05/02/2012

Crosstalks : een polyfoon klankbad

Eric Sleichim In 2012 is het 450 jaar geleden dat Adriaen Willaert (ca 1490 - 1562) overleed en voor Cultuurcentrum De Spil in Roeselare de uitgelezen gelegenheid om hem in the picture te plaatsen. Deze renaissancecomponist, geboren in Roeselare, maakte furore in Venetië waar hij het grootste deel van zijn leven werkte. Hij was er kapelmeester in de San Marcobasiliek en grondlegger van de zogenaamde 'Venetiaanse school' waartoe ook Cypriano de Rore, Andrea Gabrieli en Giovanni Gabrieli worden gerekend.

De Spil vroeg aan BL!NDMAN, dat vroeger al intrigerende bewerkingen maakte van o.a. J.S. Bach en Johannes Ockeghem, om een nieuwe creatie te maken rond de muziek van Willaert. Het wordt een grootschalige productie voor de vier BL!NDMANkwartetten: zangers, strijkers, saxen en turntables.  BL!NDMAN vertrekt vanuit de dubbelkorige werken van Willaert en de Gabrieli's en zal vanuit de verste hoeken van de St.-Michielskerk de ruimte vullen zoals de briljante polyfonie dat in de zestiende eeuw deed. Het BL!NDMAN-collectief weet als geen ander oude muziek in een hedendaags jasje te steken. Eigenwijs als deze musici zijn, kiezen ze resoluut voor ongehoorde kruisbestuivingen en boeiende confrontaties tussen oud en nieuw.

Programma :

  • Adriaan Willaert
    - Deus, qui beatum Marcum
    - Quid non ebrietas
    - Beatus vir - De profundis - In convertendo
    - O Dolce Vita Mia
    - Douleur me bat
    - Ricercare I a 4
  • Andrea Gabrieli
    - Deus, qui beatum Marcum
    - In Nobil Sangue - Amor S'e In Lei
  • Giovanni Gabrieli
    - Deus, qui beatum Marcum
    - O Magnum Mysterium
    - Sacri di Giove augei sacre Fenici
    - Udite, chiari et generosi figli
  • Eric Sleichim
    10 intermezzi

Tijd en plaats van het gebeuren :

BL!NDMAN : Crosstalks
Vrijdag 10 februari 2012 om 20.00 u
(inleiding om 19.15 u )
Sint Michielskerk Roeselare
Sint Michielsplein
8800 Roeselare

Meer info : www.despil.be en www.blindman.be
------------------------------
Vrijdag 24 februari 2012 om 21.00 u (inleiding door Simon Van Damme om 20.15 u )
AMUZ - Antwerpen
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.blindman.be
------------------------------
Zaterdag 12 mei 2012 om 19.30 u
Sint-Romboutskathedraal Mechelen


Meer info : www.festivalmechelen.be en www.blindman.be

Extra :
Eric Sleichim op www.blindman.be, www.matrix-new-music.be en youtube

Bekijk alvast deze korte introductie door Eric Sleichim

20:46 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

04/02/2012

Jonge Zwitserse pianist Francesco Piemontesi in de Academiezaal in Sint-Truiden

Francesco Piemontesi Cellist Heinrich Schiff voorspelde hem een 'stralende toekomst' en Martha Argerich was 'diep onder de indruk van zijn spel'. De jonge pianist Francesco Piemontesi (foto) laat niemand onberoerd. Hij is een van de New Generation Artists van de BBC en hij speelt alles met evenveel overtuigingskracht. Mozart, Chopin, Liszt, Schubert, ze lijken allen voor dit Zwitserse talent geschreven te hebben. Een naam om te onthouden.

De Zwitserse pianist Francesco Piemontesi werd in 1983 geboren in Locarno en begon op vierjarige leeftijd piano te spelen. Na studies in Lugano specialiseerde hij zich aan de Hochschüle für Musik in Hannover. Hij volgde masterclasses bij Alexis Weissenberg, Bernd Glemser en Cécile Ousset. Immiddels maakte hij ophef op diverse pianoconcoursen. In 2007 werd hij derde finalist op de prestigieuze Koningin Elisabethwedstrijd in Brussel. In 2008 werd hij bekroond met de Gawon Music award in Seoul.

Na zijn concertdebuut in 1994 gaf Francesco Piemontesi concerten op diverse Europese podia, maar trad hij ook op in Japan, Korea en de Verenigde Staten. Hij is een graag geziene gast op verschillende gerenommeerde festivals, waaronder de Ludwigsburger Schlossfestspielen, het Martha Argerich Project, het Klavier-Festival Ruhr, de Orpheum Musiktage Zürich en het Chopin-Festival in Duszniki. Als solist trad hij reeds met tal van vooraanstaande orkesten op. Hij werkte daarbij samen met dirigenten als Lawrence Foster, Dimitrij Kitajenko, Howard Griffiths en Christian Arming.

Ook op vlak van kamermuziek is Francesco Piemontesi actief. sinds 1998 treedt hij regelmatig op met muzikanten als Yuri Bashmet, Heinrich Schiff, Maria Kliegel, Anne Queffélec, Marie-Elisabeth Hecker, het Quartet Ebène. Hij is ook artistiek leider van het kamermuziekfestival van Bellizona. In november 2008 debuteerde hij in de Wiener Musikverein met het Tonkünstler Orchester o.l.v. Bruno Weil. Daarnaast gaf hij recitals doorheen Europa, maar ook in de gerenommeerde Carnegie Hall in New York.

Helmut Lachenmann werd geboren te Stuttgart in 1935 en studeerde aldaar aan de Musikhochschule tussen 1955 en 1958. Zijn interesse voor de toenmalige avant-garde werd versterkt door zijn eerste bezoek aan de Darmstadt Ferienkurse in 1957 waar hij voor het eerst Luigi Nono onmoet met wie hij zal verder studeren in Venetië tussen 1958 en 1960. Later kruist zijn pad de figuur van Stockhausen tijdens de Kölner Neue Musik Kurse. Met een extreme radicaliteit stelt de muziek van Lachenmann elke luisterconventie in vraag. Vanuit een schijnbare geborgenheid wil Lachenmann doorstoten tot de werkelijkheid van de ongeborgenheid om de rijkdom aan nog onvermoede ervaringen te openbaren. Schoonheid door het afwijzen van gewenning, kunst als een openlijk verzet tegen traditionalisme en formalisering. Wat een componist immers moet verwezenlijken is een nieuwe vorm van horen: een situatie van bevrijde waarneming en dit door een volledig nieuwe belichting en een herdefiniëring van het vertrouwde. Componeren gaat voor Lachenmann ook veel verder dan het tautologisch benutten en herschikken van wat aan expressiviteit reeds voorhanden is: het is geen 'samenstellen', wel een 'uit elkaar halen'. Alle traditionele structuren en middelen worden onderworpen aan een compromisloos deconstructieproces: Lachenmann bouwt nieuwe instrumenten, laat ze ruisen, krassen, spreken. Eerst ziet men een stuk van hem, vervolgens hoort men het. De musici schijnen zich hierbij te bekwamen in absurde handelingen die nog in het pre-muzikale terrein liggen. Langzaam tast Lachenmann deze ruimte af en de luisteraar is als een blinde die zich pas geleidelijk weet te oriënteren.

De ascetische abstracte muziek die zijn muziek kenmerkt vanaf de jaren zestig is in de 'Fünf Variationen über ein Thema von Franz Schubert' uit 1956 nog niet aanwezig. Het gaat hier om een oude werkvorm waarbij de componist schatplichtig is aan een thema uit het werk van Schubert en hierop een aantal variaties heeft uitgewerkt. De creatie vond plaats in de Musikhochschule te Stuttgart in 1957 met aan het klavier Jost Cramer. In 1985 schreef Lachenmann zelf hierover: "Alhoewel de variaties voornamelijk gebaseerd zijn op het dodecafonische denken van Schönberg en de laatse werken van Stravinsky, is het muzikale speelse en dansant karakter bewaard gebleven".

Programma :

  • Wolfgang Amadeur Mozart, Fantasia nr. 3 in d, KV397
  • Frédéric Chopin, Barcarolle in Fis, op. 60
  • Franz Liszt, Après une Lecture de Dante: Fatasia quasi Sonata Interval
  • Helmut lachenmann, Fünf Variationen über ein Thema von Franz Schubert
  • Franz Schubert, Piano Sonate in A D959

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Francensco Piemontesi : Mozart, Schubert, Chopin, Liszt, Lachenmann
Zaterdag 11 februari 2012 om 20.15 u
Academiezaal - Sint-Truiden

Plankstraat 18
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.debogaard.be en www.piemontesi.org

Extra :

Helmut Lachenmann op composers21.com en youtube
Thinking About Helmut Lachenmann, Dan Albertson op www.lafolia.com, november 2004
Gegen die Vormacht der Oberflächlichkeit, Interview met Helmut Lachenmann, Claus Spahn in Die Zeit, 29/04/2004

Beluister alvast Helmut lachenmanns Fünf Variationen über ein Thema von Franz Schubert

23:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Een nieuwe score voor cultklassieker Koyaanisqatsi

Stéphane Orlando 'Koyaanisqatsi - Life out of balance' van Godfrey Reggio is een cultklassieker uit 1982 met een hypnotiserende soundtrack van componist Philip Glass. Met versnelde en vertraagde beelden van o.a. drukke straten, gehaaste mensen, instortende gebouwen, voorbijrazende auto's, skylines met wolkenkrabbers en dreigende donderwolken, stelde Koyaanisqatsi de relatie tussen mens, natuur en technologie in vraag. De film zorgde destijds voor nogal wat ophef en vormt nu nog steeds een inspiratiebron voor hedendaagse artiesten. Deze keer zorgt pianist, componist en improvisator Stéphane Orlando (foto) voor een nieuwe soundtrack. De score is deels gecomponeerd, deels geïmproviseerd. Stephane verzorgde al de begeleiding voor meer dan 500verschillende stille film, hij begeleidt beroepshalve ook films in het Belgisch Koninklijk Filmmuseum in Brussel, de huidige Cinematek. Hij is ook voorzitter van La Société Belge d'Analyse Musicale.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Koyaanisqatsi
Woensdag 8 februari 2012 om 20.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.senghor.be

Extra :
Stéphane Orlando : www.stephaneorlando.com en youtube

16:10 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

03/02/2012

Fagottist Dirk Noyen meet zich met hightech elektronica in Conical Intersection van Roque Rivas

Roque Rivas In het One.Only.One-concept van Ictus wordt een eigentijds werk telkens tweemaal gespeeld, met tussenin deskundige toelichting door een expert. Een unieke formule om de niet altijd hapklare hedendaagse muziek beter te leren kennen! Maandagavond geeft François Deppe, lid van Ictus, tekst en uitleg. In Conical Intersection van de jonge Chileense componist Roque Rivas (foto) meet fagottist Dirk Noyen zich met hightech elektronica.


Tijd en plaats van het gebeuren :

One.Only.One - Roque Rivas, Conical Intersection
Maandag 6 februari 2012 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.ictus.be

Extra :
Roque Rivas op: brahms.ircam.fr

17:12 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/02/2012

Espace Senghor plaatst Denis Pousseur in de kijker

Denis Pousseur Ensemble Nahandove is een kwartet (sopraan, fluit, cello en piano), genoemd naar de schone in een gedicht van Evariste Parny, beroemd geworden in Ravels Chansons madécasses. Het ensemble dankt zijn samenstelling aan de bezetting die Ravel voorschreef, maar we hopen dat de betekenis die Nahandove voor Ravel had - een soort gesublimeerde, dramatische erotiek - ook haar rol heeft gespeeld. Op zondag 5 februari plaatst het kwartet in de reeks 'Focus sur nos compositeurs' de Waalse componist Denis Pousseur (foto) in de kijker. Op het programma : fragmenten uit 'Rules and Regulation' (een cyclus van 12 liederen geschreven in 1990 voor twee theatervoorstellingen), 'Roundabout' (1994 - 4 solos voor theater), 'La Nuit est une Folie rouge' (6 stukken voor piano geschreven inn 1998-99) en 'Mouvements' (2010 - gecreëerd tijdens het festival Ars Musica 2011).

Tijd en plaats van het gebeuren :

Focus sur nos compositeurs: Denis Pousseur
Zondag 5 februari 2012 om 11.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.senghor.be

Extra :
Denis Pousseur : www.denispousseur.com, brahms.ircam.fr en www.compositeurs.be

20:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

01/02/2012

Douze Chansons : poëzie van Maurice Maeterlinck op muziek gezet door 12 Vlaamse en internationale componisten

Maurice Maeterlinck Op 9 november 1911 verleende de Zweedse Academie de Nobelprijs literatuur voor dat jaar aan de auteur van Gentse origine Maurice Maeterlinck (foto). In 2011 is het honderd jaar geleden dat Maurice Maeterlinck onderscheiden werd met deze hoogste literaire prijs. Hij blijft tot vandaag de enige Belgische schrijver, die deze onderscheiding kreeg.

In 1896 publiceerde Maeterlinck zijn bundel "Douze Chansons", twaalf gedichten die naar eigen zeggen geïnspireerd waren door Vlaamse kinder- en volksliederen. Hij integreert er inderdaad een aantal karakteristieken van het volkslied in. Voor de rest - en vooral - zijn de twaalf gedichten pure symbolistische poëzie met ondertonen van mysterie, angst en somberheid. 

Spectra beoogt een prestigieus internationaal project, waarin twaalf componisten uit binnen- en buitenland elk één van de Douze Chansons op muziek zetten. Hiervoor werden zes Belgische (waarvan twee uit Gent) en zes buitenlandse componisten aangezocht. De componisten zijn: George Van Dam (B), Bert Van Herck (B), Daan Janssens (B), Daniel D' Adamo (F), Anthony Fiumara (NL), Frederik Neyrinck (B), Annelies Van Parys (B), Ji Sun Yang (Korea), Willem Boogman (NL), Juan Manuel Artero (SP), Janco Verduin (NL) en Jean-Luc Fafchamps (B).

Dit prestigieuze internationale project wordt uitgevoerd op vrijdag 3 februari 2012 in de Pacificatiezaal van het Gentse Stadhuis. Sara De Bosschere brengt de gedichten in Nederlandse vertaling o.l.v. Philippe Rathé. Dit concert is het openingsevenement van het Maeterlinck-colloquium dat op 4 februari 2012 in de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (KANTL) in Gent plaatsvindt.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble : Douze Chansons
Vrijdag 3 februari 2012 om 20.00 u
Pacificatiezaal Stadhuis Gent

Botermarkt 1
9000 Gent

De toegang is gratis. Wil je er graag bij zijn? Stuur een mail naar info@spectraensemble.com of bel naar één van deze nummers: 09/225 68 34 - 0472/357 838 - 09/335 87 97 (C-zuur)

Meer info : www.maeterlinck100.be en www.spectraensemble.com
-----------------------------------
Vrijdag 6 april 2012 om 20.00 u (Inleiding om 19.15 u)
CC De Spil - Roeselare
H. Spilleboutdreef 1
8800 Roeselare

Meer info : www.despil.be en www.spectraensemble.com

Extra :
George Van Dam op www.ictus.be
Bert Van Herck : www.bertvanherck.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Daan Janssens : www.daanjanssens.be en youtube
Daniel D' Adamo : www.danieldadamo.com, brahms.ircam.fr en youtube
Anthony Fiumara : www.anthonyfiumara.com, www.muziekcentrumnederland.nl en youtube
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Ji Sun Yang op www.jancoverduin.com
Willem Boogman : www.willemboogman.nl en www.muziekencyclopedie.nl
Juan Manuel Artero : www.juanmanuelartero.com
Janco Verduin : www.jancoverduin.com, www.muziekencyclopedie.nl en youtube
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube

17:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Love Songs : amoureuze escapade van mannenkoor Chanticleer in het Concertgebouw

Chanticleer Het vocale ensemble Chanticleer is een gevestigde waarde in de Verenigde Staten. Het twaalfkoppige mannenensemble bouwde sinds 1978 een uitstekende reputatie op in tal van genres, waarbij het repertoire in belangrijke mate door henzelf wordt uitgebreid met arrangementen en compositieopdrachten. Met zijn twee vorige concerten oogstte Chanticleer veel succes in het Concertgebouw in Brugge. Dat driemaal scheepsrecht is, bewijzen de zangers met deze amoureuze escapade. Chanticleer presenteert een eigenzinnige selectie uit vijf eeuwen liefdeslyriek, vertaald in een inhoudelijk en stilistisch bijzonder gevarieerd programma. Onder de vroegste werken ontbreken de klassiekers niet: Vivanco's zetting van fragmenten van het Hooglied, bijvoorbeeld, of het even ontroerende als meezingbare Tant que vivray. Daarnaast heeft het programma enkele verrassingen in petto, zoals het muzikale liefdesgeschenk 'Not an end of loving', een hedendaagse liedcyclus op middeleeuwse tekst, en 'The Lotus Lovers' van Stephen Paulus. Deze Love Songs zijn Chanticleer op het lijf geschreven.

Programma :

  • Sebastián de Vivanco (1551-1622), Hooglied, selectie
  • Maurice Duruflé (1902-1986), Ubi caritas
  • Jean Yves Daniel-Lesur (1908-2002), 'Epithalame' uit Le Cantique des Cantiques
  • Claudin de Sermisy (1495-1562), Tant que vivray
  • Clément Janequin (ca.1485-1558), Toutes les nuits
  • Claude Le Jeune (1529-1600), Revecy venire du printans
  • Richard Strauss (1864-1949), Drei Männerchore
  • Steven Sametz (1954), Not an End of Loving
  • Eric Whitacre (1970), This Marriage
  • Sir John Tavener (1944), A Village Wedding
  • Stephan Paulus (1949), The Lotus Lovers
  • Een selectie van volksliederen

Tijd en plaats van het gebeuren :

Chanticleer: Love Songs
Vrijdag 3 februari 2011 om 20.00 u
(Inleiding door Vincent Lesage om 19.15 u)
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.chanticleer.org

Extra :
Maurice Duruflé op nl.wikipedia.org en youtube
Jean Yves Daniel-Lesur op en.wikipedia.org en youtube
Steven Sametz : stevensametz.com en youtube
Eric Whitacre op www.chesternovello.com en youtube
John Tavener op www.chesternovello.com, nl.wikipedia.org en youtube
John Tavener: post-modern en terug naar af?, Friska Frank op www.nopapers.nl
Stephan Paulus : www.stephenpaulus.com, www.allmusic.com en youtube

14:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

30/01/2012

Pierre-Laurent Aimard brengt werk van Schumann, Kurtág, Debussy, Liszt en Stroppa in deSingel

Pierre-Laurent Aimard Pierre-Laurent Aimard is een pianist zonder oogkleppen. Sinds Pierre Boulez hem in 1976 vroeg het Ensemble Intercontemporain mee op te richten, staat hij bekend als specialist nieuwe muziek. Maar ondertussen heeft hij ruimschoots bewezen dat hij ook zijn klassiekers kent. Zelf omschrijft hij zich graag als een reiziger die steeds nieuwe werelden ontdekt. Een niet aflatende nieuwsgierigheid en de wil om grenzen te overschrijden, drijven deze muzikale omnivoor. Zo deinsde Aimard er niet voor terug om de piano-concerti van Beethoven op de moderne vleugel uit te voeren onder leiding van Nikolaus Harnoncourt, boegbeeld van de historische uitvoeringspraktijk. Met een frisse blik op deze platgespeelde werken kwamen ze tot een verbluffend resultaat. Met eenzelfde onderzoekende geest vertaalde Aimard Bachs 'Kunst der Fuge' naar de moderne Steinway. Of Aimard nu à la Debussy een dauwdruppel schildert of Messiaens vogels laat zingen, hij treft steeds de juiste klankkleuren. In zijn weldoordachte concertprogramma's legt hij graag onvermoede dwarsverbanden tussen componisten en stijlen. Bovendien deelt hij zijn inzichten graag met het publiek. De dag na zijn concert maakt Aimard tijd vrij voor een lecture recital. Wees erbij!

György Kurtág, selectie uit 'Játékok', 'Spelen' (sinds 1973); 'Splinters' opus 6d (1978)
In Kurtágs voorwoord tot deze pianobundel lezen we: "De stimulans tot het componeren van deze 'Spelen' komt van het kind dat zichzelf al spelend vergeet. Het kind, voor wie het instrument nog een speeltuig is. Het experirnenteert met het klavier, streelt het, valt het aan. Het speelt schijnbaar onsamenhangende akkoorden; wanneer deze akkoorden zijn muzikaal instinct op gang brengen, zal het kind toevallig ontstane akkoorden bewust proberen te zoeken en herhalen. Deze reeks is dus helemaal geen pianomethode. maar anderzijds ook geen losse verzameling van stukken. Ze is een mogelijkheid om te experimenteren in plaats van onderricht in het pianospel". Het concept van deze reeks kristalliseerde zich geleidelijk aan: plezier aan het spel, plezier aan de beweging - reeds bij de allereerste kennismaking alle toetsen dapper en vlug aftasten, zonder het vermoeiende zoeken naar de juiste toets, zonder het uittellen van de ritmes. Spel is spel: het verlangt veel vrijheid en initiatief van de speler. De partituur mag niet ernstig genomen worden - de partituur moet doodernstig genomen worden wat betreft muzikaal proces, kwaliteit van de toon- vorming en van de stilte. We zouden ons aan het partituurbeeld moeten durven toevertrouwen, het op ons laten inwerken. Het grafische beeld kan zelfs over de tijdsorganisatie van een ongebonden stuk informatie opleveren. Laat ons gebruik maken van al wat we kennen en ons levendig herinneren aan vrije declamatie, parlando-rubato van de volksmuziek en gregoriaans; benutten we al datgene wat de muzikale irnprovisatiepraktijk ooit heeft voortgebracht.
Dan kunnen we met gerust gemoed, zonder schrik voor fouten, direct met het moeilijkste beginnen: met lange en korte notenwaarden juiste proporties vormen, een eenheid, een verloop - ook voor ons eigen plezier."

Veel is aan dit voorwoord niet toe te voegen. Kurtág begon in 1973 aan deze reeks op vraag van de lerares Marianne Teöke. Ondertussen zijn er acht delen tot stand gekomen, maar afgesloten is dit project geenszins. Tot in de titels toe benadrukt Kurtág dat korte, gebalde muzikale gestes voor hem evenwaardige composities zijn (Bagatellen, Fragmente, Tekens. Mikroludien). Dat is ook het geval voor 'Splinters', een stuk met een complexe voorgeschiedenis. Het gaat terug op vijf korte bewegingen voor gitaar ('Cinque Merrycate' opus 6,1962) die door de componist teruggetrokken werden. Twee deeltjes daaruit werden nadien bewerkt voor en opgenomen in de vier 'Splinters' voor cymbalon (opus 6c. 1973) die dan weer getranscribeerd werden voor piano (opus 6d, 1978).

Marco Stroppa, Tangata manu (1995)
De overgang van Liszts 'Légende', voornamelijk geconcentreerd op het hoge bereik van het klavier, naar 'Tangata manu' van de hedendaagse componist Marco Stroppa is heel natuurlijk. Stroppa fascineert Aimard mateloos: "Hij is een vooraanstaand en origineel figuur van zijn generatie. Zijn creatieve kracht wordt gevoed door een uitzonderlijke geest Zijn achtergrond als muzikant en computerwetenschapper, in combinatie met zijn muzikale studies, geeft hem een machtige knowhow om deze twee werelden te verenigen." De klankwereld van 'Tangata manu' bevat elementen van Liszt, Ravel tot Messiaen. hoewel het in feite een hommage is aan zijn landgenoot, Luciano Berio. Het werk is het laatste deel in een reeks van zeven, getiteld 'Miniature estrose'. We worden weggevoerd in een mythe naar Paaseiland, waar - in een hemels verstoppertje - vier goden wedijveren in de zoektocht naar het ei van een zeezwaluw. De compositie werd geschreven ter ere van de zeventigste verjaardag van Berio (wat de citaten uit Berio's oeuvre verklaart en, zoals Stroppa zei, "behandelt verschillende aspecten van het vliegen - akoestisch, esthetisch, fysiek, mythologisch en spiritueel." Dit werk klinkt betoverend, bevat veel dramatiek en vormt een grote uitdaging voor de pianist. Stroppa slaagt erin de piano, het instrument dat het meest aan de aarde is gebonden, te laten vliegen.

Programma :

  • Robert Schumann, Selectie uit 'Bunte Blätter', opus 99
  • György Kurtág, Selectie uit 'Játékok'
  • Claude Debussy, Selectie uit 'Préludes, Deuxième Livre'
  • György Kurtág, Szálkák
  • Franz Liszt, Unstern - Sinistre
  • Franz Liszt, Jeux d'eau de la Villa d'Este
  • Franz Liszt, St François d'Assise (La prédication aux oiseaux)
  • Marco Stroppa , Tangata Manu

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pierre-Laurent Aimard : Schumann, Kurtág, Debussy, Liszt, Stroppa
Donderdag 2 februari 2012 om 20.00 u
(Inleiding door Mark Delaere om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be

Bron : Teksten Mark Delaere en Harriet Smith voor deSingel, januari 2012

Extra :
György Kurtág op www.arsmusica.be, www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Marco Stroppa : www.marcostroppa.eu, brahms.ircam.fr en youtube

Review : Pierre-Laurent Aimard. Perfect pianist, Hildegart Maertens op Kwadratuur.be, 4/02/2012

23:55 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Stom Paard : een absurdistisch en mysterieus klank- en woordenspel

Stom Paard Wie 'Stom Paard' in de Zomer van Antwerpen 2006 of de Gentse Feesten 2008 gemist heeft, krijgt deze week een allerlaatste kans om deze voorstelling mee te pikken. Zangeres Thaïs Scholiers (FROE FROE, Theater TOL, Time Circus) en pianist Johan Bossers (Toneelhuis, Transparant) nemen je mee naar een geheim theatertje om je daar onder te dompelen in hun poëtische en absurde vertelsels. Liedjes over een jonge straathond, twee verstrooide professoren, een stom paard, een revolutionaire dorpsgek, een winterse wandeling, een olifant en heel veel regen. Maar achter deze bedrieglijk kinderlijke verhaaltjes schuilt een geheimzinnige, donkere wereld... Een intimistische muziekvoorstelling in het Antwerps om met een glimlach naar te luisteren.

Stom paard, is een cyclus van 15 nurseryrhymes van de Russische schrijver Vadim Levin, op muziek gezet door de Russische componist Alexander Knaifel (1943). Net als bij tijdgenoten zoals bv Arvo Pärt is er in de muziek van Knaifel een streven naar eenvoud, innerlijkheid - naar een soort muzikale naaktheid. Hij is wars van iedere vorm van complexiteit. Het is de soberheid, de doorzichtigheid, een melancholiek dromen die zijn muziek een oprechtheid geeft.
Knaifel is een meester in het spinnen van verhalen uit een minimum aan materiaal. Zijn uitgebeende klankwereld is anarchistisch van opzet, maar extreem gedetailleerd in de uitwerking. Zijn extreme zuinigheid in taal, klank en gebaar en de belangrijke rol die hij de stilte toebedeeld, vragen om een extreme subtiliteit en concentratie, plus een totale overgave van de uitvoerders.

In Stom paard is niets wat het lijkt. De schoonheid van deze miniaturen ligt in het ongebruikelijke licht dat op gewone zaken wordt geworpen. Hoe ga je om met het besef dat alles om ons heen, elk voorwerp, elke gebeurtenis, een oneindig aantal betekenissen heeft? Zodra dat besef je werkelijk raakt, word je duizelig. Dan voel je hoe wonderlijk de wereld is. Alles draait om paradoxen. Banale voorvallen uit het dagelijks leven worden door de muziek uitvergroot en in tijd gerokken waardoor de schijnbaar onschuldige kinderverhaaltjes een absurd-obscuur karakter krijgen.
Stom paard is een compositie vol geheimen, vol omkeringen. Voor Knaifel is het absurde een essentiëel bestanddeel van spiritualiteit en het is zijn fascinatie voor magie, cijfers, absurde humor, voor 'de achterkant van de spiegel' die deze liedercylclus verbindt met zijn opera Alice. (Deze opera werd in september 2002, in een regie van Pierre Audi, gecreërd in de Nederlandse Opera.)

Stom paard is een 'alchemistisch muzikaal gebeuren/ritueel' uitgevoerd door 1 zangeres en 1 pianist. Beiden gidsen het publiek een 'andere' werkelijkheid binnen; helpen hen door te dringen voorbij de banaliteit van het leven...the other side of the mirror...

Tijd en plaats van het gebeuren :

Walpurgis : Stom Paard
Donderdag 3 en vrijdag 4 februari 2012, telkens om 20.30 u
Tutti Fratelli - Antwerpen

Lange Gasthuisstraat 26
2000 Antwerpen

Meer info : www.walpurgis.be en www.tuttifratelli.be
------------------------
Zondag 5 februari 2012 om 11.00 u
CC De Meent - Beersel

Gemeenveldstraat 34
1652 Alsemberg (Beersel)

Meer info : www.walpurgis.be en www.demeent.be

Extra :
Alexander Knaifel op nl.wikipedia.org, www.sikorski.de en youtube

Elders op Oorgetuige :
Stom Paard op Internationaal Straattheaterfestival MiraMirO, 22/07/2008
Walpurgis' Stom paard : stille muziek op een geheime locatie, 11/07/2006

Bekijk alvast dit fragment uit Stom Paard

22:59 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Geef je oren carte blanche met de nieuwste vondsten uit de 21ste-eeuwse elektroakoestische muziek in Logos

kabels Logos-medewerker Kristof Lauwers selecteert voor deze gelegenheid de nieuwste vondsten uit de 21ste-eeuwse elektroakoestische muziek: aktueel, audiovisueel en tot nog toe letterlijk ongehoord. Een concert waarin je best de ogen sluit en je oren carte blanche geeft ...

Het was weer een poos geleden: een zuiver elektroakoestisch koncert. Zo eentje waarbij u simpelweg de ogen sluit en hele sonische landschappen aan uw trommelvlies voorbij laat trekken. Of toch niet helemaal: er is ook heel wat audiovizueel materiaal voorhanden dat we u zeker niet willen ontzeggen.

Distance Liquide van Hans Tutschku is een achtkanaals elektroakoestisch werk in opdracht van Ina-GRM (Goupe des Recherches Musicales) uit 2007. Tutschku vertaalt bewegende beelden van in sneltempo oplossende vloeibare massa naar spatialisatie binnen een virtuele ruimte. Elke muzikale beweging stemt overeen met een specifieke verplaatsing van die massa. Hij vertrekt van reëel bronmateriaal zoals gongs, trompet, fluit en snapshots van een menselijke stem, maar abstraheert die fragmenten door via spectraalanalyse de meest prominente gemeenschappelijke boventonen uit te lichten.

Tutschku (Weimar, 1966) komt uit de scène rond Karlheinz Stockhausen, waar hij sedert 1989 aktief meewerkte aan uitvoeringen van 's mans werk. Hij vervolmaakte zich later aan de Studio Elektronische Klankrealisatie van het Haagse conservatorium en aan het IRCAM in Parijs. Sedert september 2004 werkt hij als professor compositie en art director van de studio voor elektronische muziek van Harvard.

Subversion I van de Amerikaanse geluidskunstenaar Paul Dibley is een massieve brok abstrakte muziek met een bijna perspektivische dieptewerking die bij momenten aan een prille Boards of Canada doet denken. Een groot deel van Dibley's werk vertrekt van de input van de menselijke stem, al dan niet gemanipuleerd door MAX/Msp en PureData. Dibley is stichtend lid van Sonic Art Research Unit en mede-oprichter van Audiograft en werkt geregeld samen met Okeanos, Jane Chapman en Jos Zwaanenburg. Het stuk dat je tijdens dit concert te horen krijgt, is een onderdeel van een grotere Subversion-cyclus.

Joseph B. Rovan's Correspondences wordt door de maker zelf omschreven als 'an audiovision for mixed media'. Deze audiovisuele trip is gebaseerd op de struktuur van het gelijknamige sonnet van Charles Baudelaire. Correspondences draait niet om de simpele voorleesbeurt van het sonnet, maar vertaalt letterlijk de struktuur ervan naar klank en beeld. Gelezen en deels herinnerde tekstfragmenten zijn naadloos met elkaar verweven in een soort logica van de droom.

Met Jeremy Baguyos' Balancoire #15c krijgen we weerom achtkanaals EA-stuff. Dit werk dateert uit 2006 en werd na drastische revisies opnieuw gepresenteerd in 2008. Ditmaal was het stemkunstenaar Joelle Leandre, wiens improvisaties en extended vocal techniques door Baguyos werden opgenomen, bewerkt en verspreid over 8 kanalen in de ruimte. Hoewel de menselijke stem vrij prominent blijft doorzinderen gedurende het stuk, zorgen de extreme stretchings en resamplings ervan voor een hallucinante, vervreemdende klankomgeving. 

Microsound, drones en een merkwaardige vorm van uitgepuurde verstilling vinden we dan weer bij Monty Adkins, die met Five Panels – no. 1 (to Luke) geïnspireerd werd door de schilderijen van Mark Rothko. Eenzelfde rustgevende en monochrome stasis treffen we aan in dit vijfluik waarvan elk stukje is opgedragen aan een familielid van Adkins. Een beetje een sonoor gezinskiekje.

Christopher Bailey vuurt met zijn onvoorspelbare Divertimento in Eb een reeks woeste klankerupties af op het -bij deze verwittigde- publiek. Veel noise, scratch en huis-tuin- & keukensamples worden door een onderliggende ritmische drive hardnekkig samengeklit. Aan het eind krijgen we een verrassende knipoog naar een gefreezed stukje klassieke muziek dat deze korte maar krachtige soundtrip afbreekt.

De Costa Ricaanse klankartiest Otto Castro Solano en animator Lucia Madriz sloegen de handen in elkaar voor Naturalmente Enumerada (naturally outnumbered). Het is een op het eerste zicht naieve animatie van digitale paardenbloemen die raketten ruiven en een zonsopgang die zo uit een kinderboek kan zijn weggeplukt, inclusief oplichtende gele vierkantjes tegen een marineblauwe achtergrond. Maar schijn bedriegt: die vierkantjes zijn eigenlijk uitvergrote pixels, en wanneer die zich opsplitsen, groeperen en elkaar letterlijk outnumberen, krijg je een speelse kaleidoskoop waarin een sluimerend politiek dissonantje meeschettert. En wat dat precies inhoudt, dat kom je tijdens het concert te weten...

Programma :

  • Hans Tutschku, Distance Liquide
  • Paul Dibley, Subversion
  • Joseph B. Rovan, Correspondences
  • Jeremy Baguyos, Balancoire #15c
  • Monty Adkins, Five Panels - no1 (to luke)
  • Christopher Bailey, Divertimento in Eb
  • Nicola Monopoli, The Rite of Judgement
  • Otto Castro Solano / Lucia Madriz, Naturalmente Enumerada

Tijd en plaats van het gebeuren :

Elektro-akoestisch concert
Woensdag 1 februari 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

22:16 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook