21/02/2011

Simoens Trio komt met origineel programma naar Dendermonde

Wouter Lenaerts Het Simoens Trio komt met een origineel programma naar Dendermonde. Het 'Gassenhauer' trio van Beethoven werd aanvankelijk geschreven met klarinet. Omdat Beethoven graag wilde dat het stuk meer gespeeld werd, herschreef hij het voor viool in plaats van klarinet. 'Mimesis' werd speciaal voor het Simoens trio geschreven door Wouter Lenaerts (foto). Het stuk ging in première op het Simoensfestival 2010 in Antwerpen. Het Griekse woord 'mimesis' verwijst naar de voorstelling van de werkelijkheid in een kunstwerk. In deze compositie verwijst het naar Lenaerts' persoonlijke visie op de Tsjechische muziek. Het werk ademt een slavische retoriek. Het concert besluit met Bernsteins enige pianotrio, tevens één van de weinige kamermuziekwerken uit zijn oeuvre.

Wouter Lenaerts (1981) studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel waar hij 'Meester in de Muziek' werd: voor Piano bij Boyan Vodenitcharov en voor Muziekschriftuur (contrapunt en fuga) bij Raphaël D'Haene. Wouter volgde Master Classes piano bij Kum Sing Lee, M. Speidel, Pilar Valero en André De Groote. Hij studeerde hafabra-directie bij Norbert Nozy, symfonische directie bij Silveer Van den Broeck en compositie bij Raphaël D'Haene. Sinds 2004 doceert hij muziekschriftuur aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel.

Ook als componist is hij bijzonder actief. Van zijn hand zijn creaties voor piano, kamermuziek: saxofoonkwartetten, harpkwartet en werken voor viool en piano. Zijn werken voor harmonie- en fanfareorkest werden op CD opgenomen en uitgegeven bij 'Beriato Music' en vinden reeds nationaal en internationaal erkenning.

Wouter Lenaerts - Mimesis (2010)
Tsjechie. Geen enkel ander land spreekt méér tot de verbeelding. De Slavische cultuur is doordrenkt van weemoed, tragiek, folklore en hevige vaderlandsliefde. Het vormt een onuitputtelijke bron aan muzikale pareltjes. Componisten als Smetana en Dvorak trokken het voortouw, Martinu en Janácek zetten de traditie voort. Hun enorme expressiviteit is enerzijds lyrisch en dramatisch, maar anderzijds hoopgevend en volks. Aangrijpende melodieën en opzwepende ritmes wisselen elkaar voortdurend af. De Slavische cultuur is ook de voedingsbodem van het werk van dejonge componist Wouter Lenaerts.

Wouter Lenaerts over Mimesis : " Het Griekse woord 'mimesis' betekent letterlijk 'imitatie' en verwijst naar de voorstelling van de werkelijkheid in een kunstwerk. De filoseof Plato noemde het de representatie van de natuur en volgens hem was elke artistieke creatie een vorm van imitatie. In deze compositie staat mimesis voor een verwijzing naar, een imitatie van en een persoonlijke visie op de Tsjechische muziek in al haar facetten. Door een typische lyriek en ritmiek ademt de atmosfeer van het werk meteen deze Slavische retoriek uit. Bovendien is het hoofdthema geïnspireerd op een oud Tsjechisch volkslied 'Kral Duchu', dat op haar beurt teruggaat naar de Erlkönig van Goethe. " (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Simoens Trio : Beethoven, Wouter Lenaerts, Bernstein
Zondag 27 februari 2011 om 11.00 u
(uitverkocht)
CC Belgica Dendermonde

Kerkstraat 24
9200 Dendermonde

Meer info : www.ccbelgica.be en www.simoenstrio.be

Extra :
Wouter Lenaerts : www.wouterlenaerts.com (*), www.muziekcentrum.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Harpiste Anneleen Lenaerts en hoboïst Karel Schoofs grasduinen in de muziek van de 20ste en 21ste eeuw, 8/12/2010

17:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Pepernoot : pittig festival voor kinderen die gek zijn van muziek

Pepernoot Kinderen zijn zot van muziek! Ze kunnen dansen voor ze goed en wel kunnen stappen. Daarom zijn er Pepernootfestivals in de provincie Vlaams-Brabant. Op 27 februari in Dilbeek, 6 maart in Leuven, 27 maart in Diest en 3 april in Strombeek.

Het Pepernootfestival is een pittig festival voor kinderen die gek zijn van muziek. Een echt festival met concerten, voorstellingen, muzikale workshops en installaties. Een hele namiddag lang worden kinderen en ouders ondergedompeld in een muzikaal bad. Verschillende muziekstijlen komen aan bod : klassiek, folk, wereldmuziek, jazz, vaak aangevuld met theater of dans. Het programma van dit pittige muziekfestival voor kinderen met veel noten op hun zang verschilt van stad tot stad, maar telkens is luisteren, kijken en meedoen de boodschap. Iedereen vanaf 3 jaar is welkom. Noteer de datum en vergeet je ouders niet!

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pepernootfestival
Zondag 27 februari 2011 Westrand in Dilbeek
Zondag 6 maart 2011 30CC in Leuven
Zondag 27 maart 2011 in CC Begijnhof Diest
Zondag 3 april 2011 in CC Strombeek

Meer info : www.vlaamsbrabant.be/pepernoot

13:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Zwerm + [sic] unplugged in Kortrijk

Zwerm De eerste samenwerking tussen de jonge ensembles [sic] en Zwerm dateert van september 2008. Op het Happy New Ears Festival in Kortrijk creëerden de 2 groepen samen met elektronica-muzikanten en componisten Stefan Prins en Richard Barrett het improvisatieproject Pidgin. Deze voorstelling werd later nog hernomen in de 4AD in Diksmuide, het Concertgebouw in Brugge en op November Music in Den Bosch.

Ondertussen zochten de muzikanten verder naar composities die zich lenen voor de uitzonderlijke bezetting van 4 saxen, 4 elektrische gitaren en percussie. Op verschillende optredens, o.a. in Les Bains Connectives en op What's Next Festival, speelden ze werken van Louis Andriessen, Frederic Rzewski, Christian Wolff en Larry Polansky. Van deze laatste namen ze een aantal werken op voor de cd 'The World's Longest Melody', die in binnen- en buitenland zeer goed onthaald werd.

Het programma van dit concert focust zich op Amerikaanse componisten en is een bloemlezing uit het repertoire dat beide gezelschappen de voorbije jaren samen en elk afzonderlijk opgebouwd hebben.

Dat Larry Polansky (New York, 1954) een polyvalent artiest is, is een understatement. Naast zijn docentschap aan het Dartmouth College in Hanover (New Hampshire, USA) is hij actief als componist, musicoloog, uitvoerend muzikant en schrijver. Als uitvoerend musicus werkt hij geregeld samen met muzikanten als Christian Wolff, Frederic Rzewski en Nick Didkovsky. Op zijn website, maar ook in tal van muziektijdschriften zoals het toonaangevende Leonardo Music Journal vind je recensies en musicologische teksten van hem terug.

Larry Polansky is medeoprichter van het componistencollectief Frog Peak Music en ontwikkelde samen met Phil Burk en David Rosenboom de wijdverspreide computersoftware HMSL. HMSL is een programmeertaal voor experimentele muziekcompositie en live performance. Zij werd ontwikkeld in het Center For Contemporary Music in Mills College in Californië en was erg populair tussen 1986 en 1996. HMSL bevat tools voor algoritmische compositie, het realtime ontwerpen van nieuwe instrumenten, MIDI controle en muzikaal artificiële intelligentie.

Polansky is mathematicus van opleiding. Hij behaalde in 1976 een BA in wiskunde en muziek aan de universiteit van Santa Cruz in Californië. Nadien in 1978 behaalde Polansky een MA in compositie aan de universiteit van Illinois. Larry Polansky is een gerespecteerd amateur-ornitholoog, verdiepte zich in Joodse mystiek en spreekt naast het Engels verscheidene talen waaronder Jiddisch, Spaans, Engels en gebarentaal. Hij is huisvader, rockmuzikant en letterlijk een man van de wereld. Zo woonde hij op verschillende plaatsen in de VS, in Canada, Chili, Peru, Indonesië, Java, Frankrijk, Engeland…

Als componist treedt Larry Polansky duidelijk in de voetsporen van zijn leraar James Tenney (1934 - 2006). Wat beide conceptualisten in de eerste plaats verbindt, is een diepgaande fascinatie voor structuur en proces. De Europese seriële muziek van onder meer Anton Webern maar ook de typische Amerikaanse Minimal Music hebben hier zeker een aandeel in gehad. In veel van hun werken vinden we een wetenschappelijk of mathematisch element terug. Dit mathematisch denken manifesteert zich op verschillende gebieden. Op gebied van klank hebben beide componisten een voorliefde voor just intonation en verrichtten ze baanbrekend onderzoek naar elektronische muziekcompositie. Op vlak van tijd maken zowel Tenney als Polansky geregeld gebruik van procesmatige systemen zoals in Tenneys 'Septet uit 1981 of in Polanskys 'ivtoo uit 2000. Beide werken voor gitaar en tape zijn het resultaat van een duidelijk proces van steeds complexer wordende ritmische lagen. Dit ritmisch proces wordt in beide werken gekoppeld aan het harmonisch verloop.

Niettegenstaande zijn nuchtere en soms wetenschappelijke aanpak behoudt Polansky, net zoals vele andere Amerikaanse componisten (Charles Ives, Conlon Nancarow…) een intuïtieve affiniteit met de Amerikaanse populaire muziek. Zowel die van vroeger (traditionele Amerikaanse folkmuziek) als die van nu (Polansky als rockmuzikant). In het werk van Polansky duikt zowel Amerikaanse countryfolk op als Joodse traditionele klezmer.

Fred Frith (1949) is een Engels multi-instrumentalist en componist en wordt beschouwd als een van de belangrijkste musici in de hedendaagse experimentele muziek. Hij werd geboren in een zeer muzikale familie en begon op vijfjarige leeftijd viool te spelen. Later kwamen daar piano en gitaar bij. In 1968 ging hij naar Cambridge, waar hij Engelse literatuur studeerde.
Eind 1979 vertrok Frith naar New York, waar hij zich stortte op de lokale avantgarde-scene en in de veertien jaar dat hij er woonde optrad met talloze muzikanten. Hij speelde er met onder meer Bob Ostertag, Tom Cora, Ikue Mori, the Residents en Bill Laswell, maar zijn bekendste 'lidmaatschap' zal wel dat van John Zorn's Naked City zijn.
De laatste jaren componeert hij ook gewoon hedendaags klassieke muziek voor dans- en filmprodukties en dat heeft op zijn beurt weer geleid tot projecten met Ensemble Modern, Arditti Quartet, Chris Brown en Evelyn Glennie. Eind jaren tachtig richtte hij zijn eigen Fred Frith Guitar Quartet op met de gitaristen René Lussier, Nick Didkovsky en Mark Stewart. Door al deze produktiviteit is de man inmiddels op een slordige 400 platen te horen. In mei 2008 kreeg hij voor zijn werk in de experimentele muziek de Demetrio Stratos Prize.

Nick Didkovsky (1958) is een Amerikaans componist-gitarist en oprichter van de groep Doctor Nerve. Hij studeerde compositie bij Christian Wolff en elektronische muziek bij Gerald Shapiro. Vooral die laatste zou van grote invloed op zijn muzikale ontwikkeling zijn. Didkovsky componeert met behulp van (soms deels door hem zelf geschreven) computerprogramma's zoals Java Music Specification Language en Hierarchical Music Specification Language.
Zijn muziek combineert complexe ritmes, harmonieën en teksturen schatplichtig aan de 20ste-eeuwse muziek met de energie van een rockmusicus. Voorts wordt zijn werk niet alleen uitgevoerd door zijn eigen 'avant rock'-groep Doctor Nerve. In het verleden hebben onder meer het Fred Frith Guitar Quartet (waar hij dus zelf lid van is), Meridian Arts Ensemble, Bang On A Can All-Stars, Sirius String Quartet, California EAR Unit en Arte Sax Quartet zijn stukken opgenomen.
Recentere aktiviteiten van de man wijzen in de richting van het ontwikkelen van interaktieve muziekapplicaties op het internet. Zo schreef hij onlangs een programma dat muziek componeert voor live ensembles, MetaSection Piece Generator. Didkovsky woont in New York City, waar hij onder meer doceert aan New York University en Columbia university. Hij is ook verbonden aan het GenSat Project aan Rockefeller University en heeft een eigen muzieklabel, Punos Music.

De Amerikaanse componist en muziekpedagoog David Maslanka (1943) studeerde van 1961 tot 1965 compositie aan het Oberlin College Conservatory of Music en behaalde de Bachelor of Music. Een jaar was hij aan de Universität für Musik und Darstellende Kunst "Mozarteum" Salzburg te Salzburg. Aansluitend studeerde hij van 1965 tot 1971 aan de Michigan State University in East Lansing (Michigan) onder andere compositie bij Henry Owen Reed, muziektheorie bij Paul Harder en klarinet bij Elsa Ludwig-Verdehr. Hij behaalde zijn Master of Music en promoveerde tot Ph.D. (Philosophiae Doctor).

Van 1970 tot 1974 was hij docent aan de State University of New York, College of Music in Geneseo, New York. Aan het Sarah Lawrence College in Bronxville, New York doceerde hij van 1974 tot 1980. Verder heeft hij aan de New York University van 1980 tot 1981 doceert en uiteindelijk was hij Associate Professor aan het Kingsborough College of the City University of New York van 1981 tot 1990. Sindsdien is hij freelance componist. Tegenwoordig woont hij in Missoula, Montana.

Maslanka's werken voor harmonieorkest zijn in de HaFa-wereld overbekend en worden op vele wedstrijden en concoursen verplicht gesteld. Hij werd voor zijn composities met vele nationale en internationale prijzen en onderscheidingen bekroond. Veel van zijn werken zijn opgenomen voor het Amerikaanse platenlabel Albany Records.

Programma :

  • Larry Polansky, The world's Longest Melody
  • Fred Frith, Motormouth
  • Nick Didkovsky, We'll ask the questions around here
  • Lieven Eeckhout, Transit
  • Larry Polansky, Toovviivfor
  • Terry Riley, Tuning path
  • David Maslanka, Madrigal
  • Philip Glass, Music in similar motion
  • Larry Polansky , Ensembles of note

Tijd en plaats van het gebeuren :

Zwerm + [sic] unplugged
Zondag 27 februari 2011 om 11.00 u
Concertstudio Kortrijk

Conservatoriumplein 1
8500 Kortrijk

Meer info : www.jeugdenmuziek-kortrijk.be, www.siconline.be en www.zwerm.be

Extra :
Larry Polansky op www.dartmouth.edu en youtube
The World's Longest Melody. Who the f*** is Larry Polansky ?, Toon Callier op www.zwerm.be
Fred Frith : www.fredfrith.com en youtube
Nick Didkovsky op www.doctornerve.org en youtube
Terry Riley op en.wikipedia.org, www.otherminds.org, UbuWeb en youtube
David Maslanka : www.davidmaslanka.com, en.wikipedia.org en youtube
Philipp Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
bESIdES brengt werk van Matthew Shlomowitz, Lois Vierk en Larry Polansky in Leuven en Brussel, 28/06/2010
We'll Ask The Questions Around Here : minifestival in het Baudelopark, 26/5/2010
The World's Longest Melody : Zwerm & Larry Polansky lichten tip van de sluier op, 11/04/2009

Beluister alvast Philip Glass' Music In Similar Motion

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

20/02/2011

Klara4Kids : jong geleerd, is oud gedaan

Klara4Kids De vierde editie van Klara4Kids vindt plaats op zaterdag 26 en zondag 27 februari. Klara4Kids is hét muziekfeest van Klara en HETPALEIS om kinderen en jongeren vertrouwd(er) te maken met klassieke muziek. Een heel weekend lang kan je in alle gangen en zalen van HETPALEIS genieten van muziek, muziektheater, installaties, workshops en live radio. Op kindermaat. Maar wedden dat mama's, papa's, oma's en opa's ook meegenieten. Een greep uit het programma :

Triatu - slagRoom
Triatu is een slagwerkgroep met pit. Ze zijn verrassend, creatief, hedendaags en mondig. Met handen en voeten als instrumenten overrompelen ze het jonge publiek. In HETPALEIS slaan de vier percussionisten zich een weg doorheen alle gangen en trappen en laten ze je verwonderd achter. Om je even later opnieuw door elkaar te schudden met hun subtiele geluiden en hun experimentele klankkleuren.
Triatu is het slagwerkensemble van Frank Van Eycken, Dimitri Dumon en Björn Denys. Het repertoire van dit trio bestaat hoofdzakelijk uit hedendaagse klassieke muziek, met een speciale klemtoon op composities van eigen bodem. Zo creëerden ze werk van onder meer Thomas Smetryns, Annelies Van Parys en Chris Carlier. Sinds 2001 is Triatu regelmatig te gast op de grootste Belgische festivals. Verschillende muziektheaterproducties brachten hen ook naar de Nederlandse, Franse en Zwitserse podia
www.triatu.be

Dierenparade
Felix Vermeirsch is elf jaar en componist. Hij is het jongste lid van ComAV, een vereniging van en voor componisten die actief zijn in Vlaanderen, en componeerde tweeëntwintig korte pianowerkjes over de optocht van de dieren. Soms zijn de dieren droevig of bang, dan weer zenuwachtig of gemeen of gewoon heel erg gek. Felix vertelt het verhaal van de dieren, terwijl zijn zus Fauve de composities op de piano speelt.
www.yesmusic.be

Wagon
Steek de muziek van Nicolas Rombouts en Joris Caluwaerts in een kamer vol voorwerpen en je waant je in een film. Je waant je in een droom, in een muzikale fantasiewereld. Samen met de piano en contrabas ga je op een spannende geluidsreis in deze woordeloze muziekvoorstelling.
Componist Nicolas Rombouts is samen met Gregory Frateur de drijvende kracht achter Dez Mona. Joris Caluwaerts speelde zich de voorbije jaren als toetsenwonder in de kijker bij onder andere Zita Swoon, The Go Find en Het Zesde Metaal. Twee topmuzikanten dus.

Waar is het feest ?
Na de oerelementen in Water, lucht, aarde en vuur (2005) en wiegeliedjes in Nachtmuziek (2007) laat trompettist Sam Vloemans zich voor zijn nieuwe concert inspireren door de cirkel van het leven. Waar is het feest? start bij de geboorte en eindigt bij het afscheid van het leven. Er wordt uitbundig en vrolijk gefeest, maar soms ook intimistisch en stil. Want feesten hebben vele vormen. En feesten klinken anders in Antwerpen dan in Zimbabwe. De muziek is bijzonder eclectisch. Een a-capella deuntje vloeit opeens over in stomende disco, een Russisch ritme verandert in flamenco.
Muzikale uitvoering: César Janssens, Carlo Mertens/Tom Verschoore, Annemie Van Daele, Steven Van Gool, Stoffel Verlackt, Sam Vloemans

Tijd en plaats van het gebeuren :

Klara4Kids
Zaterdag 26 en zondag 27 februari 2011
HETPALEIS

Meistraat 2
2000 Antwerpen

Meer info : radio.klara.be en www.hetpaleis.be

14:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

19/02/2011

Flat Earth Society & Hearsee : een unieke mix van beeld en geluid

Hearsee Flat Earth Society is een muzikaal collectief dat zich waagt aan pure improvisatie tot strikte partituur en het hele boeiende veld daar tussenin. De labels pop, rock, jazz noch wereldmuziek dekken de lading. De groep heeft namelijk een heel eigen sound, waarbij alle schotten tussen genres feestelijk worden opgeblazen. Roerganger van Flat Earth Society is Peter Vermeersch: componist, klarinettist, saxofonist en producer in het rockmilieu (o.m. dEUS, Raymond van het Groenewoud). Hij maakt muziek met tal van eigen groepen (Union, Maximalist!, X-legged Sally, A Group), componeert voor theater- en dansproducties van o.m. Wim Vandekeybus, Anne Teresa De Keersmaeker, Dito'Dito, Walpurgis, Radeis en Josse De Pauw.

Op 23 februari brengt Flat Earth Society in de Kortrijkse Concertstudio een try-out van hun nieuwste productie 'Hearsee', die de dag erna in De Singel in première gaat. Het concept is eenvoudig: een aantal bijeengezochte filmfragmenten met vijf verschillende achtergronden worden geprojecteerd en daarbij wordt muziek gecomponeerd en live uitgevoerd. Verwacht beeldensets van landschappen, kortfilms, maar ook live concerten van Flat Earth Society zelf waarop ze dan in 'real time' nieuwe lijnen improviseren. Een unieke mix van beeld en geluid!

Na het succes van zijn (live) soundtracks en voor 'De Oesterprinses', 'Minoes' en 'My Queen Karo' heeft Flat Earth Society-voorman Peter Vermeersch een nieuwe uitdaging gevonden om zijn goesting en talent voor het componeren van filmmuziek de vrije loop te laten. Om beeld en geluid uiteindelijk tot een absolute eenheid te kunnen smeden, verzamelt hij samen met filmmakers, verzamelaars en conservatoren beelden uit zeer uiteenlopende filmarchieven. Het componeren begint voor Peter Vermeersch in dit geval al bij het bijeenbrengen en monteren van al deze beeldfragmenten tot een spannend geheel. Het resultaat is een 75 minuten durende sound- en beeldentrack, waarbij de altijd al filmische muziek van Flat Earth Society eindelijk zijn eigen beelden prijs geeft. 

Tijd en plaats van het gebeuren :

Peter Vermeersch & Flat Earth Society : Hearsee
Woensdag 23 februari 2011 om 20.15 u (Try Out)
Concertstudio Kortrijk

Conservatoriumplein 1
8500 Kortrijk

Meer info : www.cultuurcentrumkortrijk.be en www.fes.be
-------------------------------
Donderdag 24 februari 2011 om 20.00 u (Inleiding door Piet Van Bockstal om 19.15 u)
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.fes.be
-------------------------------
Zaterdag 26 februari 2011 om 20.30 u
Beursschouwburg

A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Meer info : www.beursschouwburg.be en www.fes.be

Extra :
Peter Vermeersch : www.fes.be en www.matrix-new-music.be

Bekijk alvast de teaser voor het Hearsee-project van Flat Earth Society

07:00 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

18/02/2011

Wibert Aerts confronteert hedendaagse muziek met Bach

Wibert Aerts Na de release van de cd Violin Faces en de zeer goede ontvangst ervan in de binnen- en buitenlandse pers, besloot violist Wibert Aerts (foto) verder het solorepertoire voor viool te exploreren. Hij ontwikkelde een aantal spannende vioolsoloprogramma's waarin hij hedendaagse werken confronteert met werk van J.S. Bach, waaronder bijvoorbeeld de Sequenza VIII van Berio, die direct geïnspireerd werd door de chaconne van de partita in re klein. De polyfonische mogelijkheden van de viool die Bach in zijn partita's en sonates tentoonspreidt, worden in Berio's Sequenza VIII nog verder doorgedreven. De interpretatie van dit werk vergt dan ook een extreme virtuositeit, een kwaliteit die Aerts ten volle bezit. Ook in andere hedendaagse composities van Bartók en Kurtág dienen Bachs partita's en sonates vaak als model en worden de grenzen van het vioolspel afgetast. Dankzij het evenwichtige en kraakheldere spel van Aerts komt de afwisseling tussen de expressieve en de meer technische passages in deze werken ten volle tot hun recht. In dit recital maak je kennis met een aantal meesterwerken voor vioolsolo die alle op een of andere manier met elkaar verwant zijn, en kun je door de onderlinge confrontatie nieuwe verbanden leggen, die op het eerste gezicht minder evident zijn. Daarnaast is het recital ook een eerbetoon aan Bach en de verbluffende moderniteit van zijn oeuvre voor vioolsolo, dat door de confrontatie met zijn moderne tegenhangers in een ander daglicht komt te staan.

Luciano Berio, 'Sequenza VIII' voor viool (1976)
De Sequenza VIII van Berio is één van de belangerijkste werken voor vioolsolo van de vorige eeuw, je zou het de Chaconne van de 20ste eeuw kunnen noemen.Berio vatte deze 'Sequenza' expliciet op als een hommage aan Bachs Partita in d (met de beroemde Chaconne). Deze historische referentie maakt van deze compositie een buitenbeentje in de reeks Sequenze. Het werk begint met de toon a (de dominant van d), die op allerlei manieren gevarieerd wordt. Het gaat daarbij om afwisselingen in klankkleur of articulatie, veroorzaakt door technieken als de bariolage of verschillende vormen van accentuering. Tegelijkertijd wordt daardoor een sterk harmonisch centrum gevormd. De harmonische vormgeving staat overigens centraal in aIle 'Sequenze' van Rerio. Verderop in deze compositie horen we een afwisseling tussen snelle loopjes en meer statische passages. Ook de herhaling van een zeer snelle figuur die onderbroken wordt door akkoorden is opvallend. Berio heeft verschillende van zijn 'Sequenze' later uitgebreid tot een werk voor solo instrument en ensemble (in de reeks Chemins). 'Sequenza VIII' voor viool solo groeide echter uit tot de compositie 'Corale' (1981) voor viool en ensemble.

G. Kurtág, Zeichen, Spiele und Botschaften
Zeichen, Spiele und Botschaften
is een soort muzikaal dagboek waaraan György Kurtág in 1989 begon. Die muzikale dagboekminiaturen voor verschillende instrumentale combinaties balanceren tussen heden en verleden en overbruggen twee eeuwen westerse muziekgeschiedenis.
Globaal gezien refereert Kurtágs muzikale taal aan twee grote en ook algemeen heel invloedrijke componisten. Enerzijds bouwt zij verder op de kinderlijke spontaniteit en primitieve oerkracht die vaak terug te vinden is in het werk van Béla Bartók. Anderzijds bedient ze zich van een extreme concentratie van de compositorische arbeid, eigen aan het oeuvre van Anton Webern. Dit vertaalt zich in een intensivering van expressie en schrijfwijze, gekoppeld aan een reductie van middelen zoals bezetting en vorm.

Programma :

  • J.S. Bach, Sarabanda en Ciaccona uit Partita in D-klein BWV1004
  • B. Bartók, Sonate voor Viool solo
  • L. Berio, Sequenza VIII
  • G. Kurtág, Zeichen, Spiele und Botschaften

Tijd en plaats van het gebeuren :

Wibert Aerts : Bach, Bartok, Berio, Kurtag
Woensdag 23 februari 2011 om 20.15 u
Sint-Remigiuskerk Vucht

Dorpsstraat
3630 Vucht-Maasmechelen

Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.wibert-caridad.be

Bron : Tekst Mark Delaere voor deSingel, maart 2010

Extra :
Luciano Berio www.arsmusica.be, brahms.ircam.fr en youtube
Luciano Berio (1925 - 2003) : Duivelskunstenaar op www.musicalifeiten.nl
György Kurtág op www.arsmusica.be, www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Portret van György Kurtág, Yves Knockaert op www.arsmusica.be
Und immer wieder Abschiede. György Kurtágs Botschaften, Peter Bitterli op www.beckmesser.de, 27/09/2001

Elders op Oorgetuige :
Muzikale miniaturen van György Kurtág in Espace Senghor, 6/12/2010
Een uurtje hedendaagse vioolmuziek met Wibert Aerts in deSingel, 10/03/2010
Signs, Games and Messages : muzikaal dagboek overbrugt twee eeuwen westerse muziekgeschiedenis, 13/03/2009

Beluister alleszins het eerste deel uit Luciano Berio's Sequenza VIII



en dit fragment uit Gyorgy Kurtag's Signs Games and Messages, uitgevoerd door violiste Jennifer Stumm

13:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Tussen klank en stilte : geluidsarchitect Ward Weis in Recyclart

Ward Weis Sint Lukas Brussel organiseert voor de vierde keer hun multidisciplinaire 'Impactsessies': eclectische avonden met performances, hedendaagse experimentele muziek en dans, video, experimentele instrumentenbouw, avant- jazz.. Dit jaar is Recyclart gastheer. IMPACTsessions programmeert ook dit jaar weer zo gedifferentieerd mogelijk. Voorstellingen waarbij het gebeuren primeert op het object en de actie op het resultaat. Voorafgaand is er een lezing door de performer. Zo wordt de voorstelling in een ruim perfectief geplaatst binnen zijn internationale artistieke context en binnen het oeuvre van de kunstenaar. Tijdens de derde Impactsessie dit seizoen nodigt de Antwerpse geluidskunstenaar Ward Weis je uit in zijn eigen klankwereld. Weis maakt naast zijn werk als geluidstechnicus voor Radio 2 ook soundscapes, montages en geluidscollages.

Ward Weis (1956) studeerde geluidsopnametechniek en film. Hij werkt bij de VRT en omschrijft zichzelf als 'geluidsarchitec'. Het radiowerk van Ward Weis is gekenmerkt door een zoektocht naar de grenzen van 'het geluid'. Wanneer wordt een reëel geluid als een abstracte klank ervaren? Kunnen we de herkenbaarheid loslaten en ons openstellen voor de tonaliteit die ons dagelijks omringt.

Durven we luisteren? Het is een luistersessie voor durvende oren. Luisteren in ruimte en tijd. Luisteren naar tijd en ruimte. Kijken in klanken naar de virtuele einder. Het is aanbevolen er zelf voor te zorgen comfortabel te kunnen luisteren. Een kussen, matrasje, strandstoel, … kan helpen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Impact Sessions : Ward Weis
Woensdag 23 december 2011 om 17.30 u (lezing) en om 20.30 u (performance)
Recyclart
(station Brussel-Kapellekerk)
Ursulinenstraat 25
1000 Brussel
Gratis toegang

Meer info : www.impactsessions.be, www.recyclart.be, www.sintlukas.be en users.skynet.be/planktone/ward

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/02/2011

Jonge Amerikaanse pianist Keith Kirchoff in Logos

Keith Kirchoff De jonge Amerikaanse pianist Keith Kirchoff heeft een voorliefde voor nieuwe, buitengewone en nauwelijks bekende werken van de 18de tot de 21ste eeuw. Op zijn nieuwe Europese toernee (getiteld Electro-Acoustic Piano) doet de man ook Stichting Logos aan, met een programma waarop werk van van Roberto Morales-Manzanares, Dan VanHassel, Elainie Lillios en Stevie Ricks is vertegenwoordigd.

Keith Kirchoff (1981) wordt door de Amerikaanse pers gezien als een van de meest unieke pianisten van zijn generatie. In 2003 studeerde hij summa cum laude af aan de University of Oregon, na zich te hebben vervolmaakt bij Dean Kramer, Stephen Drury en Paul Wirth. Nadien volgt de praktijk, en dat betekent voor jonge aanstormende uitvoerders vaak, heel vaak, deelnemen aan allerhande wedstrijden. Kirchoff voegde duidelijk de daad bij het woord en sleepte in de loop der jaren die daarop volgden tal van prijzen en eervolle vermeldingen in de wacht. Zijn concerten worden, naast een gedegen pianospel, gekenmerkt door een grote onderbouwdheid. Binnen Kirchoff's visie beïnvloeden heden en verleden elkaar : de modernistische muziek houdt evengoed de klassieke muziek in leven als andersom. Zijn aktieradius beslaat dan ook werk van de 18de tot en met 21ste eeuw waarin veelal Cowell, Ives, Becker, Ornstein en Antheil zijn vertegenwoordigd.

Hoewel hij nauwelijks dertig jaar oud is, heeft hij reeds meer dan 100 werken gecreëerd (onder meer Matthew McConnell's Concerto for Toy-Piano) en samengewerkt met componisten als Christian Wolff, Frederic Rzewski en Louis Andriessen.

Kirchoff is inmiddels uitgegroeid tot een veelgevraagd solist op muziekfestivals en speelde reeds in concertzalen in New York, Boston (waar hij succes oogstte met Charles Ives' Emerson Concerto), Miami, Chicago, Los Angeles, Minneapolis en Pittsburgh. Voor 2011 staat een Europese toernee (Electro-Acoustic Piano) op stapel die hem naar Italië, Engeland, Canada en Nederland voert.
Vanuit dat laatste land zet hij even een zijpas om Stichting Logos met een bezoek te vereren. Kirchoff speelt op dit concert een recital met voornamelijk nieuw werk voor piano solo, al dan niet gecombineerd met elektroakoestische media. Het centrale stuk van de avond is het 30 minuten durende opus Medusa in Fragments (2009-10) voor interactieve video, sampler en piano van Steve Ricks.

Momenteel is hij druk bezig zijn eerste studio-album (met werk van Leo Ornstein) te finaliseren. Hij werkt ook aan een dissertatie over de voordien ongepubliceerde pianomuziek van de Amerikaan John Becker. Tot slot profileert Kirchoff zich de laatste jaren al even graag als componist en speelt hij dan ook geregeld eigen werk.

Programma :

  • Roberto Morales-Manzanares, Contortions (2009-10)
  • Dan VanHassel, Lush Intrinsic (2009)
  • Steven Ricks, Medusa in Fragments (2009-10)
  • Elainie Lillios, Nostalgic Visions (2009)
  • Keith Kirchoff, The Adventures of Norby (2007)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Keith Kirchoff : Electro-Acoustic Piano
Dinsdag 22 februari 2011 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.keithkirchoff.com

Extra :
Keith Kirchoff op www.myspace.com/keithkirchoff en youtube
Keith Kirchoff - composing, the Electro-Acoustic Piano, & a North American tour, interview Dan Godston op www.examiner.com, 6/01/2011
Dan VanHassel : www.danvanhassel.com, www.myspace.com/danvanhassel en youtube
Steven Ricks : www.stevericks.com
Elainie Lillios : www.elillios.com, www.electrocd.com en youtube

Bekijk alvast deze video van Keith Kirchoff's 'The Adventures of Norby'



en Elainie Lillios' "Nostalgic Visions", uitgevoerd door pianist Thomas Rosenkranz

15:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Els Viaene & François Martig in de Q-O2 werkplaats

Els Viaene Geluidsartieste Els Viaene (foto) startte als reportage- en documentairemaakster voor de nationale radio. Later zal dat auditieve landschap zich uitbreiden tot een meer abstracte benadering van het materiaal. Het volledige klankuniversum wordt haar favoriete habitat. Het zijn de rijke structuren en natuurlijke ritmes van deze 'found materials' en 'fieldrecordings' die de muzikale scores vormen van haar werken. Naast live performances en sound design voor webgaming, kunstdocumentaires en musea gaat ze in haar werk ook de confrontatie aan met specifieke gebouwen of locaties. In deze installaties worden door het specifieke gebruik en opstelling van de klank nieuwe ruimtes gecreeërd in bestaande waarbij de fysieke begrenzingen van de ruimte lijken te verdwijnen of net extreem worden benadrukt. Vaak wordt er op die manier ook gespeeld met de begrippen zien en horen, de perceptie van wat we zien en horen en hoe beiden met elkaar interfereren.

Een kunstenaar kan binnen de huidige kunstdisciplines vanuit de fotografie een geluidsonderzoek starten, zonder zijn initiële objectieven te verwaarlozen. François Martig gaat zo sinds enkele jaren te werk. Hij tracht het landschap te vatten, te manipuleren, de perceptie ervan te wijzigen om uiteindelijk zijn interventies te delen met het publiek.

François Martig : " Het landschap is het middelpunt van mijn kunst. Het is een weerspiegeling van onze samenleving, economie en politiek. Ik voel me aangetrokken tot 'onaantrekkelijke' landschappen. Daarom trok ik op verkenningstocht door industriezones en autowegen, waar geen plaats is voor voetgangers. De emoties die tijdens die wandelingen door me heen gingen, vormen het vertrekpunt van mijn muziek."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Els Viaene & François Martig
Zondag 20 februari 2011
Installatie (16.00 u > 17.30 u ) - performance : 17.30 u
Q-O2 werkplaats

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Gratis toegang

Meer info : www.q-o2.be

Extra :
Els Viaene : www.aurallandscape.net en youtube
François Martig : www.robinsonhotel.org en youtube

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/02/2011

Roll over Czerny met Frederik Croene : pianorecital met storingen

Frederik Croene In Roll over Czerny probeert pianist Frederik Croene de werelden van de klassieke muziek en de experimentele muziek met elkaar te verzoenen. De spectaculaire klanken van de Piano Démécanisé worden live geconfronteerd met de uiterst moeilijke piano études van Carl Czerny.  Czerny reduceerde het pianospelen tot een virtuoze, mechanische vingertechniek ter voorbereiding op het grote werk. Frederik Croene verkent de sensuele resonanties van de ontmantelde onderbuik van de piano. Hij gaat met (virtuoze) toets over houten wanden en snaren tot voorbij het metalen kader... De interactie tussen de Études van Carl Czerny  en Le Piano Démécanisé  van Frederik Croene belooft een 'ongehoord' pianorecital.

Het grootste deel van het piano-oeuvre van componist Carl Czerny (1791-1857) is een opmerkelijke artistieke daad: het mechaniseren van zowel het pianospelen als het compositieproces zelf. Het pianospelen wordt gereduceerd tot het ontwikkelen van een soepele vingertechniek. Die études (soms letterlijk études de mécanisme genoemd) ontberen elke compositorische pretentie, officieel dienden ze enkel als voorbereiding op het echte werk. Pianisten als Liszt en Chopin dompelden zich fanatiek onder in dit modernistische trainingsprogramma en creëerden zo het 19de eeuwse virtuozen- fenomeen. De magie van het pianorecital had ook te maken met het één-vleugelige instrument dat in zijn ingewanden een uiterst ingenieuze mechaniek verborg.

Tijdens dit concert gaan enkele composities van Czerny in dialoog met Frederik Croene's Le Piano Démécanisé, waarbij de piano wordt ontdaan van zijn mechanische componenten. De digitale mechanica van de pc vervlecht beide concepten met virtuele synchroniciteit in elkaar. Het concept van Le Piano Démécanisé saboteert zowel het instrument als de academische opleiding van de pianist. Als deze intuïtieve, gedemecaniseerde muziek bovenop de mechanische Czerny études geplaatst wordt, ontstaat er in theorie een sublieme pianoromance. De vleugelpiano levert de rationele structuren van hypervirtuositeit, Le Piano Démécanisé bevrucht dat strak kader met de hypersensuele, ongedempte resonanties uit de primitieve onderbuik van de piano.

Frederik Croene (1973) heeft in zijn nog jonge carrière reeds een naam opgebouwd met zijn avontuurlijke pianoprogramma's. Op zijn repertoire prijken klassiekers van Mozart en Beethoven naast composities die pas gisteren werden voltooid, en in al die verschillende stijlperiodes lijkt hij volledig op zijn gemak. Bovendien incorporeert hij veelvuldig nieuwe Belgische muziek in zijn programma's, iets wat ook tijdens dit concert weer het geval is - vier van de vijf werken - en waarvoor hij in 2005 werd onderscheiden met de Pelemansprijs.

Het past dan ook bij Croenes eigenzinnige talent dat hij zich een tijd als autodidact ontwikkelde, alvorens een reguliere muziekstudie te volgen. Vanwege zijn groeiende belangstelling voor hedendaagse muziek en nieuwe uitvoeringspraktijken verhuisde hij halverwege de jaren 90 naar Gent, waar hij pianolessen volgde bij Claude Coppens. Daarna vertrok hij naar Brussel en behaalde daar in 1999 het masterdiploma bij Boyan Vodenitcharov. Hij volgde daarnaast verscheidene masterclasses, bij onder anderen Jos van Immerseel, Hans Leygraf, György Kurtag en Alexei Lubimov. Toen hij in 2003 zijn debuut-cd maakte, koos hij niet voor een veilige weg, maar liet een radicale mix van stijlen en speeltechnieken horen, die zowel door de pers als door het publiek enthousiast werd ontvangen. Inmiddels heeft hij verschillende cd's op zijn naam staan, zoals Hout (2005) en de vinyl lp Le Piano Démécanisé (2010). De veelzijdigheid waarvan die getuigen komt voort uit een visie op het wezen van goede muziek die zich niets aantrekt van de kalender. Naast zijn focus op het creëren van nieuwe pianostukken van (bevriende) jonge componisten, herdenkt hij vanuit het concept van de gedeconstrueerde piano de traditionele situaties waarin het instrument en zijn uitvoerder terechtkomen. Dat resulteerde in (piano)muziek voor dans, live-begeleidingen van stomme films, muziekinstallatiekunst en solo-performances met Le Piano Démécanisé in samenwerking met kunstenaars uit verschillende disciplines: Hallveig Agustsdottir (beeldende kunst), Lawrence Malstaf (installatiekunst), Liv Hanne Haugen (dans), Edurne Rubio (videokunst), Timo Van Luijk (intuïtieve muziek), Erik Bassier (performance), Joris Verdoodt (grafische vormgeving) en tal van muzikanten uit alle mogelijke stijlrichtingen.

Le Piano Démécanisé is een metapianistiek project voor ontmantelde buffetpiano. In dit werk brengt de pianist zijn instrument geleidelijk terug tot het absolute minimum: met twee uitgebroken pianotoetsen streelt, schraapt en slaat hij uiteindelijk de snaren en de gedemonteerde klankkast, en onttovert daaraan nog steeds de meest fascinerende klanken.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Displaced Sounds : Frederik Croene, Roll over Czerny
Zondag 20 februari 2011 om 16.00 u
STUK
- Soetezaal
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.artefact-festival.be, www.stuk.be, www.displacedsounds.com, www.kraak.net en www.frederikcroene.com

Extra :
Frederik Croene op youtube
Roll Over Czerny - Frederik Croene op www.cobra.be

Elders op Oorgetuige :
Unieke vertoning van Andy Warhol's Kiss met live muziek van Frederik Croene en Thomas Smetryns, 8/02/2011
Artefact Festival focust op elementaire deeltjes van media en technologie, 7/02/2011
Frederik Croene ontrafelt Mahler en Berio op een ontmantelde piano, 7/09/2010
Frederik Croene brengt avontuurlijk pianoprogramma in Amsterdam, 8/06/2010
10 jaar Transit : een gevarieerde en luister-rijke editie, 29/10/2009
Frederik Croene brengt nieuwe Vlaamse pianomuziek op Transit, 21/10/2009

Bekijk alvast dit filmpje waarin Frederik Croene meer uitleg geeft over het project Roll over Czerny



en Frederik Croene's Le Piano Démécanisé, live op het Holland Festival 2010

17:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook