14/06/2012

12 x 12, a musical zodiac : subtiele cross-over voor melomanen op zoek naar nieuwe luisterervaringen

12 x 12, a musical zodiac Eindelijk is het zover: de nieuwe cd '12 x 12, a musical zodiac' ligt in de rekken. De versmelting van Stockhausen met middeleeuwse Ars Nova en Ars Subtilior die Het Collectief samen met Capilla Flamenca tot stand bracht, is een subtiele cross-over voor melomanen die op zoek zijn naar geheel nieuwe luisterervaringen. Misschien ben jij ook wel benieuwd hoe je eigen sterrenbeeld klinkt?

Na de geboorte van het 'mystieke' project 12x12, een muzikale zodiak, in 2007 en wegens een uitermate succesvolle reeks concerten sindsdien, is deze fusie bij uitstek nu op cd verschenen.

Al sinds eeuwen en tot vandaag, worden componisten in beslag genomen door het mysterieuze karakter van de kosmos. Het idee dat de orde in het universum door cijfers en muzikale harmonieën is bepaald, is een van de oudste mythen van de mensheid. Concepten van kosmische muziek, muziek der sferen, vind je terug in de mythologie, de wiskunde en de muziek van vele volkeren en culturen. Capilla Flamenca en kamermuziek-quintet Het Collectief gaan in dit project de uitdaging aan om de middeleeuwen met het hier-en-nu te verbinden: de Ars Nova van de veertiende eeuw met de hedendaagse muziek uit de "Tierkreis". Het is een verrassende mix van vocale en instrumentale muziek, een heen-en-weer weven van oude en nieuwe muziek. Een mystieke ervaring!

'12x12, A musical Zodiac' is een Klara-uitgave en is in de reguliere muziekhandel te verkrijgen.
Bestelnummer Et'cetera KTC 4042

Perscommentaren :

"Deze plaat heeft onbegrijpelijk lang op uitgave moeten wachten. Wat wil men eigenlijk méér dan twee van onze topensembles, behorend tot andere universums van stijl en inspiratie, die toch samen een programma maken zonder in cross-over te vervallen? Capilla Flamenca houdt zich in principe bezig met muziek van voor de barok. Het Collectief is modern gericht, met de Tweede Weense School als vertrekpunt. In dit programma laten ze Tierkreis , een cyclus uit 1975 van Karlheinz Stockhausen op basis van de dierenriem, becommentariëren en infiltreren door veertiende-eeuwse muziek uit de Ars Nova en Ars Subtilior. Lange artikels kun je besteden aan de details en spitsvondigheden van dit project, maar eens te meer en des te meer: het is eerst en vooral het volmaakte ambacht dat aan deze opname ontroert. "
(Rudy Tambuyser, Focus Knack, p.47 (09.05.2012)

"Tierkreis, de dierenriem volgens Karlheinz Stockhausen wordt gecombineerd met veertiende-eeuwse Ars Subtilior, die in grilligheid niet moet onderdoen. Het is een concertproductie, en vijf jaar later een geluidsdocument dat men gemakshalve onder het label Fusion zou kunnen onderbrengen. Maar de muziek van Stockhausen, enfant terrible van de laat twintigste-eeuwse avant-garde, wordt niet eenvoudigweg afgewisseld met veel vroegere muzikale reflecties op de twaalf tekens van de dierenriem. Het is een dialoog die kantelt van naadloos overvloeien tot bruuske contrasten. De stemmen van Capilla Flamenca verstrengelen met modern instrumentarium; elders maken leden van het Collectief inkervingen in de kronkelend lijnen van Johannes Cicionia....Fusion is een veel te banale term voor de bonte caleidoscoop die het Collectief en Capilla Flamenca realiseren. "
(Véronique Rubens, Staalkaart 15 mei-juli 2012, p. 84)

"De muzikanten gingen creatief aan de slag met de vrijheden die Stockhausen hen toestaat in Tierkreis. Het resultaat levert combinaties op die Stockhausen zelf allicht nooit had voorzien. Elk van Stockhausens twaalf tekens van de dierenriem wordt afgewisseld met veertiende-eeuwse arsnovamotetten door Capilla Flamenca. De afwisseling tussen oud en nieuw, waarbij de twee elkaar ook nog eens overlappen en beïnvloeden, geeft de cd een boeiende dynamiek. Misschien niet zo orthodox, maar het klinkt best wel spannend." (***)
Maarten Beirens, De Standaard, p.c19 (02.06.2012)

www.capilla.be en www.hetcollectief.be

Elders op Oorgetuige :
Capilla Flamenca en Het Collectief bezingen samen de kosmos en roepen de sterrenbeelden bij elkaar, 7/03/2012
Twee ensembles van eigen bodem vinden elkaar in muzikale dierenriem, 15/02/2009
Spraakmakende sterrenbeelden-crossover van Capilla Flamenca en Het Collectief, 22/01/2008
12 x 12 : buitengewone voorstelling rond de dierenriem, 2/11/2007

16:40 Gepost in CD, Muziek, Reviews | Permalink |  Facebook

Philip Glass, Symphony no. 9. Minimalistische operacomponist als symfonische maximalist

Philip Glass Philip Glass koos ooit voor Godard en Truffaut, in de  plaats van voor Boulez. Wat een geluk, want het is er aan te horen. Ontdek een symfonie van een uitgesproken operacomponist. Hoewel de symfonische muziek van Philip Glass lijkt op concertuitvoeringen van zijn minimalistische opera's, blijft zijn instrumentale, repetitieve taal fascineren. Dit is niet anders met zijn 9de symfonie, die onlangs uitgevoerd werd ter gelegenheid van  zijn 75ste verjaardag en nu op cd is verschenen. Time for change.

De negende symfonie van Philipe Glass was een opdracht van het Bruckner Orchester, van Carnegie Hall en van de  Los Angeles Philharmonic Assoc. De symfonie werd in première gespeeld op 1 januari 2012 in het Brucknerhaus in Linz. Dennis Russell Davies dirigeerde. De US Premiere was vervolgens op woensdag 31 januari, 2012, Glass' verjaardag, in Carnegie Hall. Daar dirigeerde Dennis Russell Davies het American Composers Orchestra. De West Coast Premiere was op 5 april jongstleden. Daar dirigeerde dan weer John Adams de Los Angeles Philharmonic. Op woensdag 31 januari werd ook “Lamentate” voor piano en orkest van Arvo Pärth uitgevoerd. De soliste was de japanse pianiste Maki Namekawa.  Glass en Davies vroegen zich nl. af, wat de combinatie van, en de  “distant, yet recognizable symbiosis” tussen, een  Joods-Amerikaanse Boeddhist en een Estlandse mysticus, zou geven?

De lijn van zijn 8ste symfonie zette Philip Glass verder in zijn negende symfonie. We horen er echo's in uit Schuberts “Onvoltooide”, de waardigheid van het adagio uit de 7de symfonie van Bruckner, Sibelius, en uit  Ravels Concerto pour la main gauche. De muziek kenmerkt zich door alle mogelijke Philip Glass klanken. Repetitief filigraanspel, ostinate ritmen, klassieke arpeggio's die afgewisseld worden met gebroken akkoorden, bestaande uit secunde- en tertsintervaliek, monolitisch koperwerk, verfijnd klokkenspel met houtblazers, neo-klassiek, zingend allegro à la Rossini en Johann Christian Bach. Kortom, de  consonante taal van het minimalisme met zijn vele paralelle en  bedekte kwinten, uitgesproken Philip Glass. Glass bundelt krachten (soms klinkt het bijna als de splitsing van aardse, tectonische platen), en combineert daarvoor een contrabastrombone, een basklarinet, een contrafagot en een tuba, met piano en harp. Daarnaast schrijft  Glass zwaar tot verfijnd slagwerk voor.

In Movement II van deze symfonie beluisteren we het introspectieve aspect van het Joods-Amerikaans pragmatisme à la James, Peirce en Dewey. De moreel-religieuze variant die metafysische opvattingen en religieuze leerstellingen bevestigd ziet in het dagelijks leven van theoretisch en moreel overwogen handelingen en ideeën, maar die gericht zijn op actie en verandering. Dit laatste wordt verklankt in de Movements I en III. Machtige canyon-natuurevocaties wisselen af met de verklanking van het gesublimeerde eenzaamheidsgevoel bij het bewonderen van de nachtelijke skyline van New York (solotrompet in Movement III). Epiek gaat bij Philip Glass hand in hand met tijdelijke, vluchtige momenten van verrukking en vervoering. Grote mensenmassa's lossen op in menselijke gevoelsindividualiteit. Galoperende paarden ontvluchten de razernij van de waanzinnige consumptiemaatschappij en steigeren bij het aanschouwen en bewonderen van het opkomend zonlicht in de canyon. Kolkende watermassa's verdampen in helder water dat het rustig beschouwende weerspiegelt. Dit is muziek die u moet ondergaan en die u meeneemt naar het onbegrensde van de horizon. Dit is muziek vol kleur, vol oogverblindend licht, heel hoog, nog hoger en heel, heel ver weg.

Glass Symphony No. 9 - Bruckner Orchester Linz o.l.v. Dennis Russell Davies -CD-2012 - Orange Mountain Music

Michel Dutrieue, 31/05/12

Lees de volledige recensie op www.klassiek-centraal.be

11:10 Gepost in CD, Muziek, Reviews | Permalink |  Facebook

13/06/2012

KLANKSON 2 tast ruimte af tussen geluidsoverlast en auditieve schoonheid

KLANKSON II Vlijmscherp maar onversneden sluit Les Ateliers Claus het seizoen af. Allereerst met het geluidskunstenfestival KLANKSON II, met o.a. Oval, Aifoon, Toma Gouband, Duane Pitre, Peter Keene... Wie wil ontdekken riskeert overstelpt te worden: geluidskamers, sonore sculpturen, concerten, hi tech sound design, biechtende robots, een écht klanktapijt, auditieve interventies... En op maat van de kleinsten in het park van Vorst is er Klankson for Kids met Aifoon & Katerina Undo en natuurlijk een hele hoop ijsjes.

Soundrooms

Aifoon : Sound Labyrinth
Aifoon is een educatieve kunstorganisatie die op een actieve manier stilte onderzoekt. Via geluidsobservatie en geluidsopname wordt er op een poëtische manier uitdrukking gegeven aan ideeën en verhalen. Spannende geluidscollages, verbazende klanksculpturen, fascinerende doe-het-zelf geluidsexperimenten, ... telkens staat de beleving centraal en zijn de audiovisuele media de tools. Voor KLANKSON ontwikkelt Aifoon een labyrint waar je geluid volop kan gaan ontdekken; ook via beelden of op de tast maar vooral met de oren: akoestische laptops, akoestische filters, een multitouch synth ontworpen door Floris Vanhoof, een pick up coil tafel,.. een echte ear-opener!
www.aifoon.org

Duane Pitre : Feel Free
Duane Pitre is een Amerikaanse avant-garde componist, skateboarder (!) en geluidskunstenaar. Zijn werkt focust zich voornamelijk op de spanningsvelden tussen elektronische klank en akoestische instrumenten, en tussen chaos & discipline. Pitre maakt regelmatig gebruik van alternatieve toonclusters, waardoor hij microtonaliteit en ongebruikelijke harmonische intervallen kan gaan verkennen. Hij bracht zonet Feel Free uit op Important Records, een stuk dat kakofonie ombuigt in een organisch ontvouwen van tonen, geluidsrafels en spookmelodieën die getuigen van een immens bescheiden schoonheid. Brainwashed suggereerde dat Feel Free wellicht een van de weinige is die tot het einde der tijden herhaald kan worden zonder dat het begint te vervelen. In les ateliers claus brengt Duane Pitre voor het eerst een installatie/performance versie van Feel Free waarmee hij opnieuw een traditionele tegenstelling ondergraaft.
www.duanepitre.com 

Toma Gouband & Mathieu Calleja : c Y m B o w s
Sinds 10 jaar kruisen de wegen van Toma Gouband & Mathieu Calleja zich regelmatig, deze 2 verlichte muzikanten smelten melodieën, textuur & energie in een diepere resonantie. Ze fabriceren een uitgebreid klankenpalet waarbinnen ze hun eigen frequenties en vibraties kunnen opzoeken, zonder de verbinding met elkaar te verliezen. Dankzij Cymbows - cimbalen & kleipotten bespeeld met strijkstokken - zijn ze in staat om zichzelf te vergeten en de muziek autonoom te laten ontvouwen, wankel als een pasgeboren hert, maar stilletjes aan sterker en gracieuzer. Het moment dat alles in elkaar glijdt - en een perfecte balans wordt bereikt opent zich het oog van de Cymbow, tijdloos, aanwezig, vloeiend en vormend tot een beeldhouwwerk van geluid, vervormend, … en plotseling onherroepelijk verdwenen.
par4chemins.com/cymbows.html 

Roberta Gigante
In Roberta Gigante's onderzoek staat de relatie tussen de publieke ruimte, beeld en geluid centraal. Zij is geïnteresseerd in plaatsten die karakteristiek zijn voor een sociaal ambigue identiteit - waar een kunstwerk tussen geweefd kan worden, als een ontmoeting tussen identiteiten. Na haar eerste stappen in theater en kunst, ontwikkelde ze een liefde voor geluid en geluidskunst. Gecombineerd met haar onderzoek in de publieke ruimte, gaat ze na hoe kunst onze realiteit kan veranderen door het versterken van geluiden uit het dagelijkse leven.

Peter Keene
Het werk van Peter Keene is in een constante flux. Hij experimenteert, bouwt, breekt af, herbouwt, vernieuwt en recycleert als een soort ‘mad professor'. Zijn universum reist tussen de grenzen van de wetenschap, hedendaagse muziek en kunst. Al 4 decennia speelt hij met elektronische geluiden, beginnend met ‘prepared' televisietoestellen en radio's, platenspelers, circuits van oude analoge synthesizers, bizarre leger technologieën, versterkers en cassettespelers. Zijn werken lijken tot leven te komen en hebben iets menselijks - bijvoorbeeld door pootjes onder zijn audiosculpturen te zetten. Na een eerdere samenwerking, breien we daar nu graag vervolg aan met een nieuwe selectie machines waaronder biechtende robots en een beeld/geluid synthesizer die reageert op beweging. 

Soundhappenings

Oval
De ondertussen legendarische eerste platen van Markus Popp zorgden voor een echte schokgolf binnen de elektronische scene in de late jaren '90. Hij introduceerde een nieuwe esthetica van geluid door te spelen met het plezante irritante en dromerige drammerigheid. Markus Popp was een pioneer van de glitch & clicks 'n cuts muziek, die tot op vandaag nog steeds zeer aanwezig is in het muzikale landschap. Na een lange pauze keerde Oval terug in 2010 met een nieuwe hyperreële sound, alweer een fascinerende stap richting de muziek van morgen. Digitaal handwerk met polyritmische frasen, bruisende structuren en hypergedetailleerde resonanties. De afgelopen jaren ontwierp Oval ook zijn eigen sound design software, Ovalprocess, alsook ging hij verscheidene collaboraties aan met oa. Björk, Jim O'Rourke & Ryuichi Sakamoto.
markuspopp.me

Dj Sniff
Takuro Mizuta Lippit's - ofte dj snif - oeuvre bestaat uit een unieke manier van werken die DJ'en, instrument design en improvisatie combineert. Hij is geobsedeerd in hoe een gedeeld muzikaal geheugen, vertegenwoordigd door een archief aan vinyl, gecombineerd kan worden met het "nu" tot een nieuwe conische realiteit. Dit leidde ertoe om nieuwe instrumenten te ontwikkelen - van customized hardware tot max/msp patches - zodat hij op een intuïtieve manier ons collectief verleden kan aanboren om nieuwe klanklandschappen te creëren. Lippit is sterk verbonden aan STEIM, zowel met het onderzoekslabo als de artistiek curator. Hij werkte samen met muziekinnovators en jazzlegendes zoals Evan Parker, Otomo Yoshihide, David Toop, C. Spencer Yeh, …
www.djsniff.com

Jean D.L. & Pauwel De Buck
Voor de tweede keer organiseert de Brusselse kunstenwerkplaats Bains Connective het ResSounds Lab, een residentieproject rond muziek en geluid. Voor deze editie nodigde BC video artiest en muzikant Jean D.L. uit, die op zijn beurt geluidsartiest Pauwel De Buck inviteerde, voor een gezamenlijke 14-daagse onderzoeks- en praktijkresidentie in de BC studio's. Tijdens Klankson II improviseren beide artiesten voor het eerst samen voor een publiek in een intimistisch concert van geluidslagen en field recordings. Als muzikant ontwikkelt Jean D.L. een universum dat tegelijkertijd intimistisch en noisy is met broeierige mistbanken van geluid als gevolg. Pauwel De Buck is een geluidskunstenaar die leeft en werkt in Gent. Hij maakt gebruik van stedelijke field recordings in combinatie met elektronica om zo tot abstracte geluidscollages te komen alsook plaatsgebonden klanklandschappen.
www.jeandl.net - pauweldebuck.blogspot.com

Mueros
Ondanks hun thuisbasis nog maar sinds kort te Brussel is, probeert Mueros al sinds 2005 uitdrukking te geven aan het onontcijferbare door geluid, textuur, tekst and improvisatie. Door op een doordachte manier hun invloeden te assimileren en de traditionele muziekterminologie te vermijden, oscilleren ze tussen een spectrum van geluid, toeval, songs, minimalisme en de onvermijdbare culturele zooi genaamd “rock”. Deze keer bestaat Mueros uit Matthieu Vergez & Chris Farmer en wijden ze zich volledig aan de poëtische resonanties van materie: glas, metaal, water in dialoog met gekromde melodieën en borrelende drones. www.mueros.org

Delphine Auby : Écrivez Je Crierai
Delphine Auby is de moderne versie van de stadsomroeper. Ze onderzoekt een buurt of thema door mensen brieven te laten schrijven, waarbij ze die later vervreemd van de oorspronkelijke auteur door ze met haast ontploffende longen weer uit te brullen. Deze keer zal ze brieven verklanken, die o.a. geschreven werden door de prostituées uit de wijk in Sint Joost.
ecrivezjecrierai.unventdunord.be

Tijd en plaats van het gebeuren :

KLANKSON 2
Zaterdag 16 juni 2012 vanaf 14.00 u
Les Ateliers Claus - Brussel
Brabantstraat 23a
1210 Brussel

Meer info : www.lesateliersclaus.com

11:31 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

11/06/2012

Leiebocht : muzikale midzomerzonnewende op en rond de Leie

Joachim Brackx Leiebocht is een muzikaal midzomer zonnewende-ritueel voor koperblazers en stem. Het speelt zich af op en rond de meanders van een oude afgesloten Leie-arm op het grondgebied Astene.

Het Leielandschap is van een uitzonderlijke evocatieve schoonheid die hele generaties kunstenaars inspireerde. Nabla wil met deze productie hulde brengen aan de pracht van dit landschap op het symbolische hoogtepunt van het zonnejaar. Dankzij de samenwerking met de familie Vergote-Soetaert wordt een uniek en nooit eerder voor het publiek opengesteld stuk van een oude leiearm ontsloten voor het publiek.

Joachim Brackx (1975) studeerde compositie aan het Conservatorium van Gent met Godfried-Willem Raes als mentor. Hij was gastdocent compositie aan dat zelfde Conservatorium van 1998, jaar van het behalen van zijn Meestergraad, tot 2003. Hij bekleedde ook de junior leerstoel nieuwe muziek aan de K.U.Leuven en was lange tijd aan de slag bij Klara als muzieksamensteller. Als zanger concerteerde hij zowat overal ter wereld met ensembles als Currende (E. Van Nevel), Collegium Vocale (P. Herreweghe) en Anima Eterna (J. van Immerseel).

In 2007 koos hij ervoor om voltijds componist te zijn. De opdrachten van diverse ensembles, instellingen en productiehuizen kregen een duidelijke focus op vocale muziek. Zijn recente zoektocht naar expressie en de drang om met andere creatieve geesten uit verschillende disciplines samen te werken brachten hem in de wereld van muziektheater, opera, hedendaagse dans en performance art.

Op dit moment is Joachim componist in residentie bij Muziektheater Transparant, met als voorlopig hoogtepunt de creatie van z'n eerste kameropera "Die Entführung aus dem Paradies" op tekst van Oscar van den Boogaard in juni 2009. Na een tweede kameropera "La mort au bal masqué" op tekst van Xavier Tricot in opdracht van Vrijstaat O., vond hij de tijd rijp om zijn eigenzinnige visie op muziektheater te onderzoeken en uit te werken in een eigen artistiek laboratorium. Dit jonge productiehuis kreeg de naam Nabla.

Leiebocht is een locatieproject in samenwerking met de Gemeente Deinze, de Muziekacademie van Deinze, de familie Vergote-Soetaert en Muziekcentrum De Bijloke Gent

Tijd en plaats van het gebeuren :

Nabla | Joachim Brackx : Leiebocht
Zaterdag 16 juni 2012 om 20.30 u
Leiebocht Astene
Kleine Pontstraat 3
9800 Deinze-Astene

Meer info : www.debijloke.be en nabla-muziektheater.be

Extra :
Joachim Brackx : www.brackx.info, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Requiem voor goden : mysterieus muziekritueel van Joachim Brackx, 19/05/2012

16:19 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

TrioFenix brengt 20ste-eeuwse strijktrio's uit Rusland in Vucht

Alfred Schnittke Het in 2006 opgerichte TrioFenix plaatst al enkele jaren het magnifieke genre van het strijktrio opnieuw op de kaart. Violiste Shirly Laub, altviolist Tony Nys en cellist Karel Steylaerts zijn drie begenadigde musici, die hun sporen respectievelijk verdienen en/of verdienden bij Oxalys, Quatuor Danel en Tröndlin Trio. TrioFenix voert niet enkel de meesterwerken in het genre uit, maar wil ook het minder bekende werk aan de vergetelheid onttrekken. Dat doet het in ieder geval met dit puur Russische programma met 20ste-eeuwse werken van Alfred Schnittke (1934-1998), Sergei Taneyev (1856-1915) en Mieczyslaw Weinberg (1919-1996).

Alfred Schnittke (foto) schreef zijn Strijktrio in 1985, de tijd waarin de eerste symptomen van de kanker waaraan hij uiteindelijk zou overlijden zich openbaarden. Het werk is (ter ere van de 100ste verjaardag van Alban Berg) is gebouwd rond het herkenbare 'happy birthday'-thema, maar dan ietwat ontwricht zodat - zoals het een postuum verjaardagslied betaamt - het anders zo vrolijke melodietje een snijdende weerklank krijgt. De dynamiek waarmee Schnittke zijn ideeën op elkaar laat volgen, levert zo een ijl tempo dat de luisteraar in trance heen en weer geslingerd wordt tussen alle gemoedstoestanden die in het werk de revue passeren.

Michael Oliver over Schnittkes Strijktrio in Gramophone Magazine : "The String Trio is a fascinating piece. It is a most ingenious expansion or redefinition of sonata form. There is much poignancy and anxiety in the piece and some Shostakovich-like fury and despair, with the melody eerily rising above the drama. It is a passionate, at times anguished piece, and a strangely moving one." (*)

Programma :

  • A. Schnittke, Strijktrio (1985)
  • S. Taneyev, Trio Op. 31
  • M. Weinberg, Trio Op. 48 (1950)

Tijd en plaats vzn het gebeuren :

TrioFenix : Schnittke, Taneyev, Weinberg
Donderdag 14 juni 2012 om 20.15 u
Sint-Remigiuskerk Vucht

Dorpsstraat
3630 Vucht-Maasmechelen

Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.triofenix.be

Extra :
Alfred Schnittke : www.schnittke.de, www.schirmer.com (*), www.boosey.com en youtube
Alfred Schnittke (1934 - 1998): Meer dan een polystilistisch kameleon, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Review Schönberg, Webern and Schnittke door Goeyvaerts String Trio, Hildegart Maertens op Kwadratuur.be, 19/06/2010
Review Schönberg, Webern & Schnittke - String Trios - Goeyvaerts String Trio, Jan Luijsterburg op www.hifi.nl, 1/09/2010
Mieczyslaw Weinberg op en.wikipedia.org, www.music-weinberg.net en youtube

Elders op Oorgetuige :
Goeyvaerts Strijktrio brengt werk van Kanchelli en Schnittke in Vucht en Willebroek, 14/11/2011
Danel Kwartet speelt Haydn, Weinberg en Beethoven in het Brusselse Conservatorium, 4/12/2009

15:26 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Trio ROT met licht modernistisch programma in Logos

Trio ROT Trio ROT - Felicia Meric op cello, Keiko Nakayama op piano en Gillian Lampater op fluit - komt uit Duitsland en heeft zijn groepsnaam niet gestolen. Ze brengen hedendaags klassiek werk met een timbralistische toets en door al hun optredens zit - letterlijk - een rode draad verweven. Bij Logos presenteren ze 'Von nah und fern', een programma met werk van Olivier Messiaen, Toru Takemitsu en André Jolivet.

Wie naar de website van het Duitse Trio ROT surft, krijgt eerst en vooral volgend vragenlijstje voorgeschoteld :

Kann man die Farbe rot hören?
In welcher Farbe klopft unser Herz?
Welche Farbe hat die Liebe?
Welche Farbe atmet Leidenschaft, welche Verzweiflung?

Gemakshalve geven ze ons zelf maar het antwoord: Die Oper des Lebens spiegelt sich in der Farbe rot ... Trio ROT is een klassiek geschoold trio dat door al hun optredens letterlijk een rode draad weeft. Doorgaans vertolken ze een breed repertoire dat gaat van volbloed romantiek over impressionisme en uitmondt in (licht) modernisme. Von nah und fern, hun nieuwste programma, wordt er een waarin lang vergeten emoties bij de luisteraar worden opgeroepen en waarin So viele Farben wie Gefühle, so viele Schwingungen (usw) een niet geringe rol spelen. Jazeker, de poëzie is nooit ver weg bij die Duitsers. Hoewel, ... Duitsers?

De celliste van de groep, Felicia Meric, is van slavische afkomst maar groeide op in Australië. Reeds op 7-jarige leeftijd begint ze piano te studeren en schopt het in de loop der jaren zelfs tot soliste bij het Sydney Youth Orchestra. Maar eind jaren '90 volgt de ommekeer van zodra ze voor cello kiest en haar opleiding begint aan het conservatorium van Sydney bij Georg Pedersen. Niet lang daarna verkast ze naar Europa en vervolmaakt zich in Düsseldorf bij Johannes Goritzki. Ze is vast lid bij het Elysium Quartett, Quartett Melange en Ensemble Tra i Tempi.

Keiko Nakayama komt uit Japan maar kon eveneens de Teutoonse lokroep niet weerstaan. Die lokroep voerde haar naar Essen, waar ze aan de Folkwang-Hochschule het hoger diploma piano behaalde bij prof. Wambach. Vandaag de dag is ze aan diezelfde instelling koorrepetitor en hoofddocent piano en sleepte ze reeds enkele prijzen in de wacht. In de periode 2010-2011 was ze solist bij het Beethoven Orchester in Bonn.

Gillian Lampater is geboren in Ulm en studeerde aan de Musikhochschule van Trossingen en later in Keulen en Essen. Van de drie leden legt zij zich het meest aktief toe op hedendaags klassiek, en ging daarvoor samenwerkingen aan met componisten als Georges Aperghis, Roderik de Man en Karlheinz Stockhausen. Ze speelt bij verscheidene orkesten (Symphonieorchester Münster, Neuen Philharmonie Westfalen, Staatsorchester Kassel, musikFabrik en Ensemble Resonanz) en is een veelgevraagd, geëngageerd pedagoge.

Olivier Messiaen zal van alle componisten veruit het sterkst met vogelgezang geassocieerd worden. De man was amateur-ornitoloog en baseerde een deel van zijn oeuvre op de muzikale patronen die hij in vogelgezang waarnam en stelselmatig noteerde. Van hem horen we 'Le Merle Noir' (1952), een opgelegd werk voor fluitisten in het Parijse conservatorium.

De Welshe componiste Hilary Tann schreef in 2004 haar 'Gardens of Anna Maria Luisa de Medici' in opdracht van fluitiste Christiane Meininger. Het werk is vrij beeldend, een beetje programmatisch en handelt over A.M.L. de Medici's fascinatie met tuinen, bloeiwijzen van tulpen en allerlei aanverwante poëtische beslommeringen.

Programma :

  • Olivier Messiaen, Le Merle Noir (1952)
  • Andre Jolivet, Ascèses voor altfluit solo (1967)
  • Hilary Tann, Gardens of Anna Maria Luisa de Medici
  • Toru Takemitsu, Between Tides (1993)
  • Toru Takemitsu, Air voor fluit solo (1995)
  • Markus Aust, voor fluit, piano, cello en electronics (2012)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Trio ROT : Von nah und fern
Donderdag 14 juni 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.triorot.de

Extra :

Olivier Messiaen www.oliviermessiaen.org, brahms.ircam.fr en youtube
Olivier Messiaen (1908 - 1992): Exotische volgelkenner, op www.musicalifeiten.nl
André Jolivet op www.jolivet.asso.fr, brahms.ircam.fr, www.boosey.com en youtube
Hilary Tann : hilarytann.com en youtube
Toru Takemitsu op en.wikipedia.org, www.themodernword.com en youtube
Markus Aust : www.markusaust.de en youtube

Elders op Oorgetuige :
L'Esprit Messiaen : 100 jaar Olivier Messiaen in deSingel, 28/11/2008
De muzikale taal van Olivier Messiaen, 5/03/2008
Colloquium : De Messiaen Generatie, 4/03/2008
Olivier Messiaen en de christelijke inspiratie, 4/03/2008
Olivier Messiaen : een leven gewijd aan het onderzoeken van ritmiek, kleur en ornithologie, helemaal in het teken van het katholieke geloof, 2/03/2008

Beluister alvast Olivier Messiaens Le Merle Noir



het eerste deel uit Hilary Tanns Gardens of Anna Maria Luisa de Medici



en Toru Takemitsu's Air voor fluit solo

11:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

04/06/2012

Red Stichting Logos! Teken de petitie

Logos robotorkest Sinds 1968 biedt Stichting Logos Vlaamse en internationale artiesten een podium voor hedendaagse muziek en geluidskunst. In het eigen atelier bouwen Logos-kunstenaars en gasten vernieuwende instrumenten en worden nieuwe technologieën ontwikkeld. Het huisorkest Mens & Machine herbergt meer dan 50 muziekautomaten en is uniek in de wereld.

Net als vele andere kunstorganisaties vernam Stichting Logos vrijdagavond dat zij vanaf 2013 uit de boot valt en het voortaan met een jaarlijkse dotatie van 0 euro moet rooien. Nochtans kreeg Logos tweemaal een positief advies, zowel voor de artistieke als de zakelijke werking.

Zaterdagnacht startte Logos een online petitie, gericht aan de minister van cultuur Joke Schauvliege. In minder dan 48 uur tekenden meer dan 500 mensen. Concertgangers uiten hun verontwaardiging. Talrijke muzikanten en componisten uit binnen- en buitenland benadrukken de rol die Logos speelde in de uitbouw van hun internationale carrière. Ook artistieke leiders en academici betuigen hun steun en beklemtonen de unieke positie die Logos inneemt.

Serge Verstockt (België): “Alles wat maar iets van betekenis is geweest voor de hedendaagse muziek is er gepasseerd.

Charles Morrow (Verenigde Staten en Finland): “Reducing their funding hurts Belgium and the international community that has come to know Belgium via Logos dissemination of ideas-image and investment.”

Nico Couck (België): “Among many other wonderful things, the Logos Foundation is a great platform to help out young musicians present their work in the field of contemporary arts.”

Bob Gilmore (UK): “Withdrawing funding would be a terrible mistake and a blow to one of the most admirable cultural treasures in the country.”

Ge Huismans (Nederland): “Vlaanderen heeft ook nood aan meer experimentele klanken! En zeker aan organisaties die daarbij al decennia voorop lopen.”

Dr Federico Reuben (UK): “The logos foundation is an important international centre for music research and innovation. Cutting its funding would be detrimental to the international music research community.”

Marek Choloniewski (Polen): “Logos Foundation is one of the most important centers of modern art worldwide. It has to be supported in a most extend range.”

Stefan Prins (België): “Logos is een internationale aantrekkingspool, een ijkpunt, een van de weinige plekken waar niet gesubsidieerde/kleine/experimentele musici nog hun ei kunnen leggen in Vlaanderen, dat verder grotendeels gedomineerd wordt door enkele grote spelers die met het grootste deel van het subsidiebudget gaan lopen.”

Cathy van Eck (Zwitserland): “Niet alleen een werkplaats vol met experimenteermogelijkheden voor musici en componisten, maar ook een zeer rijk concertprogramma, dat onmisbaar is in Vlaanderen.”

Warren Burt (Australië): By all means, they should be funded, and funded well, for the important work they are doing.”

Meer info : www.logosfoundation.org

20:02 Gepost in Actualiteit, Muziek | Permalink |  Facebook

Belgische première recent ontdekt pianowerk Federico Mompou in Leut

Marcel Worms De Nederlandse pianist Marcel Worms (foto) vertolkt tijdens zijn recital in de Sint-Pieterskerk in Leut recent ontdekt pianowerk van de Spaanse componist Federico Mompou, een componist met wiens oeuvre hij zich al vele jaren bezighoudt.

In 1987 overleed Mompou in Barcelona. Zijn weduwe, de pianiste Carmen Bravo, bleef tot haar dood in 2007 in het echtelijke huis wonen. Na haar overlijden in april 2007 werden bij het opruimen van de woning in 2008 drie mappen gevonden met tientallen onbekende werken van haar echtgenoot. Op de Bibliotheca Nacional de Catalunya kwam gelijktijdig een aantal composities boven water, die Carmen Bravo daar in 1997 in bewaring had gegeven. In juli 2009 stelde de Fundación Mompou - beheerder van de muzikale nalatenschap van de componist - al deze partituren aan Worms ter beschikking. In november 2009 voerde de pianist een deel van deze stukken uit in Amsterdam en in diezelfde maand verscheen op het label Zefir Records een cd met het ongepubliceerde pianowerk van Mompou. Het is de eerste opname die van dit pas ontdekte werk is gemaakt. Eerder bracht Worms al twee cd's met muziek van Mompou uit.

Het gaat om rond de tachtig teruggevonden werken, inclusief de onvoltooide. Van sommige stukken bestaan twee of drie versies, verscheidene werken zijn later - soms enigszins herzien -gepubliceerd onder een andere titel. In veruit de meeste gevallen gaat het echter om geheel zelfstandige stukken. Het overgrote deel betreft muziek voor pianosolo.

De pianowerken dateren voornamelijk uit Mompou's vroegste periode als componist, tussen 1910 en 1920. Ze tonen aan dat Mompou zijn stijl in een verrassend vroeg stadium vond. Zelfs de allereerste werken dragen al een heel persoonlijke stempel.

Het relatief kleine oeuvre van de componist is door deze vondst op slag aanzienlijk uitgebreid. De cd kreeg prima recensies in Nederland, in het NRC, het Parool en het tijdschrift Luister. Klara besteedde eveneens aandacht aan de nieuwe cd in het programma 'Brede Opklaringen'. Het concert te Leut is de Belgische première van deze prachtige muziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Marcel Worms : Mompou
Vrijdag 8 juni 2012 om 20.15 u
Sint-Pieterskerk Leut

3630 Leut-Mmaasmechelen

Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.marcelworms.com

Extra :
Federico Mompou op nl.wikipedia.org, pianosociety.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Marcel Worms speelt Mompou, 11/10/2007

Bekijk alvast 'Secreto' van Mompou, gespeeld door Marcel Worms

13:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Slagwerkduo Enrico Malatesta & Christian Wolfarth in Logos

Christian Wolfarth Het slagwerkduo Wolfarth-Malatesta bestaat sedert 2009 en legt zich voornamelijk toe op de omvangrijke canon van het 20ste-eeuwse slagwerkrepertoire. De Zwitser Christian Wolfarth en zijn Italiaanse spitsbroeder Enrico Malatesta oefenen hun vak echter het liefst in alle discretie uit. Er is geen BOEM! PAUKENSLAG!-achtige aanpak, laat staan sprake van elektronische versterking. Hun optredens zijn ambachtelijk in die zin dat louter het spel van vingertoppen, knokkels en handpalmen volstaat om hun verhaal mee te vertellen.

Strictly acoustic stuff dus, waarmee ze subtiel alle denkbare timbres, resonanties, ghost sounds, scratches, etc. uit hun instrumentarium tevoorschijn toveren. Vandaar dat dit misschien wel een beetje een antipercussiekoncert kan worden, dat naast klank vooral ruimte laat voor stilte, aleatoriek en een grote aandacht voor sonore afwerking. Hun eerste samenwerkingen resulteerden in het gelauwerde debuutalbum 'Mirrors', in 2010 verschenen bij Presto Records.

Christian Wolfarth (1960) studeerde slagwerk aan het conservatorium van Luzern bij Billy Brooks en Pierre Favre en compositie bij Siegfried Kutterer. Een zwak voor (free-) jazz en geïmproviseerde muziek leidden hem naar samenwerkingen met John Butcher, Axel Dörner, Malcolm Goldstein, Barry Guy, Jason Kahn, Annette Krebs, Andrea Neumann, Evan Parker, Michael Vorfeld en The London Improvisers Orchestra. Sedert 1991 speelt hij op toernee veelvuldig soloconcerten, voornamelijk in Europa.

Zijn jonge Italiaanse collega Enrico Malatesta (1985) kreeg zijn opleiding aan het conservatorium 'Bruno Maderna' in Cesana en specialiseerde zich daar voornamelijk in het oeuvre van Stockhausen, Cage, Feldman en de graphic scores van Earle Brown. Hij heeft een voorliefde voor gestreken cymbalen, iets waar hij toch behoorlijk virtuoos in is. Hij geeft les aan verschillende conservatoria, werkt samen met visuele artiesten, choreografen en cineasten en is tevens oprichter van het percussie-ensemble Glueck. Hij werkte in die hoedanigheid al samen met Robin Hayward, Philip Corner, Burkhard Beins, Eugene Chadbourne en Vinko Globokar, allemaal oude Logos-bekenden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Enrico Malatesta & Christian Wolfarth
Donderdag 7 juni 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en yoursadness.blogspot.be

Extra :
Enrico Malatesta en Christian Wolfarth op youtube

Bekijk alvast deze solo van Enrico Malatesta



en van Christian Wolfarth

12:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Feest van dans en muziek met Marc Vanrunxt en elektrisch gitaarkwartet Zwerm in Monty

Marc Vanrunxt In het voorjaar van 2012 werd je in Monty één keer per maand, telkens op een maandagavond, ondergedompeld in de manier van werken en denken van Marc Vanrunxt. Zes unieke avonden wierpen een perspectief op het werk van deze Antwerpse choreograaf die zich al meer dan twintig jaar laat gelden in het hedendaagse danslandschap. Hij blikte terug op zijn werk, stond stil en keek vooruit. Máár Vanrunxt zou Vanrunxt niet zijn mocht ook dit project geen 'twist' krijgen. Als sluitstuk van Marc@Monday staat er een groot feest van dans en muziek op stapel. Choreograaf Marc Vanrunxt nodigt het elektrisch gitaarkwartet Zwerm uit om in confrontatie te gaan met vijf dansers/choreografen: Salva Sanchis, Georgia Vardarou, Etienne Guilloteau, Jan Martens en Igor Shyshko. Beeldend kunstenaar Koenraad Dedobbeleer zorgt voor een interventie. Deze avond staat in het teken van de instant-choreografie met als motto: 'Anger is an Energy'.

Zwerm werd in 2007 opgericht door Johannes Westendorp, Bruno Nelissen, Matthias Koole en Toon Callier. Het ensemble ontstond vanuit een gezamenlijke interesse voor nieuwe muziek: gecomponeerd, geïmproviseerd, experimenteel en performatief. Zwerm legt verbanden, plundert tradities en navigeert tussen de veelheid van stijlen, opvattingen en podia die de muziek van vandaag kenmerkt. Van 2008 tot 2011 werd Zwerm gesteund door Champ d'Action, productiehuis voor nieuwe muziek en geregeld partner in het werk van Vanrunxt.  Voor deze feesteditie van Marc@Monday speelt ZWERM muziek van de Engelse multi-instrumentalist en componist Fred Frith. Hij wordt beschouwd als één van de belangrijkste musici in de hedendaagse experimentele muziek en beweegt zich al meer dan dertig jaar in het grensgebied van rock en nieuwe muziek.

Fred Frith (1949) is een Engels multi-instrumentalist en componist en wordt beschouwd als een van de belangrijkste musici in de hedendaagse experimentele muziek. Hij werd geboren in een zeer muzikale familie en begon op vijfjarige leeftijd viool te spelen. Later kwamen daar piano en gitaar bij. In 1968 ging hij naar Cambridge, waar hij Engelse literatuur studeerde.
Eind 1979 vertrok Frith naar New York, waar hij zich stortte op de lokale avantgarde-scene en in de veertien jaar dat hij er woonde optrad met talloze muzikanten. Hij speelde er met onder meer Bob Ostertag, Tom Cora, Ikue Mori, the Residents en Bill Laswell, maar zijn bekendste 'lidmaatschap' zal wel dat van John Zorn's Naked City zijn.
De laatste jaren componeert hij ook gewoon hedendaags klassieke muziek voor dans- en filmprodukties en dat heeft op zijn beurt weer geleid tot projecten met Ensemble Modern, Arditti Quartet, Chris Brown en Evelyn Glennie. Eind jaren tachtig richtte hij zijn eigen Fred Frith Guitar Quartet op met de gitaristen René Lussier, Nick Didkovsky en Mark Stewart. Door al deze produktiviteit is de man inmiddels op een slordige 400 platen te horen. In mei 2008 kreeg hij voor zijn werk in de experimentele muziek de Demetrio Stratos Prize.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Marc@Monday #6 : Marc Vanrunxt & Zwerm
Maandag 4 juni 2012 om 20.30 u
Monty - Antwerpen

Montignystraat 3
2018 Antwerpen

Meer info : www.monty.be, www.kunst-werk.be en www.zwerm.be

Extra :
Fred Frith : www.fredfrith.com en youtube

12:11 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook