19/10/2015

An American Sunday : koperblazers van het NOB in de Muziekkapel Koningin Elisabeth en Bozar

Koperblazers van het NOB Op twee zondagochtenden in oktober en november brengen vijf koperblazers van het Nationaal Orkest een keuze uit het repertoire voor hun instrumenten. André Previn, ondanks zijn Frans klinkende naam een Amerikaan van Duitse afkomst, geniet vooral faam als klassiek dirigent en pianist-arrangeur. Maar ook als componist liet hij zich niet onbetuigd, zo won hij voor zijn filmmuziek maar liefst vier Oscars. De Four Outings for Brass zijn grotendeels luchthartig van aard, al breken af en toe donkerder klanken à la Kurt Weill door. Enrique Crespo werd geboren in Uruguay, maar speelde het grootste deel van zijn carrière in Duitsland, als trombonist bij onder meer het Radio-Sinfonieorchester Stuttgart. In zijn eigen composities vermengt hij invloeden uit jazz, klassieke en volksmuziek. Voor de Suite Americana putte hij uit diverse genres: Noord-Amerikaanse ragtime, Braziliaanse bossanova, Peruaanse wals, Argentijnse zamba en Mexicaanse son. West Side Story is zonder twijfel de bekendste compositie van Leonard Bernstein, die vooral als dirigent staat geboekstaafd. Hij distilleerde zelf een danssuite uit de de musical die hij in 1957 samen met choreograaf Jerome Robbins en tekstschrijver Stephen Sondheim had gemaakt. In het nieuwe werk combineerde hij de belangrijkste episoden uit het origineel met symfonische adaptaties van de beroemdste songs (Somewhere, Maria) en dansen (Mambo, Cha-cha, Rumba).

Programma :

  • André Previn, Four Outings for Brass
  • Enrique Crespo, Suite Americana Nr. 1
  • Leonard Bernstein, West Side Story (1957) suite (bew. Jack Gale)

Praktische info :

Koperblazers van het NOB : An American Sunday
Zondag 25 oktober 2015 om 11.30 u
Muziekkapel Koningin Elisabeth - Waterloo


Meer info : www.nob-onb.be en musicchapel.org
----------------------------
Zondag 29 november 2015 om 11.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.nob-onb.be en www.bozar.be

21:50 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

CC Berchem zet 70-jarige Wilfried Westerlinck in de bloemen

Wilfried Westerlinck De Vlaamse componist Wilfried Westerlinck (foto) wordt dit jaar 70 en dat gaat niet onopgemerkt voorbij. Diverse organisaties namen een werk van hem op in hun programma in 2015. Zo is er op zondag 25 oktober 2015 om het Cultureel Centrum in Berchem een aperitiefconcert volledig wijden aan werk van Westerlinck. Daarmee willen ze zijn 70ste verjaardag extra in de bloemen zetten. Het concert gaat onder de titel 'Berchem klinkt'- een reeks klassieke concerten tussen oktober 2015 en april 2016. Voor dit eerste concert van het seizoen hebben ze het Pianoduo Mephisto en het Kugonitrio uitgenodigd.

Wilfried Westerlinck is van jaargang 1945. Studeerde in Leuven, Brussel en Antwerpen. Werkte tussen 1968 en 2001 voor de VRT, waar hij o.m. de projecten 'De Nacht van Radio 3' en 'Radio 3 in de Stad' gestalte gaf. Aan het Conservatorium van Antwerpen gaf hij tussen 1970 en 1983 muziekanalyse. Werk van hem werd bekroond met de 'Tenuto-prijs', de Jef Van Hoof Prijs of door de provincie Antwerpen. Zo ontving hij in 1985 de Eugéne Baie prijs voor de artistieke waarde van zijn volledig oeuvre. In 1983 was hij 'composer in residence' op het Festival in Baltimore. In 1995 was hij dat op het Festival 'I Fiamminghi in Campo'. Sinds 2004 is hij regelmatig te gast in de 'Fundacion Knecht-Drenth' in Spanje. Hetzelfde jaar was hij gastleraar compositie aan de Muziekakademie van Gdansk. In maart 2006 verbleef hij aan de Baylor University in Texas, waar tevens een volledig concert werd gewijd aan zijn werken.

Kamermuziek- en solowerken maken een groot deel uit van zijn  productie,  waarbij aandacht voor kleur en timbre het wint op vernieuwing en experiment. Uitgangspunt voor vele composities zijn zowel een visuele impuls, alsook vaak een  literaire  prikkel. Hij vertrekt daarbij van uiterst beperkt basismateriaal dat geleidelijk verder ontwikkelt en waarbij hij veel aandacht aan het karakter en de natuurlijke sonoriteit van de instrumenten besteedt. De poëtische kracht van zijn werk steunt op de verwerking en herhaling - zowel harmonisch als lineair - van een kiemcel. In melodie, harmonie en instrumentatie is de muziek van Westerlinck welluidend op het wellustige af. Zijn volledig oeuvre is niet zo erg uitgebreid, en omvat een 70 -tal composities.

Programma :

  • Twee delen uit Sonate nr.1 voor piano met John Gevaert
  • Twee Capriccio's voor viool solo met Nicolas Dupont
  • Gisekin Rapsodie voor piano vierhandig met het Mephistoduo
  • Sonatine voor viool, altsax en piano met het Kugonitrio

Praktische info :

Pianoduo Mephisto & Kugonitrio : Wilfried Westerlinck
Zondag 25 oktober 2015 om 11.00 u
Cultureel Centrum Berchem 


Meer info : www.ccberchem.be

Extra :
Wilfried Westerlinck op www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en www.classical-composers.org

20:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Kamerkoor Aquarius brengt Boetekanon van Arvo Pärt in Maarkedal

Arvo Pärt De kracht van muziek kan ver gaan!  Dat bewijst de 'Kanon Pokajanen' van Arvo Pärt (foto), uitgevoerd door kamerkoor Aquarius. Aquarius heeft een bijzondere band met de Kanon Pokajanen. Dit lange (110 minuten!) koorwerk prijkt bovenaan Aquarius' lijst van meest gezongen composities. Elke uitvoering is anders, wordt telkens weer een zoektocht, een uitdaging om te komen tot een steeds dieper begrip van de partituur. Aquarius is wereldwijd een van de weinige gezelschappen die het aandurven om de Kanon integraal uit te voeren, op 24 oktober al voor de 25ste keer!

De Est Arvo Pärt, die op 11 september 80 werd, is één van de belangrijkste hedendaagse componisten. Zijn muziek wordt frequent geprogrammeerd. Eén van de vele hoogtepunten in zijn oeuvre is 'Kanon Pokajanen', a capella koormuziek gebaseerd op de kanon van boete en berouw zoals die reeds in de vroegste Slavisch-Christelijke manuscripten (6de eeuw na Christus) terug te vinden is. Deze kanon vertelt het verhaal van de zwakke, zondige mens die boete wil doen, die op mededogen hoopt, die naar verlossing snakt.

"Het Belgische koor Aquarius heeft mijn aandacht getrokken door zijn geslaagde opname van mijn boetekanon Kanon Pokajanen. Met de nieuwe cd Magnificent Magnificat weet Aquarius een natuurlijke boog over de zeer van elkaar verschillende stukken te spannen en mij te verrassen met levendige interpretaties. Mijn dank aan alle zangeressen en zangers van Aquarius en aan zijn scherpzinnige dirigent Marc de Smet."  Arvo Pärt over Aquarius, 3 september 2015

" 'Kanon Pokajanen’ van Kamerkoor Aquarius is een ronduit indrukwekkende gebeurtenis, waarvoor je geen gelovige hoeft te zijn om er optimaal van te kunnen genieten. De muziek is oer, universeel, mystiek en omvat alles wat mensen op deze wereld ervaren. Tekst en muziek drukken verandering, de cyclische overgang van dag en nacht, het verschil tussen zwakte en kracht en dus dood en onsterfelijkheid uit. Of je wilt of niet, de energie van ‘Kanon Pokajanen’ plaatst je in een vacuüm van tijdloosheid en dat is een ervaring die je niet wilt missen." Rinus van der Heijden, concertrecensie bij opening Musica Sacra, Lambertuskerk Maastricht, 2013

Praktische info :

Aquarius : Arvo Pärt, Kanon Pokajanen
Zaterdag 24 oktober om 20.00 u
GC het Marca - Maarkedal


Meer info : www.maarkedalmoetjebeleven.be en www.gc-aquarius.be

20:05 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/10/2015

Art Cinema OFFoff focust op Britse expanded cinema

Spectral presence Art Cinema OFFoff is een uniek vertonings- en onderzoeksplatform voor experimentele film dat ons opnieuw katapulteert naar de zonderlinge wereld van de experimentele filmgeschiedenis. In het kader van het 42ste Film Fest Gent focust Art Cinema OFFoff in samenwerking met Vooruit op de Britse expanded cinema. Voor één avond sluiten ze de deuren van hun cinema en begeven ze zich naar de Balzaal van Vooruit. Ze laten de klassieke projectie voor wat ze is en richten zich op die werken die uit het kader knallen: het kader van het scherm en het kader van de traditionele filmvertoning. De toeschouwer vergaapt zich aan meervoudige projecties op een scherm, promoveert tot hoofdrolspeler en wordt getrakteerd op iconische of (nog) onbekende performances uit de Britse underground. En dat alles uitsluitend in 16mm-film! 

Anthony McCall - Line describing a cone
De vroege films van de Britse avant-garde filmmaker Anthony McCall documenteren performances waarin hij minimaal gebruik maakt van de natuurelementen en vuur in het bijzonder. Ook nadat
hij zich in 1973 in New York vestigde, ging hij op hetzelfde elan verder en ontwikkelde hij zijn 'solid light' filmserie, waaronder Line Describing a Cone. Deze 'lichtkegel' is wellicht het meest spraakmakende werk uit de Britse expanded cinema. De aandacht verschuift van het geprojecteerde naar het licht van de projector. In een ruimte gevuld met rook vormt een lichtstraal het onderwerp van de film en worden de toeschouwers de acteurs met dienst. 

Greg Pope - Cipher screen + Live soundtrack door Floris Vanhoof
Na omzwervingen in de punkrockscene richtte Greg Pope in 1986 Situation Cinema en in 1989 Loophole Cinema op. Met dat laatste, in Londen gevestigde, collectief toerde hij door Europa met Video-, Super 8- en 16mm-performances. Vanaf eind jaren '90 richtte hij zich ook op experimentele filmproducties, het cureren van filmprogramma's en zijn docentschap. Zijn oude liefde - de edgy performances vol noise, punk en destructie - is hij echter altijd trouw gebleven. Tijdens Spectral Presence zal Pope een nieuwe performance 'ten tonele' brengen. Vanuit de destructie van de film wordt live het werk gemaakt. Ruw en in lijn met de structuralistische Britse traditie is niet enkel het beeld, maar ook de handeling die het beeld tot stand brengt veelbetekenend. Floris Vanhoof is ongetwijfeld één van Belgiës meest bekende en veelbelovende film- en videokunstenaars. Gekenmerkt door zijn 'noisy sound' zoekt Vanhoof in zijn installaties en expanded werken de grenzen op van het beeld en het geluid. In de Vooruit sluit Vanhoof zich aan bij de destructieve performance van Pope, om vertrekkende van de abstractie en ruwheid in Cipher Screen op een gelijkaardige manier een soundtrack te creëren. 

Malcolm Le Grice
Malcolm Le Grice is een legendarische Britse kunstenaar, professor en schrijver over experimentele cinema. Hij was één van de oprichters van de London Film Maker's Cooperative in 1968 en lid van Filmaktion, een groep filmmakers die performances deden met filmprojectors. Geïnspireerd door ambachtelijke filmpraktijken en vroege computerkunst experimenteerde Le Grice doorheen zijn carrière met diverse media, telkens vanuit een fascinatie voor de eigenheid en specifieke vormparameters van elk medium. In zijn expanded cinema speelt hij vooral met licht en schaduw als de essentie van de filmkunst. In zijn meer recente, digitale projecties verkent Le Grice aan- en afwezigheid in het gepixelde beeld.

Lis Rhodes -Light Music
Oorspronkelijk werd Light Music in 1975 als performance gebracht. Lis Rhodes uitte met dit werk haar frustratie over de gebrekkige aandacht voor vrouwelijke muziekcomponisten. De abstracte tekening is niet enkel op de film, maar ook op de geluidsband aangebracht. Klank en beeld zijn op die manier direct met elkaar verbonden. Dit iconische werk uit de Britse expanded filmtraditie creëert een centrale rol voor de toeschouwer doordat hij door de dubbele projectie loopt in de met rook gevulde ruimte. De kijkervaring wordt zo getransformeerd in een sociale beleving. 

Cordula Ditz - You'd better run
Een hysterisch meisje rent weg, moord en brand schreeuwend. Het is een vertrouwde scène in horrorfilms en meteen de enige scène in You'd Better Run, een video-installatie van de Duitse kunstenares Cordula Ditz. Deze bizarre collectie van huivermomenten is tegelijk een feministische kritiek en een hilarische trip, waarbij de schreeuwkoningin eindeloos de horror herbeleeft.

Daïchi Saïto - Never a foot too far, even
In Never a Foot Too Far, Even neemt de Japans-Canadese kunstenaar Daïchi Saïto een fragment van een oude Kung Fu film en transformeert het tot een intens samenspel van stasis en beweging, ritme en textuur. In de dubbele projectie lijkt elk beeld het andere te schaduwen waardoor de gesilhouetteerde protagonist veroordeeld wordt tot een eeuwige terugkeer.

Unconscious Archives
Sally Golding combineert filmprojectie, licht en geluidscomposities in haar expanded cinema performances. Met gehackte en gemanipuleerde systemen en toestellen brengt ze pulsaties van licht, kleur en geluid tot een hypnotische intensiteit. In de programma's die ze samenstelt voor haar Londense undergroundplatform Unconscious Archives, onderzoekt ze de ruimtelijke spanning tussen noise en projectie doorheen een serie live events. Voor de eerste keer organiseert Sally Golding een extra-muros event van Unconscious Archive en wij hebben de eer dit mee te mogen maken. Naast de performance van Golding worden we ook ondergedompeld in het werk van de Spaanse Esperanza Collado en het Berlijnse collectief OJOBOCA, bestaande uit Anja Dornieden en Juan David González

Praktische info :

OFFoff : British Expanded Cinema
Vrijdag 23 oktober 2015 om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit - Gent


Meer info : www.offoff.be en www.filmfestival.be

23:59 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Over sporen van verwantschap : Roel Dieltiens & Piet Kuijken spelen Britten

Benjamin Britten Benjamin Britten is een van die uitzonderlijke 20ste-eeuwse componisten die een onvervalste eigen stijl wist te ontwikkelen die tegelijkertijd vernieuwend en toegankelijk is. In de jaren 1960-70 schreef hij drie cello-suites naar aanleiding van zijn vriendschap met de wereldvermaarde cellist Mstislav Rostropovich. Deze werken nestelen zich in de traditie van de geliefde cello-suites van Johann Sebastian Bach. Net als Bach slaagt Britten erin om binnen dit uitgepuurde genre uiterst verfijnde muziek te schrijven met een enorme emotionele impact. Wie de suites van Bach liefheeft, wordt zonder twijfel ook ontroerd en meegezogen door die van Benjamin Britten. Tijdens dit concert krijg je de eerste en derde suite te horen, met daar tussenin diens verbluffende cello-sonate. Dit krachtige werk valt op door het uitgesproken dialogische karakter en biedt zo een mooi contrast met de 'eenzame' solo-suites.

Meester-cellist Roel Dieltiens is vooral bekend voor zijn uitvoeringen van muziek uit de 18de en 19de eeuw. Maar ook het 20ste-eeuwse repertoire ligt hem nauw aan het hart. Van een uitvoerder die zo'n natuurlijke en verfijnde uitvoering van de Bach-suites weet te brengen, willen we graag horen hoe hij de suites van Britten laat klinken.

Voor de sonate krijgt Roel Dieltiens weerwerk van Piet Kuijken, een pianist met een al even grote historische veelzijdigheid. Zijn uitvoeringen blinken uit door de mooie balans tussen precisie en gedrevenheid. Een veelbelovende combinatie dus, waarin de ziel van het verleden de klank van het heden mee gestalte zal geven.

Praktische info :

Roel Dieltiens & Piet Kuijken : Benjamin Britten
Woensdag 21 oktober 2015 om 20.30 u
STUK - Leuven


Meer info : www.festival2021.be

Elders op Oorgetuige :
Novecento en de klassiekers van de toekomst, 18/09/2015

23:23 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Feu : Etienne Guilloteau maakt solo over verzet

Cecilia Lisa Eliceche Geïnspireerd op de figuur van Antigone maakt Etienne Guilloteau een solo over verzet. Antigone is de belichaming van het tragische gevecht, ze luistert naar haar geweten in plaats van zich te plooien naar de wet. Feu is een dansante voorstelling. In een ongelijke strijd biedt de getalenteerde Argentijnse danseres Cecilia Lisa Eliceche weerwerk tegen de live muziek van Zwerm, een elektrisch gitaarkwartet dat de rigueur van klassieke composities verbindt met een experimentele pop- en rockattitude. Het kwartet verbeeldt het koor, de danseres de 'hybris'. Niet tegenover de goden of tegenover het lot, wel tegenover de wetten van de mensen en de macht van de tirannen. Feu heeft het over de strijd met onszelf. De strijd tussen passie en rede. De sporen van de mythe in ieder van ons. 

Antigone is de verpersoonlijking van het verzet. Een activiste avant la lettre. In deze nieuwe solo van Etienne Guilloteau wordt zij gedanst door de Argentijnse Cecilia Lisa Eliceche. Eerst waren er de artiesten met wie Guilloteau aan de slag wou: één danseres en de vier gitaristen van het Belgisch-Nederlandse kwartet Zwerm. En toen die groep was samengesteld, zag Guilloteau dat hij meteen ook zijn thema te pakken had: "Zoals Sophocles-specialist Jacques Lacarrière zei: met Antigone maakt voor het eerst in de theatergeschiedenis een personage zich los uit de groep, als een solo in een orkest. In mijn choreografie staat Antigone tegenover vier muzikanten met elektrische gitaren. Zij belichaamt de hybris, niet tegenover de goden of het lot maar tegenover de wetten van mensen en de macht van tirannen."

De muziek van Zwerm bestrijkt een breed spectrum, van hedendaags klassiek tot experimentele rock. Naast de ongelijke strijd tussen een danseres en vier muzikanten op de scène, belichaamt het kwartet ook het koor dat in het oorspronkelijke stuk van Sophocles voorkomt. De Franse danser en choreograaf Etienne Guilloteau vormt samen met Nada Gambier en Claire Croizé het productiehuis Action Scénique. Guilloteau danste en werkte eerder bij Rosas, Vincent Dunoyer, Charlotte Vanden Eynde en Marc Vanrunxt.

Praktische info :

Etienne Guilloteau/Action Scénique & Zwerm : Feu
Dinsdag 20 oktober 2015 om 20.30 u
STUK - Leuven


Meer info : www.stuk.be en www.actionscenique.be
-----------------------------------
Zaterdag 28 november 2015 om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.actionscenique.be

Deze voorstelling is ook te zien op 25, 26 en 27 februari 2016 in Kunstencentrum Buda in Kortrijk

Zwerm : www.zwerm.be

23:04 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

Quatuor Diotima brengt muzikale wiskunde van Ravel en Posadas tot klinken

Alberto Posadas Benieuwd hoe meetkundige figuren klinken? Of vraag je je af wat muziek met wiskunde te maken heeft? Dan is deze liturgie van vormelijke zuiverheid iets voor jou! Niet voor niets kleefde Stravinsky het etiket 'horloger suisse' op Maurice Ravel. Heldere, transparante vormen, waarin elk element als een radertje in een geoliede machine fungeert: dat stond Ravel levenslang voor ogen. Hoe kon hij dat beter hoorbaar maken dan in de naaktheid van het strijkkwartet? De Spaanse componist Alberto Posadas (foto) deelt Ravels obsessie met vormpatronen. In Liturgia Fractal vertaalt hij vijf wiskundige, onregelmatige modellen in klank. Kleine toonpartikeltjes, vaak aanschurkend tegen geruis of stilte, voegen zich aaneen tot woekerende golfbewegingen van een overstelpende rijkdom. Het met prijzen overladen Quatuor Diotima staat garant voor een magistrale uitvoering! 

Alberto Posadas (1967) volgde compositieles bij Francisco Guerrero, die hij nog steeds als zijn belangrijkste leraar beschouwt. Geïnspireerd door Guerrero begon Posadas aan een voortdurende zoektocht naar compositiemodellen gebaseerd op mathematische, natuurkundige of architecturale principes. Het oeuvre van Posadas bestaat voor het grootste deel uit instrumentale werken, niet zelden gecomponeerd in opdracht van bekende solisten, ensembles en festivals. Alberto Posadas is tevens docent analyse, harmonie en compositie aan het conservatorium van Majadahonda (Madrid).

Programma :

  • Alberto Posadas (1967), Liturgia Fractal
  • Maurice Ravel (1875-1937), Strijkkwartet in F

Praktische info :

Quatuor Diotima : Ravel, Posadas
Dinsdag 20 oktober 2015 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en www.quatuordiotima.fr

Extra:
Alberto Posadas op en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube

Video :
Beluister alvast het eerste deel van Alberto Posadas' Liturgia Fractal

21:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Wereldcreatie van de jonge Turkse componist Ataç Sezer in het Conservatorium Brussel

Ataç Sezer De bezetting van het Scharoun Ensemble wisselt naargelang het project. Toch is er een constante: alle muzikanten komen uit de beroemde Berliner Philharmoniker, een kwaliteitsgarantie die kan tellen. Op het programma staan meesterwerken van het repertoire met het Oktet van Schubert en het Mozarts Klarinetkwintet. Je hoort ook een wereldcreatie van de jonge Turkse componist Ataç Sezer (foto), "Melting Degree", gecomponeerd voor dezelfde bezetting als het Oktet van Schubert : een niet te missen ontdekking!


Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Kwintet voor klarinet en strijkers, KV 581
  • Ataç Sezer, Melting degree (wereldcreatie)
  • Franz Schubert, Octet, op. posth. 166, D 803

Praktische info :

Scharoun Ensemble Berlin : Mozart, Ataç Sezer, Schubert
Maandag 19 oktober 2015 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

20:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Rising Star Trio Catch in Bozar

Trio Catch Als je houdt van hedendaagse muziek kom je tijdens dit concert volledig aan je trekken. Het Trio Catch speelt een creatie van de jonge Oostenrijkse componist Johannes Maria Staud en werk van de Duitse componist Helmut Lachenmann. Zijn naam is verbonden aan de 'musique concrète', muziek die het hele klankenuniversum van een instrument verkent door onconventionele speeltechnieken. Zoals zijn naam aangeeft, wil het trio altijd de aandacht van de luisteraar volledig grijpen. Dat lukt met dit programma zeker.


Programma :

  • Johannes Maria Staud, Wasserzeichen (Auf die Stimme der weißen Kreide II) - opdracht ECHO
  • Johannes Brahms, Trio voor klarinet, cello en piano, op. 114
  • Helmut Lachenmann, Allegro sostenuto

Praktische info :

Trio Catch : Johannes Maria Staud, Lachenmann, Brahms
Maandag 19 oktober 2015 om 19.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.triocatch.com

Extra :
Johannes Maria Staud : nl.wikipedia.org, www.universaledition.com en youtube
Helmut Lachenmann op composers21.com en youtube
Thinking About Helmut Lachenmann, Dan Albertson op www.lafolia.com, november 2004
Gegen die Vormacht der Oberflächlichkeit, Interview met Helmut Lachenmann, Claus Spahn in Die Zeit, 29/04/2004

Video :
Beluister alvast het eerste deel uit Helmut Lachenmanns Allegro sostenuto

19:58 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

13/10/2015

Outside the Mahillon Principle : Werner Durand, Kristof Lauwers & Pierre Berthet in DOK Noord in Gent

10 jaar Klankenbos Victor-Charles Mahillon is een quasi-vergeten 19de eeuwse instrumentenverzamelaar en -uitvinder. Hij legde de basis voor wat we vandaag als het classificatiesysteem van Hornbostel en Sachs kennen - een uitgebreid systeem om types instrumenten op te delen, en een symptoon van de 19de eeuwse drang om het 'Al' in encyclopedieën neer te schrijven. Mahillon voorzag echter de toekomst niet, noch de revoluties die in de 20ste eeuw plaatsvonden en -vinden. Ene Cage beschouwde het standaard instrumentarium irrelevant, en incorporeerde dagdagelijkse geluiden in zijn composities. Hij liet toeval toe opdat elk mogelijk geluid een plek kon krijgen in zijn muziek. Andere verzonnen nieuwe elektronica, robotensembles of instrumenten waarin de grens tussen blaas- en een snaarinstrument verdween.

Outside the Mahillon Principle brengt drie muzikanten/bouwers die muziek oprekken door nieuwe instrumenten, of toestellen die de term ‘instrument’ niet waardig lijken te zijn, te gebruiken. De saxofonist Werner Durand kan je de loodgieter van het minimalisme noemen. Hij ontwikkelde een unieke persoonlijke stijl waartoe het bestaande canon van instrumenten niet voldeed. Met nieuwe blaasinstrumenten bouwt hij diepe drones die die het post-industriele, avant-garde en tribale Afrikaanse en Pacifieke muziek samenbrengt. Referenties: samenwerkingen met o.a. Arnold Dreyblatt, David Behrman en CC Hennix.

Kristof Lauwers is Logos' jongste exponent. In zijn composities verkent hij de mogelijkheden van logaritmische patronen, en de idee hoe robotica traditionele muziek kan opentrekken tot klanken, structuren en far out singulariteiten. Zijn werk drijft op de oneindige mogelijkheden van robots, en hoe ze muziek kunnen realiseren die ver boven de menselijke muzikale beperkingen stijgt.

Pierre Berthet is een percussionist die stofzuigers en pendulums integreert in performatieve totaalcomposities die het midden houden tussen brakkige geluidsinstallaties en Balinese gamelan-orkesten. Hij speelde mee op de waanzinnige plaat Orchestra of Excited Strings van Dreyblatt en werkte samen met o.m. Manuel Holterbach en Pierre Bastien.

Praktische info :

Outside the Mahillon Principle: Werner Durand / Kristof Lauwers / Pierre Berthet
Zondag 18 oktober 2015 om 15.00 u
DOK Noord - Gent


Meer info : www.kraak.net

23:32 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook