20/06/2013

Graduation 2013 : nieuwe lichting jonge kunstenaars presenteert eindprojecten tijdens een elfdaags festival in de Gentse binnenstad

Graduation 2013 Met het einde van het academiejaar zwaait aan de School of Arts van de HoGent alweer een nieuwe lichting jonge kunstenaars en ontwerpers af. De afstuderende masters en professionele bachelors presenteren hun eindprojecten tijdens een elfdaags festival (20-30 juni) op verschillende locaties in de Gentse binnenstad. Graduation heeft vijf pijlers: de overzichtstentoonstelling van de studenten beeldende kunst en vormgeving (26-30 juni), het dramafestival (20-29 juni), de modeshows van movement#20 (21-22 juni), de première van de KASKfilms (25 juni) en een concertluik (23-28 juni).

Het muzikale luik van Graduation 2013 (23, 25, 27 & 28/06) speelt zich voor klassieke muziek en compositie af in de Miryzaal in het Conservatorium en voor de jazz/popafdeling op de DOKsite. De aftrap wordt gegeven in Miry met de opera Acubens van Benjamien Lycke. De studenten klassieke muziek brengen er ook twee concertavonden met een bont programma: van de eerste vioolsonate van Bach tot de futuristische marimba-etude 'One Study, One Summary' van John Psathas. De studenten jazz/pop en muziekproductie nemen de DOKsite in met enkele verrassende formaties: Alfredo, Trashcan Blues Collective, Faces on TV en Basement. De instrumenten van de instrumentenbouwers worden tentoongesteld op de Bijlokesite.

Zondag 23 juni presenteren zijn de studenten compositie aan de beurt. In de namiddag (van 14.15 u tot 18.00 u ) presenteren bachelors Valérie Vanroey, Pieter Corten, Patrick Housen, Jan Borré en Henk De Bruycker hun examenproject. 's Avonds (om 20.00 u ) is er de opera Acubens, de masterproef van Benjamien Lycke. Als afstudeerproject compositie bij Lucien Posman koos Lycke voor een nieuwe operaproductie voor mezzosopraan (Louise Kuyvenhoven) tenor (Denzil Delaere) en 40-koppig orkest (o.l.v. David Anne).

Dinsdag 25 en donderdag 27 juni (telkens vanaf 20.00 u) zijn er de concertavonden van de studenten klassieke muziek. Dinsdag staat er werk van Bach, Sammartini, Sigfrid Karg-Elert, Duruflé, Richard Strauss, Max Reger, Alban Berg en Stravinsky op het programma, donderdag is er naast John Ireland en Liszt ook heel wat recenter werk van P. Housen, Wim Henderickx, Jörg Widmann, Carlos Guastavino, Astor Piazzolla en John Psathas te horen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Graduation 2013
Van donderdag 20 t.e.m. zondag 30 juni 2013
Op verschillende locaties in Gent

Alle activiteiten zijn gratis toegankelijk

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.graduation2013.be

11/06/2013

Filmmuziek van en met Gabriel Yared in Flagey

Gabriel Yared Nadat Gabriel Yared (foto) tijdens het Filmfestival Gent 2004 voor Cold Mountain de 'Best Original Soundtrack of the Year Award' ontving, komt hij terug naar ons land voor een uniek concert in Flagey, waarbij de meest legendarische filmscènes worden geprojecteerd op groot scherm. Gabriel Yared levert niet alleen de muziek voor dit unieke concert, maar zit ook zelf aan de piano. Voor de gelegenheid wordt hij vervoegd door een cast wereldvermaarde solisten: Juanjo Mosalini (bandoneon), Lewis Morison (saxofoon) en Gaëlle Méchaly (sopraan). Dirigent van dienst is Dirk Brossé.

Gabriel Yared schreef voor het eerst filmmuziek in 1975, bij de film Miss O'Gynie et les hommes fleurs van de Belg Samy Pavel. Er volgden nog vele andere soundtracks, waaronder die voor The Talented Mr. Ripley en Cold Mountain. Met zijn compositie voor The English Patient won hij een Oscar, een Golden Globe en een Grammy Award. In 2004 ontving Yared voor Cold Mountain zowel de Soundtrack Composer of the Year Award als de Best Original Soundtrack of the Year Award op de World Soundtrack Awards. 

Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Philharmonic : Filmmuziek Gabriel Yared
Zaterdag 15 juni 2013 om 20.15 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Gabriel Yared : www.gabrielyared.com, en.wikipedia.org, www.imdb.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Filmmuziekstad Gent te gast in Tallinn met uniek concert Brussels Philharmonic, 28/11/2010

13:43 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

06/06/2013

Legendarische soundtrack 2001: A Space Odyssey live in Bozar

2001, A Space Odyssey Met de film '2001: A Space Odyssey' bracht Stanley Kubrick het sciencefictiongenre naar ongekende hoogten. De manier waarop hij onderwerpen aanbracht zoals de evolutie van de mensheid, de technologie en artificiële intelligentie, was ongezien, net als de invloed die dit visionaire werk zou hebben. De genialiteit van Kubricks cultfilm schuilt ook in zijn legendarische soundtrack: muziek van Johann en Richard Strauss gaat er samen met werken van Arma Khachaturian en György Ligeti, die op zijn beurt erkenning kreeg dankzij deze film. De legendarische soundtrack wordt maandag live gespeeld door Brussels Philharmonic, terwijl op groot scherm de film van Kubrick getoond wordt. Een unieke kans voor de liefhebbers!

György Ligeti (1923-2006) is een van de weinige avant-gardecomponisten die kan rekenen op ruime publicke belangstelling. Zijn werk zou wellicht minder bekend zijn geweest, ware het niet dat Stanley Kubrick - zonder diens toestemming weliswaar - drie composities van hem gebruikte voor zijn film '2001 : A Space Odyssey' (1968) : Requiem (1963-65), Lux Aeterna (1966) en Atmosphères (1961). Het zorgde alvast voor de internationale doorbraak. Later volgden nog Lontano (in 'The Shining' (1980)) en 'Musica Ricercata' (in Kubricks laatse, 'Eyes Wide Shut' (1999)). Ligeti was geen "filmcomponist", maar de manier waarop Kubrick met zijn muziek werkte, beïnvloedde de evolutie van de filmmuziek grondig en ingrijpend.

De meeste mensen kennen 'Atmosphères' (1961) dan waarschijnlijk ook uit Kubricks '2001: A Space Odyssey'. Met dit orkestwerk had Ligeti niet enkel een tot dan toe letterlijk ongehoorde muziek uitgevonden, hij had ook de techniek ontwikkeld om die muziek gestalte te geven. In de westerse muziek inclusief het serialisme werden toonhoogterelaties uitgecomponeerd. Ligeti stapelde in 'Atmosphères' zoveel tonen op elkaar, dat hun onderlinge relatie niet langer kón waargenomen worden, en dat de aandacht verschoof naar de beweging van compacte klankmassa's in de ruimte (hoog/laag) en in kleur (licht/donker). Hij stuurde deze klankmassa's door middel van een nieuwe techniek, de zogenaamde micropolyfonie. Hierin worden tientallen stemmen dusdanig op elkaar gestapeld, dat ze niet langer discreet waarneembaar zijn, laat staan hun onderlinge (canonische) relatie. De luisteraar hoort slechts zich langzaam verplaatsende, maar uiterst fascinerende klankwolken.

Ligeti's Lux aeterna (1966) is een echte klassieker. De fascinatie voor de complexe canons zoals je die bij bepaalde renaissance-componisten aantreft, trok Ligeti door naar wat hij 'micropolyfonie' noemde. Met een 16-stemmig gemengd koor weeft Ligeti letterlijk een web (het was de metafoor die Ligeti er zelf graag voor gebruikte) van unisono-canons die zo dicht op elkaar gepakt zitten dat ze voor de luisteraar niet langer herkenbaar zijn als canons, maar meer als een gewriemel van snelle noten, een 'wolk' van (dissonante) klank.

Programma :

  • György Ligeti, Atmosphères, Lux aeterna, Requiem
  • Richard Strauss, Also sprach Zarathustra, op. 30
  • Aram Khachaturian, Gayaneh Suite
  • Johann (Jr) Strauss, An der schönen blauen Donau, op.314

Tijd en plaats van het gebeuren :

Filmconcert Brussels Philharmonic & VRK : 2001: A Space Odyssey
Maandag 10 juni 2013 om 20.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.brusselsphilharmonic.be en www.vlaamsradiokoor.be

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
A guide to György Ligeti's music op www.guardian.co.uk

Elders op Oorgetuige :
Brussels Philharmonic maakt muzikale ruimtereis op de soundtrack van 2001: A Space Odyssey, 19/05/2011

18:10 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

03/05/2013

Aangrijpend filmconcert The Miner's Hymns in Kortrijk

he Miners’ Hymns The Miners’ Hymns is een samenwerking tussen de Amerikaanse cineast Bill Morrison en de IJslandse componist Jóhann Jóhannsson. Aan de hand van archiefbeelden portretteert Morrison de uitstervende mijnindustrie, de noodlottige mijnwerkersgemeenschap en de sterke Brass Band-traditie in Noordoost-Engeland. Jóhannsson voorziet de documentaire van een pakkende soundtrack voor achttienkoppige brassband, percussie en orgel. In een mooi huwelijk tussen moderne, elektronische en klassieke muziek zet hij de juiste sfeer neer. Een aangrijpend filmconcert dat elk haartje op de arm doet rechtveren! The Miner's Hymns werd in 2012 verkozen tot soundtrack van het jaar door Alex Ross, muziekcriticus bij The New Yorker. Hij omschreef het werk als "Voiceless, almost textless... a beautiful and devastating work."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jóhann Jóhannsson / Bill Morrisson / Belgian Brassband : The Miners' Hymns
Zaterdag 4 mei 2013 om 20.15 u
(Inleiding : Klaas Coulembier spreekt met Jóhann Jóhannsson om 19.30 u)
Sint-Maartenskerk Kortrijk
Sint-Maarktenskerkstraat z/n
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be

Elders op Oorgetuige :
Festival van Vlaanderen Kortrijk laat klassiek en hedendaags samensmelten met de wondere wereld van de geluidskunst, 11/04/2013

Bekijk hier de trailer van The Miners' Hymns

23:28 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

19/04/2013

Multimediakunstenaar Valery Vermeulen en Office Tamuraj verzorgen drie cinematografische performances met de EMO-Synth in Sint-Niklaas

EMO-Synth Kunstenplatform WARP (Sint-Niklaas) organiseert op zaterdag 20 april een Witte Nacht die het publiek aanspoort om hedendaagse kunst vanuit een nieuwe invalshoek te ontdekken. Hiervoor gaat Office Tamuraj tijdens drie performances met evenveel films en muzikanten aan de slag voor een voorstelling van het interactieve multimediaproject 'Montage Cinema Revived by the EMO-Synth'. In een sfeer van ontdekking en verwondering licht een verrassend samengaan van geluid en beeld deze bijzondere nacht op.

Multimediakunstenaar, muzikant en doctor in de wiskunde Valery Vermeulen is de drijvende kracht achter de EMO-Synth. Het 'instrument' vormt een ware bouwdoos voor het verbinden van emoties, beeld en geluid. Het balanceert op de fascinerende grens tussen wetenschap en kunst en integreert met behulp van biofeedback emoties van de toeschouwer in het project. Hiervoor meten biosensoren allerlei lichaamssignalen op zoals spierspanning, huidgeleiding (GSR), hartslag (ECG) en lichaamstemperatuur. Op basis van deze gegevens zoekt de EMO-Synth telkens het meest passende geluid bij beelden die een toeschouwer ziet met een gepersonaliseerde soundtrack tot gevolg. Omdat de ene persoon de andere niet is, zijn performances met de EMO-Synth daarom altijd uniek.

Het multimediale 'Montage Cinema Revived by the EMO-Synth' trakteert het publiek steevast op een 'gesamtkunstwerk'. Voor de drie performances tijdens Witte Nacht van WARP werken verschillende muzikanten met uiteenlopende achtergronden mee. Nico Couck, Pat Riské en guest gaan live aan de slag met digitale partituren die de EMO-Synth automatisch maakt. Tegelijkertijd zorgen filmbeelden voor zowel poëtische als bloedstollende momenten. Zo komen in de drie performances achtereenvolgens flarden uit de fijngevoelige film Line-dotplane (Remco Roes), de historische horrorfilm The Phantom of the Opera (Julian Rupert) en de dramatische prent Andrei Rublev (Andrei Tarkovsky) aan bod. Het tonen van de dialoog tussen cinematografisch bronmateriaal en de realiteit staat hierbij in de kijker waardoor het publiek kennismaakt met de verschillende lagen van een artistieke creatie.

Valery Vermeulen is naast multimediakunstenaar eveneens muziekproducer, elektronisch muzikant en wiskundige (doctor in Zuivere Wiskunde, UGent 2001). Samen met zijn fascinatie voor de relatie tussen computers en het menselijk brein maakten zijn diverse achtergronden de ontwikkeling van de EMO-Synth mogelijk. Hiernaast situeert Vermeulens werk zich vooral in de cross-over zone tussen geluid, muziek, wiskunde, artificiële intelligentie en affective computing. Door het bespelen van deze intersecties kan de actuele kunst volgens hem nieuwe impulsen krijgen om zich verder te ontwikkelen en het publiek te boeien.

Montage Cinema Revived by the EMO-Synth i.s.m. WARP vindt plaats tijdens Witte Nacht die start op zaterdag 20 april 2013 (20.00 u) en eindigt op zondag 21 april 2013 (06.00 u ).

De drie performances o.l.v. Valery Vermeulen beginnen om 22.30 u (film Line-dot-plane), 23.20 u (film The Phantom of the Opera) en 24.10 u (Andrei Rublev) en gaan door in de Stationsstraat 76, 9100 Sint-Niklaas. Witte Nacht maakt deel uit van De Vierde Dimensie, een event van WARP rond de Heirmanklok.

Meer info : www.emo-synth.com en www.warp-art.be

Elders op Oorgetuige :
Experimenteel geluid tijdens Museum Night Fever in Brussel, 28/02/2013
Montage Cinema Revived by the EMO-Synth : interaktief multimediaprojekt op de grens van wetenschap, muziek en kunst, 4/04/2012
Intelligente montagecinema met experimenteel geluid in het M HKA, 1/03/2012

Benieuwd naar wat je mag verwachten? Dit filmpje geeft je alvast een voorsmaakje met beelden en muziek uit de performance

20:15 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

28/02/2013

Scelsi gezien door de ogen van David Ryan

Giacinto Scelsi In 'Via di San Teodoro 8' treden we in de voetsporen van de eigenzinnige Italiaanse modernist Giacinto Scelsi (1905-1988). Meer nog, samen met regisseur David Ryan nemen we een kijkje in diens voormalige huis en krijgenwe uitvoerig zicht op wat weinigen ooit aanschouwden: de vele traphallen, vista's, tuinen en talloze kleine kamertjes die het gebouw rijk is. Verschillende aspecten van dit 'Domus Romanus', vooral dan de akoestische eigenschappen ervan, komen in detail aan bod.

De film belicht ook de collectie vroege elektronische en exsotische instrumenten die Scelsi bezat. Vooral de Ondiola, een van de allereerste versterkte elektronische muziekinstrumenten waar de componist in zijn beruchte 'Derde Periode' veelvuldig op improviseerde of aan componeerde, wordt belicht. We krijgen er ook een van de zeldzame filmfragmenten te zien die van Scelsi (een notoir beeldschuw man, overigens) zijn overgebleven: een improvisatie die hij op de Ondiola hield, in samenspel met zijn voormalige leerling, pianist Oscar Pizzo.

Zondag in de Q-O2 werkplaats krijgen we ook nog de film 'Tower: a Composition for Two Musicians and Architecture' (2012) te zien. Maandag in Logos brengt David Ryan ook volgende werken voor (bas)klarinet : zijn eigen Blindtime (2013) en Para (2011) en Dark as a Dungeon (1977) van Christian Wolff.

David Ryan (1956) is zowel componist, schrijver als visueel artiest. Hij studeerde aan de University of Liverpool en aan Coventry Polytechnic, stak vervolgens Het Kanaal over om zich in Hamburg, Lübeck en Berlijn in de wereld van de nieuwe muziek te storten en kan momenteel een veteraan op dat gebied worden genoemd. Met zijn lange voorgeschiedenis als vertolker van experimenteel klarinetrepertoire deelde hij het podium met John Tilbury, Christian Wolff, Earle Brown, Phill Niblock en het polyvalente ensemble Apartment House. Maar het is vooral met het werk van de enigmatische Giacinto Scelsi dat hij een reeds lang vergroeide liefde heeft ontwikkeld.

Ryans artistieke aktieradius beslaat overigens meer dan alleen het vertolken van nieuwe muziek; de man draait ook films, doet uitvoerig research, publiceert artikels en geeft screenings, tentoonstellingen en lezingen dat het een lieve lust is. Op dit ogenblik is hij aktief als lid van het London Improviser's Orchestra en zoals steeds druk in de weer met nieuwe multimediale projekten. Tot slot mag hij zich houder noemen van de Arts Council of England-award.

Tijd en plaats van het gebeuren :

David Ryan : 2 films - Via di San Teodoro 8 / Tower: a Composition for Two Musicians and Architecture
Zondag 3 maart 2013 om 20.30 u
Q-O2 - Brussel

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Meer info : www.q-o2.be en www.david-ryan.co.uk
--------------------------------------
David Ryan : Via di San Teodoro 8 - film & concert
Maandag 4 maart 2013 om 20.00 u

Logos Tetraëder - Gent
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.david-ryan.co.uk

Extra :
Giacinto Scelsi: www.scelsi.it en youtube
Giacinto Scelsi (1905 - 1988): Muzikaal aristocraat op www.musicalifeiten.nl
The Messenger: Giacinto Scelsi discovered a world in one note by Alex Ross, The New Yorker , 21/11/ 2005
Modern music: Scelsi, Todd M. McComb op www.medieval.org, 27/01/2000
Christian Wolff op www.otherminds.org, eamusic.dartmouth.edu, en.wikipedia.org en youtube
Perfect Sound Forever : Interview met Christian Wolff, Jason Gross op www.furious.com, april 1998

15:34 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

23/02/2013

24 preludes for a fugue : filmdocumentaire over Arvo Pärt met ontbijt in Antwerpen

Arvo Pärt Wie Arvo Pärt over zijn muziek hoort praten, verwerft niet alleen nieuwe inzichten in zijn composities, maar leert ook heel wat over de doorvoelde werkwijze van de componist. In 24 preludes for a fugue vloeien Pärts muziek en zijn dagelijkse leven voortdurend in elkaar over. Dorian Supin volgde de man vijf jaar lang en verzamelde interviews, beelden van repetities, premières en seminaries.

De stijl van deze documentaire is helemaal geënt op die van de componist en evolueert fragmentarisch en langzaam. Pärt is charismatisch en inspirerend wanneer hij praat over zijn kenmerkende drieklanken die "zo'n hartverscheurende eenheid vormen, dat de ziel ze eeuwig zou willen zingen." Wie PÄRT in PRIMETIME ten volle wil beleven, tekent present voor dit uitvoerige filmportret.

Tijd en plaats van het gebeuren :

24 preludes for a fugue
Zondag 24 februari 2013 om 10.00 u
Cinema Zuid - Antwerpen

Lakenstraat 14
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl
24 preludes for a fugue op www.imdb.com

Bekijk alvast dit fragment uit '24 preludes for a fugue'

21:02 Gepost in Film, Muziek | Permalink |  Facebook

17/02/2013

Tracking Sounds : multimediaal en zintuiglijk programma in OFFoff

Lieven Moana Art Cinema OFFoff gaat bijzonder kleurrijk het voorjaar in met 'Tracking Sounds', een programma rond audiovisuele creaties waarbij de muziek een sturend element is. Lieven Moana en Manuel Padding brengen elk een performance waarbij audio- en videotechniek de toeschouwer onderdompelen in een wereld waar geen boven of onder bestaat. Via het ritme van een videosynthesizer, pure kleuren uit de 16mm projector, een rookmachine en een opera voor videotape creëren ze live hun audiovisuele landschappen. De performances worden geflankeerd met videowerk van Steina en Woody Vasulka, Bill Brand en Robert Ashley. In de foyer draait dj Floris Vanhoof, tevens programmator van dit multimediale, zintuiglijke programma.

Lieven Moana en Manuel Padding, makers van muzikale landschappen, werkten via cassettelabels en gezeefdrukte concertposters altijd al multimediaal. Ze vertellen in een eigen audiovisuele taal met gelaagde overhead projecties en de esthetiek van het VHS signaal. Het ritme van een videosynthesizer, pure kleuren uit de 16mm projector, en een opera voor videotape communiceren deze avond hun wereld. 

De composities van Lieven Moana roepen beelden op. Als Dolphins Into The Future maakte hij audiovisuele verkenningen van de Baai van Kealakekua (voor de westkust van het Hawaïaanse eiland Big Island) en van de Azoren archipel. De kleurenpaletten, de sublieme schoonheid en de sfeer van deze plekken worden in een nieuwe compositie voor overhead projector, bandopnemer en midi in Offoff gepresenteerd.

Soundsize, een video van Steina en Woody Vasulka is simpel maar zeer doeltreffend: een patroon van punten verandert van grootte en vorm door klanken uit een synthesizer. Dit duo leverde bijzondere bijdragen tot de evolutie van het medium video. Sinds het begin van de jaren 1970 verkennen ze de technieken van de videosynthesizer en vinden ze een elektronische beeldtaal uit. De Vasulka's ontwikkelden zelf elektronische apparatuur voor analyse en deconstructie van video.

Centraal in hun vroege werk staan de maakbaarheid van het beeld, de manipulatie van het elektronische signaal, en de relatie tussen beeld en geluid.

Circles of Confusion is een ritmische film gemaakt met een projector en kleurenfilters. Rode, groene en blauwe cirkels flikkeren over het scherm. Bij overlappingen zien we secundaire kleuren. Wanneer een lichtpunt onscherp gefilmd wordt en als een cirkel in beeld verschijnt, spreekt men in de optica over een “circle of confusion”.

Hier verwijst de term echter naar Bill Brands eigen mentale en emotionele focus: hij filmde op verschillende dagen vanuit uiteenlopende emotionele toestanden. Tijdens de montage van dat materiaal werd Brand beheerst door irrationele gedachten. Dit leidde tot opperste verwarring, en uiteindelijk openbaring.

Robert Ashley is een vooraanstaande figuur in de Amerikaanse hedendaagse muziek. Hij bouwde een internationale reputatie op voor zijn pionierwerk in klanksynthese, nieuwe vormen van opera en multidisciplinaire projecten. Ashley zingt ons doorheen drie scènes van zijn multimedia opera Atalanta (Acts of God) waarin ruimtewezens vanuit hun vliegende schotel de vreemde gewoonten van de mens bespreken.

In Helbaard, de concertzaal en kunstenwerkplaats van Manuel Padding in Den Haag, passeerden tot enkele jaren geleden de meest vitale underground artiesten. Na het organiseren van honderd concerten, steeds aangekondigd met fantastische gezeefdrukte posters, focust Padding zich op zijn innerlijke muzikale reis. Met magneetbanden (audio en video), videoprojectoren en rookmachines dompelt hij in deze performance de toeschouwer onder in een wereld waar geen boven of onder bestaat.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tracking Sounds : Lieven Moana, Steina & Woody Vasulka, Bill Brand, Robert Ashley, Manuel Padding & Floris Vanhoof
Maandag 18 februari 2013 om 20.30 u
Art Cinema OffOff - Gent

Begijnhof Ter Hoye
Lange Violettestraat 237
9000 Gent

Meer info : www.offoff.be

23:12 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

05/02/2013

Vlernika : een vlechtwerk van film en muziek over het nazinderen van de Spaanse burgeroorlog

Dick van der Harst In 2007 was het precies 70 jaar geleden dat een grote groep Spaanse vluchtelingenkinderen in België onderdak vond. De tol van de Spaanse burgeroorlog was groot. Muzikant en componist Dick van der Harst (foto), cineasten Fabio Wuytack en Brecht Vanmeirhaeghe sloegen de handen in elkaar om rond het thema een multimediaal kunstwerk te maken. Dick van der Harst staat bekend om zijn vakmanschap, zijn zin voor experiment en de multiculturele dimensie in zijn repertoire. Invloeden uit de jazz, de klassieke muziek en de volksmuziek zijn hem niet vreemd. Voor dit programma putte hij uit het traditionele, Baskische folkrepertoire. De muziek wordt live gebracht tijdens de vertoning van de film. Vlaamse uitvoerders krijgen ondersteuning van Baskische muzikanten.

In Vlernika, Los Niños de la Guerra draait alles rond de grote groep Spaanse kinderen die op de vlucht voor de Spaanse burgeroorlog onderdak vonden in Gent en omstreken. Tijdens de Spaanse burgeroorlog van 1936 tot 1939, vonden heel wat Baskische kinderen-vluchtelingen een nieuwe thuis bij Gentse families. Een groot aantal van deze 'niños' werd in Vooruit aan hun nieuwe familie voorgesteld. Ter herdenking zette Trefpunt in 2007 met toenmalig Gents stadscomponist Dick van der Harst, cineast Fabio Wuytack en scenarist Brecht Vanmeirhaeghe een multimediaal project op. Het resultaat is Vlernika, een uniek beeldverhaal dat emotie, geschiedenis en verbeelding doorkruist.

Van 1936 tot 1939 werd Spanje geplaagd door een hevige burgeroorlog. Om hun kinderen van het oorlogsgeweld te hoeden, zonden veel Spanjaarden hun kroost naar veiliger oorden. Zo vingen Gentse families meer dan tweehonderd Baskische kinderen op. Het spreekt voor zich dat dit een heel emotionele gebeurtenis was voor de kinderen, de achtergebleven familieleden en de pleeggezinnen. Nadat het geweld geluwd was, kwam Franco aan de macht. Sommige kinderen keerden toen terug, anderen bleven in België en bouwden hier hun leven op. De organisatie Los Niños de la Guerra bracht de Spaanse vluchtelingen later opnieuw samen. Trefpunt wou deze gebeurtenissen herdenken en sprak daarvoor de componist Dick van der Harst, cineast Fabio Wuytack en scenarist Brecht Vanmeirhaeghe aan om rond dit thema een multimediaal kunstwerk te maken.

Dick van der Harst (1959) is muzikant, arrangeur en componist. Sinds 1989 is hij componist in residentie bij LOD. Hij maakte muziektheaterproducties met onder andere Thierry Salmon, Guy Cassiers, Alain Platel en Eric De Volder. Naast muziektheaterwerk schrijft Van der Harst muziek voor zijn eigen ensembles (o.a. Audible Life Stream) en voor anderen (Oxalys, Quatuor Danel…). Zijn werk is op verschillende cd's verschenen.

Met bewondering voor het vakmanschap maar weerstand tegenover bandwerk gebruikt Dick van der Harst in zijn composities zowel jazz, klassiek als volksmuziek. Steeds zoekt hij naar wat authenticiteit vandaag kan betekenen. Het resultaat is muziek waar geen model voor bestaat: hij legt zijn oor te luister bij andere tijden, andere landen, andere culturen, en verbindt die stijlen en genres intuïtief met zijn eigen muzikale wereld, wat een nieuwe artistieke taal oplevert. Respect, eerlijkheid en ambachtelijkheid staan op de eerste plaats. De muziek van Van der Harst is menselijk, en laat grote vrijheid aan de muzikanten die ze uitvoeren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vlernika. Los Niños de la Guerra
Vrijdag 8 februari 2013 om 20.00 u
Cultuurcentrum Belgica - Dendermonde

Kerkstraat 24
9200 Dendermonde

Meer info : www.ccbelgica.be en www.trefpunt.be
------------------------------
Zaterdag 9 feburari 2013 om 20.30 u
CC Het Bolwerk - Vilvoorde

Bolwerkstraat 17
1800 Vilvoorde

Meer info : www.hetbolwerk.be en www.trefpunt.be

Extra :
Dick van der Harst op www.muziekcentrum.be, www.lod.be en youtube
Vlernika slaat aan. Drie- tot vierduizend mensen wonen voorstelling op Sint-Jacobs bij, Karel Van Keymeulen, De Gentenaar, 12/07/2007
Toen werd het stil aan St.-Jacobs, Agnes Goyvaerts, De Morgen, 16/07/2007

Elders op Oorgetuige :
Vlernika doorkruist emotie, geschiedenis en verbeelding, 16/04/2008
Geen muziekje blijft verborgen : een portret van Dick van der Harst, 9/02/2008
Vlernika, Los Niños de la Guerra, 9/07/2007

14:51 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

03/02/2013

Istanbul Ekspres : muziek, film, expo en gastronomie uit de metropool waar Oost en West elkaar ontmoeten

Istanbul Ekspres Van donderdag 7 tot en met zaterdag 16 februari laten De Centrale en Kunstencentrum Vooruit in Gent de 'dualiteit en diversiteit' op het publiek los tijdens de vierde editie van Istanbul Ekspres. Een gevarieerd concert- en filmprogramma, aangevuld met een fototentoonstelling en Turkse gastronomie maken van dit stadsfestival een authentieke culinair-muzikale belevenis. Met o.a. de 'Turkse Norah Jones', Turkse triphop meets elektronicabeest Köhn en een hulde aan Romamuziek...

Istanbul blijft tot de verbeelding spreken als één van de grootste en boeiendste steden ter wereld. Een metropool die we misschien wel het beste kunnen omschrijven met het woord 'dualiteit': gescheiden door de Bosporus, is İstanbul verweven met zowel de oosterse als de westerse wereld. Een kosmopolitische stad waar de traditionele wereld overgaat in een hypermoderne. Dualiteit en diversiteit die ook terug te vinden is het muzikale leven van Istanbul: traditionele folkmuziek, fasıl, Turkse en westerse rock, jazz…

Tango en dramarock
De eerste vier dagen is het festival te gast in het intercultureel centrum De Centrale met twee avonden Turkse pop, een dubbelconcert met dito rock en tenslotte een optreden met Turkse tango. Voor de openingsdag op 7 februari verwelkomt De Centrale opnieuw Nev, de Turkse zanger-gitarist die iets meer dan een jaar geleden reeds in Gent te horen was. Met de georkestreerde pop-klassiek bewandelt hij een bij momenten kleurrijk en goed gearrangeerd pad dat geëffend wordt door een geluid waarin enerzijds keyboards en basgitaar en anderzijds ud, klarinet en darboeka elkaar vinden. De elektrische gitaar omgordt het geheel met een rockrandje zonder de muziek messcherp of gevaarlijk te maken. De opening van Istanbul Ekspres mag immers gerust wat feestelijk zijn. Bovendien krijgen bezoekers voor hun inkomticket niet alleen een optreden, maar ook een kleine mezzeschotel aangeboden. Wie met een grote honger zit, kan tegen een kleine vergoeding nog een extra portie krijgen. Een dag later staat er alleen muziek op het programma, met een concert van de zangeres Göksel die vroeger backings deed bij onder andere Sezen Aksu, maar sinds 1997 ook cd's onder eigen naam uitbrengt: met minder volkse elementen dan Nev, maar wel wat zoeter en luxueuzer.

Een graadje steviger wordt het op 9 februari met het dubbeloptreden van Model en Flört. Met hun baarden en lange haar, lijken de drie heren van deze laatste band zo weggelopen uit een fotosessie van de Beatles ten tijde van 'Let it Be'. Muzikaal flirten ze ook wat met de samenzang van The Fab Four, maar daarnaast gaan ze ook te leen bij psychedelische 60's rock, onschuldige pop en funk met duidelijke echo's van de Red Hot Chili Peppers. Zelf omschrijven de niet van zelfspot gespeende muzikanten hun muziek als Anadolu beat, tevens de naam van hun laatste cd. Veel minder op zoek naar een eigen stijlaanduiding is de groep Model van zangeres Fatma Turgut die sterk aanleunt bij de hitparadegevoelige dramarock die flirt met het koude pathetiek en semi-gothic.

Veruit de meest traditionele en origineelste (in verschillende betekenissen van het woord) van de acts die te horen zijn in De Centrale is een groep rond Sema, voluit Sema Moritz. Als zangeres bracht ze zowel jazz standards als liederen van Brecht, wat meteen het cabareteske in haar muziek verklaart. Sinds 1997 richt ze zich met haar project 'Legendary Ladies' ook op de Turkse tango die populair was in de jaren '20 en '30, de eerste jaren van de Turkse Republiek. Van het project verschenen reeds twee cd's, 'Ekho' en 'Ekho II' en in Gent zal ze het tangorepertoire brengen, begeleid door piano, klarinet en percussie. Het optreden wordt voorafgegaan door een vertoning van een documentaire over de wijk Beyoğlu, het muzikale hart van in Istanbul. Het concept, de tekst en de muziek bij de reportage kwamen allemaal voor rekening van Sema.

Keukentafel en restaurant
Voor het tweede deel van het festival verhuist Istanbul Ekspres naar De Vooruit waar met twee tripleconcerten op 15 en 16 februari met Turkse jazz, vrije improvisatie, rock en cultuuroverschrijdende "traditionele" muziek. Speciaal voor Istanbul Ekspres zet Vooruit ook enkele samenwerkingen op tussen Turkse, Belgische en Nederlandse muzikanten. Een eerste voorbeeld daarvan is meteen het openingsconcert van 15 februari. Jürgen De Blonde, als elektronicaman bekend als Köhn en als rocker deelachtig aan de Portables, vervoegt Seni Görmem Imkansiz. Dit duo van Gaye Su Akyol en Tuğçe Şenoğul is in de weer met synthesizers, melodica en drummachine, wat resulteert in eenvoudige, ambachtelijke lo-fi muziek waar Turkse melodieën gedragen worden door rammelende en/of repetitieve begeleidingen: het soort muziek waaraan bij voorkeur op de keukentafel aan geknutseld wordt.

Naar eigen zeggen kent De Blonde de muziek van het Turkse duo alleen via MySpace en YouTube. Van enig contact tussen beide partijen is ook nog geen sprake geweest, maar dat hoeft voor de Belg geen probleem te zijn. "Ik reken op de energie van het moment. Een eerste ontmoeting is vaak heel onbevangen en inspirerend en hoe minder er op voorhand gezegd of gepland wordt, hoe beter."

Ook wat het materiaal dat hij gaat gebruiken betreft , ligt alles nog open, al geeft De Blonde aan dat hij het compact wil houden. "Mijn basis setup van dit moment bestaat uit een kleine Behringer mengtafel, Kaoss Pad 1, Korg Monotribe en Monotron, Doepfer Dark Energy, een midi keyboard, Electro Harmonix Worm, Danelectro Reel Echo en een Vox Looper (een pedaal waarmee ik instant loops maak, stapel en bewerk): een combinatie van eenvoudige synthesizers, looper en effecten die mij toelaat heel organisch en direct te werk te gaan. Mijn manier van werken gaat sowieso heel fel uit van improvisatie en het on-the-spot opbouwen van muziek."

Wie de recentste releases van De Blonde gehoord heeft, kan niet anders dan vaststellen dat de knutselmuziek van de Turkse dames niet meteen in dezelfde lijn ligt, maar de Belg kan het "speelse, ietwat naïeve karakter" van hun muziek wel waarderen. Bovendien beschouwt hij een samenwerking als een nieuw gegeven waarin de kwaliteiten van individuen versmelten. "Ik ga niet uit van "dit is wat ik doe, dit is wat zij doen en laten we dat nu eens combineren met elkaar. Ik zie mezelf ook als ondergeschikt aan het geheel. De uitdaging bestaat er voor mij dus in om te zien wat er gebeurt als we elkaar ontmoeten en daarmee om te gaan vanuit een open geest. Er zal natuurlijk wel wat afhangen van in hoeverre zij openstaan voor een aanpak als deze, maar hier zie ik mij ook ondergeschikt. Als het erop uitdraait dat ik een derde groepslid van Seni Görmem Imkansiz word, so be it, maar aan hun muziek te horen, is spontaniteit hen ook niet vreemd. Sowieso zie ik uit naar het samengooien van hun roots en inspiraties met de mijne." Op papier is dit dan een smeltkroes van Turkse en Westerse invloeden, lo-fi, improvisatie, krautrock en kosmische muziek, elektronische avant-garde."

Na de Turks-Belgische ontmoeting zoekt het programma meer herkenbaar vaarwater op met de lichte clubjazz van zangeres-pianiste Karsu Dönmez die als muzikante ontdekt werd in het restaurant van haar ouders. Een reportage over deze vocaliste wordt vertoond op 13 februari in de Turbinezaal van De Centrale. De afsluiter van de eerste avond in Vooruit is Luxus, waar de aanwezigheid van onder andere viool, accordeon, trombone en klarinet zorgt voor  met een mix van Turkse volksmuziek, Balkanklanken, oosterse grooves, blues en rock.

Energiepeil in het rood
Net als de eerste dag Istanbul Ekspres in Vooruit zet ook de tweede (16 januari) in met een onuitgegeven samenwerking. Centraal staat deze keer het Turkse freejazzkwartet konstruKt dat naast saxofonist Korhan Futacı en gitarist Umut Çağlar bestaat uit een tweekoppige percussiesectie met Özün Usta, Korhan Argüden. De groep gaat resoluut voor de onversneden in your face aanpak: free is free en een vaste grond onder de voeten is daarbij niet wenselijk. In het verleden nam de groep al op met internationale kanonnen als Evan Parker en Peter Brötzmann en in 2013 verschijnt een album op het NotTwo label.

Het Turkse viertal wordt op vraag van Vooruit uitgebreid tot een octet met rietblazer Joachim Badenhorst (van wie onlangs een eerste soloalbum verscheen), trompettisten Sanne van Hek (Black Napkins) en Bart Maris (FES) en euphoniumspeler Niels Van Heertum (Ifa y Xango). Net als De Blonde geeft deze laatste toe dat hij eigenlijk nog niet lang vertrouwd is met het werk van zijn Turkse sparringpartners. "Voor de vraag van Vooruit kwam kende ik de groep eigenlijk niet. Natuurlijk ben ik wel vertrouwd met het soort muziek dat konstruKt maakt -improvisatie in een van zijn wildste en puurste vormen- en met de muzikanten waarmee ze samengewerkt hebben: Peter Brötzman, Marshall Allen en Evan Parker. Met deze laatste gaan we trouwens ook met Ifa y Xango samenspelen, in het kader van LAbO #4 van Champ d'Action." 

Speciale voorbereidingen gaat Van Heertum niet treffen. "Ik begin graag aan dit soort dingen zonder me al te goed op de hoogte te stellen van waar de andere partijen voor staan. De magie die er kan zijn bij het eerste concert heeft iets heel bijzonder. Wat eventuele repetities betreft moet alles trouwens nog uitgeklaard worden. Ik vermoed dat we elkaar een aantal dagen voor het concert zullen ontmoeten, maar of er dan ook effectief gespeeld of gerepeteerd wordt, dat valt nog te bezien." 

Dat hij met Ifa y Xango vaak wat verfijnder te werk gaat dan de sonore explosiviteit van konstruKt baart hem ook geen zorgen, integendeel. "Dat ik meer fijnbesnaarde dan stevige muziek speel is een momentopname denk ik. Een jaar geleden zou je misschien het tegenovergestelde beweerd hebben. Ik denk wel dat de energie van konstruKt een stevige uitdaging wordt. Joachim Badenhorst zal ook van de partij zijn, ik ben dus zeer benieuwd hoe de totale combinatie gaat uitdraaien. Het hoge energiepeil van konstruKt is natuurlijk wel iets dat een diepe indruk achterlaat. Het is een groep die de een heel optreden lang de boog gespannen kan houden, iets wat als koperblazer fysiek niet altijd mogelijk is. Ook de bezetting heeft een bijzonder aspect: met meerdere percussionisten tegelijk samenspelen is steeds een interessant gegeven." 

Na de passage van konstruKt eindigt de slotavond van Istanbul Ekspres met strakker afgelijnde muziek, hoewel er steeds een draai aan de rechtlijnigheid gegeven wordt. De 70's rock van Replikas isimmers niet vies van breuken, haken en ogen en in de Trakya All Stars van percussionist Burhan Öcal komen dan weer verschillende tradities samen. Het twaalfkoppige collectief combineert Turkse met Romamuzikanten uit Thracië. De band bedient zich van traditionele instrumenten (zurna, quanun, davul en cümbüş), naast onder andere saxofoon, trompet, viool en de elektronica van dj Murat Uncuoglu. Öcal is dan ook een uitgesproken brugfiguur tussen verschillende culturen en stijlen. Hij leerde percussie van zijn vader, kreeg van zijn moeder de religieuze muziek mee en speelde samen met de legendarische Zwitserse drummer Pierre Favre (enkele maanden geleden nog overweldigend op Jazz Brugge), Sting, fusion-icoon Joe Zawinul en de klassieke pianiste Maria João Pires. Turks, ja, maar met flavour. Een smaakje dat Istanbul Ekspres een heel eigen karakter geeft.

Nog meer beeld is er op 12 februari in De Centrale, met 'Romanistanbul', een documentaire over Romamuzikanten in Istanbul. Deze vertoning wordt gevolgd door een gratis optreden Turkse Romamuziek door de Gentse groep Ibidiklar.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Istanbul Ekspres
Van donderdag 7 tot en met zaterdag 16 februari 2013
De Centrale en Kunstencentrum Vooruit - Gent


Meer info : www.vooruit.be en www.decentrale.be

Artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Istanbul Ekspres 2013. Waar Oost en West elkaar treffen, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/01/2013

22:08 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook