini De Munt: Chamber Music
Elke vrijdag van begin oktober 2014 tot einde mei 2015, telkens om 12.30 u
De Munt - Brussel


Meer info : www.demunt.be

13:30 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Peter Schat, Matthew Collings & Møster op Rumor festival voor avontuurlijke muziek in Utrecht

Rumor 78 Rumor is een festival voor avontuurlijke muziek in Utrecht. Centraal staat innovatieve muziek op de scheidslijn waar jazz, pop en gecomponeerde muziek samenkomen. Rumor wordt op onregelmatige basis georganiseerd met de gebruikelijke formule: drie concerten op drie locaties, voor één prijs. In de line up van deze editie muziek van Peter Schat, Matthew Collings en Møster!

Peter Schat - To You - Pandora (Tivoli Vredenburg)
Aart Strootman en ensemble F.C. Jongbloed
To You (1972) is een uitstekend voorbeeld van Schats politieke engagement. In het begin van de jaren zeventig verbiedt de gemeente Amsterdam het musiceren op straat. Dat heeft tot gevolg dat de politie 'op geheim gezag van de president-oligarch van de stadsrechtbank' gitaren inneemt. 'Alleen in 1971 al 280,' aldus de programmatoelichting. De gitaar heeft de hoofdrol in dit stuk van Schat. De bezetting: sopraan, twee orgels, drie basgitaren, vier piano's, zes gitaren en zes manshoge bromtollen. Met zo'n bezetting drijft het stuk in zijn handen niet anders dan tot waanzin. To You is het huzarenstukje voor gitaristen: "In de (Nederlandse) muziekgeschiedenis is dit aantal (bas)gitaren uniek." Aldus Aart Strootman, die het stuk gaat dirigeren: "Draaiende tollen, gemier op klassieke gitaren, gebrom op basgitaren, hamerende piano's, naadloze transities van improvisatie naar uitgeschreven noten, orgels die het geheel met dikke clusters aankleden en de solist maakt door alle registers de meest waanzinnige uithalen…. Uitgecomponeerde muzikale gekte - zeer meeslepend."

Matthew Collings - RASA
Voordat hij zich definitief in Edinburgh vestigde woonde componist en geluidskunstenaar Matthew Collings gedurende zes jaar in IJsland. Daar schreef hij een aantal albums die uitgebracht zijn onder de naam van zijn lo-fi/ambient project "Sketches for Albinos". Daar ook ontmoette hij Ben Frost, met wie hij nauw samenwerkte. Zijn muziek kan grofweg beschreven worden als 'een elementaire kronkeling van elektroakoestische (de)compositie', variërend van zeer korte, delicate momenten van intimiteit tot een allesoverheersend lawaai. De muziek is compositioneel, melodisch en qua geluid vaak overweldigend. Hiermee overbrugt hij de kloof tussen Steve Reich en avant-garde gitaarmuziek. Collings kreeg voor zijn eerdere albums al uitgebreid lof toegezwaaid door de internationale gemeenschap.

Møster! - Cloud 9 (Tivoli/Vredenburg)
Na een hectische festival zomer waarin Kjetil Møster op tournee was met uiteenlopende muziekgroepen, staat hij nu klaar om het 2de album van zijn favoriete band Møster!  te promoten. Hij wordt vergezeld door de legendarische Hans Magnus 'Snah' Ryan, gitarist/vocalist van Motorpsycho, Nikolai Hængsle Eilertsen, bassist in Elephant9, en drummer Kenneth Kapstad, eveneens van Motorpsycho.
De band is oorspronkelijk het resultaat van een opdracht voor het  Kongsberg Jazz Festival 2010. Hun eerste album,  'Edvard Lygre Møster' , werd maart 2013 uitgebracht en kreeg lovende kritieken. Album nr 2 werd op 12 september uitgebracht op het Noorse label Hubro. De titel 'Inner Earth' suggereert dat de band opnieuw een grote stap voorwaarts maakt op het progrock pad, maar ze blijven toch trouw aan de improvisaties vanuit de jazz en de klankstructuur van de psychedelische muziek. Møster neemt je mee op een oorverdovende en intense reis diep onder het aardoppervlak.

Praktische info :

Rumor 78 - Festival voor avontuurlijke muziek
Donderdag 9 oktober 2014 vanaf 20.30 u
Op verschillende locaties in Utrecht (Nl)


Meer info : www.rumor.nl

13:03 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook