19/04/2013

Multimediakunstenaar Valery Vermeulen en Office Tamuraj verzorgen drie cinematografische performances met de EMO-Synth in Sint-Niklaas

EMO-Synth Kunstenplatform WARP (Sint-Niklaas) organiseert op zaterdag 20 april een Witte Nacht die het publiek aanspoort om hedendaagse kunst vanuit een nieuwe invalshoek te ontdekken. Hiervoor gaat Office Tamuraj tijdens drie performances met evenveel films en muzikanten aan de slag voor een voorstelling van het interactieve multimediaproject 'Montage Cinema Revived by the EMO-Synth'. In een sfeer van ontdekking en verwondering licht een verrassend samengaan van geluid en beeld deze bijzondere nacht op.

Multimediakunstenaar, muzikant en doctor in de wiskunde Valery Vermeulen is de drijvende kracht achter de EMO-Synth. Het 'instrument' vormt een ware bouwdoos voor het verbinden van emoties, beeld en geluid. Het balanceert op de fascinerende grens tussen wetenschap en kunst en integreert met behulp van biofeedback emoties van de toeschouwer in het project. Hiervoor meten biosensoren allerlei lichaamssignalen op zoals spierspanning, huidgeleiding (GSR), hartslag (ECG) en lichaamstemperatuur. Op basis van deze gegevens zoekt de EMO-Synth telkens het meest passende geluid bij beelden die een toeschouwer ziet met een gepersonaliseerde soundtrack tot gevolg. Omdat de ene persoon de andere niet is, zijn performances met de EMO-Synth daarom altijd uniek.

Het multimediale 'Montage Cinema Revived by the EMO-Synth' trakteert het publiek steevast op een 'gesamtkunstwerk'. Voor de drie performances tijdens Witte Nacht van WARP werken verschillende muzikanten met uiteenlopende achtergronden mee. Nico Couck, Pat Riské en guest gaan live aan de slag met digitale partituren die de EMO-Synth automatisch maakt. Tegelijkertijd zorgen filmbeelden voor zowel poëtische als bloedstollende momenten. Zo komen in de drie performances achtereenvolgens flarden uit de fijngevoelige film Line-dotplane (Remco Roes), de historische horrorfilm The Phantom of the Opera (Julian Rupert) en de dramatische prent Andrei Rublev (Andrei Tarkovsky) aan bod. Het tonen van de dialoog tussen cinematografisch bronmateriaal en de realiteit staat hierbij in de kijker waardoor het publiek kennismaakt met de verschillende lagen van een artistieke creatie.

Valery Vermeulen is naast multimediakunstenaar eveneens muziekproducer, elektronisch muzikant en wiskundige (doctor in Zuivere Wiskunde, UGent 2001). Samen met zijn fascinatie voor de relatie tussen computers en het menselijk brein maakten zijn diverse achtergronden de ontwikkeling van de EMO-Synth mogelijk. Hiernaast situeert Vermeulens werk zich vooral in de cross-over zone tussen geluid, muziek, wiskunde, artificiële intelligentie en affective computing. Door het bespelen van deze intersecties kan de actuele kunst volgens hem nieuwe impulsen krijgen om zich verder te ontwikkelen en het publiek te boeien.

Montage Cinema Revived by the EMO-Synth i.s.m. WARP vindt plaats tijdens Witte Nacht die start op zaterdag 20 april 2013 (20.00 u) en eindigt op zondag 21 april 2013 (06.00 u ).

De drie performances o.l.v. Valery Vermeulen beginnen om 22.30 u (film Line-dot-plane), 23.20 u (film The Phantom of the Opera) en 24.10 u (Andrei Rublev) en gaan door in de Stationsstraat 76, 9100 Sint-Niklaas. Witte Nacht maakt deel uit van De Vierde Dimensie, een event van WARP rond de Heirmanklok.

Meer info : www.emo-synth.com en www.warp-art.be

Elders op Oorgetuige :
Experimenteel geluid tijdens Museum Night Fever in Brussel, 28/02/2013
Montage Cinema Revived by the EMO-Synth : interaktief multimediaprojekt op de grens van wetenschap, muziek en kunst, 4/04/2012
Intelligente montagecinema met experimenteel geluid in het M HKA, 1/03/2012

Benieuwd naar wat je mag verwachten? Dit filmpje geeft je alvast een voorsmaakje met beelden en muziek uit de performance

20:15 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

28/02/2013

Scelsi gezien door de ogen van David Ryan

Giacinto Scelsi In 'Via di San Teodoro 8' treden we in de voetsporen van de eigenzinnige Italiaanse modernist Giacinto Scelsi (1905-1988). Meer nog, samen met regisseur David Ryan nemen we een kijkje in diens voormalige huis en krijgenwe uitvoerig zicht op wat weinigen ooit aanschouwden: de vele traphallen, vista's, tuinen en talloze kleine kamertjes die het gebouw rijk is. Verschillende aspecten van dit 'Domus Romanus', vooral dan de akoestische eigenschappen ervan, komen in detail aan bod.

De film belicht ook de collectie vroege elektronische en exsotische instrumenten die Scelsi bezat. Vooral de Ondiola, een van de allereerste versterkte elektronische muziekinstrumenten waar de componist in zijn beruchte 'Derde Periode' veelvuldig op improviseerde of aan componeerde, wordt belicht. We krijgen er ook een van de zeldzame filmfragmenten te zien die van Scelsi (een notoir beeldschuw man, overigens) zijn overgebleven: een improvisatie die hij op de Ondiola hield, in samenspel met zijn voormalige leerling, pianist Oscar Pizzo.

Zondag in de Q-O2 werkplaats krijgen we ook nog de film 'Tower: a Composition for Two Musicians and Architecture' (2012) te zien. Maandag in Logos brengt David Ryan ook volgende werken voor (bas)klarinet : zijn eigen Blindtime (2013) en Para (2011) en Dark as a Dungeon (1977) van Christian Wolff.

David Ryan (1956) is zowel componist, schrijver als visueel artiest. Hij studeerde aan de University of Liverpool en aan Coventry Polytechnic, stak vervolgens Het Kanaal over om zich in Hamburg, Lübeck en Berlijn in de wereld van de nieuwe muziek te storten en kan momenteel een veteraan op dat gebied worden genoemd. Met zijn lange voorgeschiedenis als vertolker van experimenteel klarinetrepertoire deelde hij het podium met John Tilbury, Christian Wolff, Earle Brown, Phill Niblock en het polyvalente ensemble Apartment House. Maar het is vooral met het werk van de enigmatische Giacinto Scelsi dat hij een reeds lang vergroeide liefde heeft ontwikkeld.

Ryans artistieke aktieradius beslaat overigens meer dan alleen het vertolken van nieuwe muziek; de man draait ook films, doet uitvoerig research, publiceert artikels en geeft screenings, tentoonstellingen en lezingen dat het een lieve lust is. Op dit ogenblik is hij aktief als lid van het London Improviser's Orchestra en zoals steeds druk in de weer met nieuwe multimediale projekten. Tot slot mag hij zich houder noemen van de Arts Council of England-award.

Tijd en plaats van het gebeuren :

David Ryan : 2 films - Via di San Teodoro 8 / Tower: a Composition for Two Musicians and Architecture
Zondag 3 maart 2013 om 20.30 u
Q-O2 - Brussel

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Meer info : www.q-o2.be en www.david-ryan.co.uk
--------------------------------------
David Ryan : Via di San Teodoro 8 - film & concert
Maandag 4 maart 2013 om 20.00 u

Logos Tetraëder - Gent
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.david-ryan.co.uk

Extra :
Giacinto Scelsi: www.scelsi.it en youtube
Giacinto Scelsi (1905 - 1988): Muzikaal aristocraat op www.musicalifeiten.nl
The Messenger: Giacinto Scelsi discovered a world in one note by Alex Ross, The New Yorker , 21/11/ 2005
Modern music: Scelsi, Todd M. McComb op www.medieval.org, 27/01/2000
Christian Wolff op www.otherminds.org, eamusic.dartmouth.edu, en.wikipedia.org en youtube
Perfect Sound Forever : Interview met Christian Wolff, Jason Gross op www.furious.com, april 1998

15:34 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

23/02/2013

24 preludes for a fugue : filmdocumentaire over Arvo Pärt met ontbijt in Antwerpen

Arvo Pärt Wie Arvo Pärt over zijn muziek hoort praten, verwerft niet alleen nieuwe inzichten in zijn composities, maar leert ook heel wat over de doorvoelde werkwijze van de componist. In 24 preludes for a fugue vloeien Pärts muziek en zijn dagelijkse leven voortdurend in elkaar over. Dorian Supin volgde de man vijf jaar lang en verzamelde interviews, beelden van repetities, premières en seminaries.

De stijl van deze documentaire is helemaal geënt op die van de componist en evolueert fragmentarisch en langzaam. Pärt is charismatisch en inspirerend wanneer hij praat over zijn kenmerkende drieklanken die "zo'n hartverscheurende eenheid vormen, dat de ziel ze eeuwig zou willen zingen." Wie PÄRT in PRIMETIME ten volle wil beleven, tekent present voor dit uitvoerige filmportret.

Tijd en plaats van het gebeuren :

24 preludes for a fugue
Zondag 24 februari 2013 om 10.00 u
Cinema Zuid - Antwerpen

Lakenstraat 14
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl
24 preludes for a fugue op www.imdb.com

Bekijk alvast dit fragment uit '24 preludes for a fugue'

21:02 Gepost in Film, Muziek | Permalink |  Facebook

17/02/2013

Tracking Sounds : multimediaal en zintuiglijk programma in OFFoff

Lieven Moana Art Cinema OFFoff gaat bijzonder kleurrijk het voorjaar in met 'Tracking Sounds', een programma rond audiovisuele creaties waarbij de muziek een sturend element is. Lieven Moana en Manuel Padding brengen elk een performance waarbij audio- en videotechniek de toeschouwer onderdompelen in een wereld waar geen boven of onder bestaat. Via het ritme van een videosynthesizer, pure kleuren uit de 16mm projector, een rookmachine en een opera voor videotape creëren ze live hun audiovisuele landschappen. De performances worden geflankeerd met videowerk van Steina en Woody Vasulka, Bill Brand en Robert Ashley. In de foyer draait dj Floris Vanhoof, tevens programmator van dit multimediale, zintuiglijke programma.

Lieven Moana en Manuel Padding, makers van muzikale landschappen, werkten via cassettelabels en gezeefdrukte concertposters altijd al multimediaal. Ze vertellen in een eigen audiovisuele taal met gelaagde overhead projecties en de esthetiek van het VHS signaal. Het ritme van een videosynthesizer, pure kleuren uit de 16mm projector, en een opera voor videotape communiceren deze avond hun wereld. 

De composities van Lieven Moana roepen beelden op. Als Dolphins Into The Future maakte hij audiovisuele verkenningen van de Baai van Kealakekua (voor de westkust van het Hawaïaanse eiland Big Island) en van de Azoren archipel. De kleurenpaletten, de sublieme schoonheid en de sfeer van deze plekken worden in een nieuwe compositie voor overhead projector, bandopnemer en midi in Offoff gepresenteerd.

Soundsize, een video van Steina en Woody Vasulka is simpel maar zeer doeltreffend: een patroon van punten verandert van grootte en vorm door klanken uit een synthesizer. Dit duo leverde bijzondere bijdragen tot de evolutie van het medium video. Sinds het begin van de jaren 1970 verkennen ze de technieken van de videosynthesizer en vinden ze een elektronische beeldtaal uit. De Vasulka's ontwikkelden zelf elektronische apparatuur voor analyse en deconstructie van video.

Centraal in hun vroege werk staan de maakbaarheid van het beeld, de manipulatie van het elektronische signaal, en de relatie tussen beeld en geluid.

Circles of Confusion is een ritmische film gemaakt met een projector en kleurenfilters. Rode, groene en blauwe cirkels flikkeren over het scherm. Bij overlappingen zien we secundaire kleuren. Wanneer een lichtpunt onscherp gefilmd wordt en als een cirkel in beeld verschijnt, spreekt men in de optica over een “circle of confusion”.

Hier verwijst de term echter naar Bill Brands eigen mentale en emotionele focus: hij filmde op verschillende dagen vanuit uiteenlopende emotionele toestanden. Tijdens de montage van dat materiaal werd Brand beheerst door irrationele gedachten. Dit leidde tot opperste verwarring, en uiteindelijk openbaring.

Robert Ashley is een vooraanstaande figuur in de Amerikaanse hedendaagse muziek. Hij bouwde een internationale reputatie op voor zijn pionierwerk in klanksynthese, nieuwe vormen van opera en multidisciplinaire projecten. Ashley zingt ons doorheen drie scènes van zijn multimedia opera Atalanta (Acts of God) waarin ruimtewezens vanuit hun vliegende schotel de vreemde gewoonten van de mens bespreken.

In Helbaard, de concertzaal en kunstenwerkplaats van Manuel Padding in Den Haag, passeerden tot enkele jaren geleden de meest vitale underground artiesten. Na het organiseren van honderd concerten, steeds aangekondigd met fantastische gezeefdrukte posters, focust Padding zich op zijn innerlijke muzikale reis. Met magneetbanden (audio en video), videoprojectoren en rookmachines dompelt hij in deze performance de toeschouwer onder in een wereld waar geen boven of onder bestaat.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tracking Sounds : Lieven Moana, Steina & Woody Vasulka, Bill Brand, Robert Ashley, Manuel Padding & Floris Vanhoof
Maandag 18 februari 2013 om 20.30 u
Art Cinema OffOff - Gent

Begijnhof Ter Hoye
Lange Violettestraat 237
9000 Gent

Meer info : www.offoff.be

23:12 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

05/02/2013

Vlernika : een vlechtwerk van film en muziek over het nazinderen van de Spaanse burgeroorlog

Dick van der Harst In 2007 was het precies 70 jaar geleden dat een grote groep Spaanse vluchtelingenkinderen in België onderdak vond. De tol van de Spaanse burgeroorlog was groot. Muzikant en componist Dick van der Harst (foto), cineasten Fabio Wuytack en Brecht Vanmeirhaeghe sloegen de handen in elkaar om rond het thema een multimediaal kunstwerk te maken. Dick van der Harst staat bekend om zijn vakmanschap, zijn zin voor experiment en de multiculturele dimensie in zijn repertoire. Invloeden uit de jazz, de klassieke muziek en de volksmuziek zijn hem niet vreemd. Voor dit programma putte hij uit het traditionele, Baskische folkrepertoire. De muziek wordt live gebracht tijdens de vertoning van de film. Vlaamse uitvoerders krijgen ondersteuning van Baskische muzikanten.

In Vlernika, Los Niños de la Guerra draait alles rond de grote groep Spaanse kinderen die op de vlucht voor de Spaanse burgeroorlog onderdak vonden in Gent en omstreken. Tijdens de Spaanse burgeroorlog van 1936 tot 1939, vonden heel wat Baskische kinderen-vluchtelingen een nieuwe thuis bij Gentse families. Een groot aantal van deze 'niños' werd in Vooruit aan hun nieuwe familie voorgesteld. Ter herdenking zette Trefpunt in 2007 met toenmalig Gents stadscomponist Dick van der Harst, cineast Fabio Wuytack en scenarist Brecht Vanmeirhaeghe een multimediaal project op. Het resultaat is Vlernika, een uniek beeldverhaal dat emotie, geschiedenis en verbeelding doorkruist.

Van 1936 tot 1939 werd Spanje geplaagd door een hevige burgeroorlog. Om hun kinderen van het oorlogsgeweld te hoeden, zonden veel Spanjaarden hun kroost naar veiliger oorden. Zo vingen Gentse families meer dan tweehonderd Baskische kinderen op. Het spreekt voor zich dat dit een heel emotionele gebeurtenis was voor de kinderen, de achtergebleven familieleden en de pleeggezinnen. Nadat het geweld geluwd was, kwam Franco aan de macht. Sommige kinderen keerden toen terug, anderen bleven in België en bouwden hier hun leven op. De organisatie Los Niños de la Guerra bracht de Spaanse vluchtelingen later opnieuw samen. Trefpunt wou deze gebeurtenissen herdenken en sprak daarvoor de componist Dick van der Harst, cineast Fabio Wuytack en scenarist Brecht Vanmeirhaeghe aan om rond dit thema een multimediaal kunstwerk te maken.

Dick van der Harst (1959) is muzikant, arrangeur en componist. Sinds 1989 is hij componist in residentie bij LOD. Hij maakte muziektheaterproducties met onder andere Thierry Salmon, Guy Cassiers, Alain Platel en Eric De Volder. Naast muziektheaterwerk schrijft Van der Harst muziek voor zijn eigen ensembles (o.a. Audible Life Stream) en voor anderen (Oxalys, Quatuor Danel…). Zijn werk is op verschillende cd's verschenen.

Met bewondering voor het vakmanschap maar weerstand tegenover bandwerk gebruikt Dick van der Harst in zijn composities zowel jazz, klassiek als volksmuziek. Steeds zoekt hij naar wat authenticiteit vandaag kan betekenen. Het resultaat is muziek waar geen model voor bestaat: hij legt zijn oor te luister bij andere tijden, andere landen, andere culturen, en verbindt die stijlen en genres intuïtief met zijn eigen muzikale wereld, wat een nieuwe artistieke taal oplevert. Respect, eerlijkheid en ambachtelijkheid staan op de eerste plaats. De muziek van Van der Harst is menselijk, en laat grote vrijheid aan de muzikanten die ze uitvoeren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vlernika. Los Niños de la Guerra
Vrijdag 8 februari 2013 om 20.00 u
Cultuurcentrum Belgica - Dendermonde

Kerkstraat 24
9200 Dendermonde

Meer info : www.ccbelgica.be en www.trefpunt.be
------------------------------
Zaterdag 9 feburari 2013 om 20.30 u
CC Het Bolwerk - Vilvoorde

Bolwerkstraat 17
1800 Vilvoorde

Meer info : www.hetbolwerk.be en www.trefpunt.be

Extra :
Dick van der Harst op www.muziekcentrum.be, www.lod.be en youtube
Vlernika slaat aan. Drie- tot vierduizend mensen wonen voorstelling op Sint-Jacobs bij, Karel Van Keymeulen, De Gentenaar, 12/07/2007
Toen werd het stil aan St.-Jacobs, Agnes Goyvaerts, De Morgen, 16/07/2007

Elders op Oorgetuige :
Vlernika doorkruist emotie, geschiedenis en verbeelding, 16/04/2008
Geen muziekje blijft verborgen : een portret van Dick van der Harst, 9/02/2008
Vlernika, Los Niños de la Guerra, 9/07/2007

14:51 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

03/02/2013

Istanbul Ekspres : muziek, film, expo en gastronomie uit de metropool waar Oost en West elkaar ontmoeten

Istanbul Ekspres Van donderdag 7 tot en met zaterdag 16 februari laten De Centrale en Kunstencentrum Vooruit in Gent de 'dualiteit en diversiteit' op het publiek los tijdens de vierde editie van Istanbul Ekspres. Een gevarieerd concert- en filmprogramma, aangevuld met een fototentoonstelling en Turkse gastronomie maken van dit stadsfestival een authentieke culinair-muzikale belevenis. Met o.a. de 'Turkse Norah Jones', Turkse triphop meets elektronicabeest Köhn en een hulde aan Romamuziek...

Istanbul blijft tot de verbeelding spreken als één van de grootste en boeiendste steden ter wereld. Een metropool die we misschien wel het beste kunnen omschrijven met het woord 'dualiteit': gescheiden door de Bosporus, is İstanbul verweven met zowel de oosterse als de westerse wereld. Een kosmopolitische stad waar de traditionele wereld overgaat in een hypermoderne. Dualiteit en diversiteit die ook terug te vinden is het muzikale leven van Istanbul: traditionele folkmuziek, fasıl, Turkse en westerse rock, jazz…

Tango en dramarock
De eerste vier dagen is het festival te gast in het intercultureel centrum De Centrale met twee avonden Turkse pop, een dubbelconcert met dito rock en tenslotte een optreden met Turkse tango. Voor de openingsdag op 7 februari verwelkomt De Centrale opnieuw Nev, de Turkse zanger-gitarist die iets meer dan een jaar geleden reeds in Gent te horen was. Met de georkestreerde pop-klassiek bewandelt hij een bij momenten kleurrijk en goed gearrangeerd pad dat geëffend wordt door een geluid waarin enerzijds keyboards en basgitaar en anderzijds ud, klarinet en darboeka elkaar vinden. De elektrische gitaar omgordt het geheel met een rockrandje zonder de muziek messcherp of gevaarlijk te maken. De opening van Istanbul Ekspres mag immers gerust wat feestelijk zijn. Bovendien krijgen bezoekers voor hun inkomticket niet alleen een optreden, maar ook een kleine mezzeschotel aangeboden. Wie met een grote honger zit, kan tegen een kleine vergoeding nog een extra portie krijgen. Een dag later staat er alleen muziek op het programma, met een concert van de zangeres Göksel die vroeger backings deed bij onder andere Sezen Aksu, maar sinds 1997 ook cd's onder eigen naam uitbrengt: met minder volkse elementen dan Nev, maar wel wat zoeter en luxueuzer.

Een graadje steviger wordt het op 9 februari met het dubbeloptreden van Model en Flört. Met hun baarden en lange haar, lijken de drie heren van deze laatste band zo weggelopen uit een fotosessie van de Beatles ten tijde van 'Let it Be'. Muzikaal flirten ze ook wat met de samenzang van The Fab Four, maar daarnaast gaan ze ook te leen bij psychedelische 60's rock, onschuldige pop en funk met duidelijke echo's van de Red Hot Chili Peppers. Zelf omschrijven de niet van zelfspot gespeende muzikanten hun muziek als Anadolu beat, tevens de naam van hun laatste cd. Veel minder op zoek naar een eigen stijlaanduiding is de groep Model van zangeres Fatma Turgut die sterk aanleunt bij de hitparadegevoelige dramarock die flirt met het koude pathetiek en semi-gothic.

Veruit de meest traditionele en origineelste (in verschillende betekenissen van het woord) van de acts die te horen zijn in De Centrale is een groep rond Sema, voluit Sema Moritz. Als zangeres bracht ze zowel jazz standards als liederen van Brecht, wat meteen het cabareteske in haar muziek verklaart. Sinds 1997 richt ze zich met haar project 'Legendary Ladies' ook op de Turkse tango die populair was in de jaren '20 en '30, de eerste jaren van de Turkse Republiek. Van het project verschenen reeds twee cd's, 'Ekho' en 'Ekho II' en in Gent zal ze het tangorepertoire brengen, begeleid door piano, klarinet en percussie. Het optreden wordt voorafgegaan door een vertoning van een documentaire over de wijk Beyoğlu, het muzikale hart van in Istanbul. Het concept, de tekst en de muziek bij de reportage kwamen allemaal voor rekening van Sema.

Keukentafel en restaurant
Voor het tweede deel van het festival verhuist Istanbul Ekspres naar De Vooruit waar met twee tripleconcerten op 15 en 16 februari met Turkse jazz, vrije improvisatie, rock en cultuuroverschrijdende "traditionele" muziek. Speciaal voor Istanbul Ekspres zet Vooruit ook enkele samenwerkingen op tussen Turkse, Belgische en Nederlandse muzikanten. Een eerste voorbeeld daarvan is meteen het openingsconcert van 15 februari. Jürgen De Blonde, als elektronicaman bekend als Köhn en als rocker deelachtig aan de Portables, vervoegt Seni Görmem Imkansiz. Dit duo van Gaye Su Akyol en Tuğçe Şenoğul is in de weer met synthesizers, melodica en drummachine, wat resulteert in eenvoudige, ambachtelijke lo-fi muziek waar Turkse melodieën gedragen worden door rammelende en/of repetitieve begeleidingen: het soort muziek waaraan bij voorkeur op de keukentafel aan geknutseld wordt.

Naar eigen zeggen kent De Blonde de muziek van het Turkse duo alleen via MySpace en YouTube. Van enig contact tussen beide partijen is ook nog geen sprake geweest, maar dat hoeft voor de Belg geen probleem te zijn. "Ik reken op de energie van het moment. Een eerste ontmoeting is vaak heel onbevangen en inspirerend en hoe minder er op voorhand gezegd of gepland wordt, hoe beter."

Ook wat het materiaal dat hij gaat gebruiken betreft , ligt alles nog open, al geeft De Blonde aan dat hij het compact wil houden. "Mijn basis setup van dit moment bestaat uit een kleine Behringer mengtafel, Kaoss Pad 1, Korg Monotribe en Monotron, Doepfer Dark Energy, een midi keyboard, Electro Harmonix Worm, Danelectro Reel Echo en een Vox Looper (een pedaal waarmee ik instant loops maak, stapel en bewerk): een combinatie van eenvoudige synthesizers, looper en effecten die mij toelaat heel organisch en direct te werk te gaan. Mijn manier van werken gaat sowieso heel fel uit van improvisatie en het on-the-spot opbouwen van muziek."

Wie de recentste releases van De Blonde gehoord heeft, kan niet anders dan vaststellen dat de knutselmuziek van de Turkse dames niet meteen in dezelfde lijn ligt, maar de Belg kan het "speelse, ietwat naïeve karakter" van hun muziek wel waarderen. Bovendien beschouwt hij een samenwerking als een nieuw gegeven waarin de kwaliteiten van individuen versmelten. "Ik ga niet uit van "dit is wat ik doe, dit is wat zij doen en laten we dat nu eens combineren met elkaar. Ik zie mezelf ook als ondergeschikt aan het geheel. De uitdaging bestaat er voor mij dus in om te zien wat er gebeurt als we elkaar ontmoeten en daarmee om te gaan vanuit een open geest. Er zal natuurlijk wel wat afhangen van in hoeverre zij openstaan voor een aanpak als deze, maar hier zie ik mij ook ondergeschikt. Als het erop uitdraait dat ik een derde groepslid van Seni Görmem Imkansiz word, so be it, maar aan hun muziek te horen, is spontaniteit hen ook niet vreemd. Sowieso zie ik uit naar het samengooien van hun roots en inspiraties met de mijne." Op papier is dit dan een smeltkroes van Turkse en Westerse invloeden, lo-fi, improvisatie, krautrock en kosmische muziek, elektronische avant-garde."

Na de Turks-Belgische ontmoeting zoekt het programma meer herkenbaar vaarwater op met de lichte clubjazz van zangeres-pianiste Karsu Dönmez die als muzikante ontdekt werd in het restaurant van haar ouders. Een reportage over deze vocaliste wordt vertoond op 13 februari in de Turbinezaal van De Centrale. De afsluiter van de eerste avond in Vooruit is Luxus, waar de aanwezigheid van onder andere viool, accordeon, trombone en klarinet zorgt voor  met een mix van Turkse volksmuziek, Balkanklanken, oosterse grooves, blues en rock.

Energiepeil in het rood
Net als de eerste dag Istanbul Ekspres in Vooruit zet ook de tweede (16 januari) in met een onuitgegeven samenwerking. Centraal staat deze keer het Turkse freejazzkwartet konstruKt dat naast saxofonist Korhan Futacı en gitarist Umut Çağlar bestaat uit een tweekoppige percussiesectie met Özün Usta, Korhan Argüden. De groep gaat resoluut voor de onversneden in your face aanpak: free is free en een vaste grond onder de voeten is daarbij niet wenselijk. In het verleden nam de groep al op met internationale kanonnen als Evan Parker en Peter Brötzmann en in 2013 verschijnt een album op het NotTwo label.

Het Turkse viertal wordt op vraag van Vooruit uitgebreid tot een octet met rietblazer Joachim Badenhorst (van wie onlangs een eerste soloalbum verscheen), trompettisten Sanne van Hek (Black Napkins) en Bart Maris (FES) en euphoniumspeler Niels Van Heertum (Ifa y Xango). Net als De Blonde geeft deze laatste toe dat hij eigenlijk nog niet lang vertrouwd is met het werk van zijn Turkse sparringpartners. "Voor de vraag van Vooruit kwam kende ik de groep eigenlijk niet. Natuurlijk ben ik wel vertrouwd met het soort muziek dat konstruKt maakt -improvisatie in een van zijn wildste en puurste vormen- en met de muzikanten waarmee ze samengewerkt hebben: Peter Brötzman, Marshall Allen en Evan Parker. Met deze laatste gaan we trouwens ook met Ifa y Xango samenspelen, in het kader van LAbO #4 van Champ d'Action." 

Speciale voorbereidingen gaat Van Heertum niet treffen. "Ik begin graag aan dit soort dingen zonder me al te goed op de hoogte te stellen van waar de andere partijen voor staan. De magie die er kan zijn bij het eerste concert heeft iets heel bijzonder. Wat eventuele repetities betreft moet alles trouwens nog uitgeklaard worden. Ik vermoed dat we elkaar een aantal dagen voor het concert zullen ontmoeten, maar of er dan ook effectief gespeeld of gerepeteerd wordt, dat valt nog te bezien." 

Dat hij met Ifa y Xango vaak wat verfijnder te werk gaat dan de sonore explosiviteit van konstruKt baart hem ook geen zorgen, integendeel. "Dat ik meer fijnbesnaarde dan stevige muziek speel is een momentopname denk ik. Een jaar geleden zou je misschien het tegenovergestelde beweerd hebben. Ik denk wel dat de energie van konstruKt een stevige uitdaging wordt. Joachim Badenhorst zal ook van de partij zijn, ik ben dus zeer benieuwd hoe de totale combinatie gaat uitdraaien. Het hoge energiepeil van konstruKt is natuurlijk wel iets dat een diepe indruk achterlaat. Het is een groep die de een heel optreden lang de boog gespannen kan houden, iets wat als koperblazer fysiek niet altijd mogelijk is. Ook de bezetting heeft een bijzonder aspect: met meerdere percussionisten tegelijk samenspelen is steeds een interessant gegeven." 

Na de passage van konstruKt eindigt de slotavond van Istanbul Ekspres met strakker afgelijnde muziek, hoewel er steeds een draai aan de rechtlijnigheid gegeven wordt. De 70's rock van Replikas isimmers niet vies van breuken, haken en ogen en in de Trakya All Stars van percussionist Burhan Öcal komen dan weer verschillende tradities samen. Het twaalfkoppige collectief combineert Turkse met Romamuzikanten uit Thracië. De band bedient zich van traditionele instrumenten (zurna, quanun, davul en cümbüş), naast onder andere saxofoon, trompet, viool en de elektronica van dj Murat Uncuoglu. Öcal is dan ook een uitgesproken brugfiguur tussen verschillende culturen en stijlen. Hij leerde percussie van zijn vader, kreeg van zijn moeder de religieuze muziek mee en speelde samen met de legendarische Zwitserse drummer Pierre Favre (enkele maanden geleden nog overweldigend op Jazz Brugge), Sting, fusion-icoon Joe Zawinul en de klassieke pianiste Maria João Pires. Turks, ja, maar met flavour. Een smaakje dat Istanbul Ekspres een heel eigen karakter geeft.

Nog meer beeld is er op 12 februari in De Centrale, met 'Romanistanbul', een documentaire over Romamuzikanten in Istanbul. Deze vertoning wordt gevolgd door een gratis optreden Turkse Romamuziek door de Gentse groep Ibidiklar.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Istanbul Ekspres
Van donderdag 7 tot en met zaterdag 16 februari 2013
De Centrale en Kunstencentrum Vooruit - Gent


Meer info : www.vooruit.be en www.decentrale.be

Artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Istanbul Ekspres 2013. Waar Oost en West elkaar treffen, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/01/2013

22:08 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

21/01/2013

Het stof der tijden : concert-portret van de Griekse componiste Eleni Karaindrou

Eleni Karaindrou 'Het stof der tijden' is het resultaat van de laatste samenwerking tussen de componiste Eleni Karaindrou (foto) en de Griekse cineast Theo Angelopoulos, voor diens overlijden op 24 januari 2012. Vanaf 'Le voyage à Cythère' (De reis naar Kythira) nodigt dit concert-portret ons uit op een zuiver muzikale reis waarbij beelden van muzikale en cinematografische harmonie door ons geheugen zinderen.

Het ensemble Musiques Nouvelles bestaat in 2012 vijftig jaar. Dankzij een dynamische onderliggende structuur onder de naam Le Manège.Mons, beschikt het ensemble sinds 2002 over sterke muzikanten voor muzikale creaties en producties. Jean-Paul Dessy heeft sinds 1997 de artistieke en muzikale leiding van het ensemble op zich genomen. Musiques Nouvelles blijft innoveren en blijft zoeken naar hedendaagse muziek in al haar diversiteit wat vorm, geografie en cultuur betreft. Het ensemble bracht in de loop der jaren talrijke creaties in binnenen buitenland en was te horen op nationale en internationale festivals. Het ensemble zoekt in zijn programma’s steeds naar een interessante mix van stukken. Enerzijds stukken uit de canon van de hedendaagse muziek, anderzijds 'waagstukken' uit onbekende geluidswerelden. Het vindt concertvormen uit die de luisterpraktijk verdiepen en ondersteunt de componisten van de Federatie Wallonië-Brussel. Musiques Nouvelles speelt elk seizoen een vijftigtal concerten waaronder ook transdisciplinaire performances met video, dans, literatuur, elektronica, installaties,... Het ensemble nam al verscheidene CD's en DVD's op en brengt een periodiek tijdschrift uit, naast speciale publicaties. Vandaag viert Musiques Nouvelles zijn 50ste verjaardag en is in residentie in Flagey.

De Griekse componiste en pianiste Eleni Karaindrou (1939) studeerde geschiedenis en archeologie en wijdde zich vervolgens aan de etnomusicologie. Haar muziek is functioneel: ze schrijft enkel voor film en theater, en heeft een sobere, herkenbare taal ontwikkeld die wezenlijk deel uitmaakt van de films van Theo Angelopoulos, van wie zij sinds 1982 de vaste componiste is. Karaindrou schreef de muziek voor achttien films, vijfendertig toneelstukken en tien televisieseries.

"De breekbare melodieën die Eleni Karaindrou voor Dust of time heeft gecomponeerd en waarin een centrale rol is weggelegd voor viool, cello en harp, aangevuld met de emotionele kleuren van accordeon en hobo, ademen een zachte melancholie. Maar er klinkt ook hoop door in de waaier van fraaie orkestraties met Griekse, Roemeense en Albanese culturele invloeden. Het is muziek waarover de geest van poëzie zweeft. Prachtig." (Cornell Evers op www.klassiekezaken.nl)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Musiques Nouvelles : Het stof der tijden
Donderdag 24 januari 2013 om 20.15 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be en www.musiquesnouvelles.com

Extra :
Eleni Karaindrou : en.wikipedia.org, www.musicolog.com, www.imdb.com, www.skopos.be en youtube
Review : Eleni Karaindrou. Dust of Time, Jan-Jakob Delanoye op Kwadratuur.be, 10/01/2010

13:39 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

19/01/2013

Filmopera 'La Belle et la Bête' in de Bijloke uitverkocht

Philip Glass Dit weekend brengen Muziekcentrum De Bijloke en het Filmfestival Gent Jean Cocteau's sprookjesachtige filmopera 'La Belle et la Bête' opnieuw tot leven in een uitvoering door het Philip Glass Ensemble. Het werk werd in 2006 voor het laatst vertoond en is op 25 en 26 januari 2013 exclusief voor België opnieuw in Gent te beleven. Philip Glass (foto) leidt de voorstelling zelf in.

Jean Cocteau maakte in 1946 een inventieve adaptatie van het bekende sprookje 'La Belle et la Bête'. Hij bewerkte die in een zwart-witfilm tot een magische, surrealistische allegorie over leven, dood en poëzie. Geen andere Cocteaufilm biedt zoveel inkijk in zijn diepste zielenroerselen en artistieke visie. Een absolute must voor cinefielen. Een cultfilm.

In 1995 componeerde Philip Glass ook al een cultfiguur in muziekmiddens - een opera naar die film. De muziek van Glass was bedoeld om de oorspronkelijke soundtrack bij de sprookjesfilm van Cocteau te vervangen. Hij gebruikte de originele, gerestaureerde en ondertitelde versie van Cocteau.

De film wordt geprojecteerd op een doek in de achtergrond. Op het podium ervoor acteren musici en zangers. Met een verbluffend resultaat. De intrigerende operamuziek die we horen gaat een eigen leven leiden, onafhankelijk van de film. De reële beelden krijgen door Cocteaus meesterlijke geraffineerde belichting een irreële sprookjessfeer. En ook de confrontatie met het gezongen - in plaats van gesproken - woord zorgt ontegenzeglijk voor een extra dimensie.

De melodie en harmonie van de muziek drijven mee op de Franse taal in 'La Belle et la Bête'. Onwillekeurig denken we aan Stravinski en Poulenc, niet toevallig twee componisten die met Jean Cocteau hebben samengewerkt.

Het filmgebeuren, met live op het podium de musici en zangers van het Philip Glass Ensemble, vindt plaats op 25 en 26 januari 2013 in de concertzaal van Muziekcentrum De Bijloke, Kluyskensstraat 2, 9000 Gent. De voorstelling is intussen uitverkocht.

www.debijloke.be en www.filmfestival.be

Extra :
Philip Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), www.chesternovello.com en en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl

23:26 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

26/12/2012

Nosferatu van Murnau met live muziek in Berchem

Nosferatu Op 28 en 29 december speelt ensemble Expulsion Propeller live een volledig nieuw gecomponeerde soundtrack bij de expressionistische horrorklassieker 'Nosferatu' van Friedrich Wilhelm Murnau. Expusion Propeller bestaat uit vier rasmuzikanten met een passie voor film: Michiel De Malsche, Han Swolfs, Bert Dockx en Romek Maniewski.

'Nosferatu, eine Symphonie des Grauens' (1922) is een expressionistisch meesterwerk dat aan de basis ligt van de horrorcinema. In deze allereerste filmadaptatie van Bram Stokers Dracula zien we hoe een onverschrokken zakenman diep doordringt in het bijgelovige hart van Transylvanië om daar een ogenschijnlijk eenvoudige transactie af te ronden. Daar ontmoet hij Graaf Orlock, een heerschap dat duidelijk niet van deze wereld is en weldra begint aan een lange reis over het continent... Murnau's vampier - vertolkt door Max Schreck - is geen buitenaards wezen maar een bizarre figuur die op één of andere manier herkenbaar blijft als mens, ondanks de dierlijke trekken, de spitse oren en de klauwachtige handen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Nosferatu / Expulsion Propeller : film met live muziek
Vrijdag 28 en zaterdag 29 december 2012, telkens om 20.30 u
De Nieuwe Vrede - Berchem

Vredestaat 16-21
2600 Berchem

Meer info : denieuwevrede.be

21:52 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

10/12/2012

Ictus stelt drie cultwerken uit de 20ste eeuw voor als cabaret, met begeleiding van film en in een her-compositie

Faune Onder het motto 'één zwaluw maakt nog geen zomer' stelt Ictus drie meesterwerken uit de twintigste eeuw voor, drie cultwerken die de muziek de moderniteit binnenloodsden. Elk werk wordt op een andere manier voorgesteld: als cabaret, met begeleiding van film en in een her-compositie. In 1912 creëerde Vaslav Nijinski een choreografie op Debussy's 'Prélude à l'après-midi d'un faune'. Honderd jaar later maakt Thierry De Mey een film bij diezelfde muziek, nu op een choreografie van Anne Teresa De Keersmaeker. En Ictus vertolkt live Bennos Sachs' kamermuziekversie van Debussy's legendarische balletmuziek. Een faschinerend initiatief: filmmaker en componist Thierry De Mey verkent al sinds de jaren tachtig het verband tussen beweging in dans en muziek. Verder op het concertprogramma een nieuwe versie van Maurice Ravels 'La Valse' voor ensemble en electronics door Frédéric Verrières. Tot slot horen we Arnold Schönbergs 'Pierrot Lunaire', gebaseerd op de symbolistische gedichten van de Belg Albert Giraud. Een maanzieke Pierrot krijgt de hoofdrol. De bijzonder geslaagde Duitse vertaling van Otto Erich Hartleben inspireerde Schönberg tot een hallucinant meesterwerk. Niet alleen de introductie van het baanbrekende 'Sprechgesang' maar ook de zinnelijke versmelting van tekst en muziek geven dit werk zijn magistrale uitstraling. En ook 'Pierrot Lunaire' werd honderd jaar geleden gecreëerd.

Le Prélude à l’après-midi d’un faune, gecomponeerd in 1894 door Claude Debussy, ontketent een onvoorziene revolutie…maar een van fluweel. Debussy zet de verhouding van een werk tot het thema op de helling. Identitieke herhaling komt quasi niet voor in dit werk van deze Franse componist; de muzikale motieven golven, veranderen, duiken op en verdwijnen met de lichtheid en snelheid van lentewolken. Geen zware identitieten…enkel intensiteiten…de hele essentie van de twintigste eeuwse muziek is in dit werk reeds vervat.

Oorspronkelijk geschreven voor orkest, zal de 'Faune' hier gebracht worden in een versie voor ensemble gemaakt door Benno Sachs in opdracht van het 'Verein für musikalische Privataufführungen', de Weense club opgericht door Schoenberg in 1918 om moderne muziek voor te stellen aan verlichtte liefhebbers. De meesterlijke film van Thierry De Mey, 'Prélude à la Mer' zal de maat aangeven. Deze film, gedraaid in de immense zoutvlakten van de zee van Aral, is gebaseerd op een choreografie van Anne Teresa De Keersmaeker met dansers Mark Lorimer en Cynthia Loemij.

Pierrot Lunaire. Muziek van de waanzin en de droom, muziek van het 'zelf' in stukken en brokken, muziek van fragmenten, breuken en duizelingwekkende gevoelens. Ondanks zijn immense muzikale cultuur en zijn zwak voor de Duitse traditie breekt Schoenberg voorgoed met de Wagneriaanse heroïek en het romantische individualisme. Geschreven voor een beroemde cabaretière uit zijn tijd, Albertine Zehme, opent 'Le Pierrot' als een koortsig theater, vol van hallucinaties en ironie, tussen zang en gesproken stem. Stravinksy sprak over Pierrot Lunaire als over de 'solar plexus' van de twintigste eeuwse gevoeligheid.

Presentatie : Zoals het moet ! = heel eenvoudig, als een improvisatie in een cabaret voor zangeres en een klein instrumental ensemble. Marianne Pousseur herneemt dit werk met Ictus, na uitvoeringen met Philippe Herreweghe en Pierre Boulez.

Verder op het concertprogramma een nieuwe versie van Maurice Ravels 'La Valse' voor ensemble en electronics door Frédéric Verrières. Ravel staat symbool voor het postmoderne dat pas opkomt aan het eind van de twintigste eeuw maar al warm loopt in de coulissen van het modernisme. Het is mede dankzij Ravel dat we vandaag het serieux van de grote kunst, de waarheid van mythes en ook het adelijke van de wals in vraag stellen. De wals wordt in alle richtingen uiteengetrokken, tot ze explodeert. Zo klint de wals vandaag, als een helse draaikolk, waarin componist Michael Levinas een van de grote obsessies van de moderne kunst weerspiegeld zag: het opstellen van een systeem, met als enige doel het te doorbreken, en uiteindelijk het te vernietigen. Presentatie : De originele wals in de tweede graad, getransponeerd naar de derde graad ! De Belgische componist Frédéric Verrières, die zich liet opmerken in de Bouffes du Nord met zijn succesvolle opera geïnspireerd op de film 'Opening Night' van John Cassavetes. Voor Ictus maakt hij een her-compositie van de Valse voor sampler en ensemble. 'Une cour impériale, vers 1855' is een wals in de derde graad. Ook bij Verrières wordt 'La Valse' van Ravel opnieuw een ballet. Op de eerste pagina vraagt hij de muzikanten "zoals de dansers van een wals" rond hun as te draaien met hun instrumenten. Niet voor niets is de ondertitel van de fantasmagorische her-compositie 'Une foule tournoyante'.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus : Faune
Zaterdag 15 december 2012 om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.ictus.be
-------------------------------
Woensdag 19 december 2012 om 20.00 u (inleiding door Jan Vandenhouwe om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.ictus.be

16:32 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook