01/12/2014

Vilde Frang & Michail Lifits brengen Grieg, Schubert, Lutoslawski en Richard Strauss in Bozar

Witold Lutoslawski De Noorse Vilde Frang werd gelauwerd als Young Artist of the Year 2010. Ze vormt een innemende tandem met Michael Lifits, nu al vergeleken met de legendarische Wilhelm Kempff. Woensdag in Bozar brengen ze werk van Edvard Grieg, Mozart,Witold Lutoslawski en Richard Strauss.

Het begrip vrijheid krijgt een extra dimensie in het werk van Witold Lutoslawski (foto). De Poolse componist werd in eerste instantie sterk beïnvloed door het modernistische idioom van Béla Bartók, maar vond pas echt een eigen stijl nadat hij het 'Pianoconcerto' van John Cage had gehoord. De naam van deze laatste zal wellicht altijd verbonden blijven aan het principe van de aleatoriek of muzikale onbepaaldheid. Eenvoudig gesteld wil dat zeggen dat Cage het toeval binnenbracht in het compositieproces. Hij liet bijvoor beeld toonhoogtes en ritmes bepalen door de dobbelsteen; of hij liet uitvoerders bij het spelen zelf keuzes maken, die niet door hem in de partituur waren vastgelegd. Daarmee deed hij afstand van het romantische beeld van de componist, een vormgevend genie, een schepper van kunst die telkens opnieuw geactualiseerd wordt door de musici. De muziek ontstond buiten zijn almachtige controle over structuren.

In 'Jeux Vénitiens' (1960-61) experi menteerde Lutosławski met aleatorische technieken door muzikanten zelf te laten kiezen met welke ritmes ze zijn (atonale) melodische lijnen uitvoerden ('aleatorisch contrapunt' noemde hij dat). De uitvoerders werden mee componist, participeerden aan het creatieve proces op een manier die verder ging dan de partituurinterpretatie zoals die in de klassiek-romantische traditie bestond. De 'Partita' (1984) voor viool en piano is een veel later werk maar nog steeds werkte Lutosławski met aleatorische passages. Tussen de delen 'Allegro Giusto', 'Largo' en 'Presto' zitten secties met als aanduiding 'Ad Libitum' (vert.: naar believen). Daarbij vermeldt de componist dat "de viool en pianopartijen op geen enkele manier gecoördineerd moeten worden". De musici moeten zelf voelen hoe ze zich ten opzichte van elkaar door de muziek willen bewegen - alsof ze een cadenza spelen maar dan niet alleen.

Lutosławski's artistiek vrijheidsbegrip vertaalt zich in een afstand doen van controle, van macht ten voordele van de "uitvoerende musici". Het is niet altijd eenvoudig om een link te leggen tussen de artistieke opvattingen van een componist en diens maatschappelijke en politieke overtuigingen. Over dat onderwerp zijn al boeken volgeschreven. Een eenvoudige één-op-één relatie is er haast nooit. En toch, En toch, Beethoven had zeer expliciete ideeën over de maatschappij en kunst- vrijheid stond centraal. Lutosławski was politiek actief in de Poolse anti-nazistische beweging en was als kunstenaar slachtoffer van nazistische en stalinistische censuur. Er zijn parallellen, stof tot nadenken...

Programma :

  • Edvard Grieg, Sonate voor viool en piano nr. 1, op. 8
  • Wolfgang Amadeus Mozart, Sonate voor viool en piano, KV 481
  • Witold Lutoslawski, Partita voor viool en piano
  • Richard Strauss, Sonate voor viool en piano, op. 18

Praktische info :

Vilde Frang & Michail Lifits : Grieg, Schubert, Lutoslawski, Richard Strauss
Woensdag 3 december 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra :
Witold Lutoslawski op www.musicsalesclassical.com, en.wikipedia.org en youtube
Witold Lutoslawski (1913 - 1994) : Poolse tussenpaus op www.musicalifeiten.nl

Beluister alvast dit fragment uit Lutoslawski's Partita voor viool en piano

22:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Paradise Lost : het verloren paradijs in de Bijloke

Paradise Lost Muziekcentrum De Bijloke organiseert van 4 tot 13 december 2014 het festival Paradise Lost, dat ons laat dromen van een betere wereld. Op het programma staan projecten van LOD, SPECTRA, Gerda Dendooven, Les Siècles, Il Fondamento en Ensemble Adapter.

Lâchez tout!/Enough already is een concert, een theatervoorstelling en een film in één, Dit werk van François Sarhan in een productie van LOD muziektheater is de opener van het festival. Het SPECTRAensemble brengt het concerto Kubrick's Bone van Luca Francesconi. De componist vond voor zijn stuk inspiratie bij Stanley Kubricks film 2001: A Space Odyssey. Paradise lost is een muzikale vertelling voor kinderen uitgevoerd door Gerda Dendooven en Rudi Genbrugge. Het verhaal is gebaseerd op het gelijknamige beroemde gedicht van John Milton. De Franse romantische componist Félicien David werd in zijn tijd bewonderd door zijn Franse collega's als Hector Berlioz, Camille Saint-Saëns, Charles Gounod, Georges Bizet, Léo Delibes en Albert Roussel. Het Franse orkest Les Siècles en het Vlaams Radiokoor interpreteren zijn ode-symfonie 'Christophe Colomb' op historische instrumenten uit het midden van de 19de eeuw. Il Fondamento is het geesteskind van hoboïst Paul Dombrecht. Het ensemble stelt zich tot doel, muziek uit de 18de en 19de eeuw te doen klinken zoals ze in haar tijd klonk. Op het slotevenement van het festival spelen ze het oratorium La Giuditta van de Portugese componist Francisco Antonio de Almeida (1702-1755).

Praktische info :

Paradise Lost
Van donderdag 4 t.e.m. zaterdag 13 december 2014
Muziekcentrum De Bijloke - Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.debijloke.be

01:46 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Q-O2 Winter School: Interpretations

Interpretations Q-O2 organiseert van 4 t.e.m. 7 december 2014 een Winter School rond het thema 'interpretations'. Een waaier aan concerten, performances, workshops en lezingen zet de bijzondere relatie tussen creaties en makers in de kijker. Het publiek mag zich verwachten aan unieke klankbelevenissen op de snijlijnen van experimentele muziek, sound art, performance en kunst met internationale bijdragen van Manfred Werder, Peter Ablinger, Charles Curtis, Franziska Windisch, Andrea Neumann & Mario de Vega, Robin Hayward, Guy De Bièvre, Joanna Bailie, Compost and Height, Catherine Lamb, Frederik Croene, Gwenaëlle Rouger, Angharad Davies, Okkyung Lee, David Helbich, Dafne Vicente-Sandoval & Ivan Palacký, Jennifer Walshe, Ruta Vitkauskaite & Karl Heinz Jeron & Bartaku. Tijdens het festival wordt bovendien een nieuwe publicatie die diverse artistieke invalshoeken rond 'interpretations' belicht voorgesteld.

Is alle kunst een kwestie van interpretatie? Een vertaling van ideeën in een andere vorm, een nieuw kader of nog onbekende context? Is editing een eigentijdse vorm van interpretatie? Hoe filtert het geheugen ons luisteren? Wie is de auteur? In dit festival onderzoeken concerten, lezingen en workshops verschillende aspecten van het thema 'interpretations' en de bijzondere relatie tussen creaties en hun makers. Compositie en improvisatie, uitvoeringsprincipes, notatiemogelijkheden, het potentieel en de grenzen van klank of geheugenstrategieën zijn maar enkele voorbeelden van bijdragen die nieuwe benaderingen van klank en muziek overspannen.

Praktische info :

Festival Interpretations
Van donderdag 4 t.e.m. zondag 7 december 2014
Q-O2 - Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.q-o2.be

01:19 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Tweevoudige hommage aan Robert Ashley in Gent

Robert Ashley Op woensdag 3 december brengt Kraak in samenwerking met OFFoff een eerbetoon aan Robert Ashley met 3 films waarin hij betrokken was. Van regisseur John Sandborn tonen ze 'Cause & Effect' (1988) waarin Robert Ashley figureert naast Julia Heyward in een dynamische mix van dans, performance en special effects. George Manupelli maakte in 1960 de experimentele kortfilms Housing en The Bottleman, waarvoor Robert Ashley de muziek schreef en realiseerde. The Bottleman toont verschillende episodes, en mogelijke eindes in het leven van een zwervende flessenman.

In maart van dit jaar overleed de Amerikaanse componist Robert Ashley, die samen met figuren als Alvin Lucier en Gordon Mumma deel uitmaakte van de avant-gardistische Sonic Arts Union. Hij laat een massief en zeer persoonlijk oeuvre na dat balanceert op de grens van pop-art, spoken word, elektronica, performance, minimalisme en video-opera. Met zijn karakteristieke bezwerende stem loodste hij de luisteraar door bevreemdende verhalen uit Amerikaans Urbania. Bijgestaan door een handvol muzikanten breng bariton Thomas Buckner op dinsdag 9 december een hommage aan deze tegendraadse persoonlijkheid en presenteert een greep uit Ashley's laatste werken. Klankkunstenaars Lieven Martens en Floris Vanhoof schreven voor de gelegenheid elk een nieuw werk. Zo is een einde ook altijd maar weer een nieuw begin.

Praktische info :

A Tribute to Robert Ashley
Woensdag 3 december 2014 om 20.00 u
Art cinema OFFoff - Gent


Meer info : www.offoff.be en www.kraak.net
-----------------------------
Saluut Robert Ashley
Dinsdag 9 december 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Gent


Meer info : schoolofartsgent.be en www.kraak.net

Extra :
Robert Ashley : www.robertashley.org, en.wikipedia.org en youtube

00:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

30/11/2014

Artemis Quartett speelt Smetana, Vasks en Dvorak in Brussel

Peteris Vasks Het Artemis Quartett heeft een ijzersterke reputatie en treedt geregeld met veel bijval op in Brussel. Het programma staat deze keer in het teken van Bohemian Rhapsody en omvat natuurlijk Smetana en Dvorák, maar ook een nieuwigheid: een kwartet van de Letse componist Peteris Vasks (foto).

Hoewel Pēteris Vasks 1946) al op 8-jarige leeftijd zijn eerste compositie schrijft, begint hij zijn muzikale studie met de contrabas. Van 1963 tot 1978 is hij contrabassist bij verschillende Letse orkesten. In deze tijd gaat hij ook compositie studeren in Riga. Pēteris Vasks verwerkt oude Letse muziek in zijn composities en zijn muziek gaat meestal over de strijd van mens en natuur. In het begin viel zijn stijl op door de vele aleatorische experimenten. Inspiratie haalde hij bij Lutoslawski, Penderecki en Crumb. Latere werken gebruiken elementen uit de Letse volksmuziek.

 Programma :

  • Bedrich Smetana, Strijkkwartet nr. 1, "Uit mijn leven"
  • Peteris Vasks, Strijkkwartet nr. 5
  • Antonin Dvorak, Strijkkwartet nr. 13, op. 106

Praktische info :

Artemis Quartett : Smetana, Vasks, Dvorak
Maandag 1 december 2014 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.artemisquartett.de

Extra :
Peteris Vasks op en.wikipedia.org, www.schott-music.com en youtube

23:44 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

29/11/2014

Pierrot Rewrite voert je terug naar de bakermat van de muzikale moderniteit

Pierrot Rewrite Pierrot Lunaire van Arnold Schönberg - een creatie van een eeuw geleden - was één van de werken die de geboorte van de artistieke moderniteit inluidde: "Het plexus solaris (…) van de muziek uit het begin van de 20ste eeuw", poneerde Igor Stravinsky. Misschien toch eerder 'luna plexus', want deze cyclus van 22 expressionistische melodrama's ademt de nacht uit en was geïnspireerd door de gedichten van de Belgische symbolist Albert Giraud. Met dit Opus 21 - geschreven voor een zangeres-redenaar en een kwintet instrumentalisten - vond Schönberg het 'Sprechgesang' uit: de gesproken- gezongen stijl, die een onwaarschijnlijke aanhang zou kennen. Het project Pierrot Rewrite dompelt zich opnieuw onder in de poëzie van Albert Giraud en verzoekt hierbij 22 componisten evenveel gedichten uit de originele Pierrot Lunaire (een cyclus van 50) muzikaal te vertalen. De confrontatie tussen deze 22 miniaturen - werken van componisten met een zeer diverse esthetiek - en het originele meesterwerk voert ons terug naar de bakermat van de muzikale moderniteit.

Het project Pierrot Rewrite dompelt zich opnieuw onder in de poëzie van Albert Giraud en verzoekt hierbij 22 componisten evenveel gedichten uit de originele Pierrot Lunaire (eencyclus van vijftig) muzikaal te vertalen - of ze nu wel of niet door Schönberg werden gebruikt. De voorwaarden waren: het niet overschrijden van 2'15'' en of het gebruik van (een deel van) het originele instrumentarium, namelijk piano, fluit/piccolo, (bas)klarinet, (alt)viool en cello, of het gebruik van de elektroakoestiek. De confrontatie tussen deze 22 miniaturen, werken van componisten met een zeer diverse esthetiek - in een scenografie van François Schuiten, Alexandre Obolensky en Thomas Delord - en het originele meesterwerk, vertolkt in het tweede deel van het programma, voert ons terug naar de bronnen van de muzikale moderniteit.

Praktische info :

Ensemble Musiques Nouvelles : Pierrot Rewrite
Zondag 16 november 2014 om 16.00 u
Hallen van Schaarbeek - Brussel


Meer info : www.arsmusica.be en www.musiquesnouvelles.com

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica slaat brug tussen minimalisme en Maximalist!, 20/11/2014

20:15 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Percussioniste Jessica Ryckewaert verkent verschillende muzikale continenten

Jessica Ryckewaert Dit recital voor percussie, opgebouwd rond een creatie van Claude Ledoux (in opdracht van Ars Musica), verkent niet enkel verschillende muzikale continenten, maar keert ook terug naar de bronnen van het minimalisme. Geschreven in 1968 was 1+1 van Philip Glass inderdaad zijn eerste stuk dat op strenge wijze dàt principe van compositie hanteerde waarbij elementen gaandeweg worden toegevoegd. Eén jaar eerder betekende Piano Phase (vervolgens uitgeschreven voor marimba) Steve Reichs allereerste poging om de techniek van de defasering toe te passen op het instrument. Twee decennia later mengde de Zuid-Afrikaanse postminimalist Kevin Volans deze verworvenheden met elementen eigen aan de traditionele Afrikaanse muziek, al is Who She Sleeps With a Small Blanket uit 1985 in de eerste plaats ontworpen als een studie van de virtuositeit. Gegrepen door niet-Europese culturen stelt François-Bernard Mâche Phénix (1982) voor, een indrukwekkende auditieve beproeving die zijn verleden als concreet muzikant verraadt. Even wonderlijk is Fertility Rites van de Griek-Canadees Christos Hatzis (1997), de vrucht van zijn fascinatie voor de Eskimocultuur, waarin de marimba in dialoog treedt met elektronisch bewerkte keelgezangen.

Praktische info :

Jessica Ryckewaert : Volans, Mâche, Glass, Hatzis, Reich
Zaterdag 29 november 2014 om 20.00 u
Volkshuis - Brussel


Meer info : www.arsmusica.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica slaat brug tussen minimalisme en Maximalist!, 20/11/2014

00:48 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Bl!ndman schotelt historisch programma voor

Maximalist : Peter Vermeersch & Eric Sleichim Tussen 1983 en 1989 vormde de Belgische groep Maximalist! - opgericht door Thierry De Mey en Peter Vermeersch en al snel vervoegd door Eric Sleichim en Walter Hus - het enige waardige Europese antwoord op het Amerikaanse minimalisme. De groep schuwde de dissonantie niet, noch de amplificatie of de rock'n roll achtige energie: zij wilden het lichaam terug in het centrum van de muzikale act plaatsen met stukken die als de mechaniek van een horloge in elkaar zitten. Niet geheel verwonderlijk was dat hun eerste wapenfeiten aan de zijde waren van de toenmalige newwavechoreografen. Van het virtuoze Contre Six (1983) - een confrontatie tussen zes instrumentalisten en een elektronische 'looping' - tot de verbluffende saxsolo in Scrum (1985): Bl!ndman schotelt ons een historisch programma voor - wat gerust letterlijk mag worden opgevat vermits het ensemble van origine een saxofoonkwartet was, opgericht in 1988 door Eric Sleichim.

De muzikanten-componisten van Maximalist! gooiden de mystieke dimensie van deze stijl overboord en voedden deze repetitieve muziek met een zekere stravinskiaanse afstand en bitterheid maar tegelijk ook met de kracht en fysicaliteit van de rock'n roll. Hun werken verwezen duidelijk naar de compositieschema's van de Frans-Vlaamse polyfonisten uit de Renaissance (canons, prolaties, palindromen en hiktechnieken). Ze schuwden de dissonantie niet, noch de amplificatie, het bruisende en al evenmin de humor. Bovendien waren zij er vooral op uit om het lichaam terug in het centrum van de muzikale act te plaatsen en de disciplines en het publiek dichter bij elkaar te brengen. Het mag dan ook niet verbazen dat hun eerste wapenfeiten aan de zijde waren van de meest illustere vertegenwoordigers van de newwavechoreografie van toen: Anne Teresa de Keersmaeker, Wim Vandekeybus en Michèle Anne De Mey. Het was overigens voor de allereerste choreografie van Michèle Anne De Mey dat haar broer Thierry De Mey zijn Balatum (1984) componeerde. Dit stuk - geschreven voor een vervlechting van heteroclite percussie - is een nauwkeurige machinerie die zich kan meten met de precisie van een horlogemechanisme. Dat is evenzeer het geval voor het Contre Six, een stuk uit datzelfde jaar en geschreven voor quatre mains (met Peter Vermeersch): zes instrumentalisten (twee pianisten en een saxofoonkwartet, zoals de Habanera uit 1983) en 'een looping' - de zes musici wedijveren met de onpare ritmes om het 6/8 ritme te counteren en dit in een radarwerk dat zowel diabolisch als euforisch aandoet. Drie jaar later verscheen het vermaarde Musique de Table, een stuk voor drie percussionisten die trommelen op kleine tafeltjes - gecomponeerd voor het gezelschap van Wim Vandekeybus - dat de strikte grens tussen muzikale geste en choreografie liet vervagen. Van het virtuoze Five To Five van Walter Hus (1984) - gecomponeerd voor een defilé van de stylist Yohji Yamamoto - tot de verbluffende saxsolo in Scrum (1985): Bl!ndman schotelt ons een historisch programma voor. 'Historisch' mag gerust ook letterlijk worden opgevat, in de zin van 'samen een geschiedenis delen'. Zo was het ensemble oorspronkelijk een saxofoonkwartet - in 1988 door Eric Sleichim opgericht - toen hij nog deel uitmaakte van Maximalist! Lié / Délié is zelfs de allereerste partituur die hij voor deze formatie heeft gecomponeerd.

Praktische info :

Bl!ndman : Minimal-Maximal
Zaterdag 29 november 2014 om 20.00 u
La Raffinerie - Brussel


Meer info : www.arsmusica.be en www.blindman.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica slaat brug tussen minimalisme en Maximalist!, 20/11/2014

00:32 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

28/11/2014

Ictus brengt Aperghis en Stravinsky in Brussel

Georges Aperghis Op het moment waarop men de honderdste verjaardag van het begin van de eerste wereldoorlog herdenkt, belicht het Ictus ensemble twee werken (met een interval van een eeuw tussen beide composities) die zich laten lezen als twee beschouwingen over de psychologische verwoestingen die de oorlog aanricht, maar waarvan ook de kracht van de allegorische dimensie uitgaat. Zo vergaat het de mythe van Faust die de grondslag vormt van Igor Stravinsky's l'Histoire du Soldat. Het stuk stamt uit 1917, toen Stravinsky de schrijver Charles-Ferdinand Ramuz had ontmoet, na zijn vlucht naar Zwitserland. Dit 'mimidrama' voor drie vertellers en zeven instrumentalisten is schatplichtig aan de populaire muziek, het circus en de militaire marchen en creëert zo een quasi fantastische sfeer. Geschreven voor bariton en klein ensemble verwijst Le Soldat Inconnu van Georges Aperghis (2014) naar de mythe van Babel, dwars door Franz Kafka's novelle Das Stadtwappen heen, waarin de bouw van de toren van Babel en de conflicten die dit proces met zich meebracht met elkaar in verband worden gebracht. Dit werk van Aperghis is een metafoor voor de psychologische verwoesting en de versplintering van de persoonlijkheid van zij die oorlog voeren en wordt gekenmerkt door een dichte, gespannen, broeierige en in kwarttonen geschreven muzikale schriftuur, doorspekt met elektriserende kleuren.

Praktische info :

Ictus : Soldat
Zaterdag 29 november 2014 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel


Meer info : www.arsmusica.be en www.ictus.be

Extra :
Georges Aperghis : www.aperghis.com, brahms.ircam.fr, UbuWeb Sound en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica slaat brug tussen minimalisme en Maximalist!, 20/11/2014

20:56 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Quatuor Amôn & Sylvain Kassap in het Muziekinstrumentenmuseum

Quatuor Amôn Een familieverhaal. Of liever een verhaal over families. John Zorn en Fred Firth hebben in duo meerdere platen uitgebracht. Eerstgenoemde heeft laatstgenoemde regelmatig op zijn label Tzadik verwelkomd, dat ook twee platen heeft gewijd aan Pierre-Yves Macé's muziek. Fred Firth werkte trouwens samen met de contrabassist Barre Phillips en vormde ooit een trio met Denis Levaillant... Familie of geen familie, de hier aanwezige muzikanten - naast de gedeelde affiniteiten die hen dichter bij elkaar brengen - munten uit in het neerhalen van de obstakels die onophoudelijk de muzikale stromingen verdelen. Allen hebben zich, naast hun praktijk van geschreven muziek, ook opengesteld voor de niet-klassieke muziek, of het nu gaat om jazz, experimentele rock of geïmproviseerde en elektronische muziek. Allen - zoals Bruno Letort schreef over Philippe Valembois - beschouwen "de exploratie als het enige aanvaardbare credo van de artiest."  Lelekovice (1990) is het eerste strijkkwartet van Fred Frith: het draagt de naam van het dorp uit de Tsjechische Republiek, waar destijds de violiste Iva Bittova woonde en die de componist net ontmoet had. Hij droeg deze wonderlijk geïnspireerde en ontroerende suite in negen bewegingen - gekleurd door en verwijzend naar de Tsjechische folklore - aan haar op. Volgens John Zorn was het de opdracht voor de Cat O' Nine Tails, in 1998 gegeven door het Kronos Kwartet die zijn hernieuwde interesse voor de klassieke compositie op gang bracht: vele subtiele citaties en teugelloze energie laten zich opvolgen door krankzinnige stijlbreuken, waarbij de passages met grote zorg worden afgewisseld en waarvan het geruis doet denken aan het foltertuig waarvan de titel van deze partituur afstamt. Ontdekt door John Zorn, die in 2002 zijn eerste plaat Faux-Jumeaux uitbracht, heeft Pierre-Yves Macé voor deze opdracht van Ars Musica willen werken aan het principe van de lus: een vrij lange lus, niet onmiddellijk repetitief, waarvan elke iteratie samengaat met de wijziging van één enkele parameter - soms nagenoeg onmerkbaar - en die de componist toelaat een zekere vormelijke continuïteit te ervaren terwijl hij verblijft in het register van de fragmentatie dat hem eigen is… Niet minder hybride en panoramisch zijn de universa van Denis Levaillant en Philippe Valembois. In het bijzonder eerstgenoemde greep de kans, na twintig jaar lang het 'klassieke' milieu ontvlucht te hebben, om nagenoeg alle denkbare werelden te verkennen. Hij werkte hiervoor onder meer samen met de voornaamste Franse choreografen, regisseurs en circusartiesten; evenveel ervaringen die het werk hebben gevoed waaraan hij zich sinds de jaren '90 wijdde. Herwerkte familiegeschiedenissen, in zekere zin.

Praktische info :

Quatuor Amôn & Sylvain Kassap : Macé, Valembois, Levaillant
Zaterdag 29 november 2014 om 15.00 u
MIM - Brussel


Meer info : www.arsmusica.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica slaat brug tussen minimalisme en Maximalist!, 20/11/2014

20:25 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook