23/02/2011

Daniel Blumenthal stelt nieuwe cd met pianowerken van Absil voor

Jean Absil Trobadors, de Artistieke Onderzoeksgroep van het Koninklijk Conservatorium Brussel, brengt samen met Fuga Libera opnieuw een cd uit, gewijd aan de resultaten van het onderzoek van Daniël Blumenthal rond de pianowerken van de Belgische componist Jean Absil (foto). Op 28 februari wordt deze cd voorgesteld in het Conservatorium van Brussel, met een lecture recital verzorgd door Daniel Blumenthal en toelichtingen door Kristin Van Den Buys over de pianomuziek van Absil.

Jean Absil (1893-1974) studeerde in Brussel waar hij werd gevormd met Bach, Beethoven en Wagner. Later werd hij een sterke voorvechter van de hedendaagse muziek. Vanaf de jaren 1930 bleef hij echter vasthouden aan zijn stijl en volgde hij de nieuwe muzikale ontwikkelingen niet meer. Absil ook een was onbetwist pedagoog die gedurende veertig jaar generaties componisten gevormd heeft. Hij was een leider die de geest van zijn leerlingen opengesteld heeft voor de muziek van hun tijd. Absil vormde een synthese van de Franse school, Stravinsky, Bartok, de polytonale, atonale en seriële muziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Lecture-recital & voorstelling nieuwe CD Daniel Blumenthal : pianowerken Jean Absil
Maandag 28 februari 2011 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel
- Concertzaal
Regentschapsstraat 30a
1000 Brussel
Gratis toegang

Meer info : www.kcb.be

Extra :
Jean Absil op nl.wikipedia.org, www.cebedem.be, www.chesternovello.com en youtube

15:00 Gepost in CD, Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Interactieve installatie Staalhemel in Bozar

Staalhemel In de interactieve installatie Staalhemel  geeft Christoph De Boeck een akoestische voorstelling van de elektrische activiteit van de hersenen. Aan het plafond is een hemel van 80 stalen platen bevestigd.  Via een draagbare EEG-scanner reageert deze op de elektrische golven van de hersenen van de individuele bezoeker. Hamertjes kloppen veranderende snelheden en patronen op de stalen platen, aangestuurd door het ritme van jouw hersenen.

Deze installatie bestaat uit een hemel van 80 stalen segmenten, een omgeving die reageert op het hersenritme van de bezoeker. Bezoekers wandelen onder deze hemel, die zo laag hangt dat je hem bijna kan aanraken. Door computers aangedreven hamers slaan op deze staalplaten patronen die in amplitude en distributie overeenkomen met het verloop van de hersengolven van één van de bezoekers, die een draadloze EEG hoofdband draagt.

De installatie wil de relatie verbeelden die wij mensen onderhouden met ons zenuwstelsel. Al onze mentale en fysiologische processen worden gecontroleerd door talloze kortstondige circuits van electriciteit op een onzichtbare, donkere plek in de kruin van ons lichaam. Deze intieme topografie wordt in de staalhemel weerspiegeld met wisselende patronen van getik op een netwerk van staalsegmenten.

Staalhemel is in die zin het veruiterlijkte centrale zenuwstelsel van de bezoeker. Andere bezoekers kunnen ondertussen de actie gadeslaan. Je loopt in dit project niet alleen door de installatieruimte maar ook door de ruimte binnenin je hoofd.

Christoph De Boeck werkt op een beeldende manier met het geluidsmedium. In zijn installaties wordt geluid een tastbare aanwezigheid. De ruimtelijke organisatie van geluidsbronnen, de materiaalkeuze van media en de methode voor geluidsoverdracht maken alle deel uit van het permanente onderzoek dat De Boeck voert naar hoe geluid zich verhoudt tot zijn omgeving en tot ons. Daarenboven confronteert de dynamische spatialisatie van klank de bezoeker met de idee van akoestische energie als artistiek object en zelfs als beeldend principe.
In zijn recente interactieve installatie 'Staalhemel' (2009) - een samenwerking met onderzoekscentrum IMEC- wordt de resonantie van staalplaten gekoppeld aan een realtime registratie van de hersengolven van de bezoeker. In dit project is geen sprake meer van audio, maar wordt de ruimte gevuld met het geluid van de mechanische aanslagen van tientallen pinnen op een matrix van 80 staalplaten. De klankpatronen representeren de schommelingen in de hersenactiviteit van de bezoeker.
De Boeck is ook co-artistiek leider van Deepblue, een interdisciplinaire productiestructuur. In samenwerking met Heine Avdal en Yukiko Shinozaki heeft hij binnen deze structuur voor verschillende performances het concept geschreven alsook gespatialiseerde opstellingen voor data en audio ontworpen. Het bekendste werk is 'you are here' (2008), dat objecten en tekst verdeelt over de toeschouwers door middel van archiefdozen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

deepblue / Christoph De Boeck - Steel Sky
Van vrijdag 25 t.e.m. zondag 27 februari 2011
Paleis voor Schone Kunsten Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be, www.deepblue.be en www.staalhemel.com

Extra :
Staalhemel maakt klankkast van ons brein, Stef Telen in Het Nieuwsblad, 1/10/2009

Elders op Oorgetuige :
Black box of white cube? Performatik toont hoe hedendaagse performance art er uitziet, 19/02/2011

Bekijk alvast deze video van Staalhemel

07:00 Gepost in expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

22/02/2011

ARSIS4 brengt uitdagend werk van Bartók en Kurtág in Brugge

ARSIS4 Het jonge strijkkwartet ARSIS4 brengt in Brugge uitdagend werk van Bartók en Kurtág. Verwacht je aan ritmische experimenteervreugde, maar ook aan strenge logica, invloeden uit de Hongaarse volksmuziek en een extreme expressiviteit. De zes strijkkwartetten van Béla Bartók vormen de belangrijkste bijdrage tot het genre sinds Beethoven. ARSIS4, het jonge strijkkwartet dat vroeger onder de naam BL!NDMAN [strings] met het gelijknamige saxofoonkwartet samenwerkte, speelt Bartóks zelden uitgevoerde, laatromantische eerste strijkkwartet in combinatie met het geniale vierde kwartet. Harmonische en ritmische experimenteervreugde gaan er hand in hand met een strenge formele logica, invloeden uit de Hongaarse volksmuziek en een extreme expressiviteit. Net als Bartók doorloopt ook zijn muzikale erfgenaam György Kurtág in zijn tweede strijkkwartet, de 12 Mikroludien, het volledige expressieve spectrum van uiterste rust tot 'molto agitato', van dramatische uitbarstingen tot serene, zachte klaarheid … lontano, calmo, appena sentito …

György Kurtág geeft in de titel Mikroludien al aan dat bondigheid een belangrijk criterium is voor zijn muziek. De '12 Mikroludien' van Kurtág uit 1977-1978 zijn twaalf miniaturen die in een mum van tijd een heel spectrum van uitdrukkingen doorlopen. Van uiterste rust tot 'molto agitato', van dramatische uitbarstingen tot serene eenvoud. Kurtàg is de meester - na Webern - van de kleine vorm; weinig tonen, die hij een eigenheid weet te verlenen, zodat ze nieuw en ongebruikt klinken. Heel gewone intervallen kan hij opvullen met betekenis en spanning. Muziek is voor Kurtàg daarbij in de eerste plaats taal, muziektaal die een verhaal, een anekdote, een - zoals hij zelf graag zegt - 'commedia' moet vertellen. De Twaalf Mikroludien opus 13 zijn volgens dezelfde principes als de bundel Jatekok (voor piano) opgebouwd. Het zijn twaalf muzikale miniaturen à la Webern, soevereine miniwereldjes waarin transparante klankkleuren en contrasten centraal staan.

Programma :

  • György Kurtág (1926), Hommage à Mihály András (12 Mikroludien) op. 13
  • Béla Bartók (1881-1945)
    - Strijkkwartet nr. 1 in a, op. 7, Sz. 40
    - Strijkkwartet nr. 4, op. 22, Sz. 91

Tijd en plaats van het gebeuren :

ARSIS4 : Kurtág, Bartók
Zondag 27 februari 2011 om 15.00 u
( Inleiding door Yves Knockaert om 14.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.arsis4.be

Extra :
György Kurtág op www.arsmusica.be, www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Portret van György Kurtág, Yves Knockaert op www.arsmusica.be

Elders op Oorgetuige :
Muzikale miniaturen van György Kurtág in Espace Senghor, 6/12/2010
Peter Sellars ensceneert Kafka-Fragmenten van Kurtag in de KVS, 8/11/2010
György Kurtág komt naar Brugge, 12/11/2009
Signs, Games and Messages : muzikaal dagboek overbrugt twee eeuwen westerse muziekgeschiedenis, 13/09/2009

16:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Permafrost : geluidssculptuur over het invriezen van water

Permafrost Iedereen heeft wel al eens bevriezend water of ontdooiend ijs horen kraken: de hoorbare overgang tussen de vloeibare en vaste verschijningsvormen van water. De installatie Permafrost van Aernoudt Jacobs toont ons de kleinste details van deze processen.

In een zacht verlichte kamer staat een bak met water. Het water beweegt voortdurend tussen vaste en vloeibare vorm. Contactmicrofoons in de vloeistof versterken elke klank die daarmee gepaard gaat, zodat de bezoeker dit natuurlijke muzikale proces van het groeien en krimpen van ijskristallen mee kan beleven onder een soort van klankenmicroscoop. De onzichtbare complexiteit van een alledaags gegeven, dat in de context van klimaatopwarming en smeltend permafrost een pijnlijk actuele dimensie krijgt, wordt op die manier geëxpliciteerd en geësthetiseerd. In Jacobs' installatie verschijnt de natuur tegelijk als componist, als compositie, als uitvoerder en  als instrument. De mens en zijn technologie creëren slechts een inkijk in die verborgen klankwereld.

Met Permafrost biedt Aernoudt Jacobs een verwonderende ervaring voor je ogen en oren. Hij ontwikkelde een machine waarin water langzaam bevriest en weer ontdooit. Dat proces resulteert in een zowel visuele als auditieve sensatie: terwijl de zich langzaam vormende ijskristallen voor een betoverend schouwspel zorgen, wordt het kraken en barsten dat daarmee gepaard gaat via speciale geluidsapparatuur versterkt.

Permafrost verbeeldt de soms problematische relatie tussen natuur en techniek, en verwijst naar ecologische perikelen zoals het smelten van de ijskappen. Tegelijk is de installatie voor Jacobs een onderzoek naar het blootleggen van processen die op het eerste zicht niet hoorbaar of zichtbaar zijn. Hij doet de toeschouwer stilstaan bij de complexiteit en gelaagdheid van dit natuurlijke proces en vertaalt het naar iets dat we werkelijk kunnen beleven.

De jonge Belgische kunstenaar Aernoudt Jacobs is voornamelijk gefascineerd door geluid en hoe het waargenomen en gevisualiseerd kan worden. Zijn werken zijn het resultaat van een onderzoek van verschillende aspecten van veldopnames en van de wijze waarop zij geassimileerd kunnen worden in nieuwe vormen, nieuwe contexten. Voor hem zijn de feitelijke veldopnames slechts een registratie. De daad, de herinnering, de context van de opname zijn nog interessantere en bijkomende drijfveren voor dit onderzoek. Het resultaat van zijn werk bestaat als een soort interactie tussen micro en macro, binnen en buiten, veldwerk en studio, werkelijkheid en fictie. In zijn installatiewerk onderzoekt hij vooral de correlaties tussen klank, materie, ruimte/locatie, perceptie en psychoakoestiek. Perceptie is een belangrijk aspect van zijn klankwerk. Muziek, geluid, harmonie waarnemen is een fysieke, emotionele en intellectuele activiteit die steeds verband houdt met persoonlijke herinneringen. Deze associatie kan als blijvend gegeven worden waargenomen in zijn werk. Met behulp van psychoakoestische theorieën onderzoekt hij hoe perceptie beïnvloed kan worden en hoe geluid fysiek, ruimtelijk en emotioneel kan worden uitgedrukt.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Aernoudt Jacobs - Installatie Permafrost
Van dinsdag 22 februari t.e.m. zondag 20 maart 2011
MIM - Muziekinstrumentenmuseum Brussel

Hofberg 2
1000 Brussel

Meer info : www.mim.be

Extra :
Aernoudt Jacobs : www.tmrx.org, www.bamart.be en youtube
Een universum (of twee), Pieter Van Bogaert over Permafrost van Aernoudt Jacobs op www.squarevzw.be

13:34 Gepost in expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

Gradus ad Parnassum : Cras, Van Landeghem, Dvořák, Prokofiev

Jan Van Landeghem In de concertreeks Gradus ad Parnassum van het Gentse Conservatorium brengen studenten Elisaveta Rybentzova, Saidjah Verbrugghe, Yahor Staravoitau, Lyudmila Harbuza, Alexandr Pavchinskiy (viool), Svitlana Popchuk (altviool), Artem Shmahaylo, Liesemarie Belaerts (cello), Veerle Tieghem, Jan Vanlerberghe (piano) en Vladimir Pavchinskiy (klarinet) op zondag 27 februari een matineeconcert met werk van Jean Cras, Jan Van Landeghem (foto), Antonín Dvořák en Sergei Prokofiev.

Jan Van Landeghem (1954) behoort tot de gematigde modernisten. Hij maakt dankbaar gebruik van citaten en schrijft bij voorkeur virtuoze muziek. Daarbij zoekt hij bewust naar vernieuwing en verdieping van bestaande stijlen. Het repertoire van Jan Van Landeghem is heel divers van aard. Het besef beïnvloed te zijn door tal van stijlen en factoren heeft bij hem geleid tot een geïnterpreteerde polystilistische schrijfwijze. Opvallend daarbij is dat die diversiteit zowel de buitenmuzikale elementen van zijn muziek als het muzikale materiaal zelf betreft.

In zijn composities vertrekt Van Landeghem vaak vanuit een buitenmuzikaal gegeven dat eerder als inspiratiebron, dan wel als echt programma fungeert. Hij kiest daarvoor uit een heel breed spectrum van beelden en themata. Die zeer grote variatie treffen we niet alleen aan in de geëvoceerde beelden, maar ook in de gebruikte technieken. Voor zijn muziek haalt Jan Van Landeghem zijn inspiratie uit alle mogelijke domeinen van de muziekgeschiedenis en uit een waaier aan technische mogelijkheden. Hij slaagt erin om de meest divergente stijlen en technieken tot een coherente synthese te brengen.

Dat eclectisme sluit nauw aan bij de visie die Van Landeghem (en ook vele andere componisten van zijn generatie) erop na houdt in verband met de functie van de componist en zijn muziek in onze samenleving. Vooreerst willen de componisten van zijn generatie, aan de hand van hun eclectische techniek, uitdrukking geven aan de universaliteit van de zinvragen en verder gaan ze zich maatschappelijk engageren (een typische modernistische idee, terwijl de sfeer van de werken vaak postmodern is) door als kunstenaar op zoek te gaan naar allerlei idealen die een alternatief bieden voor de vele extremistische bewegingen in onze maatschappij.

Programma :

  • Jean Cras, Strijktrio
  • Jan Van Landeghem, Pianotrio nr 2 'Wijsheid, Schoonheid en Kracht' (2005)
  • Antonín Dvořák, Piano Quintet No. 2, Op. 81, B155,
  • Sergei Prokofiev, Ouverture on Hebrew Themes, Op.34

Tijd en plaats van het gebeuren :

Gradus ad Parnassum : Cras, Van Landeghem, Dvořák, Prokofiev
Zondag 27 februari 2011 om 11.00 u
Koninklijk Conservatorium Gent
- Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be

Bron : teksten Eva Demeyer en Rebecca Diependaele voor MATRIX

Extra :
Jan Van Landeghem : www.janvanlandeghem.be, www.cebedem.be, www.matrix-new-music.be en youtube

12:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Innovatief folklorisme met het NOB en Evgeni Bozhano in Bozar

György Ligeti Op zondag 27 februari treedt het NOB aan met een jonge laureaat van de Koningin Elisabethwedstrijd. De Bulgaarse pianist Evgeni Bozhanov werd met het tweede pianoconcerto van Rachmaninov tweede laureaat bij de laatste editie van de Koningin Elisabethwedstrijd en hij keert nu terug naar het Paleis voor Schone Kunsten met de sprankelende Rhapsodie op een thema van Paganini van dezelfde componist. De uit Israël afkomstige jonge dirigent Ilan Volkov zorgt met werken van Bartók en Ligeti (foto) voor een Hongaarse invulling van het programma.

Evgeni Bozhanov gaf zijn eerste concerten met orkest in zijn geboortestad op zijn twaalfde. Hij studeerde bij Boris Bloch aan de Folkwang-Hochschule für Musik in Essen en daarna bij Georg Friedrich Schenck aan de Robert Schumann Musikhochschule in Düsseldorf. Al sinds 1996 behaalde hij successen op talrijke wedstrijden, waaronder in 2008 zowel de Eerste Prijs van de Internationale Casagrandewedstrijd als de Tweede Prijs van het Sviatoslav Richter concours in Moskou. Als finalist van de Van Cliburn International Piano Competition in 2009 onderscheidde hij zich daar ook in de interpretatie van het Kwintet van Franck met het Takács Kwartet. Hij trad onder andere op tijdens het Ravinia Festival (Chicago), het Chopin Festival (Warschau) en het Festival voor Kamermuziek in Trieste.

Bartók was voor elke vooruitstrevende componist in Hongarije het absolute voorbeeld. Dat was zeker het geval voor de jonge Ligeti, wat uitstekend te horen is in zijn jeugdwerken, en zeker in het 'Concert Românesc' (1951). György Ligeti (1923-2006) werd geboren in een klein Hongaars stadje met een onuitspreekbare naam, dat toen korte tijd tot Roemenië behoorde. Desondanks was de familie Ligeti volledig gericht op het culturele leven van Boedapest. Niet uit jeugdsentiment dus, en zeker niet uit nationalistische overwegingen schrijft Ligeti een Roemeens concerto. Net zoals Bartók, die de volksmuziek uit de hele Balkan en Turkije bestudeerde, was Ligeti niet geïnteresseerd in de 'eigen' muziek, maar in de potentiële mogelijkheden van alle (Oost-Europese) volksmuziek om de muzikale toonspraak te vernieuwen. Ligeti is in dit vroege werk wel heel schatplichtig aan Bartók. Kenmerkend is de afwisseling tussen trage delen, die nauw aansluiten bij de declamatorisch-rapsodische stijl van de volksliederen, en razendsnelle delen in 'tempo giusto', die aansluiten bij de stijl van de volksdansen. De vier delen (traag-snel-traag-snel) gaan zonder onderbreking in elkaar over. Een interessant detail grijpt vooruit op het latere werk van Ligeti. Het derde (trage) deel begint met een dialoog in echo tussen twee hoorns. Zelfs op de moderne ventielhoorn dient de hoornist de natuurlijke harmonieken te corrigeren om 'juist' te spelen in de vandaag gebruikelijke getemperde stemming. Ligeti schrijft expliciet voor om die natuurtonen niet te corrigeren. Doet hij dat om het onderscheid tussen volksmuziek en kunstmuziek, tussen natuur en cultuur hoorbaar te maken? Feit is dat dit vooruitwijst naar de onvergetelijke passage in het Vioolconcerto (1992) waar de ocarina's in natuurtoonstemming spelen.

Programma :

  • György Ligeti, Concert Românesc
  • Sergey Rachmaninov, Rapsodie op een thema van Paganini, voor piano en orkest, op. 43
  • Bela Bartok, De houten prins, op. 13, Sz. 60

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB & Evgeni Bozhano : Ligeti, Bartók, Rachmaninov
Zondag 27 februari 2011 om 15.00 u
(inleiding door Liesbet Dingemans om 14.30 u )
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be

Bron : Tekst Mark Delaere voor deSingel, maart 2004

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de, www.arsmusica.be en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

Elders op Oorgetuige :
European Gala van wereldniveau in Bozar, 10/04/2010
Over humor en angst voor de dood : Ligeti's Le Grand Macabre voor het eerst in De Munt, 20/03/2009
La machine à remonter le son : György Ligeti, 10/01/2009
Bartók/Ligeti - back to the roots : concertlezing door Jan Michiels, 9/03/2008
Vlaams Radio Orkest & Jan Michiels brengen hulde aan Bartók en Ligeti, 19/02/2008
Componist György Ligeti overleden, 13/06/2006

Beluister alvast het eerste deel uit Ligeti's Concert Românesc



en deel 2

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

21/02/2011

Simoens Trio komt met origineel programma naar Dendermonde

Wouter Lenaerts Het Simoens Trio komt met een origineel programma naar Dendermonde. Het 'Gassenhauer' trio van Beethoven werd aanvankelijk geschreven met klarinet. Omdat Beethoven graag wilde dat het stuk meer gespeeld werd, herschreef hij het voor viool in plaats van klarinet. 'Mimesis' werd speciaal voor het Simoens trio geschreven door Wouter Lenaerts (foto). Het stuk ging in première op het Simoensfestival 2010 in Antwerpen. Het Griekse woord 'mimesis' verwijst naar de voorstelling van de werkelijkheid in een kunstwerk. In deze compositie verwijst het naar Lenaerts' persoonlijke visie op de Tsjechische muziek. Het werk ademt een slavische retoriek. Het concert besluit met Bernsteins enige pianotrio, tevens één van de weinige kamermuziekwerken uit zijn oeuvre.

Wouter Lenaerts (1981) studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel waar hij 'Meester in de Muziek' werd: voor Piano bij Boyan Vodenitcharov en voor Muziekschriftuur (contrapunt en fuga) bij Raphaël D'Haene. Wouter volgde Master Classes piano bij Kum Sing Lee, M. Speidel, Pilar Valero en André De Groote. Hij studeerde hafabra-directie bij Norbert Nozy, symfonische directie bij Silveer Van den Broeck en compositie bij Raphaël D'Haene. Sinds 2004 doceert hij muziekschriftuur aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel.

Ook als componist is hij bijzonder actief. Van zijn hand zijn creaties voor piano, kamermuziek: saxofoonkwartetten, harpkwartet en werken voor viool en piano. Zijn werken voor harmonie- en fanfareorkest werden op CD opgenomen en uitgegeven bij 'Beriato Music' en vinden reeds nationaal en internationaal erkenning.

Wouter Lenaerts - Mimesis (2010)
Tsjechie. Geen enkel ander land spreekt méér tot de verbeelding. De Slavische cultuur is doordrenkt van weemoed, tragiek, folklore en hevige vaderlandsliefde. Het vormt een onuitputtelijke bron aan muzikale pareltjes. Componisten als Smetana en Dvorak trokken het voortouw, Martinu en Janácek zetten de traditie voort. Hun enorme expressiviteit is enerzijds lyrisch en dramatisch, maar anderzijds hoopgevend en volks. Aangrijpende melodieën en opzwepende ritmes wisselen elkaar voortdurend af. De Slavische cultuur is ook de voedingsbodem van het werk van dejonge componist Wouter Lenaerts.

Wouter Lenaerts over Mimesis : " Het Griekse woord 'mimesis' betekent letterlijk 'imitatie' en verwijst naar de voorstelling van de werkelijkheid in een kunstwerk. De filoseof Plato noemde het de representatie van de natuur en volgens hem was elke artistieke creatie een vorm van imitatie. In deze compositie staat mimesis voor een verwijzing naar, een imitatie van en een persoonlijke visie op de Tsjechische muziek in al haar facetten. Door een typische lyriek en ritmiek ademt de atmosfeer van het werk meteen deze Slavische retoriek uit. Bovendien is het hoofdthema geïnspireerd op een oud Tsjechisch volkslied 'Kral Duchu', dat op haar beurt teruggaat naar de Erlkönig van Goethe. " (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Simoens Trio : Beethoven, Wouter Lenaerts, Bernstein
Zondag 27 februari 2011 om 11.00 u
(uitverkocht)
CC Belgica Dendermonde

Kerkstraat 24
9200 Dendermonde

Meer info : www.ccbelgica.be en www.simoenstrio.be

Extra :
Wouter Lenaerts : www.wouterlenaerts.com (*), www.muziekcentrum.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Harpiste Anneleen Lenaerts en hoboïst Karel Schoofs grasduinen in de muziek van de 20ste en 21ste eeuw, 8/12/2010

17:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Pepernoot : pittig festival voor kinderen die gek zijn van muziek

Pepernoot Kinderen zijn zot van muziek! Ze kunnen dansen voor ze goed en wel kunnen stappen. Daarom zijn er Pepernootfestivals in de provincie Vlaams-Brabant. Op 27 februari in Dilbeek, 6 maart in Leuven, 27 maart in Diest en 3 april in Strombeek.

Het Pepernootfestival is een pittig festival voor kinderen die gek zijn van muziek. Een echt festival met concerten, voorstellingen, muzikale workshops en installaties. Een hele namiddag lang worden kinderen en ouders ondergedompeld in een muzikaal bad. Verschillende muziekstijlen komen aan bod : klassiek, folk, wereldmuziek, jazz, vaak aangevuld met theater of dans. Het programma van dit pittige muziekfestival voor kinderen met veel noten op hun zang verschilt van stad tot stad, maar telkens is luisteren, kijken en meedoen de boodschap. Iedereen vanaf 3 jaar is welkom. Noteer de datum en vergeet je ouders niet!

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pepernootfestival
Zondag 27 februari 2011 Westrand in Dilbeek
Zondag 6 maart 2011 30CC in Leuven
Zondag 27 maart 2011 in CC Begijnhof Diest
Zondag 3 april 2011 in CC Strombeek

Meer info : www.vlaamsbrabant.be/pepernoot

13:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Zwerm + [sic] unplugged in Kortrijk

Zwerm De eerste samenwerking tussen de jonge ensembles [sic] en Zwerm dateert van september 2008. Op het Happy New Ears Festival in Kortrijk creëerden de 2 groepen samen met elektronica-muzikanten en componisten Stefan Prins en Richard Barrett het improvisatieproject Pidgin. Deze voorstelling werd later nog hernomen in de 4AD in Diksmuide, het Concertgebouw in Brugge en op November Music in Den Bosch.

Ondertussen zochten de muzikanten verder naar composities die zich lenen voor de uitzonderlijke bezetting van 4 saxen, 4 elektrische gitaren en percussie. Op verschillende optredens, o.a. in Les Bains Connectives en op What's Next Festival, speelden ze werken van Louis Andriessen, Frederic Rzewski, Christian Wolff en Larry Polansky. Van deze laatste namen ze een aantal werken op voor de cd 'The World's Longest Melody', die in binnen- en buitenland zeer goed onthaald werd.

Het programma van dit concert focust zich op Amerikaanse componisten en is een bloemlezing uit het repertoire dat beide gezelschappen de voorbije jaren samen en elk afzonderlijk opgebouwd hebben.

Dat Larry Polansky (New York, 1954) een polyvalent artiest is, is een understatement. Naast zijn docentschap aan het Dartmouth College in Hanover (New Hampshire, USA) is hij actief als componist, musicoloog, uitvoerend muzikant en schrijver. Als uitvoerend musicus werkt hij geregeld samen met muzikanten als Christian Wolff, Frederic Rzewski en Nick Didkovsky. Op zijn website, maar ook in tal van muziektijdschriften zoals het toonaangevende Leonardo Music Journal vind je recensies en musicologische teksten van hem terug.

Larry Polansky is medeoprichter van het componistencollectief Frog Peak Music en ontwikkelde samen met Phil Burk en David Rosenboom de wijdverspreide computersoftware HMSL. HMSL is een programmeertaal voor experimentele muziekcompositie en live performance. Zij werd ontwikkeld in het Center For Contemporary Music in Mills College in Californië en was erg populair tussen 1986 en 1996. HMSL bevat tools voor algoritmische compositie, het realtime ontwerpen van nieuwe instrumenten, MIDI controle en muzikaal artificiële intelligentie.

Polansky is mathematicus van opleiding. Hij behaalde in 1976 een BA in wiskunde en muziek aan de universiteit van Santa Cruz in Californië. Nadien in 1978 behaalde Polansky een MA in compositie aan de universiteit van Illinois. Larry Polansky is een gerespecteerd amateur-ornitholoog, verdiepte zich in Joodse mystiek en spreekt naast het Engels verscheidene talen waaronder Jiddisch, Spaans, Engels en gebarentaal. Hij is huisvader, rockmuzikant en letterlijk een man van de wereld. Zo woonde hij op verschillende plaatsen in de VS, in Canada, Chili, Peru, Indonesië, Java, Frankrijk, Engeland…

Als componist treedt Larry Polansky duidelijk in de voetsporen van zijn leraar James Tenney (1934 - 2006). Wat beide conceptualisten in de eerste plaats verbindt, is een diepgaande fascinatie voor structuur en proces. De Europese seriële muziek van onder meer Anton Webern maar ook de typische Amerikaanse Minimal Music hebben hier zeker een aandeel in gehad. In veel van hun werken vinden we een wetenschappelijk of mathematisch element terug. Dit mathematisch denken manifesteert zich op verschillende gebieden. Op gebied van klank hebben beide componisten een voorliefde voor just intonation en verrichtten ze baanbrekend onderzoek naar elektronische muziekcompositie. Op vlak van tijd maken zowel Tenney als Polansky geregeld gebruik van procesmatige systemen zoals in Tenneys 'Septet uit 1981 of in Polanskys 'ivtoo uit 2000. Beide werken voor gitaar en tape zijn het resultaat van een duidelijk proces van steeds complexer wordende ritmische lagen. Dit ritmisch proces wordt in beide werken gekoppeld aan het harmonisch verloop.

Niettegenstaande zijn nuchtere en soms wetenschappelijke aanpak behoudt Polansky, net zoals vele andere Amerikaanse componisten (Charles Ives, Conlon Nancarow…) een intuïtieve affiniteit met de Amerikaanse populaire muziek. Zowel die van vroeger (traditionele Amerikaanse folkmuziek) als die van nu (Polansky als rockmuzikant). In het werk van Polansky duikt zowel Amerikaanse countryfolk op als Joodse traditionele klezmer.

Fred Frith (1949) is een Engels multi-instrumentalist en componist en wordt beschouwd als een van de belangrijkste musici in de hedendaagse experimentele muziek. Hij werd geboren in een zeer muzikale familie en begon op vijfjarige leeftijd viool te spelen. Later kwamen daar piano en gitaar bij. In 1968 ging hij naar Cambridge, waar hij Engelse literatuur studeerde.
Eind 1979 vertrok Frith naar New York, waar hij zich stortte op de lokale avantgarde-scene en in de veertien jaar dat hij er woonde optrad met talloze muzikanten. Hij speelde er met onder meer Bob Ostertag, Tom Cora, Ikue Mori, the Residents en Bill Laswell, maar zijn bekendste 'lidmaatschap' zal wel dat van John Zorn's Naked City zijn.
De laatste jaren componeert hij ook gewoon hedendaags klassieke muziek voor dans- en filmprodukties en dat heeft op zijn beurt weer geleid tot projecten met Ensemble Modern, Arditti Quartet, Chris Brown en Evelyn Glennie. Eind jaren tachtig richtte hij zijn eigen Fred Frith Guitar Quartet op met de gitaristen René Lussier, Nick Didkovsky en Mark Stewart. Door al deze produktiviteit is de man inmiddels op een slordige 400 platen te horen. In mei 2008 kreeg hij voor zijn werk in de experimentele muziek de Demetrio Stratos Prize.

Nick Didkovsky (1958) is een Amerikaans componist-gitarist en oprichter van de groep Doctor Nerve. Hij studeerde compositie bij Christian Wolff en elektronische muziek bij Gerald Shapiro. Vooral die laatste zou van grote invloed op zijn muzikale ontwikkeling zijn. Didkovsky componeert met behulp van (soms deels door hem zelf geschreven) computerprogramma's zoals Java Music Specification Language en Hierarchical Music Specification Language.
Zijn muziek combineert complexe ritmes, harmonieën en teksturen schatplichtig aan de 20ste-eeuwse muziek met de energie van een rockmusicus. Voorts wordt zijn werk niet alleen uitgevoerd door zijn eigen 'avant rock'-groep Doctor Nerve. In het verleden hebben onder meer het Fred Frith Guitar Quartet (waar hij dus zelf lid van is), Meridian Arts Ensemble, Bang On A Can All-Stars, Sirius String Quartet, California EAR Unit en Arte Sax Quartet zijn stukken opgenomen.
Recentere aktiviteiten van de man wijzen in de richting van het ontwikkelen van interaktieve muziekapplicaties op het internet. Zo schreef hij onlangs een programma dat muziek componeert voor live ensembles, MetaSection Piece Generator. Didkovsky woont in New York City, waar hij onder meer doceert aan New York University en Columbia university. Hij is ook verbonden aan het GenSat Project aan Rockefeller University en heeft een eigen muzieklabel, Punos Music.

De Amerikaanse componist en muziekpedagoog David Maslanka (1943) studeerde van 1961 tot 1965 compositie aan het Oberlin College Conservatory of Music en behaalde de Bachelor of Music. Een jaar was hij aan de Universität für Musik und Darstellende Kunst "Mozarteum" Salzburg te Salzburg. Aansluitend studeerde hij van 1965 tot 1971 aan de Michigan State University in East Lansing (Michigan) onder andere compositie bij Henry Owen Reed, muziektheorie bij Paul Harder en klarinet bij Elsa Ludwig-Verdehr. Hij behaalde zijn Master of Music en promoveerde tot Ph.D. (Philosophiae Doctor).

Van 1970 tot 1974 was hij docent aan de State University of New York, College of Music in Geneseo, New York. Aan het Sarah Lawrence College in Bronxville, New York doceerde hij van 1974 tot 1980. Verder heeft hij aan de New York University van 1980 tot 1981 doceert en uiteindelijk was hij Associate Professor aan het Kingsborough College of the City University of New York van 1981 tot 1990. Sindsdien is hij freelance componist. Tegenwoordig woont hij in Missoula, Montana.

Maslanka's werken voor harmonieorkest zijn in de HaFa-wereld overbekend en worden op vele wedstrijden en concoursen verplicht gesteld. Hij werd voor zijn composities met vele nationale en internationale prijzen en onderscheidingen bekroond. Veel van zijn werken zijn opgenomen voor het Amerikaanse platenlabel Albany Records.

Programma :

  • Larry Polansky, The world's Longest Melody
  • Fred Frith, Motormouth
  • Nick Didkovsky, We'll ask the questions around here
  • Lieven Eeckhout, Transit
  • Larry Polansky, Toovviivfor
  • Terry Riley, Tuning path
  • David Maslanka, Madrigal
  • Philip Glass, Music in similar motion
  • Larry Polansky , Ensembles of note

Tijd en plaats van het gebeuren :

Zwerm + [sic] unplugged
Zondag 27 februari 2011 om 11.00 u
Concertstudio Kortrijk

Conservatoriumplein 1
8500 Kortrijk

Meer info : www.jeugdenmuziek-kortrijk.be, www.siconline.be en www.zwerm.be

Extra :
Larry Polansky op www.dartmouth.edu en youtube
The World's Longest Melody. Who the f*** is Larry Polansky ?, Toon Callier op www.zwerm.be
Fred Frith : www.fredfrith.com en youtube
Nick Didkovsky op www.doctornerve.org en youtube
Terry Riley op en.wikipedia.org, www.otherminds.org, UbuWeb en youtube
David Maslanka : www.davidmaslanka.com, en.wikipedia.org en youtube
Philipp Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
bESIdES brengt werk van Matthew Shlomowitz, Lois Vierk en Larry Polansky in Leuven en Brussel, 28/06/2010
We'll Ask The Questions Around Here : minifestival in het Baudelopark, 26/5/2010
The World's Longest Melody : Zwerm & Larry Polansky lichten tip van de sluier op, 11/04/2009

Beluister alvast Philip Glass' Music In Similar Motion

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

20/02/2011

Klara4Kids : jong geleerd, is oud gedaan

Klara4Kids De vierde editie van Klara4Kids vindt plaats op zaterdag 26 en zondag 27 februari. Klara4Kids is hét muziekfeest van Klara en HETPALEIS om kinderen en jongeren vertrouwd(er) te maken met klassieke muziek. Een heel weekend lang kan je in alle gangen en zalen van HETPALEIS genieten van muziek, muziektheater, installaties, workshops en live radio. Op kindermaat. Maar wedden dat mama's, papa's, oma's en opa's ook meegenieten. Een greep uit het programma :

Triatu - slagRoom
Triatu is een slagwerkgroep met pit. Ze zijn verrassend, creatief, hedendaags en mondig. Met handen en voeten als instrumenten overrompelen ze het jonge publiek. In HETPALEIS slaan de vier percussionisten zich een weg doorheen alle gangen en trappen en laten ze je verwonderd achter. Om je even later opnieuw door elkaar te schudden met hun subtiele geluiden en hun experimentele klankkleuren.
Triatu is het slagwerkensemble van Frank Van Eycken, Dimitri Dumon en Björn Denys. Het repertoire van dit trio bestaat hoofdzakelijk uit hedendaagse klassieke muziek, met een speciale klemtoon op composities van eigen bodem. Zo creëerden ze werk van onder meer Thomas Smetryns, Annelies Van Parys en Chris Carlier. Sinds 2001 is Triatu regelmatig te gast op de grootste Belgische festivals. Verschillende muziektheaterproducties brachten hen ook naar de Nederlandse, Franse en Zwitserse podia
www.triatu.be

Dierenparade
Felix Vermeirsch is elf jaar en componist. Hij is het jongste lid van ComAV, een vereniging van en voor componisten die actief zijn in Vlaanderen, en componeerde tweeëntwintig korte pianowerkjes over de optocht van de dieren. Soms zijn de dieren droevig of bang, dan weer zenuwachtig of gemeen of gewoon heel erg gek. Felix vertelt het verhaal van de dieren, terwijl zijn zus Fauve de composities op de piano speelt.
www.yesmusic.be

Wagon
Steek de muziek van Nicolas Rombouts en Joris Caluwaerts in een kamer vol voorwerpen en je waant je in een film. Je waant je in een droom, in een muzikale fantasiewereld. Samen met de piano en contrabas ga je op een spannende geluidsreis in deze woordeloze muziekvoorstelling.
Componist Nicolas Rombouts is samen met Gregory Frateur de drijvende kracht achter Dez Mona. Joris Caluwaerts speelde zich de voorbije jaren als toetsenwonder in de kijker bij onder andere Zita Swoon, The Go Find en Het Zesde Metaal. Twee topmuzikanten dus.

Waar is het feest ?
Na de oerelementen in Water, lucht, aarde en vuur (2005) en wiegeliedjes in Nachtmuziek (2007) laat trompettist Sam Vloemans zich voor zijn nieuwe concert inspireren door de cirkel van het leven. Waar is het feest? start bij de geboorte en eindigt bij het afscheid van het leven. Er wordt uitbundig en vrolijk gefeest, maar soms ook intimistisch en stil. Want feesten hebben vele vormen. En feesten klinken anders in Antwerpen dan in Zimbabwe. De muziek is bijzonder eclectisch. Een a-capella deuntje vloeit opeens over in stomende disco, een Russisch ritme verandert in flamenco.
Muzikale uitvoering: César Janssens, Carlo Mertens/Tom Verschoore, Annemie Van Daele, Steven Van Gool, Stoffel Verlackt, Sam Vloemans

Tijd en plaats van het gebeuren :

Klara4Kids
Zaterdag 26 en zondag 27 februari 2011
HETPALEIS

Meistraat 2
2000 Antwerpen

Meer info : radio.klara.be en www.hetpaleis.be

14:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook