22/03/2011

Sharp Cat's Claws : improvisaties van Mathieu Werchowski en David Chiesa zijn niet voor de poes

Mathieu Werchowski Een improvisatieduo dat allerminst voor de poes is - pun definitely intended: Mathieu Werchowski (foto) en David Chiesa belichamen het nieuwe muziekgeweld uit Frankrijk. Hun output bestaat uit repetitieve, intense en licht agressieve improvisaties voor (alt)viool en contrabas. Vergeet je veiligheidshandschoenen niet als je deze Sharp Cat's Claws aanpakt...

De Franse violist Mathieu Werchowski leidt de afgelopen 15 jaren een artistiek dubbelleven: enerzijds geeft hij improvisaties op viool en altviool, anderzijds is hij componist, sound designer en producer van eigen werk. Alternatieve speeltechnieken zijn eerder regel dan uitzondering bij hem en hij haalt ronduit verbazende klanken uit zijn instrument. Hij begon viool te studeren op zesjarige leeftijd aan het conservatorium van zijn geboortestad Grenoble en leek aanvankelijk voorbestemd om een carrière als solist uit te bouwen. Maar je weet hoe het gaat: je speelt meer en meer in verscheidene groepjes mee en voor je het weet ben je fulltime improvisator.
Werchowski denkt genre-overschrijdend en schrikt niet terug om zijn medewerking te verlenen aan soundtracks (voor onder meer regisseurs G. Le Grontec en T. Kupferschmid), multimediale performances (met de dansgroep Maki), hoorspelen (Tout ce qui brille/Everything that shines), installaties (Monstration met Johann Le Guillerm), circusartiesten (Cirque Ici) en teatergezelschappen.
Dat hij ook sociaal bevlogen is, bewijze zijn engagement in toegepaste muziektherapie voor allerhande psychiatrische instellingen. De man geeft ook workshops in ontwikkelingssamenwerkingen (in Ivoorkust, Senegal Estland en Portugal). Hij is ook al zeven jaar vaste co-organisator van de Musique Concrète-reeks Le bruit de la bande/The tape's sound in Centre 102 in Grenoble.

David Chiesa is al zijn leven lang improvisator. Ook hij bundelt geregeld de krachten met artiesten uit diverse disciplines zoals danstheater, poëziehappenings en experimentele film. Hij ondernam reeds toernees in Europa, de VS, Libanon, Japan en Afrika. Chiesa is medeoprichter van Le Clou, een groep researchers uit Dordogne die verbanden tussen klank, beeld en beweging onderzoekt. Samen met Werchowski vormt hij Sharp Cat's Claws, dat in 2007 een gelijknamige album uitbracht.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Sharp Cat's Claws : Mathieu Werchowski & David Chiesa
Donderdag 24 maart 2011 om 20.00 u
Logos Tetraëder Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Mathieu Werchowski : mwerchowski.free.fr en youtube
David Chiesa : david.chiesa.free.fr en youtube

18:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Impact Sessions : Geraldo Si, Peter Jacquemyn en Klaas Verpoest in Recyclart

Peter Jacquemyn en Geraldo Si Impactsessies is een reeks eclectische avonden met performances, hedendaagse experimentele muziek en dans, video, experimentele instrumentenbouw, avant- jazz... Ook dit seizoen zijn de programma's zo gedifferentieerd mogelijk. Voorstellingen waarbij het gebeuren primeert op het object en de actie op het resultaat. Voorafgaand is er een lezing door de performer(s). Zo wordt de voorstelling in een ruim perfectief geplaatst binnen zijn internationale artistieke context en binnen het oeuvre van de kunstenaar. Tijdens de Impactsessie van donderdag kun je Geraldo Si (dans), Peter Jacquemyn (contrabas & stem) & Klaas Verpoest (live visuals) aan het werk zien en horen. Geraldo Si staat voor bewegingskunst. De Braziliaanse danser was jarenlang solodanser bij het gerenommeerde ensemble van Pina Bausch in Wuppertal. Voor deze solo laat hij zich begeleiden door videobeelden en muziek. Beweging is de gemeenschappelijke basis die de interdisciplinaire communicatie mogelijk maakt.

De Braziliaanse danser Geraldo Si (1961) werd in 1990 door Pina Bauch naar Duitsland gehaald en was jarenlang solo-danser bij het Wuppertal-Tanztheater. Daarna richtte hij in 1996 het x.x.y. teater Wuppertal op en in 2002 de performancecyclus 'SichtLaut - Tänzerische Improvisationen zu neuer Musik'.

Naast beeldend kunstenaar is contrabassist Peter Jacquemyn een van de boegbeelden van de Belgische improvisatiescene. Hij begon zijn carrière bij WIM (Werkgroep Improviserende Musici) en stimuleert sedertdien al jaren jonge muzikanten om buiten de lijnen te kleuren. De man werkt geregeld samen met het kruim van de internationale improvisatiescene, te weten Fred Van Hove, Peter Kowald, Joëlle Léandre, Jan Pillaert en Tony Oxley. Jacquemyns speelstijl is energiek en spectaculair: zoals hij als beeldhouwer boomstronken te lijf gaat met bijl en kettingzaag, zo hanteert hij als contrabassist simultaan verschillende strijkstokken, blikjes, plastic, kurk of papier om de klank van de contrabas mee vorm te geven. Eigenlijk gebruikt hij zowat alles wat los of vast zit om snaren en klankkast mee te beroeren en doet dat steeds in de hem gekende robuuste en exuberante stijl.

Klaas Verpoest is gespecialiseerd in hedendaagse digitale montage- en productietechnieken en het live genereren van videografiek. Hij was vele jaren actief als acteur, grafisch vormgever, videast en sounddesigner in het collectief 'De Filmfabriek'. De voorbije jaren was hij vooral actief als motion designer, art director en regisseur van interactieve producties, reclamespots en events binnen het multimedia bureau 'Atomik Studios'. Bovendien realiseerde hij video voor interactieve installaties en live videografiek voor literaire programma's. Momenteel is Verpoest actief in het experimentele collectief 'Blanckq'. Door middel van live improvisaties gaat hij in zijn werk op zoek naar raakvlakken tussen beeldende kunst en experimentele muziek.

IMPACTsession : Geraldo Si, Peter Jacquemyn & Klaas Verpoest
Donderdag 24 maart 2011 om 19.00 u (lezing) en om 20.30 u (performance)
Recyclart
(station Brussel-Kapellekerk)
Ursulinenstraat 25
1000 Brussel
Gratis toegang

Meer info : www.impactsessions.be, www.recyclart.be, www.peterjacquemyn.com, www.geraldosi.de en www.klaasverpoest.com

Elders op Oorgetuige :
Stefan Prins, Peter Jacquemyn & ATTR-X : dubbel duoconcert in Logos, 5/06/2009
Peter Jacquemyn, Arne Deforce & Sigrid Tanghe : dialoog over de grenzen van beeldende kunst en muziek, 17/02/2008

15:02 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

Bernhard Haas vermengt muziek uit heden en verleden in een origineel programma

Bernhard Haas Componisten van vandaag tonen opnieuw grote belangstelling voor het orgel. Daarvan getuigt dit recital van Bernhard Haas (foto), een specialist van het hedendaagse repertoire. Quasi una toccata spiegelt muziek uit heden en verleden in een origineel programma. Organist Bernhard Haas heeft zijn programma 'Quasi una Toccata' genoemd, naar het werk van Gilbert Amy dat er niet alleen in figureert, maar er dus ook een soort samenvatting van is. Het quasi is alvast niet van toepassing op de stukken van Frescobaldi die Haas kiest; dat zijn immers regelrechte toccata's. De twee fantasieën van Jan Pieterszoon Sweelinck en Johann Sebastian Bach zouden ook als toccata door het leven kunnen gaan. De drie koralen van Scheidt uit het Görlitzer Tabulaturbuch zijn al minder improvisatorisch van karakter. Maar de ultieme strengheid komt verrassend genoeg van de 'jonkies' van dit programma: Henri Pousseur (Deuxième vue sur les jardins interdits) en Iannis Xenakis (Gmeeoorh).

Iannis Xenakis (1922-2001), een naar Frankrijk uitgeweken Griekse ingenieur-architect, was één van de jonge componisten die Messiaens beroemde analyseklas aan het Parijse conservatorium bezochten. Opmerkelijk genoeg gaf Messiaen hem de raad geen traditionele muziekopleiding te volgen, maar zijn eigen weg te gaan, iets waarvoor Xenakis hem dankbaar zou blijven. Xenakis zou zijn compositietechnieken inderdaad baseren op theorieën, formules en methodes uit uiteenlopende wetenschappen en de architectuur. Aan het begin van de jaren '70 veralgemeende hij bijvoorbeeld een grafische compositietechniek die hij reeds had toegepast in delen van zijn orkestwerken Metastaseis (1953-'54) en Pitoprakta (1955-'56), met hun karakteristieke glissandi en klankwolken. Op millimeterpapier tekende hij eerst 'arborescenties' of boomstructuren uit, die hij vanuit deze tweedimensionele weergave vervolgens omzette in een traditionele muzieknotatie. Geïnspireerd door organische vormen en groeiprocessen boden deze arborescenties Xenakis de mogelijkheid het continuïteitsideaal dat ook in zijn architecturale projecten een belangrijke rol speelt muzikaal gestalte te geven.

Ook in Xenakis' monumentale orgelwerk Gmeeoorh (1974) komen dergelijke boomstructuren voor. Het werk bestaat uit acht delen, elk met een verschillend karakter. In het eerste deel zoekt Xenakis de hoogste registers van het orgel op, en tast zo de rand van het hoorbare af. In het tweede deel worden met behulp van vier planken geleidelijk alle toetsen van het orgel neergedrukt, wat zorgt voor een variatie van klankkleuren. In het derde deel creëren de trompetregisters van het orgel dense en krachtige samenklanken op basis van één arborescentie die geroteerd, gespiegeld en verschoven wordt. In het vierde deel wordt een grootse boomstructuur - letterlijk van de wortels tot de kruin - gevolgd door verschillende rotaties van een deeltje van de boomstructuur uit het derde deel. Opvallend in het vijfde deel zijn de statische, uitgerekte klanken. In het zesde deel krijgen we dan weer een snelle staccato-passage, waarbij korte noten in regelmatig ritme klankwolken vormen. In het voorlaatste deel keren aanvankelijk het trage tempo en de gebonden speelwijze uit het begin van het werk terug. Vervolgens vraagt Xenakis om alle registers van het orgel toe te voegen, alsook alle tremulanten, die schokken in het fortissimo-klankweb veroorzaken, terwijl ook hier de glissandolijnen worden behouden. In het korte slotdeel wordt door middel van de vier planken een allesomvattende cluster opgebouwd, die wordt gevolgd door een schokkend neerdrukken van de planken, en uiteindelijk een aangehouden cluster als slot.

Programma :

  • Jan Pieterszoon Sweelinck, Fantasia sopra ut re mi fa sol la
  • Girolamo Frescobaldi, Two Toccatas from Libro secondo di Toccate..., Toccata sesta, Toccata settima (1627)
  • Gilbert Amy, Quasi una Toccata (1983)
  • Johann Sebastian Bach, Fantasy in G minor BWV 542
  • Giacinto Scelsi, In nomine Lucis (1974)
  • Samuel Scheidt, Three Chorals from Görlitzer Tabulaturbuch (1650)
  • Henri Pousseur, Deuxième vue sur les jardins interdits (1973)
  • Iannis Xenakis, Gmeeoorh (1974)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bernhard Haas : Quasi una toccata
Donderdag 24 maart 2011 om 20.00 u
Sint-Michiels en Sint-Goedelekathedraal Brussel

Sint-Goedelevoorplein
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be

Extra :
Gilbert Amy : www.gilbertamy.fr, en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube
Giacinto Scelsi op www.arsmusica.be, brahms.ircam.fr en youtube
Fondazione Isabella Scelsi : www.scelsi.it
The Messenger: Giacinto Scelsi discovered a world in one note by Alex Ross, The New Yorker , 21/11/ 2005
Modern music: Scelsi, Todd M. McComb op www.medieval.org, 27/01/2000
Henri Pousseur : www.henripousseur.net, www.arsmusica.be en youtube
Iannis Xenakis : www.iannis-xenakis.org, www.arsmusica.be, www.xenakis-ensemble.com en youtube
Iannis Xenakis (1922-2001): Mathematicus en filosoof, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011
Demonische en hemelse orgelklanken, 5/10/2006

Beluister alvast het eerste deel uit Iannis Xenakis' Gmeeoorh



en deel 2



en Giacinto Scelsi's In Nomine Lucis

12:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Fonte Sonora brengt muzikaal programma rond Beninse kunstenares Pélagie Gbaguidi

Fonte Sonora Muziek voor fluit, viool en harp: dat is wat deze drie musici van het ensemble Fonte Sonora in petto hebben. De Zwarte Code werd in maart 1685 ingevoerd. Zo regelde Lodewijk XIV de omgang van de kolonisten met de weerloze slaven. Baudoin Giaux, Annie Lavoisier en Sophie Causanschi verenigden zich in Fonte Sonora en ze creëerden een muzikaal programma rond de Beninse kunstenares Pélagie Gbaguidi om een van de meest vreselijke teksten uit onze geschiedenis opnieuw onder de aandacht te brengen. De muziek van André Jolivet, Ernest Bloch, Georg Friedrich Haendel, Johann Sebastian Bach en Arvo Pärt versterkt tijdens dit middagconcert het aangrijpende verhaal van de doeken van Gbaguidi.

Spiegel im Spiegel is een kamermuziekwerk geschreven door Arvo Pärt in 1978, juist voor hij Estland verliet en zich in in het Westen vestigde. Het stuk is geschreven in de 'tintinnabular' compositiestijl, waarbij een melodische lijn (die over diatonische toonschalen glijdt), en een  tintinnabulaire stem (die zich beweegt binnenin een toon-triade) naast mekaar evolueren. Het stuk was oorspronkelijk geschreven voor piano en viool, maar vaak wordt de viool vervangen door altviool of cello. Het is een minimamusic stuk, wereldberoemd en overal gespeeld, omdat het een serene rust produceert.

Programma :

  • André Jolivet, Incantation pour flûte seule
  • Ernest Bloch, Nigun pour violon et harpe
  • Johann Sebastian Bach, Choral nr.12
  • Johann Sebastian Bach, Choral nr.15
  • Johann Sebastian Bach, Choral nr. 96
  • Georg Friedrich Haendel, Passacaille pour fluit, viool en harp
  • Deep river (american negro)
  • Johann Sebastian Bach, Sonate voor viool en harp
  • Arvo Pärt, Spiegel im Spiegel voor piccolo, viool en harp

Tijd en plaats van het gebeuren :

Fonte Sonora : Rond de zwarte code
Donderdag 24 maart 2011 om 12.30 u
Bozar

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.nob-onb.be en www.fontesonora.be

Extra :
André Jolivet op www.jolivet.asso.fr, brahms.ircam.fr, www.boosey.com en youtube
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl

Beluister alvast Arvo Pärts Spiegel im Spiegel, uitgevoerd door Branka Parlic (piano) en Timea Kalmar (cello)



en een 'Incantation' van André Jolivet, uitgevoerd door Jane Rutter

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

21/03/2011

Ensemble Nahandove brengt eigenzinnig programma in het Conservatorium Brussel

George Crumb Musici van wereldklasse verzorgen tijdens het festival Ars Musica dagelijks een middagconcert in het Conservatorium van Brussel. Tijdens elk concert brengen studenten een ouverture. Hedendaags en Klassiek versmelten hier met gevestigde waarden en jong talent. Donderdagmiddag staan werken van George Crumb (foto), Marcel Cominotto en Claudio Ambrosini op het programma.

Ensemble Nahandove is een kwartet (sopraan, fluit, cello en piano), genoemd naar de schone in een gedicht van Evariste Parny, beroemd geworden in Ravels Chansons madécasses. Het ensemble dankt zijn samenstelling aan de bezetting die Ravel voorschreef, maar we hopen dat de betekenis die Nahandove voor Ravel had - een soort gesublimeerde, dramatische erotiek - ook haar rol heeft gespeeld. Het kwartet brengt een eigenzinnig programma: Vox balaenae van George Crumb, Humanum van Marcel Cominotto, zelf als pianist een gedreven uitvoerder van onbekend werk, en Tutti parlano van de Italiaan Claudio Ambrosini, een trio op tekst van Virgilio Guidi.

Het theatrale werk 'Vox Balaenae' (1971) van George Crumb gaat over de onderwaterwereld en is gebaseerd op het gezang van de walvis. Na het horen van een bandopname met zanggeluiden van de bultrugwalvis, componeerde Crumb dit stuk waarin hij de walviswereld opnieuw tot leven laat komen. Vox Balaenae, voor fluit, cello en piano, moet in donkerblauw licht gespeeld worden, de musici dienen een masker te dragen (om enige zichtbare emotie te vermijden en de onpersoonlijke kracht van de natuur te symboliseren ) , hun eigen instrumenten met een versterker uit te rusten, te kunnen fluiten met de mond, mee te neuriën, zachtjes op bekkens te slaan en de vleugelsnaren niet via het klavier te laten klinken, maar door ze met paperclips en dergelijke zaken te beroeren.

Marcel Cominotto studeerde piano en compositie aan het Koninklijk Conservatorium van Luik. Nadien vervolmaakte hij zich bij Nikita Magaloff en Aloys Kontarsky. Sinds 1978 is hij professor aan het Conservatorium van Luik en verwief uitzonderlijke faam als onderzoeker op het gebied van pedagogie. Zo maakte hij van 1989 tot 1995 deel uit van de Hoge Raad voor het Hoger Kunstonderwijs.
Als solist voerde hij tal van Belgische creaties uit - onder meer van Iannis Xenakis en Michaël Levinas - en een aantal wereldcreaties van werken van Belgische (Michel Fourgon, Claude Ledoux,...) en buitenlandse (Igor Kefalidis, Garett List,..) componisten.
Hij werkte ook mee aan verschillende festivals voor hedendaagse muziek, waaronder "Ars Musica" (sinds 1989) of het "International Contemporary Music Festival" van Moskou (1995). Marcel Cominotto heeft echter nooit willen kiezen tussen hedendaagse en klassieke muziek. Hij bouwde integendeel een eclectische repertoire uit dat hij op tal van concerten ten gehore bracht - als solist of met orkest - zowel in België als in het buitenland.

De Venetiaanse componist en dirigent Claudio Ambrosini (1948) studeerde eerst vreemde talen en literaturen aan de universiteit van Milaan en vervolgens zowel elektronische muziek als oude instrumenten aan het Conservatorium van Venetië. Hij behaalde ook een diploma muziekgeschiedenis aan de universiteit van Venetië. Belangrijk in zijn muzikale ontwikkeling waren ontmoetingen met Bruno Maderna en Luigi Nono. Ambrosini werkte ook in het domein van de computermuziek (Centro per la Sonologia Computazionale in Padua) en richtte het Nieuwe Muziek-ensemble Ex Novo op. Hij is ook oprichter en directeur van het Centro Internazionale per la Ricerca Strumentale in Venetië.

Claudio Ambrosini houdt zich naast zijn muzikale activiteiten ook met video bezig. Heel wat componisten werken bij het componeren met audiobanden en ontdekten zo gaandeweg dat een visueel medium een logische ontwikkeling van hun muzikale ideeën kan zijn. Ambrosini's videotapes zijn als het ware 'videoperformances' die heel direkt naar de avant-garde geluidperformance verwijzen, en in zijn tapes krijgt het geluid veel aandacht. Voor de ontwikkeling van zijn eigen muzikale idioom is de samenwerking met Maderna en Nono is heel erg belangrijk geweest.

Programma :

  • George Crumb, Vox balaenae (1971)
  • Marcel Cominotto, Humanum
  • Claudio Ambrosini, Tutti parlano (1993)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Nahandove : Crumb, Cominotto, Ambrosini
Donderdag 24 maart 2011 om 12.30 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be en www.kcb.be

Extra :
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com en youtube
Claudio Ambrosini op en.wikipedia.org, composers21.com, www.ricordi.it en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011

Beluister alvast het eerste deel uit George Crumbs Vox Balaenae, uitgevoerd door het Dolce Suono Trio



en deel 2

18:58 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Daan Vandewalle verrast met (anti-)Amerikaans programma in Waregem

Daan Vandewalle Pianist Daan Vandewalle (foto) verrast ons geregeld door zijn geëngageerde spel van weinig gekende avant-gardisten. In dit recital brengt hij van zijn vriend Frederic Rzweski (1938) het hoogtepunt 'The People United Never Be Defeated' (1975). De uitvoering in 2005 door de componist zelf, klinkt nog in de oren. Het lied, voor altijd verbonden met 11 september 1973 en de strijd Allende-Pinochet, ondergaat 36 variaties in verschillende stijlen. Pianist Daan Vandewalle toont aan dat het virtuoze meesterwerk ook na Nine Eleven een grote overtuigingskracht heeft. Als speciaal toemaatje brengt hij tevens het inspiratiewerk van Rzweski, met name 'The Thälmann-variaties' (1974) van de Britse componist Cornelius Cardew (1936-1981). Een concert dat laat horen hoe in moderne pianowerken de traditie en de maatschappij meespelen.

Frederic Rzewski (1938) is een Amerikaan die al het grootste deel van zijn leven in Europa woont en een bijzondere band met ons land heeft: hij doceerde jarenlang compositie aan het Conservatorium van Luik. Zijn gloednieuwe werk Brussels Diary toont hoe sterk de artiest en zijn werk nog steeds met ons land verweven zijn. Critici beschouwen hem vandaag bovendien als een van de meest persoonlijke stemmen van de hedendaagse muziek.

Als artiest is Rzewski moeilijk onder één noemer te plaatsen. In de jaren zestig maakte hij furore als mede-oprichter van het experimentele collectief Musica Elettronica Viva. Sindsdien is zijn oeuvre heel divers, met bovenal een weelde aan muziek voor zijn eigen instrument, de piano. De variatiereeks The People United Will Never Be Defeated is uitgegroeid tot een echte klassieker. Het monumentale en uiterst virtuoze pianowerk is gebaseerd op het strijdlied 'El pueblo unido', symbool voor het protest tegen de Chileense dictator Pinochet.

Op 11 september 1973 maakte een staatsgreep in Chili een bruusk einde aan het linkse bewind van president Salvador Allende en werd de basis gelegd voor de dictatuur van Augusto Pinochet. Door de grootschalige vervolging, folteringen en moorden op oppositieleden kreeg dit regime een zeer kwalijke reputatie, wat een hevige internationale respons opwekte. Een van de symbolen van dat protest was het strijdlied El pueblo unido jamas sera vencido van de Chileense componist Sergio Ortega. In 1975 nam Frederic Rzewski deze melodie als uitgangspunt voor een monumentaal pianowerk: een reeks van 36 variaties, in het verlengde van Beethovens Diabellivariaties, die evenzeer overweldigen door hun muzikale vindingrijkheid als door hun politieke zeggingskracht. Pianist Daan Vandewalle gaat de confrontatie aan met Rzewski's meest emblematische pianowerk.

Cornelius Cardew zette zijn eerste muzikalestappen heel traditioneel in een knapenkoor en studeerde aan de Royal Academy of Music. Maar daarna trok hij naar Keulen om te studeren bij de toenmalige goeroe van de nieuwe muziek: Karlheinz Stockhausen. Cardew werd Stockhausens assistent en was in grote mate betrokken bij het werk aan diens 'Carré' in 1960. Daarna kreeg Cardews carrière een steeds eigenzinniger verloop. Gaandeweg begon de grens tussen kunst en politiek daarin te verbleken. De vrijheid van interpretatie in zijn grafische partituren zoals 'Treatise' was een eerste stap, Cardews activiteit binnen de vrije improvisatie- groep AMM was een andere toenadering tot een vorm van collectieve, vrije interactie tussen muzikanten. Daarna manifesteerde hij zich steeds extremer als communistisch en meer bepaald maoïstisch voorvechter. Zijn koorwerk 'The Great Learning' (dat zeven uur duurt) trekt de georganiseerde vrijheid van 'Treatise' verder door en met de oprichting van het Scratch Orchestra in 1969 gaf hij het idee van muzikanten die functioneren als een politieke structuur verder vorm. Uit de quasi-anarchistiche schoot van het Scratch Orchestra (die het experiment en alternatieve wel heel ver voerden) zouden later nog andere muzikanten een eigen reputatie krijgen, zoals Gavin Bryars, Michael Nyman of zelfs Brian Eno.

Cardew zelf werd hoe langer hoe militanter als maoïst, die onder invloed van zijn politieke ideeën het avant-gardisme, inclusief zijn eigen vroegere composities (waaronder 'Treatise') afwees en niet naliet om ook zijn vroegere leraar er verbaal van langs te geven. De titel van zijn essaybundel uit 1974 luidde: 'Stockhausen serves imperialism'. Van dan af aan componeerde hij enkel nog eenvoudige, tonale stukjes; meestal communistische strijdliederen. De vreemde omstandigheden van zijn dood in 1981 (Cardew werd voor zijn huis aangereden door een onbekende automobilist) zijn nooit opgehelderd. De mythe rond Cardew doet soms vergeten dat de man wel degelijk een uitmuntend (en vernieuwend) componist was. Werken als 'The Great Learning' en 'Treatise' blijven overeind als mijlpalen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Daan Vandewalle: (Anti-) Amerikaans
Woensdag 23 maart 2011 om 20.00 u
(inleiding om 19.00 u )
Cultuurcentrum De Schakel Waregem
Schakelstraat 8
8790 Waregem

Meer info : www.ccdeschakel.be en www.daanvandewalle.com

Extra :
Frederic Rzewski op www.composers21.com en youtube
Perfect Sound Forever: Interview with Frederic Rzweski , Daniel Varela op www.furious.com, maart 2003
Composer/Pianist Frederic Rzewski. A Conversation with Bruce Duffie op www.kcstudio.com, januari 1995
Cornelius Cardew op UbuWeb en youtube
Treatise, An Animated Aanalyses op www.blockmuseum.northwestern.edu
Online recordings van en artikels over 'Treatise' op www.spiralcage.com
Cornelius Cardew, John Tilbury op www.users.waitrose.com, 1983

Elders op Oorgetuige :
Champ d'Action & Zwerm in het spoor van Frederic Rzewski, 19/11/2010
Concertgebouw Brugge ontvangt muzikale vrijheidsstrijder Frederic Rzewski, 19/09/2010
Daan Vandewalle brengt monumentale meesterwerk van Rzweski op Gentse Vleugels, 17/07/2010
Lonely at the top : Cornelius Cardew, 3/06/2008
Champ d'Action & Joakim : Treatise, 18/10/2007

Bekijk alvast Frederic Rzweski's The People United Never Be Defeated, uitgevoerd door Rzweski zelf tijdens het Miami International Piano Festival in maart 2007



en het eerste deel uit Cornelius Cardews Thälmann Variations, gespeeld door Frederic Rzewski



en deel 2

18:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Nacht van de elektronische muziek in Espace Senghor

Night of the Electronic Music De Espace Senghor in Etterbeek is genoemd naar de Senegalese president en dichter wiens naam men associeert met democratie, vrijheid van expressie en pluralisme. Een mooie plek voor een avond zonder compromissen. Van 19.00 u tot na middernacht is het woord aan de elektronica. Het Centre de Recherches et de Formation Musicales de Wallonie (nu Centre Henri Pousseur genoemd), destijds door Pierre Bartholomée en Henri Pousseur opgericht, slaat de handen ineen met Musiques et Recherches (M&R) voor een avond waarop drie generaties componisten hun machinaal getinte pennenvruchten voorstellen. Dat wil onder anderen zeggen: François Bayle, stichtster van M&R Annette Vande Gorne, Claude Ledoux, Jonathan Harvey, Kee-Yong Chong en vele anderen.

Programma :

Acousmatics : 19.00 u
Acousmatics, references
- Pierre Schaeffer, études aux Allures, aux sons animés (1958)
- François Bayle, La fin du bruit (Erosphère /2009) + acousmography from Isabel Pirès

Acousmatics, Belgian electronics
- Daniel Perez Hajdu, Vers formés en division (wereldpremière) (2011)
- Ingrid Drese, Là-bas, là-haut (2011)
- Annette Vande Gorne, Yawar Fiesta (wereldpremière) (2010-11), electroacoustic opera, act I, latest extracts

Mixed music (Centre Henri Pousseur - Arne Deforce) : 21.00 u
- Gilles Doneux, Second Life Symphony for cello and live electronics (Prix Pousseur 2009)
- Karlheinz Stockausen, Solo for cello and live electronics
- Kee Yong Chong, Timeless Echoes, world premiere for cello, live electronics and pictorial improvisation
- Jonathan Harvey, Advaya (1994), for cello, live electronics, keyboard

Video music : 23.00 u
- Wilfried Jentzsch, Widerschein des Lichtes (Lumière cendrée) (wereldpremière) (2011)
- Charo Calvo, O (wereldpremière) (2011)
- Jean Piché, K'anchay (2010)
- Joao Pedro Oliveira & Takaji Masakatsu (video), Bloomy girls (2005)
- Francis Dhomont (music) & Ines Wickmann (video), Moirures
- Jacques Lejeune, L'église oubliée (1997), Ave Maria (2000)
- Marcelle Deschênes (music) & Alain Pelletier (video), Die Dyer (1999)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ars Musica : Night of the Electronic Music
Woensdag 23 maart 2011 vanaf 19.00 u
Espace Senghor Etterbeek

Chaussée de Wavre 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.arsmusica.be, www.senghor.be, www.crfmw.be, www.musiques-recherches.be en www.arnedeforce.be

Extra :
Pierre Schaeffer : brahms.ircam.fr en youtube
François Bayle : www.francoisbayle.fr, www.magison.org, www.electrocd.com, brahms.ircam.fr en youtube
Daniel Perez Hajdu : www.electrocd.com
Ingrid Drese : www.electrocd.com
Annette Vande Gorne : www.electrocd.com, www.arsmusica.be, en.wikipedia.org en youtube
Cafe sonore : Portret Annette Vande Gorne op www.vpro.nl, 1/10/2003 (met audio)
Gilles Doneux : www.gillesdoneux.mirrorz.com en youtube
Karlheinz Stockausen : www.stockhausen.org, www.arsmusica.be, brahms.ircam.fr en youtube
Kee Yong Chong : www.chongkeeyong.com, www.compositiontoday.com, www.myspace.com/keeyongchong en youtube
Jonathan Harvey : www.vivosvoco.com, www.chesternovello.com en youtube
Wilfried Jentzsch : www.wilfried-jentzsch.de en youtube
Charo Calvo op imdb
Jean Piché : www.jeanpiche.com, kalvos.org en youtube
Joao Pedro Oliveira : www.jpoliveira.com, www.electrocd.com en youtube
Francis Dhomont : www.electrocd.com, www.otherminds.org, brahms.ircam.fr en youtube
Jacques Lejeune : fr.wikipedia.org, www.musiquecontemporaine.fr, www.discogs.com en youtube
Marcelle Deschênes : www.electrocd.com, www.thecanadianencyclopedia.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011
Componistenportret Jonathan Harvey, 8/01/2010
Focus op Annette Vande Gorne in Espace Senghor in Etterbeek, 24/04/2009
Nacht van de elektroakoestische muziek, 21/04/2008

Beluister alvast Gilles Doneux' SecondLife Symphony, uitgevoerd door Arne Deforce tijdens het Festival Images Sonores 2010



en Jonathan Harvey's Advaya, uitgevoerd door Gabriel Prynn



en dit fragment uit Jacques Lejeune's L'église oubliée



en Jacques Lejeune's Ave Maria

12:23 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Quatuor Diotima trakteert op kosmopolitisch en intimistisch programma in het Conservatorium Brussel

Alberto Posadas Een kwartet dat zich Quatuor Diotima noemt, is niet vals bescheiden: Diotima was een Griekse zieneres, priesteres, straffe madam en lerares van Socrates. Nu goed, het Quatuor Diotima is een van de meest veelzijdige kwartetten van vandaag en gelukkig is ook de zinnelijkheid dit ensemble niet vreemd. Het trakteert ons op een even kosmopolitisch als intimistisch programma. Van Toshio Hosokawa, geboren in Hiroshima maar ook een leerling van Klaus Huber, is er ' Blossoming' uit 2007. Van Spanjaard Alberto Posadas (foto), een frisse veertiger uit Valladolid, is er ' Aborescencias', een uittreksel uit zijn Liturgia Fractal (2008). Tenslotte keert het kwartet terug naar huis, met werk van Claude Debussy.

Toshio Hosakawa werd in 1955 in Hiroshima geboren. Na compositiestudies bij Isang Yun in Berlijn wist Hosokawa zich al snel als de voortrekker van de jonge Japanse muziekgeneratie op te werpen. Zijn stijl is een synthese van de westerse hedendaagse muziek (en meer bepaald van Nono, Scelsi en Lachenmann, één voor één componisten die het begrip 'mooi timbre' met argwaan bekijken) en van de Japanse cultuur (het Nô-theater). In zijn muziek gebruikt hij extreem trage tempi en ontwikkelt hij lange, meditatieve, maar bijzonder krachtige klankblokken (zoals bij rituele muziek), doorspekt met levendige, dramatische impulsen en lawaaierige aanvallen. Hosokawa won de eerste prijs op het compositieconcours naar aanleiding van honderd jaar Philharmonie in Berlijn. Bovendien is hij artistiek directeur van het Festival van Akyioshidai. In 1989 richtte hij samen met enkele andere jonge componisten het jaarlijkse festival 'International Contemporary Music Seminar and Festival' op waarvan hij nu ook de artistieke leiding heeft. De grote Europese festivals (Darmstadt, Festival d 'Automne à Paris, Salzburg...) hebben belangrijke retrospectieves aan hem gewijd.

Alberto Posadas (1967) volgde compositieles bij Francisco Guerrero, die hij nog steeds als zijn belangrijkste leraar beschouwt. Geïnspireerd door Guerrero begon Posadas aan een voortdurende zoektocht naar compositiemodellen gebaseerd op mathematische, natuurkundige of architecturale principes. Het oeuvre van Posadas bestaat voor het grootste deel uit instrumentale werken, niet zelden gecomponeerd in opdracht van bekende solisten, ensembles en festivals. Alberto Posadas is tevens docent analyse, harmonie en compositie aan het conservatorium van Majadahonda (Madrid).

Programma :

  • Toshio Hosokawa, Blossoming (2007)
  • Alberto Posadas, Aborescencias (Belgische première), deel IV uit Liturgia Fractal (2007)
  • Claude Debussy, Strijkkwartet

Tijd en plaats van het gebeuren :

Quatuor Diotima : Hosokawa, Posadas, Debussy
Woensdag 23 maart 2011 om 12.30 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be en www.quatuordiotima.fr

Extra :
Toshio Hosokawa op www.schott-music.com, www.karstenwitt.com, www.arsmusica.be en youtube
Alberto Posadas op en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011

07:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

20/03/2011

Trobadors lecture-recital rond muzikale taal in het Conservatorium van Brussel

Peter Swinnen In het kader van het artistiek onderzoek 'Trobadors' aan het Conservatorium van Brussel vindt er dinsdag een gevarieerde concertlezing plaats met als thema 'muzikale taal'.

Programma :

Concert-lezing : 17.30 u
'Een veel te weinig bekend aspect van de harmonie bij Debussy' : Resultaat artistiek onderzoek door Hans Van Daele

Hans Van Daele, Everything New !(Belgische creatie) voor mezzo-sopraan, klarinet en piano
Claude Debussy, préludes

Lezing - concert : 19.30 u
'Messiaen weerspiegeld' : lezing over analyse door Peter Swinnen (foto)

Jurgen De Pillecyn, 'Opoetic' op tekst van Blaise Cendrars (creatie)
Erik Desimpelaere, 'Tristesses de la lune' op tekst van Charles Baudelaire
Céline Plantard, 'L'amour sans trèves' op tekst van Antonin Artaud

Performance "P - TRAINS" : resultaat artistiek onderzoek door Ann Eysermans
Ann Eysermans en Serge Verstockt + tape

Tijd en plaats van het gebeuren :

Trobadors Lecture-Recital 'Muzikale Taal'
Dinsdag 22 maart 2011 van 17.30 u tot 21.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel
- Kleine concertzaal
Kleine Zavel 5
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be

23:36 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Oosters percussiewerk en westerse muziek met Ensemble OII in Théâtre Marni

Younghi Pagh-Paan Dit concert is iets heel speciaals. De vier slagwerkers van het befaamde OII Ensemble (denk Japanse drumtraditie, die echter na het rijzen van de zon ook voorbij de horizon gaat kijken) werken samen met studenten van conservatoria van Bergen en Luik. Onder leiding van Gilles Gobert brengen ze oosters percussiewerk (Zhang en Pagh-Paan (foto) ) en iets meer agogisch opgevat westers werk: een kopersextet van Denis Bosse en een houtkwintet van Jean-Luc Fafchamps. Als apotheose is Edgar Varèse's Intégrales een weliswaar veilige, maar gek genoeg ook nog steeds behoorlijk gevaarlijke keuze.

Hao-Fu Zhang (1952) - al meer dan 20 jaar professor compositie aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel - is geen onbekende meer voor het Belgische publiek. Hij studeerde viool en piano, en daarna compositie aan het conservatorium van zijn geboortestad Xi'An. Daar behaalde hij zijn hoger diploma in 1882. Hij speelde 4 jaar eerste viool in het Orkest van de Prinvincie van Shaanxi, werd composer in residence van het Orkst van de Radio te Peking (82-87) en zijn werk kreeg vele internationale prijzen. Van 1987 tot 1992 studeerde hij aan het Conservatorium van Brussel, waar hij leerling was van Jacqueline Fontyn, en tevens aan de Ecole normale supérieure de musique de Paris, in de klas van Yoshihisha Taira. Hij volgde masterclasses bij Edison Denisov en Elliott Carter.

De uit Zuid-Korea afkomstige Younghi Pagh-Paan (1945) schrijft muziek vanuit "de kracht der herinnering". Herinnering aan het verre vaderland en de cultuurschok van de nieuwe heimat - ze week in 1974 uit naar Duitsland - vormen de basis voor haar transculturele composities. Ze ziet haar muziek als een politiek statement. In de radicale bevraging van zichzelf en de werkelijkheid gaat ze angst en agressie niet uit de weg.

Programma :

  • Jean-Luc Fafchamps, A garden (1998), voor blaaskwintet
  • Hao-Fu Zhang, Lou-Gu-Jing (2003), voor 4 percussionisten
  • Younghi Pagh-Paan, Tsi-Shin / Ta-Ryong III (1991), voor 2 percussionisten
  • Denis Bosse, Presto strepitoso voor 8 koperblazers (wereldpremière), opgedragen aan Gilles Gobert en Alain Pire
  • Edgard Varèse, Intégrales (1924-1925)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble OII : Zhang, Bosse, Fafchamps, Pagh-Paan, Varèse
Dinsdag 22 maart 2011 om 20.00 u
Théâtre Marni Brussel

Vergniesstraat 25
1050 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be en www.theatremarni.com

Extra :
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube
Hao-Fu Zhang op brahms.ircam.fr
Younghi Pagh-Paan : www.pagh-paan.com, www.beckmesser.de en youtube
Denis Bosse op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Spectra trekt naar het Ministerie van de Franse Gemeenschap met werk van Fafchamps, Brewaeys en Kurtág, 20/03/2011
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011
Huldeconcert aan Hao-Fu Zhang, 25/10/2007

Beluister alvast Edgar Varèse's Intégrales

22:56 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook