17/12/2012

Concerto : onnavolgbare stemimprovisatie van Ivo Dimchev in de Kaaistudio's

Ivo Dimchev Met Concerto zorgt Ivo Dimchev voor een late night performance: een onnavolgbare stemimprovisatie in de vorm van een concert. Dimchev speelde Concerto voor het eerst in 2007 tijdens het Balkan Dance Platform in Athene. Sindsdien deelde hij het podium met verschillende muzikanten in theaters en clubs over heel Europa.

Ivo Dimchev (1976) is een van de meest opmerkelijke performers van de hedendaagse internationale podiumkunstenscène. Zijn werk is een compromisloze mix van performancekunst, dans, theater en muziek. Als allround kunstenaar doorbreekt hij zowel genres als taboes. Dimchev maakte zijn eerste voorstellingen in Sofia. In 2008 trok hij naar Amsterdam om er te gaan studeren aan DasArts. Daar creëerde hij o.m. de solo Som Faves. In totaal maakte hij al meer dan dertig performances, waarmee hij overal ter wereld optrad en lof oogstte, bij zowel critici als publiek. Sinds enkele jaren woont Ivo Dimchev in Brussel. Hij was de voorbije seizoenen in het Kaaitheater te gast met We.Art.Dog.Come, de solo I-on en het groepsstuk X-on. In zijn 'Volksroom', Dimchevs eigen atelier in Anderlecht, biedt hij geregeld de kans aan andere jonge kunstenaars om hun werk voor te stellen. Hij toont er ook eigen beeldend werk en performances-in-progress.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ivo Dimchev : Concerto
Donderdag 20 december 2012 om 22.00 u
Kaaistudio's - Brussel

Onze-Lieve-Vrouw van Vaakstraat 81
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.ivodimchev.com

11:54 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Integrale pianosonates van Frank Nuyts in de Bijloke

Frank Nuyts Frank Nuyts (foto) is een rascomponist op het terrein van de hedendaagse pianoliteratuur. Vanaf december 2012 start Muziekcentrum De Bijloke in Gent met de presentatie van zijn oeuvre voor pianosolo: de pianosonate-integrale. Het gaat om 18 sonates, waarvan er nu 14 zijn gecomponeerd en nog 4 geschreven moeten worden. Er zijn twee concerten per seizoen gepland (najaar en voorjaar) met telkens 3 sonates van Frank Nuyts. Daarvan zijn er twee al geschreven (en/of uitgevoerd) en is er telkens één creatie (beginnende vanaf nr. 13). Eén van de pianisten per recital zal bovendien de Nuytssonate confronteren met een ander werk naar eigen keuze.

Achttien pianisten, dat betekent evenveel visies en uiteenlopende vertolkingen, temperamenten en interpretaties. Maar de muziek van Nuyts - schijnbaar eenvoudig, vrijwel tonaal, met knipogen naar meer commerciële muziek als pop, blues en jazz en misleidend conservatief - kan als geen ander verschillende visies aan. Ook daar waar Nuyts woorden plakt boven de tonen zit stof tot interpretatie en discussie. Satie is nooit veraf.

Verhaal, spel, humor, ernst, kleur, finesse, timing, passie, sfeer: daar gaat het om bij Nuyts. Laat het vooral niet academisch zijn, noch brutaal overdonderen. Für Kenner und Liebhaber.

Wie komt aan bod ? Docenten piano van het Conservatorium | School of Arts Gent, zoals Daan Vandewalle, Vitali Samoshko en Johan Duyck. Meer verschil in visie zoals tussen die drie is op deze aardbol niet te vinden. En ook Benjamin Van Esser en Marc Masson, oud-studenten van Nuyts en pianisten met een feeling voor zijn componeerstijl en denkwijze. Daarnaast geïnteresseerden vanaf de eerste aanblik van de partituur zoals Jan Michiels, Ralph van Raat, Elisa Medinilla en Anastasia Kozhushko.

Je kan niet in een ivoren toren leven: in communicatie via kunst en muziek speelt context een enorme rol. Een statement van Daan Vandewalle, ook van toepassing op Frank Nuyts en op Michael Blake. De Zuid-Afrikaan Michael Blake schreef in 2007 een groots opgevatte, virtuoze pianosonate: zijn Choral Sonata. Het werd een hommage aan de zwarte koorcomponisten die tijdens de apartheid stilgezwegen werden of waarvan de composities werden afgedaan als 'folklore'.

Michael Blake (1951) studeerde eerst in Kaapstad en aan de Universiteit van Witwatersrand en nadien aan het Goldsmiths College van de Universiteit van Londen. Van 1977 tot 1997 woonde hij in Londen, waar hij actief was als componist, pianist en lesgever (Goldsmiths College). Hij richtte er in 1986 het London New Music Ensemble op. In 1998 keerde hij terug naar Zuid-Afrika om er aan Rhodes University te doceren en de reeks voor hedendaagse muziek 'newmusic@rhodes' te leiden.

Frank Nuyts (1957) is docent compositie en orkestratie aan het conservatorium van Gent. Hij studeerde slagwerk en kamermuziek aan het Gentse conservatorium, later compositie en analyse van 20e-eeuwse muziek bij Lucien Goethals. De vroege werken van Nuyts zijn gecomponeerd in een postserieel idioom. Door zijn interesse voor niet-klassieke muziek en door zijn vriendschap met de componist Boudewijn Buckinx slaat hij in '86 een nieuwe weg in en zo wordt hij samen met Buckinx één van de belangrijkste vertegenwoordigers van postmodernisme in Vlaanderen. Om een geëigende accurate uitvoering van zijn werken te garanderen richt hij in '89 de groep Hardscore op. Met Hardscore wil hij een brug slaan tussen meer commerciële muziek en hedendaagse muziek. Zijn werk wordt regelmatig uitgevoerd in binnen- en buitenland. De componist won verschillende prijzen, waaronder in 1995 de vijfjaarlijkse cultuurprijs van de stad Gent. Hij werkte onder meer voor deFilharmonie, het Spectra Ensemble en Ensemble Leporello.

Programma :

  • Frank Nuyts, pianosonates nrs. 3, 2 en 13
  • Michael Blake, choral sonata

Tijd en plaats van het gebeuren :

Benjamin Van Esser, Daan Vandewalle & Keiko Shichijo : Integrale pianosonates Frank Nuyts I
Woensdag 19 december 2012 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be

Het tweede concert uit deze reeks vindt plaats op 22 mei 2013.

Extra :
Frank Nuyts : www.franknuyts.com, www.hardscore.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Michal Blake : www.michaelblake.co.za

11:12 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Bijzonder percussieconcert in het Conservatorium van Brussel

Francesco Filidei Maandag vindt er in het Brusselse Conservatorium een bijzonder percussieconcert plaats. Studenten uit de percussieklas van Gert François en Bart Quartier brengen werk van Francesco Filidei (foto), Wenjing Guo, Karel Goeyvaerts en Iannis Xenakis. Vanuit de stilte vertrekken we naar de eerste lichaamstaal: gebaren, geluiden (Filidei), dan wordt het woord en abstract stemgeluid vermengd met traditionele instrumenten (Wenjing), vervolgens krijg je in Goeyvaerts de conventionele instrumenten te horen om zo te eindigen met een nieuw instrument namelijk de 'Sixxen', speciaal ontworpen voor Xenakis' Pléïades. De tijdslijn van de composities is dan weer in 'retrograde' lijn tegenover de tijdslijn van de instrumenten. De live video opname wordt later op de site www.classicalplanet.com geplaatst.

Door zijn diversiteit aan instrumenten is de percussiewereld een geliefd terrein voor componisten. Qua tijdslijn en geografie bereikt de percussiewereld   uiterste grenzen: ze behoren tot de oudste instrumenten ter wereld verspreid over de vijf contingenten. Binnenin de compositie voor percussie vinden we ook uitersten terug: een dynamiek van quasi onhoorbaar tot de hoogste akoestische pieken; van een zeer beperkt instrumentarium tot podiumvullende opstellingen. Bovendien biedt de percussiewereld niet alleen akoestisch een waaier van kleuren, visueel is ze ook zeer attractief.

Programma :

  • Francesco Filidei, I funerali dell'anarchico serantini (2006)
  • Wenjing Guo, Drama (Xi) op. 23 (1996)
  • Karel Goeyvaerts, Lithanie II (1980)
  • Iannis Xenakis, Pléïades (1979), (o.l.v. Bart Bouckaert)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Percussionisten Conservatorium Brussel : Filidei, Wenjing Guo, Goeyvaerts, Xenakis
Maandag 17 december 2012 om 20.00 u
(inleding om 19.30 u )
Concertzaal Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30a
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be

Extra :
Francesco Filidei op brahms.ircam.fr en youtube
Guo Wenjing op en.wikipedia.org, english.cri.cn en youtube
Karel Goeyvaerts op www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en youtube
Iannis Xenakis : www.iannis-xenakis.org, www.arsmusica.be, www.xenakis-ensemble.com en youtube
Iannis Xenakis (1922-2001): Mathematicus en filosoof, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Bekijk alvast dit fragment uit Francesco Filidei's I funerali dell'anarchico serantini



Wenjing Guo's Drama



en 'Peaux' uit Iannis Xenakis' Pléïades

00:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

13/12/2012

Driedaags minifestival rond John Cage in deSingel

John Cage In 2012 zou de Amerikaanse vernieuwer John Cage honderd jaar geworden zijn, ware het niet dat hij twintig jaar geleden overleed. Reden genoeg voor het Koninklijk Conservatorium Antwerpen om een driedaags minifestival te organiseren rond de avant-gardist. De bedoeling is hem niet enkel als componist te vieren, maar ook de literaire, spirituele en dansante Cage aan bod te laten komen. Op de eerste dag vinden er verschillende lezingen en masterclasses plaats die het belang van John Cage langs diverse invalshoeken belichten. De tweede dag is gewijd aan de invloed van Henri David Thoreau op John Cage en zijn oeuvre. Tijdens het slotconcert op donderdag steekt het HERMESensemble de handen in mekaar met de slagwerkers van het conservatorium en met spreker Tom Hannes. De John Cage Driedaagse vormt het resultaat van een onderzoeksproject van de Werkgroep Hedendaagse en Actuele Muziek (WHAM) van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen van de Artesis Hogeschool.

  • Dinsdag 18 december 2012
    - 13.15 u - 13.50 u : Middagconcert
    John Cage, Variations (1958-1978)
    Studenten Muziek Koninklijk Conservatorium Antwerpen
    Variations is een reeks werken die John Cage componeerde tussen 1958 en 1967, er zijn in totaal acht versies. Sommige Variations zijn schoolvoorbeelden van "toevalsmuziek", andere zijn eerder "happenings" (uitgevoerd volgens een vaste score). Variations II kwam tot stand in 1961 en werd geconcipieerd "for any number of players and any sound producing means". De score bestaat uit elf transparante pagina's: zes lijnen en vijf punten. Door het maken van verbindingen tussen de lijnen en punten komt de "partituur" tot stand.
    Voor deze versie presenteren de uitvoerders twee 'lezingen' van de elf transparanten van Variations II. De eerste lezing wordt uitgevoerd op conventionele, de tweede op niet-conventionele instrumenten. De tijdsduur van elke 'lezing' werd vooraf bepaald op twintig minuten. Elke andere beslissing, van welke muzikale aard ook, werd genomen op basis van de transparanten: elke vraag werd zodanig geformuleerd dat ze kon beantwoord worden door het meten van de afstand tussen een punt en een lijn op de transparanten. Nadat alle vragen beantwoord waren, kwam de definitieve partituur tot stand. Elke uitvoerder speelt zijn eigen 'lezing', volledig onafhankelijk van de andere spelers.

    - 14.00 u - 14.45 u : Lezing Johan Pas : 'The noise of silence. De invloed van John Cage op de beeldende kunst'
    De impact van Cages composities en essays op de beeldende kunst van de jaren 460 is enorm. Radicale stromingen als happening, fluxus, popart, minimal art en conceptuele kunst echoën zijn ideeën. De titel "The Noise of Silence" verwijst naar  het feit dat Cages invloed met de nodige 'ruis' gepaard gaat. Aan de hand van kunstwerken en documenten onderzoeken we zowel Cages impact op beeldende kunstenaars als de onderlinge interacties tussen experimentele muziek en innovatieve beeldende kunst in de jaren ‘60.

    Johan Pas is kunsthistoricus en verbonden aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen (Artesis Hogeschool). Hij doceert, maakt tentoonstellingen en schrijft over hedendaagse kunst. Zijn onderzoek spitst zich toe op de neo-avant-gardes van de jaren ‘60 en ‘70 en de rol van gedrukte publicaties in hun artistieke praktijk.  Zijn meest recente publicatie is  Neonlicht. Paul De Vree & de neo-avant-garde (AsaMer, 2012).

    - 14.45 u - 15.30 u : Lezing Tom Hannes : 'Permission granted, but not to do whatever you want'. De zenbronnen van Cage
    Weinig figuren zijn van zo'n invloed geweest op de hedendaagse kunst als John Cage. En weinig figuren zijn zo van invloed geweest op John Cage als Daisetz Suzuki, de onorthodoxe Japanse professor Zenboeddhisme die eind de jaren 40 een roemruchte lezingenreeks gaf op Columbia University. Cage absorbeerde Suzukis zen en vond er antwoorden voor een hele reeks knopen waarmee hij worstelde: zijn eigen persoonlijke depressie, zijn artistieke worsteling over het raison d'être van muziek in de moderne wereld, en een rode draad om zich in de verwarring en de druk van het moderne leven staande te houden. Het is nauwelijks overdreven om te stellen dat sinds de late jaren ‘40 Cage componeren, uitvoeren èn luisteren steeds in het kader zag van precies datgene wat klassieke zenboeddhisten op hun meditatiekussen doen: een hernieuwd contact vinden met de wereld zoals hij is, door ons gewaarzijn te openen en het uit de klem van onze gewoonte-oordelen te bevrijden. Niet om tot nieuwe filosofische of esthetische absoluutheden te komen, maar er ons net blijmoedig van los te weken. De grote paradox is dat dit een onophoudelijke discipline vereist. You have to be serious in order for the comedy to be taken seriously.
    We bekijken de klassieke zen zoals die ontstond in China en Japan, de (verwesterde romantische) visie erop die Suzuki predikte en de originele en vruchtbare manier waarop Cage die visie verwerkte. Ten slotte onderzoeken we kort wat Cages zen te bieden heeft in een omgeving als de onze die ondertussen bol staat van Mindfulnesscursussen, en zen-muziek-opnames.

    Tom Hannes (1970) studeerde in 1992 de KUL af als Germanist met het proefschrift At Maturing Daily Glaoryaims, a poethics of John Cage. Hij organiseerde opgemerkte Cage-performances zoals Empty Words (Stuk 1993), The First Meeting of the Satie Society (Monty 1997, i.s.m. Ictus Ensemble), Chauncecleer, a medieval Circus on the Canterbury Tales (Toneelhuis 2000, I.s.m. Ward Weis en Zefiro Torna) en werkte samen met HERMESensemble aan Overpopulation and Art en The city wears a Slouch Hat. Hij werkt nu aan een Cage-meets-Orlando-Lasso-voorstelling voor Mons 2015. Sinds 1996 is hij een geëngageerd lid van de Europese zenwereld en schreef enkele boeken over het zenboeddhisme in onze tijd en cultuur: Zen of het konijn in ons brein (2008), Let's get mythical (2010), De vijf gezichten van angst (2012). In voorbeiding: De Boeddha van de badkamer (over Marcel Duchamp, 2013).

    - 16.00 u - 18.00 u : Masterclass Luk Vaes
    Prepared piano & extended piano techniques
    Na jarenlange ervaringen met het prepareren van piano's - op alle niveau's in onderwijs en concert praktijk, in samenwerkingen met vele componisten, in twee continenten - geeft Luk Vaes de opgebouwde kennis door. In het belang van het goed beheer van het instrument, van goede relaties met pianostemmers en -eigenaars, en uit liefde voor de geprepareerde-piano muziek, behandelt Luk Vaes in workshop vorm wat het betekent om een goed geprepareerde pianist te zijn.

    Luk Vaes studeerde piano bij onder andere Claude Coppens, Aloys Kontarsky en Yvar Mikhashoff, won eerste prijzen in verscheidene internationale wedstrijden en concerteerde met musici zoals Uri Caine en Thomas Quasthoff in de meest gerenommeerde festivals in Europa en de VS. Zijn opnames van pianowerken van Mauricio Kagel (Winter & Winter) wonnen negen internationale prijzen. In 2009 promoveerde hij tot Doctor in de Kunsten aan de Universiteit Leiden met een proefschrift over het oneigenlijke gebruik van de piano. Op dit ogenblik is hij als docent en artistiek onderzoeker verbonden aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag en het Orpheus Instituut (Gent). Hij coördineert ook de doctoraatsopleiding voor musici docARTES.

    - 19.00 u - 19.30 u : Performance John Cage, Four-Six (1992)
    Studenten Dans conservatorium & HERMESensemble
    Four6 (1992) is één van de laatste werken die John Cage componeerde, en behoort tot de zogeheten "number pieces", een reeks hyperabstracte werken voor uiteenlopende bezettingen -van solo's tot orkestzettingen- waar Cage zich in zijn laatste jaren na 1987 bijna uitsluitend op toelegde.
    Over deze reeks merkte de componist op tijdens een lezing in 1989 "in elk van deze stukken beoog ik iets dat ik nog niet gevonden heb. Mijn lievelingsmuziek is dewelke ik nog niet gehoord heb. Ik hoor de muziek niet die ik schrijf. Ik schrijf om die muziek te kunnen beluisteren die ik nog niet heb gehoord".
    In de notatie van Four6 gebruikt Cage "time brackets" die een tijdspanne afbakenen waarin een bepaalde klank geproduceerd dient te worden, zonder een vast tijdstip voorop te stellen. De uitvoerder beslist soeverein. Hierdoor wordt een uitvoeringspraktische flexibiliteit ingebouwd waardoor elke uitvoering anders is. De muziek richt zich, zoals Cage in dezelfde lezing uitlegt, tot "mensen die aandacht hebben voor de pure trilling van een klank, die niet op zoek zijn naar een ideale uitvoering, maar zich elke keer opnieuw geconcentreerd richten op wat er die keer gebeurt. Een muziek die de luisteraar meeneemt naar het moment waarop hij is".  
    Tijdens het exact 30 minuten durende werk worden er ongeveer 500 "sounds" gebracht. Dit zijn echter niet de enige klanken die een rol spelen tijdens de uitvoering: buiten weerklinken voetstappen, is er ruis van een autoweg, misschien een onweer, een sirene van een ambulance, het kletteren van glazen in de bar… Stilte in akoestische zin bestaat voor Cage immers niet: "het is een bewustzijnsverandering, een transformatie. Mijn werk wordt een verkenning van het toevallige, het onbedoelde".
    Het materiaal van Four6 vermeldt: "For any way of producing sounds (vocalization, singing, playing of an instrument or instruments, electronics, etc.)". De vier uitvoerders krijgen de opracht: "Choose twelve different sounds with fixed characteristics (aplitude, overtone structure etc.). Play within the flexible time brackets given". Het is evident om dit gegeven in een muzikale context te plaatsen, maar heel goed mogelijk om ruimer te denken. De laatstejaarsstudenten van de Dansafdeling van het Koninklijk Conservatorium bestudeerden de partituur, en vormden duo's met twee musici, om zo op een unieke manier het testament van Cage te benaderen.

    - 20.00 u - 20.50 u : Concert Luk Vaes
    John Cage: Sonatas & Interludes for prepared piano (1946-1948)

    Onder deze noemer bundelde John Cage een serie van twintig werken voor geprepareerde piano die hij in de periode 1946-1948 had geschreven, kort nadat hij kennis gemaakt had met Indische filosofie en de leer van kunsthistoricus Ananda K. Coomaraswamy. De cyclus bestaat uit zestien sonates en vier interludia gecomponeerd in een vrijere vorm. Het doel van de compositie is de acht permanente emoties van de Indische Rasa-traditie uit te drukken (liefde, vrolijkheid, razernij, medeleven, afkeer, angst, moed, verwondering).
    Begin jaren '40 doorging John Cage een ernstige persoonlijke en artistieke crisis. Zijn werken werden nauwelijks geaccepteerd door het publiek, en hij raakte teleurgesteld in de idee van kunst als manier om te communiceren. Begin 1946 ontmoette hij echter de Indische musicus Gita Sarabhai die in de Verenigde Staten de westerse muziek kwam bestuderen. Zij introduceerde Cage in de Indische filosofie en muzikale opvattingen, en leerde hem dat het doel van muziek in Indië was "de geest te verstillen en tot rust te brengen, en hem zo ontvankelijk te maken voor goddelijke beïnvloeding". Op deze manier zou Cage muziek en muziek schrijven sindsdien gaan benaderen.

    De Sonatas & Interludes vormen het hoogtepunt uit Cage's oeuvre voor solo geprepareerde piano. Door de unieke omvang van deze avondvullende set is de reeks benodigde preparaties meteen ook de omvangrijkste van alle solo werken. Het overgrote deel van de intussen reeds meer dan een halve eeuw oude historische materialen zijn tegenwoordig echter niet meer te vinden. Aangezien elk stuk nochtans door materiaalsoort, gewicht en grootte, een geheel eigen invloed heeft op de pianoklank, is een historisch geïnformeerde aanpak van belang voor het op prijs stellen van dit meesterwerk. Na een lange zoektocht vond Luk Vaes op de zolder van een Amerikaanse kunstenaar een oude doos met originele preparaten, nog samengesteld door Cage zelf. Na minutieuze metingen, kunnen nu passende vervangstukken gezocht, gevonden en toegepast worden. Voor het eerst in België voert Luk Vaes de Sonatas & Interludes op deze manier uit.

    - 21.00 u - 21.30 u : Performance John Cage, Four-Six (1992)
    Studenten Dans conservatorium & HERMESensemble
  • Woensdag 19 december 2012
    - 19.00 u - 19.30 u : Performance John Cage, Four-Six (1992)
    Studenten Dans conservatorium & HERMESensemble

    - 20.00 u - 20.50 u : Lecture concert Erwin Jans : 'On the Duty of Civil Disobedience', Cage & Thoreau
    Koor conservatorium olv. Luc Anthonis en Geert Hendrix

    In 1985 "componeerde" John Cage de muzikale installatie "Essay". Hij herschreef hiervoor het essay "On the Duty of Civil Disobedience" van de Amerikaanse transcendentalist Henry David Thoreau  uit 1849 volgens het door hem vaak toegepaste mesostic-systeem. Een "mesostic" is een gedicht of tekst waarbij de zinnen zo geschikt worden in de bladspiegel dat er verticaal een nieuwe zin ontstaat. De zin die zo werd bekomen luidt "MESSE DES PAUVRES". Dit verwijst naar een werk voor koor en orgel uit 1895 van de Franse componist Erik Satie die sterk werd bewonderd door Cage. De componist herschreef Thoreau's essay in achttien versies. De eerste versie redelijk lang, alle volgende versies steeds korter. Vervolgens nam hij lezingen van alle achttien versie op, en rekte de duurtijd van elk van de achttien stemmen elektronisch uit zodat alle lezingen even lang zouden duren als de eerste versie. Hierdoor werd een geluidsinstallatie van een twintigtal minuten gecreëerd voor elektronische tape.

    Dit gegeven vormt het uitgangspunt voor een lecture concert, waarbij dramaturg Erwin Jans op zoek gaat naar de banden tussen John Cage en de anarchistische literatuur en beweging in de twintigste eeuw, de politieke Cage.

    Erwin Jans (Hasselt, 1963) studeerde Germaanse Filologie en Theaterwetenschap aan de KULeuven. Hij werkte als dramaturg in Brussel (KVS) en Rotterdam (ro theater). Op dit ogenblik is hij dramaturg bij Toneelhuis (Antwerpen). Hij doceert over theater en drama aan de KULeuven en aan de Artesis Hogeschool Antwerpen (Koninklijk Conservatorium). Hij was redacteur van het tijdschrift freespace Nieuwzuid. Hij publiceert over theater, literatuur en cultuur in onder andere Eutopia, Etcetera, Recto:Verso, nY. Hij schreef monografieën over Wim Vandekeybus, Franz Marijnen, Arne Sierens en Dora Van der Groen. In 2006 verscheen zijn essay Interculturele Intoxicaties. Over kunst, cultuur en verschil (Epo). Samen met Dirk van Bastelaere en Patrick Peeters maakte hij de poëziebloemlezing Hotel New Flandres. Zestig jaar Vlaamse poëzie 1945-2005 (2008). Samen met filosoof Eric Clemens schreef hij Democratie onder vragen (2010).

    - 21.00 u - 21.30 u : Performance John Cage, Four-Six (1992)
    Studenten Dans conservatorium & HERMESensemble
  • Donderdag 20 december 2012
    - 19.00 u - 19.30 u : Performance John Cage, Four-Six (1992)
    Studenten Dans conservatorium & HERMESensemble

    - 20.00 u - 21.20 u : Concert
    John Cage, William Russel, Lou Harrisson: Credo in US
    Kenneth Patchen/John Cage: The City wears a Slouch Hat (1942)

    Studenten Percussie conservatorium, Tom Hannes & HERMESensemble olv. Vykintas Baltakas
    Een van de belangrijkste innovaties in de muziek van de twintigste-eeuwse klassieke avant-garde is de fenomenale uitbreiding van enerzijds het slagwerkinstrumentarium, anderzijds de uiteenlopende gebruiken van deze instrumenten. Kort door de bocht gesteld luidde de introductie van de Indonesische gamelaninstrumenten door Claude Debussy op de Parijse wereldtentoonstelling van 1889 het begin in van alle vernieuwingen in de muziek van vorige eeuw, en de meeste Europese avant-gardecomponisten zijn in hun experimenten en in de zoektocht naar muzikale alternatieven steevast vertrokken van de mogelijkheden van het slagwerk, denk maar aan Karlheinz Stockhausen, Iannis Xenakis, en Edgar Varèse. In Europa leefde de functionele overtuiging dat om muziek te vernieuwen teruggegrepen diende te worden naar een soort oerinstrumentarium, het slagwerk dus. Naast de introductie van allerlei exotische instrumenten (gongs, bongo's, conga's etc.) ging men daarvoor ook zoek naar instrumenten uit het eigen verleden, bijvoorbeeld de herontdekking van de krotales, in oorsprong een Grieks slagwerkinstrument.

    Ook de Amerikaanse muziekvernieuwers vonden hun eerste inspiratie in de Oosterse percussie: Lou Harrison (1917-2003) was net als Debussy betoverd door de gamelans en schreef er verschillende werken voor. Tribute to Charon werd bedacht in de jaren dertig maar pas afgewerkt in 1982, en presenteert een uitgebreide selectie percussieve exotica als schildpadschilden, diverse gongs en Chinees slagwerk. Harisson had net als John Cage compositie gestudeerd bij Arnold Schoenberg, en het percussie-ensemble van Cage voerde zijn werk ook geregeld uit. Ook Cages Credo in US (1942) en het uitbundige hoorspel The City wears a Slouch Hat (1942,op tekst van Kenneth Patchen) vraagt om een bonte verzameling slagwerk zoals gedempte gongs, tom-toms en blikken dozen, terwijl tegelijk prototypes van de "sound samples" worden geïntroduceerd (radio & fonoplaten). William "Bill" Russell (1905-1992) was goed bevriend met John Cage, en legde in zijn oeuvre eveneens de klemtoon op percussie. Daarnaast was Russell ook actief in de jazzscène van New Orleans, en werd zijn werk hierdoor sterk beïnvloed. Zijn Three Dance Movements (1933) werden ook geschreven voor de slagwerkgroep van Cage, en vergen eveneens een bevreemdend alternatief instrumentarium.

  • Doorlopend in de Hal Witte zaal
    According to Cage - interactieve iInstallatie van Teun De Lange
    De installatie According to Cage is een eerbetoon aan de prachtige intuïtieve muziek(notatie) die John Cage ontwikkelde voor Aria (1958), maar het is tegelijk ook een vernieuwende interactieve muziekapplicatie. Wie zingt, fluit of een instrument bespeelt zal merken dat de applicatie automatisch samples opneemt en in drie 'stemmen' afspeelt/weergeeft als bas/rood, tenor/geel of sopraan/blauw. Bij het interactieve gebruik is deze muzieknotatie niet alleen esthetisch interessant, maar ook 'gewoon' een efficiënte weergave van het muzikale proces. De muzieknotatie van Cage werkt bij vrije improvisatie - zo blijkt - beter dan meer traditionele systemen.
    De technische basis van de installatie is de Jazzperiments-applicatie, die is ontwikkeld in open source Java op basis van de beroemde Gervill JavaSound-bibliotheek (ook onderdeel van Android).  In de Jazzperiments-applicatie wordt alle technische informatie (bijvoorbeeld in Hz of dB) vertaald naar muzikale informatie (bijvoorbeeld noten, intervallen of akkoorden). De harmonie van de interactie kan worden bepaald op basis van een grote variatie aan toonladders. Ook vanuit een muzikaal in plaats van technologisch perspectief  is er dus veel te ontdekken, te beleven en te experimenteren.
    www.jazzperiments.com/cage

Tijd en plaats van het gebeuren :

John Cage Driedaagse
Van dinsdag 18 t.e.m. donderdag 20 december 2012
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.artesis.be/conservatorium en hermesensemble.be

Extra :
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Larry Polansky op www.dartmouth.edu en youtube

Elders op Oorgetuige :
Flirten met Saint John : Ictus verrast met ongewoon concert van John Cage, 21/09/2012

14:09 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Slideways : hoogtechnologische soloproduktie van Erik Drescher in Logos

Erik Drescher Slideways is een hoogtechnologische soloproduktie waarin de Duitse fluitist Erik Drescher (voormalig lid van Ensemble Modern) ons de verbluffende mogelijkheden van de glissando-fluit demonstreert. Drescher doet dat met behulp van microtones, extended techniques en ingenieuze live-electronics die de fluitklank tot ongekende proporties omtoveren en met muziek van Michael Maierhof, Stefan Streich, Maximalian Marcoll, Hauke Harder, Peter Ablinger en Alvin Lucier.

Erik Drescher brengt met Slideways een recital voor solo glissando-fluit en electronics. Dwz. dat mikrotonaliteit en verbluffende extended techniques ruimschoots aan bod zullen komen. Maar ook de electronics die hij aanwendt, zijn van een deutsche Gründlichkeit zonder weerga. In Michael Maierhof's Splitting 39 bijvoorbeeld, speelt Drescher een tegenstem bij opnames van zijn eigen -gesamplede- glissandi. De samples zijn volledig vervaardigd uit noise-effekten die eerst werden ingespeeld in de studio. Maierhof (geb. Hamburg, 1956) maakte daarvoor gebruik van een speciale opnametechniek: het mondstuk van de fluit werd verbonden met een plastic darm die eindigde in een plastic caviteit waarin de mikrofoon zat, vandaar de bijzonder vervreemdende klankwereld.

Compounds is een reeks werken voor solist gecombineerd met electronics. Maximilian Marcoll (geb. 1981, Lübeck) vertrekt van een zeldzame interpretatie van het Engelse woord Compound, nl. een afgesloten gebied of een omheind braakliggend terrein. Marcoll werkt vnl. met dagboekachtige routine-opnames die hij thuis en in zijn naaste omgeving maakt. Hij catalogeert die in één grote library, die hij opdeelt in verschillende afgesloten gebieden (Compounds) waarmee hij aan de slag gaat. In Compound No.6 bewerkt hij toevallig gemaakte opnames van hamerende construktiewerkers die de voorgevel van zijn appartement verbouwden, van krakende planken van de bovenburen, van het gefluit van een ober in de Kreuzberg bar, en zelfs van een krijsende buur die hij opnam vanuit zijn keukenraam.

Hauke Harder (geb. 1963, Heath) is zowel fysicus (onderzoek naar moleculaire spektroscopie) als mede-oprichter van het collektief 'Society for Acoustic Self-help'. Als componist is hij een adept van extreem minimalisme en dienaangaande sterk beïnvloed door Morton Feldman en Alvin Lucier. Hij houdt het iets akademischer met HCDE (2012), dat gebaseerd is op de 18de tem. 24ste harmoniek op de noot A 440 van de fluit. Het stuk werd speciaal gecomponeerd voor Drescher en de titel is geïnspireerd op diens naam.

Tijdens een verblijf in Venetië in 2007 maakte Peter Ablinger (geb. 1959, Schwanenburg, Oostenrijk) opnames in de Basilica dei SS. Giovanni e Paolo. Op het moment van opname was een reinigingsteam met industriële stofzuigers aan de slag, en die maakten een hels kabaal in de immense echokamer die het schip van de basiliek in wezen vormt. Ablinger had al jaren plannen om iets met deze merkwaardige field recording te doen en het voorstel van Drescher om iets te maken voor diens glissando-fluit kwam als een welkome uitdaging. Drescher's glissandi gaan in dialoog met de onophoudelijke glissandi van de stofzuigers en heffen de banaliteit van de oorspronkelijke aktie op tot een verbijsterende wereld van op- en neergaande klankgolven.

Van Alvin Lucier (geb. 1931, Nashua, New Hampshire) krijgen we tot slot een typische curve-achtige compositie die geïnspireerd is door de bergketens van de Himalaya. Lucier is als componist in de eerste plaats gebiologeerd door allerlei akoestische experimenten. In een latere fase van zijn output gaan curves, grafieken en zelfs skylines een richtinggevende rol spelen. Lucier werkt vooral met lang aangehouden sustains die gaandeweg afbuigen en gebroken worden door aangeslagen tonen. Double Himalaya (2012), geschreven in opdracht van Drescher, is gebaseerd op een schilderij van Alice Schumacher en diende als grafische basis voor het gelijknamige werk.

Programma :

  • Michael Maierhof, Splitting 39 (2012): glissando flute, amplified mouthpiece extension and tape
  • Stefan Streich, Wohin, Gevatter? (2012): glissando flute solo
  • Maximalian Marcoll, Compound No.6: Voice alarm air machine (2012): glissando flute and electronics
  • Hauke Harder, HCDE (2012): flute and tape
  • Peter Ablinger, SS & Giovanni Paolo (2012) : glissando flute and phonography
  • Alvin Lucier, Double Himalaya (2012): glissando flute and recorded glissando flute

Tijd en plaats van het gebeuren :

Erik Drescher : Slideways
Maandag 17 december 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.myspace.com/erikdrescher

Extra :
Michael Maierhof op www.composers21.com en youtube
Stefan Streich : www.stefan-streich.de en www.composers21.com
Maximalian Marcoll : www.maximilianmarcoll.de en youtube
Hauke Harder : haukeharder.net en en.wikipedia.org
Peter Ablinger : ablinger.mur.at, www.bbc.co.uk en youtube
Alvin Lucier : alucier.web.wesleyan.edu, UbuWeb Sound, UbuWeb Film en youtube

12:20 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Kiev Koor in Hasselt : perfecte kruisbestuiving tussen zangtraditie uit oost en west

Valentin Silvestrov Het Kiev Koor uit Oekraïne is opgericht in 1990 en sindsdien uitgegroeid tot een koor van wereldfaam. Onder leiding van dirigent Mykola Hobdych brengen de zangers en zangeressen een perfecte kruisbestuiving tussen de zangtradities uit Oost- en West-Europa. In de Oekrainse liederen kleuren zowel de zangtradities van Griekenland, Bulgarije, Polen en Italië als de lokale zangtradities de muziek. De koormuziek uit Oekraïne is werkelijk een lust voor het oor. Tijdens dit kerstconcert hoor je religieuze werken en volksliederen van onder anderen Dmitri Bortnjanski, Valentin Silvestrov (foto) en Pavel Tsjesnokov.

Het Christendom werd in 988 in Oekraïne door Vladimir de Grote tot staatgodsdienst uitgeroepen, daarvoor maakte het land deel uit van het Byzantijnse rijk. Door hun indrukwekkende geschiedenis kleurden zowel de zangtradities van Griekenland, Bulgarije, Polen en Italië als de lokale zangtradities de muziek. Door al deze invloeden is de zang herkenbaar, maar tegelijkertijd toch uniek. Het koor heeft zowel professionele zangers als conservatorium studenten vanuit heel Oekraïne in haar gelederen. De dirigent Mykola Hobdych studeerde af aan het Tjaikovsky conservatorium in Kiev.

De Oekraïner Valentin Silvestrov heeft pas de laatste jaren in ons land enige bekendheid verworven bij het grote publiek. Zijn nieuwe platenmaatschappij ECM greep zijn 70ste verjaardag in september 2007 dan ook aan voor een feestelijke serie nieuwe releases, waaronder de de recente opname van zijn Zesde symfonie. Valentin Vassiljevitsj Silvestrov werd in 1937 geboren in Kiev en daar woont hij nog steeds. Na een opleiding tot bouwkundig ingenieur ging hij compositie studeren bij Boris Ljatosjinski, die nog leerling was geweest bij Reinhold Glière. Ljatosjinski maakte de jonge Silvestrov vertrouwd met een kwestie die cruciaal zou worden binnen diens componeren: hoe de laatromantische Russische erfenis te verbinden met de middelen van de moderne avant-garde. Dat probleem zou hij pas veel later oplossen. Silvestrov leerde er nog iets: eerlijk te zijn als componist, muziek te schrijven met de hand op het hart.
Silvestrov bewoog zich spoedig in Kievs meest avant-gardistische kringen, en begon ook in het Westen naam te maken. In eigen land botste Silvestrovs modernisme aanvankelijk niet met het beleid van de Sovjetautoriteiten. De jaren onder Chroestjov waren relatief mild, maar begin de jaren 70 keerde het tij en werd hij uit de Componistenbond gezet.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kiev Koor : Kerstconcert
Zondag 16 december 2012 om 15.00 u
Sint-Quintinuskathedraal Hasselt


Meer info : www.ccha.be

Extra :
Valentin Silvestrov op www.schott-music.com en youtube
Valentin Silvestrov - Portret van een onaagepaste op tempeldertoonkunst.blogspot.com
Valentin Silvestrov : 'Metamusik/Postludium', Bart Cypers op Kwadratuur.be, 04/10/2003

11:52 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

12/12/2012

Wereldcreatie Steven Prengels en romantische meesterwerken uit de Belle Epoque in De Roma

Steven Prengels Op 1 maart 2013 viert Oxalys zijn twintigste verjaardag, maar zo lang hoef je niet te wachten om hen aan het werk te zien. Op de vooravond van het Wagner-jaar 2013 brengt het Brusselse ensemble samen met de Duitse sterbariton Dietrich Henschel in De Roma in Borgerhout werken van Wagner en tijdgenoten. Ook de wereldcreatie van 'Wagner in Bayreuth' van de jonge Vlaming Steven Prengels (foto) kadert binnen dit thema. Kortom magisch, romantische meesterwerken uit de Belle Epoque (1870-1930).

Het Oxalys Ensemble, in 1993 ontstaan in de schoot van het Brussels conservatorium, bouwde een sterke internationale reputatie uit en heeft inmiddels een rijke en alom geprezen discografie op haar naam. Met Dietrich Henschel (1967) zijn de vocale werken in zeer goede handen, want terwijl deze Duitse bariton te gast is/was in de belangrijkste operahuizen in Europa, vestigde hij zich ook met succes als lied- en concertzanger. Een unieke belevenis dankzij het engagement en de bezieling van deze topmusici.

'Wagner in Bayreuth' is het nieuwste werk van Steven Prengels geschreven in 2011 en 2012 in opdracht van het Oxalys Ensemble. In dit werk zet hij zijn zoektocht verder naar mogelijkheden om op zijn eigen manier werken te maken die voorbij het puur auditieve gaan. Zelf ziet hij zijn werk meer als een (klank)sculptuur of een installatie dan als een muzikale compositie. Prengels vergelijkt zijn werk met dat van kunstenaars als Michael Bouchet (1970) die gebruik maakt van een 'splitscreen' techniek, waarbij verschillende filmbeelden naast elkaar worden geplaatst. Prengels plaatst echter diverse elementen naast elkaar: twee solisten en een ensemble, een klankopname op band uit 1923 en een videoscherm waarop filmbeelden worden geprojecteerd. Op die manier gaat hij op zoek naar nieuwe betekenislagen die door deze combinatietechniek (al dan niet) ontstaan.

In 'Wagner in Bayreuth' zoekt Prengels de grenzen op tussen realiteit en fictie, tussen politiek en kunst, en tussen bewondering en blinde volgzaamheid. Ook wijst hij er op hoe makkelijk het is om mee te gaan in wat je op een onschuldige manier gepresenteerd wordt, hierbij gebruik makend van de drie elementen die hij ontleedt en 'hercomponeert' tot een nieuw geheel.

Als eerste element gebruikt hij een ensemble en twee solisten (bariton en hobo) die brokstukken spelen uit de immense partituur van Richard Wagners laatste Ringopera Götterdämmerung. Deze keuze aan fragmenten vormt een contrapunt met het tweede element: een klankopname uit 1923 - door wetenschappers van de universiteit van München in 2005 gerestaureerd - waarin Winifred Wagner, schoondochter van de componist, ons een rondleiding geeft op de lege Bühne van het Festspielhaus in Bayreuth, het operahuis gebouwd door en voor Richard Wagner.

Prengels combineert deze twee concrete klankbronnen met een contrasterend derde element, bestaande uit weidse landschappen die hij laat projecteren achter de musici. Voor deze filmbeelden liet Prengels zich inspireren door de indrukwekkende en verzwelgende landschappen van de Franse schilder Gustave Courbet (1819-1877), niet toevallig een tijdgenoot van Richard Wagner (1813-1883). Het zijn de weidsheid en het spektakel in de werken van Courbet die Steven Prengels tracht te grijpen in zijn filmbeelden en die hij wil laten inwerken op de andere elementen van zijn werk.

Programma :

  • Claude Debussy, Prélude à l'après-midi d'un faune
  • Richard Wagner, Siegfreid Idyll
  • Steven Prengels, Wagner in Bayreuth, creatie voor bariton, hobo en ensemble
  • Franz Liszt, Am Grabe Richard Wagners
  • Carl Maria von Weber, Trio op.63
  • Hugo Wolf, Two sacred songs
  • Gustav Mahler, Lieder eines fahrenden Gesellen (arr. Schönberg)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Oxalys & Dietrich Henschel : Debussy, Wagner, Steven Prengels, Liszt, von Weber, Wolf, Mahler
Zaterdag 15 december 2012 om 20.00 u
De Roma - Borgerhout

Turnhoutsebaan 286
2140 Borgerhout

Meer info : www.oxalys.be en www.uitinvlaanderen.be

Extra :
Steven Prengels : www.stevenprengels.com, www.cebedem.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Symfonieorkest Vlaanderen brengt Belgische programma gekruid met een vleugje Tsjechische tragedie, 11/11/2012

16:14 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Tussen Hemel en Aarde : 4 x kerstmuziek voor vrouwenkoor en harp

Jutta Troch In ieder mens schuilt de drang naar het hogere. Uit die drang werd de kunst geboren. En de religie. En de liefde. We scheppen goden. We verbeelden ons een (aards) paradijs. We noemen muziek hemels. Velen bidden. Tussen hemel en aarde is het druk. In een kerstconcert komt alles samen: een geloofsmysterie, paradijselijke muziek en o zo aardse, zinnenstrelende vrouwenstemmen. Om in de zevende hemel te komen… Aquarius brengt in dit kerstconcert muziek van Gustav Holst, James Macmillan, Arvo Pärt, Veljo Tormis, Zoltan Kodaly, Lucien Posman en Benjamin Britten. Harpiste is Jutta Troch (foto).

Gustav Holst - Hymns from the Rig Veda
Dat Gustav Holst (1874-1934) zeldzame interesses had, weten we van zijn meest bekende en meest gespeelde oratorium 'The planets'. Deze veronachtzaamde, grote componist en laatste 'uomo universalis' toonde tussen 1906 en 1911 een zeer grote belangstelling voor oosterse filosofie en poëzie. Hij werd aangetrokken tot de Oudindische 'Rig Veda', die de inhoud of achtergrond vormde van verscheidene composities. Zijn kennis van het Sanskriet brachten hem tot het componeren op oude Hindoe-teksten in eigen vertaling. De eerste resultaten daarvan waren de 'Choral Hymns from the Rig Veda', die hij in 1910 componeerde en in 1911 publiceerde. Ze zijn door hemzelf vertaald uit het Sanskriet. "In dit werk is er een zeer grote aaneenschakeling van bewogenheden, bewegingen en kleuren; structuren veranderen van zeer rijk tot zeer schaars. Het is ontzettend boeiend om te zien wat hieruit te halen valt", aldus de Britse dirigent Justin Doyle. Zelden of nooit te horen.

James Macmillan - Os Mutorum
De Schotse componist James MacMillan (1959) is hot. Zijn muziek wordt wereldwijd gespeeld, gezongen en op Cd uitgebracht. Hij dirigeert vaak zelf zijn muziek. Ook bij Aquarius zetten ze hem graag op het programma. 'Os Mutorum' (2008) is een van de vele 'Strathclyde Motets', vernoemd naar de universiteit van Strathclyde, waarin MacMillan aan een serie makkelijk zingbare motetten bezig is, die voor alle belangrijke, kerkelijke momenten bestemd zijn. Op enkele uitzonderingen na zijn ze a cappella. In 'Os Mutorum' laat de componist het tweestemmig vrouwenkoor begeleiden door een harp. Het motet aanroept de Schotse heilige Columba, wiens bescherming in een antifoon uit de 13de eeuw wordt afgeroepen.

Arvo Pärt - Zwei Beter
In het evangelie van Lukas staat de beroemde vergelijking die Jezus maakt tussen de farizeeër en de tollenaar. Ze doen allebei boete, de eerste overtuigd van zijn goede levenswandel, de tweede vol oprecht berouw over zijn zwakheden. Jezus heeft geen genade voor de eerste en prijst de tweede. In de handen van de beroemde Estlandse componist Arvo Pärt (1935) - een vaste waarde in het repertoire van Aquarius - bloeit deze parabel open tot een aangrijpende epische en dramatische vertelling, die in 1998 voor het prachtige Meisjeskoor Hannover geschreven werd en daarom in het Duits is gecomponeerd.

Veljo Tormis - De Jeugd van de Zanger
Wat de Estse componist Veljo Tormis met volksmuziek wist aan te vangen is benijdenswaardig. Zijn "Music of the forgotten peoples" is een monument van eerbetoon aan uitstervende muzikale culturen. In "de jeugd van de zanger" voor solostem en vrouwenkoor, in het Ests gezongen, blikt de auteur terug op zijn idyllische jeugdjaren, toen zijn moeder zijn wieg naar het zonovergoten braakland bracht om woorden en liedjes te leren van de eenden en de vogels, die hij later opschreef en zong.

Zoltan Kodaly - Bergnacht (nr. 3 )
Een zangstuk zonder tekst wordt een vocalise genoemd. De meeste vocalises hebben een vocaal-pedagogische bedoeling. Het zijn leerstukken voor solostem. Veel zeldzamer zijn koorvocalises. In de handen van een goede componist als de Hongaar Zoltan Kodaly (1882-1967) worden dit stemmingsstukjes waarbij de luisteraar zijn fantasie de vrije loop kan laten. Uit de vijfdelige cyclus Bergnachten (1923) zingt Aquarius het derde nummer. Zonder titel of tekst, uiteraard.

Lucien Posman - To Morning
Je zal maar de gelukkige dochter zijn van de Vlaamse componist Lucien Posman (°1952) en een koorwerkje voor vrouwenkoor aan je opgedragen weten, op een prachtige tekst over het aanbreken van de ochtend. Het werd geschreven door de Engelse dichter/graficus William Blake (1757-1827) . Het staat op de - helaas uitgeputte - eerste Cd van Aquarius met muziek van Lucien Posman, integraal op teksten van William Blake (een tweede Posman Cd komt in het voorjaar van 2012 uit). De haast kosmische beleving van de natuur die uit het gedicht spreekt, noopte de componist tot een verheven, extatisch en intens vocaal trio, dat zindert van sensuele vibraties.

Sir Benjamin Britten - Ceremony of Carols
De 'Ceremony of carols' van de Engelse grootmeester Sir Benjamin Britten (1913-1976) is, wat Aquarius betreft, verheven in de adelstand der meesterwerken aller tijden. Veel gezongen, maar nooit te veel. Waar een lange boottocht tussen Engeland en Amerika destijds goed voor was! Elke Carol een parel. Een ceremonie van schoonheid, ontroering, stijl en grootsheid. Deze wijn behoeft geen krans meer.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Aquarius & Jutta Troch : Tussen Hemel en Aarde
Zaterdag 15 december 2012 om 19.30 u
Cultuurtempel Sint-Eligiuskerk - Maarke

-------------------------
Zondag 16 december 2012 om 20.15 u
Sint-Lambertuskerk - Neerharen (Lanaken)

-------------------------
Woensdag 19 december 2012 om 20.00 u
Sint-Hilariuskerk- Bierbeek

-------------------------
Zaterdag 22 december 2012 om 19.30 u
Sint-Martinuskerk - Ganshoren

Meer info : www.gc-aquarius.be

Extra :
James MacMillan : jamesmacmillaninscotland.com, www.boosey.com en youtube
James MacMillan (1959-): emotionele, religieus geïnspireerde Schot, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
James MacMillan interview, Ivan Hewett op www.telegraph.co.uk, 22/04/2009
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl
Veljo Tormis : www.tormis.ee, en.wikipedia.org, www.fennicagehrman.fi en youtube
Lucien Posman op www.matrix-new-music.be
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube
Benjamin Britten (1913 - 1976): Persoonlijkheid onder invloeden op www.musicalifeiten.nl

Beluister alvast James Macmillans Os Mutorum



en dit fragment uit Arvo Pärts Zwei Beter

15:18 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Rrrrrrrrrrrrrrrrummmmmpffff tillffff tooooooo! Een feestelijk event met tekst en muziek in Netwerk Aalst

Jaap Blonk Uitgeverij Het Balanseer viert haar vijfjarig bestaan! Samen met Netwerk Aalst stelt ze een feestelijk event samen met concerten, performances, schrijvers, muzikanten en hedendaagse kunstenaars. Zoals Jaap Blonk (foto) Kurt Schwitters parafraseerde: Rrrrrrrrrrrrrrrrummmmmpffff tillffff tooooooo!

De Nederlandse Jaap Blonk is een legendarische klankdichter die stemkunst combineert met absurde, dadaïstische humor. Halverwege de jaren tachtig brak hij door met een theatrale uitvoering van Kurt Schwitters' baanbrekende klankgedicht 'Ursonate'. In de jaren erop bouwde Blonk verder aan een indrukwekkend palmares, en deelde hij het podium met o.a. The Ex, Maja Ratkje, Mats Gustafsson, Joan La Barbara en nu DJ Sniff.

DJ Sniff (Takura Mizuta Lippit) is een experimental turntablist. Met een platendraaier en mengpaneel en een pak experimentele vinylplaten deconstrueert hij het collectief muzikaal geheugen tot een avant-garde compositie. Hij deelde het podium met o.a. Andy Moor, C. Spencer Yeh, Evan Parker, Mark Sanders…

Sheldon Siegel is de speeltuin van jonge honden Gino Coomans (cello), Erik Heestermans (drums) en Gerard Herman (sax, zingende buis, fietswiel …). Na een split-lp op KRAAK, hebben ze nu de dubbel-LP Grève Totale (Scheld'apen Records) uit, waarop ze hun liefde voor outsider freejazz botvieren.

Pol Hoste leest enkele verhalen voor uit zijn net verschenen bundel 99, van Flemish tot Catwalk. Voor zijn vorige roman De verzwegen Boon ontving hij de L.P.-Boonprijs 2012.

In het voorjaar van 2012 verscheen een opmerkelijk kunstenaarsboek: Akerselva-Oslo 2004-2011 van Johan De Wilde. In dit boek rangschikt de kunstenaar topografisch de beelden die hij maakte langsheen de Akerselve, de rivier die o.a. door Oslo stroomt. Heleen Van Haegenborgh (prepared piano), Kristof Roseeuw (contrabas) en Köhn a.k.a. Jürgen De Blonde (electronica) inspireerden zich op dit boek voor hun samenwerking.

Sandrine Verstraete is schrijfster en performer. Ze verwerkt haar zintuiglijke teksten in installaties, performances en muziek. Ter gelegenheid van 5 jaar het balanseer gaat ze de confrontatie aan met percussionist en klankkunstenaar Kris Vanderstraeten, sinds de jaren 70 een sterkhouder in de Belgische improvscène en drummer/percussionist Ivo Machiels van o.a. B-Lectric.

De Nederlandse auteur Peter Smink realiseerde een tiental toneelstukken en filmscenario’s, een verhalenbundel, twee romans en een boek met autobiografische fictie, die de auteur zelf omschrijft als ‘vrije oefening’. De schrijver viert 5 jaar het balanseer door voor te lezen uit zijn eerste dichtbundel: Schedelmoer & Maatpak.

Harry Vaandrager leest voor uit de verhalenbundel Koprot. In 2011 bracht het balanseer van de flamboyante Rotterdammer Aan barrels uit, een ontluisterende roman met explosief taalplezier!

Auteurs/DJ’s Matthijs de Ridder (jazz), Marc Kregting (soul & funk) en Sven Vitse (electronica) draaien elk hun favoriete schijven.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Rrrrrrrrrrrrrrrrummmmmpffff tillffff tooooooo! 5 jaar uitgeverij het balanseer
Zaterdag 15 december 2012 om 20.00 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : netwerk-art.be en www.hetbalanseer.be

12:13 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

11/12/2012

Verrassende ontmoeting met muziek uit Vlaanderen en Nederland in deSingel

Mayke Nas Een België-Holland in grootse symfonische bezetting, zo mag je dit debuut in deSingel van het Koninklijk Concertgebouworkest - "het beste orkest van de wereld"- omschrijven. Dirigent noch solist zijn onbekenden voor het huis, idem voor de componisten op het programma. Otto Tausk leidt je doorheen een verrassende ontmoeting met muziek uit Vlaanderen en Nederland.

We gaan richting noorden met de creatie van Mayke Nas (foto), telg uit een Zuid-Nederlandse muziekfamilie. Van het Belgische kunstenaarsgeslacht Devreese-Gaillard gaan de muzikale banden met Nederland terug tot vóór het bestaan van Het Concertgebouw. Vanaf de oprichting speelden diverse familieleden in het orkest. Frédéric werd in 1929 in Amsterdam geboren. Zijn Vierde Pianoconcerto heeft een bijzondere reputatie als verplicht werk voor de Koningin Elisabethwedstrijd 1983, het roemruchte jaar met de laureaten Volondat, Blumenthal, Rodrigues en De Waal. De 'klassieke' Symfonie in D van Tristan Keuris wordt een KCO-première. En het is ook de hoogste tijd dat het orkest een recent werk speelt van 'onze' Luc Brewaeys. Een van de meest fascinerende hedendaagse Europese componisten tout court. Deze ongetwijfeld spannende België-Holland mag je absoluut niet missen.

Mayke Nas over 'Down the Rabbit-Hole' : "Picture yourself in a boat on a river…", zo begint 'Lucy in the Sky with Diamonds' van de Beatles. Het bootje is van Lewis Carroll, die al roeiend op de Thames bij Oxford aan drie meisjes een spannend verhaal vertelt: 'Alice in Wonderland'. De Beatles schreven er een hallucinerend mooi liedje over (dat het liedje op grond van de titel met LSD geassocieerd werd was niet zo raar) en plaatsten Lewis Carroll als ode temidden van hun helden op de hoes van Sgt. Pepper. Net als Karlheinz Stockhausen overigens, maar dit terzijde. Via de Beatles terug naar Alice in Wonderland.

De begeleidingsmelodie van Lucy heeft, platgestampt als roze en blauwe muisjes, haar weg gevonden in de opening van 'Down the Rabbit-Hole' voor het Koninklijk Concertgebouw Orkest. Ingekrompen en uitgerekt slingert de golvende reeks noten zich met een steeds grotere curve door het stuk heen, zoals Alice alsmaar slinkt en groeit tijdens haar belevenissen in het konijnenhol en daarbij continu van de ene verwondering in de andere valt. Een mooie metafoor voor een nieuw orkestwerk. 'Down the Rabbit-Hole' is in het Engels niet voor niets de uitdrukking geworden voor 'het aangaan van een avontuur'..." (*)

Luc Brewaeys over 'Along the shores of Lorn' : "This work was composed in 2005 on commission of the Symfonieorkest van Vlaanderen. They first performed it at the Brussels Conservatory on February 24, 2005 conducted by their chief-conductor Etienne Siebens "Along the Shores of Lorn" are the first words of the "explanation" on the back label of the bottles which contain "OBAN". The work takes its basic ideas from that piece, but became a little like a "firework" coming out of the rocket which 'OBAN' originally was. The piece is in one movement, but consists of four sections. The work begins with an introduction based on flageolet-tones in the strings, along with a kind of split pseudo-unisson melody. This is followed by a fairly long, rapid passage in what I would call "(des)-articulated counterpoint". The third section is extremely slow (maybe a huge breath?) and mainly deals with "special" timbres, which are amplified and permutated compared to 'OBAN'. A duo for the two trumpets on a repeated pulse leads to the coda, which is longer than the one of the "fellow-piece", is incredibly fast and features the virtuosity of the orchestra in an almost breath-taking way. Finally the Bass Drum concludes the piece alone, as he started. I dedicated the score to artist Mark Verstockt in friendship and admiration for the intenstity and extremely high quality of his works. I also felt very close to him when we discussed our mutual approach towards our creative "jobs"." (**)

Programma :

  • Luc Brewaeys, Along the shores of Lorn (2004)
  • Mayke Nas, Down the Rabbit-Hole (Belgische creatie)
  • Tristan Keuris, Symfonie in D
  • Frédéric Devreese, Pianoconcerto nr 4

Tijd en plaats van het gebeuren :

Koninklijk Concertgebouworkest & Ralph van Raat : Luc Brewaeys, Mayke Nas, Tristan Keuris, Frédéric Devreese
Zaterdag 15 december 2012 om 19.00 u
(inleiding door Maarten Beirens om 18.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.concertgebouworkest.nl en www.ralphvanraat.com

Extra :
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com (**), www.matrix-new-music.be en youtube
Mayke Nas : www.maykenas.nl (*), www.muziekencyclopedie.nl en youtube
Tristan Keuris op www.muziekencyclopedie.nl, www.chesternovello.com en youtube
Tristan Keuris (1946-1996). Symfonie in D, Daan Admiraal op www.cs.vu.nl, maart 2001
Frédéric Devreese : www.fdevreese.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Frédéric Devreese wordt tachtig!, interview door Ronny De Schepper op ronnydeschepper.wordpress.com, 2/06/2009

Beluister alvast Luc Brewaeys' Along the shores of Lorn

11:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook