07/11/2011

November Music trekt alle registers open

November Music Van woensdag 9 t.e.m zondag 13 november presenteert November Music al voor de 19de keer de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van hedendaags gecomponeerd, jazz/impro, elektronica, geluidsinstallaties en muziektheater. Muziek van nu door de makers van nu, te horen op verschillende podia in 's-Hertogenbosch. Een greep uit het programma: Arve Henriksen & Audun Kleive, AskolSchönberg o.l.v. Reinbert de Leeuw met Jörg Widmann, musikFabrik, Craig Taborn & Yuri Honing, David Kweksilber Big Band feat. David Moss, Markus Stockhausen & BEAM. De centrale festivalcomponist 2011 is Yannis Kyriakides

November Music is het belangrijkste internationale festival voor actuele muziek in Nederland. Het meerdaagse festival vindt jaarlijks plaats op divese locaties in 's-Hertogenbosch en heeft nauwe banden met belangrijke festivals in diverse Europese landen waaronder België (Transit Leuven en Happy New Festival van Vlaanderen Kortrijk), Duitsland (MaerzMusik Berlijn), Engeland (Huddersfield Contemporary Music Festival) en Italië (Angelica Festival Bologna). Het festival zet de spotlights op de makers van nu, waardoor het publiek de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van gecomponeerde en geïmproviseerde muziek, progressieve pop, geluidsinstallaties en muziektheater te horen en te zien krijgt. De eerste editie van November Music vond plaats in 1993.

Ook dit jaar is Bert Palinckx artistiek leider van November Music. "Inmiddels is ons festival een soort merk geworden waarop mensen vertrouwen, ook al is er misschien onbekendheid met de optredende namen. Op vijftien gevarieerde locaties in Den Bosch komt er van woensdag 9 tot en met zondag 13 november onder andere hedendaags gecomponeerd werk, jazz en improvisatie, elektronica, geluidsinstallaties, interdisciplinaire voorstellingen en muziektheater voorbij. Allemaal vormen van muziek die steeds minder te horen zijn, en al helemaal niet via radio of tv. Veel mensen zijn er zodoende nauwelijks mee bekend en als je dan voor het eerst geconfronteerd wordt met niet-alledaagse klanken kan dat een inspannende ervaring zijn. Je zintuigen worden meer geprikkeld dan wanneer je popmuziek hoort bijvoorbeeld, dat klinkt veel vertrouwder. Maar het is ook leuk om iets nieuws of anders te horen, en zo'n festivalvorm leent zich er goed voor om in korte tijd veel te beleven. Bij November Music duurt geen enkel concert langer dan een uur, we willen een omgeving creëren waarin bezoekers een beetje kunnen rondneuzen en niet na één optreden overdonderd naar buiten stappen en nooit meer terugkomen. Nu is het overigens wel zo dat hedendaagse muziek de laatste jaren minder experimenteel wordt, het mag ook weer mooi zijn."(*)

Ook dit jaar trekt November Music weer alle registers open. Bert Palinckx : "Er komt van alles voorbij; concerten geschikt voor een breder publiek in een grotere zaal en rare, extreme dingen op plekken als musea en galeries. Zo is er op de openingsavond de voorstelling 'Déserts', waarbij videokunstenaar Bill Viola de uitvoering door het Nieuw Ensemble van een compositie van Edgard Varèse uit 1954 - heel oud voor ons maar het klinkt nog ontzettend actueel - visueel begeleidt. Of een installatie gemaakt door Bram Vreven in het Centrum Beeldende Kunst, vrije tijd, van 140 klepels die geen geluid maken. Eerst moest ik even slikken, stilte was niet de bedoeling, maar nu lijkt het me spannend en daar houd ik van. Er staat een pianorecital geprogrammeerd, 492 Kg, waarbij niet de toetsen bespeeld worden maar wel talloze andere onderdelen van het instrument. En heel blij ben ik met het slotconcert, memoryscape van Yannis Kyriakides, waarbij de een voor een opkomende musici hun eerste jeugdherinneringen vertolken die tegelijkertijd op een projectiescherm te lezen zijn, waarna ze samenspelen en ook weer omstebeurt van het podium verdwijnen. Zo'n combinatie van persoonlijke en theatrale ingrediënten werkt sterk en vormt daarmee een passende afsluiting van het festival." (*)

De in Cyprus geboren componist Yannis Kyriakides is dus festivalcomponist van November Music 201. Hij werd onlangs toegevoegd aan de Nederlandse delegatie voor de Biënnale van Venetië dit jaar. Tijdens November Music speelt AskoǀSchönberg het gloednieuwe werk 'Wavespace' van Kyriakides en Joost Rekveld. Verder brengt Musikfabrik de Nederlandse première van 'Memoryscape' en is er een duoconcert met Andy Moore (The Ex) met hun Rebetika project. Verder is er dit jaar ook heel veel aandacht voor de Nederlandse muziek, met naast creaties van festivalcomponist Yannis Kyriakides ook nieuw werk van de drie BUMA-Toonzetters winnaars 2009 Seung-Ah Oh, Aliona Yurtsevich en Wilbert Bulsink. Ook zijn er premières van Rozalie Hirs, Boudewijn Tarenskeen, Giel Vleggaar en vele anderen.

Enkele verwachte hoogtepunten tijdens November Music 2011 :

Louis Andriessen / Clazz Ensemble
Na het succes van vorig jaar staat ook tijdens deze editie meestercomponist Louis Andriessen weer op het programma. Clazz Ensemble vertolkt zijn liefde voor jazz en improvisatie. Met zijn muzes zangeres Cristina Zavalloni en violiste Monica Germino en filmbeelden van Peter Greenaway.

'Déserts' Nieuw Ensemble / Edgard Varèse / Bill Viola
De Amerikaanse videokunstenaar Bill Viola maakte een film bij Edgard Varèse's spektakelstuk 'Déserts'. Nieuw Ensemble voert het werk uit terwijl de meeslepende beelden van Viola op groot scherm worden vertoond.

David Kweksilber Big Band feat. David Moss
Een waanzinnige bigband die de grens tussen compositie en improvisatie teniet doet. Componist Louis Andriessen: "Ik heb veel samengewerkt met David Kweksilber en het is verbazend hoe hij het voor elkaar gekregen heeft om een hele grote, real Big Band veel premières en erg moeilijke jazz te laten spelen. Daarbij geldt de door mij zeer bewonderde Robert Graettinger als een schitterend voorbeeld. Bovendien hebben we hier te maken met een stelletje onwaarschijnlijke topmusici." Voor het eerst te horen buiten Amsterdam in een spannende combinatie met stemvirtuoos David Moss.

Asko|Schönberg / Jörg Widmann o.l.v. Reinbert de Leeuw
Jörg Widmann wordt gezien als de nieuwe ster onder de Europese componisten. Asko|Schönberg is een van Nederlands topensembles. Een prachtige match dus. De volkskrant over dit concertprogramma: "Tot Widmanns vele talenten behoort het vermogen aansluiting te vinden bij verschillende werelden."

ECM Artists in Concert
Speciaal programma met toppers uit de jazzwereld. De Noorse trompettist Arve Henriksen (winnaar Paul Acket Award 2011) treedt op met percussionist Audun Kleive. Saxofonist Yuri Honing en de Amerikaanse pianist Craig Taborn (o.a. Dave Douglas, Steve Coleman en Tomasz Stanko) ontmoeten elkaar voor het eerst. Iro Haarla schildert met haar kwintet het uitgestrekte Finse landschap met subtiele klankkleuren.

musikFabrik o.l.v. Sian Edwards
Het Duitse ensemble musikFabrik sluit November Music 2011 af met werk van Jonathan Harvey, Rebecca Saunders en 'memoryscape' van festivalcomponist Yannis Kyriakides. Dat laatste werk maakte eerder al grote indruk op Bert Palinkcx, artistiek directeur van November Music: "Kyriakides heeft jeugdherinneringen van de musici vertaald naar muziek. Het is hierdoor een poëtische en zeer persoonlijke compositie geworden, schitterend uitgevoerd door de topsolisten van de musikFabrik."

De Vlaamse inbreng op November Music komt dit jaar van pianist en muzikaal vrijdenker Frederik Croene met zijn '492 Kg, an extended piano recital'. Croene is gefascineerd door de klank van de gedemonteerde, ontmantelde of krakkemikkige piano. Voor dit grootschalige project heeft hij acht componisten gevraagd om de piano eens op een andere manier te lijf te gaan. Want hoeveel onvermoede schoonheid schuilt er in dat bijna 500 kilogram zware muziekinstrument? Het levert een pianorecital op dat zijn weerga niet kent. De componisten krijgen de opdracht mee om drie concepten (piano, pianorecital, pianist) zo onbevangen mogelijk te benaderen. Hierbij krijgen ze volledig carte blanche.

Zo gaat Cathy van Eck de piano als muzikaal meubelstuk in ere herstellen en combineert Laura Maes de klanken van een ijssculptuur met die van het klavier. Falk Hübner creëert een apocalyptische pianolandschap waarin de pianist een manier moet zoeken om te ontsnappen aan de woestenij. Simon Steen-Andersen ontleedt op minutieuze wijze de overdonderende klankschoonheid van alle 88 toetsen die tegelijkertijd worden ingedrukt. Een uitzonderlijk, theatraal pianorecital dat als één geheel moet worden opgevat. '492 Kg, an extended piano recital' wordt tijdens November Music als installatie getoond met twee concerten zowel op de vrijdag als zaterdag.  Op zondag is de installatieversie te beluisteren tijdens de KunstmuziekRoute.

Tijd en plaats van het gebeuren :

November Music
Van woensdag 9 t.e.m. zondag 13 november 2011
Op verschillende locaties in s' Hertogenbosch


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.novembermusic.net

(*) 'Hedendaagse muziek mag weer mooi zijn'. Interview met Bert Palinckx, Angela Van Der Elst, Bijlage VPROgids, nobember 2011

Elders op Oorgetuige :
Clazz Ensemble presenteert His Master's Choice ft Louis Andriessen in het Concertgebouw Brugge, 6/11/2011
Nieuw Ensemble verruimt je blik op de muzikale 20ste eeuw, 10/10/2011
492 Kilo. An extended piano recital. Concertperformance door Frederik Croene, 27/09/2011

Bekijk alvast het promofilmpje voor November Music 2011

17:40 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Follow the Sound dompelt je onder in de kosmische wereld van Sun Ra

Ken Vandermark Van donderdag 10 tot en met zaterdag 12 november wordt deSingel in Antwerpen ondergedompeld in de kosmische wereld van Sun Ra. Follow the Sound, het festival voor improvisatiemuziek en aanverwanten, staat dit jaar voor een groot deel in het teken van deze muzikale excentriekeling en laat met enkele speciale concerten van onder meer Marshall Allen en The Thing, een licht schijnen over diens oeuvre.

Follow the Sound zoomt dus ook dit jaar in op een belangrijk figuur uit de geschiedenis van de freejazz en improvisatie. In het verleden viel die eer reeds te beurt aan Albert Ayler, Bill Dixon, Han Bennink en Cecil Taylor, en dat in de vorm van speciale concerten naast vertoningen van films en documentaires. Met Sun Ra ligt de focus deze keer op een echt buitenbeentje, en dat niet alleen op muzikaal maar ook op persoonlijk vlak. Lange tijd was alles rond de figuur van deze pianist/componist/bandleider namelijk in een mysterieuze waas gehuld: men wist zijn echte naam niet aangezien hij die in de jaren vijftig al had veranderd naar Le Sony'r Ra (pas na lang zoeken kwam de naam Herman Poole Blount naar boven) of wanneer hij geboren was en hij beweerde in interviews dat hij een buitenaards wezen was en dat hij naar andere planeten was gereisd. Dat excentrieke karakter heeft ook zijn muzikale carrière getekend, gaande van de opmerkelijke audiovisuele spektakeloptredens van zijn orkest (het zogenaamde Arkestra, dat op verschillende momenten wel eens een andere naam droeg) tot zijn lange en krankzinnige geïmproviseerde solo's op de Moog-synthesizer.

Uiteraard botste de in 1993 overleden Sun Ra met zijn aparte stijl op heel wat protest van de jazzgemeenschap. Critici noemden hem een showman, trokken zijn capaciteiten als musicus in twijfel en haalden wel eens het woord charlatan boven. Dat er in zijn discografie bedenkelijke momenten kunnen worden opgetekend staat buiten kijf, maar de invloed die zijn muzikale nalatenschap al tientallen jaren uitoefent op het moderne jazzgebeuren valt eveneens niet te ontkennen. Het bewijs daarvan zal worden geleverd tijdens deze editie van Follow the Sound, met drie heel speciale Sun Ra-concerten.

Sun Ra Specials
De grote bigbands uit de jazzgeschiedenis waren nooit louter de verdienste van een getalenteerd bandleider. Wat zou het Count Basie Orchestra geweest zijn zonder Freddie Green, of het Duke Ellington Orchestra zonder Johnny Hodges en Harry Carney? Dezelfde vraag kan worden gesteld in verband met het Arkestra van Sun Ra. Wat zou er van dit orkest geworden zijn indien John Gilmore en Marshall Allen er nooit deel van hadden uitgemaakt? Het zou alleszins heel anders hebben geklonken, want de twee saxofonisten waren gedurende vier decennia de sleutelfiguren binnen het orkest. Na de dood van Sun Ra in 1993, nam John Gilmore de leiding van het Arkestra op zich tot aan zijn eigen overlijden. Hij werd opgevolgd door zijn saxofoonbroeder Marshall Allen, ondertussen 87 maar nog steeds actief musicus. Tijdens de tweede dag van het festival zal hij in trio aantreden met de ICP-drummer Han Bennink en de Amerikaanse bassist Trevor Dunn, als een van de drie Sun Ra specials. Een onuitgegeven trio dus, met daarin misschien wel als grootste verrassing de uit de Ipecac-stal afkomstige Trevor Dunn, die meer dan veertig jaar jonger is dan Allen. Met zijn avonturen binnen Fantômas en Mr.Bungle hoeft de bassist qua muzikale waanzin alleszins geen lessen meer te krijgen van zijn oudere compagnons. Zonder enige twijfel is dit concert het meest onvoorspelbare van de hele editie.

Speciaal voor dit festival een kwalitatief ensemble op poten zetten dat in de buurt komt van het grote Arkestra is natuurlijk onbegonnen werk en quasi onbetaalbaar. De drie Sun Ra-concerten worden dan ook door kleinere bands gebracht, hoewel Joost Buis en André Goudbeek een septet bij elkaar hebben gesprokkeld. Buis, een Nederlandse trombonist, wordt beschouwd als een Sun Ra-kenner en laat zich al langer inspireren door het repertoire van het Arkestra, en dan vooral met zijn eigen band Astronotes - de naam van dit ensemble verraadt natuurlijk al genoeg. Samen met altsaxofonist André Goudbeek stelde hij een groep samen die enkele Sun Ra-composities onder handen zal nemen. Bekende improvisatoren zoals Tobias Delius en Paul Lovens, zullen daarin samenwerken met jonge getalenteerde musici: de Belgische trompettist Jean-Paul Estiévenart, bassist Hugo Antunes en toetsenist Oscar Jan Hoogland.


De laatste Sun Ra special wordt verzorgd door enkele grote kanonnen van de hedendaagse freejazz en improvisatie. Met het concert van The Thing + Ken Vandermark (foto) & Lasse Marhaug heeft de organisatie zich alvast verzekerd van een krachtig slotpleidooi. Het Noors/Zweedse trio The Thing, met saxofonist Mats Gustafsson, bassist Ingebrigt Håker Flaten en drummer Paal Nilssen-Love, gaat de powerplay niet uit de weg en is mede daardoor een van de spectaculairste live-bands van het circuit. Bijgestaan door saxofonist Ken Vandermark (misschien wel de hardst werkende muzikant binnen de hedendaagse jazz) en het Europese antwoord op Merzbow, Lasse Marhaug, zullen ze muziek van Sun Ra letterlijk nieuw leven inblazen.

De gastenlijst van de Belgen
Dat geïmproviseerde muziek van hoog niveau niet altijd in het buitenland hoeft worden gezocht weet de organisatie maar al te goed. Zo kregen twee Belgische musici dit jaar een zogenaamde carte blanche en mocht pianist Fred Van Hove (zoals elk jaar) speciaal voor het festival een ensemble samenstellen. De man die samen met onder meer Peter Brötzmann aan de wieg stond van de Europese vrije improvisatie komt deze keer heel verrassend uit de hoek en laat zich in Antwerpen omringen door twee bijzondere vrouwen: Ikue Mori en Maja Ratkje. De Japanse Ikue Mori is percussioniste maar houdt zich tegenwoordig bijna uitsluitend bezig met laptopimprovisaties, zoals ze al liet horen op Tzadik in samenwerking met Mike Patton en John Zorn. Maja Ratkje is voor improvisatieliefhebbers dan weer bekend voor haar werk met het Noorse collectief SPUNK, maar ze liet zich de voorbije jaren ook opmerken als soloperformer met vocale improvisaties. Deze keer zal het vertrouwde potje 'improviseren met Fred Van Hove' dus een digitaal tintje krijgen.

Als er momenteel één Belgisch jazz- en improvisatiemuzikant is die zich internationaal steeds vaker positief laat opmerken, dan is het wel Joachim Badenhorst. Han Bennink vond in hem de ideale rietblazer voor zijn trio (twee jaar geleden nog te horen op Follow the Sound) en naast een nieuwe release met Equilibrium en een album in samenwerking met Steve Swell en Ziv Ravitz, verschenen de voorbije maanden cd's op Clean Feed, Red Toucan en NoBusiness waarop Badenhorst te horen is. Dat net hij een carte blanche kreeg van de organisatie is dan ook dubbel en dik verdiend. Badenhorst komt naar Follow the Sound met een opvallend trio, bestaande uit violist C. Spencer Yeh en Toma Gouband, een Franse percussionist die heel eigenaardig materiaal gebruikt, zoals stenen en hout. Teun Verbruggen zal het waarschijnlijk bij een traditioneel drumstel houden (en misschien nog een laptop en wat speelgoed). Hij is de tweede gelukkige die van de festivalorganisatie een ensemble naar zijn smaak mocht samenstellen. Naast zijn vertrouwde muzikale partner Jozef Dumoulin, koos hij met zijn carte blanche voor trompettist Nate Wooley, gitarist Marc Ducret, saxofonist Andrew D'Angelo en bassist Trevor Dunn, waarmee hij jaren geleden al een keer een project opzette onder de naam Nozzle Slag. Tegenwoordig is hij dan wel vooral bekend als drummer van het Jef Neve Trio, maar met onder meer Othin Spake bewees Verbruggen al eerder dat hij een geweldig improvisator is. Het wordt dus uitkijken naar wat hij in het gezelschap van deze internationaal gerenommeerde musici zal weten te presteren.

Sax in hoofd- en bijrol
Een jazz- of improvisatiefestival zonder saxofoons is praktisch ondenkbaar, maar het is tevens opvallend dat er tijdens deze Follow the Sound slechts één concert staat geprogrammeerd zónder een sax, namelijk dat van Fred Van Hove en co. Het Craig Taborn Trio heeft eigenlijk ook geen saxofonist in huis maar voor het concert in Antwerpen nodigde de groep Lotte Anker uit. De Deense speelt zowel sopraan-, alt-, als tenorsax en bracht de voorbije jaren succesvolle albums uit in samenwerking met pianist Craig Taborn en drummer Gerald Cleaver. Het duo Jorrit Dijkstra - John Hollenbeck is nog zo'n voorbeeld van een duurzame en succesvolle samenwerkingsrelatie. Als sinds 1998 komen de twee op regelmatige basis samen voor concerten met geïmproviseerde inhoud. Dijkstra speelt daarbij niet enkel saxofoon maar ook lyricon (een elektronisch blaasinstrument) en analoge synths, terwijl Hollenbeck zijn drumstel uitbreidt met allerlei kleine percussie-instrumenten. Hoe dat klinkt is te horen op het album 'Sequence', uitgebracht in 2006, dat een kleurrijke waaier aan improvisaties bevat. Naast een duoset op vrijdag, zullen Dijkstra en Hollenbeck op zaterdag een open workshop begeleiden onder de naam Lab Orchestra. Het is tevens de bedoeling dat deze workshop uitmondt in het eerste concert van die dag.

De naam van Ken Vandermark viel al eerder in dit artikel. Naast een gastbijdrage aan het concert van The Thing op zaterdag, zal de uit Chicago afkomstige rietblazer ook met een eigen (en overigens gloednieuw) ensemble aantreden. Made to Break is een kwartet en op Vandermarks website wordt het omschreven als zijn meest radicale ensemble tot nu toe, met invloeden gaande van Ethiopische muziek en The Ex tot de muzikale ideeën van Morton Feldman en John Cage, uiteraard overgoten met een saus jazz en improvisatie. Twee trouwe compagnons vervoegen Vandermark in Made to Break: drummer Tim Daisy en de elektrische bassist Devin Hoff. De vierde man is Christoff Kurzmann, een elektronicawizard uit Wenen, die in zijn carrière al samenwerkte met enkele grote hedendaagse componisten. Dat Ken Vandermark hiermee alweer een nieuwe visie op compositie en improvisatie zal tentoonspreiden hoeft geen betoog, dat lijkt namelijk zowat zijn levensmissie te zijn.


Naast heel wat concertgeweld staan er nog een hoop andere dingen op het programma. Donderdagavond opent de zogenaamde 'Sun Ra Expo', gecureerd door schrijver/producer/muzikant John Corbett, niet alleen de man achter 'Unheard Music Series' van het label Atavistic meer tevens een groot Sun Ra-specialist. Op vrijdag en zaterdag zijn er tevens platen- en cd-stands, lezingen en filmvertoningen. De omkaderende soundtrack bij al deze activiteiten wordt verzorgd door enkele dj's. De meeste concerten zullen deze keer overigens plaatsvinden in de studiozaal van deSingel, omdat de organisatie momenteel nog bekijkt of er concerten kunnen worden uitgezonden of gestreamd. Info daarover is te vinden op de website van het festival.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Follow the Sound
Van donderdag 10 tot en met zaterdag 12 november 2011
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.followthesound.be en www.desingel.be

Bron : Artikel overgenomen van Kwadratuur.be
Follow the Sound. In de voetsporen van een vermeend charlatan, Joachim Ceulemans op Kwadratuur.be, 20/10/2011

15:41 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

30/10/2011

Rednote Festival durft je oren openen!

Rednote Festival Van zaterdag 5 tot en met zondag 13 november palmt het Rednote Festival Hasselt in met een mix van klassiek, jazz en hedendaagse muziek. In navolging van het vroegere Hasselt Goes Classic heeft de organisatie het roer grondig omgegooid. Rednote is de nieuwe naam voor het grootste stadsfestival van Hasselt. Kroegen, straten en pleinen zijn acht dagen lang het podium voor muzikanten met alle smaken en van allerlei kunnen. Op onverwachte locaties in de stad kan je onweerstaanbare concerten beleven. Natuurlijk worden de podia in de cultuurhuizen mee ingepalmd. Je eigen culinaire en culturele smaak is de ideale gids in dit uitgebreide programma van maar liefst 22 concerten.

Rednote Festival tracht zoveel mogelijk Hasselaren en toeristen op een onverwachte manier en op een verrassende locatie in contact te brengen met klassieke muziek.  Dit jaar staan er naast klassieke muziek ook jazz, nieuwe muziek en cross-overs op het programma . Vele concerten zijn gratis en dat zou de deuropener moeten zijn voor een bezoek aan jong, beloftevol talent. Rednote Festival zal je verrassen en doet je verbazen, dromen en ontdekken.

Cultuurhuizen
Voor de programmatie werkt Rednote samen met  de verschillende kunst- en cultuurhuizen van Hasselt zoals Z33, CIAP, Modemuseum, Stadsmus, Jenevermuseum, Muziekodroom, PHL Music, Zebracinema en Lens°Ass Architecten. In Z33 gaat muzikantencollectief Champ d'Action op 5 november in dialoog met de tentoonstelling Architecture of Fear met de stroboscopische muzikale performance P-Trains van Ann Eysermans. Vanuit haar fascinatie voor treinen maakte componiste Ann Eysermans voor Champ dAction muziekdoosjes in modeltreinen.

Dezelfde dag speelt in CIAP het elektrische gitaarkwartet ZWERM werk van Larry Polansky en Philip Glass in het kader van de expo Dreamweapon - the art and life of Agnus MacLise. Het Timestretch-programma waarbinnen ze werken, is opgedragen aan componisten die hun aandacht specifiek hebben gericht op de ervaring van tijd door middel van klank.

In Kunstencentrum BELGIE brengt het MA Festival een uitgelezen gezelschap van Japanse, Europese en Amerikaanse artiesten samen die blindelings de uitdaging aangaan om de grenzen van jazz, improvisatie, performance en verwondering te verleggen.

Op 8 november treedt in Muziekodroom talent van eigen bodem op. In Comfort Seat experimenteren Hannah Van den Borne en Roos Strobbe met harp, stem en elektronica. De mix van Hannahs ervaring, gedrevenheid en klassieke inbreng, geblend met Roos creativiteit, enthousiasme en Pop&Rock achtergrond levert een aangenaam verzameld arsenaal aan goed in het oor klinkende luistermuziek.

Musea
Maar ook in de Hasseltse musea is het Rednote festival aanwezig. Zondag 6 november speelt Le Trio Perdu in het jenevermuseum een mix van drinkliederen en volksmuziek tussen 15.00 u en 16.30 u. In het Stadsmus brengen Maud Vanhauwaert, samen met het Nationaal Orkest van België dezelfde dag om 16.00 u De Indische Waterlelies. Dit sprookjesconcert voor kinderen (6+) vertelt het verhaal dat waterlelies vroeger sterren waren, die samen met de Maan en de andere sterren 's nachts dansten op het water. Op zekere morgen luisterden er enkele sterren niet, toen de Maangodin hen riep om mee terug naar de hemel te gaan. Ze dansten en dansten, tot een heks verscheen en hen voor straf veranderde in waterlelies.

Klassieke concerten
Zaterdag 5 november (15.00 u) opent het festival met een orgelconcert met Tobias Horn in de Sint-Auintinuskathedraal. Donderdag 10 november (19.00 u) verhuist het festival naar de Rechtbank van Eerste Aanleg. Pianist David Van Looveren en klarinettist Wouter Aerts spelen samen met bevriende muzikanten in een Hasselts salon op verzoek uit het sprankelende 19de eeuwse repertoire. Champagne, catering en kamermuziek zorgen voor een gezellige sfeer.

Op 11 november slaan Rednote en 11.11.11 de handen in elkaar voor een benefietconcert. De Braziliaanse toppianiste Eliane Rodrigues speelt een bruisend concert in de Sint-Quintinuskathedraal met muziek van Latijns-Amerikaanse componisten zoals Astor Piazzolla, Heitor VillaLobos en Alberto Ginastera.

Horecaweekend
Tijdens het slotweekend op 12 en 13 november staan culinair én muzikaal genot in de horeca centraal. Op het programma staat een mix van romantische klassieke muziek, temperamentvolle zuiderse klanken en Limburgse jazz tot in de late uurtjes. Met onder meer Kim Versteynen en Tim Finoulst, Alessandro Valente en Donnacorda Strijkkwartet. Al de optredens in de horeca zijn gratis. Voor de restaurants kan je best op voorhand reserveren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Rednote Festival
Van zaterdag 5 tot en met zondag 13 november 2011
Op verschillende locaties in Hasselt


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.rednote.be

21:16 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

23/10/2011

Slotconcert Novecento belooft muzikaal vuurwerk

Fazil Say De Moldavische violiste Patricia Kopatchinskaja maakt een stormachtige carrière en vormt een briljant duo met de fijnzinnige Turkse pianist Fazil Say (foto). Hartstocht zal oplaaien in de vurige Roemeense dansen van Béla Bartók, lyrisch talent in het bluesy middendeel van Maurice Ravels bekende Vioolsonate. Met Sergei Prokofievs Sonate verdonkert de sfeer voor een intieme en tegelijkertijd intense reflectie over WO II. Tussendoor zorgt pianist Fazil Say zelf voor een hedendaagse afwisseling met een sonate. Dit duo behoort tot de wereldtop van violisten en pianisten en zal niemand onberoerd laten.

De Turkse pianist Fazil Say (1970) begon op vierjarige leeftijd met muziekstudies aan het Conservatorium van zijn geboortestad onder een speciaal  statuut voor hoog begaafde kinderen. Daar studeerde hij achttien jaar later af voor piano en compositie. Met een beurs vervolmaakte hij zich in Düsseldorf en behaalde zo in Duitsland het diploma van concertsolist. Zijn eerste prijzen in zowel de Young Concert Soloists Competition in 1994 én de World Competition in New York zorgden voor zijn definitieve doorbraak in de internationale muziekscène. Naast zijn pianistieke activiteit is Say ook zeer actief als componist. In zijn muziek klinkt een duidelijke invloed van de Turkse volksmuziek door. Onder de talrijke oratorio's, piano concerto's, composities voor kamerensemble en orkest, alsook pianowerken en liederen, bevinden zich meerdere opdrachtwerken, zoals bijvoorbeeld zijn ballet Patara: een opdracht van het Wien Mozart Committee ter gelegenheid van Mozarts tweehonderdvijftigste verjaardag. Ondertussen wordt Fazil Say beschouwd als één van de grootste pianisten wereldwijd, bekroond met talrijke prijzen. Tot de orkesten waarmee hij reeds samenwerkte tellen we New York Philharmonic, Detroit Symphony, Deutsches Symphonieorchester Berlin, het Tsjechisch Filharmonisch Orkest, het Israëlisch Filharmonisch Orkest, het St. Petersburg Filharmonisch Orkest, Orchestre National de France en het Tokyo Symfonisch Orkest. In 2008 werd Say verkozen tot cultureel ambassadeur van de Europese Unie, een functie waarin hij trachtte een nieuwe brug te bouwen tussen de Oosterse en de Westerse cultuur.

De Moldavische violiste Patricia Kopatchinskaja (1977) studeerde compositie en viool aan de Conservatoria van Wenen en Bern. Al snel viel ze met haar virtuoze vioolspel internationaal in de prijzen. Zo werd ze laureate van de Szeryng Wedstrijd in Mexico en van de prestigieuze International Credit Suisse Group Young Artist Award. Haar optreden in de concertreeks Rising Stars - waarin zij Oostenrijk vertegenwoordigde - bracht haar niet alleen op de grote podia van New York en van tal van Europese hoofdsteden, maar betekende tegelijkertijd de start van een internationale en veelbelovende carrière. Kopatchinskaja treedt zowel op als soliste als in kamermuziekverband. Daarbij speelde ze reeds samen met onder meer Orchestre des Champs Elysées, Wiener Philharmoniker, Deutsches Symphonieorchester Berlin, Staatskapelle Berlin, SWR-Radiosymphonieorchester Stuttgart, Orchestre Philharmonique de Radio France en het Russische Staatsorkest. Haar repertoire omvat een brede waaier aan periodes, waarbij vooral haar Beethoven-interpretaties telkens op veel bijval konden rekenen. Kopatchinskaja’s Moldavische roots dreven haar tot een nadere ontdekking van het oeuvre van George Enescu, die zij de confrontatie liet aangaan met authentieke Moldavische en Roemeense volksmuziek. Maar ook in het werk van meer Westerse componisten zoals Ravel brengt ze de exotische kleurenpracht naar boven. In het oeuvre en de muzikale persoonlijkheid van Turkse componist-pianist Fazil Say vond Kopatchinskaja een gedroomd artistiek partnerschap. Samen met hem vormt ze een zeer succesrijk duo. Daarnaast gaat de violiste vaak ook zelf aan de slag als componiste.

Programma :

  • Béla Bartók, Romanian Folk Dances
  • Sergei Prokofiev, Sonate voor viool en piano opus 80
  • Fazil Say, Sonate voor viool en piano opus 7
  • Maurice Ravel, Sonate voor viool

Tijd en plaats van het gebeuren :

Patricia Kopatchinskaja & Fazil Say
Dinsdag 25 oktober 2011 om 20.30 u
(inleiding door Ignace Bossuyt om 19.45u)
Campus Gasthuisberg (Centraal Auditorium) - Leuven
Herestraat 49
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.patkop.ch en fazilsay.com

Extra :
Fazil Say en Patricia Kopatchinskaja op youtube

Elders op Oorgetuige :
Moldavische stervioliste Patricia Kopatchinskaja eert muzikale geboortegrond, 3/10/2011
Novecento 2011 : boeiende confrontaties tussen heden en verleden, 26/09/2011

Bekijk alvast deze video van Patricia Kopatchinskaja & Fazil Say

12:35 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

21/10/2011

Slotconcert Transit baadt in klankkleuren

Annelies Van Parys Tijdens het slotconcert van Transit gooit Ensembe Recherche zich op werk van Hugues Dufourt, Arturo Fuentes, Hector Parra én Annelies Van Parys (foto) , componisten die baden in nieuwe klankspectra en klankkleuren. Hugues Dufourt verklankt L(Europe dat geïnspireerd is op Tiepolo's monumentale fresco (plafond van het prins-bisschoppelijk paleis in Würzburg). De Mexicaanse Arturo Fuentes gebruikt de computer om 'al luisterend te componeren' en klanken al tastend en zoekend samen te stellen. Annelies Van Parys is gefascineerd door de inwendige structuur van de klank en puurt daar kleurrijke werken uit. 'Drifting sand' omvat een golfbeweging die zich vertaalt naar heel veel snelle passages die lijken als één beweging...  Uiteen rafelend tot flarden melodie of dicht opeengepakt als stuivend zand.. Haar vorige creatie op TRANSIT (Fragrances 2008) was indrukwekkend en werd meteen ook in de USA uitgevoerd.

Ensemble recherche werd in 1985 opgericht. Met zijn tot nu toe meer dan vijfhonderd creaties van hedendaagse composities schreef het ensemble dan ook een belangrijk stuk van de contemporaine muziekgeschiedenis mee. Door een zeer eigen en standvastige artistieke missie heeft het zich een vaste plaats in de internationale muziekscène weten toe-eigenen. Hun repertoire reikt van de klassieken van het einde van de negentiende eeuw, over de Tweede Weense School en de Darmstadt avant-garde tot aan de meest experimentele en gewaagde actuele muziek. Daarnaast interesseert ensemble recherche zich ook voor de hedendaagse blik op de muziek van voor 1700. Naast een zeer drukke concertagenda is het ensemble actief bezig met talrijke muziektheaterprojecten, produceert het ook voor radio en film en biedt tevens cursussen aan voor muzikanten en componisten. Bovendien integreerde het ook een belangrijke educatieve pijler in zijn werking, waardoor het een jonger publiek tracht warm te maken voor de meer recente muziekgeschiedenis. Het enorm brede repertoire van ensemble recherche werd ondertussen reeds deels vastgelegd op meer dan vijftig cd's, waarvan vele internationaal in de prijzen vielen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensembe Recherche : Annelies Van Parys, Arturo Fuentes, Hugues Dufourt, Hector Parra
Zondag 23 oktober 2011 om 20.30 u
( inleiding door componisten om 19.45 u)
Kunstencentrum STUK Leuven
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.stuk.be en www.ensemble-recherche.de

Extra :
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Arturo Fuentes : www.arturofuentes.com
Hugues Dufourt op brahms.ircam.fr, www.henry-lemoine.com, www.arsmusica.be en youtube
Hèctor Parra op brahms.ircam.fr, en.wikipedia.org en www.ffn.ub.es en youtube

Elders op Oorgetuige :
Een weekend lang kleurrijke nieuwe muziek op Transit 2011, 19/10/2011
Espace Senghor plaatst Annelies Van Parys in de kijker, 25/03/2011

16:29 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Clash van culturen en generaties met Ludo Mariën, Ernst Surberg & Luka Juhart op Transit

Luka Juhart Een van de opmerkelijkste TRANSITconcerten is voor virtueel Hammondorgel en twee accordeons. Deze bezetting in handen van vier componisten van uiteenlopende origine ? Daar kan alleen clash van culturen en generaties op volgen... De jonge componinste  Aliona Yurtsevich is geboeid door muzikale interculturaliteit en
menselijke vervreemding en botst continu tegen het cliché aan. Kristof Lauwers verricht al jaren uitstekend werk in Logos maar zet voor zijn TRANSIT compositieopdracht de robotten even opzij. 'Beasly' is een klanklandschap datbalanceert op de grens van de stilte: vanuit windgeluiden komen geleidelijk aan tonen tevoorschijn... dit begin gaat over in een koraalpassage waarin de orgelachtige hoedanigheid van het accordeon naar voren komt. Claus-Steffen Mahnkopf en Enno Poppe blijven ondanks hun rijk gevulde componistencarrière verrassend actueel klinken. Accordeonist Luka Juhart (foto) moet al zijn kunnen etaleren in de aartsmoeilijke creatie van Mahnkopf.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ludo Mariën, Ernst Surberg & Luka Juhart : Kristof Lauwers, Aliona Yurtsevich, Claus-Steffen Mahnkopf, Enno Poppe, Martijn Padding
Zondag 23 oktober 2011 om 14.00 u
( (inleiding door de componisten om 13.30 u )
Kunstencentrum STUK Leuven
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.stuk.be

Extra :
Kristof Lauwers : kristoflauwers.domainepublic.net, logosfoundation.org en youtube
Aliona Yurtsevich : www.alionayurtsevich.com
Claus-Steffen Mahnkopf : www.claussteffenmahnkopf.de, www.sikorski.de en youtube
Enno Poppe : www.schott-music.com, en.wikipedia.org, www.kairos-music.com en youtube
Martijn Padding : www.martijnpadding.nl, www.muziekcentrumnederland.nl, nl.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Een weekend lang kleurrijke nieuwe muziek op Transit 2011, 19/10/2011

16:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Elision ensemble zoekt naar nieuwe expressievormen op Transit

Paul Craenen Het  Elision ensemble verzamelt wereldwijd gerekruteerde nieuwe muziekspecialisten. Van hun partner in crime - de levende Britse legende Richard Barrett - creëren ze het nieuwste werk. Net als Barrett zoekt Paul Craenen (foto) naar nieuwe vormen van expressie: hoe gaan musici die elkaar niet kunnen zien om met extreme virtuositeit? 'Pointing Sounds' is een performance die enigszins geïnspireerd is op 'I am sitting in a room' (1968), de beroemde feedbackcompositie van Alvin Lucier. Er wordt een gelijkaardige techniek toegepast, hoewel het startpunt hier geen woorden zijn maar wel het tikken van een metronoom en de bewegingen van een uitvoerder. Bij Timothy McCormack ontstaat door de kleinste verandering in houding van musici een totaal andere sfeer... En ter afsluiting van dit creatiefestijn hoo je werk van Einar Torfi Einarsson en David Brynjar Franzson, twee jonge IJslandse componisten die door een originele, persoonlijke muzikale taal al snel een groot internationaal publiek bereikten. 

Het Australische Elision Ensemble bestaat uit een vaste kern van tweeëntwintig muzikanten. Ondanks zijn jonge bestaan wist het zich intussen reeds te vestigen als één van de toonaangevende ensembles in de nieuwe muziekscène. Het ensemble is gerenommeerd voor zijn meesterlijke interpretaties van de meest complexe, ongewone en veeleisende muziek. Vaak werkt het daarvoor intensief samen met de componist in kwestie. Elision is actief in het reguliere concertcircuit, maar werkt ook aan multidisciplinaire projecten waarbij nieuwe media en beeldende kunstenaars betrokken worden. Tevens heeft het ensemble veel ervaring met performance- en installatiekunst, alsook met het gebruik van improvisatie als een creatief middel om genoteerde muziek te verrijken. Elision was reeds te gast op de meest vermaarde podia over de hele wereld, met concerten op festivals zoals MaerzMusik, Wien Modern, Huddersfield Contemporary Music Festival, Westdeutscher Rundfunk, Radio Bremen, Ars Musica, Zürcher Theater Spektakel, Saitama Arts Theatre of Japan, IRCAM, de Praagse Herfst, Chekov International Theatre Festival of Moscow, Festival d’Automne Paris en het Ultima Festival in Oslo. Daarnaast heeft het ensemble ook een uiterst druk bezette agenda in Australië zelf, met concerten op de festivals van Brisbane, Perth, Melbourne, Sydney en Adelaide. De discografie van Elision telt intussen niet minder dan achttien cd’s met nieuwe muziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Elision ensemble : Paul Craenen, Einar Torfi Einarsson, Richard Barrett, David Brynjar Franzson, Timothy McCormack
Zaterdag 22 oktober 2011 om 20.30 u
(inleiding door de componisten om 19.45 u )
Kunstencentrum STUK Leuven
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.stuk.be en www.elision.org.au

Extra :
Paul Craenen : www.matrix-new-music.be , users.telenet.be/paulcraenen en www.kwo.be
Einar Torfi Einarsson op www.elision.org.au
Richard Barrett op www.elision.org.au, en.wikipedia.org, www.ump.co.uk, www.arsmusica.be en youtube
David Brynjar Franzson : franzson.com en youtube
Timothy McCormack : www.timothy-mccormack.com en www.elision.org.au

Elders op Oorgetuige :
Een weekend lang kleurrijke nieuwe muziek op Transit 2011, 19/10/2011
Vlaamse componist en pianist Paul Craenen doctoreert aan de Universiteit van Leiden, 29/03/2011

14:20 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

20/10/2011

De menselijke stem in nieuwe muziek : Neue Vocalsolisten op Transit

Neue Vocalsolisten Neue Vocalsolisten doen je ongetwijfeld versteld staan van zoveel ongekende eenvoud en tegelijkertijd ontzaglijke veelzijdigheid van de menselijke stem in nieuwe muziek. Filip Rathé kiest erotische poëzie als tekstmateriaal. Clara Maïda inspireert zich op de menselijke erfelijkheidsleer en schuift de structuur van het DNA in de ruimtelijke opstelling van de zangers. Het is ook uitkijken naar de radicale experimenten van Christoph Ogiermann, enfant terrible van de Duitse nieuwe muziek. Soliloquy van Rebecca Saunders tot slot is een virtuoze monoloog voor contratenor die reacties uit-lokt bij de overige zangers.

Filip Rathé over ' No marmore de tua bunda' : "Voor No Mármore de tua bunda selecteerde ik drie gedichten uit O amor natural van de Braziliaanse dichter Carlos Drummond de Andrade. Deze bundel werd posthuum uitgegeven omdat de dichter vreesde dat het publiek het werk als pornografisch zou bestempelen.
Poëzie vormt voor mij bij het componeren - ook bij instrumentaal werk zonder tekst - steeds het uitgangspunt, dat op een intuïtieve manier associatief wordt benaderd. Bij het schrijven staat geen vaststaand organisatiesysteem voorop, maar wordt wel één methode consequent gehanteerd. Deze methode bestaat erin dat elke muzikale gedachte, zowel op het vlak van het materiaal (de klank, en de associatieve ketens ermee verbonden) als wat betreft het verloop (de tijd) aan dezelfde vragen wordt onderworpen, namelijk, hoe kan een gedachte verschijnen in de volgende vijf ‘organische’ aggregatietoestanden: groei (onder welke vorm dan ook), stasis, eruptie, convulsie en resonantie (die onder meer ook afname en herinnering impliceert). Elk antwoord wordt op een onbewust associatieve manier opnieuw aan deze vragen onderworpen. Hoe kan groei afnemen, hoe kan een statisch element eruptief zijn, wat is de verandering van de verandering, …? Op deze manier wil ik een netwerk creëren dat misschien op het bewuste niveau niet onmiddellijk een logica reveleert, maar wel een onbewuste innerlijke coherentie bezit en daardoor een graad van herkenbaarheid krijgt. Een herkenbaarheid van de orde "Ik weet dat ik je reeds heb ontmoet, maar vraag me niet waar, hoe of wanneer".

Clara Maїda over 'X/Y' : "De titel X/Y slaat op chromosomen X en Y, die het geslacht bepalen binnen het menselijke genotype. Deze compositie is de eerste vrucht van een samenwerking met het departement bio-informatica van de Universiteit van Straatsburg. Het beginmateriaal van het werk is ontwikkeld uit een klankomzetting van de data van X- en Y-chromosomen. Wat betreft de harmonie zijn de klankfrequenties bepaald door de lengte van de verschillende regio’s van de DNA molecule. Zij creëren telkens een specifiek ‘spectrum’ voor elk chromosoom waaruit de twee generatieve toonverzamelingen van dit stuk zijn afgeleid. Bovendien bepalen de volgorde en het aantal herhalingen van de chemische bases in de genetische ketting van de chromosomen de ritmische reeksen. De structuur van deze twee chromosomen en de verschillende stadia van meiose (seksuele celdeling) beïnvloeden de muzikale vorm en de instrumentatie. Tijdens het zeer dynamische proces van de meiose bewegen mannelijke en vrouwelijke chromosomen zich op zeer precieze wijze binnenin de cel. Zij bewegen zich voortdurend tussen het centrum, waar hun materiaal opnieuw gecombineerd wordt, en de periferie. Naar analogie met dit biologische model is het eerste deel van het stuk opgebouwd rond twee entiteiten – vocaal en percussief – die hun instrumentatie continu met elkaar uitwisselen. Als het centrale trio percussief is, dan is het perifere kwartet vocaal en omgekeerd. Op die manier kunnen we deze twee timbres horen reizen tussen het centrum en de periferie, net zoals chromosomen tijdens de meiose. Dit stuk stelt niet alleen de identiteit van man en vrouw in vraag, maar ook liefde en verlangen. Zoals de psychoanalyse reeds bewezen heeft overstijgt dit laatste in sterke mate het biologische. De verbeelding is fundamenteel. De zoektocht naar liefde verbindt het 13 Zelf en het Andere. De onrust van de muzikale situaties verklankt de ontwrichting en de emotionele fragiliteit waarin deze zoektocht ons werpt. Men kan zichzelf vinden of juist verliezen in dit multifractale spiegelspel. Want x en y zijn ook bekend als de ongekende factoren in mathematische vergelijkingen. Wat nemen we waar van deze andere die tegelijkertijd dezelfde en toch verschillend is? Werkelijkheid en Verbeelding botsen met elkaar in de mate dat het affect intens is. Is de ander kennen of zichzelf kennen wel mogelijk achter deze vertekenende sluier? Deze verklanking van liefde verschijnt uit ons diepste innerlijke, uit ongekende psychische zones. Dat is waarom zij gefilterd wordt door verscheidene resonatoren doorheen het stuk. "

Christoph Ogiermann over 'inner empire: I. sie verpassten alle tiere' : " DIEREN kunnen omwille van hun lichaamsbouw niet zoals MENSEN klanken uit het binnenste van hun lichaam met het strottenhoofd CONTROLEREN; daarom drukt hun innerlijk zich op veel directere en bijgevolg ook aandoenlijkere wijze uit. Voor MENSEN: herhalingen helpen. Controle uitschakelen. Ook tijd helpt. En uitputting. Blijven hangen. Soms ook onoverkomelijke moeilijkheden. Angst. Foute tongposities. Hulpmiddelen. Fouten. sie verpassten alle tiere [zij misten alle dieren] is een deel uit een tekst van de schizofrene schrijfster Unica Zürn dat ik woord voor woord in zijn tegendeel veranderd heb. De oorspronkelijke tekst zou dus: hij ontmoet geen mensen, of ook: het treft geen mensen geweest kunnen zijn. De ‘vertoonde’ tekst in deel I is afkomstig uit Franz Jungs autobiografie. Hij beschrijft een hond op een plein in de jonge Soviet-Unie, een hond die zinderend in de zon door een schijnbare dommeling energie opdoet: de hond in de brandende zon....de hond slaapt? 15 ....de instincten, die niet verbruikt....belemmerd....blijven steken, zinderen onder de stralen van de zon....komen ze tot rust? ... zorgt innerlijke bewegingsloosheid voor een nieuw evenwicht?.... wordt er een nieuwe krachtbron aangesproken?....de hond wordt moe en tegelijkertijd waakzaam gespannen....de seconde voor het losmaken van alle instincten....de sprong naar voren.... De passage is vreemd en niet duidelijk, en in mijn stuk gaat het niet om DIEREN. De dynamische vorm van dit eerste deel van inner empire is vertraging, eerder anticlimax. Deze vorm geeft de muzikanten ruimte voor eigen DIERPOGINGEN. Hoe ver komen we? Mijn angst tot aan de eerste geslaagde quasi dierlijke expressie, dan opluchting, dan...? inner empire: I. sie verpassten alle tiere werd geschreven in opdracht van TRANSIT voor Neue Vocalsolisten, die het werk creëerden op 22 oktober 2011 tijdens het TRANSIT festival. "

De Britse, maar momenteel in Berlijn wonende componiste Rebecca Saunders studeerde aanvankelijk viool, maar schakelde over op compositie. Ze kreeg les van Wolfgang Rihm in Karslruhe, maar begon en eindigde haar studies in Edinburgh. Saunders won diverse prijzen en gaf les tijdens de internationale bekende zomercursussen in Darmstadt. Tijdens het concertseizoen 2005-2006 was ze huiscomponist van het Konzerthaus Dortmund en enkele jaren later van het Huddersfield Contemporary Music Festival en de Staatskapelle Dresden dat haar 'Traces' tijdens de Londense Proms speelde.

Het in totaal twintig minuten durende 'Soliloquy' werd geschreven in opdracht van de Neue Vocalsolisten en het festival Tage für Neue Musik Zürich. Het werk maakt gebruik van zes stemmen, waarbij contratenor Daniel Gloger een centrale rol vervult. Hij zet moederziel alleen in, op het randje tussen zingen en zwijgen. Geleidelijk aan duiken de anderen op: blazend, zingend, reutelend en zoemend. Zeker in het begin van 'Soliloquy' is elke stem individueel hoorbaar. De muziek en de zangers staan te kijk, nergens hebben ze iets om zich achter te verbergen.

Programma :

  • Filip Rathé, No marmore de tua bunda (2011, creatie)
  • Clara Maїda, X/Y (2011)
  • Christoph Ogiermann, inner empire (creatie)
  • Rebecca Saunders, Soliloqui (2007)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Neue Vocalsolisten : Filip Rathé, Christoph Ogiermann, Rebecca Saunders, Clara Maïda
Zaterdag 22 oktober 2011 om 14.00 u
(inleiding door componisten om  13.30u)
Kunstencentrum STUK Leuven
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.stuk.be en www.neuevocalsolisten.de

Extra :
Filip Rathé op www.matrix-new-music.be en www.spectraensemble.com
Clara Maïda : www.claramaida.com
Christoph Ogiermann : www.myspace.com/ogiermann en youtube
Rebecca Saunders op nl.wikipedia.org, ww.edition-peters.com en youtube
Rebecca Saunders, Soliloquy (fragment) door Neue Vocalsolisten, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/10/2011 (met tijdelijke audio)

Elders op Oorgetuige :
Een weekend lang kleurrijke nieuwe muziek op Transit 2011, 19/10/2011
Madrigalen op getormenteerde of hilarische wijze met Neue Vocalsolisten in Leuven, 18/10/2011
Adembenemend concert met het BBC Symphony Orchestra in de Genstse Sint-Baafskathedraal, 27/09/2011

19:01 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Nieuwe muziek uit Ijsland met pianist Vikingur Olafsson op Transit

Vikingur Olafsson IJsland biedt naast Björk en Sigur Rós ook op het vlak van de hedendaagse klassieke muziek heel wat moois. Door de ligging halfweg Europa en Noord-Amerika is het een interessant kruispunt van (muzikale) culturen. Wat is het effect van het relatief isolement, de sterke volksmuzikale traditie en de overweldigende natuur op nieuwe muziek? Tijdens deze lecture/recital krijgt je een voorstelling van het hedendaagse muziekleven op IJsland (ensembles, componisten, festivals, opleiding) en zicht op de belangrijkste tendensen. Pianist Vikingur Olafsson illustreert met een bloemlezing van de meest originele en tegendraadse pianowerken uit het voorbije decennium. Op het programma staat werk van Daníel Bjarnason , Haukur Tómasson , Snorri Sigfús Birgisson en Ólafur Óskar Axelsson.

De IJslandse pianist Vikingur Olafsson is een uiterst veelzijdig muzikant, actief in diverse subculturen binnen het actuele muzikale veld. Na muziekstudies bij Robert McDonald aan The Juilliard School in New York ontpopte hij zich al snel als een veel gevraagd solist en kamermusicus. Naast optredens met klassieke orkesten en ensembles is Olafsson echter ook actief in de meer populaire muziekwereld. Zo schitterde hij reeds aan de zijde van de IJslandse zangeres Björk. Maar hij heeft een bijzondere passie voor hedendaagse muziek. Zo tracht hij elk seizoen een opdracht uit te schrijven voor een nieuw pianoconcerto. Tot nu toe creëerde hij op die wijze concerto's van Snorri Birgisson, Daniel Bjarnason, Haukur Tomasson en ook kamermuziek- en solowerken van Mark-Anthony Turnage en Olafur Axelsson. Olafsson verzorgt masterclasses aan de Universiteit van Oxford en aan het Conservatorium van Reykjavik. Onder de talrijke prijzen die Olafsson ontving vermelden we die van de Amerikaans-Scandinavische Gemeenschap, de Birgir Einarson Memorial Award, de Juilliard Bartok Concerto Competition Prize, en tot slot de Icelandic Optimism Prize. Zijn debuut-cd bevat werk van Brahms en Beethoven, en werd uitgegeven op zijn eigen label Hands on Music.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vikingur Olafsson : Nieuwe muziek in Ijsland (Lecture/recital)
Zaterdag 22 oktober 2011 om 11.00 u
Kunstencentrum STUK Leuven
Naamsestraat 96
3000 Leuven
Gratis toegang

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.stuk.be en www.vikingurolafsson.com

Elders op Oorgetuige :
Een weekend lang kleurrijke nieuwe muziek op Transit 2011, 19/10/2011

17:34 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Jonge en minder jonge Vlaamse componisten op openingsconcert Transit

Spectra Ensemble De nieuwe muziek krijgt resoluut het voorplan op Transit 2011, en wel het duidelijkst bij het openingsconcert van op vrijdag 21 oktober. Het Spectra Ensemble geleid door Filip Rathé presenteert dan twee generaties Vlaamse componisten. De jonge garde wordt vertegenwoordigd door Jelle Tassyns en Jasper van Paemel. De eerste schrijft even vlot voor hafabra en duikt her en der op als geluidstechnicus (Erikah Badu, Velvet Revolver), terwijl de tweede (slechts 25 jaar oud) even graag actief is als elektro-akoestisch improvisator en performer. Ook van Frederik Neyrinck staat er een nieuw werk op het programma. (de creaties van Frederik D'haene en Mattijs Van Damme gaan niet door). Verder nog twee repertoirestukken: Lettre Souffi: Sh(în van Jean-Luc Fafchamps en Cardu van België's bekendste hedendaagse componist Luc Brewaeys. Dit werk uit de whisky-reeks van Brewaeys werd ging drie jaar geleden op Transit in première en komt dus terug thuis in Leuven. Spectra Ensemble is het geknipte ensemble voor dit concert door de torenhoge kwaliteit en de intense wisselwerking met de componisten.

Jasper Vanpaemel gaat radicaal en experimenterend richting het elektronische klankenveld. 'Krakatoa Variations' maakt deel uit van een vulkaancyclus waaraan Jasper Vanpaemel al enkele jaren werkt. In deze omvattende compositie staat de enorme uitbarsting centraal van de Indonesische vulkaan Krakatoa in 1883.
Jasper Vanpaemel (1986) studeerde piano, viool en slagwerk aan het Stedelijk Conservatorium te Leuven. Van 2004 tot 2009 volgde hij piano bij Jan Michiels aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Hij specialiseerde zich in de hedendaagse muziek, compositie en improvisatie bij Bart Bouckaert, Franklin Gyselinck, Kris Defoort en Peter Swinnen. Vanaf 2009 nam Vanpaemel deel aan de internationale cursus sonologie aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag, bij gerenommeerde deskundigen als Kees Tazelaar en Paul Berg. In Nederland werkte hij mee aan verschillende projecten en voerde zo onder meer creaties van Luc Döbereiner en Lula Romero uit. Sinds 2010 studeert Vanpaemel opnieuw compositie bij Franklin Gyselinck en Annelies Van Parys aan het Conservatorium van Brussel. Als muzikale duizendpoot is Vanpaemel tevens een begenadigd improvisator. Hij trad reeds op in verschillende formaties en schuwt de convergentie met andere kunststromen niet. Verder nam hij deel aan verscheidene beeldconcerten in samenwerking met Jonas Cambien en de Stedelijke Academie van Beeldende Kunst van Anderlecht. Recent startte hij samen met Jasper Braet het project 'Jasper&Jasper' op, een experimenteel ensemble voor piano, gitaar en laptops. Momenteel is Vanpaemel bezig met het opstarten van een ander hedendaags muziekensemble, (h)elektron.

Jelle Tassyns schreef voor de avontuurlijke bezetting van bastuba en prepared piano. 'Weapons of Brass Destruction' is geschreven in opdracht van en in samenwerking met bastubaspeler Bernd Van Echelpoel. Zowel structureel als qua inhoud refereert het werk naar het fenomeen van de massavernietigingswapens.
Jelle Tassyns (1979) studeerde compositie bij Luc Van Hove en dwarsfluit aan het Conservatorium van Antwerpen. Hij volgde masterclasses bij Matthias Pintscher, Wolfgang Rihm, Marco Stroppa, Toru Korvits en Erik-Sven Tuur. Verschillende van zijn werken werden bekroond in binnen en buitenland. Jelle Tassyns werkt regelmatig samen met verschillende ensembles en orkesten. Op cd verschenen zijn Ouverture to the three angels bij Beriato Music en Vocalise bij World Wind Music. In de lente van 2011 was Tassyns te gast op het Young Composers Forum van het Heidelberger Fruhling Festival, waar verschillende van zijn werken te horen waren.

'Echo de Maeterlinck' van Frederik Neyrinck  brengt een verklanking van de vijf korte verzen van Chanson nr. 6 uit Maurice Maeterlincks 'Douze Chansons',  een vruchteloze zoektocht naar geluk. Twee soorten materiaal worden gecontrasteerd en geleidelijk aan getransformeerd.
Frederik Neyrinck werd geboren in 1985 te Kortrijk. Na pianolessen aan de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord te Menen, schreef hij zich in aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Daar volgde hij compositie bij Jan Van Landeghem en piano bij Piet Kuijken. Sinds oktober 2008 studeert Neyrinck aan de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst in Stuttgart, waar hij een leerling is van Marco Stroppa. Daarnaast volgde hij reeds meerdere stages en masterclasses, onder meer bij Andras Schiff, André de Groote, Boyan Vodenitcharov, Peter Swinnen, en de leden van het Oxalys-ensemble alsook de leden van MP21. Neyrinck was laureaat van verschillende compositiewedstrijden, waaronder twee maal het KBC Aquariusproject, de compositiewedstrijd van de provincie West-Vlaanderen, de Emanon Compositiewedstrijd en de Prijs Agniez.

Met 'Cardhu' zorgde Luc Brewaeys voor een nieuw 'whisky-werk' in opdracht van Transit 2008. Een meesterwerk, genoemd naar de single malt van de Cardhu distilleerderij. Een Speyside whisky met geuren en toetsen van honing, vers fruit, bloemen en vanille.
Luc Brewaeys
: "Cardhu is het voorlaatste werk in mijn reeks van composities die de naam van een single malt whisky dragen. Het is geschreven voor acht muzikanten en is - in de eerste plaats - een verdere exploratie van de spectraal-harmonische eigenschappen die ik - in zekere zin - ontdekte in mijn opera L'uomo dal fiore in bocca zo'n twee jaar geleden. De muziek is in wezen nog steeds spectraal, maar ik breid de harmonieën uit door."

Lettre Souffi: Sh(în) (2009) van Jean-Luc Fafchamps is een reflectie over muzikale schriftuur, tijd en vorm van het Soefisme, een aan de Islam gerelateerde vorm van mysticisme. Met zijn reeks Lettres Soufies, die zijn oorsprong vond in de lectuur van een traktaat over islamitische symboliek, streeft Fafchamps naar 'ruimtelijke, stilistische, harmonische, motivistische en ritmische desoriëntatie'.
Jean-Luc Fafchamps : "Mijn Soufies-letters zijn wegen om te veranderen. Ik gebruik het woord 'wegen' in plaats van 'processen' omdat de technieken die gebruikt worden om muzikale materie om te vormen lang niet eenduidig zijn, maar meervoudig, vaak simultaan, soms uiteenlopend en altijd analoog. Wat mij in deze stukken in de eerste plaats interesseert is de constante verschuiving van het perspectief van waaruit een materie wordt beschouwd en hoe deze verschuiving een vormverandering teweegbrengt. Deze ogenblikken waarop de structuur aan het wankelen gaat zijn voor mij belangrijker dan het resultaat of het uitgangspunt. In die zin bestaat er geen 'materiaal' dat eigen is aan een stuk : alles kan opduiken of op een natuurlijke manier voortvloeien uit het spel van transformaties. Het ding dat gestalte aanneemt lijkt een eigen leven te leiden en weg te drijven (geldt dit niet voor elke beweging die we waarnemen en waarvan we het doel niet kennen?) … Maar iemand houdt de wacht en terwijl hij of zij de wispelturige aandacht richt op een of ander boeiend detail, rukt hij dit los uit de algemene stoutmoedigheid om het tot spreken te dwingen. De waarneming van een beweging kan er dus het verloop van beïnvloeden. De materialisten houden misschien niet van dit idee. Ik ben echter van oordeel dat we iets niet op een nuttige manier kunnen beschouwen als we niet de hoop koesteren dat het idee dat we ons over een ding vormen net zogoed als dat ding kan gaan bestaan. Want als dit niet het geval is, kan de kennis er nooit van dromen niet langer niets te zijn (niet meer dan een idee dat aan een ding gehecht wordt in een verzonnen rationaliteit). Welnu, in de oneindige modaliteiten van dit gedroomde naast elkaar bestaan voltrekt zich de subtiliteit van het zijn en de wazige, maar onmiskenbare werkelijkheid van de wereld. Het verliezen van richting (ruimtelijk, stilistisch, harmonisch, ritmisch...) is de manier van functioneren van deze muziek: ik wil dat ze even herkenbaar en even wisselvallig is als het water in een rivier. Ik ben geboeid door de ongeloofljke continuïteit die zichtbaar is in de verscheidenheid (of de beweging in de schijnbare onbeweeglijkheid), veel meer dan door de versleten idee dat verandering louter een ontsluiering is van een (existentiële) variant van hetzelfde (het wezen). De materie is geen schaduw. Ze is het begin, de volheid en het eindpunt van de geest. In die zin - en uitsluitend in die zin - is dit project een reis naar het oosten."

Programma :

  • Jelle Tassyns (1979), Weapons of Brass Destruction (creatie 2010)
  • Jasper Vanpaemel (1986), Krakatoa Ritual (creatie 2011)
  • Luc Brewaeys (1959), Cardhu (2008 - repertoirewerk) 
  • Frederik Neyrinck (1985), Echo de Maeterlinck (creatie 2011)
  • Jean-Luc Fafchamps (1960), Lettre soufi Shîn (2009 - repertoirewerk)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble : Jelle Tassyns, Jasper Vanpaemel, Luc Brewaeys, Frederik Neyrinck, Jean-Luc Fafchamps
Vrijdag 21 oktober 2011 om 20.30 u
Kunstencentrum STUK Leuven

Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.stuk.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Jelle Tassyns : www.jelletassyns.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Jasper Vanpaemel op www.jasperandjasper.be en www.muziekcentrum.be
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Een weekend lang kleurrijke nieuwe muziek op Transit 2011, 19/10/2011
Spectra trekt naar het Ministerie van de Franse Gemeenschap met werk van Fafchamps, Brewaeys en Kurtág, 20/03/2011
deFilharmonie creëert nieuw werk van Jelle Tassyns in Brugge, 23/11/2010
Twee jonge multidisciplinaire artiesten uit de elektronische muziekscene bundelen de krachten, 24/10/2010

16:53 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook