13/03/2013

De waterafsluiter : een geïmproviseerd schilderij gekleurd met taal en muziek

De Waterafsluiter In 1989 schreef Marguerite Duras 'De Waterafsluiter', een aangrijpend kortverhaal geïnspireerd op een tragisch relaas in de krant. Nadat op een hete zomerdag een ambtenaar het water afsluit, pleegt een arm gezin zelfmoord. Het woord stond bij Marguerite Duras centraal. Ze sprong er zuinig mee om. Elke tekst kreeg bij haar een poëtische verdichting, waarbij zij de dingen naast elkaar plaatste, zonder oorzakelijk of psychologisch verband. Bovendien beschouwde ze elke visualisering ervan als banaal.

Hoe ensceneer je het onnoembare? Taalvirtuoos en topacteur Dirk Roofthooft gaat de uitdaging aan. En daar waar taal tekortschiet, doet Diederik De Cock geluid stil spreken. Of luid zwijgen? De muziek volgt de sfeer van het verhaal: de vervreemding, het voyeurisme, het onbehagen, de hitte en de broeierige zomerse sfeer. Om die stemming te versterken worden klassieke instrumenten (tenorsax, baritonsax, gitaar, piano en drums) op een ongewone manier bespeeld, tegen een constante achtergrond van realistische geluiden. Dirk Roofthooft en Diederik De Cock gaan met het verhaal op zoek naar een talige muzikaliteit van een hete, broeierige dag waarop een vrouw een besluit nam. Roofthooft is virtuoos in taal,  Diederik De Cock doet geluid stil spreken. Een experiment met andere, buitengewone klankkleuren van akoestische instrumenten. Een geïmproviseerd schilderij, gekleurd met taal en muziek. Met live saxofoon van bl!ndman-saxofonist Piet Rebel.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant : De Waterafsluiter
Van woensdag 13 t.e.m.zaterdag 16 maart 2013, telkens om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.transparant.be
-------------------------------------
Vrijdag 22 maart 2013 om 20.15 u
Kortrijkse Schouwburg

Schouwburgplein 14
8500 Kortrijk

Meer info : www.cultuurcentrumkortrijk.be en www.transparant.be
-------------------------------------
Zaterdag 23 maart 2013 o 20.30 u
Cultuurcentrum Gildhof - Tielt
Sint-Michielstraat 9
8700 Tielt

Meer info : www.tielt.be en www.transparant.be
-------------------------------------
Vrijdag 29 en zaterdag 30 maart 2013, telkens om 20.00 u
NT Gent

Sint-Baafsplein 17
9000 Gent

Meer info : www.ntgent.be en www.transparant.be
-------------------------------------
Dinsdag 23 april 2013 om 12.40 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en en www.transparant.be

Bekijk alvast de trailer van De Waterafsluiter

21:23 Gepost in Muziek | Permalink |  Facebook

12/03/2013

Mischa & Lily Maisky brengen Schumann, Brahms, Britten en Debussy in Bozar

Mischa & Lily Maisky Het bloed kruipt waar het niet gaan kan… Lily, dochter van Mischa Maisky, speelt voortaan in de eredivisie. Ze is pas vijfentwintig en heeft al een mooie carrière uitgebouwd. Ze treedt natuurlijk ook op met haar vader, zoals tijdens dit recital. De verstandhouding tussen beiden is sprekend, en het programma dat ze spelen zo mooi dat er heus geen excuses zijn om dit concert te missen.



Programma :

  • Robert Schumann, Fantasiestücke voor cello en piano, op. 73
  • Johannes Brahms, Sonate voor cello en piano nr. 1, op. 38
  • Benjamin Britten, Sonate voor cello en piano, op. 65 (1961)
  • Claude Debussy, Sonate voor cello en piano

Tijd en plaats van het gebeuren :

Mischa & Lily Maisky : Schumann, Brahms, Britten, Debussy
Woensdag 13 maart 2013 om 20.00 u
(Inleiding door David Baeck om 19.30 u )
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be

Extra :
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube
Benjamin Britten (1913 - 1976): Persoonlijkheid onder invloeden op www.musicalifeiten.nl

Beluister alvast Benjamin Brittens Sonate voor cello en piano

18:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Ludovico Einaudi stelt nieuwste cd voor in Brussel en Borgerhout

Ludovico Einaudi Dat Ludovico Einaudi van vele markten thuis is, bewijst zijn staat van dienst. De Italiaanse componist en pianist schreef de soundtrack voor This Is England van Shane Meadows en recenter nog voor de Franse kaskraker Intouchables. Daarnaast is hij ook artistiek directeur van het Italiaanse muziekfestival La Notte della Taranta, dat jaarlijks bijna een half miljoen bezoekers telt, en reist hij de wereld rond met zijn hedendaagse minimalistische muziek.

In de pers wordt hij vaak vergeleken met Wim Mertens, Michael Nyman en Philip Glass, maar Einaudi klinkt toch vooral als zichzelf. Nu eens solo, dan weer in uitgebreide bezetting, met vaste waarden uit de wereldmuziek (bijvoorbeeld Ballaké Sissoko en Mercan Dede) of met een snuifje elektronica… hij weet het allemaal perfect te combineren. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat het de voorbije jaren storm liep voor zijn Belgische concerten. Nu presenteert hij met ensemble zijn nieuwste 'In a Time Lapse'. Episch en emotioneel zoals 'Divenire' (2006); experimenteel en avontuurlijk als 'Nightbook' (2009).

Maar Einaudi gaat dit keer nog verder, en exploreert nieuwe structuren en arrangementen die een brug vormen tussen verschillende muzikale werelden. Zo weerklinken op het album barok en Italiaanse folkmuziek, vioolpartijen uit de late romantiek, maar ook een brede waaier aan percussie en electronica. Met zijn muziek noopt Einaudi de luisteraar tot nadenken over het begrip 'tijd': "Zodra je je ervan bewust wordt dat onze tijd beperkt is, dan probeer je dat moment te vullen met al je energie en emotie, en neemt je verbeelding een grenzeloze vlucht. Je leeft elk moment zoals je deed als kind." Einaudi trok twee jaar uit om 'In a Time Lapse' te componeren. Het album werd in oktober 2012 opgenomen in een klooster nabij Verona en kwam op 22 januari uit op het DECCA label.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ludovico Einaudi: In a Time Lapse (cd-voorstelling)
Dinsdag 12 maart 2013 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.ludovicoeinaudi.com
----------------------------------
Woensdag 13 maart 2013 om 20.30 u (uitverkocht)
De Roma - Borgerhout

Turnhoutsebaan 286
2140 Borgerhout

Meer info : www.deroma.be en www.ludovicoeinaudi.com

16:05 Gepost in CD, Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Sturm und Klang brengt vijfvoudig portretconcert in Espace Senghor

Sturm und Klang De concertprogramma's van Sturm und Klang zijn toegespitst op het repertoire van de 20ste en de 21ste eeuw, hebben aandacht voor originele, veeleisende projecten en baden in een sfeer van avontuur, dialoog en nieuwe luisterervaringen. Het ensemble biedt actief steun aan Belgische componisten, in het bijzonder die van de jongste generatie. In 2011 en 2012 organiseerde het Ensemble Sturm und Klang in samenwerking met Le Forum des compositeurs twee workshops voor jonge componisten, onder de welwillende artistieke supervisie van Victor Kissine en Claude Ledoux.

Tijdens die workshops werd van vijf componisten werk voor dubbel (strijk- en blaas) kwintet en percussie gecreëerd. Dinsdag staan diezelfde artiesten centraal in het concert van Ars Musica. Je wordt vergast op een contrastrijk, vijfvoudig portret: Grégory d’Hoop, Gilles Doneux, Christophe Guiraud, Adrien Tsilogiannis en Sarah Wéry.

Sarah Wéry over 'A furious Mouth Dances' : "A furious Mouth Dances is ontstaan uit de fascinatie die ik voelde toen ik Willis Earl Beal zag zingen. Het stuk vertrekt van een radicaal uitgangspunt: repetitieve cellen, ritmische structuren, fragmentering van het geheel, transparante opbouw... Al die elementen doen het conceptuele karakter van de reeks vergeten, en leggen de klem - toon op energie en dynamiek."

Adrien Tsilogiannis over 'Filante, attirante... de l’inaccompli' : "Dit werk heb ik geschreven in opdracht van het Ensemble Sturm und Klang in het kader van de tweede editie van het project Jeunes Compositeurs, met de steun van het Forum des Compositeurs en de Sbam (Société belge d’Analyse Musicale). Korte tijd voor de totstandkoming van de compositie was ik verdiept in de boeken van Serge Venturini (°1955, Parijs), een Franse filosoof en dichter. Aangezien ik altijd uit ben op ongewone ontdekkingen, liet ik me meeslepen door het universum, de gevoelswereld en de strijd van de schrijver. Die passionele lectuur ontstak in mij de vlam voor een nieuwe compositie.
Ik voelde me bijzonder aangesproken door Venturini’s Éclats d’une poétique de l’inaccompli (2012), boek V (opgedragen aan René Char). Dat boek ademt een grote poëtische, filosofische en zelfs profetische kracht die mijn muzikale verbeelding heeft gevoed. Zonder descriptief te werk te gaan, heb ik een transparante, magische relatie willen scheppen - de ene keer almachtig, de andere keer uiterst broos - tussen mijn geest en het ‘spook’ van de auteur.
Op basis van spectrale harmonische modellen heb ik een spoor getrokken, een par - cours uitgestippeld, dat in al zijn onvoltooidheid zowel ont- als verhullend blijkt. Het uitwerken van de klanktextuur gebeurt afwisselend op grove en op verfijnde manier, terwijl er elementen geboren worden die een teken zijn van overgang, verandering, en van variatie in gebaar, energie, compactheid en vluchtigheid."

Grégory d’Hoop over 'Opus super missa' : "Voor Opus super missa ben ik uitgegaan van het Pleni sunt , het Benedictus en het tweede Agnus van de Missa L’homme armé super voces musicales (1502) van Josquin des Prez. Volgens de traditie omvatten deze gezangen geen tenorpartij: ze vormen een rustpunt in een mis die qua opbouw en dynamiek niet weinig ambitieus is. Toch getuigen deze passages van een erg gesofisticeerde schriftuur. Ze spelen met verschillende tijdsverhoudingen in de muziek. In het geval van het Agnus wordt één stem in twee andere parallelle stemmen gekopieerd, waarbij de eerste superpositie tweemaal sneller, en de tweede superpositie driemaal sneller dan het origineel wordt uitgevoerd.
Dergelijke compositiespelletjes lijken op het eerste gezicht zeer technisch maar voor de componisten uit de Renaissance drukten ze een wereldvisie uit: de esthetische kwaliteit van de muziek was ondergeschikt aan de tijdsverhoudingen, aangezien die uitdrukking gaven aan het bestaan van God. Die denkwijze is vandaag nog moeilijk te volgen, denk ik. Dat neemt niet weg dat de polyfone schriftuur de afgelopen vijftig jaar voor een aantal componisten een krachtige inspiratiebron was. Ook ik heb me ondergedompeld in dit universum en heb mijn creativiteit gestimuleerd door de realiteit van mijn wereld te laten botsen met mijn perceptie van de wereld van Josquin. Ik heb de idee van ritmische verhoudingen gerecycleerd maar er een harmonische invulling aan gegeven die met de schriftuur van Josquin niets meer te maken heeft.
Eén stem wordt in zes stemmen ontdubbeld, namelijk in zes verschillende snelheden en in zes microtonale modi die worden bekomen door de deling van de reine kwint in gelijke delen. Die nieuwe modi resulteren niet alleen in een verrassende harmonische kleur maar dragen ook bij tot de strikte muzikale eenvormigheid die ik voor ogen had."

Gilles Doneux over 'Breaking News' : " Hoe kunnen we vermijden te verdrinken in de dikke, gestage informatiestroom waarin we dag in dag uit worden ondergedompeld? Dat is de vraag waarop de componist zich baseert voor zijn compositie.
De instrumenten spelen om beurten en scheppen een compacte, complexe klank - massa. Stilaan gaan enkele elementen hun eigen weg en trekken de aandacht. Zodra de klemtoon op die ‘klankobjecten’ komt te liggen, worden ze ontleed en met elkaar gecombineerd om een helder gegeven te creëren. Maar dat gegeven brokkelt na een tijdje af en raakt vervormd, als loopt het onverbiddelijk zijn eigen ondergang tegemoet."

Christophe Guiraud over 'Abel' : "Abel is het eerste hoofdstuk van het dubbel gecomponeerde kwintet vers la Syrie. De creatie vond plaats in 2012 naar aanleiding van een workshop van het ensemble Sturm und Klang en in bijzijn van de componist Claude Ledoux. Het werk is volledig in scordatura gecomponeerd en bezorgt de luisteraar een zowel haptische als visuele ervaring. De klanktextuur is als een kabelnetwerk waaruit woorden opduiken en zichzelf deleten, gaande van saturatie (verstikking, koorts) tot amper waar te nemen klanken.
Die contrasten geven het geheel een tegelijk organisch als koortsig karakter: geen frontaal maar wel verraderlijk geweld, het ogenblik na de ontploffing, wanneer de blik zich tracht te oriënteren tussen de natrillende brokstukken. Doorheen het uiteengerafelde weefsel ontwaart men eenzame lichtflitsen, hete lichtkringen: die van een lied dat soms gesmoord klinkt maar waarvan de stem aanwezig blijft."

Programma :

  • Sarah Wéry, A furious Mouth Dances (2012)
  • Adrien Tsilogiannis, Filante, attirante... de l’inaccompli (2012)
  • Grégory d’Hoop, Opus super missa (2012)
  • Gilles Doneux, Breaking News (2012)
  • Christophe Guiraud, Abel (2012)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Sturm und Klang : Grégory d'Hoop, Gilles Doneux, Christophe Guiraud, Adrien Tsilogiannis, Sarah Wéry
Dinsdag 12 maart 2013 om 20.30 u
Espace Senghor - Etterbeek

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.arsmusica.be en www.senghor.be

Extra :
Sarah Wéry op www.memm.be
Adrien Tsilogiannis : www.adrientsilogiannis.com
Grégory d'Hoop op youtube
Gilles Doneux op www.memm.be en youtube
Christophe Guiraud op www.babelscores.com, youtube en soundcloud.com

Elders op Oorgetuige :
50 vingers voor 50 jaar : memorabel verjaardagsconcert Musiques Nouvelles in Flagey, 7/03/2013
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

00:05 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

08/03/2013

Arachnaratata : nieuwe muziekvoorstelling voor kinderen en volwassenen met Zwerm en beeldend kunstenaar Joachim Devillé

Arachnaratata Tijdens het kinderkunstenfestival Storm op Komst in Turnhout stellen vier belangrijke buitenlandse wetenschappers hun ingenieuze machine voor aan het publiek: de Arachnaratata.  Hun uitvinding  is een ingewikkeld kluwen van kabeltjes, zoals alleen een gekke maar heel slimme spin zou kunnen bedenken.

De gitaristen van Zwerm bouwden een instrument met meer dan honderd effectpedalen - maar geen gitaren! In deze wirwar worden de beelden van video-artiest Joachim Devillé omgezet in muziek. De hele vloer ligt bezaaid met draden en bakjes, maar wat als de machine haar eigen zin wil doen?

In 2012 won Zwerm de Klara-prijs voor ‘jonge belofte’. Uit het juryrapport: "Radicaal experimenteel elektrisch gitaarkwartet met een open mind. Niche, experimenteel en eigenzinnig. Gitaarkwartet dat uitblinkt in performancekwaliteit en programmasamenstelling. Blijven verrassen. Straffe muzikanten die te weinig in de spotlights staan."

Wie Arachnaratata bezoekt kan gratis LAbO#4 ontdekken. Een week lang laten studenten dans, muziek en beeldende kunst zich onderdompelen in hedendaagse muziek en actuele klankkunst. Uit die ontmoetingen ontstaan kleine projecten. ChampdAction, productiehuis voor nieuwe muziek, zorgt voor coaches van wereldniveau. Storm op Komst geeft voor de eerste maal een groep jonge makers uit LAbO de kans om een creatie voor te stellen aan kinderen. Uit talloze projecten kozen ze uiteindelijk There's more behind your eye van Seppe Dyck en Olympe Tits. Een muzikant, een danseres, drie tv's en een uitnodigende doos...

Tijd en plaats van het gebeuren :

Zwerm : Arachnaratata
Zondag 10 maar 2013 om 11.30 u, 13.00 u, 15.00 u en 17.00 u

------------------------
LAbO#4 : Space to breathe
Zondag 10 maar 2013 om 14.00 u en om 16.00 u
De Warande - Turnhout

Warandestraat 42
2300 Turnhout

Meer info : www.stormopkomst.be, www.zwerm.be en www.champdaction.be

Elders op Oorgetuige :
Multidisciplinair experiment tijdens slotparcours LAbO#4, 23/02/2013

Bekijk alvast dit repetietiefilmpje van Arachnarata

23:40 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Arsmusicalacademie : Brusselse academies aan het werk in Flagey

Arsmusicalacademie De jonge generatie is nieuwsgierig naar én heel enthousiast over de hedendaagse muziekvormen. Dat laten ze je graag horen. Het bewijs: het evenement Arsmusicalacademie op 10 maart in Flagey, dat het kunnen van de Brusselse academies toont.

De dynamische manier waarop de Brusselse academies met hedendaagse muziek omgaan, verdient onze aandacht, niet in het minst omdat Ars Musica de kans krijgt samen te werken met de Association des Directeurs d’Académies francophones de la Région de Bruxelles. Zonder die uiterst dynamische vereniging zou het project Arsmusicalacademie gewoonweg niet mogelijk zijn.

Leerlingen van alle leeftijden en enthousiaste leerkrachten zetten zich in om een groots evenement in Flagey te spijzen met de meest diverse composities. Met vuur verdedigen ze een programma dat een tiental creaties omvat - wat erop wijst dat de componisten evenmin verstek geven.

Met werken van Ney Rosauro, Michel Lysight, Arnould Massart, Jean-Marie Rens, Gregory D’hoop, Frédéric Devreese, Ivan Bellocq, Janos Vajda, Kristof Penderecki, Gérard Noack, Pierre Coulon, Philippe Leblanc, Jacqueline Fontyn, Georges Velev, Stéphane Orlando, André Ristic, Pierre Kolp, György Kurtag, Alfred Schnittke, Ilja Hurnik, Sofia Gubaïdulina, György Ligeti, Arvo Pärt, Helmut Lachenmann, Georges Aperghis, Jean-Luc Fafchamps, Henri Pousseur en Claude Ledoux.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Arsmusicalacademie
Zondag 10 maart 2013 vanaf 12.00 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)
Gratis toegang

Meer info : www.arsmusica.be en www.flagey.be

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

23:08 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

07/03/2013

Studium Chorale creëert nieuwe passie van Vic Nees in Antwerpen en Tielen

Vic Nees Met twee concerten in Vlaanderen brengt Studium Chorale o.l.v. Hans Leenders in een a capella-programma een nieuwe passie van de nestor van de Vlaamse koormuziek Vic Nees (foto) in première. Nees grijpt in deze passie, die hij speciaal voor ons geschreven heeft, terug op een voorbeeld van de renaissancecomponist Jacobus Gallus.

Vic Nees schreef een passie voor Studium Chorale uit Maastricht waarin hij vertrekt van Ecce quomodo moritur, het bekende motet van Jacobus Gallus.De tekst is verder een ingekorte versie van het lijdensverhaal van Christus; De titel verwijst naar het kraaien van de haan bij de verloochening van Petrus.Vandaar galli cantus.Naast de creatie van deze passie brengt het koor ook een passie van Jacobus Gallus op dezelfde tekst.

De titel 'Passio super Galli Cantu' verwijst naar drie elementen. De proloog en de epiloog citeren letterlijk het begin en het slot van het bekendste motet van Jacobus Gallus, Ecce quomodo moritur, zodat die delen ook werkelijk gebaseerd zijn op een muziekfragment van deze componist. Vervolgens is de tekst van de passie dezelfde als die van de drie passies van Gallus: een sterk ingekorte tekst waarin slechts de hoofdmomenten uit het lijdensverhaal aan bod komen.

Daar hoort de verloochening van Petrus niet bij. Dat fragment van Mattheüs vormt evenwel de tekst van de proloog en de epiloog. Hierdoor verwijst de titel tevens naar galli cantus, het kraaien van de haan.
Er staan slechts de meest noodzakelijke aanwijzingen op de partituur. Zij vormen het kader waarin de respectieve fragmenten kunnen uitgevoerd worden. De belangrijkste interpretatieve aanwijzingen schuilen echter in de passietekst zelf. Wie die tekst begrijpt, weet hoe hij die organisch door de muziek moet laten doorklinken. Het gaat inderdaad op de eerste plaats om een religieus werk.

Studium Chorale is vanaf 2005 actief als professioneel kamerkoor. De producties worden geleid door artistiek leider Hans Leenders of door gespecialiseerde gastdirigenten. Het koor werd in 1972 opgericht en heeft zich de laatste jaren ontwikkeld tot een van de toonaangevende kamerkoren in Nederland.

De bezetting van Studium Chorale varieert van acht tot veertig zangers al naar gelang de eisen die de muziek stelt. De zangers zijn afkomstig uit Nederland, Vlaanderen en Duitsland. Het zeer brede repertoire omvat vijf eeuwen koorcultuur, van polyfonie uit de Renaissance tot de nieuwste opdrachtwerken. Studium Chorale is regelmatig te gast in binnen- en buitenland en verzorgde meerdere radio- en televisieregistraties.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Studium Chorale : Jacobus Gallus, Vic Nees
Zondag 10 maart 2013 om 11.00 u
Kapel Elzenveld - Antwerpen
Lange Gasthuisstraat
2000 Antwerpen

Meer info : www.koorlink.be en studiumchorale.nl
-------------------------
Zondag 10 maart 2013 om 16.00 u
Sinte-Margaritakerk Tielen
Dorp
2460 Tielen

Meer info : www.koorlink.be en studiumchorale.nl

Extra :
Vic Nees op www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Vic Nees spreekt over eigen werk in het Conservatorium Gent, 4/04/2011

23:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

50 vingers voor 50 jaar : memorabel verjaardagsconcert Musiques Nouvelles in Flagey

Timur Sergeyenia Het ensemble Musiques Nouvelles heeft in de loop van zijn 50-jarige bestaan vijf verschillende dirigenten gehad: Pierre Bartholomée (1964-1976), Georges-Elie Octors (1976-1988), Jean-Pierre Peuvion (1989-1993), Patrick Davin (1993-1997) en Jean- Paul Dessy (sinds 1997). Alle vijf wonen ze deze memorabele avond bij, ieder van hen zal een symbolisch werk naar keuze dirigeren.

Pierre Bartholomée kiest voor 'Pentacle' (2004), werk voor hoorn, trompet, trombone, viool, altviool, cello, cimbaal en piano. Pierre Bartholomée : " PENTACLE omdat het stuk is opgedeeld in vijf luiken. Vijf sterk contrasterende bewegingen, die weliswaar alle vijf zijn ontstaan uit een bewust beperkte grondstof: de melodieën en harmonieën zijn afgeleid van elementen die aan bod komen vanaf het begin van de eerste beweging - de meest ontwikkelde (met de vorm van een redelijk vrije sonate). De tweede en vierde beweging, heel kort en onderling sterk verschillend, zijn traag en eerder melodieus, de vierde zet beweging tegenover stilstand, ritmische opwinding tegenover harmonische passiviteit. De vijfde beweging lijkt wel een parodie op een rondo. Ze is 12 levendig, losbandig en draait, koppig als ze is, rond een paar figuren die onophoudelijk herhaald worden. De keuze van de instrumenten is gewaagd: de relatie tussen drie koperblazers en vier snaarinstrumenten, met de piano als een soort van bemiddelaar, kan tot onverwachtse klankcombinaties leiden. Een van de doelstellingen was om de acht timbres om beurten compact of eerder losjes naar een klankomgeving te projecteren en de instrumenten, hun bijzondere karakter en hun uitdrukkingskracht in ongewone situaties te benutten om beweeglijke en ongewone texturen te vormen."

Georges-Elie Octors dirigeert een werk van Bernard Foccroulle (2012) in wereldpremière. De componist Bernard Foccroulle heeft een hechte band met Georges-Elie Octors, die vandaag de muzikale leiding over het Ictus Ensemble heeft. Hun vriendschap dateert van de oprichting van het synthesizerkwartet Daleth, dat een kort maar intens bestaan kende binnen de geschiedenis van Musiques Nouvelles. Tegenwoordig is Bernard Foccroulle artistiek directeur van het Festival d'Aix, waar hij zich in de interculturele dialoog verdiept. Hij benadrukt het belang om de improvisatie en de mondelinge overbrenging een nieuwe plaats in de muziekschriftuur te geven. De opdracht van Musiques Nouvelles voor 10 maart in Flagey is voor hem een bijkomende gelegenheid om die oraliteit te bestuderen. Op het programma staan dan melodieën op teksten van de Napolitaanse schrijver Erri de Luca.

Jean-Pierre Peuvion dirigeert 'Icare apprenti' van Henri Pousseur, 'open vorm' voor fluit, klarinet, trombone, gitaar, piano, accordeon, percussie en cello (1968). Jean-Pierre Peuvion : "Dit werk is een perfecte samenvatting en illustratie van de drie hoofdlijnen die Michel Butor uit de muziek van Henri Pousseur afleidt: het is de meest historische, de meest politieke en de meest pedagogische muziek. Het is de meest historische muziek, maar dan op een bijzondere manier: eerder dan de geschiedenis verder te zetten of ze "door te snijden" (zoals in de eerste werken van de jaren 1950), verzoent deze muziek ze door een dialoog tussen de knopen van het historische weefsel. Waarschijnlijk is het inderdaad één van de meest politieke vormen van muziek: de componist biedt gegarandeerd iets harmonisch (muzikaal) en harmonieus (sociaal). Dankzij een heel efficiënt improvisatiesysteem worden de vertolkers meegesleept in een uitgelaten ervaring waar - en dit is primordiaal - alle afwijkingen mogelijk zijn en alle verleiding tot onderdrukking voorvoeld en aan de wortel wordt aangepakt. Het is ook de meest pedagogische muziek, want dit werk is "open", ook in de zin dat ze plaats biedt aan alle muziekstijlen en aan alle musici, beginners of virtuozen... De idee is om alle technische elementen trapsgewijs over alle treden van het luisteren en de echo te laten vloeien. Deze muziek zal door haar aard nooit een datum dragen noch een "beschaafd", afgewerkt product zijn. Het is bevrijdende muziek, die altijd iets heeft van een collectieve, creatieve emancipatie in volle wording!"

Patrick Davin dirigeert een werk van Adrien Tsilogiannis (wereldpremière). Adrien Tsilogiannis werd in 1962 geboren in Elsene. In 2000 begon hij zijn studie aan het Koninklijk Conservatorium Brussel. Hij haalde er meerdere eerste prijzen, een hoger diploma, een licentiaatsdiploma, een master en een aggregaat, o.a. in cello (klas van Marie Hallynck), kamermuziek, compositie en orkestratie (klas van Daniel Capelletti). Momenteel perfectioneert hij zich met Peter Swinnen, leraar compositie en directeur van het Koninklijk Conservatorium Brussel. Adrien is laureaat van het forum voor jonge componisten TACTUS 2011 en laureaat 2012 van de Stichting SPES. De laatste tijd waagt hij zich veel aan de oneindige uitdrukkingsvormen van de klanktextuur, het timbre of het gebaar, wat hem in de armen van meesters zoals Scelsi, Berio, Skalkottas, Xenakis en Saariaho drijft. Zijn jongste werken buigen zich over een filosofische vraag (het oneindig kleine: Yoctodôme, 2010), verkennen de ontdekkingen van de biochemische microkosmossen (Apoptosis, 2011) of dragen een literaire invloed. De jongste van die invloeden beroept zich op de dichter en denker Serge Venturini (geboren in 1955). Zijn overvloedige inspiratiebronnen voeden zijn klankfantasieën en zijn esthetische evolutie zonder programmatisch objectief, maar eerder met een "dramatische" intentie.

Jean-Paul Dessy dirigeert een werk van de Baskische componist Ramon Lazkano (Belgische première) voor stem (Carola Schlütter), basklarinet, accordeon, gitaar, piano, percussie, viool en cello. Ramon Lazkano werd in San Sebastian geboren. Hij volgde een dubbele muziekopleiding in het Baskenland en in Parijs, waar hij afwisselend verblijft. Een belangrijk deel van zijn oeuvre, dat op het werk van de beeldhouwer Jorge Oteiza geïnspireerd is, maakt deel uit van Le laboratoire des craies, waarvan Musiques Nouvelles in maart 2012 de vier bewegingen van Egan opnam, "L'envol". De CD komt in 2013 uit bij Chant du Monde/Harmonia Mundi, samen met de Belgische première van zijn jongste stuk, dat die avond wordt gespeeld. Hoewel de titel nog niet werd bekendgemaakt, weten we al dat het werk gebaseerd is op een gedicht van Edmond Jabès: Main douce à la blessure même, in Le sang ne lave pas le sang, fragment uit de passage Le Sable, verschenen in de bundel La mémoire et la main (1974- 1989). In december stellen het Smash Ensemble en Carola Schlütter (stem) het werk in wereldpremière voor in Salamanca.

Programma :

  • Pierre Bartholomée, Pentacle (2004)
  • Bernard Foccroulle, Due, Cinq pièces sur des poèmes de Erri De Luca (2013) (wereldcreatie)
  • Henri Pousseur, Icare Apprenti (1970)
  • Ramon Lazkano, Main douce à la blessure même (Belgische creatie)
  • Adrien Tsilogiannis, Transfulgurés, Opus 18 (2012) (wereldcreatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Musiques Nouvelles : 50 vingers voor 50 jaar
Zondag 10 maart 2013 om 20.15 u
(inleiding om 19.30 u )
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.arsmusica.be, www.flagey.be en www.musiquesnouvelles.com

Extra :
Pierre Bartholomée : www.pierrebartholomee.com, www.cebedem.be en youtube
Bernard Foccroulle op fr.wikipedia.org, www.orguessainthubert.be en youtube
Henri Pousseur : www.henripousseur.net en youtube
Ramon Lazkano : www.lazkano.info, en.wikipedia.org en youtube
Adrien Tsilogiannis : www.adrientsilogiannis.com

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013
Musiques Nouvelles viert 50ste verjaardag met twee magistrale concerten in Flagey, 3/12/2012
In memoriam Henri Pousseur (1929 - 2009), 7/03/2009

13:12 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Verjaardagsconcert Timur und seine Mannschaft in het Conservatorium Gent

Timur Sergeyenia Timur und seine Mannschaft, het ensemble van Timur Sergeyenia (foto) in residentie bij Trefpunt, wordt 5 jaar. Ter gelegenheid van die verjaardag brengt het ensemble werken van Vlaamse componisten in het Conservatorium van Gent. Op het programma : werk van Simon De Poorter, Raoul De Smet, Sebastian Bradt, Francois Glorieux en Lucien Posman.

Timur und Seine Mannschaft, strijkorkest rond de in Gent wonende Wit-Russische toppianist Timur Sergeyenia, bestaat uit een twintigtal jonge musici die allen Gent als thuisbasis hebben en die behoren tot de jonge garde aantredende internationale en nationale topviolisten. Hoofdkenmerk van het orkest: jong, verfijnd en extreem toegewijd. Hun naam ontlenen ze niet aan het Duitse nationale elftal, maar aan een beroemd Sovjet-jeugdboek waarin de dolle avonturen van Timur de jeugd alle mogelijke deugden tracht bij te brengen.

Simon De Poorter werd geboren op 20 mei 1980 te Gent en woont nog steeds in die stad. Hij studeerde in 2007 met onderscheiding af als 'Bachelor in de Compositie' aan het Koninklijk Muziekconservatorium te Gent. In 2009 studeert hij af als master in de compositie. (eindconcert met opnames en live-optredens/ scriptie over Darius Milhaud, met wie hij veel opvattingen over muziek en compositie deelt). Hij volgt als extra vakken harmonie en contrapunt (fuga) bij Mieke Vanhaute. Zijn docent compositie is Lucien Posman.
De stijl van Simon De Poorter kan overwegend 'post-romantisch' worden genoemd. Als uitgangspunten bij het componeren gebruikt hij voornamelijk zijn eigen interpretatie van de toonklok van Peter Schat, die hij combineert met de meest uiteenlopende invloeden uit de muziekgeschiedenis. Wilde, dissonante passages worden vaak afgewisseld met zachte dromerige lijnen. In zijn recentere werken hanteert hij een eenvoudigere, uitgepuurde stijl : schijnbaar eenvoudige melodieën worden gedragen door een aan de onderlaag erg complexe structuur.

Raoul De Smet (1936) valt zomaar niet direkt onder één noemer te vatten. Hij componeert werken die hun ontstaan danken aan allerlei impulsen of situaties in het dagelijks leven. Hij stelt voortdurend systemen in vraag en staat wantrouwig tegenover elke vorm van academisme. Dodecafonie, serialisme, aleatoriek, jazz, etnische muziek worden als een kluwen verweven in zijn composities. Een systeem staat voor hem los van een stijl. Belangrijk ook is De Smets vorming als romanist en hispanoloog, wat zijn stempel heeft gedrukt op zijn muziek die wel eens als 'expressief eclectisme' wordt omschreven.

Sebastian Bradt is een jonge Gentse componist die de stiel hoofdzakelijk aan het conservatorium van Gent leerde, in de klas van Godfried-Willem Raes van Logos. Nu is hij een steunpilaar voor professor Godfried-Willem Raes, en heeft reeds diverse werken geschreven, van uiteenlopend genre. Hij is iemand die het toegankelijke niet schuwt, maar tegelijk méér dan wie ook op de hoogte is van allerlei modernistische inbreng. Het werd een compositie van 10 minuten, krachtig, als apotheose-afsluiter van een groots concert.

Sebastian schrijft over 'Vonkhoofd' : "Veertig jaar geleden werd Bij Sint - Jacobs omgedoopt tot het kloppend hart van de Gentse Feesten, en Vzw Trefpunt werd er een begrip in de wereld van de festivalorganisatie. Om deze verjaardag anno 2009 te vieren, kwam zakelijk leider Guido De Leeuw op het idee om een feestelijk, ietwat potent stuk te bestellen bij een Gents componist. De keuze viel uiteindelijk op ondergetekende en die mocht zich voor de gelegenheid uitleven in een stuk dat zou gespeeld worden door een van zijn favoriete vertolkers, Timur Sergeyenia en diens trouwe strijkorkest, De Mannschaft. Het heeft een tijdje geduurd eer ik een geschikte titel had (ik vertikte allusies op de Stad Gent, muzikaal dan wel verbaal), maar op een dag was het zover: 'Vonkhoofd' zou mijn nieuwste eksploot heten. Hoewel de titel een allusie kan zijn op de maker zelve (die op een minder dagje ook wel eens aan een vonkhoofd lijdt en zijn primairste instincten volgt), is het stuk erg strak van vorm en met een enorme discipline uitgewerkt. Het is al bij al een vrij repetitief werk geworden dat teert op de lange, uitgesponnen spanningsbogen, grote klimaksen en de vaak verrassende klanken die ik uit alle hoeken van De Mannschaft tevoorschijn tover. Misschien dit nog: 'Vonkhoofd' is geen koncerto voor solist(en) en strijkorkest. Het is een demokratisch stuk waarin alle partijen gelijkwaardig zijn en iedereen naar de finale climax toe speelt."
'Vonkhoofd', mijn opdrachtsstuk voor 40 jaar Gentse Feesten bij Sint - Jacobs bestaat grofweg uit drie aaneengesloten secties (snel - traag - snel). Het begint met een repetitieve mars in c klein; die draait rond een progressie van vier akkoorden waarin de napolitaanse sixt een vrij grote rol speelt. Deze mars is behoorlijk modaal van karakter en refereert in grote lijnen naar een vroege Michael Nyman. Nadat deze sectie zich voldoende ontwikkeld heeft, mondt ze uit in het trage middendeel. Dit middendeel draait rond een Messiaen-achtige reeks in het orgelpedaal en laat voor het eerst de solisten onderling en met het strijkorkest dialogeren, waar voordien alles nogal homofoon was. Tijdens deze sectie wordt duidelijk dat e gypsy minor de beslissende toonaard wordt voor de lang uitgesponnen eindsectie. Die eindsectie begint op haar beurt met een tweetonig ostinato in de piano. Stilaan verweven orgel, pauken en de strijkers van De Mannschaft zich rond dit ostinato en stellen ze geleidelijk de slotmelodie (jawel, in e gypsy minor) samen. Die melodie wordt ettelijke keren en in steeds intensere en drammende orchestratie herhaald, tot Vonkhoofd met een algehele tutta forza -climax afbreekt."

Lucien Posman (1952) is een voorvechter van 'neonormaliteit' in de wereld van de moderne muziek. Zijn muziek kan tot het postmodernisme worden gerekend. In zijn latere werken hanteert hij de Toonklok-compositiemethode van Peter Schat.
"Ik heb lang getwijfeld of ik dit werk 'concerto' zou noemen omdat ik hiermee in een vreselijk turbulent strijdperk treed", aldus de componist toen hij nog bezig was met dez compositie ervan.. "Uiteindelijk werd de titel 'concerto voor piano en strijkers', omdat het een werk is dat uit de geijkte drie delen bestaat, omdat de piano een concerterende functie heeft en omdat het orkest bestaat uit strijkers. 'Concertino' zou de pianist onrecht aandoen in acht genomen de kilo's noten die hij te kraken heeft. Het eerste deel is voltooid en bestaat uit een herhaald lyrisch intiem terugkerend deel dat afwisselt met meer gestoffeerde passages. Het tweede deel nadert zijn voltooiing en is geschreven op het lijf van Timur; het is licht, beweeglijk en verfijnd van textuur maar doet ook beroep ook op zijn mannelijke martiale slagkracht. Over het derde deel wil ik nog niets kwijt; zo houden we er een beetje de spanning in."

Programma :

  • Simon De Poorter, 'Vlaamse Rapsodie' voor piano, pauken en strijkorkest (2011)
  • Raoul De Smet, 'Gentse Capriccio' voor piano, orgel, pauken en strijkorkest (2011)
  • Sebastian Bradt, 'Vonkhoofd' voor piano, orgel, pauken en strijkorkest (2009)
  • Francois Glorieux, Divertimento voor piano en strijkorkest (2002)
  • Lucien Posman, 'Lenteconcerto' voor piano en strijkorkest (2008)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Timur und Seine Mannschaft : Simon De Poorter, Raoul De Smet, Sebastian Bradt, Francois Glorieux, Lucien Posman
Zaterdag 9 maart 2013 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.trefpunt.be

Extra :
Timur Sergeyenia : www.sergeyenia.de
Simon De Poorter op www.muziekcentrum.be
Raoul De Smet op www.muziekcentrum.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Sebastian Bradt op www.logosfoundation.org, www.muziekcentrum.be en www.youtube.com
Francois Glorieux : www.francoisglorieux.com, www.muziekcentrum.be en nl.wikipedia.org
Uitgebreid interview met François Glorieux op Focus WTV
Lucien Posman op www.matrix-new-music.be en www.muziekcentrum.be

Elders op Oorgetuige :
Internationaal Kamermuziekfestival met Timur und seine Mannschaft tijdens de Gentse Feesten, 15/07/2012
Huldeconcert en cd-voorstelling Lucien Posman in het Conservatorium Gent, 22/03/2012
Huldeconcert Franz Liszt met Timur und seine Mannschaft in het Conservatorium Gent, 19/10/2011
Subliem concert van Timur und seine Mannschaft in Parnassus Gent, 9/06/2010
Timur und seine mannschaft met orgel vanuit de Sint-Jacobskerk in Gent, 20/07/2009
Timur en zijn manschappen veroveren Gentse muziekscène, 20/02/2008

11:30 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Ars Musica viert honderdste verjaardag van le Sacre du Printemps met een themadag in Flagey

Igor Stravinsky Op zaterdag 9 maart viert Ars Musica de honderdste verjaardag van Igor Stravinsky's Sacre du Printemps met een themadag in Flagey. Stravinsky's populairste werk stond voor een radicale breuk in de muziek. Critici gaven het de alternatieve titel Massacre du Printemps ( 'de slachting van de lente') , maar bij het brede publiek groeide het echter al snel uit tot een klassieker. Tijdens deze themadag viert Ars Musica de emblematische en bijzonder fascinerende componist met verrassende concerten waarbij Le Sacre in zijn originele versie wordt opgevoerd of een inspiratiebron is. Daniel Blumenthal en Jean-Claude Vanden Eynden spelen Le Sacre op twee piano's en Fabian Fiorini en Boyan Vodenitcharov dienen van antwoord met de vrije improvisatie 'Mes respects, Igor'. Voor de jongste bezoekers volgt een workshop rond Le Sacre en de opvoering van Suite met uitleg rond Histoire du Soldat. Op het programma prijken verder zes nieuwe creaties van Quatuor Tana op basis van Stravinsky's werk, themafilms en een amateurkoor. Met als klap op de vuurpijl: Le Sacre in orkest versie door het Brussels Philharmonic.

Lezing Claude Ledoux : Le Sacre comme point d'aboutissement : primitivisme ou modernité ? - 15.00 u
Aan deze honderdste verjaardag valt niet te ontkomen: op 29 mei 1913 werd in het Parijse Théâtre des Champs Elysées Le Sacre du printemps gecreëerd. Van dit revolutionaire werk, dat vaak als onnavolgbaar wordt bestempeld, zijn nochtans waardige telgen terug te vinden in het oeuvre van Varèse. De Sacre schudt de gevestigde codes van luisterervaring, ruimte en tijd grondig door elkaar en is tegelijk een krachtige getuigenis over een periode die bulkt van de artistieke ideeën. De revolutionnaire ontwikkelingen in de plastische kunst en de film hebben ongetwijfeld bijfgedragen tot de geniale stuiptrekkingen van Stravinsky's geest.
Zijn culturele wortels speelden evenzeer een belangrijke rol. Als Rus was Stravinsky het neonationalistische gedachtengoed genegen. Zijn Sacre zit vol verwijzingen naar Russische volksdansen en is duidelijk geïnspireerd op de volkse melodieën uit de etnomusiciologische bundel Juskiewicz.
Ook Stravinsky's historische wortels komen in het werk aan de oppervlakte. En dan zijn er nog de grote muzikale voorbeelden van de componist: Schubert, Liszt, Glinka en Moussorgsky, om er maar enkele te noemen.
De muziekschriftuur van de Sacre baadt in een totaal nieuw licht. De klankvertelling gaat vergezeld van een aantal choreografische keuzes die wel moésten aanleiding geven tot het beruchte schandaal van 1913. Dit wonderlijke magma van in elkaar verstrengelde krachten tracht Claude Ledoux in zijn lezing te ontrafelen, zonder het mysterie teniet te doen dat van de Sacre een absoluut meesterwerk maakt.

Daniel Blumenthal & Jean-Claude Vanden Eynden : Igor Stravinsky, Le Sacre du printemps (versie voor twee piano's) - 15.00 u
In 1910, wanneer Stravinsky nog volop aan de compositie van L’Oiseau de feu werkt, komt de idee van de Sacre du printemps in hem op.
In zijn mémoires (Chroniques de ma vie) beschrijft Stravinsky de ontstaansgeschiedenis van het werk: "Op een dag kwam geheel onverwacht - want mijn geest was door heel andere zaken opgeslorpt - de idee in me op een voorstelling te maken over een groot heidens ritueel: oude wijzen, in een cirkel gezeten, kijken naar de dodendans van een jong meisje, hun offergave om de lentegod gunstig te stemmen. Dat zou het thema worden van de Sacre du Printemps. Ik moet toegeven dat ik sterk onder de indruk was van mijn ingeving en had het er onmiddellijk over met mijn vriend, de schilder Nicolas Roerich, die bekendstaat om zijn uitbeeldingen van het paganisme."
Op aansporen van Diaghilev, die onmiddellijk enthousiast reageert, werkt Stravinsky samen met Roerich in de loop van 1911 de opeenvolgende taferelen uit. De compositie van de partituur, die Stravinsky moet onderbreken voor de creatie van zijn andere balletten (L’Oiseau de feu en Petruchka), zal meer dan twee jaar in beslag nemen. De componist voltooit het werk op 8 maart 1913.
Gelijktijdig met de totstandkoming van de orkestpartituur realiseert Stravinsky een reductie voor quatre-mains, evenals een tweede reductie voor twee piano’s. Beide zijn bedoeld voor de eerste repetities met de dansers.
De afwezigheid van de briljante orkestkleuren schept geenszins een droge of flauwe indruk maar biedt een uitgepuurde lezing van het ballet, waarbij de harmonieën bloot komen te liggen en niets van de intrinsieke kracht van de Sacre verloren gaat.

Ictus : Igor Stravinsky, Histoire du Soldat - Suite - 15.45 u
Een concert met commentaar van Jean-Luc Plouvier voor kinderen vanaf 12 jaar

Na het einde van de Eerste Wereldoorlog, in 1918, komt de Franse avant-garde op gang, als hevige reactie tegen de Wagneriaanse “nevel” en de Debussiaanse “mist”. Met een zelden geëvenaarde virtuositeit en frisheid componeert Stravinsky met L'Histoire du Soldat de eerste remix uit de muziekgeschiedenis. Circusgeschal, Zwitserse legermuziek, Russische liederen, walsen en tango’s: alles vloeit samen tot één groot wervelend klankfestijn. Ictus brengt de trioversie (zonder verteller), die gedomineerd wordt door een lustig krassende vioolpartij zoals geen enkele componist voor hem ooit had durven schrijven.
Alle aspecten van dit baanbrekend werk worden toegelicht aan de hand van pianofragmenten, delen uit de choreografie van Le Sacre du Printemps, gereconstrueerd door Dominique Brun, en enkele neoklassieke schilderijen. Dat alles levert een vermakelijke en toegankelijke uiteenzetting op.

Lezing Harry Halbreich : Le Sacre en Jeux: twee voedingsbronnen van een eeuw muziekcreatie - 15.45 u
Op 29 mei 1913, net honderd jaar geleden, sloeg de creatie van Le Sacre du printemps van Igor Stravinsky in als een bom en bracht een regelrechte herschikking van het muzieklandschap teweeg. Op orkestraal, harmonisch maar vooral ook ritmisch vlak zou het werk gedurende tientallen jaren een beslissende impact hebben op de muziekcreatie. Stravinsky’s krachtige statement overschaduwde volledig de creatie van Jeux van Claude Debussy, die nochtans slechts twee weken eerder had plaatsgevonden. Het verdere verloop van de muziekgeschiedenis toont aan dat, terwijl de Sacre insloeg als een bom, Jeux pas achteraf een tijdbom is gebleken, waarvan de impact tot op vandaag blijft nazinderen bij de jongste generatie componisten. De Sacre is toegetreden tot het lijstje van klassieke meesterwerken. In navolging van Beethovens Sinfonia Eroica (een soort 'Sacre van de 19de eeuw', zoals Stravinsky's meesterwerk kan worden gezien als een 'Eroica van de prille 20ste eeuw') maakt de Sacre definitief deel uit van de muziekgeschiedenis, zonder echter nog een actieve invloed uit te oefenen op de hedendaagse creatie. Vanop enige afstand aanschouwd, is de Sacre misschien wel een laatste grote romantische symfonie, waarin trouwens ook Debussy's muziektaal is opgenomen: ontwaart men in de inleiding van het tweede deel geen Debussiaanse Nuages? Misschien brengt Petrouchka - op een andere manier weliswaar - een krachtigere boodschap van vernieuwing, met zijn procédés van montage en collage, zijn polytonaliteit en polyritmie, zijn opeenstapeling van verschillende muzieksoorten, en de indringing van populaire en volkse stijlen. Het vernieuwende karakter van Jeux ligt hem dan weer in de explosie van de muziekvorm, de orkestschriftuur, de subtiele oplossing van systemen en harmonieën: de muzikale syntaxis ondergaat er diepgaande wijzigingen, die hebben geleid tot de spectrale, aleatorische en (slechts schijnbaar!) informele stromingen die de creatie tot op vandaag voeden.
De uiteenzetting van Harry Halbreich zal verscheidene aspecten schetsen van deze langzame muzikale omwenteling.

In de wandelgangen - 16.45 u
Het veelzijdige genie van Igor Stravinsky kleurt de hele 20ste eeuw. Ofschoon de componist geen directe volgelingen had, wordt hij tot op vandaag erkend als spirituele vader van de hedendaagse muziek. Door zich de meest verschillende stijlen eigen te maken, van ver in de geschiedenis tot in de moderne tijd, baande hij zich een atypische weg en ontpopte zich als onevenaarbaar 'ritmicus', als genie van timbre en orkestratie, maar ook als eerbiedwaardig architect van de vorm. Naar aanleiding van de 100ste verjaardag van Le Sacre droeg Ars Musica vijf jonge componisten op om een werk te schrijven voor de bezetting van een van Stravinsky's korte composities.

Bittoviva Koor : Le Sacre du printemps becommentarieerd - 16.45 u
Le Sacre du printemps, becommentarieerd door twaalf jongedames met de stem op de lippen!
ReMuA baseert zich samen met het Bittoviva Koor op muziek van Stravinsky voor de creatie van twee poëtisch - muziektheatrale interventies waar gesproken en gezongen woord in elkaar versmelten; een mobiel project dat op de themadag rond Stravinsky een weg aflegt in de vele ruimtes van Flagey. Het Bittoviva Koor is ontstaan uit de zowel muzikale als menselijke ontmoeting tussen ReMuA en Iva Bittova in 2012. Die ontmoeting mondde uit in een voorstelling die toerde in België, Frankrijk en Nederland (coproductie ReMuA - Zonzo Compagnie ) . Sindsdien komt deze groep van twaalf jonge zangeressen regelmatig samen voor de creatie van projecten die zowel podiumprésence als stembeheersing vereisen.

Quatuor Tana : Stravinsky, Andreas Moustoukis - 18.15 u
Stravinsky heeft maar drie composities voor strijkkwartet geschreven. Behalve het zeer korte Double canon (ter nagedachtenis van Raoul Dufy) heeft hij ze bovendien allemaal herwerkt. Zo orkestreert hij de Trois pièces pour quatuor à cordes voor de Quatre Études pour orchestre. Daarnaast duikt het Concertino in 1952 op als compositie voor twaalf instrumenten. In If I was Igor… onderzoekt Andreas Moustoukis hoe Stravinsky's constructivisme naar de 21ste-eeuwse context kan worden gekneed.

Fabian Fiorini & Boyan Vodenitcharov : Mes respects, Igor - 19.00 u
Vrije improvisatie voor twee piano's op Le Sacre du printemps

Brussels Philharmonic & Peter Jablonski : Stravinsky, Bartók - 20.15 u

Programma :
- Igor Stravinsky, Le Chant du Rossignol (1917)
- Béla Bartók, Derde pianoconcerto, Sz. 119 (1945)
- Igor Stravinsky, Le Sacre du Printemps (1913)

Op 29 mei 1913 werd Stravinsky’s meesterwerk Le Sacre du Printemps voor het eerst uitgevoerd in het Parijse Théâtre des Champs-Élysées. Het ballet geeft vorm aan een soort oerritueel waar een jonge maagd geofferd wordt om de goden gunstig te stemmen. Het schandaal tijdens de première, de schokgolf die door het Parijse publiek ging bij de onvoorspelbare, ritmische muziek en de afschuw om de woeste en barbaarse balletscènes hebben intussen plaats gemaakt voor de status van iconisch werk. Honderd jaar na de creatie heeft dit intense werk nog niets van zijn kracht ingeboet, ook al schrikken we intussen niet meer van de tempowisselingen en de atonale bewegingen die het werk zo typeren.

"Een oprechte, welgemeende en kameraadschappelijke groet aan het uitstekende orkest van het N.I.R.".  Dat schreef de Russische componist in mei 1952 in het Gulden Boek van het Groot Symfonie Orkest van het N.I.R., nadat hij het had gedirigeerd in een huldeconcert ter ere van zijn zeventigste verjaardag. De illustere voorganger van Brussels Philharmonic maakte toen nog deel uit van de openbare omroep. Het orkest zorgde niet alleen voor creaties van Stravinsky’s oeuvre, maar maakte zijn werk ook bekend bij het Belgische publiek. Brussels Philharmonic zet die Stravinsky-traditie vandaag verder onder leiding van chef-dirigent Michel Tabachnik, die terecht de geestelijke erfgenaam van Ernest Ansermet wordt genoemd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Themadag Igor Stravinsky's Sacre du Printemps
Zaterdag 9 maart 2013 vanaf 14.00 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.arsmusica.be en www.flagey.be

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

00:53 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook