10/04/2012

MULTIPLE voice/vision II : barokke en hedendaagse polyfonie in Amuz

Joachim Brackx De Vlaamse componist Joachim Brackx (foto) formuleert een persoonlijk antwoord op Bachs Musikalisches Opfer. Tijdens deze wereldpremière wordt je uitgedaagd om op zoek te gaan naar het juiste perspectief om de klankstructuren optimaal te beleven. Een optische installatie van Rudi Knoops stimuleert een interactief spel tussen het publiek, de musici van Explorations en de compositie. Afspraak op zondag 15 april in AMUZ.

In het eerste luik van MULTIPLE voice/vision bundelden onderzoeker Rudi Knoops en Ensemble Explorations hun krachten om Bachs Musikalisches Opfer te visualiseren en te analyseren via een optische installatie. In het tweede deel gaan ze nog een stap verder en confronteren ze het geheel met een gloednieuwe compositie van de jonge Vlaming Joachim Brackx, die gevraagd werd een persoonlijk antwoord te formuleren op Bachs meesterwerk. Opnieuw wordt de bezoeker uitgedaagd om op zoek te gaan naar het juiste perspectief om de barokke - en deze keer ook hedendaagse - klankstructuren optimaal te beleven. Een interactief spel dat je op meeslepende wijze introduceert in het actuele onderzoek rond polyfonie en audiovisuele technieken.

De verkenning van de mogelijkheden tot wisselwerking tussen audiovisuele gelaagdheid en muzikale meerstemmigheid vormt de kern van MULTIPLE voice/vision, een multimediaal onderzoeksproject in de kunsten. Het theoretische kader van dit project wordt gevormd door het concept remediatie: het hergebruiken en opnieuw invullen van een aantal parameters van een oud(er) medium in een nieuw(er) medium. Binnen remediatie zijn twee tegengestelde krachten werkzaam: onmiddellijkheid, het transparante gebruik van het medium om onopvallend een boodschap over te brengen en hypermedialiteit, de explicitering van en fascinatie voor het medium.

Anamorfose
Het centrale concept van MULTIPLE voice/vision bestaat in het opleggen van perspectivische grenzen aan verschillende auditieve en visuele lagen. Voor het visuele luik werd gebruik gemaakt van de techniek van anamorfose. Die wordt als volgt gedefinieerd in het New Englisch Dictionary (1984): Een verwrongen projectie of tekening van een object: zo, dat het vanuit een bepaalde invalshoek of via een reflectie in een gepaste spiegel gezien, normaal en in de juiste proporties wordt waargenomen; een vervorming.

Anamorfose is dus een optisch curiosum en een buitengewoon interessant gegeven, omdat het speelt met de wetten van het perspectief en die wetmatigheden tegelijkertijd expliciteert. Het bekendste voorbeeld van gebruik van anamorfose is waarschijnlijk het schilderij 'De Ambassadeurs' van Hans Holbein uit 1533 (National Gallery, Londen). De juiste gezichtshoek van de waarnemer is de sleutel om de vertekende afbeelding op de voorgrond van dit schilderij te decoderen en zo te komen tot de weergave van een schedel.

Dit is een voorbeeld van perspectivische of optische anamorfose, waarbij geen fysiek hulpmiddel nodig is. Bij een tweede type,  de catoptrische anamorfose, is dat wel het geval: hierbij worden speciale spiegels (kegel, piramide, prisma) gebruikt om het beeld te reconstrueren. Zo wordt in cilindrische anamorfoses een cilindervormige spiegel gebruikt. Terwijl de anamorfose de toeschouwer vraagt om de vertekende beelden vanuit een bepaald punt te bekijken  en dus een welbepaald perspectief oplegt, toont ze tegelijkertijd de illusie van dat perspectief.

MULTIPLE  I/II
Vanuit deze premisse werd MULTIPLE voice/vision gefaseerd opgebouwd. De beelden en klanken voor de eerste fase van het project, werden verzameld tijdens een uitvoering van Johann Sebastian Bachs Musikalisches Opfer door Ensemble Explorations. Het resultaat daarvan werd aan het publiek gepresenteerd in een hybride installatieconcertvorm op 1 oktober 2011. In het tweede deel van het project wordt een volgende stap gezet en de confrontatie aangegaan met een gloednieuwe compositie van de jonge Vlaming Joachim Brackx, die gevraagd werd een persoonlijk antwoord te formuleren op Bachs meesterwerk. De hybride installatievorm wordt nu extra gelaagd door de dialoog tussen barokke en hedendaagse klankstructuren. Dit resulteert bij momenten in een wisselwerking tussen de hedendaagse klanklaag en de barokke basisstructuur waarover die wordt gegoten.

Joachim Brackx - Ricercari
Het uitgangspunt voor de compositie van Ricercari, in dialoog met Bachs Musikalisches Opfer en de installatie van Rudi Knoops, waren de canonische technieken en vormen zoals Bach die gebruikte. De specifieke opzet bestond dan weer in de explicitering en uitbreiding daarvan. Het multikanaals-aspekt van de installatie van Rudi Knoops liet de componist toe om een canon te concipiëren (a 5+1, in unisono) waarvan de 6 stemmen exacte kopieën van elkaar zijn: de canon verloopt dus in canon met zichzelf, in verschillende tijdslagen. Daarnaast schreef Brackx een canon waarbij het contrapunt wordt gevormd door één stem met steeds tragere versies van zichzelf (canon a 5 per motum ritardandum).

Ricercar a 5 is dan weer een exploratie van de vorm. Het werk combineert twee klankwerelden en compositietechnieken die volgens de gulden snede in elkaar worden geschoven. Beide werelden verwijzen op hun eigen manier naar het materiaal van Bach. Naast dit Ricercar a 5, dat in 5 kanalen opgenomen werd en in de installatie wordt getoond, werd een Superricercar a 5 gecomponeerd: een stuk dat enkel kan bestaan als toevoeging aan Ricercar a 5 en dat er als geheel een contrapunt mee vormt.

Tot slot werd een tekst uit de Metamorfosen van Ovidius gebruikt als basis voor een compositie voor sopraan en multikanaals-luidsprekerinstallatie. Ook hierin worden diverse canonische technieken geëxploreerd; de micro-canon, bijvoorbeeld: een canon met extreem korte tijdsintervallen tussen de stemmen. Op het einde van het programma komt deze compositie terug, zij het getransformeerd - Ovidius indachtig - door een nieuwe muzikale laag in de instrumentale partijen.

Lagen en reflecties: een luisterbeleving
Net als bij MULTIPLE voice/vision I en de opnamen van Das Musikalische Opfer, werd ook voor de Ricercari van Brackx elke musicus afzonderlijk en van kop tot teen gefilmd tegen een zwarte achtergrond. Het beeldmateriaal werd daarna vervormd geprojecteerd op verschillende schermen. Midden in elk vervormd beeld bevindt zich een cilindrische spiegel. De opname is alleen in de oorspronkelijke vorm terug te zien vanuit een specifiek gezichtspunt ten opzichte van deze spiegel. Deze visuele gelaagdheid krijgt een tegengewicht via de sonore meerstemmigheid van de opname: bij elk van de vijf beeldlagen klinkt immers het bijhorende geluid, en de ideale luisterhoek komt steeds exact overeen met de waarnemingshoek voor de visuele anamorfose.

De manier waarop deze gemanipuleerde auditieve en visuele lagen de interactie met de installatie beïnvloeden is frappant. Het geluid worden immers het best waargenomen vanuit het midden van de installatie, waar uit de verschillende samenvallende sonore lagen een surround sound ontstaat. Voor het visuele gedeelte daarentegen is er geen ideaal standpunt om een volledig overzicht te krijgen. Voor iedere anamorfose afzonderlijk is het wel mogelijk een ideale gezichtshoek te vinden, maar door het vermenigvuldigen van de anamorfose wordt de kijker uitgenodigd  en zelfs gedwongen  om zelf keuzes te maken. De zoektocht naar een goed gezichtspunt duwt de waarnemer zelfs weg van het midden van de installatie. Het is die spanning, die frictie tussen klank en beeld, die de waarnemer op zoek doet gaan naar interessante perspectieven : auditief, visueel, of een combinatie van beide.

Op die manier prikkelt de installatie de bezoeker tot een wandeling doorheen het rijke contrapuntische weefsel van Brackx' Ricercari en Bachs Musikalisches Opfer. De kijker/luisteraar verplaatst zich binnen een klankuniversum van barokke en hedendaagse klankstructuren en legt zelf accenten op individuele lijnen in de muziek. Opnieuw wordt de bezoeker uitgedaagd om op zoek te gaan naar het juiste perspectief om de muziek optimaal te beleven: een interactief spel dat toelaat een blik te werpen op het actuele onderzoek rond polyfonie en audiovisuele technieken.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Explorations & Rudi Knoops : MULTIPLE voice/vision II- Bach & Brackx
Zondag 15 april 2012 om 15.00 u
AMUZ - Antwerpen

Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.explorations.be

Bron : tekst programmaboekje Amuz

Extra :
Joachim Brackx : www.brackx.info, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Joachim Brackx stelt nieuwste creatie voor op MAfestival in Lissewege, 3/08/2010
La mort au bal masqué : wereldpremière Ensoriaanse kameropera in Oostende, 2/02/2010
Die Entführung aus dem Paradies : een opera over de organisatie van de liefde, 15/06/2009

12:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

09/04/2012

BozarSundays : Odysseia Ensemble

Frederik Neyrinck Met dit programma viert het Odysseia Ensemble de 150ste verjaardag van Claude Debussy op een intieme manier. Zang, fluit, klarinet en piano vormen de ingrediënten voor deze sprankelende voorstelling, waarin het ensemble een kleurrijk en harmonieus programma voorstelt. De liederen uit Debussy’s Fêtes Galantes vormen dan ook de ankerpunten van dit concert. De vlotte aaneenschakeling van alle werken zorgt ervoor dat de impressionistische kleuren letterlijk van de ene componist naar de andere worden doorgegeven. Als we over klankkleur praten, mag het dan ook geen verwondering wekken dat het ensemble bijna uitsluitend Franse componisten confronteert met Debussy. Naast Francis Poulenc en André Jolivet staat echter ook de jonge huiscomponist Frederik Neyrinck op het programma, wiens zoektocht naar subtiele en hedendaagse klankcombinaties volledig binnen het kader van de voorstelling past.

Frederik Neyrinck (foto), huiscomponist van het Odysseia Ensemble, nam het octet en enkele liederen van Schubert als uitgangspunt voor Der Wanderer. De twaalf korte deeltjes bestaan enerzijds uit solistische echo's en anderzijds uit ensemblefragmenten. Samen vormen ze één organisch geheel waarin de 19de-eeuwse Wanderer, als een ware Odysseus, een ontdekkingstocht maakt doorheen allerlei kleuren- en instrumentcombinaties.

Frederik Neyrinck werd geboren in 1985 in Kortrijk. Na pianolessen aan de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord te Menen, schreef hij zich in aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Daar volgde hij compositie bij Jan Van Landeghem en piano bij Piet Kuijken. Sinds oktober 2008 studeert Neyrinck aan de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst in Stuttgart, waar hij een leerling is van Marco Stroppa. Daarnaast volgde hij reeds meerdere stages en masterclasses, onder meer bij Andras Schiff, André de Groote, Boyan Vodenitcharov, Peter Swinnen, en de leden van het Oxalys-ensemble alsook de leden van MP21. Neyrinck was laureaat van verschillende compositiewedstrijden, waaronder twee maal het KBC Aquariusproject, de compositiewedstrijd van de provincie West-Vlaanderen, de Emanon Compositiewedstrijd en de Prijs Agniez.

Programma :

  • Claude Debussy Mélodies, uit Fêtes galantes - Première rapsodie, voor klarinet en piano
  • André Jolivet, Sonatine voor fluit en klarinet
  • Frederik Neyrinck, Der Wanderer, deel 11, voor klarinet solo - Nieuw werk, voor basklarinet en stem - Stuttgarter Echo II, voor fluit solo
  • Francis Poulenc, Sonate voor fluit en piano

Tijd en plaats van het gebeuren :

BozarSundays : Odysseia Ensemble
Zondag 15 pril 2012 om 11.00 u
Bozar
- Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be

Extra :
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en www.goldenrivermusic.be

12:24 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

05/04/2012

Iceberg : nieuwe productie van FES en Champ d'Action in Antwerpen en Brugge

Iceberg Op 14 april 2012 zal het exact honderd jaar geleden zijn dat de ramp met de Titanic zich voltrok. Exact die dag gaat de nieuwe productie van Flat Earth Society (FES) en Champ d'Action in première in deSingel in Antwerpen. De ondergang van de Titanic is deel geworden van het collectief geheugen, spreekt tot ieders verbeelding en is bron van ontelbare verhalen. Het is de quasi universele metafoor geworden voor de menselijke hybris: "The Titanic is unsinkable, sinking unthinkable". Intussen weten we beter en slaat de metafoor stilaan over van het schip naar de ijsberg die langzaam maar zeker smelt.
In het eerste deel van 'Iceberg' speelt FES een nieuwe compositie van Peter Vermeersch voor sopraan en orkest op tekst van Josse De Pauw. Gert Dooreman maakt grafische tekstbeelden die meegaan in de sfeer van het concert. Als een langzaam zinkende epiloog wordt vervolgens het legendarische stuk van Gavin Bryars uitgevoerd door Champ d'Action en FES samen. De hymnen, morsesignalen en onderwatersfeer krijgen hier de typische en compromisloze Champ d'Actionsound mee. Tot alles weer rimpelloos stil wordt. Weg schip, weg ijsberg.

Op 14 april 1912 had het passagiersschip Titanic (onderweg van Southampton naar New York) in het noorden van de Atlantische oceaan een aanvaring met een ijsberg. Minder dan drie uur later was het schip - het grootste en onzinkbaar gewaande passagiersschip van het moment - volledig onder de golven verdwenen. De snelheid waarmee alles gebeurde, het feit dat het de eerste reis van de Titanic was, de omvang van de ramp (slechts 711 van de 2201 opvarenden overleefden het) en zelfs het fait divers dat voor de eerste keer het toen 'nieuwe' noodsignaal SOS is uitgezonden, heeft er allemaal toe bijgedragen dat deze scheepsramp mythische proporties heeft aangenomen. Een van de merkwaardige details in de getuigenverklaringen, is dat het orkest van de Titanic zou blijven zijn doorspelen op het moment dat het schip in de golven verdween. Wat ze dan speelden, is minder zeker: dat het een religieuze hymne was, lijkt vrij zeker en zou ook toepasselijk zijn, maar welke precies, daarover lopen de getuigeniseen uiteen. Overlevende Harold Bride - marconist aan boord van het schip - vertelde dat het de hymne 'Autumn' was. Meteen na de ramp deed de theorie de ronde dat het echter zou gaan om 'Nearer, My God, to Thee' en de hymnedeskundige Ronald Johnson suggereerde dat Bride verkeerd begrepen was en de hymne in kwestie 'Aughton’ moest zijn.

Voor Gavin Bryars was deze hymnekwestie wat de muzikale hoeksteen van zijn compositie 'The Sinking of the Titanic' zou worden. Het muzikale materiaal is divers, maar 'Autumn' neemt er de meest vooraanstaande rol in, met occasionele tussenkomsten van de twee andere hymnen. Gavin Bryars schreef 'The Sinking of the Titanic' aanvanlljk in 1969 als een conceptueel werk. De partituur bestond uit allerlei tekst waarin feiten, getuigenissen en interpretaties over het zinken van de Titanic verzameld waren - waarvan de hymnen maar één element zijn. Op basis daarvan (maar in de originele partituur staan er geen heldere instructies over hoe dat exact in zijn werk moet gaan) kunnen uitvoerders hun eigen 'lezing' van dat materiaal vormgeven. Maar evengoed kan de partituur als een abstract kunstwerk tentoongesteld worden - wat trouwens het geval was in 1969: het werk was voor een tentoonstelling gemaakt. Er kunnen van die oerversie van 'The Sinking of the Titanic' naar believen andere versies gemaakt worden: de collectie van stukjes Titanic-gerelateerd materiaal kunnen herschikt worden, er kunnen dingen weggelaten of zelfs toegevoegd worden (als er nieuwe feiten of getuigenissen in verband met de Titanic zouden opduiken is het zelfs wenselijk dat dat nog zijn weg naar het werk vindt). Maar tegelijk groeide er een soort uitvoeringstraditie rond dit werk, gebaseerd op de manier waarop Bryars' ensemble het speelde en ook verscheidene malen heeft opgenomen. Dus legde Bryars later een meer conventionele partituur vast waarin al de verschillende elementen op een duidelijke manier over de verschillende instrumenten en over de duur (een 40-tal minuten) van de uitvoering zijn verdeeld: de hymnen (vooral in de strijlers, maar ook in de marimba, een solo voor basklarinet ter nagedachtenis aan de Schotse doedelzakspeler die verdronk, morsetekens op woodblocks, opnames van ooggetuigen, een muziekdoos die 'La Maxixe' (wat door een passagier in een reddingssloep werd gebruikt om een panikerend kind te kalmeren), enzovoort. 'The Sinking of the Titanic' is een catalogus van elementen die allemaal zeer nauwkeurig zijn uitgekozen omdat ze op één of andere manier verwijzen naar het zinken van de Titanic.

De belangrijkste keuze van Bryars was om deze muziek te maken alsof het de muziek/alle andere klanken zou zijn die met het zinken van de Titanic onder water verzwolgen zijn en sindsdien zijn blijven doorklinken. Hoe zouden die hymnen en andere geluiden zich voortplanten op de zeebodem, samengeperst door duizenden tonnen water van de oceaan erboven ? Het is de illusie van muziek die eeuwig kan blijven doorklinken, die bewaard blijft, afgesloten door het water. Dit idee kreeg Bryars via theorieën van Guglielmo Marconi, de uitvinder van de draadloze telegrafie, wat toen voor de scheepsvaart in het algemeen en bij de ramp met de Titanic in het bijzonder een prominente rol heeft gespeeld. Volgens Marconi konden geluiden als ze eenmaal geproduceerd waren, nooit uitsterven, ze werden enkel zwakker zodat we ze niet konden horen, maar het moest mogelijk zijn om apparatuur te ontwikkelen die voldoende gevoelig was om die klanken uit het verleden weer op te pikken. Marconi droomde ervan om op die manier bijvoorbeeld Christus zijn Bergrede echt te horen uitspreken. Wetenschappelijk is dat allemaal misschien onzinnig, maar voor een kunstenaar zijn zulke ideeën heel dankbaar. Bryars nam het over in het concept van een muziekstuk dat zich volledig onder water afspeelt. Geen soort van Titanic-suite, maar de hele klankwereld van het zinken van de Titanic, samengeperst en uitgestrekt, zoals je het zou voorstellen dat het kan klinken 2500 vadem onder de zeespiegel, waar het wrak van de Titanic ligt. Met de weemoedige hymnen die het werk domineren zette Bryars meteen ook het eerste prototype neer van al de prachtig elegische werken die hij nadien zou componeren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

FES & Champ d'Action : Iceberg
Zaterdag 14 april 2012 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.fes.be, www.champdaction.be en www.lod.be
-------------------------------
Woensdag 16 mei 2012 om 20.00 u ( Inleiding door Maarten Beirens om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.fes.be, www.champdaction.be en www.lod.be

Deze productie is ook nog te zien tijdens het Festival van Vlaanderen Gent op 28 september 2012 in Kunstencentrum Vooruit in Gent

Bron : Tekst Maarten Beirens voor deSingel, april 2010

Extra :
Josse De Pauw, Flat Earth Society/LOD & Champ d'Action – Iceberg. Boot zonk, berg zinkt – afscheid van een ijstijd ? Jan-Jakob Delanoye op Kwadratuur.be, 10/04/2012
Peter Vermeersch : www.fes.be en www.matrix-new-music.be
Gavin Bryars : www.gavinbryars.com, www.schott-music.com, nl.wikipedia.org en youtube
An interview with Gavin Bryars op www.culturekiosque.com
Review : Gavin Bryars 'The Sinking of the Titanic', Matthieu Van Steenkiste op goddeau.com, 1/10/2001

Elders op Oorgetuige :
Love among the Ruins : vocaal kwartet van wereldklasse op Festival van Vlaanderen Kortrijk, 30/04/2011

Bekijk alvast dit fragment uit Gavin Bryars' The Sinking of the Titanic

21:23 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Pelléas et Mélisande in een nieuw arrangement van Annelies Van Parys in Brugge, Diest en Gent

Pelleas en Melisande De geschiedenis van Pelléas et Mélisande vertelt over een tragische driehoeksrelatie. Golaud, kleinzoon van koning Arkel, verdwaalt tijdens de jacht in het bos en treft daar de schuchtere Mélisande aan. Haar kwetsbaarheid oefent een grote aantrekkingskracht uit op de prins. Nadat Golaud haar naar het kasteel van zijn grootvader heeft gebracht, treft Mélisande Golauds halfbroer Pelléas aan. Tussen Pelléas en Mélisande bloeit spoedig een fatale genegenheid, een dodelijke zielsverwantschap op. Golaud krijgt lucht van hun heimelijke ontmoetingen en doodt zijn broer... Mélisande sterft in het kraambed.

Met Pelléas et Mélisande schreef de Gentse symbolistische schrijver Maurice Maeterlinck in1893 een toneelstuk dat meteen furore maakte. Het sprookjesachtige verhaal van de latere Nobelprijswinnaar voor literatuur vertelt de mysterieuze geschiedenis van Mélisande die in een bos gevonden wordt door de prins Golaud. Haar verleden blijft in duisternis gehuld en haar komst veroorzaakt een fatale verhouding tussen haar en de halfbroers Golaud met wie ze trouwt en Pelléas met wie Mélisande een zielsverwantschap ontwikkelt.  

Het intrigerende verhaal van Maeterlinck inspireerde Claude Debussy tot een opera die een mijlpaal vormt in de operageschiedenis. Muziektheater Transparant brengt een intimistische kamermuziekversie - in een nieuw arrangement voor ensemble door Annelies Van Parys - die recht doet aan de poëtische kracht van het stuk. In een sober videodecor representeren de zangers de personages. Geflankeerd door de instrumentalisten van het Oxalys ensemble nemen ze het publiek mee op een innerlijke tocht vol duistere beelden. Een verhaal over een meisje dat het contact met haar verleden en haar oorsprong verliest en als een bodemloos meer in haar zoektocht naar liefde de dood lijkt aan te trekken.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant / Oxalys: Pelleas en Melisande (arr. Annelies Van Parys)
Zaterdag 14 april 2012 om 20.00 u
(Inleiding door Wannes Gyselinck om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.transparant.be en www.oxalys.be
-------------------------------
Zaterdag 21 april 2012 om 20.00 u
Den Amer - Diest

Nijverheidslaan 24
3290 Diest

Meer info : www.ccdiest.be, www.transparant.be en www.oxalys.be
-------------------------------
Woensdag 25 april 2012 om 20.00 u
Vlaamse Opera Gent

Schouwburgstraat 3
9000 Gent

Meer info : www.vlaamseopera.be, www.transparant.be en www.oxalys.be

Extra :
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com, www.matrix-new-music.be en youtube

Bekijk hier de trailer van Pelleas en Melisande

14:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

04/04/2012

Montage Cinema Revived by the EMO-Synth : interaktief multimediaprojekt op de grens van wetenschap, muziek en kunst

Valery Vermeulen Op zaterdag 14 april presenteert Office Tamuraj het interactieve multimediaproject Montage Cinema Revived by the EMO-Synth. Het belooft een boeiende performance in de nieuwe zaal van het Gentse Logos te worden. Op het programma staan maar liefst drie presentaties met roots uit evenveel muzikale toepassingen van de EMO-Synth. Ontdek er hoe dit systeem beeld en geluid genereert, en dat op maat van de emotionele reacties van de toeschouwer.

Montage Cinema Revived by the EMO-Synth is een interactief multimediaproject waarbij artificiële intelligentie de emotionele impact van automatisch gegenereerd beeld en geluid maximaliseert. Multimediakunstenaar, muzikant en doctor in de wiskunde Valery Vermeulen is de drijvende kracht achter het initiatief dat intussen al een hele geschiedenis kent en op de fascinerende grens tussen wetenschap, muziek en kunst balanceert.

Over emoties en wetenschap
Aan de basis van de technologie van de EMO-Synth, ligt een soft- en hardware systeem waarin de emotionele interactie tussen mens en machine centraal staat. Hierdoor genereert en manipuleert de EMO-Synth automatisch beeld en geluid om de gebruiker in voordien gekozen emotionele toestanden te brengen. De ontwikkeling van het project steunt op technieken uit verschillende disciplines waaronder artificiële intelligentie, affective computing, psychofysiologie, geavanceerde wiskundige modellering en algoritmische compositie- en beeldgeneratie. Bij dit alles gaat de achterliggende onderzoeksvraag in op hoe men met behulp van wetenschap en nieuwe technologie het individuele aspect van een artistieke beleving kan optimaliseren. Hierdoor breekt de EMO-Synth op een radicale manier met de esthetische beleving bij statische, onveranderlijke kunstwerken. Het project biedt de toeschouwer namelijk mogelijkheden om het resultaat van een voorstelling zelf te voorzien van een dynamische, nieuwe betekenislaag omdat het zich permanent aanpast. Dit concept maakt integraal deel uit van het project en bespeelt zo de fragiele scheidingslijn tussen het kunstproduct en het publiek.

Meer dan muziek
De eerste versie van de EMO-Synth dateert uit 2004 en was onder de naam Prototype 01 nog een 'eenvoudige' virtuele synthesizer met klankveranderingen op basis van emoties van de gebruiker. Het geheel onderging de voorbije jaren een hele rist verfijningen en uitbreidingen, onder meer dankzij steun van het Vlaams Audiovisueel Fonds. Wat aanvankelijk begon als een eenmansproject, groeide stilaan uit tot een groepsproject met de oprichting van het collectief Office Tamuraj in 2007. Met Montage Cinema Revived by the EMO-Synth is Prototype 05.2 van de EMO-Synth anno 2012 een intelligent systeem dat deel uitmaakt van een totaalconcept in een cinematografische opstelling waarin beeld een cruciale rol speelt. Tijdens performances en screenings wekt de EMO-Synth automatisch gepersonaliseerde soundtracks op die gebaseerd zijn op herwerkt en vooraf gekozen filmmateriaal. Het systeem zorgt hierbij telkens voor een hoge emotionele impact op de gebruiker. Presentaties hiervan waren in het verleden reeds te zien in M HKA, het Atomium, iMAL, Art Cinema OFFoff, Happy New Ears Festival, Pecha Kucha, DORKBOT Sessions, Lineart, Gallery One Twenty, Croxhapox, L.A.C. (FR) en meer.

Drie sferen en één systeem
In het kader van deze performance in de Nieuwe Zaal van het Gentse Logos, komen drie presentaties van de EMO-Synth aan bod. Het systeem zal een waaier aan beelden genereren en muziek uit drie verschillende muziekstijlen gebruiken. De uitdaging bestaat er dan ook in om jazz, experimenteel elektronische muziek en hedendaags klassiek telkens te verbinden met het geavanceerde 'apparaat' dat de EMO-Synth is.

Door interne programmatie treedt de EMO-Synth bovendien bij elk van de drie performances in dialoog met live muzikanten door hen virtueel gegeneerde partituren te presenteren. Dat laat toe om de grenzen van de drie gekozen muzikale genres in realtime te verkennen en te verleggen. De muzikanten die meewerken aan de voorstelling zijn Nico Couck (gitaar), Jan-Sebastiaan De Geyter (gitaar), Antoon Kindekens (drums en percussie), Ramon Van Merkenstein (contrabas) en Naomi Vercauteren (viool). Daarnaast ontdekt het publiek in de beeldremix tijdens deze performance materiaal uit de klassieker The Phantom of the Opera (Julian Rupert, 1925), dot-line-plain (Remco Roes, 2011) en Black and White Life (Ann Eysermans, 2012).

Wiskundige en kunstenaar
Valery Vermeulen is naast multimediakunstenaar eveneens muziekproducer, elektronisch muzikant en wiskundige (doctor in Zuivere Wiskunde, UGent 2001). Samen met zijn fascinatie voor de relatie tussen computers en het menselijk brein maakten zijn diverse achtergronden de ontwikkeling van de EMO-Synth mogelijk. Hiernaast situeert Vermeulens werk zich in de cross-over zone tussen geluid, muziek, wiskunde, artificiële intelligentie en affective computing. Door het bespelen van deze intersecties kan de actuele kunst volgens hem nieuwe impulsen krijgen om zich verder te ontwikkelen en het publiek van nu te boeien.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Montage Cinema Revived by the EMO-Synth
Zaterdag 14 april 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.emo-synth.com

Elders op Oorgetuige :
Conservatorium Gent laat van zich horen op De Invasie van Gent, 27/03/2012
Intelligente montagecinema met experimenteel geluid in het M HKA, 1/03/2012

Bekijk alvast de trailer van dit projekt

23:07 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Aan halve prijs naar Douze Chansons in CC De Spil

Spectra Ensemble Voor 'Douze Chansons' liet Spectra 12 gedichten uit de gelijknamige dichtbundel van Maurice Maeterlinck muzikaal omkaderen door componisten uit binnen- en buitenland. De voorstelling van dit project op 3 februari in het Stadhuis van Gent kon door velen niet bijgewoond worden omwille van hevige sneeuwval en de daaropvolgende verkeersproblemen. Daarom doen Spectra en CC De Spil een speciale actie: wie er in Gent niet kon bijzijn kan voor de helft van de prijs (5 euro) naar de voorstelling in Roeselare op vrijdag 6 april. Naast de wereldcreatie van L'Infidèle van Claude Coppens voegt vormgeefster Anneleen De Causmaecker een extra dimensie toe aan de voorstelling.

Maurice Maeterlinck won als enige Vlaming ooit de Nobelprijs voor literatuur. Uit de prachtige bundel  'Douze Chansons' (1896) blijkt hoe hij zich heeft laten beïnvloeden door de Middelnederlandse volkspoëzie. Twaalf componisten uit binnen- en buitenland kregen de opdracht om één gedicht te verklanken. Zo gaan o.a. Annelies Van Parys, Daan Janssens, Frederik Neyrinck en Jean-Luc Fafchamps op zoek naar hun klinkende verbeelding bij de woorden. Sara De Bosschere (De Roovers) brengt de in het Nederlands vertaalde teksten.

In deze voorstelling werken woord, muziek en beeld samen om je onder te dompelen in de sfeer van het 'fin de siècle', die bijzondere periode aan het eind van de negentiende eeuw. Mysterie en sensualiteit in muziek gaan een dialoog aan met poëzie en beeldmateriaal uit het symbolisme.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble : Douze Chansons
Vrijdag 6 april 2012 om 20.00 u (Inleiding om 19.15 u)
CC De Spil - Roeselare
H. Spilleboutdreef 1
8800 Roeselare

Meer info : www.despil.be, www.spectraensemble.com en www.maeterlinck100.be

Hoe je reductietickets bestellen (5 euro) ? Stuur een mailtje naar: annelies.vancraeynest@despil.be met de vermelding: "actie douze chansons in de sneeuw" en het aantal tickets je wenst.

Elders op Oorgetuige :
Douze Chansons : poëzie van Maurice Maeterlinck op muziek gezet door 12 Vlaamse en internationale componisten, 1/02/2012

Bekijk hier de trailer van het project Douze Chansons

20:29 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

01/04/2012

Improvisatie-ensemble Razen in Q-O2

Razen Het improvisatie-ensemble Razen streeft in hun muziek naar een symbiose van energieke psychedelica en puur klankexperiment. Door uit te gaan van een fascinatie voor de bijtende, hysterische timbres van etnische instrumenten zoals schalmei, doedelzak en santoor, wil Razen een steen verleggen binnen de wereld van elektroakoestische improvisatie. Tegelijk streeft het ensemble ernaar om door hun aanpak de associaties en mogelijkheden van deze instrumenten te verrijken.

Half obsessief klankexperiment, half modale psychedelische improvisatie en trance - dat is Razen (Kraak Records), een duo uit Brussel dat instinctieve oermuziek, bezwerende boventonen en atonale frases doet samensmelten met de schitterende klankkleur van een collectie zeldzame etnische instrumenten. Hun debuut, een split-lp op het Kraak-label, kreeg in de zomer van 2010 meteen een stevige internationale respons.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Razen
Donderdag 5 april 2012 om 20.30 u
Q-O2 werkplaats - Brussel

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel
Gratis toegang

Meer info : www.q-o2.be

Extra :
Interview : Brecht Ameel (Razen). Op zoek naar iets oud met een druppel waanzin van onze tijd erbij, Joeri Bruyninckx op Kwadratuur.be, 1/06/2010
Review : Razen / Sheldon Siegel, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 2/06/2010
Razen / Sheldon Siegel. Split-lp tussen het beste Belgische freejazzcombo en flamo-etnische weirdos op www.kraak.net

20:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

29/03/2012

Rumor live in Scala

Rumor Roddels doen de ronde wanneer het lijk van een jonge vrouw wordt gevonden... Vermoedens, halve waarheden en gissingen bepalen de zoektocht naar de dader... De geruchtenstroom gaat van kwaad naar erger, tot de verhalen op angstaanjagende manier een eigen leven gaan leiden....

Rumor is een nieuwe opera van de Duitse componist Christian Jost. Het libretto is gebaseerd op het boek De zoete geur van de dood van niemand minder dan Guillermo Arriaga. Hij is de scenarioschrijver van bekende films zoals 'Babel', '21 Grams' en 'Amores Perros'. Met de plot zit het dus wel goed, maar ook de muziek is in goede handen bij de hedendaagse operacomponist Christian Jost.

Scala brengt de wereldpremière van deze opera, live vanuit de Vlaamse Opera in Antwerpen, zaterdag 31 maart om 20 uur.

radio.klara.be

Elders op Oorgetuige :
Wereldpremière nieuwe opera Rumor, een unieke samenwerking tussen hedendaags componist Christian Jost en regisseur Guy Joosten, 22/03/2012

16:53 Gepost in Concert, Muziek, radio | Permalink |  Facebook

Thanks to my Eyes : eerste opera van Oscar Bianchi in Théâtre National

Oscar Bianchi Thanks to my Eyes ontstond uit de samenwerking tussen de briljante Italiaans-Zwitserse componist Oscar Bianchi (foto) en de schrijver en regisseur Joël Pommerat. Deze creatie sluit naadloos aan bij het thema identiteit van dit Muntseizoen. Het verhaal speelt zich af in de bergen en beschrijft de getormenteerde relatie van een vader - de grootste komische acteur van zijn tijd - met zijn enige zoon Aymar, die niet in staat is in de voetsporen van zijn vader te treden om zo diens torenhoge verwachtingen in te lossen. De enige troost voor het verstikkende keurslijf van zijn vader vindt Aymar bij een verlegen, ietwat vreemde vrouw. Met haar beleeft hij gevaarlijke maar bevrijdende nachten, ver van het besloten familiale kader. Deze Belgische creatie laat ons het fascinerende poëtische universum van Joël Pommerat herontdekken, na de theaterproductie van Cendrillon eerder dit seizoen.

Met deze opera brent de Munt voor de eerste maal een werk van Oscar Bianchi, één van de meest veelbelovende componisten van zijn generatie. Thanks to my eyes is een 'kameropera' voor 12 muzikanten, een opdracht van T&M Paris en van het Festival van Aix-en-Provence, die gecreëerd werd in Aix in juli 2011. Het Engelse libretto komt uit een tekst van een toneelstuk van Joël Pommerat, Grâce à mes yeux, dat in première ging in 2003. Zowel de componist als de regisseur wagen zich hier voor de eerste keer aan opera. Joël Pommerat verzorgde zowel de realisatie van het libretto alsook de regie. Hij wordt bijgestaan door Eric Soyer voor de scenografie en het licht, en door Isabelle Deffin voor de kostuums. Joël Pommerat werkt momenteel aan een nieuwe opera samen met de Belgische componist Philippe Boesmans, een opdracht van de Munt voor 2014.

"Hoe mijn muziek gemaakt is? Ik zou zeggen van verschillende graden van intensiteit, bijvoorbeeld van extase tot vervoering. De basiselementen van mijn muziek zijn dezelfde als die van vele andere werken: gebaren, vormen en kleuren. Voor mij zijn gebaren intuïtief, zij vormen het belangrijkste idee; het zijn objecten die bestaan en die zich materialiseren door ze te projecteren op de essentie zelf van de klank. Het gebaar is de hoeksteen van het ritueel, van de beweging en van de dans. De vorm is voor mij de moeder van de tijd, zij wordt de spiegel van het bestaan, zij belichaamt de krachten en de wanorde van het alledaagse. Ik droom van een muziek die op een eigentijdse manier alle centra van het lichaam aanspreekt waardoor de mens zijn bestaan kan begrijpen."  Zo spreekt Oscar Bianchi over zijn muzikale taal. Zeker is dat de manier waarop hij muzikale texturen behandelt bijzonder origineel is, een absolute beheersing van het vak vereist en een doorgedreven gevoel voor het detail.

Deze Italiaans-Zwitserse componist volgde de cursussen compositie en koordirectie aan het conservatorium Giuseppe Verdi te Milaan, elektronische muziek te Milaan en Bologna en aan de academie te Modena. Hij vervolmaakte zijn opleiding aan het Ircam (2003-2004), tijdens talrijke masterclasses en residenties over heel de wereld zoals de Stockholm International Composition Course, de zomercursussen te Darmstadt, de Abdij van Royaumont, het Atlantic Center for the Arts in Florida. Zijn eerste werk Explosion, implosion, werd gecreëerd in 1999 in het Atlantic Center of the Arts in Florida. Onmiddellijk werd hij opgemerkt door de meest prestigieuze ensembles zoals het Klangforum Wien, l’Ensemble Modern, Ictus, Les Percussions de Strasbourg, het Nieuw Ensemble, de Neue Vocalsolisten Stuttgart, en L'Itineraire. In 2008 werkte hij mee aan het Internationale seminarie voor compositie van het Ensemble Modern en het jaar daarop met het Klangforum Wien aan de internationale academie 'Impuls' te Graz. Hetzelfde jaar wordt hij artiest in residentie bij de DAAD (Deutschen Akademischen Austauschdienst) te Berlijn en componist-onderzoeker bij het Ircam.

Tussen zijn recent werk vermelden we Vishudda Concerto gecreëerd door het Ensemble Modern in mei 2009, Nouvelle œuvre door David Grimal in 2010 en Ajna Concerto door l’Orchestre philharmonique de Radio France in september 2010. Naast zijn activiteit als componist is hij erg geïnteresseerd in hedendaagse kunst zoals de Biënnale voor Moderne en Hedendaagse kunst in het Italiaanse Porto Ercole, la Fondation Suisse-Pavillon Le Corbusier en ook in het onderwijs. Hij was professor en lid van de faculteit van de Universiteit te Columbia van 2005 tot 2009, waar hij momenteel aan een doctoraat in compositie werkt. Zijn werken worden uitgegeven bij les Editions Musicales Durand (Universal Music Publishing). Recente en toekomstige projecten van Oscar Bianchi zijn composities voor de New York Philharmonic, l'Orchestre Philharmonique de Radio France, de Neue Vocalsolisten Stuttgart en het Diotima string quartet.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Oscar Bianchi : Thanks to my eyes
Zondag 1 april 2012 om 15.00 u
(avant-première)
Dinsdag 3, donderdag 5, vrijdag 6, dinsdag 10 en woensdag 11 april 2012, telkens om 20.15 u
Théâtre National - Brussel

Emile Jacqueminlaan 111-115
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be en www.theatrenational.be

Oscar Bianchi : www.oscarbianchi.com, brahms.ircam.fr en youtube

15:30 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/03/2012

Performance Frederik Croene & Timo Van Luijk in PostX in Merelbeke

Frederik Croene & Timo van Luijk In de uitlopers van de winter komen Frederik Croene en Timo Van Luijk enkele dagen resideren in PostX in Merelbeke om een nieuwe plaatopname te realiseren in de pianotoren. Hun vorige uitgave 'Voile au Vent' werd internationaal geprezen omwille van een ongrijpbaar instrumentarium en feeërieke magie. Dit live-concert van het duo trakteert je op een reis naar de diepste, onontgonnen regionen van de geïmproviseerde muziek.

Klassiek pianist Frederik Croene en autodidact Timo van Luijk lijken op het eerste zicht elkaars tegenpolen: Croene kreeg een academische opleiding en voert naast het hedendaagse repertoire ook werk uit van Mozart, Beethoven en Schumann. Timo van Luijk (medeoprichter van het stilaan legendarische 'Noise Maker's Fifes') maakt onder de naam Af Ursin en als lid van het collectief Onde organische, intuïtieve muziek met gevonden objecten en afgedankte muziekinstrumenten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Performance Frederik Croene & Timo Van Luijk
Vrijdag 30 maart 2012 om 20.30 u
PostX - Merelbeke Flora

Van Goethemstraat 33
9820 Merelbeke

Frederik Croene : www.frederikcroene.com
Timo Van Luijk : www.lasciedoree.be

Elders op Oorgetuige :
Eric Thielemans, Frederik Croene & Timo van Luijk op de Gentse Feesten, 13/07/2009

Bekijk alvast dit fragment uit de performance van Frederik Croene & Timo Van Luijk in het Augustijnenklooster tijdens de Gentse Feesten 2009

11:44 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook