15/02/2011

Piano anders : Nils Frahm, Dustin O'Halloran & Hauschka in Cultuurcentrum Hasselt

Nils Frahm De laatste vijf jaar is er een opvallende heropleving van pianomuziek. Pianomuziek geschreven door jonge klassieke en/of klassiek-geïnspireerde muzikanten/componisten. In samenwerking met Jeugd & Muziek Hasselt biedt het Cultuurcentrum Hasselt een aantal van hen een podium én de Steinway piano.

De jonge Berlijnse producer/ pianist Nils Frahm (foto) is klassiek geschoold en leerde piano spelen van één van de laatste studenten van Tsjaikovski. Frahm speelt hedendaags minimaal klassiek. Dat de hij een zeer gedegen klassieke achtergrond heeft, is duidelijk te horen in zijn fabuleuze spel waarin de onmiskenbare invloed van de ECM legende Keith Jarrett naar voren komt. Met zijn melancholiek en lichtelijk romantisch klinkende neo-klassieke pianowerk schaart Nils Frahm zich naast Max Richter, Library Tapes, Sylvain Chauveau en Hauschka. Van Nils Frahm verschenen er albums bij labels als Sonic Pieces en Erased Tapes. Daarnaast werkte hij ook intensief samen met Peter Broderick, F.S. Blumm, Anne Müller en Machinefabriek.

De afgelopen jaren bracht de Amerikaanse pianist en componist Dustin O'Halloran (1971) twee solo albums uit: Piano solos vol. 1 (2004) en Piano solos vol. 2 (2006). Serene en melancholische muziek die ook op de soundtrack van Sofia Coppola's Marie Antoinette belandde. Klassieke voorbeelden zijn Chopin, Satie en Debussy. Vorig jaar verscheen Vorleben, een live opname van een concert in Berlijn, een album dat zonet nog in heel wat eindejaarslijstjes opdook. Vlak voor het concert in Hasselt verschijnt zijn nieuwe album Lumière op het Britse label Fat Cat. Aan het album werkten ook Jóhann Jóhannsson en Peter Broderick mee.

Hauschka (pianist/componist Volker Bertelmann) exploreert als klassiek geschoold pianist volop de mogelijkheden van de (prepared) piano. Zijn werk toont gelijkenissen met het minimalisme van Steve Reich, Philip Glass en Michael Nyman. Zijn meest recente opnames verschenen op het befaamde Fat Cat label en klinken 'voller' dan zijn eerder werk. Minimale schoonheid troef!

Tijd en plaats van het gebeuren :

Nils Frahm, Dustin O'Halloran & Hauschka
Zaterdag 19 februari 2011 om 20.00 u
CC Hasselt
- grote schouwburg
Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be

Extra :
Nils Frahm : www.myspace.com/nilsfrahm en youtube
Dustin O'Halloran : www.dustinohalloran.com, www.myspace.com/dustinohalloran, en.wikipedia.org en youtube
Hauschka : www.hauschka-net.de, www.myspace.com/hauschka en youtube

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

14/02/2011

MusMA zoekt jonge componisten

MusMA Via een Open call zoekt het Festival van Vlaanderen Brussel jonge componisten die willen meedingen naar een compositieopdracht om in 2012 op Europese podia uit te voeren. Ze kunnen zich tot 15 juni 2011 inschrijven via belgianselection.musma.eu. De geselecteerde componisten moeten een werk van tien minuten componeren rond het thema 'exotisme in muziek'. De winnende compositie van de Belgische kandidaat wordt gebundeld met de nieuwe composities van de andere deelnemende landen. Aan het project MusMA werken tien toonaangevende Europese festivals en hun radiozenders mee, waaronder ook Klara en Musiq3 . De bedoeling is om nieuwe hedendaagse klassieke muziek van jonge componisten voor te stellen aan een Europees publiek.

Exotisme en de Interculturele Dialoog als inspiratiebron voor nieuwe muziek
Ieder deelnemend festival presenteert een componist die een compositieopdracht krijgt. Voor 2012 is dat een compositie van maximum tien minuten voor percussie- en/of blaasinstrumenten. De nieuwe werken moeten aansluiting vinden bij het overkoepelende artistieke thema. Voor 2012 is dat 'Exotisme in muziek op het snijvlak tussen meerdere identiteiten'. Wie 30 is of jonger én in België woont mag deelnemen aan de preselecties. Opmerkelijk is dat de wedstrijd zich niet alleen richt op Belgische componisten, maar ook op niet-Europese componisten die in België verblijven. Op die manier hoopt het KlaraFestival ook een stem te geven aan de te weinig bekende groep van kunstenaars die hier wonen en werken en dagelijks geconfronteerd worden met hun niet-Europese origine.

Music Masters on Air
MusMA (Music Masters on Air: European Broadcasting Festival), het nieuwste project van het Festival van Vlaanderen Brussel, geeft jonge geselecteerde componisten uit tien verschillende Europese landen de mogelijkheid zich op buitenlandse podia te presenteren. Het is een samenwerking binnen de European Festival Association (EFA) en met de European Broadcasting Union (EBU). Ieder deelnemend festival presenteert een componist die een compositie-opdracht krijgt die kadert binnen een artistiek thema en beantwoordt aan welbepaalde vereisten. De composities worden gebundeld en het programma trekt dan van het ene naar het andere festival -steeds uitgevoerd door lokale muzikanten. De deelnemende landen zijn België (Festival van Vlaanderen Internationaal Brussel-Europa vzw.), Spanje (Festival Internacional de Música y Danza de Granada), Slovenië (Festival Ljubljana), Polen (Miedzynarodowy International Festival Wratislavia Cantans), Tsjechië (Brno International Music Festival), Portugal (Associação Internacional de Musica da Costa do Estoril), Turkije (SEVDA-CENAP and Music Foundation), Hongarije (HungaroFEST), Servië (BEMUS) en Italië (Emilia Romagna Festival).

Deadline
Inschrijven kan tot 15 juni 2011 via de website belgianselection.musma.eu. Een jury maakt op 30 juni de 10 finalisten bekend en op 9 september de winnaar. Die winnaar krijgt de compositieopdracht en een bedrag van 2.500 euro. De winnende composities van de tien landen worden in een programma gebundeld dat in 2012 zal worden uitgevoerd op verschillende Europese festivals.

Website : www.musma.eu
Voor verdere inlichtingen kan je contact opnemen met Isaline Claeys, projectcoördinator: isaline@festival.be, 02 548 95 91.

19:00 Gepost in Algemeen, Muziek | Permalink |  Facebook

Aaron Wajnberg & Fernando Gonzalez bij Piano's Maene in in Ruiselede

Aaron Wajnberg De belangrijkste drijfveer voor Piano's Maene is in de eerste plaats de passie voor muziek, voor piano's en uiteraard voor pianisten. Om de interesse in cultuur en vooral in de piano te stimuleren, nodigen zij ieder concertseizoen zowel gevestigde waarden als aanstormend talent uit om in de concertzaal in Ruiselede het beste van zichzelf te geven.  Zo geven ze het publiek de kans om de piano in al zijn aspecten te ontdekken: van historische klavecimbel en pianoforte tot een moderne Steinway concertvleugel, van klassieke muziek tot jazz- en popmuziek. Ook dit seizoen koos Piano's Maene voor een zeer gevarieerd programma, zodat iedere muziekliefhebber aan bod komt.

Op vrijdag 18 februari verwelkomt Piano's Maene pianist Aaron Wajnberg (foto) en gitarist Fernando Gonzales, voor het recital 'Berceuses pour Amytis'. Deze titel werd ontleend aan de creatie van de beloftevolle Belgische componist Nils Van der Plancken "Jardins Suspendus, Berceuses pour Amytis", die Aaron en Fernando die avond zullen vertolken. Verder brengen zij werken van o.a. Mario Castelnuovo-Tesucso, Andrew York, Manuel de Falla, e.a.

Aaron Wajnberg werd op 27 januari 1988 geboren in een Antwerpse muzikantenfamilie. Aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen studeerde hij in de klas van professor Levente Kende. Momenteel studeert hij ook bij maestro Leonid Margarius (Italië). In 2004 won hij de tweede prijs op de Internationale Charlier wedstrijd waar hij ook de prijs kreeg van de Rotary Club Charleroi. Aaron is tevens laureaat van de Nationale prijs Excellentia en van de Dexia Classics wedstrijd te Brussel. Voor het Oostenrijkse Label 'Salzburg Concerts Artists' nam hij zijn eerste CD op gewijd aan Russische pianosonates, evenals een kamermuziekcd met Fernando Gonzalez.

Ook de Chileense gitarist Fernando Gonzalez werd geboren in een familie van kunstenaars. Zijn grootvader was componist en dirigent, zijn vader is een bekend gitarist en gewaardeerd gitaarpedagoog en zijn moeder doceert musicologie. In 1973 kwam hij naar België en behaalde hier de Eerste Prijs gitaar, de Eerste Prijs kamermuziek alsook het Hoger Diploma gitaar. Gedurende zeven jaar was hij assistent-docent bij professor Victor van Puyenbroeck.

Een tijdlang verliet hij het klassieke repertoire en vertolkte hij eigen liederen. Intussen werd hij als gitarist laureaat van de Concours International de Namur en behaalde hij de Prijs Alex de Vries. Het was Denise Tolkovsky die hem terugbracht naar het klassieke repertoire. Met het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen legde hij het Concierto de Aranjuez van Joaquín Rodrigo vast op cd. In recitals vertolkt Fernando Gonzalez vooral het traditionele gitaarrepertoire, gaande van de renaissance tot de hedendaagse muziek, waarbij hij steeds alle technische moeilijkheden meesterlijk beheerst. Al is de gitaar voor hem het solo-instrument bij uitstek, toch beleeft Fernando Gonzalez altijd veel plezier in het samen musiceren met orkest en kamerorkest, in duo, trio en kwartet.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Aaron Wajnberg & Fernando Gonzalez : Berceuses pour Amytis
Vrijdag 18 februari 2011 om 20.00 u
Concertzaal Piano's Maene Ruiselede
Industriestraat 42
8755 Ruiselede

Meer info : www.maene.be

Extra :
Aaron Wajnberg op www.muziekcentrum.be
Fernando Gonzalez : www.fernandogonzalezguitar.com en www.muziekcentrum.be

Bekijk alvast dit fragment uit een concert van Fernando Gonzalez en Aäron Wajnberg in Fnac Antwerpen (13/02/2010)

16:44 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Een Oresteia : bloedwraak en gerechtigheid in een regie van Caroline Petrick

Iannis Xenakis In Oresteia (457 v.C.) vertelt Aeschylos het verhaal van het koningshuis van Mycene, dat gedoemd is in een eindeloze keten van wraak ten onder te gaan. Uiteindelijk zal godin Athena de keten doorbreken en het eerste hooggerechtshof installeren. De Oresteia, waarin de rede zegeviert over de irrationaliteit van de wraak, geldt als symbool voor het begin van de Europese geschiedenis. In Xenakis' versie staat het koor centraal. Hij laat het niet alleen de rol van het volk zingen, maar ook die van de helden en goden. Aeschylos' verzen beïnvloedden sterk de expressieve, archaïsch aandoende partituur, waarvan Kassandra voor bariton en soloslagwerker het bekendste deel is. Zelden wist een componist treffender de blinde kracht van het noodlot en de nachtmerrie van de wraak in muziek te vatten. Het stuk wordt aangevuld met een première van de Vlaamse componiste Annelies Van Parys, die haar muzikaal antwoord op dit meesterwerk van Xenakis zal formuleren. Van Parys schreef, naast een proloog en een epiloog twee monologen voor drie vrouwensolisten. Kytaemnestra krijgt zo een stem.

Op het snijvlak van ritueel en muziektheater baarde Iannis Xenakis (foto) in 1966 opzien met Oresteia, een avant-gardistische opera gebaseerd op Aischylos' gelijknamige trilogie over bloedwraak en gerechtigheid. Oresteia is het op een na langste werk van Xenakis , die vrij naar Aeschylus het tragische verhaal van Agamemnon, Klytaemnestra en hun zoon Orestes op muziek zette. Met een keur aan vocale technieken en een indrukwekkend slagwerkarsenaal tekende de Grieks-Franse componist voor een messcherpe partituur op het snijvlak van avant-garde en archaïsme. Xenakis herzag dit muziektheaterwerk tot viermaal toe. Naast het alomtegenwoordige koor schittert in de definitieve versie een bariton solo, met stembuigingen die de invloed van het Japanse noh- en kabukitheater verraden.

De definitieve versie van deze opera - met een hoofdrol voor bariton solo, slagwerk en reciterend koor - dient als basis voor Een Oresteia. Regisseuse Caroline Petrick plaatst het werk van Xenakis in een kader waarin Klytaimnestra als personage op de voorgrond treedt. Componiste Annelies Van Parys tekent voor een proloog, een epiloog en twee emotionele monologen die tegenwicht bieden aan de mannelijke, afstandelijke klankwereld van Xenakis. De scenische voorstelling Een Oresteia is een productie van Asko|Schönberg en Muziektheater Transparant uit Antwerpen in coproductie met Concertgebouw Brugge en VocaalLAB Nederland.

Iannis Xenakis - Oresteia
De geënsceneerde voorstelling Een Oresteia bestaat uit verschillende lagen, die naar uiteenlopende tijden en plekken verwijzen. In 458 vC. schrijft Aischylos in Athene de Oresteia, de enige trilogie uit de Griekse oudheid die volledig bewaard is gebleven. Op 14 december 1966, wordt dit drieluik opgevoerd in de Amerikaanse stad Ypsilanti (Michigan), met begeleidende muziek van Iannis Xenakis. Deze Grieks-Franse componist, vooral bekend om zijn avant-gardecomposities gebaseerd op complexe wiskundige berekeningen, tekent voor een sobere partituur van bijna twee uur, waarin het koor net als in de Griekse tragedie een prominente functie krijgt.

Al snel brengt Xenakis zijn compositie terug tot ongeveer drie kwartier, waardoor de band met Aischylos' verhaallijn vanzelf losser wordt. Pas in 1987 volgt de scenische doop van zijn fragmentarische Oresteia in de Siciliaanse stad Gibellina, op enkele kilometers van de plek waar Aischylos zijn laatste rustplaats gevonden heeft. Voor de gelegenheid heeft de componist een nieuw stuk voor bariton en slagwerk, Kassandra, in het eerste deel, Agamemnon, ingevoegd. Hij schrijft in 1992 nog een fragment, La déesse Athena, voor bariton en instrumentaal ensemble, dat halverwege het derde deel Les Euménides dient ingelast te worden.

Xenakis' definitieve versie, inclusief de twee toevoegingen, fungeert anno 2011 als basis voor de voorstelling Een Oresteia. Regisseur Caroline Petrick heeft deze compositie gedramatiseerd en voorzien van een kaderstructuur waarin de figuur van Klytaimnestra sterk op de voorgrond treedt. De nieuwe stukken betreffen een proloog, een epiloog en twee monologen van Klytaimnestra die respectievelijk tussen deel één en twee, en deel twee en drie, een plaats krijgen. Voor de muziek van deze kaderstructuur tekent de Vlaamse componiste Annelies Van Parys.

In het voorwoord van zijn partituur vraagt Xenakis uitdrukkelijk om 'een sobere en strenge handeling' tijdens de opvoering. De muziek van zijn Oresteia, op het raakvlak van ritueel en muziektheater, komt inderdaad afstandelijk over. Zo zingt het koor zonder vibrato, met een beperkte melodische ambitus alsof het de tekst aan het reciteren is en in een taal (Oudgrieks) die de hedendaagse luisteraar niet verstaat. Zelfs het alomtegenwoordige slagwerk, in andere werken van Xenakis uitermate virtuoos toegepast, klinkt hier enigszins vervreemdend. Op zoek naar abstractie laat de componist zich door de Japanse theatervormen kabuki en nô inspireren. Dat blijkt ook uit de samenstelling van het instrumentale ensemble, waarin de blazers de boventoon voeren.

Een Oresteia
Hoe moet een hedendaagse regisseur omgaan met de onderkoelde benadering van Xenakis? In haar intentienota bij het ontwerp van deze productie vatte regisseur Caroline Petrick de uitdaging als volgt samen: "Het fragmentarische karakter van Xenakis' Oresteia en de concertante opvoeringsituatie (koren en vocale solisten zingen niet uit het hoofd) roepen de vraag op of er in een dergelijke situatie wel geënsceneerd kan worden. Alles wijst er op dat Xenakis het statische karakter van de Griekse tragedie heeft willen accentueren. Zijn twee inserties, Kassandra en Athena, versterken deze statische indruk door hun monologische aard. Het feit dat Xenakis de rollen Kassandra en Athena toekent aan mannen, hoort thuis in de Griekse opvoeringspraktijk. Het is ook een ingreep die afstand creëert." Als tegenwicht kiest Caroline Petrick ervoor om een stevige dosis vrouwelijke bewogenheid in te voeren. Zij geeft Klytaimnestra, de drijvende kracht achter de hele trilogie, haar belangrijke rol terug. In Een Oresteia is Klytaimnestra voortdurend aanwezig. Zij geeft de aftrap tot elk deel en eist alle aandacht op tijdens twee lyrische ontboezemingen. Daardoor ontstaat een contrast met de abstraherende aanpak van Xenakis.

"Klytaimnestra doorbreekt de muur die Xenakis heeft opgetrokken", aldus Petrick in haar intentienota. "Zij spreekt in het Frans en richt zich nu eens rechtstreeks tot het publiek, dan weer rechtstreeks tot het koor van furiën. Met de keuze voor het Frans brengen we een emotionele tegenkleur aan. Door bewust pathos binnen te halen creëren wij de mogelijkheid tot sym-pathie (Grieks, sym-pathein: mede-voelen). Alles wat Xenakis niet wilde in zijn Oresteia, wordt opnieuw geïnjecteerd met de inserties van Annelies Van Parys. Onmiddellijke verstaanbaarheid, emotionele inleving, persoonlijk gekleurde expressie: de toeschouwer krijgt het allemaal. We brengen uitersten samen, in een zoektocht naar evenwicht."

Annelies Van Parys componeerde voor Klytaimnestra zangerige lijnen die tegen Xenakis' archaïserende partituur afsteken. "Ik ben binnen mijn eigen spectrale stijl gebleven", zegt zij. "Uiteraard moest ik me houden aan de bezetting van Xenakis' instrumentale ensemble, waardoor ik te maken kreeg met extreme registers zoals piccolo en hoge esklarinet tegenover contrafagot en contrabasklarinet. Maar voor de rest heb ik me vooral door de sfeer en de patronen van de nieuwe tekst laten leiden."

De rol van Klytaimnestra wordt verdeeld tussen drie zangeressen die aanvankelijk samen optreden maar al snel los van elkaar gaan opereren. Terwijl de eerste Klytaimnestra haar bloederige handelingen rechtvaardigt, uit de tweede vrouw heftige wraakgevoelens. De derde zangeres belichaamt de kwetsbare kant van Klytaimnestra en zingt in een ingehouden, wiegeliedachtige stijl over haar pijn en verdriet.

Aan het eind kiest Annelies Van Parys bewust voor sombere klanken: "De epiloog vormt bij mij een donker spiegelbeeld van de proloog, overeenkomstig de tragedie van Aischylos. Klytaimnestra is bij hem een slachtoffer. Het matriarchaat is overgegaan in een patriarchale samenleving." Caroline Petrick beaamt dit: "De eerste twee delen van Aischylos' drieluik beslaan mythische tijden waarin de werkelijkheid bedekt wordt door een sluier van betovering. In het derde deel heeft een scheiding plaatsgevonden tussen de mysterieuze krachten en de heldere kijk op de wereld die de godin Athena vertegenwoordigt. Het gaat om een beslissende breuk. In het echte leven kunnen wij niet meer terug, maar het theater gunt ons een blik in vervlogen tijden."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Asko/Schönberg & VocaalLAB: Een Oresteia
Vrijdag 18 februari 2011 om 20.00 u
( Inleiding door Lieven Van Ael om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.askoschoenberg.nl, www.vocaallab.com en www.transparant.be
---------------------------
Woensdag 23 februari 2011 om 20.00 u ( Inleiding door Kevin Voets om 19.15 u )
deSingel - Blauwe Zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.askoschoenberg.nl, www.vocaallab.com en www.transparant.be

Bron : Tekst programmaboekje Concertgebouw Brugge

Extra :
Iannis Xenakis : www.iannis-xenakis.org, www.arsmusica.be, www.xenakis-ensemble.com en youtube
Iannis Xenakis (1922-2001): Mathematicus en filosoof, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com en www.matrix-new-music.be

Bekijk alvast dit fragment uit Xenakis' Oresteia

14:24 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Van Belgische creatie tot Slavische traditie met het NOB

Jean-Paul Dessy De jonge Singaporese dirigent Darrell Ang maakt deze week zijn debuut bij het NOB. Hij vervangt de Tsjechische dirigent Zdenek Macal die om gezondheidsredenen verstek moet geven. Darrell Ang won in 2007 op zijn 29ste de Grote Prijs, de publieksprijs en de prijs van de orkestleden op het prestigieuze Concours voor jonge dirigenten van Besançon. In 2008 kon hij ook de Arturo Toscaniniwedstrijd in Parma op zijn naam schrijven. Telkens werd zijn dynamische en inspirerende dirigeerstijl geprezen. Sindsdien kwam deze jonge talentvolle dirigent ook in Europa steeds vaker in beeld bij belangrijke orkesten en operahuizen. Bij het NOB dirigeert hij een wereldcreatie van Jean-Paul Dessy (foto) en de zevende symfonie van Antonin Dvorak. De jonge generatie is goed vertegenwoordigd tijdens deze concerten want onder leiding van Darrell Ang zal de 25-jarige Servische violist Nemanja Radulovic het vioolconcerto van Tchaikovsky vertolken.

Ang brengt tijdens dit concert de wereldcreatie van "Serene Sirens", een nieuw werk van de Jean-Paul Dessy (1963) . Deze Belgische componist, cellist en dirigent schreef op vraag van het NOB een orkestwerk. Dessy heeft al meer dan honderd wereldcreaties gedirigeerd en bijna tweehonderd hedendaagse muziekwerken, waarbij hij steeds op zoek gaat naar de diversiteit van de klank op de grens tussen het profane en het religieuze.

Jean-Paul Dessy is in de eerste plaats en vooral bekend als cellist. Hij combineerde zijn muziekstudies aan de conservatoria van Luik en Brussel met Romaanse Filologie. Hij was de oprichter van het strijkkwartet Quatuor Quadro, dat in de periode 1988-'94 heel wat creaties bracht, onder meer van Hus. Later begon Dessy zich ook als componist te profileren. Ook hij zocht de combinatie met de podiumkunsten in samenwerkingen met Hussein Chalayan, Frédéric Flamand, David Géry, Jacques Lassalle, Nicole Mossoux et Patrick Bonté, Lorent Wanson e.a. Een andere voorkeur van Dessy is de combinatie van live-instrumenten met elektronische muziek. Hij omschrijft dit als 'co-créations électro-contempo' en zoekt daarvoor het gezelschap op van specialisten uit de elektronische muziekwereld, zoals Scanner, Christian Fennesz en DJ Olive. Dessy is tegenwoordig ook bekend als dirigent van o.a. het ensemble Musique Nouvelles en het Orchestre de Chambre de Wallonie, waarmee hij het integrale oeuvre voor strijkorkest van Giacinto Scelsi op cd zette.

Programma :

  • Jean-Paul Dessy, Symphonic meditation 1 "Serene Sirens", wereldcreatie (opdracht NOB/Bozar)
  • Pyotr Tchaikovsky, Concerto voor viool en orkest, op. 35
  • Antonin Dvorak, Symfonie nr. 7, op. 70

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB : Dessy, Tchaikovsky, Dvoràk
Donderdag 17 februari 2011 om 20.00 u
Théâtre Royal de Mons - Bergen

Grand Place
7000 Mons

Meer info : www.lemanege.com en www.nob-onb.be
-----------------------------------
Vrijdag 18 februari 2011 om 20.00 u ( inleiding door Katleen Van Bavel om 19.30 u )
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be

Extra :
Jean-Paul Dessy op www.compositeurs.be

12:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Emanon stelt nieuw programma voor op Kulturama

Frank Nuyts Ensemble Emanon stelt deze week een nieuw programma voor. Het trio (klarinet, cello, piano) is stilaan een vast gegeven voor Emanon. Een paar jaar geleden bracht het hedendaags klassiek ensemble uit Leuven een succesvol programma met werk van filmcomponist Nino Rota en van de vorig jaar overleden Henryk Gorècki. Nu wordt gekozen voor het gekende 'Trio opus 114' van Johannes Brahms en twee werken van Frank Nuyts (foto) : 'Bajadillas' en een nieuwe pianosonate die is opgedragen aan Emanon. Voorafgaand wordt Rota nog eens opgediept.

Frank Nuyts (1957) is docent compositie en orkestratie aan het conservatorium van Gent. Hij studeerde slagwerk en kamermuziek aan het Gentse conservatorium, later compositie en analyse van 20ste-eeuwse muziek bij Lucien Goethals. De vroege werken van Nuyts zijn gecomponeerd in een postserieel idioom. Door zijn interesse voor niet-klassieke muziek en door zijn vriendschap met de componist Boudewijn Buckinx slaat hij in '86 een nieuwe weg in en zo wordt hij samen met Buckinx één van de belangrijkste vertegenwoordigers van postmodernisme in Vlaanderen. Om een geëigende accurate uitvoering van zijn werken te garanderen richt hij in '89 de groep Hardscore op. Met Hardscore wil hij een brug slaan tussen meer commerciële muziek en hedendaagse muziek. Zijn werk wordt regelmatig uitgevoerd in binnen- en buitenland. De componist won verschillende prijzen, waaronder in 1995 de vijfjaarlijkse cultuurprijs van de stad Gent. Hij werkte onder meer voor deFilharmonie, het Spectra Ensemble en Ensemble Leporello.

Frank Nuyts schreef 12 pianosonates, waarvan nummer 2 tot 6 op plaat verschenen op het label Etcetera, gespeeld door een aantal jonge, beloftevolle pianisten. Sonates schrijven in de 20ste eeuw is tricky. In onze eeuw is een sonate allang niet meer het strakke vormschema dat diende om de tonaliteit te baas te kunnen. Wat overbleef, is de zoektocht naar manieren om met duidelijk afgelijnd maar beperkt gehouden materiaal een 'grote' vorm te genereren. Nuyts zocht in zijn 12 sonates muzikale bouwstenen bijeen om de bovengrens van eenvoud en de ondergrens van complexiteit te verkennen.

De Italiaanse componist Nino Rota (1911-1979) is vooral bekend om zijn filmmuziek, o.a. voor 'The Godfather'. Rota was behalve de vaste filmcomponist van Federico Fellini ook een begenadigd 'klassiek componist'. Zijn eerste oratorium, L'infanzia di San Giovanni Battista, componeerde hij op zijn elfde en werd in het begin van de jaren twintig opgevoerd. Hij werd eerst onderwezen door Ildebrando Pizzetti aan het conservatorium van Milaan, en verhuisde later naar Rome waar hij lessen volgde aan het Accademia Nazionale di Santa Cecilia. Tussen 1930 en 1932 woonde Rota in de Verenigde Staten, waar hij studeerde aan het Curtis Institute te Philadelphia. Daar volgde hij lessen in orkestratie bij Fritz Reiner en compositie bij Rosario Scalero.

In de jaren veertig was hij voornamelijk actief als filmcomponist. Hij componeerde de filmmuziek voor enkele van de belangrijkste filmregisseurs van Italië, waaronder Luchino Visconti, Franco Zeffirelli en Mario Monicelli. Het vruchtbaarst was zijn samenwerking met Federico Fellini. Hij was verantwoordelijk voor de muziek van alle films die Fellini maakte tussen 1952 en 1978. Hij was tevens de componist van de eerste twee The Godfather-films. Hij werd voor beide films genomineerd voor de Academy Award voor beste originele muziek, maar zijn eerste nominatie werd teruggetrokken toen bleek dat hij de muziek gedeeltelijk van een vorige film had gebruikt. Voor The Godfather II won hij samen met Carmine Coppola de Oscar. Zijn muziek werd ook postuum nog voor verscheidene films gebruikt.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Emanon Ensemble : Trio
Donderdag 17 februari 2011 om 20.00 u
M - Museum Leuven

Vanderkelenstraat 28
3000 Leuven

Meer info : www.kulturama.be, www.emanon.be, www.hardscore.be en www.mleuven.be

Extra :
Frank Nuyts : www.franknuyts.com, www.hardscore.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Nino Rota : www.ninorota.com, en.wikipedia.org, www.schott-music.com, www.imdb.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Kulturama : de culturele hoogdagen van Leuven, 9/02/2011
The Wider World of Wonder : Frank Nuyts in het Conservatorium van Gent, 25/11/2010
Kamermuziekensemble van De Munt brengt Rota en Martinu in Brussel en Leuven, 21/11/2010
Frank Nuyts 50 jaar op dreef, 7/07/2007

09:59 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

13/02/2011

Alexander Gebert & Anna Magdalena Kokits brengen Dünser, Grieg, Miaskovski en Schnittke in Leut

Richard Dünser Sinds het voorjaar van 2007 concerteren Alexander Gebert en Anna Magdalena Kokits als duo. Ze vertolken in Leut 20ste eeuwse muziek van Miaskovski en Schnittke en de recente compositie van Richard Dünser (1959), The Garden of Desires, die aan hen beiden werd opgedragen en door hen werd gecreëerd in de Musikverein Wien in april 2010.

Het duo Gebert-Kokits debuteerde in januari 2009 in de Musikverein Wien en een eerste cd verscheen in de loop van 2010 bij Gramola. Pianiste Anna Magdalena Kokits (1988, Wenen) won talrijke eerste prijzen op internationale wedstrijden, waaronder Prima La Musica, de 26ste Internationale Smetana Pianowedstrijd in Pilsen/Tsjechië, het 17de Concorso Pianistico Internazionale Roma 2006, en was te gast op muziekfestivals, zoals het Internationale Brahmsfest Mürzzuschlag, de 13de Klavierfrühling Deutschlandsberg en het Nei suoni dei luoghi Festival in Italië.

Cellist Alexander Gebert (1977, Warschau) werd in 1989 toegelaten tot de Sibelius Academie in Helsinki. Tussen 1995 en 1998 studeerde hij aan de Chopin Academie te Warschau, daarna bij Philippe Muller aan het Conservatorium van Parijs en aan de Stuttgarter Musikhochschule bij Natalia Gutman. In 1997 werd hij 2de op de Lutoslawski Wedstrijd Warschau, in 2000 3de op de Antonio-Janigro Wedstrijd in Zagreb, 2de (en publieksprijs) op de Internationale Wedstrijd in Genf (waar hij met het Orchestre de la Suisse Romande o.l.v. Heinrich Schiff speelde) en hij won datzelfde jaar de 1ste prijs op het Concorso Valentino Bucchi in Rome. Alexander Gebert speelde in Europa en Noord- Amerika als solist en kamermusicus op diverse gerenommeerde festivals (Kuhmo Festival, Oleg Kagan Muziekfestival, Festival de Deauville, Ravinia Festival) en is sinds 2004 cellist van het Altenberg Trio Wien.

Programma :

  • Richard Dünser, The Garden of Desires (2010)
  • E. Grieg, Sonate in A klein, Op. 36
  • N. Miaskovski, Sonate nr 2 in A klein Op. 81 (1948)
  • Alfred Schnittke, Sonate NR 1 (1978)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Alexander Gebert & Anna Magdalena Kokits : Dünser, Grieg, Miaskovski, Schnittke
Donderdag 17 februari 2011 om 20.15 u
Sint-Pieterskerk Leut

Sint-Pietersstraat 1
3630 Leut

Meer info : www.ccmaasmechelen.be

Extra :
Richard Dünser : www.richard-duenser.at
Alfred Schnittke : www.schnittke.de, www.schirmer.com, www.arsmusica.be, www.boosey.com en youtube
Alfred Schnittke (1934 - 1998): Meer dan een polystilistisch kameleon, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Alfred Schnittke's Sonate nr 1 voor cello en piano op nl.wikipedia.org

Bekuister alvast het eerste deel uit Schnittke's Sonate nr 1, uitgevoerd door Heinrich Schiff (cello) en Paul Gulda (piano)

00:07 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

12/02/2011

Adrian Brendel & Tim Horton in deSingel

Adrian Brendel Adrian Brendel (foto) is allesbehalve een showman. Uit zijn heldere en precieze speelstijl spreekt steeds een groot respect voor de componist, iets wat hij ongetwijfeld met de paplepel meekreeg van zijn vader. Vooraleer Alfred Brendel het concertpodium vaarwel zei, toerden vader en zoon twee jaar de wereld rond met het hele cello-pianorepertoire van Beethoven. Ook pianist Tim Horton komt uit de Brendelstal. Zijn carrière kreeg een enorme boost toen hij in 1995 voor de zieke Alfred Brendel inviel in Schönbergs Pianoconcerto, een concert met het City of Birmingham Orchestra onder leiding van Sir Simon Rattle. Al een geruime poos vormen Tim Horton en Adrian Brendel een trouw kamermuziekduo. Beiden voelen zich in alle stijlen thuis, van barok tot hedendaags.

Geen betere manier om een concert te openen dan met een heerlijke, elegant voortkabbelende sonate van Bach, gevolgd door de onlangs herontdekte Cellosonate van Zemlinsky uit 1894 die nog sterk Brahmsiaanse trekjes vertoont. Een sprong van honderd jaar brengt ons bij 'Pas de Deux', een abstract balletstuk van York Höller. Nog recenter is de cyclus 'Bogenstrich' van Harrison Birtwistle. Het derde deel daaruit, 'Variationen', beleefde in 2007 zijn wereldcreatie in handen van Adrian Brendel en Till Fellner. Jij geniet het voorrecht getuige te zijn van de Belgische première.

Harrison Birtwistle werd in 1934 geboren in Accrington (Noord-Engeland). Birtwistle wordt beschouwd als één van de meest toonaangevende Britse componisten. Samen met Goehr, Maxwell Davies, Ogdon en Howarth vormde hij in 1953 de New Music Manchester Group die zich toelegde op de uitvoering van werken van seriële componisten. Hoewel hij reeds lang volgens de principes van het serialisme componeerde, besefte Birtwistle dat dat serialisme hem geen voldoening kon brengen. Hij ging zich toeleggen op de meer 'beschrijvende' rnuziek. Componisten als Stravinsky, Webern, Messiaen en Varèse werden zijn voorbeelden. Daarnaast zocht hij zijn inspiratie vaak in de schilderkunst: Picasso, Breughel, Cezanne, Dürer en KIee bepaalden zijn denkwereld. Birtwistle heeft tal van opera's op zijn naam staan. Het drama is nooit ver te zoeken in zijn werk.

Programma :

  • Johann Sebastian Bach, Sonate voor viola da gamba en klavier in G, BWV1027
  • Alexander von Zemlinsky, Sonate voor cello en piano in A
  • York Höller, Pas de Deux (1993)
  • Sir Harrison Birtwistle, Bogensctrich - Variationen (2006-2009, Belgische creatie)
  • Ludwig van Beethoven , Sonate voor cello en piano Nr 5 in D, Opus 102 Nr 2

Tijd en plaats van het gebeuren :

Adrian Brendel & Tim Horton
Donderdag 17 februari 2011 om 20.00 u (inleiding door Adeline Boeckaert om 19.15 u)
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be

Extra :
York Höller : www.yorkhoeller.de, en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Sir Harrison Birtwistle op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.arsmusica.be, www.compositiontoday.com en youtube
Harrison Birtwistle Interview, Dan Warburton op www.paristransatlantic.com, 8/07/1995

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

11/02/2011

Fusion, avontuur in beeld en muziek

FUSION Improvisatie en cross-over, jazz en experimentele muziek, tijdens Kulturama kan het allemaal. Onder de titel FUSION slaan ensemble XXI, ensemble Fusion, MATRIX en SLAC/academie beeldende kunst de handen in elkaar voor een avontuur in beeld en muziek. Waar de tocht heen leidt ? Dat blijft een verrassing, maar spannend wordt het zeker!

Tijdens enkele workshops gaan ensemble XXI (o.l.v. Kim Van den Brempt) en ensemble Fusion aan de slag met de Argentijnse componist en jazzpianist Juan Carlos Tolosa. Een ontmoeting langs én over de grenzen van wereldmuziek, hedendaags klassiek, jazz, improvisatie en experiment. Kunstenaars-docenten van SLAC/Academie Beeldende Kunst presenteren werk als spel tussen improvisatie en betekenis, in de vorm van cross-overs of fusion tussen kunst en locatie
Klank en beeld vinden elkaar op donderdag 17 februari 2011 tijdens de vernissage van de tentoonstelling FUSION (met korte muzikale act). En op zondagnamiddag 20 februari is er een concert van ensemble XXI o.l.v. Kim Van den Brempt, wereldmuziekensemble Fusion én een gezamenlijke improvisatie o.l.v. Juan Carlos Tolosa.

Juan Carlos Tolosa (1966) is een pianist en hedendaags componist uit Argentinië. Hij studeerde compositie in zijn geboortestad Cordoba (Argentinië) en aan het conservatorium van Brussel en ontpopte zich zo tot een muzikale duizendpoot. Hij is professor compositie aan het conservatorium van Cordoba, dirigent van het Cordoba Ensemble en intendant van het hedendaagse muziek festival aldaar. In zijn vrije tijd improviseert hij graag aan de piano, o.a. in het pianoduo Nager-Tolosa of bij Apikon Dià.

Tijd en plaats van het gebeuren :

FUSION
Vernissage : donderdag 17 februari 2011 om 20.00 u
Concert : zondag 20 februari 2011 om 15.00 u
Tentoonstelling te bezoeken van vrijdag 18 t.e.m. zondag 20 februari, telkens van 11.00 u tot 18.00 u.
Predikherenkerk Leuven

Onze-Lieve-Vrouwstraat
3000 Leuven

Meer info : www.kulturama.be en www.matrix-new-music.be

Extra :
Juan Carlos Tolosa op en.wikipedia.org, www.myspace.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Kulturama : de culturele hoogdagen van Leuven, 9/02/2011

17:00 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

Alternatief pianoconcert op Indische vleugel(s)

P-ART Alternatief pianoconcert van P-ART met indische spirit: hoofdzakelijk eigen werk op vleugel, lithofoon, tabla's, bansuri radio's en andere klankobjecten. Piano in de dubbele betekenis : piano en zacht. Met respect niet voor de decibels maar voor de innerlijke draagkracht van toon en boventonen. Instant compositions. Organisch-intuïtief spel van componist, vertolker, improvisator en luistesteraar. In tijden van discussie over de wettelijk toegelaten geluidsgrens van 99 db, 103 of 107 db is dit alternatief pianoconcert een verademing voor wie zijn oren en niet de boxen wil geloven.

Neoromantiek? Experimentele muziek? Vrije improvisatie? Ethnische muziek? Soundartist? Op de muziek van P-ART is moeilijk een label te plakken.
Al 50 jaar is hij in de ban van de piano en aanverwanten. Zijn artistiek talent is veelzijdig. Hij is creatief op muzikaal, beeldend, audiovisueel en poëtisch vlak
Organisch-intuïtief koestert P-ART het onverwachte op zijn artistiek pad. Met oneindig respect voor de innerlijke draagkracht van elke toon. Intuïtief musiceren, componeren, improviseren, integreren van de omringende sound, alles in één: weg van franjes en glitter. Met openheid voor alles zoals het is ('de indische spirit') gunt P-ART ruimte aan de klanken die hij laat geboren worden en doet opgroeien als schepsels van deze aarde.

Programma :

  • Robert Schumann, Vogel als Prophet Waldszene nr. 7 Opus 82 voor piano
  • Zoltan Jeney, Arthur Rimbaud in the Desert for keyboard
  • P-ART, Lithophonia voor P-ART-lithofoon
  • P-ART, Organic Raga for Grand Piano
  • P-ART, De indische ruimte (Free piano)
  • P-ART, Polyfone vlucht voor 3 radiostemmen en pianobox
  • P-ART, Bansuri krijgt vleugels voor bamboefluit, vleugelpiano en andere percussievoorwerpen
  • P-ART, Indian Vibrators For Tablas + Grand Piano Strings
  • P-ART, New Prepared Piano For Grand Piano + Effectprocessor

Tijd en plaats van het gebeuren :

P-ART : Piano op Indische vleugel(s)
Donderdag 17 februari 2011 om 20.30 u
CC Oratoriënhof Leuven

Mechelsestraat 111
3000 Leuven

Meer info : users.skynet.be/P-ART en www.oratorienhof.be

Extra :
Zoltan Jeney op en.wikipedia.org en info.bmc.hu

13:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook