01/06/2015

Holland Festival focust op Turkije en Pierre Boulez

Holland Festival Op zaterdag 30 mei barstte het Holland Festival weer met volle geweld los. De 68ste editie van het Holland Festival opende op 30 mei in Koninklijk Theater Carré met het concert Boğazı Geçen Şarkılar (Songs across the Bosporus) door het folkensemble Kardes Türküler. Hoofdgast was de klassiek geschoolde diva van de Turkse popmuziek, Candan Erçetin. Tijdens deze editie maakt ook de Nederlands-Turkse zangeres en pianiste Karsu Dönmez haar opwachting. Het festival 2015 heeft binnen de brede programmering drie focussen: een eerbetoon aan de dan negentigjarige Pierre Boulez, aandacht voor Turkije in een breed muzikaal programma en onder de titel Power and the people toont het festival een aantal voorstellingen dat gaat over leiderschap en over vrouwen die obstakels overwinnen die zij op hun pad vinden. In totaal presenteert het Holland Festival 45 producties met 99 voorstellingen, concerten en evenementen, verdeeld over 25 dagen. Het festival duurt van 30 mei tot en met 23 juni 2015

Ruth Mackenzie, die het Holland Festival sinds september 2014 artistiek leidt, omarmt de Holland Festival-koers: de traditie van innovatie en het tonen van wereldklasse met een brede blik naar alle continenten. Zij maakt een mix van makers die worden geïntroduceerd en gevestigde namen. Hierbij gelden traditionele presentatievormen niet meer als vanzelfsprekend en richt zij zich in de komende jaren meer op gratis toegankelijke evenementen voor een breed publiek. De openingsdag van het festival bevat naast het concert in Carré ook een openingsfeest in samenwerking met 3FM en 3voor12. Een grote dj-set wordt live gestreamd zodat iedereen thuis zijn eigen openingsfeest kan houden. Tevens wordt samen met het Stedelijk Museum ‘s middags een gratis toegankelijke installatie op het Museumplein geopend van beeldend kunstenaar Liam Gillick.

De focus op Turkije en Pierre Boulez voert het muziekprogramma aan. In Paradiso klinkt de soefimuziek van Al-Kindi en Mercan Dede in A Night under Eastern Skies en de symfonische rock van mor ve ötesi en Şebnem Ferah. Het Gurdjieff Folk Instruments Ensemble speelt Armeense muziek van Gurdjieff en Komitas. Het festival eert de 'grand maître' van het muzikale experiment, componist Pierre Boulez. Sleutelfragmenten uit zijn oeuvre zijn te horen in Beyond the Score®: a portrait of Pierre Boulez, uitgevoerd door Asko|Schönberg en Slagwerk Den Haag en vormgegeven door architect Frank Gehry. In de Gashouder speelt Ensemble intercontemporain Boulez' baanbrekende compositie Répons. In het laatste festivalweekend zal ook werk van Boulez te horen zijn tijdens de nieuwe Holland Festivaltraditie: 12 Hour PROM, een twaalf uur durende concertreeks met dit jaar onder andere Eva-Maria Westbroek, het Radio Filharmonisch Orkest en Anna Calvi & Metropole Orkest. Klangforum Wien ontwikkelt in 25 uur de nieuwe Europese hoofdstad Urbo Kune in het Muziekgebouw aan 't IJ, met medewerking van onder andere Burgemeester Van der Laan, Francine Houben en Arnon Grunberg. Tenslotte lanceert het Holland Festival de campagne Red de fagot. Tijdens het festival zullen acht korte wereldpremières ten gehore worden gebracht waarin de schoonheid van dit instrument tot zijn recht komt.

Een deel van het theaterprogramma herbergt het thema Power and the people. Het roemruchte Spaanse gezelschap La Fura dels Baus komt met M.U.R.S., een smart show over een maatschappij die gedreven is door technologische ontwikkelingen. Het Chileense gezelschap La Re-sentida keert terug op het festival met La imaginación del futuro, over de gevolgen van politieke besluiten. Het Gorki-theater speelt Der Untergang der Nibelungen, een moderne versie van het Nibelungenlied in regie van Sebastian Nübling. In Kings of war van Toneelgroep Amsterdam combineert regisseur Ivo van Hove drie van Shakespeares koningsstukken. De positie van vrouwen en hoe zij hun obstakels overwinnen, komt aan de orde in Oh My Sweet Land van Amir Nizar Zuabi, What if they went to Moscow? van Christiane Jatahy, You are my destiny van Angélica Liddell en in Lulu van Alban Berg door De Nationale Opera.

Naast Lulu bevat de muziektheaterprogrammering de Japanse popopera The End van Keiichiro Shibuya met virtuele superster Hatsune Miku. Nederlandse makers werken samen met Chinese kunstenaars. Componist Arnoud Noordegraaf brengt een nieuwe opera: As Big As The Sky, met decors en video van Ai Weiwei. Documentairemaker Frank Scheffer volgt in Het Innerlijke Landschap Guo Wenjing tijdens het componeren van zijn nieuwste opera Si Fan die tijdens het Holland Festival in wereldpremière gaat.

De dansprogrammering wordt aangevoerd door Extremalism, een omvangrijk werk van Emio Greco en Pieter C. Scholten met 30 dansers van ICKamsterdam en Ballet de Marseille dat zijn wereldpremière beleeft tijdens het Holland Festival 2015. Boris Charmatz komt terug naar het festival met de nieuwe voorstelling manger. Het Cullberg Ballet uit Zweden brengt een double bill met nieuw werk van choreograaf Trajal Harrell en een choreografie van Eszter Salamon.

Enkele highlights :

- Répons, de baanbrekende compositie van Pierre Boulez. Het Holland Festival eert dit jaar de bijna 90-jarige componist Pierre Boulez met verschillende concerten. In de Gashouder wordt Répons uitgevoerd door Ensemble Intercontemporain onder leiding van Matthias Pintscher op zondag 14 juni.
In zijn baanbrekende compositie Répons (1981-1984) koppelde Pierre Boulez, de 'grand maître' van het muzikale experiment, voor het eerst het traditionele instrumentarium van de uitvoerenden aan realtime digitaal gemanipuleerd geluid. Vanwege het spiraalvormige karakter van de compositie en de ruimtelijke opstelling van ensemble, solisten, luidsprekers én publiek is de Gashouder de ideale zaal om het spannende spel van heden en verleden, vraag en antwoord tot zijn recht te laten komen. Boulez' ouwe getrouwen van het Ensemble intercontemporain en de klanktovenaars van het door Boulez opgerichte IRCAM spelen onder leiding van Matthias Pintscher het stuk twee keer, zodat het publiek in de pauze van plaats kan wisselen om het vervolgens vanuit een heel ander perspectief nogmaals te beluisteren. Een unieke kans om dit iconische werk in al zijn finesses te leren kennen.

- Baroque Revisited is een concert door Berlijns Solistenensemble Kaleidoskop. Het ensemble katapulteert de muziek van barok componisten Bach, Mealli, Von Biber en Barrière naar de 21ste eeuw en maken daarbij gebruik van de gehele concertruimte op donderdag 18 juniin Muziekgebouw aan 't IJ. 
Vier oude meesters. Vier jonge, aanstormende solisten. Baroque Revisited katapulteert de muziek van Bach, Pandolfi Mealli, Von Biber en Barriere naar de 21ste eeuw, in een theatrale uitvoering die de mogelijkheden van de concertzaal maximaal benut. Componiste Sarah Nemtsov (1980) smeedde alles aaneen tot een nieuw, avondvullend werk, waarin de parallellen en contrasten tussen de componisten door de ruimtelijke opstelling van de solisten en de strijkers van Solistenensemble Kaleidoskop een sterk fysiek karakter krijgen.

- De New Yorkse schrijver en regisseur Annie Dorsen maakt voorstellingen gebaseerd op wiskundige formules en programmeertalen voor computers. Ze is actief in een grote verscheidenheid aan disciplines, waaronder theater, film, dans en theatrale performances. Holland Festival presenteert de wereldpremière van haar nieuwste werk Yesterday Tomorrow, een muzikale reis door de ruimte, van Yesterday van The Beatles tot Tomorrow uit de musical Annie. De weg daartussen is gebaseerd op algoritmes en onvoorspelbaar. Yesterday verdwijnt steeds verder uit het gehoor en Tomorrow wordt steeds herkenbaarder. Op donderdag 4 juni in Muziekgebouw aan 't Ij.

- Koeien is een muziektheaterwerk van en óver componist en jazzpianist Misha Mengelberg. Guus Janssen en Cherry Duyns creëerden een voorstelling met teksten en muziek van Mengelbergs onvoltooide werk die in haar absurdisme toch onmiskenbaar Mengelberg is, waarin een wonderlijk personage, gespeeld door Pierre Bokma, aanwezig is dat doet denken aan de maestro zelf. Op dinsdag 9 (wereldpremière) en woensdag 10 juni in de Stadsschouwburg Amsterdam.

Praktishce info :

Holland Festival
Van zaterdag 30 mei tot en met dinsdag 23 juni 2015
Op verschillende locaties in Amsterdam
(NL)

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.hollandfestival.nl

18:53 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

23/05/2015

Trombone de luxe voor zondagskinderen zonder oorkleppen

Wim Henderickx Een bastrombone in de kamermuziekreeks van deFilharmonie ? Euh… waarom niet eigenlijk? Zomerluie hangmatmelodieën, voortvarende fuga's, zwoele tango's, jazzy malligheden en laatromantische melancholie. Voor zondagskinderen zonder oorkleppen. Op het programma werk van Jan Sandström, Wim Henderickx (foto), Astor Piazzolla, Daniel Schnyder en Richard Strauss.

Jan Sandström - Sang till Lotta
De Zweedse componist Jan Sandström werd wereldberoemd dankzij zijn 'Motorbike Concerto', waarin een trombonist zich ontpopt als een voorbijzoevende motorrijder. Maar de componist heeft ook minder waaghalzige muziek op zijn naam. Sang till Lotta is het zusterstuk van zijn beroemde concerto: een ontroerend lied voor een meisje dat trombone leert spelen.

Wim Henderickx - African Suite
In African suite voor viool en percussie worden twee instrumenten die kenmerkend zijn voor twee totaal verschillende culturen met elkaar geconfronteerd. Hierdoor ontstaat een vermenging van Westerse melodiek met Afrikaanse ritmiek. Door het gebruik van een ritmisch ostinaat patroon met wisselende maatsoorten en door het plaatsen van onregelmatige ritmische accenten binnen een constant metrum krijgt dit werk een zeer opzwepend karakter.

Astor Piazzolla - Café 1930 en Night Club 1960 (uit Histoire du tango)
Wie Astor Piazzolla zegt, denkt tango. Toch werd de beroemdste tangocomponist ter wereld verguisd in zijn thuisland Argentinië. Zijn gedurfde, originele benadering van de klassieke tangopatronen werd door oudere tanguero's afgedaan als ketterij. Tegenwoordig wordt zijn 'tango nuevo' geprezen om de eigenzinnige manier waarop ritme en melodie elkaar opzwepen. Histoire du tango is een van zijn meesterwerken.

Daniel Schnyder - subZERO
Muziek voor bastrombone is een rariteit, maar de Zwitserse jazzsaxofonist en componist Daniel Schnyder schreef met subZERO een heus concerto voor het instrument. Verwacht u aan sputterende riffs, aardedonkere uithalen en prettig gestemde melodieën.

Richard Strauss - Morgen, opus 27 nr. 4 (arrangement voor bastrombone, viool, vibrafoon en marimba)
Een van de bekendste liederen die Richard Strauss ooit schreef, komt uit de bundel die hij als huwelijksgeschenk aan zijn bruid, de flamboyante sopraan Pauline de Ahna, schonk. Een uitgebreide, tedere intro voor de piano suggereert harmonische zaligheid. Quasi onopgemerkt schikt de sopraan zich in het klankbeeld. Als einde bouwt Strauss een veelbetekenende rust in, waarna de piano nog een kleine epiloog krijgt. Muziek die getuigt van grote, waarachtige liefde.

Praktische info :

Trombone de luxe
Zondag 31 mei 2015 om 11. 00 u
AMUZ - Antwerpen


Meer info : www.defilharmonie.be en www.inamuz.be

21:17 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Het Collectief met jonge Duitse sopraan Mirella Hagen in Sint-Niklaas

Mirella Hagen Het Collectief is in principe een vijfkoppig ensemble dat zich de jongste jaren van tijd tot tijd vergroot als het repertoire dat vraagt, zoals ook deze keer. Zij hebben ondertussen meermaals bewezen dat ze moeiteloos elke internationale standaard aankunnen. Hun concerten zijn van een dergelijke intensiteit dat ze het publiek als het ware bij het nekvel grijpen.

Aan het einde van zijn leven vond Leoš  Janáček (1854-1928) zijn inspiratie meer en meer in de kinderwereld. Zo schets hij in zijn 'Concertino'(1925), een miniatuur pianoconcerto waarin folklore en modernisme hand in hand gaan, een reeks naïeve tafereeltjes uit de dierenwereld. En ook in 'Říkadla'(1925) speelt Janáček de nostalgische kaart: deze bundel nonsensicale kinderrijmpjes uit Moravië wordt gezongen door de jonge Duitse sopraan Mirella Hagen (foto), die zichzelf begeleidt op een trommeltje...

Net als Janáček probeerde de Hongaar Béla Bartók (1881-1945) de folklore te verenigen met moderne muziekstijlen. In de 'Contrasten'(1938) is de invloed van de jazz bijvoorbeeld duidelijk voelbaar. Hij schreef dit trio immers voor twee van zijn beste vrienden: zijn landgenoot en sterviolist Joseph Szigeti en de Amerikaanse jazzklarinettist Benny Goodman.

Het 'Hoorntrio' (1982) van Ligeti (1923-2006) gaat nog een stap verder: hier wordt een nieuw, verfrissend avant-garde gecreëerd door op een licht ironische manier een synthese te maken van de barokmuziek, de muziek van Brahms, maar ook de Midden-Europese volksmuziek.

Je zou Ligeti's Trio als een terugkeer naar het verleden kunnen beschouwen, al zegt de componist zelf: "Er is een zeker conservatisme, niet in de zin van het eclectische neoromantische en neo-expressionistische, ook niet in de zin van Stravinsky's neoclassicisme. Maar het omgaan met het verleden is voor mij niet meer gebaseerd op het gebruik van het citaat of de allusie zoals in de opera Le grand Macabre. Dat is voorbij. Het Trio is een synthese". Met synthese wil Ligeti zeggen dat de aanzet tot een compositie vanaf nu steeds gebeurt vanuit de vaststelling, de samenvatting, de catalogus van het reeds bestaande. Daaraan voegt hij zijn eigen zienswijze toe. Dat kan leiden tot het oproepen van een zekere nostalgie, tot het gebruik van klassieke vormschema's, tot het maken van syntheses van alle (hem bekende) middelen binnen een bepaalde expressie (voor Ligeti is dat dan heel specifiek het lamento bijvoorbeeld). Ligeti gaat zover dat hij alle genres muziek uit de meest diverse culturele kringen in zijn synthese wil betrekken: ook de volksmuziek en de niet-europese muziek horen erbij. Hij spreekt van de synthese als keuze in de grote verzameling van niet samenhangende culturele elementen. Hij kiest voor "what fits my musical needs. Ik maak mijn eigen muziek, een nieuwe muziek, maar ik verloochen de traditie niet, ik voel mij eerder als haar erfgenaam. Mijn muziek is persoonlijk, maar stelt geen verandering in de traditie voor. Voor mij tellen enkel het niveau, de originaliteit en de emotionele intensiteit. In de hoop geen eclecticus te zijn, schrijf ik onreine muziek. Ik word geïnspireerd door een groot aantal muzikale en buitenmuzikale bronnen: literatuur, verschillende culturele tradities, de dagelijkse politiek, enz. Dat vindt allemaal indirect ingang in mijn componeren."

Na zijn zware ziekte rond 1980 verlegt Ligeti enkele accenten in zijn esthetiek, wat zeker niet wil zeggen dat hij niet aansluit bij zijn vroegere muziek. Hij knoopt nauwer aan bij de muziek van het verleden, hij stelt geen enkele avant-garde- of vernieuwende eis meer. Zijn muziek is hierdoor expressieve zelfbelijdenis. De biografische elementen worden explicieter gesteld. Hij aanvaardt ziekte en ouder worden, hij zegt de dood niet meer zo sterk te vrezen. Toch beheerst de dood de hoekdelen van het Trio voor viool, hoorn en piano.

Het eerste deel gaat uit van de beginakkoorden van Beethovens pianosonate Les Adieux, de zogenaamde hoornkwinten. Het afscheid is een verwijzing naar de dood. Alleen al in de bezetting zit een tweede verbinding met de romantiek: het grote en enige voorbeeld voor deze kamermuziekbezetting is het Hoorntrio van Johannes Brahms. Maar inhoudelijk grijpt Ligeti niet naar Brahms terug. In het tweede deel Vivacissimo, molto ritmico komen aksak-ritmes voor, wat Bartok het Bulgaarse ritme noemt. Ligeti gaat hoe langer hoe meer werken met etnische inspiratie, wat reeds voorkwam in Hungarian Rock voor klavecimbel. Hij vindt een hernieuwde interesse in de Hongaarse volksmuziek, die hij in de jaren vijftig ontkende. De etnische inspiratie is mondiaal: ook folklore van de Caraïben is in dit deel aanwijsbaar.

Na het derde deel Alla Marcia, is de finale Lamento getiteld, weer een historische verwijzing. De Lamento idee komt in vele recente stukken terug: in de zesde piano-étude Automne à Varsovie, in het tweede deel van het Pianoconcerto. Maar het allereerste lamento ostinaat is te vinden in de Ricercare - Omaggio a Frescobaldi uit de Musica Ricercata. Bepaalde ideeën blijven bij Ligeti zeer lang gisten, eer ze (weer) aan de oppervlakte komen en muzikaal uitgewerkt worden. Het lamento heeft op zijn beurt een aantal historische voorbeelden: Monteverdi (Lamento d'Arianna), Purcell (Dido and Aeneas), Gesualdo da Venosa (Moro Lasso), de middeleeuwse planctus en de déploration in de renaissance, en verder bij Bach, Haydn, Mozart en Beethoven. Lamento's komen ook voor in de traditionele volksmuziek, waar het zingen voor de afgestorvene een belangrijk gegeven is. Ligeti refereert aan de Andaloesische cante jondo, aan de Roemeense Bocet, de klaagzang van de vrouwen en aan begrafenisliederen uit Transsylvanië. Centraal in zijn lamento staat een diatonisch chromatische dalende lijn als een ostinato, dat vanuit de piano steeds sterker en aangrijpender wordt en tenslotte de twee medespelers meesleept in de ostinato ontwikkeling. Wat de instrumenten ook pogen te ondernemen om in steeds hogere regionen het ostinato van zich af te schudden, het laat hen niet los. Ligeti laat het ostinato in vele varianten horen in de piano en combineert het met een akkoordmotief in de viool, dat afgeleid is uit de hoornkwinten van het eerste deel.

Praktische info :

Het Collectief & Mirella Hagen : Janacek, Bartók, Ligeti
Vrijdag 29 mei 2015 om 20.00 u
Salons voor Schone Kunsten - Sint-Niklaas


Meer info : www.ccsint-niklaas.be en hetcollectief.be

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

Bron: tekst Yves Knockaert voor deSingel, september 2000

20:49 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

18/05/2015

Ictus goes minimal : trippen zonder drugs

Terry Riley Je houdt niet van drugs, maar wil graag eens de effecten van LSD ondervinden? Probeer dan Ictus goes minimal. Want met de 20ste-eeuwse composities van de Amerikanen Gordon, Riley, Reich en Glass valt een mystieke ervaring niet uit te sluiten.

In Timber, letterlijk 'kaphout', van de Amerikaan Michael Gordon beweegt het publiek zich vrij rondom zes percussionisten. Hun instrument: een blok hout. Snelle pulsen worden doorgegeven, nu eens synchroon, dan weer in wervelende polyritmes. Subtiele verschuivingen in intensiteit en dynamiek doen een indrukwekkend koor van boventonen uit de houtblokken opklinken.

Gegarandeerd geestverruimend is Rainbow in Curved Air van de Amerikaanse minimal-goeroe Terry Riley (foto). Een elektronische trip voor sax, percussie en twee keyboards die klinkt als een Indische raga, maar dan tegelijk in fast forward en slow motion. Wie het maximum uit deze Ictus Minimal wil puren kan na het concert verder trippen op een minimal dj-set met muziek van Reich, Glass en nog meer Riley.

Praktische info :

Ictus Minimal
Vrijdag 26 mei 2015 om 20.15 u
Handelsbeurs - Gent


Meer info : www.handelsbeurs.be en www.ictus.be

16:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Tosca : opera van Puccini in een bewerking door Karen Vermeiren

Tosca Politiek, religie, kunst, liefde, seks en sadisme. Deze krachtige woorden vormen de basis voor de opera Tosca van Giacomo Puccini. Sopraan Karen Vermeiren stelt een opmerkelijke cast samen om een verkorte versie van deze opera in één akt en zeven scenes uit te voeren in een toegankelijke en hedendaagse voorstelling met een speelduur van ongeveer zeventig minuten.

Door zich te concentreren op de drie hoofdpersonages wordt de speelduur opmerkelijk ingekort, zonder aan de essentie te tornen. Terwijl de wereldvermaarde Willem Van der Heyden de rol van Cavaradossi voor zijn rekening neemt, zorgt Karen Vermeiren voor een passionele Tosca. Scarpia krijgt dan weer gestalte door de invulling van acteur Hannes Vandersteene en aan de piano speelt Jef Smits, hoofd van de muzikale instudering aan de Vlaamse Opera. Het is een geïntegreerde voorstelling van theater in Nederlands gesproken dialogen, projecties, Italiaans gezongen lyrische inserties en het gebruik van sociale media. Voor een publiek wordt het een actieve belevenis, waar opera als levend genre zijn eer bewijst.

Praktische info :

Puccini/ Karen Vermeiren : Tosca
Donderdag 28 mei 2015 om 20.30 u
Amuz - Antwerpen


Meer info : www.inamuz.be en www.karenvermeiren.be

16:25 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Gloednieuw werk van Daan Janssens in combinatie met Nono in de Bijloke

Daan Janssens Luigi Nono begon in de jaren 1950 als een uitgesproken politiek geëngageerd componist, als antifascist en marxist. Later in zijn leven blijft die politieke dimensie aanwezig maar wordt ze een stuk minder expliciet, abstracter misschien. Hoewel. Quando Stanno Morendo (1982) is een overduidelijke reactie op de repressie die in 1981 het Poolse volk trof en zelfs een aanklacht tegen haar onderdrukkers. Maar het is allerminst een 'protestsong' en het staat ook ver van werk zoals The People United van Rzewski.

De muziek is vaak verstild, zelfs fragiel. Op andere momenten creëert Nono door elektronische manipulatie van de instrumenten een mysterieus, soms verontrustend klankgeweld dat via een hele reeks luidsprekers de luisteraars sonisch inkapselt.

De jonge Gentse componist Daan Janssens (foto) schreef een nieuw werk voor dit programma dat speciaal geconcipieerd werd om een geheel te vormen met Quando Stanno Morendo. (...nada.) is het derde deel uit Jannsens' cyclus (Paysages - études). De uitvoering is in handen van het nieuwe vocale kwartet Hyoid en het jonge Belgische ensemble Aton'&Armide.

Daan Janssens ( 1983) was nog geen dertig toen zijn opera De Blinden in enkele grote Belgische huizen zoals De Munt en Concertgebouw Brugge werd uitgevoerd. En nog geen jaar geleden speelde het Gulbenkian Orchestra zijn tweede orkestwerk (...revenir dans l'oubli...). Janssens' muziek is eerder een voortzetting van dan een reactie op de klassieke muziektraditie. Flitsende multimedia zijn niet zo aan hem besteed en 'conceptualistisch' is zijn werk doorgaans ook al niet te noemen. Wel boetseert hij met klanken, melodieën, thema's, harmonieën, ... om naar aloude traditie een muzikale spanningsboog te ontwikkelen. Uiteraard doet hij dat niet op de manier van Beethoven, Brahms of Schönberg - om boeiend en prikkelend te zijn moet nieuwe muziek immers ook nieuwe wegen verkennen, muzikale verhalen laten horen die nog niet verteld zijn.

De Italiaanse componist Luigi Nono (1924-1990) zocht in zijn composities naar een samengaan van politiek engagement en artistieke idealen. Muziek was voor Nono het middel in zijn strijd tegen het neofascisme. Tegelijkertijd zocht hij naar artistieke vernieuwing. Beide aspecten zag Nono verenigd in het werk van Arnold Schönberg, met wiens dochter Nuria hij was getrouwd. Samen met componisten als Pierre Boulez en Karlheinz Stockhausen behoorde Nono tot de grote vernieuwers van de naoorlogse muziek. Nono keerde zich echter af van de bourgeois cultuur en wilde op een meer directe wijze communiceren met de luisteraar. Hij ging zich richten op de elektronische muziek en maakte een aantal expliciet politieke werken, waaronder 'Y entonces comprendió' (1970) met daarin de stem van Fidel Castro.

Toen begin jaren tachtig de politieke verhoudingen complexer werden en het moeilijker werd een eenduidig statement te maken, kwam Nono in aanraking met de Experimentalstudio van Heinrich Strobel in Freiburg. Vanaf dat moment ging hij zich steeds meer interesseren in de ruimtelijkheid van klank. Zijn laatste composities kenmerkten zich door verstilling en vertraging en kunnen gezien worden als een aanklacht tegen de afstompende massamedia van de moderne samenleving.

In oktober 1981 werd Luigi Nono uitgenodigd een tweede Diario Polacca te componeren voor het festival Warschauer Herbst. Toen volgde 13 december: generaal Jaruzelski kondigde de staat van beleg aan. "De noodzaak om een dagboek te schrijven, was na die feiten eens zo groot. Van de vrienden die mij de opdracht gegeven hadden, hoorde ik niets meer. Ik draag dan ook dit werk op aan mijn vrienden in Polen die in ballingschap, ondergronds of in de gevangenis, hun hoop koesteren op andere tijden", schreef Nono. Voor het werk Quando stanno morendo verzamelde Massimo Cacciari, filosoof en vriend van Nono, teksten en gedichten uit Oost-Europa, van de Pool Czeslaw Milosz, de Russen Boris Pasternak en Vladimir Chlebnikov, en de Hongaar Endre Ady. Quando stanno morendo is letterlijk en figuurlijk een adembenemend werk. Het uiterst fijnzinnig gebruik van pianissimo, de verwevenheid van de live electronics en de akoestische instrumenten, het integreren van ademgeruis en de besloten klanken van de stemmen, verweven zich tot een glasheldere en ragfijne textuur.

Praktische info :

Hyoid & Aton'&Armide : Nono, Janssens
Donderdag 28 mei 2015 om 20.00 u
Muziekcentrum De Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be

Extra :
Daan Janssens : www.daanjanssens.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Luigi Nono : www.luiginono.it, d-sites.net en youtube
Luigi Nono : Antifascist, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Luigi Nono: een hedendaags Italiaans componist, Harry Mayer op www.mayertjes.nl, 19/12/2006
Luigi Nono: on what would have been the composer's 80th birthday, John Warnaby reflects on his life and music, John Warnaby op www.musicweb-international.com, 2004
Monografie : Champ d 'Action, Jonathan Stockhammer, Josse De Pauw, Nono Jelle Dierickx, 8 mei 2004
Luigi Nono's 'Quando stanno morendo': kreten, gelfuister en hemels gezang, Stefan Beyst, januari 2004

15:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Max Eastley & Sub Rosa Soundsystem live in Logos

Max Eastley Stichting Logos sluit de maand mei af in eigen huis waar Max Eastley op de planken staat naar aanleiding van een nieuwe platenreeks met Logos concertopnames. Platenlabel Sub Rosa wijdt een volledige platenserie aan pareltjes uit het Logos archief. De eerste dubbel-LP bevat materiaal van Max Eastley & Logos Ensemble, Feminist Improvising Group, C.O.U.M. (Genesis P. Orridge & Paul Woodrow) & Derek Bailey .

Sub Rosa dook in het uitgebreide archief van Stichting Logos en stelde een platenreeks samen met historische Logos koncertopnames. De eerste uitgave, een dubbelLP, bevat materiaal van Max Eastley & Logos Ensemble, Feminist Improvising Group, C.O.U.M. : Genesis P.Orridge & Paul Woodrow en Derek Bailey. Om de release van deze platenserie feestelijk op te luisteren speelt Max Eastley een live concert in de Logos Tetraeder en draaien Guy Marc Hinant en Frédéric Walheer, platenbazen van Sub Rosa, plaatjes.

Sinds de jaren zeventig creëert Max Eastley klanksculpturen en installaties waarin toeval, beweging en natuurkrachten zoals water, wind en ijs een prominente rol spelen. Naast zijn projekten in de openbare ruimte staat Eastley ook geregeld met zelfgebouwde instrumenten op koncertpodia wereldwijd.

In de Logos tetraëder zal Eastley onder andere de Arc bespelen. Dit zelfgebouwde instrument is net als het merendeel van zijn aeolische sculpturen opgebouwd uit een snaar gespannen op een grote houten klankkast. Eastley bespeelt de snaar met zijn vingers, een strijkstok of glazen staafjes. De akoestische klank wordt elektronisch bewerkt en versterkt.

Eastley werkte samen met onder meer David Toop, Hugh Davies, Evan Parker, Steve Beresford, Alex Kolkowski, Rhodri Davies en John Butcher. Zijn installaties en sculpturen stelt hij wereldwijd tentoon. Zijn werk werd o.a. opgenomen in de permanente kollectie van het ZKM in Karlsrühe, Duitsland.

Het Brusselse platenlabel Sub Rosa specialiseerde zich in het uitgeven van oude, veelal onbekende pareltjes. Labelbazen Guy Marc Hinant en Frédéric Walheer putten uit de rijke Sub Rosa-cataloog. Een eclektische mix als afsluiter!

Ter gelegenheid van dit concert geeft Oorgetuige 2 gratis tickets of 1 duoticket weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Praktische info :

Max Eastley & Sub Rosa Soundsystem
Woensdag 27 mei 2015 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Max Eastley : maxeastley.co.uk, en.wikipedia.org en youtube
Sub Rosa : www.subrosa.net

14:58 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Frühlings Erwachen in een speciaal herwerkte versie van Benoît Mernier in samenwerking met Frederik Neyrinck

Frühlings Erwachen Voorjaarsontwaken van Frank Wedekind beschrijft de problematiek van de puberende jeugd. Hun ontluikende seksualiteit, hun verzet tegen leraars en ouders, hun streven naar nieuwe idealen en naar een andere en betere wereld is voor hen vanzelfsprekend. Het is een moeilijk proces dat Wedekind omschrijft als: "De oude gezellige pelgrimstocht van het leven, die moest dienen als een wat lang uitgevallen toelatingsexamen voor een betere wereld, is nu een ononderbroken en gejaagde steeple-chase geworden, over niets dan hindernissen en valkuilen." Dit schrijnende verhaal wordt ons verteld via de muziek van Benoît Mernier, het libretto van Jacques De Decker en de regie van Guy Joosten.

De zangers - uit elf landen - werden geselecteerd voor een tweejarige specialisatieopleiding van Operastudio Vlaanderen. In hun eerste jaar werden ze intensief getraind op hun toekomst in de operawereld. Met een productie van Mozarts Don Giovanni in Zomeropera Alden Biesen sloten ze in juni 2014 het jaar af. Nadien doen ze werkervaring op in o.a. De Vlaamse Opera, de Munt en de opera van Essen.

In een regie van artistiek directeur én Hasselaar Guy Joosten, wordt Frühlings Erwachen gebracht in een speciaal herwerkte versie van Benoît Mernier in samenwerking met Frederik Neyrinck.

Praktische info :

Benoît Mernier, Frühlings Erwachen
Dinsdag 26 mei 2015 om 20.00 u
CC Hasselt


Meer info : www.ccha.be
-------------------------
Zaterdag 30 mei 2015 om 20.15 u
Flagey - Brussel


Meer info : www.flagey.be
-------------------------
Woensdag 10 en donderdag 11 juni 2015, telkens om 20.00 u
Opera Antwerpen


Meer info : operaballet.be, www.spectraensemble.com en www.ioacademy.be

Extra :
Benoît Mernier op www.compositeurs.be, www.lamediatheque.be en youtube
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be en www.goldenrivermusic.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica opent met Frühlings Erwachen van Benoît Mernier, 7/03/2007

14:28 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Zes nieuwe Belgische harpcomposities in Borgerhout

Harprecital Sofie Baguet Wat brengt communicatie tussen uitvoerder en componist teweeg? Met deze vraag startte harpiste Sophie Baguet een jaar geleden haar onderzoek. Om te ondervinden hoe een compositie tot stand komt en hoe een hedendaags werk eruit ziet, ging ze de samenwerking met zes Belgische componisten aan. De afgelopen maanden werkte Sophie samen met de componisten en volgde ze hun compositieproces. Het resultaat hiervan kan je komen beluisteren op vrijdag 22 mei in 't Werkhuys in Borgerhout. De componisten zijn Kristof Lauwers, Guy De Bièvre, George De Decker, Kris De Baerdemacker, Paul Beelaerts en Jasper Vanpaemel.

Praktische info :

Harprecital Sofie Baguet - Een experiment. Zes nieuwe, Belgische harpcomposities
Vrijdag 22 mei 2015 om 20.00 u
't Werkhuys - Borgerhout
Gratis toegan, reserveren verplicht via recitalsophie@gmail.com


Meer info : www.werkhuys.be

14:01 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/05/2015

Concertgebouw Brugge brengt zwoel en passioneel seizoen

Concertgebouw Brugge seizoen 2015-2016 Het Concertgebouw migreert tijdens het nieuwe seizoen 2015-2016 naar het zuiden met tal van musici, choreografen en dansers. Zij lieten zich inspireren door de zuidelijke kracht van warmte, vuur, dans en de nacht. Na het recordjaar 2014 trekt het Concertgebouw alle registers open met een kersvers familiefestival, een nieuwe editie van Iedereen Klassiek, tal van familievoorstellingen en een slaapconcert voor baby’s. Met het ambitieuze project Acoustic Power wil het Concertgebouw bij alle West-Vlaamse derdegraadsstudenten de liefde voor klassieke muziek aanwakkeren met een virtuoos bezoek in de school, een creatiewedstrijd en een intense concertervaring in het Concertgebouw.

De beelden van de jonge Belgisch-Italiaanse fotografe Lara Gasparotto in de programmabrochure ademen spontaniteit en vrijheid in het leven van jonge mensen, van zonovergoten zorgeloosheid tot passionele nachten. In deze sfeer baadt het Concertgebouw het komende seizoen. "Het seizoen wordt één langgerekte trek naar het zuiden. Het zuiderse programma wijst op het belang van een ander soort migratie, met artiesten die als rusteloze reizigers op zoek gaan naar vreugde en vrijheid, naar nieuwe impulsen en sterke emoties", vertelt Jeroen Vanacker, artistiek directeur.

"Tijdens verschillende festivals dompelen we het publiek volledig in deze zuiderse sfeer onder. Zo neemt het festival Lisboa de bezoeker mee op een citrytrip doorheen de eeuwen, van polyfonie tot fado en jazz. Jan Fabre, de man die vuur geeft, engageerde zich als curator van December Dance 2015. Hij brengt er onder meer de Belgische première van Mount Olympus. Verder presenteren we de Carmen-Suite, het dansfestival Vive le Boléro en drie zuiderse Domeinen met choreograaf Emio Greco, klavecinist Rinaldo Alessandrini en hedendaagst componist Salvatore Sciarrino."

Het Concertgebouw blijft verder inzetten op kinderen, jongeren en families. Tijdens een slaapconcert kunnen ouders zelfs wegdromen bij de muziek van Feldman, soezen met Satie en ontwaken met Bach. Er zijn verder rondleidingen op (kinder)maat, kunsteducatieve acitiviteiten, open repetities en een nieuwe editie van het succesvolle project Iedereen Klassiek.

Katrien Van Eeckhoutte, algemeen directeur: "Als kunstenhuis blijft het Concertgebouw ook bijdragen tot creatie en creativiteit, we coproduceren en gaan verrijkende samenwerkingen aan met vele en diverse partners. We bieden kunstenaars, jong talent en gevestigde waarden, uit binnen -en buitenland alle kansen en nodigen cultuurliefhebbers uit Vlaanderen en daarbuiten uit naar onze levendige muziek- en dansstad."

Het volledige programma vind je vanaf woensdag 12 mei op de website van het Concertgebouw.

15:15 Gepost in Concert, Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook