01/03/2012

Intelligente montagecinema met experimenteel geluid in het M HKA

EMO-Synth CHAMP/EXP is een onderzoeksveld binnen Champ d'Action, een plaats en context waar verschillende kunstenaars hun onderzoek kunnen uiteenzetten en uitwerken. Een dialoog over het aangaan, nadenken en (her)definiëren van (hedendaags) artistiek onderzoek staat hier centraal. Het doel is gericht op een zuiver artistiek proces en output. De verschillende stadia binnen het onderzoek worden getoond en getoetst door het geven van performances, lezingen, enz. gedurende de onderzoeksperiode. Op zondag 4 maart worden volgende onderzoeksprojecten in het M HKA voorgesteld :

Teun de Lange - According to Cage
Deze installatie verkent de mogelijkheden van interactieve muziek door geluiden (zang, fluiten, instrumentale interventies, noise...) automatisch te selecteren en al dan niet getransponeerd af te spelen.

Ann Eysermans - Phosphora (2012)
Eén tape (étude rond klank en contrapunt), één fosforescerend grafische partituur en één uitvoerder (contrabas) brengen de tot nog toe verworven resultaten binnen het intermediaal onderzoek van Ann Eysermans.
www.anneysermans.be

Valery Vermeulen - Emo-syntheziser
Door de interne programmatie van de EMO-Synth - een soft- en hardware systeem waarin de emotionele mens-machine interactie centraal staat - treedt de EMO-Synth bij elke performance in dialoog met een aantal live muzikanten door middel van virtueel gegeneerde partituren.

Multimediakunstenaar, muzikant en doctor in de wiskunde Valery Vermeulen is de drijvende kracht achter de EMO-Synth. Dit innovatief muziekinstrument is een ware bouwdoos voor het verbinden van emoties en geluid. Het balanceert op de fascinerende grens tussen wetenschap en kunst en kent intussen al een hele geschiedenis. De eerste versie van de EMO-Synth dateert namelijk uit 2004 en was onder de naam Prototype 01 een eenvoudige virtuele "synthesizer" met klankveranderingen op basis van emoties van de gebruiker. Het "instrument" onderging de voorbije jaren een hele rist verfijningen en uitbreidingen door bijdragen uit wetenschappelijke en artistieke disciplines zoals artificiële intelligentie, affective computing, psychofysiologie, biofeedback, automatische beeldgeneratie, geavanceerde wiskundige modelleringstechnieken en algoritmische muziekcompositie. Wat aanvankelijk begon als een eenmansproject groeide stilaan uit tot een groepsproject met de oprichting van het collectief Office Tamuraj in 2007. Met "Montage Cinema Revived by the EMO-Synth" is Prototype 5.2. van de EMO-Synth inmiddels een intelligent systeem dat deel uitmaakt van een totaalconcept waarin ook beeld een cruciale rol speelt.

Het lichaam informeert
Met de methode van biofeedback integreert de EMO-Synth emoties van de toeschouwer in het project. Hiervoor meten biosensoren allerlei lichaamssignalen op zoals spierspanning, huidgeleiding (GSR), hartslag (ECG) en lichaamstemperatuur. Op basis van deze informatie, zoekt de EMO-Synth telkens het meest passende geluid bij beelden die de toeschouwer ziet. Een ingenieus staaltje technologie verbindt biofeedbackdata op basis van leerprocessen met klank en beeld. Op die manier krijgt de toeschouwer een gepersonaliseerde soundtrack te horen bij automatisch gemonteerd beeldmateriaal. Omdat de ene persoon de andere niet is, zijn performances met de EMO-Synth daarom altijd uniek.

Meer dan emoties
"Montage Cinema Revived by the EMO-Synth" trakteert het publiek steevast op een "gesamtkunstwerk" dat zich afspeelt in de fascinerende wereld van kunst en technologie. Voor de performance tijdens M HKA output II met de onderzoekscel CHAMP/EXP van het productiehuis voor actuele muziek Champ d'Action, werken verschillende artiesten met uiteenlopende muzikale achtergronden mee. Ann Eysermans (contrabas), Katleen Gils (piano) en Tim Vets (gitaar) gaan live aan de slag met digitale partituren die de EMO-Synth automatisch voor hen maakt, terwijl filmbeelden van Remco Roes voor zowel nostalgische als bloedstollende momenten zorgen. Het tonen van de dialoog tussen onderzoek en realiteit staat hierbij centraal waardoor de verschillende stappen van een artistiek groeiproces duidelijk worden.

Wiskundige en kunstenaar
Valery Vermeulen is naast multimediakunstenaar eveneens muziekproducer, elektronisch muzikant en wiskundige (doctor in Zuivere Wiskunde, 2001). Samen met zijn fascinatie voor de relatie tussen computers en het menselijk brein maakten zijn diverse achtergronden de ontwikkeling van het EMO-Synth systeem mogelijk. Naast het EMO-Synth project situeert Vermeulens werk zich vooral in de cross-over zone tussen geluid, muziek, wiskunde, artificiële intelligentie en affectie computing. Door deze kruisbestuivingen kan de actuele kunst volgens hem nieuwe impulsen krijgen om zich verder te ontwikkelen en het publiek te boeien.
www.emo-synth.com

Tijd en plaats van het gebeuren :

CHAMP/EXP : MHKA Output II : Teun de Lange - Ann Eysermans - Valery Vermeulen
Zondag 4 maart 2012 om 15.00 u
Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen

Leuvenstraat 32
2000 Antwerpen

Meer info : www.muhka.be en www.champdaction.be

Bekijk alvast de trailer van de EMO-Synth tijdens M HKA OUTPUT II van CHAMP/EXP



en deze EMO-Synth performance door Valery Vermeulen

15:15 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Twee creaties en Argentinië als eregast bij het Quator Danel in Luik

Sebastian Rivas De liefhebbers van de dageraad van de 20ste eeuw worden door Danel meegenomen naar de gemoedsstemmingen van het kwartet van Ravel. Maar ook de hedendaagse creatie is vertegenwoordigd, met twee creaties en Argentinië als eregasten. Meer bepaald wordt het land vertegenwoordigd door Sebastian Rivas (foto), die in Europa al enige naam heeft, en door Lucas Fagin, een ongelooflijk vitale jongeling, geboren in 1980 met een onstuitbare verbeeldingskracht. Hij werd al laureaat van talrijke wedstrijden (eerste prijs Ginjoan, Juan Carlos Paz, Takemitsu, Unesco, en andere) en stelt ons op 3 maart de creatie van zijn nieuwe strijkkwartet voor.

Lucas Fagin, Línea de Universo (Voor Claude Ledoux)
De Argentijnse componist Lucas Fagin werd geboren op 16 juni 1980 in Buenos Aires. Hij studeert piano, elektrische gitaar en compositie aan het Conservatoire National Supérieur de Musique van Parijs bij Marco Stroppa, Stefano Gervasoni en bij Luis Naón nieuwe technologieën binnen de compositie. Hij behaalt beurzen van de Stichting Nadia en Lili Boulanger en van de stichtingen Tarrazi en Meyer. In 2003 vestigt hij zich in Frankrijk en werkt samen met uitvoerders als Nicolas Crosse voor de compositie Crónica del Oprimido, voor contrabas en elektronica (2006); Guillaume Bourgogne voor El Barrilete; alsook met Franck Ollu, Zolt Nagy en Rut Schereiner.

Hij wijdt enkele werken aan de spatialisering van geluid : Cometas (2004) en Galaxia Espiral (2005) voor ensemble en Filamentos voor elektronica met meerdere kanalen (2005). In 2005 wordt zijn kwintet ElectroMekanico gespeeld op het Festival voor hedendaagse muziek van Peking. En in 2006 wordt Austral voor piano gespeeld in Tsuda Hall in Tokio en Entre Mundos, uitgevoerd door het Orchestre du Conservatoire van Parijs onder leiding van Zsolt Nagy, uitgezonden op Radio France.

In 2008 onderzoekt hij verder de mogelijkheden van de spatialisering met Ilusionario in opdracht van het Ensemble Squillante, en Le Cerf-volant et Physiological Mechanics Fantasy in opdracht van de radio Rte Lyric van Ierland. In 2009 wordt hij uitgenodigd op de Internationale Wedstrijd Toru Takemitsu in Tokio door Helmut Lachenmann waar het Filharmonisch Orkest van Tokio Crónica Fisiológica Universal uitvoert en waar hij Jackpot componeert, in opdracht van Teatro San Martin van Buenos Aires door het Duitse duo Robyn Schulkowsky en Reinhold Friedrich. Hij componeert Spires in opdracht van het Sacem voor het Ensemble Intercontemporain die in 2011 Lanterna Magica uitvoeren. Tevens schrijft hij een kleine elektronische opera voor TACEC in Argentinië. In 2011 schrijft hij een nieuwe opera voor het CETC van het Teatro Colón en voor zijn strijkerskwartet Linea de Universo.

Lucas Fagin : "Línea de Universo is een reeks onderling verbonden gebeurtenissen rond een gezamenlijke kern. Deze kern van geluiden vormt een plastische basismaterie, een klei die wordt gevormd door uiteenlopende gedragingen. De materie zelf verandert niet, enkel haar gedrag, context of conditionering. Die kern verschijnt als aangehouden noot, als akkoord, als cluster of als opeengeplaatste en uit evenwicht gebrachte fi guraties. Hij kan ook kegelvormig geprojecteerd worden met reeksen getekend in de ruimte.

Mijn belangrijkste bekommernis is het maken van driedimensionale lichamen door het gebruik van dynamische en klankkleur-onevenwichten, verbonden met wisselende hoogten. Zo teken ik kegels, banen, constellaties en prisma's uit. Het gebruik van een microtonale wereld vergroot het kleurenpalet doorheen het gebruik van door microtonen gealtereerde kwinten en oktaven en het vinden van nieuwe clusters en akkoorden.

Línea de Universo is een post-elektronisch stuk; de ruis is een volwaardig klankonderdeel en is niet opgevat als een tegengestelde van de tonen. In tegenstelling tot Lachenmann stelt de ruis niet de vervorming van een bepaald instrument voor, maar vormt eerder een toegevoegd element in het klankenpalet. Aangezien de elektronische muziek al driekwart eeuw oud is kan de traditionele klank van een snaar niet langer het archetype of het culturele uitgangspunt vormen voor het luisteren naar een strijkkwartet. Línea de Universo gebruikt een fragmentarische instrumentale schriftuur waarin er geen aanknopingspunten zijn. Integendeel probeert het de luisteraar te doen opgaan in het beleven en beluisteren van het moment. Nochtans moet elk moment en elke schakel in volmaakt evenwicht zijn met alles wat voorafgaat en volgt om zo een overkoepelende vorm tot stand te brengen, fl exibel voor de luisteraar, maar toch duidelijk afgelijnd."

Sebastian Rivas, Quatuor à cordes - Ficciones I - Hrönir
Geboren in 1975 en van Frans-Argentijnse origine wijdde Sebastien Rivas zich eerst aan de jazz, rock en improvisatie en legde zich later toe op compositie. In 1997 zet hij zijn studies verder in Frankrijk, namelijk aan de conservatoria van Boulogne- Billancourt en van Straatsburg. Hier behaalt hij de eerste prijs voor muziekanalyse en een diploma compositie bij Ivan Fedeke in 2003. Hij neemt deel aan verschillende stages en masterclasses aan het Ircam, Centre Acanthes, bij Ictus en bij de Fondation Royaumont. Hij doet dit bij verscheidene componisten zoals ondermeer Klaus Huber, Brian Ferneyhough, Jonathan Harvey, Michael Jarrell en François Paris. In 2004 neemt hij deel aan de cursus compositie en muziekinformatica aan het Ircam wanneer Philippe Leroux er componist is. Sindsdien engageert hij zich voor verschillende creatie- en onderzoeksprojecten over de instrumentale geste in het bijzonder en over de verbanden tussen handeling, beweging en geluid door elektronische behandeling. De plaats van het gevoel en van het lichaam in de muziek, de dialoog met andere disciplines en de verbanden tussen structuur en vrijheid staan in het centrum van zijn artistieke bezigheden. Op deze manier werkt hij dan ook samen met dans, cinema en theater.

Zijn werken worden gespeeld op Europese festivals door ensembles en solisten zoals het Ensemble Intercontemporain, les Jeunes Solistes, Les Percussions de Strasbourg, l'Instant Donné, het ensemble 2e2m, Christophe Desjardins, Pierre Strauch en de Black Jackets company. Tegenwoordig geeft Sebastian Rivas les in elektro-akoestische compositie aan het CRR van Nice en aan het CRI van Châtenay- Malabry.

Sebastian Rivas : "Hrönir behoort tot een cyclus voor strijkers getiteld Ficciones I, geïnspireerd door één van de boeken van de Argentijnse schrijver Jorge Luís Borges, Tlön Uqbar Orbis Tertius. Het is afgeleid van het werk voor strijkkwartet en elektronica Orbis Tertius. Borges' mysterieuze beschrijving van verre en fi ctieve streken neemt de vorm en de codes van een politieroman aan, maar kan als een fi losofi sche novelle worden gelezen die door subtiele verwijzingen het idealistische gedachtengoed van Berkeley op de helling zet. Eén van de belangrijkste thema's van Tlön, Uqbar, Orbis Tertius is dat ideeën zichzelf manifesteren in de echte wereld. In de denkbeeldige wereld van Tlön spreken het excessieve en goddeloze berkeleyaanse idealisme vanzelf. In dit perspectief is het waarneembare de kern, zonder onderliggende realiteit. Net voor het postscriptum bereikt Borges het eindpunt van deze denktrant, door zich voor te stellen dat "vogels of een paard soms de ruïnes van een amfi theater hebben gered" terwijl hij ze nog ziet.

"Het idealisme van eeuwen heeft de realiteit beïnvloed. In de oudste regionen van Tlön is de ontdubbeling van verloren voorwerpen geen zeldzaamheid. Twee mensen zoeken een potlood; de eerste vindt het en zegt niets; de tweede vindt een tweede potlood dat niet minder echt is, maar meer in overeenstemming met zijn verwachting. Deze secondaire objecten noemt men hrönir". De ontdekking van hrönir is het resultaat van de zoektocht naar een uniek en verdwaald object. Het tweede object lijkt op het verloren voorwerp maar heeft niet dezelfde eigenschappen. Het nieuwe dat als hrön in de wereld verschijnt wordt gevonden door de beschrijving van het eerste object te volgen. Eens gevonden, blijkt het nochtans niet helemaal met de beschrijving overeen te stemmen. Het verloren object ondergaat door zijn verdwijning dus een soort verdubbeling: het ding zelf en de hrön.

Op deze wijze is ook de cyclus Ficciones I gebouwd, door zelfcommentaar en zelfbeschrijving. Een initiële instrumentale beweging die verbonden is met materie en textuur, op zoek naar een musicaal vertoog dat stilstaat bij de mogelijkheden van overgang, superpositie en tegenstelling tussen verschillende texturen, tussen uiteenlopende hoedanighedenvan de klank: de zuivere klank (opgebouwd uit frequenties en traditionele klankkleuren, sterk harmonisch), de gefi lterde klank (opgebouwd uit gemengde klanken, van gedempte of onstabiele klanken) en de verzadigde klank (gemaakt uit complexe geluiden, restklanken, vervormde klanken). In zekere zin is in Ficciones I de dramaturgie van de materie en haar geheugen aanwezig."

Bruno Mantovani, L'ivresse - Bleu
Bruno Mantovani : "Het strijkkwartet heeft mythische proporties aangenomen door het gewicht van zijn rijke geschiedenis en zijn enorme repertoire. Componisten beginnen aan het genre met zowel enthousiasme als wantrouwen: Haydn, Mozart, Beethoven, Schumann, Bartók, Sjostakovitsj en vele anderen componeerden talloze meesterwerken voor deze bezetting die experimenteren begunstigt doordat ze intimiteit, homogeniteit en virtuositeit combineert. Het is vandaag een erg delicate oefening, en het is niet zonder angst dat ik in 2000 besloot een kwartet te schrijven. Bleu en L'ivresse maken deel uit van een cyclus waartoe ook Les Fées (2004) en BWV 1007 (2001) behoren. L'ivresse (2003) is balletmuziek met krachtige contrasten, kaalheid, virtuositeit. Het verloop articuleert zich rond enkele gemakkelijk auditief te identifi ceren ideëen (een hoge unisono, homoritmie, enz). Middenin de onzekerheid en de onvoorspelbaarheid verloopt een continue stroom van energie die aan de materie een nog abrupter karakter geeft.

Bleu (2002) is een kort en energiek stuk dat inspeelt op de bijzondere ruimtelijke plaatsing van de musici (instrumentisten die tegenover elkaar zitten). Vanuit een storm van echo's berust het stuk op een democratisch ensembleconcept, waarbij de muzikale materie eerder op een coherente stroom dan op een onderscheid solistbegeleiding berust."

Programma :

  • Lucas Fagin, Línea de Universo (wereldcreatie)
  • Sebastian Rivas, Quatuor à cordes (wereldcreatie)
  • Bruno Mantovani, L'ivresse (2003) - Bleu (2002)
  • Maurice Ravel, Quatuor à cordes (1903)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Quator Danel : Lucas Fagin, Sebastian Rivas, Bruno Mantovani, Ravel
Zaterdag 3 maart 2012 om 20.00 u
Université de Liège - Salle Académique

Place du 20-Août 9
4000 Luik

Meer info : www.arsmusica.be en www.quatuordanel.eu

Extra :
Lucas Fagin op brahms.ircam.fr, www.myspace.com/lucasfagin en youtube
Sebastian Rivas op www.reverbnation.com/sebastianrivas en youtube
Bruno Mantovani : www.brunomantovani.com, brahms.ircam.fr en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica opent met een flamboyant Orchestre Philharmonique Royal de Liège in Luik, 29/02/2012
Ars Musica 2012 : viering van het anderszijn en de ontdekking, 24/02/2012

12:49 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Méliès Experience combineert stille films, digitaal visueel werk en muziek

Méliès Experience De 'Méliès Experience' combineert stille films van de beroemde cineast (waaronder zijn beroemde Voyage dans la lune) met het digitale visuele werk van Olivier Chatté. De muziek laat ons reizen van Piazzolla naar Steve Reich, over live improvisaties ontstaan uit de interactie tussen instrumenten en elektronica en zet zich verder in de creaties voor instrument(en) en electro-akoestiek en het gedurfde werk van José-Luís García-Jiménez. Al deze realisaties ontstonden in nauwe samenwerking met de visuele kunstenaar van het ensemble.

Het ensemble Sémaphone ontstond uit de wens van een groepje Rijselse kunstenaars om originale configuraties te vormen uit de confrontatie tussen visuele creatie, digitale animatie en instrumentale en elektronische muziek. Het doel van dit variabel en internationaal samengestelde ensemble is om aan de muziekliefhebber van de 21ste eeuw spectaculaire - in de etymologische zin van het woord - evenementen aan te bieden rondom de vele mogelijkheden van elk ensemblelid. De projecten van Sémaphone vormen telkens een parcours waarin zintuiglijke en synesthetische ervaringen op een nieuwe wijze wordt geëxploreerd. Het ensemble concerteerde in heel Europa en engageert zich om samen te werken met de jongste generatie Europese componisten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Sémaphone : Méliès Experience
Zaterdag 3 maart om 16.00 u
Cinéma Sauvenière - Luik

Place Xavier Neujean
4000 Liège

Meer info : www.arsmusica.be en www.olivierchatte.com

Elders op Oorgetuige :
Fanfares, hedendaagse en historische beiaard, theremin & laptop en vele andere ontdekkingen op Ars Musica Luik, 29/02/2012
Ars Musica opent met een flamboyant Orchestre Philharmonique Royal de Liège in Luik, 29/02/2012
Ars Musica 2012 : viering van het anderszijn en de ontdekking, 24/02/2012

11:32 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

29/02/2012

Fanfares, hedendaagse en historische beiaard, theremin & laptop en vele andere ontdekkingen op Ars Musica Luik

beiaard Met fanfares, straatanimatie, ontmoetingen, creaties en ontdekkingen opent Ars Musica van 1 tot 4 maart in Luik. De hele festivalgeest is samengebald in die Luikse dagen: Altra Cosa van A tot Z! Andere klanken: laptop en theremin naast een strijkkwartet, akoestische en elektrische gitaar en concrete muziek. Als tegenwicht voor het eerbiedwaardige Orchestre Philharmonique Royal de Liège zijn er de gelegenheidsconstellaties van het Ensemble Sémaphone; jonge musici van de conservatoria van Brussel, Luik en Namen voegen zich op die dagen in op de klanken van het slagwerk. Andere plaatsen, of hoe het concertritueel ingrijpend veranderen: historische locaties in Luik, zoals de Literaire Salons, het Paleis van de Prinsbisschoppen en carillon de Saint-Jean L'Évangéliste openen hun deuren voor het publiek en voor de klanken van Ars Musica, net zoals Cinéma Sauvenière en Monos Gallery. De klankwerelden zijn even divers als de wereld van vandaag: Ledoux antwoordt op Revueltas zoals Fagin of Rivas op Ravel, de beelden van Méliès staat aan de zijde van Reich, Riley of Gaelle Hyernaux, de snaren van de gitaar trillen mee met de flamenco bewerkt door Murail of met de rock van Romitelli.

Hedendaagse fanfares - za 3/03 om 13.00 u
Zaterdag laten de slagwerkklassen van de conservatoria van Luik en Brussel en van het IMEP laten zich horen in de Salons du Gouverneur voor een voorstelling van slagwerkinstrumenten, speeltechnieken en de klankuniversa die zij tot stand brengen. De percussieateliers worden afgewisseld met uitvoeringen door het koor A Piacere. De Royale Harmonie Sainte-Cécile de Montzen nodigt je uit van 14 tot 15 uur op het plein van het Palais des Princes-Évêques.

Therenmin, Laptop & co - za 3/03 om 14.00 u
Daniele Galiazzo, theremin - Gilles Gobert & Gilles Doneux, laptop duo/SynthesizerDX7
In dit project presenteren we enkele elektronische studies waarin het concept 'kamermuziek' op nieuwe technologieën wordt toegepast. Via het computernetwerk wordt interactie gecreëerd, de klanken van de ene laptop beïnvloeden die van de andere. Op basis van het luisteren naar de klankproductie ontstaat een improvisatie die een impact heeft op de ‘antwoorden’ en de dialoogopbouw tussen de instrumenten. Tijdens het concert wordt het interactieve experiment uitgebreid naar een triobezetting waarin ook de theremin van Daniele Galiazzo betrokken wordt

Percussie: concert en animatie - za 3/03 om 13.00 u
Gerrit Nulens (CRM Liège), Louison Renault (CRM Bruxelles) & Jessyca Rijckewart (IMEP Namur) / Centre Henri Pousseur
Muziek voor percussie met en zonder elektronica :
- Antonio Juan Marcos, Tum Tum (grote trom en elektronica)
- Pierre Jodlowski, Time (uittreksels, voor versterkt houttablet en elektronica)

Hedendaagse en historische beiaard - za 3/03 van 14.00 u tot 17.00 u
Van in de kloosteromgang van de Eglise Saint-Jean of vanop de Place Xavier Neujean kan je de beiaard horen bespelen door Jean-Christophe Michallek en de leerlingen van de Luikse beiaardklas (Saint-Jean en de Académie Grétry). Van 14 tot 17 u worden ook beiaardbezoeken georganiseerd.

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica opent met een flamboyant Orchestre Philharmonique Royal de Liège in Luik, 29/02/2012
Ars Musica 2012 : viering van het anderszijn en de ontdekking, 24/02/2012

12:43 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Mashed-Up : installatieparcours van Stefaan Quix in Kunstencentrum België

Mashed-up Van 2 tot 17 maart stelt Stefaan Quix onder de naam Mashed-Up een installatieparcours voor in het Hasseltse Kunstencentrum België. Hij bewerkt vier ruimtes tot een actuele, nieuwe ervaring rond technologie, geluid en kleur. De opening van de expo wordt in de verf gezet met twee gratis optredens. Vrijdag 2 maart staat Christina Vantzou op het podium en zaterdag 3 maart Vinz feat. Raf Keunen (Rundskop...).

Stefaan Quix is een transmediale kunstenaar die werkt en woont in Brussel en Parijs. Vanuit de muziek evolueerde hij naar de geluidskunst, om dan uiteindelijk vooral audiovisueel werk te maken. Gespatialiseerd geluid en gefragmenteerde beelden nemen hierbij een steeds belangrijkere plaats in. Actief tussen verschillende disciplines in wordt zijn oeuvre - waar klanken, kleur, compositie, tijd, ruimte en mathematische procedés met elkaar verbonden zijn - vooral in verband gebracht met het hedendaagse sublieme en het postminimalisme. Postdigitaal, zo wordt hij ook wel eens genoemd, vanwege de schemerige 'interzone' tussen het analoge en het digitale waarin hij zich beweegt.

Na een fase van uitgesproken, grote en explosieve werken presenteert Stefaan Quix de afgelopen jaren zijn werk steeds vaker aan de hand van de technologie van het 'kleine alledaagse', zoals gsm's, koptelefoons, iPods, goedkope speakertjes en presenteert dit 'digiloge' oeuvre telkens als nieuwe combinaties die een reeks totaalwerken vormen. In kunstencentrum BELGIE bewerkt hij zo vier ruimtes tot een actuele, nieuwe ervaring rond technologie, geluid en kleur. In ieder werk - of noem het een omgeving - combineert hij elementen van oud, recent en nieuw werk. Elke ruimte vormt zo een 'MASH-UP' van elementen uit ander werk. Vanuit deconstructie, radicale fragmentatie en het isoleren en extreem vergroten van het niet-waarneembare, slaagt Quix erin om op wonderlijke wijze, speels-dogmatisch en losgerukt van elk streven naar vorm of inhoud, een hypnotisch en onvoorspelbaar parcours uit te stippelen.

Installatieparcours Mashed-Up
- Time is on my side (Productiehuis)
Première van een eerste clash tussen grafisch werk en muziek. Twee audiocomposities lopen simultaan: een minimale drone voor cello, gestuurd door het stereo in-house geluissysteem; en een nieuw stuk, 'The Unheard Music', opgebouwd uit enkele duizenden ultrakorte (3/100 v.e. seconde) fragmenten 'onhoorbare' muziek uit cd's. Stukken micro-geluid die onder de 10db zitten (meestal outro's en intro's), worden door Quix geboost en gespatialiseerd door middel van iPod-oortjes en in dialoog gebracht met een grafische omgeving bestaande uit een aantal grote prints van de meeste primitieve kleursystemen die naar elkaar muteren (bvb van rood en magenta naar blauw en cyaan) . Het grote en het kleine, het visuele en het muzikale vormen zo een boeiende symbiose in deze exclusieve première voor KC Belgie.

- Everything that cab happen will happen (Atelier café 1ste verdieping)
Vitrinekast met klassiek gekaderde iPods met muterende monochromen en kleursystemen. Op lange termijn - een paar miljoen jaar - worden alle mogelijke combinaties van kleurvakken gecapteerd. Als soundtrack fungeert een nieuwe, gespatialiseerde compositie voor vintage drummachine, die via mini-speakers de hartslag van beeld en ruimte vormen.

- The parallax view (Parketzaal)
Twee films, afwisselend en simultaan, op groot en klein scherm: 'Not With A Bang But A Whimper' en 'Blauw Monochroom'.
Soundtracks worden simultaan herbruikt en gemixt tot een klanklandschap voor zaal en films. Via uiteenlopende techniek (in-house geluidssysteem of koptelefoons) kiest de toeschouwer voor zijn individuele beleving: technologie als interpretatie.

- Fly me to the marquee moon : a space odyssey (Gaanderij café)
Een requiem aan analoge ruis. Ruimtelijke installatie met monitoren, nieuwe en aftandse schermen en tv's die deels via hun eigen logica, deels via geselecteerde en gemanipuleerde beelden een nieuwe compositie vormen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Stefaan Quix : Mashed-Up
Van vrijdag 2 t.e.m. zaterdag 17 maart 2012, telkens vanaf 19.00 u
Kunstencentrum Belgie - Hasselt

Burgemeester Bollenstraat 54
3500 Hasselt

Meer info : www.kunstencentrumbelgie.com en www.quix.org

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe installatie Ludo Engels en Stefaan Quix op Artefact expo, 9/02/2011

11:57 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

Ars Musica opent met een flamboyant Orchestre Philharmonique Royal de Liège in Luik

Claude Ledoux Ars Musica opent op 2 maart 2012 in Luik de deuren met een flamboyant Orchestre Philharmonique Royal de Liège. Op het programma staat de wereldcreatie van 'Ayl, concerto pour clarinette' van Claude Ledoux (foto), de Belgische creatie van 'Finale' van Bruno Mantovani en 'La Noche de los Mayas' (1939) van Sylvestre Revueltas. De dag voordien kan je het werk van Ledoux ook al eens horen in een sessie met commentaar door de componist zelf.

Claude Ledoux over 'Ayl, concerto pour clarinette' : "De verklaring van de titel Ayl [spreek uit: a-ïl] luidt "andere" in het Oud-Armeens en deelt zijn Sanskriet-wortels met  het Franse altérité, het Italiaanse altra (Altra Cosa is het thema van Ars Musica 2012, opdrachtgever voor dit werk), het Engelse else of het Griekse allos.
Deze benaming vertrekt van de vaststelling dat 'de ander' sinds jaren in mijn composities ingebakken zit. Afkomstig uit verschillende uithoeken van de planeet (Brazilië, Ecuador, Mongolië, Japan, om slechts enkele recente verwijzingen te noemen), maar ook de ander in zijn aanspraak op het diepste respect voor menselijkheid.  
Dit werk is ontstaan vanuit de wil om muziek te delen die in deze laatste maanden een diepe indruk op mij heeft gemaakt: die van de Armeense duduk, een houtblaasinstrument afkomstig van het platteland, waarvan de klank in de buurt komt van een gedempte klarinet. Verder, volledig tegengesteld aan het vorige, de muziek die we hoorden tijdens de Arabische lente van 2011. Elektrische geluiden van rappers, die de basisbetekenis van deze felle stijl opnieuw hebben opgepikt, vol energie en verdraaiingen. Dat zijn de twee werelden met tegengestelde klanken die Ayl poogt te verzoenen. Zonder iets te verdoezelen geeft het eind van het werk een mogelijke oplossing. Moge deze auditive ontmoeting de voorbode zijn van een nabije toekomst, ontstaan uit de intense wereldwijde migraties in deze 21ste eeuw; een wereld tussen technologie en emotie, gelijkberechtigd maar met respect voor de mogelijkheid op wederzijdse ontdekkingen.
Ayl is opgedragen aan Jean-Luc Votano en aan al mijn Armeense vrienden."

Sylvestre Revueltas, 'La Noche de los Mayas'
Duizelingwekkende Maya's… Dat moet ook de Mexicaanse componist Sylvestre Revueltas hebben gedacht toen hij La Noche de los Mayas (een orkestwerk uit 1939 maar pas gecreëerd in 1961!) componeerde op basis van de orkestmuziek voor de film van Chano Ureta.
Dudamel en zijn Simon Bolivar Youth Orchestra of Venezuela hebben dit werk in ere hersteld door het afgelopen jaar op te nemen voor het label DGG. De opname is wonderlijk, maar het werk verdient het bovenal om live te worden gehoord, al was het maar om de intense impulsieve bedrijvigheid van de veertien slagwerkers te ondergaan, die je meeslepen in een furie tussen folkloristische traditie, formeel classicisme, een gedurfd klankkleurenspel en een stevige dosis dramatiek.

Bruno Mantovani, Finale (2007)
Bruno Mantovani (1974) studeerde aan het conservatorium van Parijs (CNSM). Hij behaalde er de eerste prijs voor analyse, esthetica, orkestratie, compositie, muziekgeschiedenis en volgde bijkomende opleidingen aan de universiteit van Rouen (licentie muziekwetenschappen), de abdij van Royaumont (1995) en het Ircam (1998-1999). Hij werkte samen met beroemde dirigenten als Pierre Boulez, Emmanuel Krivine, Peter Eötvös Jonathan Nott, Laurence Equilbey … Hij werkt ook op regelmatige basis met ensembles als TM+, Alternance, Accentus, het Ensemble Intercontemporain, Quatuor Danel en verschillende orkesten. Ondanks zijn jeugdige leeftijd omvat Mantovani's oeuvre al een vijftigtal werken in heel wat verschillende genres, van solo tot opera. Mantovani won tal van prijzen op internationale wedstrijden en heel wat onderscheidingen voor zijn cd-opnames. In september 2010 werd Bruno Mantovani directeur van het Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse van Parijs.

Tijd en plaats van het gebeuren :

OPL & Jean-Luc Votano : Claude Ledoux, Ayl, concerto pour clarinette
Donderdag 1 maart 2012 om 18.30 u

Meer info : www.arsmusica.be
----------------------------------
OPL & Jean-Luc Votano : Bruno Mantovani, Claude Ledoux, Sylvestre Revueltas
Vrijdag 2 maart 2012 om 20.00 u
Salle Philharmonique
- Luik
Boulevard Piercot, 25-27
4000 Luik

Meer info : www.arsmusica.be en www.opl.be

Extra :
Claude Ledoux : users.skynet.be/ledouxcl, www.compositeurs.be, brahms.ircam.fr en youtube
Bruno Mantovani : www.brunomantovani.com, brahms.ircam.fr en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica 2012 : viering van het anderszijn en de ontdekking, 24/02/2012

10:46 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

26/02/2012

Wereldcreatie eerste symfonie van Wim Henderickx in Bozar

Wim Henderickx Op vrijdag 2 maart brengt het Nationaal Orkest van België onder leiding van Stefan Blunier een ambitieus concertprogramma. Met cellist Daniel Müller-Schott keert het NOB even terug naar de eerste bloeitijd van het symfonieorkest toen Joseph Haydn bij de Esterhazy's een hoogstaand ensemble leidde en er voor topmusici componeerde. Voor Joseph Weigl schreef hij toen zijn Eerste celloconcerto. Met Skriabins Tweede symfonie blikt Stefan Blunier terug naar de uitdagingen van de symfonische muziek bij het begin van de 20ste eeuw. En uiteraard is het in dit programma vooral uitkijken naar de wereldcreatie van 'At the Edge of the World' van Wim Henderickx (foto). Deze componist heeft afgelopen 20 jaar al een indrukwekkend oeuvre voor kamermuziek, muziektheater en orkest bij elkaar gecomponeerd, maar schreef nu pas voor het eerst het woord 'symfonie' op de voorpagina van een werk. De ondertitel 'At the Edge of the World' verwijst naar Henderickx' grote fascinatie voor het oeuvre van beeldend kunstenaar Anish Kapoor. In zijn symfonie laat hij oost en west dialogeren in een zoektocht naar een invulling van het beladen begrip 'symfonie'. De componist, die dit jaar vijftig wordt, gaat in het werk op zoek naar de functie van de symfonie in de 21-ste eeuw en hij exploreert er volop contrasten op het vlak van melodie, klankkleur en dynamiek.

De muziek van Wim Henderickx vindt haar inspiratie vooral in buiten-europese culturen. Vanuit zijn voorliefde voor het oosterse denken ontstond al gauw zijn enorme interesse voor de Indische muziek. Ook Afrikaanse muziek fascineert hem. Zijn werken vormen geen loutere imitatie van zulke muziek. Henderickx houdt immers niet van het woord 'multicultureel' en vindt bonte mengelingen van muziek uit verschillende culturen onder het mom van 'multiculturalisme' eerder ongepast. Hij geeft dan ook de voorkeur aan de term 'intercultureel': "iedere cultuur moet haar eigen identiteit kunnen bewaren, zodat we op een respectvolle manier van elkaar kunnen leren". Henderickx blijft dan ook een westerling die zich vaak bedient van niet-westerse inspiratie.

Henderickx is een virtuoos orkestrator met zin voor de meest subtiele timbrecombinaties. Als slagwerker maakt hij in zijn werken meestal gebruik van een uitgebreid percussie-arsenaal met vaak ongewone instrumenten. Denken we maar aan de diverse cymbalen, buisklokken, Japanse tempelklokken, Thai-gongs en roto-toms in Raga III, of de reusachtige slagwerk-sectie van Raga I, met de Japanse dobachi en hyoshigi, Indiase klokken, Pekinese gongs, vingercimbaaltjes en crotales, naast Afrikaanse trommen en Europese percussie. De vorm van zijn composities is meestal eenvoudig en duidelijk en vaak afgeleid uit een groeiprincipe. Vanaf 1989-90 treffen we steeds meer oosterse invloeden aan in het werk van Henderickx. Het klankbeeld blijft echter ondanks de oosterse sfeer door en door westers. In de werken van Henderickx valt immers de snelle muzikale evolutie op in combinatie met een sterke ritmische houvast; kenmerken van de westerse muziek.

Programma :

  • Wim Henderickx, At the Edge of the World (Symfonie nr. 1), creatie
  • Joseph Haydn, Concerto voor cello en orkest nr. 1, Hob. VIIb:1
  • Alexander Skriabin, Symfonie nr. 2, op. 29

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB & Daniel Müller-Schott : Henderickx, Haydn, Skriabin
Vrijdag 2 maart 2012 om 20.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.onb.be

Extra :
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Medea van Wim Henderickx en Peter Verhelst in Gent en Antwerpen, 10/02/2012
Belgische premières van Wim Henderickx en Klas Torstensson in deSingel, 12/03/2011
Wereldcreatie The Four Elements van Wim Henderickx in Wijnegem, 2/03/2011
Gloednieuw slagwerkconcerto van Wim Henderickx op openingsconcert Come on! Beat it!, 31/01/2011
Wim Henderickx dirigeert eigen werk in Kortrijk, 28/04/2010
Canvas klassiek: Wim Henderickx, een Oosterling verdwaald in het Westen, 20/11/2009

21:35 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Lint: legandarische strip van Chris Ware op muziek van Walter Hus

Lint Lint, het nieuwe strip-operaproject van componist Walter Hus, is de perfecte kennismaking met het grootste stripgenie van de laatste twintig jaar, Chris Ware. Het gelijknamige boek schetst het complete levensverhaal van Jordan Wellington Lint, die uitblinkt in foute keuzes en gemiste kansen. De leidmotieven, contrapunten en andere muzikale elementen in dit beeldverhaal trokken de aandacht van Walter Hus. Samen met Angélique Willkie en Spectra Ensemble bouwt hij deze fabuleuze strip om tot een stripconcert.

Walter Hus (1959) is naast componist vooral uitvoerend pianist en improvisator. Vanaf zijn 10de treedt hij op als concertpianist in binnen- en buitenland, vanaf 1979 als pianist-improvisator. Hus speelde in het Belgisch Pianokwartet en was verbonden aan Maximalist!, een muzikale groepering opgericht in 1984 die het midden hield tussen pop, rock, klassiek en avant-garde. De muzikant-componisten die zich in deze beweging verenigden (o.a. Vermeersch, Sleichim, De Mey en Hus), hadden elkaar een jaar voordien ontmoet in het kader van de eerste choreografie van Anne Teresa de Keersmaeker (Rosas danst Rosas.) Hun imago werd sterk bepaald door invloeden uit de populaire cultuur, een illustratie van een geestesgesteldheid zonder dat die hun muziek daarmee zonder meer buiten het klassieke veld plaatste. De muziek lijkt zich voornamelijk te situeren in het kader van de New Simplicity, gegroeid uit de minimal music. Een hoge graad aan repetitiviteit, een microscopisch gevarieerde ritmiek en dynamiek, de eenvoudige manipulatie en transformatie van motieven, een beperkte harmonische organisatie en zeer gelimiteerd uitgangsmateriaal zijn hiervan de belangrijkste kenmerken. Dat resulteerde meestal in muziek met een hoge consonantiegraad en directe toegankelijkheid. Daarnaast was vooral het functionele en disciplineoverschrijdende aspect bepalend voor Maximalist!: een opvallend groot percentage van de muziek die dit collectief schreef, is conceptueel verbonden met andere kunsten zoals dans, theater en film. Dat geldt ook voor de muziek van Hus na Maximalist!. Naast muziek voor modeshows, choreografieën en films ('The Pillow Book' van Greenaway en 'Suite 16' van Deruddere), zijn verscheidene van zijn composities tot stand gekomen in samenwerking met hedendaagse dichters of toneelschrijvers zoals Stefan Hertmans (Francesco's paradox), Peter Verhelst (One day they appeared), Jan Decorte (Meneer, de zot en tkint) en Jan Lauwers van de Needcompany (Orfeo) ). Sinds '96 is Walter Hus werkzaam bij Limelight in Kortrijk, waar op dat moment het verfrissende festival en cd-label Happy New Ears werd opgericht.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble : Walter Hus & Chris Ware, Lint
Vrijdag 2 en zaterdag 3 maart 2012, telkens om 20.30 u
KVS Box - Brussel

Arduinkaai 9
1000 Brussel

Meer info : www.kvs.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Walter Hus : www.walterhus.org, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
River of Donkeys : interview met Walter Hus, 22/02/2007

Bekijk hier de trailer van Lint

20:35 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

KRAAKfestival : jaarlijkse trip langs de schuilkelders van het moderne muzieklandschap

KRAAKfestival Op zaterdag 3 maart vindt in het Aalsterse centrum voor hedendaagse kunst Netwerk de veertiende editie van het KRAAKfestival, de jaarlijkse trip langs de schuilkelders van het moderne muzieklandschap, plaats. Dit jaar presenteert KRAAK de deonstructie van punk, uitdagende benaderingen van genres als musique concrète en klankpoëzie, exotische marimba-luminacomposities, diepe en authentieke songwriting, performancekunst, audiovisuele synesthesie en beschadigde wave pop. Het gezegende gezelschap van Cinema Nova neemt deze keer het fimprogramma voor zijn rekening en het is ook je laatste kans om de tentoonstellingen van Vincent Meesen, Lidwien van de Ven en Mohamed El baz te bewonderen. Open je zintuigen en drijf mee!

Traditioneel kunnen we ons begin maart weer verheugen op een van de leukste festivals van het jaar. Niet op een zomerse, hip gesponsorde weide, maar in het doorgaans futloze en grauwe Aalst. Een stad die zo rond carnaval een kleurrijke gedaanteverwisseling ondergaat, en dankzij KRAAK de belangrijkste artiesten van verleden en heden herbergt.

Iemand als Alvarius B. bijvoorbeeld, stond bij menig kenner hoog in de jaarlijstjes vorig jaar met zijn album Baroque Primitiva. Als medeoprichter van Sun City Girls (volgens de website dé favoriete band van minstens de helft van het KRAAK festivalpubliek) zou hij een perfecte headliner zijn, ware het niet dat het festival niet met headliners werkt. Verwacht avant-garde singer-songwriter muziek met humor en exotica.

Amen Dunes oftewel Damon McMahon is een artiest wiens laatste album Through Donkey Jaw misschien wel mijn meest onderschatte plaat van vorig jaar is. Een uniek stemgeluid en zwevende jams op de echoënde gitaar laten de emmer van melancholie en psychedelica overstromen als de Dender een paar jaar geleden. Angels In America is een duo uit Brooklyn en ook zij komen uit bij geestverruimende muziek, al is de weg ernaar toe hier meer elektronisch van aard. Wavepop in slowmotion, en door een noisefilter.

Voor het Deense Girlseeker vormt Het KRAAK festival namelijk decor voor de re-release van hun album 1-800-GREED op vinyl (goddank geremastered). Girlseeker staat garant voor cheesy popmuziek zoals u nog nooit gehoord heeft, en lachstuipen.

Verder is er de kosmische neger Jamal R. Moss, bekend als Hieroglyphic Being. Deze Sun Ra-adept een niet te missen act is. Wat je ook niet wil missen is (Tom) Darksmith. De noisy tape collages en ruisende field recordings zijn op zich niet zo bijzonder, maar de agressieve performance zal menigeen achteruit doen deinzen. Darksmith koestert een diepe haat tegen live optredens; hij scheldt uit volle borst, gooit met wat voorhanden is en nog niet zo lang geleden kwam hij met een hand in het gips thuis van een show.

Het KRAAK festival staat ook altijd garant voor verrassende ontdekkingen. Favoriet is ongetwijfeld Lukas Ligeti, zoon van de vermaarde Gyorgy Ligeti. Op het album Afrikan Machinery op Tzadik bijvoorbeeld, laat de componist/percussionist zijn talent voor experiment en polyritmiek horen op de marimba lumina, een midicontroller met ingebouwde synthesizer. Wie ook gegarandeerd de wenkbrauwen gaat doen fronsen, is de Utrechtse kunstenaar Peter Fengler. Misschien luisteren we het hele optreden wel naar een tikkende metronoom, maar wie daar de humor van inziet, zal ook het kunstzinnige ervan kunnen waarderen.

Räjäyttäjät is gemakkelijker te typen dan uit te spreken. Gelukkig is het Finse trio geen band om over te discussiëren, maar om van uit je plaat te gaan. Onvervalst effectieve en rommelige lo-fi rock-'n-roll. Waar ook ongebreideld gejamd wordt, is in het Wild Classical Music Ensemble. Muziek door mensen met écht een verstandelijke beperking; iedere muzikant die denkt dat een zorgvuldig uitgedachte compositie het summum is, zal lelijk op zijn neus kijken. Paul Dutton behoort niet tot die groep. De Canadese schrijver staat bekend om zijn geïmproviseerde stemkunst. Zonder instrumenten zal hij menigeen versteld doen staan met zijn diversiteit aan klanken.

Ook de droneblues van Keijo willen we niet aan ons voorbij laten gaan. Zijn vele releases kenmerken zich met klagelijke keelzang en een primitieve combinatie van traditionele en hedendaagse elementen. Op het festival zal hij vergezeld worden door de psychedelische Finse all-star band The Rambling Boys. Van de audiovisuele kunst van Sally Golding is het een kleine stap naar het filmprogramma, dit maal in handen van Cinema Nova. Er zijn ook nog tentoonstellingen en kunstenaar Joris van de Moortel laat zijn rijnaak nog even in de Dender liggen voor onder meer zijn Audi 80 installatie. Genoeg te beleven dus.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KRAAKfestival
Zaterdag 3 maart 2012 vanaf 13.00 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.kraak.net

Artikel grotendeels overgenomen van www.mrbungle.nl
Kraak festival 2012 : preview op www.mrbungle.nl

19:04 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

24/02/2012

Voorwaarts Maart / En Avant Mars : een avontuurlijk muziekmoment in Gent

Voorwaarts Maart / En Avant Mars Voorwaarts Maart / En Avant Mars is een avontuurlijk muziekmoment, kundig samengesteld door Hardscore en bezieler Frank Nuyts. Een vrijplaats voor authentieke creatievelingen die voor één keer geen etiket opgeplakt krijgen. De derde editie van Voorwaarts Maart ziet het groots met o.a. een heuse opera, een harpensextet en een uit de kluiten gewassen symfonie… En zowaar ook een exclusieve erotische film. Een van de eerste kleurenfilms in het genre, niet geheel gespeend van artistieke verzuchtingen, waardoor het sixties meubilair ons opwindender lijkt dan de schaars geklede protagonisten.

Dans als prelude en intermezzi
My body my instrument 3 - kinetic score
Componist Joris Blanckaert, dans Nelle Hens

Soulmates
Tille Van Gastel (fluit) en Frederik Martens (piano)
Pieter Pellens (saxofoon) en Anastasia Kozhushko (piano) vertolken werken van Evert Bogaert/Daan Janssens, Frans Geysen/Alain Craens, Fulco Ottervanger/Nikos Ioakeim, Boudewijn Buckinx/Hans Lamal, Walter Hus/Peter Vermeersch
Met tekeningen van studenten Gerda Dendooven.

L'algerino in Italia, kameropera
L'Algerino in Italia is geschreven door Joris Blanckaert in opdracht van het MAfestival, dat in 2010 in het teken stond van het Oriëntalisme. Samen met librettist Dirk Opstaele ging hij dus vooreerst op zoek naar de betekenis van dat Oriëntalisme. De opera wordt gereproduceerd voor Voorwaarts Maart / En avant mars 2012, geregisseerd door Machteld Timmermans. Het decor bestaat uit illustraties van Randall Casaer.
Uitvoerders: Julie Mossay, Silvia De Stefano, Fernando Guimarães, Bruno Pereira. Het instrumentale ensemble staat onder leiding van Benjamin Glorieux.

Harpijen
Een concert voor één harp en haar vijf zusters en één fluit.
Werken van Annelies Van Parys, Anthony Fiumara, Arnaud De Rouck, Benjamin Van Esser, Frederik Neyrinck, Tomas Hendriks en Ravel/Nuyts.
Uitvoerders: Arielle Valibouse, Anouk Sturtewagen, Sarah Verrue, Primor Sluchin, Leen Van der Roost en Hannah Van den Borne. Tille Van Gastel (fluit) Dirigent: Daniel Gazon.

Symfonieën der zinnen
Een kamerorkest verklankt de ondeugd met foto's en film.
Werken van Frank Nuyts en Frederik Segers.
Beelden van Kurt Van der Elst. Film (Alice in Acidland) van John Donne.
Uitvoerders: Het Emanon Ensemble o.l.v. Raf De Keninck met Elise Caluwaerts (zang)

Programma :

  • 18.10 u - my body my instrument 3 | kinetic score - dans
  • 18.30 u - Soulmates | Concertzaal
  • 19.30 u - Harpijen | Kraakhuis - OF - Opera l'Algerino in Italia | Concertzaal
  • 20.30 u - my body my instrument 3 | kinetic score - dans
  • 21.00 u - Harpijen | Kraakhuis - OF - Opera l'Algerino in Italia | Concertzaal
  • 22.00 u - my body my instrument 3 | kinetic score - dans
  • 22.15 u - Grand Final - Symfonie der zinnen | Concertzaal

Tijd en plaats van het gebeuren :

Voorwaarts Maart / En Avant Mars
Donderdag 1 en vrijdag 2 maart 2012 vanaf 18.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.hardscore.be

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe kameropera L'Algerino in Italia in abdij Ter Doest in Lissewege, 2/08/2010

21:57 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook