25/11/2015

December Dance 15 : een ode aan de performer

December Dance Van 2 tot 13 december verzamelen dansliefhebbers uit binnen- en buitenland weer in Brugge voor het jaarlijks terugkerende festival December Dance. Dit keer cureert Jan Fabre het festival. Hij brengt er onder meer de Belgische première van zijn 24 uur durende spektakel Mount Olympus. Verder krijg je werk van Wim Vandekeybus, Lisbeth Gruwez, Olivier Dubois en nog vele andere.

Eigen smoel
De performer bij Jan Fabre is geen uitvoerder, maar mede-schepper. In deze editie van December Dance worden artiesten getoond die ooit met Fabre hebben samengewerkt of er nog mee samenwerken, en die via die inspiratie een eigen weg in theater en dans hebben gekozen. Ze hebben allen een eigen smoel, zijn niet bang, durven extreem zijn en maken honderd procent hun eigen werk, los van trends of hypes.

Buiten de lijnen
Jan Fabre kleurt buiten de lijnen van het alledaagse. Met zijn huzarenstuk Mount Olympus brengt hij een voorstelling van 24 uur. Voor deze Belgische première voorziet het Concertgebouw slaapruimte, yoga-sessies en eet- en drankvoorzieningen. "Mount Olympus is fantastische waanzin. Het is één grote trip. Tijdens de voorstelling van 24 uur kan het publiek binnen en buiten om een dutje te doen, deel te nemen aan een yogasessie, om een kop koffie te drinken of om even te passeren bij een waarzegster. Het wordt een beleving die in ieders kleren zal blijven plakken", vertelt Samme Raeymaekers, coördinator van het festival.

Fabre biedt tijdens December Dance ruimte voor meerdere generaties acteurs, dansers en zangers die door hem zijn opgeleid in zijn specifieke, vaak expliciete theatertaal. Hij noemt ze zijn krijgers van de schoonheid. Ze vechten voor een ideaal, ze hebben een missie, ze laten namelijk zien waartoe een mens in staat is: voorbij alle angsten, voorbij de schaamte, voorbij wat hoort of beschaafd is.

Jong volk
Onder de noemer 'December Dance Platform' krijgt ook jong danstalent telkens een podium op het festival. In de Stadsschouwburg, De Biekorf en de MaZ proef je een heel weekend van een nieuwe generatie dansers en choreografen.

Voor het eerst staat er tijdens December Dance een kindervoorstelling op het programma. "DaDaKaka van Tuning People is een op hol geslagen cabaret voor kinderen en hun (groot)ouders", legt Samme Raeymakers uit.

De festivalervaring wordt compleet met een salon met Jan Fabre, film in cinema Liberty, een foto-expo en een gezellig dansfeest na de slotvoorstelling.

Praktische info :

December Dance 15
Van woensdag 2 t.e.m. zondag 13 december 2015
Op verschillende locaties in Brugge


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.decemberdance.be

16:23 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

19/11/2015

Buma Classical Convention met focus op Vlaanderen

Buma Classical Convention Na een achttal edities van de Staten Generaal van de Klassieke Muziek, slaan we onder de nieuwe vlag van Kunstenpunt een andere weg in. Die weg leidt ons dit najaar naar Nederland, waar we voor het eerst de krachten bundelen met onze noorderburen voor een gezamenlijk ontmoetingsmoment, een ontdekkingsreis én een live-uitzending over en met klassieke muziek uit beide landen. 

Buma Classical Convention
In 2014 ontstond in Nederland een nieuw initiatief om één keer per jaar de klassiekemuzieksector bij elkaar te brengen. Onder de naam Buma Classical komen zo'n 500 mensen uit de sector bijeen in TivoliVredenburg te Utrecht om elkaar te ontmoeten, te praten over, te luisteren naar, geïnspireerd te raken door en na te denken over de ontwikkelingen van hun vakgebied.

In 2015 kijken onze noorderburen niet alleen naar hun eigen landschap maar stappen ze als sector ook over de eigen grenzen heen. Onder het credo Beter een goede buur dan een verre vriend is Vlaanderen dit jaar eregast op de Buma Classical Convention.

Jong talent uit beide landen wordt gepresenteerd op het showcase-podium, cultuur(beleid) wordt met elkaar vergeleken in verdiepende sessies en NPO Radio 4 en Klara slaan de handen ineen voor een gezamenlijke live radio-uitzending vanaf de conferentie.

Op Safari!
In de aanloop naar het event zelf, op donderdag 26 november, zal een 25-tal professionals uit Nederland op bezoek komen naar Vlaanderen, meer bepaald naar Gent - 'Unesco Creative City of Music'. Op die manier kunnen zij kennismaken met interessante en relevante actoren & projecten van de klassieke muziekscene in Gent en daarbuiten. Dezelfde dag zal ook een delegatie Vlaamse professionals te gast zijn in Amsterdam en Utrecht voor een ontdekkingstocht langs het Nederlandse klassiekemuzieklandschap.

Klara & NPO Radio 4: 'Beste Buren'!
Op 27 november maken Radio 4 en Klara samen een radio-uitzending vanaf de Buma Classical 2015, in het teken van 'de verwondering'. Het wordt een dag waarbij België en Nederland elkaar o.a. het beste, leukste en meest in het oog springende op het gebied van klassieke muziek laten horen.

Praktische info :

Buma Classical Convention
Donderdag 26 en vrijdag 27 november 2015
TivoliVredenburg - Utrecht (NL)


Meer info : www.bumaclassical.com

Extra :
Buma Classical brengt klassieke muzieksector samen op www.besteburen.eu, 28/09/2015

17:07 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Het Collectief overschouwt honderd jaar Europese kamermuziek met Brahms, Schönberg en Ligeti

György Ligeti Met een van de laatste werken van Johannes Brahms als vertrekpunt overschouwt Het Collectief honderd jaar Europese kamermuziek. Het is enigszins verbazend dat het œuvre van deze oude, bezadigde romanticus ook jonge avant-gardisten als Arnold Schönberg inspireerde tot composities als de Kammersymphonie. Die onstuimige, uit zijn voegen barstende brok hoogromantiek zette anno 1906 de hele westerse muziekesthetiek op losse schroeven. Maar ook de latere generaties lieten Brahms niet los. In 1982 schreef de Hongaar György Ligeti (foto) een hoorntrio ter ere van de meester. Traditie en moderniteit gaan in dit werk op een lichtjes ironische manier hand in hand.

Het 'Hoorntrio' (1982) van Ligeti (1923-2006) gaat nog een stap verder: hier wordt een nieuw, verfrissend avant-garde gecreëerd door op een licht ironische manier een synthese te maken van de barokmuziek, de muziek van Brahms, maar ook de Midden-Europese volksmuziek.

Je zou Ligeti's Trio als een terugkeer naar het verleden kunnen beschouwen, al zegt de componist zelf: "Er is een zeker conservatisme, niet in de zin van het eclectische neoromantische en neo-expressionistische, ook niet in de zin van Stravinsky's neoclassicisme. Maar het omgaan met het verleden is voor mij niet meer gebaseerd op het gebruik van het citaat of de allusie zoals in de opera Le grand Macabre. Dat is voorbij. Het Trio is een synthese". Met synthese wil Ligeti zeggen dat de aanzet tot een compositie vanaf nu steeds gebeurt vanuit de vaststelling, de samenvatting, de catalogus van het reeds bestaande. Daaraan voegt hij zijn eigen zienswijze toe. Dat kan leiden tot het oproepen van een zekere nostalgie, tot het gebruik van klassieke vormschema's, tot het maken van syntheses van alle (hem bekende) middelen binnen een bepaalde expressie (voor Ligeti is dat dan heel specifiek het lamento bijvoorbeeld). Ligeti gaat zover dat hij alle genres muziek uit de meest diverse culturele kringen in zijn synthese wil betrekken: ook de volksmuziek en de niet-europese muziek horen erbij. Hij spreekt van de synthese als keuze in de grote verzameling van niet samenhangende culturele elementen. Hij kiest voor "what fits my musical needs. Ik maak mijn eigen muziek, een nieuwe muziek, maar ik verloochen de traditie niet, ik voel mij eerder als haar erfgenaam. Mijn muziek is persoonlijk, maar stelt geen verandering in de traditie voor. Voor mij tellen enkel het niveau, de originaliteit en de emotionele intensiteit. In de hoop geen eclecticus te zijn, schrijf ik onreine muziek. Ik word geïnspireerd door een groot aantal muzikale en buitenmuzikale bronnen: literatuur, verschillende culturele tradities, de dagelijkse politiek, enz. Dat vindt allemaal indirect ingang in mijn componeren."

Na zijn zware ziekte rond 1980 verlegt Ligeti enkele accenten in zijn esthetiek, wat zeker niet wil zeggen dat hij niet aansluit bij zijn vroegere muziek. Hij knoopt nauwer aan bij de muziek van het verleden, hij stelt geen enkele avant-garde- of vernieuwende eis meer. Zijn muziek is hierdoor expressieve zelfbelijdenis. De biografische elementen worden explicieter gesteld. Hij aanvaardt ziekte en ouder worden, hij zegt de dood niet meer zo sterk te vrezen. Toch beheerst de dood de hoekdelen van het Trio voor viool, hoorn en piano.

Het eerste deel gaat uit van de beginakkoorden van Beethovens pianosonate Les Adieux, de zogenaamde hoornkwinten. Het afscheid is een verwijzing naar de dood. Alleen al in de bezetting zit een tweede verbinding met de romantiek: het grote en enige voorbeeld voor deze kamermuziekbezetting is het Hoorntrio van Johannes Brahms. Maar inhoudelijk grijpt Ligeti niet naar Brahms terug. In het tweede deel Vivacissimo, molto ritmico komen aksak-ritmes voor, wat Bartok het Bulgaarse ritme noemt. Ligeti gaat hoe langer hoe meer werken met etnische inspiratie, wat reeds voorkwam in Hungarian Rock voor klavecimbel. Hij vindt een hernieuwde interesse in de Hongaarse volksmuziek, die hij in de jaren vijftig ontkende. De etnische inspiratie is mondiaal: ook folklore van de Caraïben is in dit deel aanwijsbaar.

Na het derde deel Alla Marcia, is de finale Lamento getiteld, weer een historische verwijzing. De Lamento idee komt in vele recente stukken terug: in de zesde piano-étude Automne à Varsovie, in het tweede deel van het Pianoconcerto. Maar het allereerste lamento ostinaat is te vinden in de Ricercare - Omaggio a Frescobaldi uit de Musica Ricercata. Bepaalde ideeën blijven bij Ligeti zeer lang gisten, eer ze (weer) aan de oppervlakte komen en muzikaal uitgewerkt worden. Het lamento heeft op zijn beurt een aantal historische voorbeelden: Monteverdi (Lamento d'Arianna), Purcell (Dido and Aeneas), Gesualdo da Venosa (Moro Lasso), de middeleeuwse planctus en de déploration in de renaissance, en verder bij Bach, Haydn, Mozart en Beethoven. Lamento's komen ook voor in de traditionele volksmuziek, waar het zingen voor de afgestorvene een belangrijk gegeven is. Ligeti refereert aan de Andaloesische cante jondo, aan de Roemeense Bocet, de klaagzang van de vrouwen en aan begrafenisliederen uit Transsylvanië. Centraal in zijn lamento staat een diatonisch chromatische dalende lijn als een ostinato, dat vanuit de piano steeds sterker en aangrijpender wordt en tenslotte de twee medespelers meesleept in de ostinato ontwikkeling. Wat de instrumenten ook pogen te ondernemen om in steeds hogere regionen het ostinato van zich af te schudden, het laat hen niet los. Ligeti laat het ostinato in vele varianten horen in de piano en combineert het met een akkoordmotief in de viool, dat afgeleid is uit de hoornkwinten van het eerste deel.

Praktische info :

Het Collectief : Brahms, Ligeti, Schönberg
Donderdag 26 november 2015 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent


Meer info : www.debijloke.be en hetcollectief.be

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

Bron: tekst Yves Knockaert voor deSingel, september 2000

16:49 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Zesde editie ['tactus] : Forum voor Jonge Componisten in Brussel en Mons

['tactus] Young Composers' Forum De zesde editie van ['tactus] Young Composers' Forum vindt plaats van 23 tot en met 27 november 2015 in Flagey, Brussel en in Arsonic, Mons in aanwezigheid van de masters Ann McKay, Jeroen D'Hoe, Jean-Paul Dessy, Kimmo Hakola; Annelies Van Parys en Luc van Hove. De eerste sessie, in samenwerking met het Brussels Philharmonic, onder leiding van Frank Ollu gaat door in Flagey van 23 tot en met 25 november. Deze sessie heeft als objectief 'Compositie voor een symfonisch orkest'. De tweede sessie, samen met het kamermuziekensemble Musiques Nouvelles, gaat door van 25 tot en met 27 november in Arsonic, Mons. 'Compositie voor kamermuziekensemble' is het centrale uitgangspunt tijdens deze tweede sessie. Het forum wordt afgesloten door een slotconcert van het Ensemble Musiques Nouvelles, onder leiding van Jean-Paul Dessy, op 27 november.

['tactus] is een tweejaarlijks gebeuren, dat jonge componisten de kans geeft hun kennis van het symfonisch orkest of van het kamermuziekensemble te ontwikkelen en zich deze schriftuur eigen te maken. Debuterende componisten die voor symfonisch orkest of kamermuziekensemble willen schrijven, worden vaak met verschillende problemen geconfronteerd. Een orkest of ensemble zijn peperdure producties, die niet vlot beschikbaar zijn waardoor opdrachten vaak worden toevertrouwd aan ervaren componisten met naam. Daarom richtte Gilles Ledure, vandaag algemeen directeur van Flagey, in oktober 2003 een forum op dat jonge componisten aanspoort tot het schrijven van orkestwerken. ['tactus] biedt deze jonge componisten de kans om een leerproces te doorlopen onder leiding van professionele muzikanten. De sleutelmomenten binnen dit leerproces zijn sessies met orkest, masterclasses en uiteindelijke de uitvoering voor een breed publiek.

['tactus] leunt dit jaar aan bij de thematiek van de Bergense polyfonist Roland de Lassus, een van de meest gewaagde polyfonisten uit de Renaissanceperiode - in het kader van Mons 2015, Europese Culturele Hoofdstad. Dat is de reden waarom de kandidaten die geselecteerd zijn voor de sessie kamermuziek zich dit jaar vrij konden laten inspireren door zijn werk.

Voor deze zesde editie werden negen kandidaten tussen 24 en 35 jaar van over heel de wereld weerhouden. De kandidaten die woor de sessie orkest weerhouden werden zijn Daan Janssens (België), Giulia Lorusso (Italië), David Mettens (USA) en Hoi Chak Roydon Tse (Canada). Voor de sessie kamermuziek werden de volgende kandiaten weerhouden; Guillaume Auvray (België), Hana Do (Zuid-Korea), Burynska Nikolet (Polen), Emma-Ruth Richards (Verenigd-Koninkrijk) en Maria Romanova (Italië).

Alle verdere info vind je op www.tactus.be

16:32 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Vredesoratorium Onvoltooid Landschap in Antwerpen

Maarten van Ingelgem en Annelies Verbeke De verwoestingen en verschrikkingen van de Groote Oorlog blijven tot op vandaag in het collectieve geheugen gegrift. Ze voeden de roep naar vrede, naar nooit meer oorlog, zelfs bij generaties die nooit een wereldoorlog hebben meegemaakt. Het vredesoratorium Onvoltooid Landschap op tekst van Annelies Verbeke en muziek van Maarten van Ingelgem neemt die Groote Oorlog als uitgangspunt. Op 22 november voeren een 200-tal zangers uit het Basilicakoor Edegem, Carmina Ekeren, A-koor, Jeugdkoor van de!Kunsthumaniora en Vocaal Ensemble Reflection samen met het saxofoonensemble [Sic] en verteller Kurt Defrancq dit vredesoratorium uit in de Sint-Pauluskerk in Antwerpen. Het geheel staat onder leiding van Patrick Windmolders.

Maarten Van Ingelgem (1976) studeerde piano bij Jan Michiels (conservatorium Brussel) en compositie bij Wim Henderickx (conservatorium Antwerpen). Hij is begeleider en leerkracht piano aan de muziekacademies van Dilbeek en Ninove. Maarten is dirigent van het kamerkoor voor hedendaagse muziek De 2de Adem uit Gent en zingt bij Aquarius dat zich eveneens toelegt op hedendaagse vocale muziek.

Als componist schreef hij reeds een vijftigtal composities gaande van solowerk over strijkkwartetten, een kameropera tot een pianoconcerto. Voor dit laatste werk kreeg hij de Prijs voor nieuwe muziek 2005 van de provincie Oost-Vlaanderen. In 2008 reikte Sabam hem de Gouden Klaproos uit voor koorcompositie en in 2012 won hij de European Award for Choral Composers.

Praktische info :

Maarten Van Ingelghem : Onvoltooid Landschap
Zondag 22 november 2015 om 17.00 u
Sint-Pauluskerk Antwerpen


Meer info : www.onvoltooid-landschap.be

Extra :
Maarten Van Ingelgem op www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be, nl.wikipedia.org en youtube

15:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Hitchcocks 'The Lodger' met nieuwe muziek van Joby Talbot

The Lodger "The Lodger" (1927) was de eerste film waarin Hitchcock een stijl en thema's introduceerde die zijn handelsmerk zouden worden. De film opent met een close-up in zwart-wit van een schreeuwende blonde vrouw. Wat er juist gebeurt en vooral wat de aanleiding is, blijft voorlopig verborgen. Personages zonder namen, een claustrofobische belichting, dreigende camerahoeken, kortom een thriller van formaat. De Britse componist Joby Talbot schreef er drieënzeventig jaar later een soundtrack voor. Hij wil met zijn muziek de toenmalige impact van de film herstellen. Thema's worden voortdurend herhaald, soms gelinkt aan karakters maar meer nog aan ideeën. Talbot opteerde er bewust voor sommige momenten in de film geluidloos te laten. Door het karakteristieke beeld wordt muziek overbodig en horen we de slachtoffers in gedachten schreeuwen.

Joby Talbot (1971) studeerde compositie aan de Guidhall School of Music and Drama bij Simon Bainbridge, en privé bij Brian Elias. Zijn "Luminiscence" voor strijkorkest ging in première in 1997 met het BBC Philharmonic onder Sir Peter Maxwell-Davies, en sindsdien werd zijn muziek uitgevoerd door tal van gerenommeerde orkesten en ensembles overal ter wereld. Talbot's muziek bij Hitchcock's klassieker 'The Lodger' was was zijn eerste opdracht voor het British Film Institute en werd in 1999 uitgebracht op video en uitgevoerd doorheen Europa en Amerika. In 2003 volgde "The Dying Swan", naar de gelijknamige stille film van Yevgeni Bauer uit 1917 die Talbot van een nieuwe soundtrack voorzag. Vanaf 2005 vestigde hij definitief zijn naam als filmcomponist met "The Hitchhiker's Guide to the Galaxy" en "The League of Gentlemen's Apocalypse". In 2006 schreef Joby Talbot drie filmscores: "Sixty-Six" in regie van Paul Weiland, met Eddie Marson en Helena Bonham-Carter, "Penelope" in regie van Mark Palansky, met Christina Ricci, Reese Witherspoon en James McAvoy, en de nieuwe Hammer&Tongs-film "Son of Rambow: an unauthorised home movie". Deze film was reeds een hit op het Sundance Film Festival 2007, en wordt deze zomer uitgebracht door Paramount Vantage.

Joby Talbot over "The Lodger" : "Composing the music for a film seventy-three years after it was made presents an interesting challenge. One cannot simply ignore the intervening years and respond to the movie as if it had been made yesterday but neither should one treat it as just a piece of historical nostalgia, especially when the film in question is as modern and forward looking as The Lodger. In my view the soundtrack's job is to help the film have a similar impact today as it did when it was released. My father was a ten year old boy, living in London at the time. He went to see the film and was terrified and not a little disturbed. My music aims to elicit these same responses from a modern audience.
The film is very long so I divided the score into movements, nine in all, to help give it a more comprehensible shape. Themes recur throughout, sometimes relating to characters but more often to the ideas with which the film concerns itself: love, suspicion, human weaknesses, and, of course, murder. The murders, or more specifically their screaming victims, punctuate the film and I have chosen to leave these moments silent. The images are so vivid the screams seem almost audible anyway. The crucial final murder is an exception and this is the musical climax of the film.
We now know, from Hitchcock's fascinating conversations with Truffaut and from Ivor Novello's 1932 remake, that both director and star were dissatisfied with the film's very dissatisfying denouement. I believe they'd have approved of my musical attempts to wrong-foot the forced happy ending. The clues are there in the final shot for those with sharp enough eyes to spot them." (*)

Het HERMESensemble verzorgt de live-uitvoering van deze monumentale filmscore ten voordele van Music Fund. HERMESensemble is een Antwerps collectief voor hedendaagse muziek en kunst. Het repertoire en de uitvoeringspraktijk van de klassieke avant-garde vormen steeds het startpunt van de producties, maar het ensemble streeft er bewust naar artistieke grenzen te verleggen. Enerzijds zoekt het confrontaties op met oude muziek, pop- en wereldmuziek, anderzijds onderzoekt het synergieën met andere disciplines zoals (muziek)theater, beeldende kunsten, video, film en multimedia. 'Antieke' film voorzien van nieuwe muziek is trouwens een concept dat ondertussen een beetje het handelsmerk is geworden van het ensemble. (o.a.met 'Ballet Mécanique', Fernand Léger & Man Ray/George Antheil, en 'La Chute de la Maison Usher', Jean Epstein/Ivan Fedele).

Praktische info :

HERMESensemble : 'The Lodger' (Alfred Hitchcock, 1927) met nieuwe muziek van Joby Talbot (1999)
Zondag 22 november 2015 om 20.30 u
Zaal Athena (Atheneum) - Antwerpen


Meer info : hermesensemble.be

Extra :
Joby Talbot : www.jobytalbot.com, www.musicsalesclassical.com (*) en youtube
The Lodger: The First 'Hitchcock' Film, op www.cinemademerde.com, september 2006

15:11 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Nacht in scène : Bach met electronics en Mozart op een vreemde technoparty

Simon Steen-Andersen Geen nieuwe muziek tijdens dit concert. Wel Bach, Mozart, Schumann, Ravel. Alleen gaat Ensemble Ascolta radicaal in tegen de historische uitvoeringspraktijk: Bach met electronics en Mozart op een vreemde technoparty. Deze muziektheatrale voorstelling is van de hand van Simon Steen-Andersen. De jonge componist wordt vandaag beschouwd als een van de meest heldere sterren aan het nieuwemuziekfirmament. Hij hercomponeerde en hercontextualiseerde een aantal beroemde werken die allemaal op de een of andere manier betrekking hebben op de nacht (en eventueel bijhorende romantiek of ontij). Steen-Andersen en Ensemble Ascolta kregen laaiend enthousiaste pers- en publieksreacties op de voorstelling. Een Belgische première om niet te missen dus!

Praktische info :

Ensemble Ascolta : Nacht in scène
Zaterdag 21 november 2015 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be en www.ascolta.de

Extra :
Simon Steen-Andersen : www.simonsteenandersen.dk en youtube

13:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Turkse pianist-componist Fazil Say met NOB in Brussel en Hasselt

Fazil Say De Turkse pianist-componist Fazil Say (foto) was vorig seizoen een eerste maal te gast bij het Nationaal Orkest en nu zetten ze de succesvolle samenwerking voort met een concertreis door een drietal landen. Say soleert in zijn eigen Derde pianoconcerto, dat hij ooit zelf in wereldpremière bracht met het Orchestre National de Radio France. Dat hij een uitgesproken voorliefde heeft voor jazz mag blijken uit zijn keuze voor Ravels Pianoconcerto in G majeur. Ravel schreef het na een concertreis door Noord-Amerika, waar hij in contact kwam met blues en jazz, de Amerikaanse genres bij uitstek. Tot slot volgt de orkestsuite Sjeherazade van Rimski-Korsakov, wellicht de beroemdste van alle muzikale herscheppingen van Duizend-en-een-nacht.

De Turkse pianist en componist Fazil Say (1970) begon op vierjarige leeftijd met muziekstudies aan het Conservatorium van zijn geboortestad onder een speciaal  statuut voor hoog begaafde kinderen. Daar studeerde hij achttien jaar later af voor piano en compositie. Met een beurs vervolmaakte hij zich in Düsseldorf en behaalde zo in Duitsland het diploma van concertsolist. Zijn eerste prijzen in zowel de Young Concert Soloists Competition in 1994 én de World Competition in New York zorgden voor zijn definitieve doorbraak in de internationale muziekscène. Naast zijn pianistieke activiteit is Say ook zeer actief als componist. In zijn muziek klinkt een duidelijke invloed van de Turkse volksmuziek door. Onder de talrijke oratorio's, piano concerto's, composities voor kamerensemble en orkest, alsook pianowerken en liederen, bevinden zich meerdere opdrachtwerken, zoals bijvoorbeeld zijn ballet Patara: een opdracht van het Wien Mozart Committee ter gelegenheid van Mozarts tweehonderdvijftigste verjaardag. Ondertussen wordt Fazil Say beschouwd als één van de grootste pianisten wereldwijd, bekroond met talrijke prijzen. Tot de orkesten waarmee hij reeds samenwerkte tellen we New York Philharmonic, Detroit Symphony, Deutsches Symphonieorchester Berlin, het Tsjechisch Filharmonisch Orkest, het Israëlisch Filharmonisch Orkest, het St. Petersburg Filharmonisch Orkest, Orchestre National de France en het Tokyo Symfonisch Orkest. In 2008 werd Say verkozen tot cultureel ambassadeur van de Europese Unie, een functie waarin hij trachtte een nieuwe brug te bouwen tussen de Oosterse en de Westerse cultuur.

Programma :

  • Fazil Say, Concerto voor piano en orkest nr. 3, op. 11, "Silence of Anatolia"
  • Maurice Ravel, Concerto voor piano en orkest in G
  • Nikolay Rimsky-Korsakov, Sheherazade, symfonische suite, op. 35

Praktische info :

NOB & Fazil Say : Say, Ravel, Rimsky-Korsakov
Vrijdag 20 november 2015 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be
-------------------------------------
Zaterdag 21 november 2015 om 20.00 u
CC Hasselt


Meer info : www.ccha.be en www.nob-onb.be

Extra :
Fazil Say : fazilsay.com, nl.wikipedia.org en youtube

13:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

In the middle of Xenakis : een heftige luisterervaring

Iannis Xenakis Dat het Brussels Philharmonic op avontuur uit is, is al langer geweten. Componist, architect, mathematicus én visionair Iannis Xenakis (foto) experimenteerde in Terretektorh met ruimtelijke klank, door het publiek tússen de musici te laten plaatsnemen. In samenhang met de andere werken creëert het orkest een radicale ervaring: de muziek van Wagner, Gabrieli en Ligeti krijgt door de confrontatie met Xenakis' ruimtelijke visie een heel nieuwe betekenis.

Iannis Xenakis schreef Terrêtektorh (1966) voor een publiek dat door 88 muzikanten ingesloten is of eerder nog voor een orkest dat in het publiek verspreid zit en realiseerde daarmee de droom van Richard Wagner. Op die manier bewijst de muziek dat ze niet alleen een tijdsgebonden, maar ook een ruimtelijke kunst is. Daarnaast zal de muziek nog maar eens demonstreren dat ze de hoogste der kunsten is door de derde dimensie te doorkruisen: prelude van Lohengrin, Gabrielli opnieuw gearrangeerd door Tabachnik, en Lontano van Ligeti.

Iannis Xenakis' muziek omgeeft de luisteraar als een muzikaal gebouw: tijd wordt opgedeeld door klankzuilen, en glijdende klankvlakten en -massa' s refereren aan gebogen architecturale vormen. Als het publiek mag plaatsnemen tussen de orkestmusici wordt dat architecturale aspect wel heel concreet. Klanken komen van alle kanten, bewegen doorheen de ruimte en worden tussen het publiek geweven. De werken van deze Griekse componist-architect vertonen vaak opvallend veel gelijkenissen met de gebouwen die hij tekende. Ondanks het feit dat Xenakis emotie uitschakelt bij het construeren van zijn klankstructuren, heeft zijn hoogst energetische muziek een heftige impact op de luisteraar, vaak ademstokkend door zintuiglijke overprikkeling. Muziek tussen intellectuele verfijning en oeremotie.

Het magistrale Lontano van György Ligeti (1923-2007) is een sleutelwerk uit de hedendaagse schriftuur voor orkest. Het is zoals steeds bij de Hongaar een subtiel en vermakelijk spel met parameters, hier voornamelijk met timbre, licht en donker schakeringen; en in de tweede plaats met toonhoogte en tijdsduur. Lontano dateert uit 1967 en onderstreept de terugkeer van Ligeti naar het symfonisch orkest, weg van de avant-garde. Het orkest bespeelt het palet van de late negentiende eeuw, waarbij de allusie naar Bruckner nooit veraf is. De abstracte moderne stijl maakt plaats voor het grote gebaar en het romantisch rubato.

Programma :

  • Richard Wagner, Ouverture uit Lohengrin
  • Giovanni Gabrieli, Canzoni e Sonate per sonar con ogni sorte de instrumenti (selectie) (arr. Michel Tabachnik)
  • Iannis Xenakis, Terretektorh
  • György Ligeti, Lontano

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Slagwerk Den Haag: In the middle of Xenakis
Vrijdag 20 november 2015 om 20.00 u en om 21.30 u
Eskimofabriek - Gent


Meer info : www.debijloke.be, www.brusselsphilharmonic.be en www.slagwerkdenhaag.nl
------------------------------
Brussels Philharmonic : In the middle of Xenakis
Zaterdag 21 november 2015 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en www.brusselsphilharmonic.be

Elders op Oorgetuige:
Surround!-festival in Brugge: muziek zoals je die (nog) niet kent, 15/11/2015

Luister alvast naar Iannis Xenakis' Terretektorh



En Ligeti's Lontano

13:24 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

18/11/2015

Grensverleggend concert door Nadar in Sint-Niklaas

Black Box Music Nadar Ensemble is opgericht door een groep jonge muzikanten met een gemeenschappelijke passie voor hedendaagse muziek. Het ensemble neemt in De Casino in Sint-Niklaas drie uiteenlopende composities onder de loep: 'Black Box Music' van de Deense Simon Steen-Andersen, 'Shopping 4' van de Duitse Michael Maierhof en 'Silence must be!' van Thierry De Mey. De concertavond gaat van start met 'Black Box Music', een eigenzinnig poppentheater dat balanceert op de rand van installatiekunst, elektronica en performance. Met 'Shopping 4' evolueert de muziek naar noise met dubstep-invloeden, geproduceerd met behulp van sponsen, wasknijpers en ballonnen. Ten slotte volgt 'Silence Must Be!', dat omschreven wordt als muziek zonder klank, muziek als pure beweging.

Simon Steen-Andersens Black Box Music is uniek en radicaal anders, op het kruispunt van compositie, installatiekunst, elektronica en performance. Het ensemble schaart zich rond het publiek, vooraan de dirigent, met de handen in een 'black box'. De inhoud van de black box, en dus de instructies van de dirigent voor de muzikanten worden geprojecteerd op groot scherm. Door haar oncontroleerbare blend van humor, charme en exuberante inventiviteit is Black Box Music beklijvend tot de laatste seconde.

Praktische info :

Nadar Ensemble: Hands on (Hands off)
Donderdag 19 november 2015 om 20.30 u
De Casino - Sint-Niklaas


Meetr info : www.decasino.be en www.nadarensemble.be

Elders op Oorgetuige:
Surround!-festival in Brugge: muziek zoals je die (nog) niet kent, 15/11/2015

Bekijk alvast de trailer van Hands on (Hands off)

22:18 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook